menu

Incendies (2010)

mijn stem
3,79 (1360)
1360 stemmen

Canada / Frankrijk
Drama / Mystery
130 minuten

geregisseerd door Denis Villeneuve
met Lubna Azabal, Mélissa Désormeaux-Poulin en Maxim Gaudette

Na het lezen van het testament van hun moeder Nawal verneemt de tweeling Simon en Jeanne voor het eerst dat ze een broer hebben, en dat hun vader, van wie ze dachten dat hij dood was, in werkelijkheid nog leeft. Hun moeders laatste wil is dat ze hun broer en vader opzoeken en hen een aantal verzegelde brieven bezorgen. Nawal was een mysterie voor haar kinderen en hun relatie was soms erg moeilijk. Simon is kwaad en terughoudend, maar Jeanne voelt zich verplicht haar moeders wil te respecteren. Daarvoor zullen ze een reis naar het Midden-Oosten moeten ondernemen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=DrUw4SYKBFo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
2,0
blurp194 schreef:
Vreselijke gebeurtenissen leveren niet per definitie een goede film op.

Deze film heeft in ieder geval een heleboel issues. De onwaarschijnlijke raamconstructie, bijvoorbeeld, en de overdreven manier waarop die tot stand komt - ik doel op de begrafenis. De wreedheden zelf geloof ik wel, hoe vreemd ook - maar er gebeuren gekkere dingen.

Tussen begin en eind dan een paar ijzersterke scenes - wel vooral die een impact krijgen door de afgrijselijkheid die zich afspeelt - maar ook een heleboel vrij zwakke. Zwalkend tussen een gewoon narratief en een documentaire stijl, twee dieptes flashbacks en de tegenwoordige tijd door elkaar heen. Misschien is het gewoon dat ik er te dom voor ben, maar ik heb moeite om waardering te kunnen opwekken voor zoveel getruc - en het maakt dat het verhaal me niet meer pakt. En dan heb ik het nog niet over net iets te veel details die me te ongeloofwaardig zijn.

Tragisch eigenlijk, want de onderliggende problematiek - wraak maakt wraak, haat zaait haat - is onverminderd actueel.


Hier sluit ik me bij aan. Normaliter ben ik niet zo van het extreem lage cijfers geven aan films die me minder trokken, maar hier is dat dus echt wel het geval. De manier van vertellen lag dermate niet in mijn straatje dat ik keer op keer werd afgeleid door externe factoren. Ben me echter terdege van bewust dat dit iets heel subjectiefs kan zijn; een docu stijl is niet per se slecht. Wel constateer ik, mede op basis van andere films van Villeneuve, dat deze regisseur vakkundig is doch gewoon genialiteit mist. Je weet gewoon in welke scenes hij wil 'scoren' (eigenlijk een beetje cru om te zeggen, want ik trek zijn oprechte bedoelingen met dit tragische thema niet in twijfel ), maar het slaat vaak net niet aan.

avatar van Theunissen
4,0
Gisteren is het me dan eindelijk gelukt om deze film helemaal uit te kijken. Ik was er in eerste instantie afgelopen dinsdag al aan begonnen, maar toen haakte ik rond circa 30 minuten af omdat ik niet in de ban van het verhaal kon komen en ook de onbekende hoofdrolspelers konden me nog niet echt konden bekoren. Maar ik ben in ieder geval blij dat ik deze film afgelopen nacht toch helemaal heb uitgekeken, want het verhaal is gewoon sterk, verrassend en zeker ook best heftig en zeker wat betreft het resultaat voor de tweeling Simon en Jeanne. Ondanks dat de uitvoering van het verhaal goed is (visueel zien de locaties en de beelden van de omgevingen er gewoon prachtig uit), moet deze film het toch hebben van het verhaal welke gewoon goed in elkaar steekt (je moet wel goed blijven opletten) en waarvan de opbouw (min of meer per hoofdstukken) ook goed is met als hoogtepunt de climax op het einde.

