• 144.895 films
  • 7.283 series
  • 22.085 seizoenen
  • 497.957 acteurs
  • 313.489 gebruikers
  • 8.300.788 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Look of Silence (2014)

Documentaire | 99 minuten
3,82 170 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 99 minuten

Alternatieve titel: Senyap

Oorsprong: Denemarken / Indonesië / Finland / Noorwegen / Verenigd Koninkrijk / Israël / Frankrijk / Verenigde Staten / Duitsland / Nederland

Geregisseerd door: Joshua Oppenheimer

Met onder meer: Adi Rukun, M.Y. Basrun en Amir Hasan

IMDb beoordeling: 8,3 (12.558)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 2 april 2015

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Look of Silence

Door een eerdere documentaire van Joshua Oppenheimer gezien te hebben ontdekt een familie hoe hun zoon werd vermoord in 1965-1966 en wie de mannen zijn die hem vermoord hebben. De jongste zoon vraagt zich nu af hoe hij zijn kinderen in een samenleving kan opvoeden waar overlevenden worden geterroriseerd tot stilte, en de moordenaars tot helden. Op zoek naar antwoorden, besluit hij elk van de overgebleven moordenaars die betrokken waren bij de moord op zijn broer, te confronteren.

imageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Zichzelf, brother of murdered Ramli Rukun

Zichzelf, former commander of a civilian militia

Zichzelf, former leader of death squad (archiefmateriaal)

Zichzelf, former leader the village death squad

Zichzelf, survivor from Snake River massacre

Zichzelf (stemrol) (as Josh)

Zichzelf, former commander of Snake River death squads

Zichzelf, reporter, NBC News (archiefmateriaal)

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Redlop

Redlop

  • 8970 berichten
  • 3566 stemmen

Het diepgeworteld sadisme in de mens komt opnieuw aan bod in dit gewaagd vervolg op The Act of Killing. De beulen tonen geen enkel berouw. Sterker nog ze zouden het morgen liefst weer doen. Enig positief punt lijkt te zijn dat er in de nieuwe generatie een geweten lijkt te zijn gegroeid.

4*


avatar van kos

kos

  • 45131 berichten
  • 7900 stemmen

Na Act of Killing is dit meer een persoonlijke benadering.

Familieleden van vermoordde 'communist' die de slachters en hun nabestaanden confronteren met hun daden.

Dat levert pijnlijke, spannende, confronterende en onvoorstelbare gesprekken op.

De dreiging die sommigen van hen uiten dat het gewoon zo nog weer zou kunnen gebeuren is ijzingwekkend. Ook de hintjes dat de VS er wel het nodige mee te maken hebben zijn veelzeggend.


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Redlop schreef:

Enig positief punt lijkt te zijn dat er in de nieuwe generatie een geweten lijkt te zijn gegroeid.

Op die dochter na lijkt niemand voor het verhaal van de hoofdpersoon open te staan. Ze worden zelfs lichtelijk agressief / vijandig. Zo vader, zo zoon?


avatar van dimi303

dimi303

  • 2862 berichten
  • 2677 stemmen

Zeer benieuwd naar de opvolger van The Act of Killing.



avatar van John Milton

John Milton

  • 16659 berichten
  • 8819 stemmen

komt deze niet ofzo? of heeft hij echt even (regulier) gedraaid in april? heb ik dat over het hoofd gezien?


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Sinds begin april draait die al in de Filmhuizen.


avatar van John Milton

John Milton

  • 16659 berichten
  • 8819 stemmen

Malick schreef:

Sinds begin april draait die al in de Filmhuizen.

Als Heerlen, Middelburg en Heemskerk alles was, dan is dat inderdaad (niet heel verrassend) langs me heen gegaan. Ik had wel iets meer aandacht verwacht, ook amper posts hier. Hij is kritisch toch behoorlijk goed ontvangen?


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Nee, natuurlijk niet. Dit zijn de laatste Filmhuizen in het tweede circuit die de documentaire nog vertonen. Hij is daarvoor ruimschoots vertoond geweest.


avatar van McSavah

McSavah

  • 9952 berichten
  • 5268 stemmen

Heeft inderdaad gewoon heel uitgebreid gedraaid. Heb hem zelf gemist omdat ik The Act of Killing eerste wilde zien, maar dat is er dus nog niet van gekomen.


