Incendies (2010)

Gisteren deze in avant-premiere gezien en was er erg van onder de indruk! Vooral de Belgische Lubna Azabal zet een sterke prestatie neer als Nawal Marwan. Daarnaast vond ik de film erg stijlvol gefilmd, het geweld is mooi gedoseerd en de laatste plotwendingen grijpen je aardig bij de keel. Het enige verwarrende vond ik dat in de flashback structuur waaruit de film is opgebouwd de moeder erg veell lijkt op de dochter, waardoor je in het begin best verward kan raken. Dat een dochter op haar moeder lijkt is natuurlijk vanzelfsprekend, maar zeker in de eerste flashbacks had ik liever gehad dat er een duidelijkere breuk was gemaakt tussen flashback/het heden.

Klein minpuntje echter dat zeker niet opweegt tegen de andere kwaliteiten van de film. Dikke aanrader!

Een modern Oedipus-verhaal (ik zet het maar tussen spoilers voor alle zekerheid)

Heel erg fraaie film die de reis van de tweeling Jeanne en (wat later) Simon volgt op hun zoektocht naar hun doodgewaande vader en een broer van wie ze het bestaan niet kenden. Tegelijkertijd krijgen we in flashbacks de belangrijkste en vaak tragische momenten in het leven van hun moeder Nawal te zien. Gaandeweg komen beide verhaalstructuren samen om uiteindelijk met enkele verrassende plotwendingen (eentje was ietwat gekunsteld, maar dat neem ik er graag bij) op een grandioze climax uit te draaien. Ongetwijfeld een anti-climax voor de tweeling. Te veel over het verhaal vertellen is moeilijk zonder spoilers te gebruiken, maar vond het absoluut tragisch en aangrijpend. De relatie tussen Nawal en haar tweeling moet op z'n zachts gezegd heel erg vreemd geweest zijn.

Verder is deze film gewoon mooi om naar te kijken, stijlvol en met veel prachtige beelden van dorre landschappen of drukbevolkte steden. Hier en daar ook een opflakkering van geweld, dat vaak erg onverwacht komt en dan ook als een klap in het gezicht voelt, ook al blijft het eerder suggestief. Opvallend ook het verschil tussen de helderheid van het Midden-Oosten en de grauwheid van Canada.

Over de acteurs kan ik kort zijn: allen speelden prima, met inderdaad een eervolle vermelding voor de actrice die Nawal interpreteerde. Ook de tweeling speelde erg naturel.

Prima film!

Deze voor een Oscar voor Beste Buitenlandse Film genomineerde film komt aan als een mokerslag en blijft nog uren in je hoofd rondspoken. De tocht door het Midden-Oosten waarbij Jeanne op zoek gaat naar de roots van haar moeder is indrukwekkend, ontroerend en gruwelijk tegelijkertijd. Regisseur Dennis Villeneuve laat het leven van moeder en kinderen op magistrale wijze in elkaar overvloeien en blijft spaarzaam met het geven van informatie.

Hij spaart de kijker daarbij niet. De ontberingen en traumatische gebeurtenissen die de personages doormaken gaan door merg en been en ook de ontknoping blijft nog lang bij. Het maakt van Incendies een meesterwerkje dat nu al tot de beste film van het IFFR 2011 gekroond kan worden. En op basis van wat ik inmiddels heb gezien (Dogtooth, Biutuful), mag Incendies wat mij betreft op 28 februari ook het felbegeerde gouden Oscarbeeldje ophalen.

Incendies is een bijzonder sterke film met zeer sterke vertolkingen van de hoofdrolspelers en schokkende beelden vanuit het Midden-Oosten.

Het verhaal lijkt op het eerste gezicht standaard, een tweeling dat op een zoektocht naar het duistere verleden van Nawal Marwan, hun moeder gaat. Dit levert echt aangrijpende en zeer mooie scenes op die je stuk voor stuk aangrijpen. Incendies eindigt dan ook nog is met een climax die je echt met beide benen op de grond zet.

Toen de film afgelopen was moest ik toch even op adem komen, wat een diepe indruk heeft deze film op mij gemaakt.

Zeer goed.

4,5*

Natuurlijk wel een goeie film hoor, daar niet van, maar ik vind het absoluut geen meesterwerk.