Het verhaal draait om de tweeling Simon (verdienstelijk gespeeld door Maxim Gaudette) en Jeanne (goed gespeeld door Mélissa Désormeaux-Poulin) die bij het lezen van het testament van hun overleden moeder Nawal (goed en overtuigend gespeeld door Lubna Azabal) voor het eerst te horen krijgen de ze nog een broer hebben en dat hun vader nog in leven is, waarvan ze dachten dat die dood was. De laatste wil van hun moeder is dat Simon en Jeanne hun broer en vader gaan opzoeken en hun dan een envelop (met een brief erin) van hun moeder overhandigen. Jeanne moet dat specifiek opzoek naar hun vader en Simon specifiek opzoek naar hun broer. De relatie tussen moeder Nawal en haard kinderen Simon en Jeanne was soms erg moeilijk en Simon is in eerste instantie ook kwaad vanwege het testament en is daarom terughoudend, maar Jeanne voelt zich verplicht om haar moeders wil te respecteren en daarom gaat zij ook in eerste instantie alleen op reis naar het Midden-Oosten (waar hun moeder oorspronkelijk vandaan kwam, geboren in 1949, maar ze is op latere leeftijd vertrokken naar Canada) om haar vader op te zoeken. Ze heeft geen adres van haar vader en het enige wat ze heeft is het oorspronkelijke Arabische paspoort van hun moeder, een kruis van haar moeder wat je om de nek kan hangen en een oude zwart/wit foto van hun moeder met op de achtergrond Arabische tekst geschreven op een muur en dat allemaal verkregen bij lezen van het testament.

Met deze gegevens begint Jeanne alleen aan de moeilijke zoektocht naar hun vader, die haar ook meer informatie geeft over haar moeders verleden (ze is weggestuurd geworden door de familie toen ze bevallen is van haar eerste kind, die ze gelijk na de geboorte moeten afstaan en die wel nog een tatoeage van drie puntjes op een hiel krijgt zodat ze haar kind later eventueel kan terugvinden, omdat ze de familienaam te schande heeft gemaakt vanwege de vader van het kind, ze heeft de leider van de rechtse christelijke milities doodgeschoten en daarvoor heeft ze ook 15 jaren in een gevangenis opgesloten gezeten waar ze o.a. is mishandeld en in het laatste jaar van haar gevangenisstraf is ze zelfs verkracht geworden door een zekere beul genaamd Abou Tarek, waardoor ze zwanger is geworden en ook bevallen is in de gevangenis. Ze staat overigens in de gevangenis bekend als "de vrouw die zingt. Nummer 72 " en niet te breken was. Na haar gevangenisstraf moet ze min of meer gedwongen het Midden-Oosten verlaten en vertrekt ze dus naar Canada) en komt ze uiteindelijk ook erachter wie haar vader was. Geschokt en aangeslagen over het horen wie haar vader is en wat met haar moeder is gebeurt, belt ze dan Simon op (na circa 80 minuten) die ze informeert en zegt dat zij hem nodig heeft. Simon komt dan ook naar het Midden-Oosten en vanaf dan begint zijn zoektocht (hij wordt min of meer gedwongen door haar zus) naar hun broer. De uitkomst wie hun broer is, is zeer heftig/schokkend, want daarbij geldt de uitspraak "één plus één.. kan dat één zijn ! " van Simon.

Daar draait het dan in dit verhaal over, welke ook soms heftige beelden oplevert met gebeurtenissen in het verleden van hun moeder, vader en broer in het Midden-Oosten. Met name de bus scene was zeer heftig en aangrijpend, maar ook de sluipschutter die op kinderen schiet. Die twee scenes zijn eigenlijk wel belangrijk voor het verhaal en hebben bepaalde personen ook gevormd en verandert. Ondanks de moeilijke start (althans voor mij, want ik ben toen ook in eerste instantie afgehaakt) van het verhaal, wist het verhaal me wel te boeien, maar moet je wel goed blijven opletten (eigenlijk al vanaf de eerste beelden die je ziet) omdat het verhaal heen en weer springt in de tijd. En dan doel ik vooral vanuit het oogpunt van de moeder Nawal m.b.t. haar geschiedenis in het Midden-Oosten (ook trouwens het heden, en dan vlak voor haar dood, in Canada wat zeker belangrijk is voor het verhaal) en vanuit het oogpunt van Jeanne en Simon m.b.t. het heden en de zoektocht naar hun vader en broer (in die volgorde).