avatar van des1

des1

  • 1327 berichten
  • 901 stemmen

Indonesië blijft een land waar men, en zeker Nederland, een hoop gemengde gevoelens over kan hebben. Ook een land, waar in tegenstelling tot China en India, geen vooruitgang lijkt te worden geboekt. Enerzijds is NL nooit in het reine gekomen met haar eigen, vaak gewelddadige koloniale verleden. Denk ook even aan hoe laat er genoegdoening kwam voor de overlevenden van Rawagede. Anderzijds hield de bersiap tijd (vlak na de oorlog) voor de Nederlanders een ongekend bloedige periode in, met veel sadistische afrekeningen, voornl. door de pemuda's (opgehitste jonge revolutionairen). Heb het altijd opmerkelijk gevonden hoe hard het land van de Pantasjila (de 5 peilers w.o. die van sociale rechtvaardigheid) inhakte op communisten en mensen die ervan verdacht werden. In een paar maanden tijd in de medio 60-er jaren werden zo'n 1 miljoen mensen vermoord, één van de grootste massamoorden van de laatste eeuw. Bedenk eens even, terwijl we ons hier laafden aan de muziek van de Beatles en de Stones met de geur van individuele vrijheid en sociale verandering, werden mensen aan de andere kant van de wereld afgeslacht. Dezelfde afrekencultuur zoals die van de pemuda's. Indonesië is ook het grootste islamitische land ter wereld waar een harde kern van fanatici pleit voor de invoering van sharia wetgeving (al gebeurd in Atjeh) , en één van de meest corrupte landen op deze planeet, wat ook mag blijken uit het platbranden van bossen t.b.v. onder meer de palmteelt (voor de olie). De films van Oppenheimer stemmen niet gunstig.... We kunnen ook na jaren tot de 'gruwelijke ontdekking' komen dat het hebben van een geweten iets is van een Westerse, christelijke cultuur... ook hier overigens na eeuwen van vallen, slachtpartijen en opstaan.


avatar van morpheus2000

morpheus2000

  • 543 berichten
  • 9070 stemmen

Deze knalt er net nog wat harder in dan The Act of Killing. Vooral het directe confronteren door een broer van 1 van de slachtoffers tegenover de beulen van toen is te bizar voor woorden. Het wegkijken tijdens de vragen, het vergoeielijken van wat er is gebeurd en zelfs boos worden over het doorvragen. Niemand die maar iets van schaamte, excuus of walging laat zien. Zelfs een oom blijft volhouden dat het goed is wat er is gebeurd.

Bizar, erg bizar.....


avatar van Spetie

Spetie

  • 38583 berichten
  • 5024 stemmen

Uitstekend vervolg en zelfs nog wel wat indrukwekkender dan zijn voorganger.

De daders en familie van de gruwelijke moorden, worden hier nog eens een keer hard met hun neus op de feiten gedrukt. Verbazingwekkend is het om te zien dat sommigen nauwelijks spijt lijken te hebben, niet over politiek willen praten of met andere excuses komen aandraven. De manier van ondervragen is direct en de antwoorden zijn soms echt bizar.

Ik vond het ook knap hoe rustig de interviewer iedere keer weer bleef. De aanpak met de bril gaf het geheel zelfs nog een ietwat surrealistisch tintje mee.

4,0*


avatar van Roger Thornhill

Roger Thornhill

  • 4644 berichten
  • 1875 stemmen

"Alleen wie het bloed (zout èn zoet smakend) van zijn slachtoffers dronk werd niet gek van het vele moorden – anders klom je in een palmboom om tot gebed op te roepen." Alles verteld met droge ogen, behalve door Adi. Een zo mogelijk nóg onvoorstelbaarder vervolg op The act of killing.


avatar van yesplease

yesplease

  • 466 berichten
  • 969 stemmen

"It is getting late."


avatar van Apster

Apster

  • 1258 berichten
  • 6305 stemmen

Indrukwekkend en moedig vervolg van Oppenheimer die na afloop nog even doordreunt. De afkeer tegen het communisme zit nog steeds diepgeworteld in de Indonesische maatschappij en wordt zelfs op scholen nog aangeleerd.

Ik vond deze zelfs een stuk beter dan TAOK, vanwege de directe confrontatie die wordt aangegaan en een zeer ongemakkelijk gevoel geeft. Elk gesprek die de zoon aangaat is raak, of het nou de confrontatie is met de oom , de moordenaars zelf of de familie ervan. En dat er geen tot weinig spijt wordt betuigd is zeer verontrustend te noemen.

