El Abrazo de la Serpiente (2015)

Alternatieve titel: Embrace of the Serpent

mijn stem
3,74
167 stemmen

Colombia / Venezuela / Argentiniƫ
Drama / Avontuur
125 minuten

geregisseerd door Ciro Guerra
met Antonio Bolivar, Brionne Davis en Jan Bijvoet

Het verhaal van een Karamakate, een sjamaan uit de amazone, en twee wetenschappers die samen over een tijd van veertig jaar werken om te zoeken naar een heilige plant die geneest.

TRAILER

33 BERICHTEN 8 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Verhoeven
4,0
0
geplaatst: 26 mei 2015, 15:57 uur [permalink]
De trailer belooft een heleboel 'vuurwerk'. Hopelijk al te zien in Gent.

avatar van Martin Van K
4,0
0
geplaatst: 11 augustus 2015, 13:14 uur [permalink]
Verhoeven schreef:
De trailer belooft een heleboel 'vuurwerk'. Hopelijk al te zien in Gent.


al te zien in Oostende!

avatar van kappeuter
 
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 28 september 2015, 16:28 uur [permalink]
Vanaf 31 maart in de bioscoop (Contact Film)

avatar van kappeuter
 
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 4 februari 2016, 20:14 uur [permalink]

4,5
0
geplaatst: 5 februari 2016, 18:30 uur [permalink]
Indrukwekkend. In de basis een eenvoudig thema van traditionele, mystiekere waarden tegenover voortschrijdende moderne wereld. Maar de uitvoering in de Amazone en tussen/met inheemsen is een heel bijzondere setting, met een goede historische ondergrond. Een flink gelaagd script dus maar het wordt zeer bevredigend uitgewerkt, heel 'af' zonder ergens gekunsteld of geforceerd over te komen. Bij vlagen indringende scenes, een bijzonder en volledigend plot...Ja, dit was bijzonder en ik heb zeer genoten.

Btw: het (soms korrelige) zwartwit beeld gaf het niet alleen een historische tint, het maakte de beelden en situaties indringender waar we t toch vaak uit ee jungle zo groen mogelijk gewend zijn.

Ik wilde eerst 4.5* geven met het poëtische "Mama" nog in het achterhoofd, maar de apotheose trok het mooi naar de top.

avatar van zoutzak
4,0
0
geplaatst: 31 maart 2016, 14:00 uur [permalink]
Heb het boek van Schultes, Plants of the Gods gelezen en heb laatst ayahuasca mogen ervaren. Dus heel benieuwd hiernaar!

3,5
1
geplaatst: 2 april 2016, 16:48 uur [permalink]
El Abrazo de la Serpiente is in wezen de zoveelste vertelling van Conrads roman ‘Heart of Darkness’. Het verhaal van Conrad is een reisverhaal waarbij men steeds dieper het Afrikaanse oerwoud intrekt maar daarmee ook steeds meer wordt geconfronteerd met wreedheid en barbarij. Ogenschijnlijk is het de ongecultiveerde natuur en de inboorlingen die barbaars en wreed zijn, maar het verhaal laat vooral zien hoe de westerling zelf de grootste barbaar is die natuur en inboorlingen vernietigt voor een beetje ivoor dus voor eigen gewin. De reis naar ‘het hart van de duisternis’ is eigenlijk de reis naar onze eigen barbaarse zelf zoals die zich kan manifesteren ver buiten onze beschaving die daarmee onmachtig is geworden onze wrede natuur nog te kunnen temmen of bedekken.

De meest beroemde verfilming van deze roman c.q. thematiek is ‘Apocalypse Now’ die het verhaal verplaatst naar de jungle van Vietnam ten tijde van de Vietnamoorlog. El Abrazo de la Serpiente lijkt iets dichter bij het oorspronkelijke verhaal te blijven waarbij de reis plaatsvindt in de Amazone (in plaats van de Kongo) en de westerling natuur en inboorlingen vernietigt om een beetje rubber (in plaats van ivoor) te winnen. Wij denken wel dat wij beschaafd en de inboorlingen barbaarse ‘kannibalen’ zijn, maar de religie die wij brengen om hen te beschaven is nota bene gebaseerd op het ritueel van het lichaam van Christus – nota bene onze god – te eten: wij zijn zelf de grootste kannibalen. Wij zijn verworden tot wat de indianen chullachaqui noemen: ons evenbeeld maar zonder ziel of herinneringen. We zijn onze menselijkheid verloren en dwalen slechts doelloos rond.

