The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Niet de film die ik verwacht had.

komt langzaam op gang, maar ook de rest.. .. niet mijn ding.

1.5 *

Horror in de 21e eeuw moet al stevig uit de hoek komen om qua sfeer te kunnen werken. Het zijn vooral actiescènes, schrikmomenten en gore die tegenwoordig werken. The Vvitch neemt je mee naar een tijd dat alles wat verkeerd liep de fout was van de duivel. En al wie een fout maakte was een heks. Uitstekend debuut met mooie beelden en een constante spanning. Zowel van actrice Anya Taylor-Joy als regisseur Robert Eggers zullen we nog wel meer horen.

Het idee van historische horror in de tijd van de puriteinen leek me wel wat. In het begin weten ze de juiste sfeer op te roepen, met mist, rook en kaarslicht. Er zitten enkele mooie scènes in, vooral wanneer het kindje verdwijnt. Anna Taylor Joy heeft de fragiliteit voor deze rol. Vervelend vond ik het stemgebruik van Ralph Ineson, als iemand die geforceerd gewichtig probeert te klinken. You en thou worden willekeurig dooreen gebruikt. De heksen op het einde zingen wel erg moderne muziek voor de zeventiende eeuw, maar dat is dichterlijke vrijheid. Na het veelbelovende begin zakt het toch wat ineen.

Geweldig ! Deze film eindigt waar een Blair Witch op zou kunnen vervolgen.

De film speelt zich af in de middeleeuwen waarvan ik er niet veel van heb gezien.
Blackdeath was daar een van, die ik wel goed vond.

The Witch komt daar niet echt van in de buurt.
Het is veel gepraat, veel stiltes ( wat natuurlijk zo was in de middeleeuwen)
Maar het werd niet echt spannend, het duurde elke keer net iets te lang, voordat er weer wat gebeurde.
Over het grootste gedeelte was het een hoop gegil, gekrijs en geschreeuw.
Die moeder vond ik behoorlijk irritant, dat ik enigzins hoopte dat ze het loodje zou leggen voor haar eigen bestwil. Ook die vader vond ik naderhand te Liam Neelson klinken met die zwoele warme stem waarmee hij probeerde boos te zijn.

Het leek er op dat de film eigenlijk net wat te weinig budget had er iets van te maken.
Blijkbaar was het geld ook ineens op vanwege het einde.

Als de cast beter was, had het wel iets meer kunnen zijn.

Onzinnige film met een sterk gezochte setting, waaronder Middeleeuwen, vele bijbelteksten of verwijzingen hiernaar en op het platteland gehuisvest. Film raakt kant nog wal en dat is wel nodig om boven de grauwe middelmaat van heksenfilms die er veelvuldig zijn uit te stijgen. Het begin was zoals vaker in dit soort films veelbelovend, maar dan blijf de film hangen bij het oeverloze 'verlos ons van de boze' een kwade irritante moeder en de dochter beschuldigen.

The VVitch: A New-England Folktale

Bijzondere horror/thriller met een heerlijk naargeestig sfeertje en sterk acteerwerk. Vooral talent Taylor-Joy is fantastisch in een moeilijke rol. Respect ook voor de jonge acteur die Caleb speelde. Het taaltje dat wordt gesproken is historisch misschien accuraat, maar op een gegeven moment begon ik me er aan te irriteren.

De film zelf komt wat traag op gang, maar de gecreëerde sfeer beviel me wel. Dat komt ook door de sfeervolle en treffende muziek. Naar het einde toe wordt het wat harder, en het onderlinge wantrouwen en de paranoia wordt goed gespeeld. Met een zeer sterke laatste scene. En na deze film (en Split) weten we één ding zeker, Taylor-Joy gaat een hele grote toekomst tegemoet.

Black Phillip, Black Phillip King of all.

The Witch is een titel die op heel veel lijstjes van must-see horrors voorbij komt. Toen ik de plot las stond de setting van 1630 mij toch net wat teveel tegen waardoor ik deze links liet liggen. Gelukkig voor mij is deze onlangs op Netflix komen te staan waardoor de drempel wel heel laag werd om deze alsnog op te zetten. Gelukkig maar.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit is voor mij toch wel heel duidelijk een you love it or you hate it gevalletje. Ik had eigenlijk ook meer het idee naar een theater voorstelling dan naar een film te kijken omdat er toch wel heel aangezet en theatraal geacteerd word en ik kan me voorstellen dat dit tegen kan gaan staan. Ook ik had hier met momenten moeite mee. Een goed voorbeeld is de scene waarbij Caleb overlijdt en waarbij hij voor zijn dood volledig buiten zinnen raakt. Voor mij zijn dit soort momenten erg op het randje. Ook het oud-engels taalgebruik is wel iets waar je je niet aan moet storen, maar ik persoonlijk had hier geen last van.