Waarom dan niet? Daar is het allemaal net wat te bedacht en toevallig voor. Ik bedoel, dat einde... het script heeft zichzelf wel aardig ingedekt, maar hey wat een opstapeling van toevalligheden en overdadig drama, het mist dan toch een stukje overtuiging op dat vlak. Beetje soap-achtig zelfs. "Toen hij beul werd veranderde hij zijn naam" om maar eens iets te noemen. Uhm oke? Waarom dan? En het was nou toch ook niet zo dat de clue uit de lucht kwam vallen, ik was om eerlijk te zijn bij geen enkele van de plotontwikkelingen positief verrast.

Verder wel strak gemaakt enzo, maar ook visueel is het vooral degelijk op een paar scenes na. Voor de rest niet zo heel veel memorabels, het is gewoon een sterke degelijke film, inhoudelijk prima met een aardig verhaal, maar een echt geweldige film moet wel iets meer brengen dan dat.

3.5*, en ik denk dat daar nog eerder wat vanaf zal gaan dan er bij komt.

Zo, die hakt er even in zeg. Wel heel raar om daarna de filmzaal uit te lopen het gewone leven weer in. (Dat er dan overigens opeens heel mooi uitziet.)

Helemaal mee eens. Ook met je argumenten trouwens

Het is moeilijk onder woorden te brengen, maar ik had een beetje het gevoel dat het einde vooraf bepaald was, en dat het script zich verder in vreemde bochten moet wringen om te komen tot dat einde. Vooral tegen het einde aan waren er teveel toevalligheden, onduidelijkheden en geforceerde momenten. Dat tast de geloofwaardigheid van de film aan, en dat is nu net cruciaal bij dit soort films.

Topfilm in zijn genre! Ben benieuwd wat deze debuterende regisseur voor ons nog in petto heeft.

Wat ik al een beetje vreesde, is helaas bewaarheid. Incendies is zo'n film uit de categorie 'zwaar drama': een verhaal met veel ellende, liefst in een maatschappelijke context, daarbij flets kleurgebruik en verder valt er op stilistisch gebied niet veel te beleven.

Overigens begint het nog wel goed, mede dankzij Radiohead is de openingsscene veelbelovend. Daarna neemt het plot echter de overhand, en vervalt de film van de ene in de andere dramatische ontwikkeling. De laatste twist is van een soort mythologische proportie, en dus volstrekt misplaatst in een serieuze film als deze. Daarbij worden de personages onvoldoende uitgewerkt, ze fungeren haast als een prop in de zoektocht naar het verleden van de moeder, maar maken zelf geen ontwikkeling door. Vind dat altijd een van de grootste valkuilen van drama: focussen op de ellende in plaats van op de personages.

Verder is Incendies een nogal rommelig geheel en zitten er toch wel een paar overbodige scenes in. Aan de cinematografie is weinig aandacht besteed en de score is wisselvallig en onsamenhangend. Jammer, want in een drukbevolkt genre als dit mag je toch wel een beetje je best doen vernieuwend, of op z'n minst onderscheidend te zijn.

Kom nog op 2,5 ster, voornamelijk omdat het nergens slecht wordt en er enkele scenes in zitten die ondanks alles indruk weten te maken.

Incendies voelt in het begin aan als nóg zo'n ontzettend plot gestuurd film drama met melodramatische gebeurtenissen.

Gelukkig slaat het al snel een ander pad in en weet Villeneuve het lang interessant te houden door de opvallende structuur.

Een storende factor was het verwarrende begin waarbij moeder en dochter frequent afwisselde en er van de kijker wordt verwacht het dan alsnog in het juiste tijdsverband te plaatsen.

Verder zijn de dramatische ontwikkelingen te toevallig en plotseling om te doen verbazen of fascineren.

De beeldstijl doet heel Frans aan en is in dit genre wat mij betreft niet erg bijzonder. Het is gewoon 'goed' gedraaid.

Incendies blijft bij mij hangen als een sterke film die verhalend en beeldend gezien niet erg bijzonder is maar wel erg degelijk in elkaar steekt.

Meeslepend verhaal, mooie film, prima geacteerd. Al vond ik het wat jammer dat niet duidelijk werd om welk land het precies ging (wat uiteraard expres is gedaan).