Een interessante toevoeging is het uitgangspunt van de wetenschapper die op zoek is naar yakruna, een ‘heilige plant’ die sjamanen zouden gebruiken (hetgeen doet denken aan de opmerkelijke avonturen van Hofmann, de ontdekker van LSD, en andere wetenschappers die bij de traditionele indianen gingen leven om er kennis te kunnen maken met hallucinatoire planten). Dat is interessant omdat het in mijn interpretatie mooi het contrast blootlegt van onze ‘beschaving’ en de nog dicht bij de natuur levende inheemse volkeren: juist omdat in onze christelijke beschaving de natuur is ontheiligt, zodat we haar kunnen exploiteren en vernietigen, zijn we gefascineerd door de verhalen en effecten van magische, heilige planten die zich diep verschuilen in de oerwouden. Tegenover onze kille, rationele wetenschap die alle betekenis en dromen vernietigt, staat het heilige ontzag voor de natuur en het leven bij de natuurvolkeren die juist door te ‘dromen’ de natuur en het leven in standhouden terwijl wij die in onze kille wetenschappelijkheid vernietigen. De indiaanse sjamaan stelt dan ook als diagnose voor onze ziekte – overal waar wij komen, brengen we slechts dood en verderf – dat wij niet meer kunnen dromen.

De laatste hoop is dat we zelf yakruna eten om zo even één te worden met de slang (de Schepper), niet als drug (vermaak) maar om onze ziel terug te vinden en te stoppen met onze vernietiging van de wereld. Ironisch genoeg biedt onze moderne wetenschap – die alles onderwerpt aan kille rationaliteit en alle leven vernietigt – ook de weg naar echte wijsheid vanuit een nieuwsgierigheid naar ‘magische’ planten. Belangrijker dan dat de indianen van ons leren, moeten wij van hen leren.

De boeiende thematiek is echter matig boeiend uitgewerkt in de film. De beelden van de Amazone zijn prachtig maar we zien die weelderige rijkdom van de natuur slechts vaag want (bijna) de hele film is in zwart-wit geschoten, ongetwijfeld om zo uit te beelden dat we de natuur en daarmee onszelf verloren hebben. De natuur is zo tot chullachaqui, een leeg omhulsel, gereduceerd. Slechts de psychedelische beelden tijdens de yakruna-trip zijn in kleur, want alleen via deze heilige plant kan de wereld zelfs voor de westerling weer haar heiligheid en daarmee haar kleur terugkrijgen.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
0
geplaatst: 5 april 2016, 23:26 uur [permalink]
Tijden niet zo aan mijn stoel gekluisterd gezeten.

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 5 april 2016, 23:29 uur [permalink]
Mochizuki Rokuro schreef:
Tijden niet zo aan mijn stoel gekluisterd gezeten.
Klinkt veelbelovend. Hoe toegankelijk is dit, MR?

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
0
geplaatst: 5 april 2016, 23:43 uur [permalink]
Tsja, ben ik een betrouwbare referentie???

Ik vond 't redelijk toegankelijk, het is helder verteld in twee tijden, maar niet alles is logisch. 't Is in zwart/wit, misschien is dat laatste alleen al genoeg om 't ontoegankelijk te maken.

Als je van dit type avonturen films houdt, en dan bedoel ik dingen met een hoop etno-elementen, zoals Walkabout, Werner Herzog, maar ook Yeelen van Souleymane Cissé (deze laatste vind ik de beste referentie), dan moet je hiermee uit de voeten kunnen.

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 5 april 2016, 23:56 uur [permalink]
Mochizuki Rokuro schreef:
Tsja, ben ik een betrouwbare referentie???

Ik vond 't redelijk toegankelijk, het is helder verteld in twee tijden, maar niet alles is logisch. 't Is in zwart/wit, misschien is dat laatste alleen al genoeg om 't ontoegankelijk te maken.

