ad
  • 139.647 films
  • 6.599 series
  • 19.973 seizoenen
  • 431.601 acteurs
  • 280.221 gebruikers
  • 8.082.327 stemmen
Avatar
 
banner banner

Vozvrashchenie (2003)

Drama / Mystery | 105 minuten
3,88 1.294 stemmen

Genre: Drama / Mystery

Speelduur: 105 minuten

Alternatieve titels: The Return / Возвращение

Oorsprong: Rusland

Geregisseerd door: Andrey Zvyagintsev

Met onder meer: Vladimir Garin, Ivan Dobronravov en Konstantin Lavronenko

IMDb beoordeling: 8,0 (43.022)

Oorspronkelijke taal: Russisch

Oorspronkelijke titel: Возвращение

Releasedatum: 25 juni 2003

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Vozvrashchenie

Het verhaal van twee broertjes van 13 en 15, wier vader thuiskomt na 12 jaar weg te zijn geweest. Ze benaderen hem logischerwijs enigszins terughoudend, maar de vader wekt de indruk de gemiste tijd goed te willen maken. Hij neemt hen mee op reis en leert hen onderweg allerlei levenslessen. Helaas doet hij dit op een nogal harde manier, en de kinderen begrijpen niet waarom.

imageimageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Movieuser

Movieuser

  • 12 berichten
  • 22 stemmen

arno74 schreef:

Veelgeprezen film die al een hele tijd op mijn radar stond. Qua Russische arthouse heb ik niet veel gezien, maar wat ik gezien heb beviel wel, en dat zat vaak vol met symboliek wat dus ook bij deze film verwacht kon worden. Het vertelt in feite twee verhalen, aan de oppervlak zien we twee tieners die na 12 jaar plots hun vader ontmoeten en met hem op reis gaan naar een afgelegen eiland. Dat verhaal staat waarschijnlijk symbool voor de reis van de jongste broer (die met zichzelf en zijn omgeving in de knoop ligt) naar ik vermoed zijn eigen innerlijk (het afgelegen eiland).

Maar ook zonder de symboliek maakt het verhaal wat op de voorgrond ligt het een aangename wegkijker, al ontstaan er dan genoeg vragen die geen antwoord vinden dus daar moet je wel tegen kunnen. In het onderliggende verhaal merk je dan wel dat die vragen niet relevant zijn, zo maakt het niet uit wie de geheimzinnige vader is of waar hij vandaan komt, hij dient in het onderliggende verhaal alleen als gereedschap om de jongen naar het eiland (zijn innerlijk) te brengen. Ook de meegaande oudere broer is niets meer dan een hulpmiddel om bepaalde situaties en emoties te ontketenen. Qua acteerwerk valt er niets te klagen, vooral de vader en de jongste zoon worden als authentieke en ongepolijste personages neergezet. Interessante film voor de liefhebbers van arthouse, en bovendien een film die helemaal niet zwaar aanvoelt. Richting de 3,5*.

Ik vind het wel fascinerend dat veel mensen spreken van 'mystiek en symboliek', want persoonlijk vind ik de film juist heel helder. Vader heeft er om onbekende reden lange tijd niet kunnen zijn voor zijn kinderen die straks op eigen benen moeten staan en om die reden neemt hij ze plichtsbewust (streng maar liefdevol) mee op reis, waarin de weerbaarheid van de kinderen op de proef wordt gesteld (o.a. roeien, vies weer, auto-pech, knokpartij). In de film is een duidelijk kantelpunt ('de terugkeer' van het eiland) waaruit blijkt dat de kinderen zeker weerbaarder zijn geworden. Ze imiteren hun vader als het ware tijdens die terugreis. Zo roeien ze zonder te zeuren, geeft de grotere broer met exact dezelfde woorden als vader instructies aan het kleine broertje. De film is absoluut mooi en het heeft een ruige idyllische schoonheid, maar mystiek zou ik niet zeggen. Ook de andere films die ik gezien heb van deze maker zijn niet mystiek te noemen. Symboliek vast een hoop, maar z'n intelligente kijker ben ik geloof ik niet


avatar van Lavrot

Lavrot

  • 415 berichten
  • 0 stemmen

Juist omdat het verhaal in samenspraak met de beelden bolstaat van de mystiek en symboliek vind ik het zo'n fascinerende, magnifieke en meesterlijke film. Naar mijn smaak verbeeldt de regisseur op fabelachtige wijze een diep verbogen verlangen naar autoriteit, naar een vaderfiguur die garant staat voor een perfecte opvoeding, waarin moed, eergevoel en slagvaardigheid als richtsnoer schittert in een dreigende wereld. Wie zijn gedachten een beetje de ruimte geeft, herkent wellicht een verkapte boodschap van kritiek over het huidige Rusland, waar geloof tanende is en macht vergeven van corruptie; de bevolking stuurloos aan het lot overgelaten.

