The Look of Silence (2014)

Alternatieve titel: Senyap

mijn stem
3,81
121 stemmen

Denemarken / Indonesië / Finland / Noorwegen / Verenigd Koninkrijk / Israël / Frankrijk / Verenigde Staten / Duitsland / Nederland
Documentaire
99 minuten

geregisseerd door Joshua Oppenheimer

Door een eerdere documentaire van Joshua Oppenheimer gezien te hebben ontdekt een familie hoe hun zoon werd vermoord in 1965-1966 en wie de mannen zijn die hem vermoord hebben. De jongste zoon vraagt zich nu af hoe hij zijn kinderen in een samenleving kan opvoeden waar overlevenden worden geterroriseerd tot stilte, en de moordenaars tot helden. Op zoek naar antwoorden, besluit hij elk van de overgebleven moordenaars die betrokken waren bij de moord op zijn broer, te confronteren.

TRAILER

18 BERICHTEN 4 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Redlop
4,0
0
geplaatst: 1 december 2014, 11:44 uur [permalink]
Het diepgeworteld sadisme in de mens komt opnieuw aan bod in dit gewaagd vervolg op The Act of Killing. De beulen tonen geen enkel berouw. Sterker nog ze zouden het morgen liefst weer doen. Enig positief punt lijkt te zijn dat er in de nieuwe generatie een geweten lijkt te zijn gegroeid.

4*

avatar van kos
4,0
0
kos
geplaatst: 1 december 2014, 12:02 uur [permalink]
Na Act of Killing is dit meer een persoonlijke benadering.

Familieleden van vermoordde 'communist' die de slachters en hun nabestaanden confronteren met hun daden.
Dat levert pijnlijke, spannende, confronterende en onvoorstelbare gesprekken op.

De dreiging die sommigen van hen uiten dat het gewoon zo nog weer zou kunnen gebeuren is ijzingwekkend. Ook de hintjes dat de VS er wel het nodige mee te maken hebben zijn veelzeggend.

avatar van Verhoeven
3,5
0
geplaatst: 14 april 2015, 13:54 uur [permalink]
Redlop schreef:
Enig positief punt lijkt te zijn dat er in de nieuwe generatie een geweten lijkt te zijn gegroeid.
Op die dochter na lijkt niemand voor het verhaal van de hoofdpersoon open te staan. Ze worden zelfs lichtelijk agressief / vijandig. Zo vader, zo zoon?

 
0
geplaatst: 19 april 2015, 11:40 uur [permalink]
Zeer benieuwd naar de opvolger van The Act of Killing.

avatar van de grunt
 
0
geplaatst: 12 juni 2015, 00:44 uur [permalink]

avatar van John Milton
 
0
geplaatst: 2 september 2015, 19:09 uur [permalink]
komt deze niet ofzo? of heeft hij echt even (regulier) gedraaid in april? heb ik dat over het hoofd gezien?

avatar van Verhoeven
3,5
0
geplaatst: 2 september 2015, 19:13 uur [permalink]
Sinds begin april draait die al in de Filmhuizen.

avatar van John Milton
 
0
geplaatst: 3 september 2015, 09:07 uur [permalink]
Verhoeven schreef:
Sinds begin april draait die al in de Filmhuizen.


Als Heerlen, Middelburg en Heemskerk alles was, dan is dat inderdaad (niet heel verrassend) langs me heen gegaan. Ik had wel iets meer aandacht verwacht, ook amper posts hier. Hij is kritisch toch behoorlijk goed ontvangen?

avatar van Verhoeven
3,5
0
geplaatst: 3 september 2015, 15:22 uur [permalink]
Nee, natuurlijk niet. Dit zijn de laatste Filmhuizen in het tweede circuit die de documentaire nog vertonen. Hij is daarvoor ruimschoots vertoond geweest.

avatar van McSavah
 
0
geplaatst: 3 september 2015, 16:02 uur [permalink]
Heeft inderdaad gewoon heel uitgebreid gedraaid. Heb hem zelf gemist omdat ik The Act of Killing eerste wilde zien, maar dat is er dus nog niet van gekomen.

avatar van des1
3,5
0
geplaatst: 30 september 2015, 16:43 uur [permalink]
Indonesië blijft een land waar men, en zeker Nederland, een hoop gemengde gevoelens over kan hebben. Ook een land, waar in tegenstelling tot China en India, geen vooruitgang lijkt te worden geboekt. Enerzijds is NL nooit in het reine gekomen met haar eigen, vaak gewelddadige koloniale verleden. Denk ook even aan hoe laat er genoegdoening kwam voor de overlevenden van Rawagede. Anderzijds hield de bersiap tijd (vlak na de oorlog) voor de Nederlanders een ongekend bloedige periode in, met veel sadistische afrekeningen, voornl. door de pemuda's (opgehitste jonge revolutionairen). Heb het altijd opmerkelijk gevonden hoe hard het land van de Pantasjila (de 5 peilers w.o. die van sociale rechtvaardigheid) inhakte op communisten en mensen die ervan verdacht werden. In een paar maanden tijd in de medio 60-er jaren werden zo'n 1 miljoen mensen vermoord, één van de grootste massamoorden van de laatste eeuw. Bedenk eens even, terwijl we ons hier laafden aan de muziek van de Beatles en de Stones met de geur van individuele vrijheid en sociale verandering, werden mensen aan de andere kant van de wereld afgeslacht. Dezelfde afrekencultuur zoals die van de pemuda's. Indonesië is ook het grootste islamitische land ter wereld waar een harde kern van fanatici pleit voor de invoering van sharia wetgeving (al gebeurd in Atjeh) , en één van de meest corrupte landen op deze planeet, wat ook mag blijken uit het platbranden van bossen t.b.v. onder meer de palmteelt (voor de olie). De films van Oppenheimer stemmen niet gunstig.... We kunnen ook na jaren tot de 'gruwelijke ontdekking' komen dat het hebben van een geweten iets is van een Westerse, christelijke cultuur... ook hier overigens na eeuwen van vallen, slachtpartijen en opstaan.