Wie besluit het verhaal een kans te geven, goed oplet en even weet door te bijten, wordt beloond met een weergaloos slot waarbij opeens heel veel puzzelstukjes op hun plaats komen te vallen. Bij de finale liepen de rillingen vervolgens over mijn rug. Dit is geen film die gaat voor de goedkope jumpscares zoals de nieuwste IT verfilming, maar is er meer eentje die onder je huid kruipt en je nog lang bijblijft. En dit is toch wel een zeldzaamheid tegenwoordig. Niet alles wordt de kijker voorgekauwd en niet alles wordt getoond, maar wel net genoeg om niet alles totaal aan de verbeelding over te laten. The Witch is daarbij op het eerste gezicht ook niet schokkend of eng, en mensen die niet tegen het aangezette en theatrale acteren kunnen zullen deze titel naar verwachting zelfs saai kunnen vinden, maar het publiek wat zich echt open weet te stellen zal echt verrast worden.

Ik raad The Witch geenszins aan voor een gezellig filmavondje met vrienden. Sterker nog, ik raad het je sterk af. Ook als je zin hebt in een recht-toe recht aan horror kun je deze beter op een ander avondje aanzetten. Als je besluit om The WItch te gaan kijken kan het namelijk best als een investering aanvoelen en soms zelfs als saai ervaren worden. Als je echter op voorhand weet wat je kunt verwachten en je hier een beetje op in kunt stellen zul je getrakteerd worden op een verhaal wat nog lang door je hoofd blijft spoken, als alle puzzelstukjes eenmaal op hun plaats vallen. Bij voorkeur kijk je The Witch wel echt alleen, of in ieder geval met iemand die zich niet snel af laat leiden. The Witch is namelijk allesbehalve een toegankelijke film waar je echt voor in de stemming moet zijn (en blijven).

3,5*

Viel me wat tegen, al sprak de sfeer van de film me wel aan. Deed me ook sterk denken aan Sleepy Hollow. Ben het ook met eerdere commentaren eens dat dit niet zomaar een horror-film is, maar eerder een allegorie, net zoals Guilermo del Toro's Pan's Labyrinth en The Devil's Backbone.

Wat dat betreft een zeer sterke film en eindelijk weer eens eentje die de mythe ontkracht dat het leven in de vorige eeuwen een pretje was. Totaal niet met die verschrikkelijk orthodoxe godsdiensten die het hele leven domineerden en het bijgeloof dat iedereen overal bang en wantrouwend over liet zijn!

Nou, die Middeleeuwen waren al ruim 100 jaren voorbij, hoor!

Oeps klopt.

ik corrigeer het naar lang, lang gelee, maar niet zo heel erg lang geleden .

Aardige witch flick. Niet meteen mijn favoriete hoekje, maar de sfeer en het acteerwerk weten de film te redden. Het begin is best sterk met een beeld van een heks zoals ik ze ook altijd voor ogen heb. Smerig, oud en verschrompeld met een duivels lachje. Dat er een baby tot pulp wordt vermalen maakt het plaatje compleet.

Helaas weet het drama niet volledig te boeien. Het sfeertje is aardig, al heb ik soms moeite met een dergelijke setting: een film die zich honderden jaren geleden afspeelt rondom een boerderijtje en iedereen een jutezak aanheeft. Gelukkig is Taylor-Joy prima gecast als Thomasin. Ik kende haar al van Split, een jaar later, maar ook in dit debuut is ze sterk. Die gaat een prima carrière tegemoet. Ik werd ook even wakker geschud door Caleb die eventjes uitstekend uit de hoek kwam.

Het drama gaat vooral over het verdwenen kindje en het toenemende wantrouwen van de gezinsleden onderling. Volledig geboeid kon ik maar niet blijven. De daadwerkelijke horror is dan ook schaars, tegen het einde aan komt het weer aan bod en dan is de film ook meteen weer een stuk aangenamer. Geen slechte film, maar de horror is te klein gehouden om me te overtuigen.

Door de score boven de 3 aan deze film begonnen.

Nog nooit zo'n saai begin meegemaakt. Ten eerste waren de kleuren flets en waren er zwarte balken links en rechts op mijn 55inch tv dat zeer irriteerde.

Na 25minuten lag ik half te pitten in de stoel en sinds langer tijd de stop-knop ingedrukt. Zonder van mijn tijd om hier langer na te kijken.