Van de voor mij onbekende cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel allemaal verdienstelijk tot goed en vooral de Belgische Lubna Azabal in de rol van moeder Nawal en de Franse Canadese Mélissa Désormeaux-Poulin in de rol van haar dochter Jeanne. Gezien het verhaal en het heftige/schokkende einde is dit gewoon weer een uitstekende Drama / Mystery film van de Canadese regisseur Denis Villeneuve die sterk is in het regisseren van verhalen. Dat deze film in 2010 tijdens de Oscars was genomineerd (heeft uiteindelijk niet gewonnen) voor "beste niet-Engelstalige film", is dan ook meer dan terecht.

avatar van des1
3,0
Wat een vreselijk verhaal om in een film te willen vertellen. Kon het af en toe niet verdragen en zapte dan weg. Vond het toch makkelijk te volgen omdat je voelt aankomen waar het naar toe gaat. Heeft het tragische van een oude Griekse mythe. Vraag is of een moeder echt zou willen dat haar kinderen de waarheid (en dan wel op zo'n manier) te weten komen. Ook al gaat het om vergeving, coming full circle en begrip voor de moeder creëren... Wie familietragieken kent, weet in 99,99% van de gevallen, hoe erg ook, niet. Vandaar de uitdrukking: nam zijn/haar geheim mee het graf in. Maar ja, dan was deze film ook niet mogelijk geweest. Resteert dus dat het een geconstrueerd iets is. Ook te bemerken in: "laten we christelijke milities nemen die zich schuldig maken aan de (...) beschieting". Ook al speelt het zich in Libanon af. In 99% van de gevallen zijn dat niet-christenen. De regisseur wil voor scheidsrechter spelen, voor God. Dat heeft wat mij betreft iets bedenkelijks. Net zoiets als zeggen dat de kruistochten vreselijk zijn geweest; krijgen we ook zo geleerd. Maarrr ze waren wel een antwoord op het feit dat wat we nu jihadisten noemen opgerukt waren tot in Zuid-Frankrijk... We zullen ook nooit weten hoe de 'brieven ontvanger' het heeft verwerkt... Hoe zou jij als kijker dat willen?... Je kunt Westerse kijkers wel willen shockeren (is deze film überhaupt in het Midden Oosten te zien geweest?... Denk het niet), maar als je er van een afstandje naar kijkt, gaat het over een 'achtergrond' van mensen die zich misdragen in de naam van religie - oorlog, moordpartijen, wraaknemingen, verkrachtingen. Is het verhaal een metafoor voor de vicieuze cirkel van geweld? Een pleidooi voor het doorbreken ervan? Kan. Maar zoals een paar al eerder hebben opgemerkt hier, ik ben daar wel een beetje klaar mee.

avatar van Rickyman
3,5
Toch wel een sterke film dit en zeer aangrijpend, al had ik in het begin veel moeite om in het verhaal te komen. Heb ook weinig met het barbaarse Midden-Oosten.
En zoals mijn bovenbuurman had ik ook m'n bedenkingen voor de gekozen gelovigen en zeker met de betrekking tot deze tijd, toch best zorgwekkend.

5,0
Sterk wisselende waarderingen. Ik vond het een absolute topper. Het duurt even om erin te komen inderdaad, maar dan grijpt herverhaal je bij de keel en lat je niet meer los. Op het moment dat er werd gezegd " een + een..." moest ik even denken, maar toen had ik het door en viel het allemaal samen. Wat mij betreft een meesterwerk.

avatar van frolunda
3,5
Pakkend drama dat gesitueerd lijkt tijdens de burgeroorlog in Libanon (1975-1990).Het acteerwerk is erg goed,vooral van de twee vrouwelijke hoofdrolspeelsters en ook de beelden zijn bij tijd en wijlen zeer mooi en indrukwekkend.Jammer genoeg gaat Incendies bij het verhaal gedeeltelijk de mist in,de opéénstapeling van toevalligheden doen afbreuk aan het interessante en aangrijpende scenario en de laatste (wel erg bedachte) onthulling is er net te veel aan.Ondanks deze,wat mij betreft minpunten toch een gedurfde en goede film waarbij regisseur Denis Villeneuve zeker de aandacht op zich vestigt.

avatar van De wind
4,0
Uiteindelijk een prachtig maar dramatisch verhaal over de zoektocht van een tweeling naar de geschiedenis van hun moeder. Het zeer sterke plot neemt echter niet weg dat het begin/midden van de film zeer traag verloopt en het de kijker moeite zal kosten om hier door heen te komen.