4,5*


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3243 berichten
  • 2929 stemmen

Voorganger The Act of Killing vond ik eigenlijk wat tegenvallen door de aparte benadering. Die toneelstukjes gaven de documentaire wat surrealistisch en haast afstandelijks mee. Hier wordt gelukkig voor de persoonlijke confrontatie gezocht, waardoor de daders er niet meer zo "makkelijk" vanaf komen. Je ziet voelt nu nog beter de trauma's en de pijn. Het gebrek aan muziek doet het allemaal loodzwaar aanvoelen. Adi, de man die daders confronteert, is ook een geschikte persoon om alles uit te volgen. Hij komt intelligent en empathisch over, is een goede interviewer en aanklager. Hij pakt dat subtiel aan door steeds weer stiltes te laten vallen en voor een voorzichtige benadering te kiezen.

Verder zit de documentaire nog altijd vol schokkende momenten. Een scène in een klaslokaal waarin een leraar zijn leerlingen onderwerpt aan propaganda over communisten, gruwelijke anekdotes die trots worden verteld door onbestrafte daders. Hoewel trots misschien wat te sterk uitgedrukt is. Ik zie vooral daders die zelf ook getraumatiseerd zijn en uit zelfbescherming maar een soort schild optrekken. Die man met die aap die beweerde bloed van zijn slachtoffers te hebben gedronken kwam bijvoorbeeld behoorlijk geschift over. Al vond ik die oude commandant die weer helemaal in zijn oude rol leek te vervallen wel erg griezelig. Erg indrukwekkend. Vooral door de persoonlijke context van Adi's vermoorde broer. 4.0*.


avatar van Ithildin

Ithildin

  • 183 berichten
  • 3231 stemmen

In tegenstelling tot al mijn voorgangers vond ik The Act Of Killing een stuk beter, kroop meer onder mijn huid. Oppenheimer kon met zijn open interview stijl de daders echt uit de tent lokken en ze van hun lelijkste kant laten zien.

In The Look of Silence gaat 'de zoon' als interviewer inderdaad meer de confrontatie aan, maar keer op keer zien hoe de (kinderen van) daders dichtklappen levert wat mij betreft geen betere inkijk in de belevingswereld van de daders. Wel in de wereld van de slachtoffers, maar hoe hij zich voelt kon ik me al een beetje inbeelden. Voegt wat mij betreft dus weinig toe aan TAOK.


avatar van T.O.

T.O.

  • 1690 berichten
  • 1940 stemmen

Ik sluit mij aan bij het bericht hiervoor: de benadering van The Act of Killing vond ik ook beter.

De keuze voor confrontatie vond ik soms bijna sensatiebelust, ook al gaat de 'look of silence' van de zoon soms door merg en been. In sommige gesprekken, zeker die waar de familieleden van de daders bij zijn betrokken, zie je dat men eerst de schok te boven moet komen. Ze zitten nog in een te vroeg stadium van acceptatie om een afgewogen mening te kunnen geven. Ongeloof en afwijzing zijn dan hele menselijke reacties en daar blijft het in veel van de gevallen bij hier.

Voor mij blijft de trotse manier waarop de moordenaars hun gruwelijke verhalen vertellen toch een stuk indrukwekkender, maar dat kenden we in principe al van TAOK.

Niettemin toch weer de moeite waard, ook vanwege de symboliek en gevoelige stijl van Oppenheimer.


avatar van IH88

IH88

  • 6281 berichten
  • 3014 stemmen

“Some killed so many people who have gone mad. A man climbed a palm tree, every morning, to call for prayer. Killed too many people. There is only one way to avoid it. Drink the blood or go crazy. But if you drink blood, you can do anything.”

Geweldige documentaire van Joshua Oppenheimer. Het is bijna niet te bevatten hoe makkelijk deze mensen over hun moorden (en vooral de manier waarop de moorden zijn gepleegd) praten, en de manier waarop ze het goedpraten is frustrerend maar ook intrigerend om te zien. De moordenaars worden nog steeds beschermd, wat het natuurlijk ook makkelijker maakt om vrijuit te kunnen praten.

De beheersing van Adi Rukun, die zijn broer heeft verloren door diezelfde mensen, is ongelooflijk en je ziet het verdriet van hem afstralen. Vooral als blijkt dat zijn oom ook geen schone handen heeft. De regie van Oppenheimer is registrerend en hij komt zelf niet aan het woord, maar hij laat de beelden het werk doen. En met Rukun heeft hij ook iemand die zeer bedreven is in het stellen van de juiste vragen en er voor zorgt dat je emotioneel betrokken raakt bij zijn verhaal. Dat de moordenaars nog steeds zo'n grote invloed hebben op de Indonesische politiek en worden beschermd is schandalig, maar helaas niet verrassend.