Als je van dit type avonturen films houdt, en dan bedoel ik dingen met een hoop etno-elementen, zoals Walkabout, Werner Herzog, maar ook Yeelen van Souleymane Cissé (deze laatste vind ik de beste referentie), dan moet je hiermee uit de voeten kunnen.


Zwart/wit maakt mij niet uit, dat weet je als het goed is. Walkabout vond ik zeker wel sterk, Herzog vind ik geweldig, Yeelen is even geleden. Ik heb drie Cissé's gezien in totaal, maar voelde bij allemaal een beetje als 'het verkeerde moment' destijds. Zal eens kijken, hij hoorde bij de opties voor komend weekend, maar de vertoning van Sunrise is prio en daarna is het bepalen wat daar fatsoenlijk bij aansluit. En dat lijkt Anomalisa te zijn (waar ik ook heel nieuwsgierig naar ben). Maar ik ga wel kijken of ik deze later nog even mee kan pakken. Je cijfer en beschrijving enthousiasmeren toch wel!

avatar van de grunt
 
0
geplaatst: 6 april 2016, 00:37 uur [permalink]
Jan Bijvoet!

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
0
geplaatst: 6 april 2016, 08:22 uur [permalink]
John Milton schreef:
Zwart/wit maakt mij niet uit, dat weet je als het goed is.

Maar ik weet ook dat je nooit alleen naar de film gaat, dus ik vermoedde dat jouw verkennende vraag vooral over mogelijk gezelschap zou gaan. Een ander aspect, bijvoorbeeld of een film traag of eentonig is, zal mij niet zo snel opvallen. Dus in die vind ik 'm dus niet ontoegankelijk, maar 't zou zo maar kunnen dat anderen de film daarom 'minder toegankelijk' vinden.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
0
geplaatst: 6 april 2016, 08:22 uur [permalink]
Jan Bijvoet, ja. Ik dacht steeds al toen ik de poster zag 'die lijkt op die vent uit Borgman', maar 't blijkt m ook gewoon te zijn Hoe Bijvoet - die een Duitser speelt, en ook incidenteel Duits spreekt in de film - bij een Colombiaanse film betrokken is geraakt weet ik niet, maar dat is vast ergens terug te vinden.

4,0
0
geplaatst: 7 april 2016, 16:47 uur [permalink]
Hmm. Ben erg benieuwd. Dit spreekt me wel aan.

avatar van de grunt
 
0
geplaatst: 7 april 2016, 17:51 uur [permalink]
Mochizuki Rokuro schreef:
Jan Bijvoet, ja. Ik dacht steeds al toen ik de poster zag 'die lijkt op die vent uit Borgman', maar 't blijkt m ook gewoon te zijn


Die man kan ook alles!
In D'Ardennen bezorgde hij me wederom kippenvel in een soort "Milo" rol.

avatar van Drulko Vlaschjan
4,0
0
geplaatst: 16 april 2016, 17:47 uur [permalink]
Mooie, ongrijpbare film waar je helemaal in kunt verdwijnen. Een soort historische roadtrip is het eigenlijk, maar dan over de rivier, met situaties die niet zouden misstaan in de Odyssee. De spanningsboog is nogal atypisch. Op sommige momenten is het zinderend, dan weer gebeurt er tijdenlang helemaal niets, overigens zonder dat het vervelend wordt. Het gaat van feelgood naar thriller naar drama naar mysterie naar horror en weer terug. Fascinerend.

Toen ik de trailer zag vond ik het zwart-wit een beetje zonde, de jungle is zo vol prachtige kleuren, maar op het grote doek werkt het heel goed.