De (wens)droom of innerlijke reis van de jongste vermengt zich met de werkelijkheid (vakantie met mama) en valt in duigen precies daar waar de zwakte van de jongen aan het begin van het verhaal werd blootgelegd: bovenop de toren. O had hij maar een strenge rechtvaardige vader, die had hem zeker geleerd om van de toren te durven springen. En langzaam verdwijnt de last van de zo gemiste vader, in het diepe water van de eeuwige vergetelheid ...

Wat rest zijn vakantiekiekjes, waar nergens de teruggekeerde vader op te bekennen valt.

In velerlei opzichten: bovenste plank cinema !


avatar van Roel_

Roel_

  • 261 berichten
  • 1965 stemmen

Deze film heb ik al een eeuwigheid niet meer gezien. Het wordt tijd dat ik hem weer ga herzien. Een meesterwerk.


avatar van vinejo

vinejo

  • 57 berichten
  • 57 stemmen

Schitterende film. Prachtige beelden, meeslepend verhaal, zeer knappe acteerprestaties.

Mijn tweede van deze regisseur, Leviathan vond ik ook al zo sterk (mss nog iets beter dan deze, verhaaltechnisch dan).

Hartverscheurend dat het oudste jongetje even later stierf bij een duikongeluk..


avatar van bjerik76

bjerik76

  • 1727 berichten
  • 1272 stemmen

het camerawerk is heel mooi uitgevoerd. mooie cameraposities, een goed ( deprimerend ) filter op de lens waardoor de landschappen nog somberder overkomen. mooie stiltes en een enorm goede cast.

Het verhaal is idd een mysterie, waarom vader zo nors/ hardhandig doet en wat hij met het gehele uitje wil bereiken word niet duidelijk .

Hierdoor had ik halverwege de film eigenlijk niet echt de zin verder af te kijken.

Echter word voor het eind bij de uitkijktoren/vuurtoren dat vader toch echtwel om de jongens geeft, maar helaas gebeurt dan het noodlot voor hem. wat je als kijker aan de ene kant hoopt, maar toch ook weer niet. de film word daarin wel interessant om verder te kijken, met een trieste afloop.


avatar van bjerik76

bjerik76

  • 1727 berichten
  • 1272 stemmen

Idd, lees net dat Vladimir Garin, een jaar na het verfilmen in het Ladogameer verdronk, waar de film werd opgenomen toen hij een scene uit de film wou naspelen.

Triest zeg !


avatar van Sergio Leone

Sergio Leone

  • 2853 berichten
  • 2008 stemmen

Goed.

De film is visueel een pareltje. Er zitten vaak shots in die perfect zijn. Het grauwe blauwe kleurenpalet maakt het af. De combinatie daarvan met de weinig bombastische maar geweldig ondersteunende soundtrack zorgt voor een geweldig sfeertje.

Inhoudelijk kan Vozvrashchenie zeker in het begin wel boeien, als het wat gissen is welke kant de film uitgaat - ik ben hem ook blanco ingegaan, ik wist enkel dat het een Top 250-film is. Aan het einde van de rit kan ik spijtig genoeg niet zeggen dat het me echt heel veel deed. Zowel de vader - toch een tikkeltje te autoritair zonder echte nuance - als de zoons zijn niet heel erg boeiende personages. Die jongste zoon wordt wel erg goed neergezet. Arm jongetje ook met die norse doch karakteristieke Sovjetkop.

Zeker een (audiovisueel) geslaagd uitstapje naar de Russische cinema, waar ik absoluut (nog) niet in thuis ben. Dit zet alvast de Deur der Nieuwsgierigheid wel wagenwijd open naar gelijkaardige cinema.

3,5


avatar van Zoevene

Zoevene

  • 44 berichten
  • 1081 stemmen

Onder de titel the return is hij helaas onvindbaar.


avatar van JoeCabot

JoeCabot

  • 2557 berichten
  • 1688 stemmen

Heel erg sfeervol. De soundschapes zijn wondermooi, de panorama’s ogen indrukwekkend en qua fotografie kozen de makers voor een coole vintage-toets.