Ben na de afloop van de film toch wel enkele minuten stil geweest, iets wat niet heel vaak voorkomt..

avatar van SmackItUp
3,0
Niet echt mijn film. Ik heb mij nooit verdiept in de Arabische cultuur en hun normen en waarden. Ondanks dat vond ik het een mooi en dramatisch verhaal, met als hoogtepunt het einde. Voor de rest mocht er wel wat meer gebeuren, het verhaal kabbelt vooral in het begin maar traag door. Al met al geen meesterwerk, maar toch zeer vermakelijk.

avatar van K. V.
3,5
Het was wel een beetje een film waar je moest in komen, maar vond het zeker niet slecht. De film duurt wel redelijk lang en het tempo is niet altijd even hoog, maar gelukkig maakt het einde veel goed.
De cast deed het prima en verder zag het er goed uit. Je moet wel aandachtig kijken om goed te kunnen volgen.
'k vond het uiteindelijk wel een aanrader.

4,0
rtt
Normaal gesproken is dit niet mijn ding dit soort films. Vanwege de hoge waardering besloot ik er toch eens voor te gaan zitten.
De film maakt diepe indruk en is er eentje die je doet nadenken als de film al lang en breed is afgelopen. Zelden ben ik na het bekijken van een film zo onder de indruk geweest. Om te zeggen een meesterwerk gaat net iets te ver. Dat men erg tegenstrijdig op een film als deze kan reageren kan ik begrijpen.
Het is geen alledaagse film en eenmaal aan het kijken geslagen laat het je niet meer los.

avatar van TornadoEF5
1,5
Prachtig gefilmd, maar niet echt een film die me pakte (wellicht door cultuur waar ik niet echt iets mee heb en thema dat me weinig interesseert). Het begin is vrij onduidelijk, maar het wordt wel duidelijker (qua filmstructuur) naar het tweede deel toe. Eigenlijk zelfs heel duidelijk. Soort van drama dus deze film, maar er waren er betere dat jaar. Minste Villeneuve die ik tot nu toe heb gezien.

Wat ik niet snap is de hoge beoordeling van deze film en de hoge ranking van deze film. Ik kan me best voorstellen dat sommigen dit goed vinden, en dit ook erg goed zou scoren op filmfestivals. Maar een plekje in de top 250? Best een verrassende keuze. ik wist niet dat deze film hier zo populair was.

4,0
Sterke film die conflicten en oorlog hekelt en ook aandacht besteedt aan de menselijke wonden, ook als de strijd is geluwd.
Lijkt mij in het laatste gedeelte wat avontuurlijk en minder echt realistisch over te komen, maar dat blijft een impressie terwijl het dramatische in deze film toch overheerst en aangrijpt.
Te waarderen zijn zeker ook de fotografie en het acteerwerk.

avatar van mcdaktari
Theunissen schreef:
Gisteren is het me dan eindelijk gelukt om deze film helemaal uit te kijken. Ik was er in eerste instantie afgelopen dinsdag al aan begonnen, maar toen haakte ik rond circa 30 minuten af omdat ik niet in de ban van het verhaal kon komen en ook de onbekende hoofdrolspelers konden me nog niet echt konden bekoren. Maar ik ben in ieder geval blij dat ik deze film afgelopen nacht toch helemaal heb uitgekeken

Goh wat klinkt me dit bekend zeg. Ik heb deze film ook al ik weet niet hoe vaak proberen te kijken maar het is me nog steeds niet gelukt om dezelfde reden als die jij hierboven beschrijft.
Maar dat heb ik wel vaker bij bepaalde films, en als ik ze dan eindelijk gezien heb denk ik bij mezelf , dat ik die toch niet eerder gekeken heb!!
Incendies wil ik alleen al heel graag kijken omdat het een film van Denis Villeneuve is en die heeft vind ik toch wel een aantal hele sterke films op zijn naam staan.
Maar ik zal er toch ook maar eens een avond voor uittrekken en de film gewoon helemaal tot het einde kijken.

avatar van stefan dias
5,0
Ik heb de film al 2 keer gezien en heb 'm gisteren op Canvas maar eens laten passeren.
Heb al zappend toch 3 minuten gezien en weer getroffen door de uitzonderlijk knappe look van deze film. En vooral door wat me toen te binnen schoot.
Bij de aankondiging op tv werd hij nadrukkelijk voorgesteld als 'gebaseerd op het toneelstuk van…'.
Verfilmd theater hebben we allemaal wel eens gezien en vooral dat het dan telkens erna te zien is dat het verfilmd theater is. Hier echter het tegendeel: werkelijk verbluffend hoe hier in tijd en ruimte gereisd wordt en verschillende episodes mooi met elkaar verbonden worden.

