Incendies (2010)

dat mag , wat ik hier tegen heb is het feit dat het mij allemaal net wat te zwart wit word neergezet .

Iets wat zwart-wit is, moet je zwart-wit weergeven. Welke nuance wil jij brengen in 75 jaar onderdrukking, moord, landroof, verwoesting van miljoenen levens? Dit alles duurt nog voort tot de dag van vandaag. Hoezo zwart-wit?

Mag je de Holocaust ook niet meer zwart-wit weergeven maar moet je eindeloos nuanceren?

De killing fields van Pol Pot? Mogen we die niet zwart-wit weergeven?

Ik vind hier niks zwart-wit aan. Niks wordt letterlijk benoemd, het gaat over de verziekte sfeer in het Midden-oosten in het algemeen en als je het al zou willen benoemen dan zou het nog eerder om Libanon gaan en dan nog: zijn het Christelijke en Islamitische milities of soeniten versus sjiiteen? Maakt op zich niet zo veel uit.

Want dit is geen realistisch verhaal, maar een wrange hedendaagse mythe. Zelfs de enige grap uit de hele film smaakt wrang. Waar de meegereisde notaris grapt: als wij er in die tijd al waren geweest konden we nu exact vertellen wat van wie was. Ga dat maar eens uitleggen op de Westelijke Jordaanoever… maar nu ga ik off-topic.

Het blijft een verbluffende film.

Ik weet dat deze film eigenlijk geen pretje is, dus heb ik heel lang gewacht om hem nog eens opnieuw te bekijken. Had er niet overdreven veel trek in, maar, oh, wat is dit superieure cinema. Opbouw, vertolkingen, plot, thema, regie, muziek… álles klopt aan deze film, met de brieven op het einde als sublieme, onwaarschijnlijk mooie afsluiter. En terug in mijn top 10!

Ja, de 'ontknoping' is ongeveer hetzelfde als iemand die 7 keer achter elkaar Euromillions wint, maar daar gáát het niet over!!! Deze film is universeel, realistisch tot op het bot en actueler dan ooit. Helaas.

Wat een juweel.

Aangrijpend drama, waar vooral de grimmige soms gruwelijke sfeer de kop uitsteekt...

Uitstekende dramafilm met mysterieuze inslagen, waarin een bizarre plotwending de kijker redelijk beduusd achterlaat. Regisseur Denis Villeneuve verstaat zijn vak goed en bouwt een beklemmende en onveilige omgeving uitstekend op. De cinematografie van verwoeste straten en verdorde landschappen werkt erg goed en het acteerwerk is ver bovengemiddeld. Bij vlagen hangt de inhoud inderdaad met toevalligheden aan elkaar en op dat vlak vraagt het scenario van Wajdi Mouawad eigenlijk te veel van de kijker, maar niettemin blijft Incendies een indrukwekkend staaltje cinema met genoeg verrassingen en memorabele beelden.

Incendies is een film die er behoorlijk inhakte. Tegen de achtergrond van de instabiliteit in het Midden Oosten speelt zich ook een heel persoonlijk drama af. Het verloop daarvan wordt met heel vernuft langzaam aan de kijker bloot gelegd en daarbij zitten enkele enorm heftige gebeurtenissen, die qua wreedheid bijna onbeschrijfelijk zijn. Dit alles zit verpakt in een lange speurtocht naar familieleden, die zelf ook van de ene in de andere verbazing vallen. De rol van het toeval is in Incendies regelmatig iets te nadrukkelijk en het gehele plot op zijn minst te bizar voor woorden, toch komt de film er mee weg. Dat komt toch omdat de emoties realistisch zijn en het acteerwerk overtuigt, waardoor je als kijker werkelijk in het drama wordt meegenomen.

Deze reactie is niet zozeer aan jou gericht, notsub, maar aan mensen die deze film net afserveren door door die toevalligheden in het plot. terwijl dit gewoon irrelevant is; In de mythe van Oedipus, die heel sterk met déze al even wrede mythe verwant is, is de toevalsfactor van een bovennatuurlijke orde. In dit wereldwijd bekende verhaal struikelt niemand daarover. waarom hiet dan wel? Het is me een raadsel, want het grote verhaal hier is vele malen groter dan het plot, het 'verhaaltje4. En toch is ook d1at héél sterk. (<door sommigen) onderschatte film. Maar da's dan weer MIJN mening.