3,5
0
geplaatst: 23 april 2016, 16:53 uur [permalink]
Heel goeie reacties op het mooov filmfestival 2016 en volkomen terecht.

avatar van K. V.
3,5
0
geplaatst: 23 april 2016, 20:53 uur [permalink]
Dit was nog een speciale film. Tja het is zeker geen standaard verhaal geworden en het is wel een beetje een film waar je in moet komen, want een echte introductie heeft de film niet.
De cast deed het wel goed en kwam overtuigend over. Het zwart-wit maakte het allemaal nog wat authentieker.
Het is wel geen film die 'k nog eens hoef terug te zien, daarvoor was hij niet pakkend genoeg. Ook het einde was redelijk abrupt.
'k heb het me niet beklaagd en het is eens iets anders.

avatar van Laurensv
3,5
0
geplaatst: 29 april 2016, 17:33 uur [permalink]
Mooi geschoten film, die je soms op hypnotiserende manier meeneemt door de Amazone. Zwart-wit fotografie kan soms zoveel mooier zijn dan kleur, ook al is het in een oerwoud. Het idee van een wijs oud inheems personage die aan de hand van allerlei natuurmetaforen de domme blanke man de ene na de andere wijsheid op stoïcijnse manier meedeelt, vind ik wel een beetje een uitgekauwd concept. Hoe dan ook, dat is niet per se waar het om draait, maar bij dezen toch een kanttekening. Ergens was het niet helemaal mijn ding, te weinig empathisch betrokken geweest, de boodschap ten spijt.

4,5
0
geplaatst: 14 mei 2016, 10:07 uur [permalink]
Mochizuki Rokuro schreef:
Tijden niet zo aan mijn stoel gekluisterd gezeten.

Dat had ik op IFFRiG dus net zo... Prachtig gefilmd, tijdloos verhaal met mooie diepgang en overweldigende apotheose. Een perfecte Joseph Conrad, maar dan in film.

avatar van mjk87
3,0
0
geplaatst: 14 mei 2016, 20:17 uur [permalink]
Ongetwijfeld qua thematiek heel boeiend (al maakt dat voor mij een kijkervaring op het moment an sich weinig uit), maar als film wat duf in elkaar gezet. De film is in zwart-wit, waar ik allerlei redenen voor lees maar geen idee of er echt een inhoudelijke reden voor is. Het maakt in ieder geval dat het een gevoel van authenticiteit geeft, zeker met het wat korrelige beeld. Maar het geeft ook een vervreemding doordat de jungle niet knalgroen is. Het is alleen jammer dat het zwart-wit zelf nergens echt mooi gebruikt wordt. Af en toe met zonlicht dat fel op de bladeren schijnt of wat weerspiegelingen in het water, maar daar blijft het bij. Verder kabbelt de film maar wat vooruit en vind ik dat gespring in de tijd ook niet echt goed. Het haalt je uit de flow steeds van de losse verhalen. Hierboven schreef iemand de vergelijking met Apocalypse Now. Ik kan dat indenken, zij het dat je daar echt de jungle (en de waanzin) in werd getrokken en hier steeds eruit valt doordat men weer teruggaat naar de andere tijd. En van Jan Bijvoet was wel duidelijk dat het geen Duitser was. Hij had echt een te Nederlands (of Vlaams dus zo bleek mij achteraf) accent. Verder wel een aantal mooie losse scènes en op zich kijkt het allemaal wel aardig weg. Maar dat maakt niet dat ik eraan moet denken de film nog een keer te zien. Daarvoor maakte de film eigenlijk geen indruk. 3,0*.

avatar van leatherhead
3,5
0
geplaatst: 26 mei 2016, 11:29 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Bijzondere film. Wel deel ik de mening van Laurensv dat de wat afgezaagde 'blanke westerlingen tegenover de inboorlingen' thematiek dit nou niet direct tot een interessante film bombardeert. Gelukkig doet de vormgeving dat wél. De anders zo kleurrijke jungle gebaad in korrelig zwart-wit geeft de film iets sfeervols en onheilspellends. Voornamelijk de nachtshots zijn vaak prachtig.

Hoogtepunt vond ik echter het laatste kwartier van de film. Die natuurshots onder begeleiding van omineuze dark-ambient zijn echt grandioos, en de daaropvolgende tripscene mag er ook wezen. Puur inhoudelijk kon ik nog niet heel veel met de film, maar wellicht verandert dat bij een tweede kijkbeurt. Want daar nodigt de film zeker tot uit. 3,5*.

avatar van eRCee
3,5
1
geplaatst: 27 mei 2016, 08:10 uur [permalink]
De link die hier wordt gelegd met Conrad, of eigenlijk Heart of Darkness (de man heeft meer prachtige boeken geschreven), lijkt me niet helemaal terecht. Niet elk verhaal dat in de jungle speelt is een hervertelling van Conrad. Het lijkt me eerder andersom: de elementen waarvan zowel Guerra als Conrad, maar ook bijvoorbeeld Carpentier en Greene, gebruik maken zijn ontleend aan de werkelijkheid en bevatten daarom overeenkomsten. In El abrazo de la serpiente is dat nog eens extra duidelijk omdat het verhaal gebaseerd is op twee dagboeken van wetenschappers-avonturiers.