avatar van Brabants
4,5
Film die wat traag op gang komt maar vervolgens met diverse plotwendingen behoorlijk weet te verrassen. Typische film die je aandacht weet vast te houden met krachtig en onvergetelijke beelden en scènes. Het lijkt me geen film voor het grote publiek maar voor de liefhebbers een heus pareltje.

avatar van joolstein
3,5
Prima drama van Denis Villeneuve met op de achtergrond een (nergens genoemd maar vermoedelijk Libanese) burgeroorlog en dat gebaseerd is op het toneelstuk Scorched van de Libanese Canadees Wajdi Mouawad. Het verhaal begint met het voorlezen van het testament van hun moeder aan Simon en Jeanne, een tweeling, ze krijgen te horen dat ze twee enveloppen moeten bezorgen. Eén bij hun dood gewaande vader en één bij hun broer, van wiens bestaan ze niet op de hoogte waren. Wat volgt is een zoektocht naar deze verloren gewaande familieleden, een zoektocht die wordt afgewisseld met het gruwelijk verhaal van hun moeder. Vaak filmt en monteert Villeneuve de scènes zo dat moeder en dochter op een parallelle reis lijken te zijn, of elkaars dubbelganger worden. Soms weet je even niet naar wie van de twee je kijkt; echter een geslaagde manier om verleden en heden met elkaar te verbinden. Jammer genoeg lijkt het of dat de regisseur bij de meest heftige openbaringen wat gas terug wil nemen door de kijker eerder de ontdekking te laten doen dan de acteurs. Naar het einde toe steekt het gevoel op dat er schot in de zaak gebracht moet worden. Waardoor er een paar onwaarschijnlijke momenten plaatsvinden. Maar even goed is het een goede en efficiënte film waarin politiek en pathetiek hand in hand gaan.

avatar van Fisico
4,0
Mijn eerste kennismaking met Villeneuve. Na Incendies wil ik zo spoedig mogelijk Arrival,
Sicario en Prisoners zien. Boeiende film die start met de laatste wilsbeschikking van een moeder die haar kinderen hun roots wil laten ontdekken.

Erg knappe verfilming van Villeneuve. Soms had ik de indruk (zeker in het begin) dat ik niet wist of ik naar de dochter of naar de moeder aan het kijken was. Beide verhalen verliepen vrij parallel. Film komt traag op gang, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt met de culturele achtergronden, de sfeer, het camerawerk en de constante flashbacks waarbij de film sporadisch stukjes van de puzzel vrijgeeft.
De film bevat een aantal door merg-en-been-snijdende momenten zoals de uitgebrande bus: vreselijk voorbeeld van het principe 'oog om oog, tand om tand..

De oorlog en de religieuze conflicten worden erg goed naar voren gebracht, zowel tijdens als NA de oorlog. Er wordt aandacht besteed aan het lijden en de psychologische trauma's die een oorlog met zich meebrengt.
Het einde is werkelijk verbluffend. De brieven komen binnen als een mokerslag. Het doet me verdr nadenken hoe vuil een oorlog is. Er zijn nooit winnaars ... film is geen meesterwerk, maar wel een zeer goede film.

avatar van the hustler
3,0
Loodzwaar drama. De eerste drie kwartier zijn nauwelijks door te komen. Het begint al rotslecht met het werkelijk afschuwelijk gejank van Radiohead en dat komt halfweg nog eens terug ook! Niet te harden. Het is ook niet duidelijk wanneer je naar de reis van de dochter of naar flashbacks van de moeder kijkt. Fout van de regisseur. Dit wordt helemaal niks denk je dan, maar plots weet de scene in de bus je toch in de film te trekken en wordt het interessanter. Helaas verslikt de film zich gaandeweg in een veel te vergezocht plot en alles na de 1+1 scene is eigenlijk overtollige uitleg. Had er meer van verwacht.

avatar van tbouwh
3,0
Misschien een film om op een later moment nog eens te herzien.

Hij raakte me niet, deze definitieve doorbraak van Villeneuve. Waar ik nogal murw geslagen was door Polytechnique (2009), restte bij Incendies een vreemd gevoel van onverschilligheid, dat ik in het kader van het heftige plot nauwelijks kon plaatsen.