Muziek en beelden zijn erg sfeervol, maar de film heeft dan weer zo'n gekunstelde, vergezochte climax waar ik echt helemaal niet van hou. Komaan de zoon wordt toevallig de verkrachter van zn moeder en trekt daarna naar canada?? Wie verzint zoiets?

Dan kom je er met een kleine 3,5* nog zeer mild vanaf bij mij.

Prachtige film die van het begin tot het einde blijft boeien met mooi acteerwerk! De film maakt een grote indruk op mij en ik werd volledig meegesleept in het verhaal. Een dikke 4

De openingsscène op 'You and Whose Army' van Radiohead wil ik graag nog even apart noemen. De film blijft na het bekijken nog een tijdje in je hoofd zitten. Een echte aanrader.

4*

Veel in de kritieken gehoord, en totaal terecht. De "twist" aan het einde is werkelijk te krankzinnig voor woorden.

Helaas zitten er een aantal ongeloofwaardigheden in “Incendies”

• Scéne in de bus: Waarom werd het leven van Nawal gespaard en werd de rest van de passagiers wel zonder pardon neergemaaid?

• Uit het niets schiet Nawal één of andere religieus leider dood. Ik heb haar niet als activiste leren kennen in de film, waarom ineens deze actie? Alsof ze nog niet genoeg heeft meegemaakt besluit ze ineens als martelaar door het leven te gaan door met deze moord een gevangenisstraf voor lief te nemen.

• De zoon van Nawal, de grootste bruut die er te vinden is, sadist, verkrachter, een man die graag als martelaar zou willen sterven, krijgt ineens berouw en werkt tegenwoordig in een eerlijke baan als tram-schoonmaker in een westers land?

• Moeder en dochter gaan een dagje zwemmen in hun nieuwe vaderland Canada, en plotseling staat daar de beul uit Libanon, die na een week trams poetsen ook een dagje van uitgerekend hetzelfde zwembad wil genieten gezellig te babbelen… néééh, gaat er bij mij niet in.


Jammer, want veel scénes zijn toch zeer de moeite waard.
Aan het begin was ik ook nog zeer hoopvol gestemd dat dit wel eens een meesterwerk kon zijn, maar helaas bleek het tegenovergestelde.

Het acteerwerk was niets mis mee, en al met al is Incendies niet eens slecht te noemen, ondanks mijn bovenstaande kritiek. De film heeft me op een aantal momenten toch wel gegrepen. Stemmen is voor mij een gevoel, en die zegt dat een onvoldoende niet verdiend zou zijn, dus bij deze, 3 sterren.

Het einde liet me toch even ademloos achter omdat ik de waarheid absoluut niet verwachtte. Hard, erg, absurd! Eén van de mooiste eindes die ik heb gezien dit jaar. Twee kinderen van een overleden vrouw gaan op zoek naar hun vader en broer. Wat ze niet weten, is dat de moeder op de dool was in oorlogstijd tijdens de oorlog van Libanon (1975-1990). Ze zocht haar zoon, vrucht van een verboden relatie en die in een weeshuis werd geplaatst vele jaren voordien.

De film, een zwaar humaan drama, deed me denken aan Fatih Akins "Auf der Anderen Seite" waar ook daar mensen op zoek gaan naar elkaar. De triestheid en desolaatheid die de oorlog en conflicten in een mens nalaat spookt voortdurend door het verhaal en dat levert situaties op die de logica tarten. Het is ook een droevig portret over een land dat uitgeput en getraumatiseerd is na vele jaren geweld. De beelden die Villeneuve toont van Libanon zijn weinig uitnodigend : dorre droge vlakten, vuile ghetto's, met wrakken bezaaide straten en tot slot mensen die er niet veel meer over willen praten. Dat kan niet opzettelijk zijn en het past perfect bij de toon van het verhaal. Het einde met die brieven die worden voorgelezen is hartverscheurend en legt in enkele woorden de hele impact van de film bloot.

De eerste helft viel me in eerste instantie wat tegen door de trage opbouw en de arthouse-achtige sfeer met flashbacks, inmiddels een heel bekende techniek in dit soort films. Visueel lijdt het wat aan soberheid maar de wending die de film aanneemt zorgt er voor dat de tweede helft veel goedmaakt. De goede indruk overheerst ruimschoots, wat een 3,5* oplevert.