Dus 25 minuten half slaperig gezien en toen uitgezet en vervolgens een beoordeling van 0.5. Je hebt niet echt veel gezien hè om een beoordeling te geven?

Het enige waar je de film op kan bekritiseren is dat het nergens echt beklemmend/eng/spannend word. Die verwachtiging geeft de trailer je wel. Het was allemaal best droge kost. Als drama vind ik het wel goed gelukt.

Pfff wat een tegenvaller zeg. Vond hem niet echt boeiend. Werd nergens ook maar een moment spannend of eng. Gewoon onzinnig hoe de film ontplooit. Gewoon te belachelijk voor woorden. Spijt dat ik mijn tijd in deze film gestoken heb. Enige pluspunt was de muziek vond ik maar dat is dan ook het enigste. 2/10

Geweldige, mooi gefilmde, sfeervolle onderdehuidkruiper waarvan ik volledig snap dat de één het niks vindt en de ander er juichend over is. Ook zo'n film die ik graag nogmaals wil zien.

Daadwerkelijk griezelig waarbij ik moet aantekenen dat voorspelbare Hollywoodhorror me flink de keel is gaan uithangen.

Maar anderen noemen zoiets saai. Het is hun goed recht, zoals het mijn goed recht is dit een vijfsterrenfilm te noemen.

Stijlvolle (reli-)psychologische thriller, die zonder overbodig effectbejag, maar met een rustige narratieve opbouw, met set design en aankleding, en met audio, belichting en cameravoering, een maximaal resultaat weet te behalen.

Ik hou er wel van, van die wisseling tussen realisme en fantasie, dan wel tussen ‘objectieve’ werkelijkheid en de kennelijke verbeelding van subjectieve angsten of verborgen verlangens. 'In en uit de vertrekken van de droom', noemt Bergman dat ergens.

Als dat goed gedaan is – en dat is het hier – dan ontstaat er een unheimische sfeer, een gevoel van zich aankondigend onheil, een vermoeden dat er elk moment wat verschrikkelijks kan gebeuren.

En dat gebeurt dan ook, maar dan dus zoals gezegd zonder veel poespas en spektakel, haast terloops (nou ja, die aanval van die bok zag ik echt niet aankomen) maar niet minder de haren te berge rijzend.

Een 'folktale' dus, maar ik stel me zo voor dat, als dit een bewerking van een toenmalig 'rechtbank'-verslag was, Thomasin zich er niet onderuit gekletst had, in die rechtszaak.

Vond dit ook een verrassend goede film, heb me meermalen afgevraagd; welke kant willen ze nu op gaan.. Kwartje viel bij mij iets later, maar vind de insteek van de film origineel en nog niet vaak verfilmt naar mijn weten 4 sterren. Ook de onwetendheid van hoe men vroeger tegen het leven aankeek.

Goede Film

Vorige week gekeken en was verrassend goed. Goede spanningsopbouw, met in het begin de heks die de baby steelt en het op een brute wijze verwerkt om er mee te vliegen..

Vond Ralph Ineson in de rol van William zeer sterk spelen met een heerlijk accent. Althans, dat is mijn mening.

Vond de film alleen wat abrupt eindigen, einde had misschien iets spectaculairder gekund.

Een film voor kinderen vanaf 12 jaar?

Op basis van de trailer moeten ze dat nodig aanpassen

Herzien en score verhoogd van 3* naar 4.5*.

Geen idee waarom ik niet zo onder de indruk was de eerste keer dat ik de film zag ondanks dat ik liefhebber ben van duistere folklore. Misschien had ik verkeerde verwachtingen. Deze keer was echter een schot in de roos. Wat een prachtige film. Prima balancerend tussen historisch familiedrama en folkloristische horror. De horror blijft grotendeels op de achtergrond, maar door middel van de onheilspellende muziek en de suggestieve glimpen waarin we te zien krijgen wat er zich in het bos afspeelt wordt er een nare sfeer gecreëerd. Ondanks dat je via alom bekende satanische symboliek met je neus op de feiten wordt gedrukt blijf je je als kijker toch verzetten tegen de notie dat de familie geteisterd wordt door enige vorm van hekserij. Wanneer alle oogsten mislukken en het ene na het andere kind verdwijnt zie je de familie langzaam maar zeker uit elkaar vallen om vervolgens naar een bijzondere finale toe te werken. Een einde waar ik weer met open mond naar heb zitten kijken vanwege de ontzettend krachtige beeldentaal, snakkend naar meer.

Moet je de film daar dan ook niet op waarderen? Het is meer een dramafilm met wat horrorelementen.

