The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Goede poster wel..

Een mooi weergegeven naakt vrouwelijk silhouet, struinend door een bos onder het licht van de maan.

De film daarentegen vond ik weinig aan.

Even voor de duidelijkheid: The VVitch is geen typische (folklore)horror. Wie over die valse verwachtingen heen kan stappen, treft een naargeestig historisch drama met bovennatuurlijke godsdienstwaanzin. Grauw en sober, waardoor anderhalve uur lang de beklemmende sfeer onder je huid kruipt. Dialogen zijn ietwat aangedikt, maar desondanks ook sterk acteerwerk.

Prima film.

Inderdaad, godsdienstwaanzin... Zo kan je het wel noemen. Dat zoiets al een rode draad van die tijd was wordt hier prima neergezet (net als in Brimstone)

We volgen een gezin; vader moeder, broer en zus en tweelingzusjes... die in eerste opzicht nog wel een prima leven hebben ondanks alles. Tot dat verhaal over een een of andere mythisch creatuur in de bossen. Al gauw ontstaan er spanningen in het gezin en word Caleb zogenaamd als behekst verklaard.

En toch komen er weer heel veel bekende dingen boven tafel. De hekserij, het exorcisme, dat het besmettelijk is etc etc.

Maar keek wel erg lekker weg. De grauwe sompige locaties, het sterke acteerwerk zorgden er wel voor dat het bleef boeien. Ook dat ene sneeuwwitje achtige figuur in de bossen was creepy en het einde was ook goed te doen. Had wel wat weg van Kill List.

Goed.

4,0*

Een film waar ik al vanaf 2015 naar uit keek. Na 4 jaar in 2019 dan eindelijk gezien en dan zo tegengevallen.

Ik wist dat dit een slowburner was en kan dit vaak wel waarderen maar het wist me allemaal niks te doen. Qua sfeer is het best goed maar de film mist gewoon spanning. Je blijft toch nieuwsgierig waar de film heen gaat maar bij de aftiteling dacht ik: was dit het nou?

Jammer maar dit was niks voor mij.

2,0*

Fantastisch sfeervol minimalistisch horrorwerkje. Erg sterk en buitengewoon creepy sfeertje.

Was erg blij dat ik hier vooraf niks van wist en me heerlijk kon laten meevoeren.

Sterk 4*

Ik zag onlangs The Lighthouse (2019), Eggers’ nieuwste film op het filmfestival van Gent en was er zo door geïntrigeerd dat ik snel op zoek ging naar zijn debuurfilm The vvitch. Eggers mag wat mij betreft in het rijtje geplaatst worden van jonge veelbelovende (cult)horror regisseurs als Ari Aster en Jordan Peele. Niet zo sterk als The lighthouse, maar evenzeer mysterieus en iets minder toegankelijk dan de doorsnee horrorfilm. Geweldige poster ook die tegelijk dreigend is, maar ook een zekere schoonheid uitstraalt. Vreemd dat deze film slechts als 12+ staat gecatalogeerd. Niet dat hij supereng is, maar voor een simpele actiefilm gaat men toch al gauw naar 16+.

The vvitch is vooral een film die het moet hebben van zijn beklemmende sfeer. De bossen, riet en struikgewas ademen een doodse stilte uit. Aan de rand van het bos leeft een verbannen extreem gelovige familie. Godsdienstfanatisme en bijgeloof drijft hen tot waanzin. Wanneer een aantal onverklaarbare dingen gebeuren wordt al snel (haast letterlijk) een zondebok (of verklaring) gezocht.

Sterk acteerwerk van Anya Taylor-Joy die we ook onder andere al in Split en Glass konden bewonderen. Veelbelovende actrice! Fijne mix tussen realiteit en fictie waardoor je als kijker op zoek gaat naar verklaringen. Het houdt de film drijvende. Het slot is prima en de eindscène is uiterst geslaagd. Niet alles is onmiddellijk duidelijk voor me en ben ook niet van plan dit te achterhalen, want dat zou de film aan kracht inboeten.

Geen idee waar ik nou naar heb gekeken, maar boeiend of spannend was het ieder geval niet. Dit was me echt te traag en te vaag, ondanks dat het er allemaal fraai uit ziet. Heel veel meer wil ik er ook niet over kwijt, behalve dat anderhalf uur zelden zo traag voorbij zijn gegaan als hier.

2*

Deliciously...

- De karakters zien eruit alsof ze uit een schilderij zijn gestapt, wat de film een auhentieke look & feel geeft (ook mede door de waarheidsgetrouwe dialogen).

- Het klopt dat niet elke scène iets wonderlijks of spectaculairs bevat maar dat maakt de film niet bepaald traag. De krachtige dialogen zijn ter zake en gefocust.