Het manco van de film zit hem voor mij overigens juist in deze elementen, want ik vond de clash tussen het Westen en de jungle-volken wat te simplistisch uitgewerkt. Ook de verhaalontwikkeling vond ik niet geweldig, met name de lijn van de jongere Duitser is nauwelijks interessant.

El abrazo de la serpiente moet het natuurlijk vooral hebben voor de unieke audiovisuele sfeer. De prachtige zwart-wit cinematografie in het regenwoud en de heerlijke soundtrack vol geluiden van insecten trekken je helemaal de film in. Het moeilijk verstaanbare Spaans en de andere talen die er gesproken worden dragen er aan bij dat je je als kijker echt even daar waant. Dat is dan ook de grootste verdienste van de film, hoewel ik eigenlijk vind dat Guerra daarmee een klein beetje tekort schiet, omdat hij artistiek niet veel verder is gekomen dan wat je mag verwachten van een film die zich geheel in de jungle voltrekt.

 
0
snefroe
geplaatst: 31 mei 2016, 21:05 uur [permalink]
Bijzondere film met wel wat minpunten. Iedereen beleeft deze film kennelijk anders en dat is al een compliment. Als een film die ruimte biedt is het vaak interessant. Ik houd wel van zwart-wit maar vind het hier niet veel toevoegen. Het zou kunnen dat de makers willen aantonen dat "wij" , met ons verstandelijke kijken de geuren en kleuren niet echt kunnen waarnemen ; daarvoor moet het denken stil gezet worden. Dit is een mogelijke interpretatie, maar wie zal het zeggen? De film neemt je bij vlagen mee in een hypnotiserende sfeer maar bij andere vlagen is de dynamiek weer volledig vertrokken. Of dit opzet is weet ik natuurlijk niet. Minpunten zijn de houterige acteerstijl en vooral het houterige script; ze varen weer een stukje en dan worden ze geconfronteerd met een facet van het verwerpelijke westerse leven en dan varen ze weer een stukje en dan het volgende stukje westerse negativiteit. Simpel genoeg.
Daar staat wel een prachtig concept tegenover; je bent genegen mee te gaan in het verhaal van de twee blanke mannen, maar het is het verhaal van de indiaan. Het verhaal lijkt rommelig maar is via het perspectief van de indiaan heel volledig. De inhoud is een soort van gelijk met de vorm. Het concept van de film doet dus precies wat de indiaan steeds beoogt; hij wil het blanke perspectief vervangen door zijn ervaring van de realiteit. Het westerse materiële, logische vervangen door het intuïtieve, harmonieuze, volledige. Wie weet is dit waar. Daar ga ik niet perse van uit maar niemand kan zeggen dat " wij " zo goed bezig zijn toch? Al met al voor mij een bijzondere bios-ervaring maar toch geen superfilm; wel heb ik dit Veel liever dan de plop van stompzinnige blockbusters die de laatste tijd in de bios gedropt wordt.

avatar van John Milton
4,0
0
geplaatst: 17 juni 2016, 11:45 uur [permalink]
Erg prachtig. In schitterend zwart-wit geschoten Conrad thematiek, die nodig een plaatsje op een lijst als deze verdient. bijzonder.

avatar van Flavio
3,0
0
geplaatst: 18 juli 2016, 17:06 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Beetje tegenvaller deze variant op de confrontatie tussen de moderne westerse mens en de "nobele wilde". Het Heart of Darkness thema wat hier veel wordt aangehaald overheerst niet, komt wel aan bod in de vorm van een doorgedraaide Messias, maar die scenes vond ik niet overtuigend- vond dat zelfs het minste deel van de film. Ook de simultaan-vertelling, waarbij Karamakate twee keer dezelfde reis onderneemt met dezelfde persoon in andere gedaante (althans volgens zijn filosofie) werkte voor mij niet altijd even goed.