Magnifieke film, een dergelijk plot nodigt al gauw uit voor clichés en is erg breekbaar, maar de uitwerking is werkelijk fantastisch gedaan. Beklemmende sfeer, visueel prachtig geschoten en de emoties komen goed over. Kanttekening is dat enkele figuren te veel karikaturen zijn, hoewel dat waarschijnlijk met opzet zo is gedaan (om de mythe ervan te ondersteunen) komt het niet altijd goed over.

Eigenlijk past de plot totaal niet in een dergelijke film, maar dat maakt hem mijns inziens juist zo bijzonder. Absurd en ongeloofwaardig, maar tegelijk keihard en als realiteit gebracht.

Incendies was de publiekslieveling van IFFR dit jaar. IFFR schreef over deze film dat 'na een aantal verrassende plotwendingen het einde als een mokerslag aankomt'. Ik ben het hierin niet mee eens. Het leven van de moeder is zo extreem dat het einde van de film er ook nog wel bij kan.

Mijn Review

Een indringende en verrassende speurtocht. Een paar zaken zijn misschien te toevallig (vooral naar het einde toe), maar voor mij niet al te storend. Mooi gefilmd, zeer goed geacteerd en een verhaal dat een rustig en prettig tempo heeft. Het verhaal blijft mede boeien door de wendingen die er in zitten en de korte heftige momenten.

Intrigerende, meeslepende film die als een puzzel in elkaar steekt. De ontknoping is wellicht wat aan de vergezochte kant en de montage is gekunsteld en manipulatief, maar het verhaal is sterk genoeg om dit te compenseren. Het camerawerk is ook erg mooi. De personages hadden wel iets beter uitgewerkt kunnen worden, maar de emotionele impact van de film is er niet minder om.

Aardig verteld drama met goed acteerwerk maar iets te veel toevalligheden kent om mij te kunnen overtuigen.

Het duurt even voordat de film op gang komt want het eerst deel is bijzonder traag en soms nogal verwarrend vanwege de uiterlijke gelijkenissen van Jeanne en Nawal. De locaties die tijdens de zoektocht worden aangedaan zijn oké maar niet uitzonderlijk mooi in beeld gebracht waardoor ze niet echt een toevoeging zijn voor de sfeer op dat moment.

Richting het eind stapelen de gebeurtenissen elkaar in rap tempo op waardoor het in ieder geval wat boeiender werd allemaal. Jammer dat het eind net wat te vergezocht is om ook emotioneel een dreun uit te delen, nu is het alleen een schokkend gegeven en wordt er van de gevolgen niet veel getoond.

Desalniettemin een onderhoudende film met goed verhaal en dito acteerwerk.

3,5*

Bij het lezen van het plot, en ongeveer 20 minuten van de film gezien te hebben leek Incendies een typisch, redelijk braaf, drama filmpje te worden met meerdere verhaallijnen waarvan je weet dat ze op een bepaald punt samen zullen komen. Een beetje de lijn van films als Babel. Verzorgt camera werk, verzorgde muziek, de tijd nement om het verhaal te vertellen, maar nergens enorm spannend of prikkelend. Kortom: Het type film waar je de gemiddelde filmhuis bezoeker blij mee maakt en die het goed doet op festivals. Geen vervelende films, maar echt warm loop ik er niet voor.

Zo nu en dan word je echter verrast. Incendies is veel van wat ik hierboven omschrijf, behalve dat deze film me wél volledig wist te grijpen. Met de combinatie van interessante personages, de setting en de zorgvuldige opbouw naar een indrukwekkende ontknoping weet deze film flink te overtuigen.

Incendies.

Stabiele film met wat extra pluspunten zoals een subtiel gebracht heftig verhaal en sterk acting van de cast. Als de film je dan ook nog eens pakt op bepaald momenten heb je een sterke film die lekker hoog scoort qua punten. Grappig dat de poster me totaal op een verkeerd beeld heeft gebracht, dacht een soort gewelddadige thriller/drama voorgeschoteld te zien, maar het was, zoals al eerder gezegd, vrij subtiel en gewoon lekker rauw. Als ik dat had geweten dan had ik hem denk ik wel eerder gezien.