- Unieke rauwe sfeer die er voor zorgt dat je blij bent dat je in de 21ste eeuw leeft. Het is haast een survival movie.

- Geen grote emoties, geen nagelbijter, je hecht je niet aan de karakters, maar dankzij eerder vermelde eigenschappen is het toch ook geen levensloze flatliner. Meer zelfs, The VVitch blijft langer in je hoofd rondspoken dan de gemiddelde Hollywood horror flick.

- Anya Taylor- Joy maakt hier meer indruk dan in de films van Shyamalan.

Lijkt meer op een soort studieproject dat je tijdens een opleiding aan de filmacademie moet fabriceren. Heel matig.

Prima filmpje,
Ik ben dol op deze onderlinge relaties tussen de personen.
Het is moeilijk om te zien hoe iemand de schuld krijgt van iets en daar niets tegen kan doen.
De film deed me sterk denken aan the crucible.

Redelijk sterk filmpje, zeker voor een debuut. Wilde als voorbereiding op 'The Lighthouse' eerst het eerste werk van regisseur Robert Eggers zien, en dit was allesbehalve een verspilling van m'n tijd. De film zet een heerlijk sfeertje neer van de eerste tot de laatste minuut; verschrikkelijk duister, somber en een groot gevoel van dreiging en afgezonderde eenzaamheid. Die donkere bossen, die kleurloze velden en omgevingen.. Op en top, en absoluut het beste aspect van de film. Verder is dit gewoon ook geen enge film (had op voorhand heel wat meer standaard horror clichés waaronder de gebruikelijke jump scares verwacht) in de traditionele zin van het woord, maar is de spanning veeleer onderhuids en meer van psychologische aard. Godsdienstwaanzin staat centraal, wat sowieso wel altijd fucked up is, maar er wordt genoeg aan de verbeelding en interpretatie overgelaten, zodat je als kijker op zich niet zeker weet of de 'heks' en het hele duivelachtige gedoe echt waar is of niet. De hele cast was ook erg sterk, inclusief de kleinere kinderen, maar Anya Taylor-Joy sprong er wel echt totaal bovenuit: wat een groot talent zeg!
Ondanks de korte speelduur vond ik de film vreemd genoeg wel af en toe te lang duren, zeker het eerste stuk komt traag op gang, plus de spanning zit er af en toe ook wel niet optimaal in, dus dat weerhoudt me van een hogere score.

Leuk. Aan de ene kant beetje standaard, aan andere kant brengt Eggers soort eigenzinnige twists in zoals ook in Lighthouse. Wel hopen dat hij bij een derde film een andere spanningsboog/plotverloop brengt, of deze perfectioneert (en daarna...?)

Vandaag (?) toegevoegd op Netflix, ontdekte ik zojuist. Voor wie zich wellicht verveelt.

Enkele jaren geleden gezien, maar schijnbaar nooit op gestemd. Aangezien die nu op Netflix staat, toch maar weer een kans gegeven.

En hij blijkt toch niet zo goed als ik mij herinnerde. Nou meende ik mij te herinneren dat het absoluut geen horrorfilm was en zich vooral profileerde als psychologisch drama, dus ik had geen verkeerde verwachtingen. Misschien wel te hoge verwachtingen. Ik kwam er namelijk geen moment écht in. Veel negatiefs is er echter niet te zeggen. Setting en sfeer zijn namelijk echt sterk en ook het acteerwerk is bovengemiddeld. Maar het greep mij niet.

Ik werd gek van dat godsdienstige geneuzel in vrijwel elke scene. Dat vond ik echt een afknapper. Bij vlagen was de mystieke dreigende sfeer in het bos goed gedaan, en dat meisje speelde erg goed.

Heb wel het gevoel dat er meer in had gezeten.

Het is een centraal onderdeel van het verhaal en de wereld van deze film. Hoe had je het anders gewild dan?

Wat dan?

Het speelt zich af in 1620 dus vrij logisch dat overal godsdienstig geneuzel bij komt kijken. Erger is het dat godsdienstig geneuzel bij bepaalde volkeren anno 2020 nog steeds alles bepaalt. Maar dat terzijde.

Aardige film maar viel - ondanks een paar hoogstandjes - in visueel opzicht wat tegen.

3*

Ik vond het te weinig toevoegen aan het verhaal dat het in vrijwel elke scene zo expliciet er over moest gaan.

Merkte dat het mij steeds meer irriteerde, vond het op een gegeven moment zelfs lachwekkend worden.

Had wat mij betreft wel iets subtieler aanwezig mogen zijn.

Er had wat meer spanning rondom die heks in mogen zitten. Zoals de momenten dat ze naar het bos staarden met het gevoel dat er 'iets' huist en het moment bij het huisje in het bos. Dat waren voor mij de spannende momenten in de film, maar die vond ik er te weinig in zitten om de film echt goed te laten scoren.