Deze film heeft een bijzondere setting weten te creëren wat een absolute lust voor het oog blijkt te zijn. Verhaaltechnisch viel het me behoorlijk tegen. Het verhaal komt moeizaam op gang en de verschillende elementen die werden geïntroduceerd leken niet helemaal vloeiend over te lopen. Het einde is daar een goed voorbeeld van.

Prachtig sfeervolle film. Eerder psychologisch drama met bovennatuurlijke elementen dan horror. Gruwelijk werd het namelijk nergens, niet kwa beelden en niet kwa sfeer, maar wringen deed het voortdurend. Koude herfstige plaatjes bevolkt met zeer godsvrezende mensen. Dit soort films mag ik graag zien. Heel graag.

Sfeervol, en in het begin pakte de film me ook. Gedurende de film duurde kostte dit steeds meer moeite.

Gebeurt ook weinig, einde was dan wel meer creepy en kon me wel bevallen.

'The Witch' Director Robert Eggers' New Horror Film 'The Lighthouse' Will Release in 2019

The Lighthouse Filming Conditions Almost Caused a Fight – /Film - slashfilm.com

Tja in de ochtend Hereditary bekeken en die viel moeilijk uit te zitten. Om daarmee te concluderen dat alle films van productiehuis A24 pretentieuze highbrow films zijn die enkel voor intelligente oplettende kijkers zouden zijn lijkt me net iets te kort door de bocht. Toegegeven The Witch is veel meer straightforward en toegankelijker dus dat was al een pak van mijn hart. Een film met een kleine cast van een familie van 6 personen geeft de kijker ook iets makkelijker de mogelijkheid om er een band mee op te bouwen. Vooral De twee oudste kinderen blijken een sterke band te hebben met elkaar bijna op het incestueuze af. Anya Taylor-Joy is dan ook een leuke verschijning hetgeen in de slotscène goed in de verf wordt gezet. De film maakt goed gebruik van de setting van het bos en enkele nachtmerrie scènes die me bij momenten aan het legendarische Häxan deden denken. En hoewel in het begin het drama de bovenhand heeft en je denkt het zal wellicht uitdraaien op massahysterie en valse beschulddigingen gaat het (gelukkig) niet zo. In die tijd als het niet lekker loopt (mislukte oogst, zieke dieren) dan werd er al snel gesproken van hekserij.

De paranoia en de hysterie is er wel degelijk maar het blijft binnenskamers, geen buitenstaanders die zich met de familie komen bemoeien. Dus ja ik ben blij dat het eens niet over vervolgingen ging.
Kon het nog beter, misschien wel maar misschien ook niet. Ik vind het goed dat de film bij de les blijft zich niet verliest in zijplotjes die het gebeuren toch niet verderhelpen of de kijker willen vermoeien. Ik vond deze goed zoals ie werd gebracht, niet al te veel poespas en geen al te hoogdravende visuals. Rauw, kort en krachtig met sterke acteerprestaties van de kleine cast. Schitterend eindshot ook.

John Milton haalt nu vast opgelucht adem, maar krabt zich ongetwijfeld ook aan het hoofd denkend verdorie die alexspy is toch niet te schatten

Hell yes.

Niet echt.

Nee, dit is niks voor mij, deze film van A24. Dat ligt niet aan de soort film, want films zoals Hereditary kan ik in het algemeen gewoon goed waarderen. Deze film kan ik helaas wat minder waarderen, het lag me allemaal gewoon niet zo.

Dit alles heeft te maken dat ik simpelweg geen sfeer voelde, het ging allemaal maar een beetje voorbij zonder enige spanning en sfeer. Ineson en Joy doen het in het algemeen prima en spelen wel sympathieke rollen, maar die 2 kinderen waren vreselijk irritant maar ook Dickie weet er niks van te maken.

Het ziet er allemaal zo simpel uit, je hebt gewoon 1 locatie en dat is midden in het bos. Opzicht wel een prima locatie, maar het ziet er allemaal saai en oninteressant uit. Emotioneel trekt de film je ook niet mee, op de ijzingwekkende soundtrack na is er ook nergens enige spanning. De film kent zeker een aantal scenes die er wel degelijk uitspringen, Hoe die heks inderdaad die baby verwerkt is een naar moment. maar dit alles was niet genoeg.

Nee, dit is niets voor mij. In het algemeen kan ik elk type horror wel waarderen, maar dat wil niet meteen zeggen dat dit me overtuigd. En dat kon The Witch helaas niet, wel jammer, want ik zat me wel klaar te maken voor een beklemmende productie.