De beste stukken vond ik de onderonsjes tussen Theo, de jonge Karamakate en de gids, en de laatste trip scene vond ik ook wel mooi met de camera die over de Amazone vliegt onder welluidende klanken.

Zwart-wit fotografie komt goed tot zijn recht bij de mensen die mooi geportretteerd worden, maar de jungle kwam nooit tot leven en bleef een grijs decor. Ook de junglegeluiden bleven beperkt tot wat insecten en vogelgeluiden, terwijl de kakafonie aan geluiden, zeker 's ochtends, toch oorverdovend kan zijn.

avatar van wibro
4,5
0
geplaatst: 15 oktober 2016, 10:26 uur [permalink]
Op visueel vlak werkelijk een schitterende film waarbij het zwart/wit absoluut niet in het nadeel werkte. De beelden van de snel stromende Amazone en de oerwouden werden verbluffend mooi in beeld gebracht. En dan het verhaal, niet makkelijk maar wel begrijpelijk. De westerse kille wetenschapper tegenover de natuurmens...? Niet helemaal. Toen de wetenschapper gedwongen was zijn koffers in de Amazone te gooien omdat de kano te vol beladen was weigerde hij dat te doen met het kistje waarin een platenspeler en een LP zat. Toen de wetenschapper de plaat afspeelde kreeg je de muziek uit Die Schöpfung te horen van Joseph Haydn, muziek dat alles behalve kille wetenschap vertegenwoordigde. De westerse mens heeft dus duidelijk wel een ziel, maar hij had destijds de nare eigenschap zich superieur te voelen aan die vreemde culturen die bij hem - en dat als gevolg van onwetendheid - primitief overkwamen en dat is helaas nu nog zo.

4.5*

3,5
0
geplaatst: 28 december 2016, 19:30 uur [permalink]
Twee reisverhalen waarbij het behoud van natuur en eigen waarden van de inheemse bevolking centraal staan tegenover de impact van de beschaafde wereld, waarbij de film meerdere voorbeelden van "alles behalve beschaving" bij de hand houdt.
Alzo geschiedkundig behoorlijk interessant om volgen temeer daar het geheel zich afspeelt in het Amazone-gebied waarbij van heel wat mooie opnames te genieten valt. Het zwart-wit is hierbij geen hinder. Sterke uitbeelding van de lokale bevolking en goede vertolking van Jan Bijvoet.

avatar van Biosguru
3,5
0
geplaatst: 30 december 2016, 20:37 uur [permalink]
Ik heb een Kanye Fishstick moment. Waarom wordt deze film nu geprezen om zijn uitzonderlijke zwart wit cinematografie? Het is prima gefilmd, maar compleet dienstbaar aan het verhaal. Ik ben me er tijdens de film in ieder geval geen enkel moment bewust van geweest dat het uitzonderlijke fijn gefilmd is. Dat je bijvoorbeeld een scene ziet en denkt WOW, dat is mooi gefilmd! Nop nada niks.

Vergelijk bijvoorbeeld Hard to be a God (2013) met deze film?

avatar van Martyr
4,0
0
geplaatst: 30 december 2016, 23:31 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Prachtig verhaal. Heel treffend en symbolisch in beeld gebracht als een reis die beiden heren afleggen om zichzelf te vinden. De keuze voor zwart-wit komt de film te goede en draagt ook bij aan het "herboren worden".

4,0
0
geplaatst: 26 maart, 17:48 uur [permalink]
eRCee schreef:
met name de lijn van de jongere Duitser is nauwelijks interessant.
de jongere Duitser is een Amerikaan.

2,0
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 15:09 uur [permalink]
Iedereen vindt deze film goed, dus hij zal wel goed zijn zeker ?
Allé ik vind het plezierig dat iedereen deze zo goed vond.
Van mij krijgt hij 2 sterren omwille van de natuurbeelden.
De rest van de film beleeft iedereen blijkbaar op zijn eigen manier, en die manier is niet de mijne.

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.