Bij een verhaal van deze orde zoek ik naar diepgang in de context, in een zeker begrip van de omgeving waarin het drama zich voltrekt. Helaas is en blijft het oorlogsterritorium een schimmig en fictief oord, waarin we de parallellen met de actualiteit alleen op eigen houtje kunnen ontwaren. Villeneuve gaat primair voor het familiemysterie, maar slaagt er niet geheel in de geschiedenis van de gezochte verwanten indringend over te brengen. Door het gemorrel in de vertelstructuur komt het geheel meer fragmentarisch dan ingenieus over, met als dieptepunt de gewichtige plottwist richting het einde.

'Uiteraard' is de woestijnscène met het busje wél treffend, maar dat was mijns inziens wel een uitzondering. Andere belangrijke gebeurtenissen voelen te geforceerd (schokkende ontdekking(en) over je familie) of te willekeurig (twee executies, op verschillende momenten in de film) aan. Het acteerwerk is in orde, maar ook hier ontbreekt de overtuigingskracht die ik graag gezien had.

Geheel tegen de verwachtingen in wordt dit dus de minst gewaardeerde Villeneuve in mijn stemoverzicht. Dat de man weet wat regisseren (én schrijven) is, staat voor mij echter nog steeds als een paal boven water.

avatar van stefan dias
5,0
Het 'verhaal' wordt als een universele vertelling gebracht, als een soort Griekse tragedie, waardoor ik eerlijk gezegd niet kan begrijpen dat mensen zich storen aan het 'plot'. Dit IS geen realistisch verhaal. Concretisering zo veel mogelijk weggelaten wordt.
Villeneuve illustreert het wel met brandend actuele en realistische beelden. Die dubbelzinnigheid van mythische vertelling met loeiharde realiteit werkt bij mij (en vele anderen hier) net veel harder.

avatar van tbouwh
3,0
stefan dias kernpunt is niet dat het plot stoort, maar dat het plot niet raakte. Dat ligt aan meer dan enkel het verhaal zelf, de manier waarop het verhaal verteld wordt en de casting spelen daarin ook een rol. Neemt niet weg dat het ditmaal lastig was exact te formuleren waar het voor mij aan schortte. Ik begrijp ook dat we hier te maken hebben met een vermenging van mythe en realiteit, maar helaas bleef de 'mokerslag' van die realiteit (die veel users benoemen als ze hun mening verwoorden) voor mij uit.

avatar van stefan dias
5,0
tbouwh: heb er ook geen probleem mee dat het je niet raakt (als je dat al zou denken). Dat kan gebeuren. (zoals Son of Saul, film IN een concentratiekamp me ook niet kon raken, door de aparte aanpak en anderen dan weer net wel).
En alludeerde met kritiek op het woord 'plot' ook vooral op eerder commentaar door anderen. De Oedipusvertelling is ook een 'vergezocht plot', maar als iemand die woorden gebruikt, lijkt het alsof die persoon de film als een doorsnee actiefilm of -thriller evalueert.
Ieder zijn waarheid…

avatar van Knisper
4,0
Ik zie dat veel gebruikers die ik waardeer deze film nogal afwaarderen op het script. Ik moet bij nader inzien zeggen dat ik me daar eigenlijk ook wel bij aansluit. Tegelijkertijd doet het wat mij betreft weinig af aan twee elementen van ik heel erg van hou: de omgeving waarin de film afspeelt en een soort epische zoektocht naar het verleden. Dat laatste overheerst heel erg wat mij betreft en daar neem ik het einde voor op de koop toe.

avatar van stefan dias
5,0
Knisper schreef:
Ik zie dat veel gebruikers die ik waardeer deze film nogal afwaarderen op het script. Ik moet bij nader inzien zeggen dat ik me daar eigenlijk ook wel bij aansluit.