avatar van morpheus2000
4,0
0
geplaatst: 6 oktober 2015, 15:30 uur [permalink]
Deze knalt er net nog wat harder in dan The Act of Killing. Vooral het directe confronteren door een broer van 1 van de slachtoffers tegenover de beulen van toen is te bizar voor woorden. Het wegkijken tijdens de vragen, het vergoeielijken van wat er is gebeurd en zelfs boos worden over het doorvragen. Niemand die maar iets van schaamte, excuus of walging laat zien. Zelfs een oom blijft volhouden dat het goed is wat er is gebeurd.
Bizar, erg bizar.....

avatar van Spetie
4,0
0
Spetie (moderator)
geplaatst: 7 oktober 2015, 08:22 uur [permalink]
Uitstekend vervolg en zelfs nog wel wat indrukwekkender dan zijn voorganger.

De daders en familie van de gruwelijke moorden, worden hier nog eens een keer hard met hun neus op de feiten gedrukt. Verbazingwekkend is het om te zien dat sommigen nauwelijks spijt lijken te hebben, niet over politiek willen praten of met andere excuses komen aandraven. De manier van ondervragen is direct en de antwoorden zijn soms echt bizar.

Ik vond het ook knap hoe rustig de interviewer iedere keer weer bleef. De aanpak met de bril gaf het geheel zelfs nog een ietwat surrealistisch tintje mee.

4,0*

avatar van Roger Thornhill
4,0
0
geplaatst: 9 oktober 2015, 17:34 uur [permalink]
"Alleen wie het bloed (zout èn zoet smakend) van zijn slachtoffers dronk werd niet gek van het vele moorden – anders klom je in een palmboom om tot gebed op te roepen." Alles verteld met droge ogen, behalve door Adi. Een zo mogelijk nóg onvoorstelbaarder vervolg op The act of killing.

4,0
0
geplaatst: 16 oktober 2015, 20:19 uur [permalink]
"It is getting late."

4,5
0
geplaatst: 27 januari 2016, 19:46 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Indrukwekkend en moedig vervolg van Oppenheimer die na afloop nog even doordreunt. De afkeer tegen het communisme zit nog steeds diepgeworteld in de Indonesische maatschappij en wordt zelfs op scholen nog aangeleerd.

Ik vond deze zelfs een stuk beter dan TAOK, vanwege de directe confrontatie die wordt aangegaan en een zeer ongemakkelijk gevoel geeft. Elk gesprek die de zoon aangaat is raak, of het nou de confrontatie is met de oom , de moordenaars zelf of de familie ervan. En dat er geen tot weinig spijt wordt betuigd is zeer verontrustend te noemen.

4,5*

avatar van Thomas83
4,0
0
geplaatst: 22 februari 2016, 22:00 uur [permalink]
Voorganger The Act of Killing vond ik eigenlijk wat tegenvallen door de aparte benadering. Die toneelstukjes gaven de documentaire wat surrealistisch en haast afstandelijks mee. Hier wordt gelukkig voor de persoonlijke confrontatie gezocht, waardoor de daders er niet meer zo "makkelijk" vanaf komen. Je ziet voelt nu nog beter de trauma's en de pijn. Het gebrek aan muziek doet het allemaal loodzwaar aanvoelen. Adi, de man die daders confronteert, is ook een geschikte persoon om alles uit te volgen. Hij komt intelligent en empathisch over, is een goede interviewer en aanklager. Hij pakt dat subtiel aan door steeds weer stiltes te laten vallen en voor een voorzichtige benadering te kiezen.

Verder zit de documentaire nog altijd vol schokkende momenten. Een scène in een klaslokaal waarin een leraar zijn leerlingen onderwerpt aan propaganda over communisten, gruwelijke anekdotes die trots worden verteld door onbestrafte daders. Hoewel trots misschien wat te sterk uitgedrukt is. Ik zie vooral daders die zelf ook getraumatiseerd zijn en uit zelfbescherming maar een soort schild optrekken. Die man met die aap die beweerde bloed van zijn slachtoffers te hebben gedronken kwam bijvoorbeeld behoorlijk geschift over. Al vond ik die oude commandant die weer helemaal in zijn oude rol leek te vervallen wel erg griezelig. Erg indrukwekkend. Vooral door de persoonlijke context van Adi's vermoorde broer. 4.0*.

avatar van Ithildin
3,0
0
geplaatst: 25 februari 2016, 10:48 uur [permalink]
In tegenstelling tot al mijn voorgangers vond ik The Act Of Killing een stuk beter, kroop meer onder mijn huid. Oppenheimer kon met zijn open interview stijl de daders echt uit de tent lokken en ze van hun lelijkste kant laten zien.

In The Look of Silence gaat 'de zoon' als interviewer inderdaad meer de confrontatie aan, maar keer op keer zien hoe de (kinderen van) daders dichtklappen levert wat mij betreft geen betere inkijk in de belevingswereld van de daders. Wel in de wereld van de slachtoffers, maar hoe hij zich voelt kon ik me al een beetje inbeelden. Voegt wat mij betreft dus weinig toe aan TAOK.