Tegelijk is dit ook wel een zéér zware brok. Van de norse Russen en het slome tempo word je niet bepaald vrolijk. Wat minder conflicten en wat meer relativeringsvermogen en hier had echt grootse cinema in gezeten. Helaas mikt Zvyagintsev volop op troosteloosheid.

Veel mensen zijn fan van deze donkere ondertoon. Ik houd het op ‘degelijk’. 3*


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1434 berichten
  • 1207 stemmen

The Return, Russische cinema, sowieso niet echt mijn favoriet of het moet oorlog betreffen. The Return is op het eerste oog dan ook een behoorlijke vage film met een hoog wtf gehalte. Waar gaat dit in godsnaam over behalve een mysterieuze vader op pad met zijn twee zoons waarvan één behoorlijk recalcitrant is. Ondanks een aanzienlijk kortere film, dringt de gedachte aan het even ongrijpbare Stalker zich toch aan mij op.

De regisseur geeft in ieder geval weinig houvast in deze trip tussen een stugge en ronduit harde en onbegrijpelijke vader met twee kinderen waarvan de jongste de moeilijkeste is. Behalve het prima acteren van de jongens, een prachtige stemmige soundtrack en prachtige landschappen is het toch zoeken naar de aard van het beestje en zijn er veel vragen. Vooral waarom? Waarom deze trip? Waar was vader? Waar kwam hij weg? Waarom de telefoontjes en de geheimzinnigheid met dat kistje. Antwoorden komen er niet. Vooraf inlezen in wat de leidraad en boodschap kan zijn is bijna wel noodzakelijk.

Want het woord God valt en daardoor zie ik toch plotseling parallellen en een soort van logica in bepaalde zaken. God is voor het gevoel vaker weg in de menselijke beleving, zo ook in dit geval. Moeder symboliseert de volharding in het geloof voor de 'die hards'. Ze houdt er aan vast, er is geen twijfel en ze stelt geen vragen. Ze lijkt blij dat er iets is dat houvast biedt. De jongens daar en tegen symboliseren de strijd tussen hart en hoofd rond het geloof. Het gevoel dat gelooft in voorbestemming en bescherming ondanks alles dat gebeurt, het denken dat puur rationeel reageert, van nature tegen het meeste ingaat en alles beter weet. En het is natuurlijk die laatste stugge houding die het interessantste is en wellicht symbool staat voor het geloof in God dat minder en minder wordt. Want God is niet tastbaar volgend het hoofd, een vage bovennatuurlijke kracht die stuurt en bepaald. Het blijft een moeilijk onderwerp, en de film lijkt dan ook vooral gericht op geloof vanuit het menselijk perspectief met de twijfel of er nu wat is, de ja of de nee. De taken en proeven die de jongens krijgen lijken toch vooral voor het gewone leven te staan waar je ook onderworpen wordt aan proeven en moeilijkheden. God wordt verder door vader prima neergezet, in dit geval vol passend mysterie. Hij is vaak weg, God is ook vaak absent in ons beleving. De vage telefoontjes doen denken dat vader met van alles bezig is, God natuurlijk ook, die heeft meer vingers in de pap dan alleen zijn jongens. Zo mysterieus als vader is, zo ongrijpbaar en onpeilbaar is God ook. De uitspraak 'Gods wegen zijn ondoorgrondelijk' slaat bij uitstek op vader die stuurt, aanmoedigd, laat ervaren en straft, maar ze nooit in de steek laat. De val van de toren kan dan ook niet anders gezien worden als de definitieve verlies van geloof waarop bij het zinken van de boot de paniek uitbreekt. God is namelijk dood en waar we dachten zonder hem te kunnen blijkt het toch een hard gelach als hij er niet is.

Ondanks dit hele verhaal, uitleg, logica en de mijmering na afloop over geloof, God en de betekenis van dit alles, ervaar ik The Return toch als een uitermate stroeve film en daarmee een voorbeeld a la Russische cinema net als het ondoorgrondelijke Stalker. Het getoonde perspectief, omtrent de mens en zijn 'lijden' wat geloof betreft, maakt het interessantster en voor mij was het dan ook een pré me in te lezen. Desondanks ervaarde ik de film toch als te afstandelijk en ondoorgrondelijk.