Excuses dat ik mezelf tot in den treure moet herhalen, maar dit is een allegorische vertelling. Dit is geen doorsnee verhaal. Zo is het 'script' van het het Oedipusverhaal ook absurd. Maar het vertelt wel een heel sterk verhaal.
Deze film is gebaseerd op een toneelstuk waar de kern draait om de gruwel van een soort conflict dat ook vandaag nog heel het Midden-Oosten uit elkaar rijt. En in dat opzicht vind ik het 'script' net geniaal. Onwaarschijnlijk, onrealistisch? Uiteraard. maar o zo waarachtig. Uppercut, deze film. Voor wie zijn kin niet beschermt.

avatar van Knisper
4,0
Ik kan op zich films die zich op oude overhalen baseren wel hebben en kan het ook waarderen als ze trouw daaraan zijn. Ik ben geen kenner van het Midden-Oosten, maar is de uitwerking daarvan niet alsnog potsierlijk? De moeder en haar zoon die elkaar uitgerekend in een klein Canadees voor een tweede keer toevallig tegenkomen? Ik vind dit aspect dan niet consequent uitgevoerd. Dan had het meer present moeten zijn.

avatar van HK Senator
3,0
Mooi gefilmt en goed geacteerd. Meerdere ijzersterke scenes, maar ook veel traag voortslepende scenes. Maar wel een wat ongeloofwaardig verhaal. Wat me vooral stoorde is dat de terroristische daden toegeschreven worden op christelijke groeperingen. Lijkt me in het huidige midden oosten niet erg geloofwaardig. Ik denk dat ik dat nog wel het meest absurde vindt van de hele film.

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Een mooie film over een vrouw in de Libanese oorlog. Ik moest in het begin denken aan de film Venuto al Mondo (2012) over een vrouw die terugkeert naar Sarajevo waar ze de oorlogsjaren heeft meegemaakt. Die film draaide toch beter uit dan Incendies. Incendies vertelt over de oorlog, maar vooral over de achtergrond van het hoofdpersonage. En die verhaallijn neemt hoofdzakelijk de overhand. Het kruipt net niet onder het vel, maar kan wel voldoende boeien en is echt wel goed gemaakt.

avatar van Brave-Neo
4,0
HK Senator schreef:
Wat me vooral stoorde is dat de terroristische daden toegeschreven worden op christelijke groeperingen. Lijkt me in het huidige midden oosten niet erg geloofwaardig. Ik denk dat ik dat nog wel het meest absurde vindt van de hele film.


Algemeen wordt aangenomen dat deze film zich afspeelt in Libanon en dan ook in de beginperiode van de burgeroorlog daar van 1975 tot 1990. Libanese Burgeroorlog - Wikipedia - nl.wikipedia.org
Als ik me niet vergis komt in de film ook ergens een jaartal uit de 2e helft jaren 70 even in beeld maar dat kan ook in een andere film geweest zijn.

Aangezien in Libanon nog steeds een flink deel van de bevolking Christelijk is ( zo'n 40% ) en alle partijen zelfs onderling hebben gevochten in die burgeroorlog lijkt dit juist goed aan te sluiten op de chaos in de film.

avatar van martijn011
4,0
Ik ben gelukkig niet de enige die ooit aan deze film begonnen is en deze na een half uur heeft afgezet. Het moet een paar jaar geleden zijn geweest dat dit gebeurde, gisteravond wilde ik de film een herkansing geven omdat de meeste recensies enorm lovend zijn en, ondanks het saaie begin, toch een erg goede film schijnt te zijn.
Komt nog bij dat ik Villeneuve erg kan waarderen, dus wilde graag deze film, die toch als zijn grote doorbraak werd gezien, bekijken.

Ook nu had ik moeite om het eerste half uur door te komen, maar gaandeweg kwam ik meer en meer in het verhaal en naar het einde toe was ik honderd procent geboeid.
Nogmaals, het verhaal komt langzaam op gang en je hebt als kijker toch even de tijd nodig om uit te vinden wie nou precies wie is en dat de film heen en weer springt tussen heden en verleden.
Als dat eenmaal duidelijk is wordt het verhaal ook boeiender en ben je steeds nieuwsgieriger naar de zoektocht wie nou precies de vader en broer zijn.

Het einde bezorgde me gewoonweg kippenvel en het is tijden geleden dat ik bij een film zo verrast was. Ik had totaal niet door dat de film die kant op zou gaan en het einde kwam voor mij dan ook als een volslagen verrassing. Dat het misschien wat toevallig is allemaal heb ik tijdens het kijken naar de film niet gedacht dus daar ga ik nu ook niet over zeuren.
De acteurs, vooral moeder Nawal, waren erg goed. Tel daarbij op dat het er allemaal erg goed uitzag, het einde meesterlijk was en een dikke vier sterren is gerechtvaardigd.

avatar van nathaniel177
4,0
Goede film, bijna niet doorheen te komen. Goed geacteerd. Heel apart.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:20 uur

geplaatst: vandaag om 02:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.