Inderdaad een prima film om je daarna nog wat extra te vervelen.

Haha...

Ach, ik vond 'm wel goed hoor. Geen moment verveeld.

Best een pittig geheel!

De kijkwijzer slaat de plank wel redelijk mis wat mij betreft.

Een matige mysterie film met weinig spanning, verhaaltechnisch matig en vol geloofsovertuiging. Horror is dit absoluut niet, maar de film is af en toe wel beklemmend sfeervol. Deze film is geen hoogvlieger en is geen voldoende waard, maar heb mij er niet mee verveeld. Een 2.5

Ben ik nou de enige die dit echt een trieste film vond? Acteer werk vond ik afschuwelijk even als de personages die de acteurs moesten spelen.

Daarnaast is de gehele verhaal lijn onlogisch? Het gaat van hop na her en het is behoorlijk onlogisch in elkaar gezet. Wat mij betreft echt een B film.

Net zoals Mid Sommer, een afschuwelijke film wat je behoorlijk op de zenuwen werkt. Een echte afrader dus. Als jij je vrije tijd wilt verpesten, bekijk dan zeker deze film.

Behoorlijk jammer en een van de slechtere films van deze tijd.

Ik ben ongeveer een jaar geleden naar New England verhuisd (Massachusetts) en ik was benieuwd wat er allemaal in het bos gaande is . Goede film! Ik had geen idee hoe het verhaal zou gaan of hoe de film zou eindigen. Interessant verhaal. Geweldig geacteerd!

Boeiende film die het moet hebben van de beklemmende sfeer. Hoewel al vroeg duidelijk wordt dat er inderdaad iets niet pluis is, weet je bij veel scènes niet of er echt iets aan de hand is - het kan ook paranoia zijn.

Een grote plus was voor mij de authenticiteit. Echt 17e-eeuws Engels en de gebeurtenissen komen overeen met wat men destijds daadwerkelijk geloofde.

Vorige week heb ik van deze regisseur The Lighthouse gezien en ondanks dat ik er geen reet van begreep (wie wel?) heeft de film me zeker weten te vermaken. Een film met een eigen smoel en daar houd ik wel van. Ik was dus erg benieuwd naar The VVitch, gisteren ben ik er voor gaan zitten.

Maar helaas, dit was het niet voor mij. Pluspunten zijn zeker de sfeer en de mooie, grauwe beelden in het bos. Maar de film greep me gewoon niet. Het acteerwerk vond ik niet best (veel overacting) en het verhaal kabbelde maar een beetje voort. De ontknoping vond ik ook maar een beetje flauw, waardoor ik bij de aftiteling dacht: was dit het nou?

Jammer, de twee films van Robert Eggers waren voor mij dus Hit and Miss maar ik ga hem zeker in de gaten houden.

Daar in de oncontroleerbare wildernis schuilen begeerte, bandeloosheid en perversie. Op een vernuftige manier weerspiegelt 'The VVitch: A New-England Folktale' (2015) het binaire wereldbeeld van een puriteinse kolonistengezin in de beklemmende bossen van New England. Een erotisch geladen horrorfilm waarin vader William (Ralph Ineson) het zelfs voor zijn tijdsgenoten te bont maakte met een rechtlijnige invulling van het geloof en werd verbannen uit de beschaving. Voor dochter Thomassin (Anya Taylor-Joy) en zoon Caleb (Harvey Scrimshaw) is er geen andere weg dan zich plooien naar de nukken van hun vader, terwijl ze beiden op een leeftijd komen van ontluikende seksualiteit en het vormen van een eigen identiteit. Beklemmender dan de mogelijke aanwezigheid van een paranormale entiteit, is hoe 'The VVitch: A New-England Folktale' (2015) de consequenties schetst van zulke patriarchale familieverhoudingen. Waar geen mildheid en genade opgebracht kunnen worden voor het onvolmaakte of het menselijke. Alleen al zo pakkend door de schitterende dialogen in schier onverstaanbaar Oudengels dat doorspekt is van bijbelcitaten.

En dan krijg ik er niet eens tussen dat in deze film misschien wel één van de sterkste horrorscénes in jaren zit. Of hoe 't tijdens de doodenge exorcisme van Caleb onduidelijk is of zijn zielenheil gered wordt door het hemelse of dat hij bezeten is geraakt door het duivelse. Misschien nog enger: maakt het eigenlijk uit? Want allebei de opties zijn niet echt plezant tegen het licht van hoe vader William zijn geloof beleeft.

Film die je niet zomaar vergeten bent. Sommige scènes zijn sterk en rauw en komen goed binnen. Maar hier en daar ontspoort de boel ook wat en zit het bijna tegen het lachwekkende aan. Maar over het geheel genomen zeker een kijkbeurt waard.