Verhaal moest me eerlijk gezegd wel het eerste halfuurtje me even blijven boeien. Ik kijk altijd een film af, maar soms moet je er dan echt even doorheen komen. Het kwam waarschijnlijk ook omdat ik iets totaals anders had verwacht, toch had de film me niet totaal. Hoewel de soundtrack me wel beviel, was hij niet heel indrukwekkend waardoor ik de film niet gelijk wist te plaatsen. Ook de jonge Nawal en Jeanne kon ik soms niet uit elkaar houden op het begin, ik dacht me vast te houden aan het kettinkje maar die is natuurlijk bij beide personages zichtbaar. Na dat halfuurtje a uurtje kon ik mezelf wel voor de domme slaan aangezien het natuurlijk vrij duidelijk was wat verleden en heden was, alleen was dat op het moment zelf niet.

Film schotelt dus niet alles voor en dat is op bepaalde momenten wel even lekker om lekker los te speculeren over bepaalde familie zaken. Het is voor mij meer een drama dan echt een spannend mysterie. Echt een film die gaat om de ervaring en de personage-uitwerking i.p.v. het uiteindelijke plot.

Sterke film die lekker stabiel en zelfverzekerd overkomt. En dat is terecht. 4 sterren

Om eerlijk te zijn kon ik hier vrij weinig mee. Het is op zich wel een interessant verhaal daar niet van, alleen de uitwerking had zoveel beter gekund.

Nu verzand het in toevalligheden en langdradigheid waardoor ik er als kijker eerlijk gezegd niet al te veel zin in heb om verder te kijken om vervolgens wel sterk te eindigen met de onthulling van wie nu daadwerkelijk hun vader en broer is...

Nipt 3,0 Sterren.

Schitterende verfilming van Wajdi Mouawad’s gelijknamige toneelstuk over familie-eer, extremisme en oorlog in het Midden-Oosten en de dramatische impact daarvan op gewone mensen.

Het verbijsterende verhaal, de realistische beelden en het aangrijpende plot laten je geschokt achter. Eerste klas acteerwerk, in het bijzonder van de Belgische actrice Lubna Azabal (Paradise Now, 2005). Daarnaast superieur camerawerk met schitterende opnamen van Jordanië, die het geheel tot een fantastische beleving maken.

Een indrukwekkende film, die blijft hangen.

Grimmige, heftige film.
Bepaald niet een filmpje om je even lekker mee te amuseren.
Wel een film die op een schitterende manier in elkaar is gezet en scenes bevat die als een mokerslag aankomen (de bus-scene!)
Daarnaast ziet de hele film er ook gewoon ontzettend goed uit qua locaties en camerawerk.
Stukje bij beetje volgen we de speurtocht die leidt naar de burgeroorlog in Libanon.
En vreemd genoeg sluit de soundtrack met muziek van Radiohead daar perfect op aan.
Stevige kost...stevige aanrader...slingert een vergelijkbare film als "The Kite Runner" meteen een vol punt naar beneden.

Degelijk filmpje, die voor mij echter net wat teveel toevalligheden bevat, om mij echt te overtuigen. Daarnaast is de film behoorlijk afstandelijk en werd ik nooit echt in het verhaal gezogen.

Dat is eigenlijk best wel jammer, want iin potentie is het zeker een goede film. Het camerawerk is mooi en verzorgd en levert af en toe mooie plaatjes af van een land, dat lang onduidelijk bleef. Ik had op een gegeven moment dan wel eindelijk door dat het om Libanon ging. Dat zal wel bewust zo zijn gedaan.

Het acteerwerk is sterk, van zowel de kinderen, als de moeder. Wel was het soms lastig om te zien of we in het heden of verleden zaten, omdat moeder en dochter nogal op elkaar lijken.

Uiteindelijkt kom de afloop met de twist, die mij toch iets te toevallig en gekunsteld aanvoelt. Jammer, want ik had sterk het idee dat er hier veel meer in had gezeten. De potentie was er, maar het komt er helaas niet volledig uit.

3,0*

Uitstekend dramafilm....

Zeer geweldige spannend verhaal...

Echt boeiend verhaal en ontroerend...

't lijkt wel "vermist" verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Prachtig mooi HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond muziek...

Het is echt zeer moeite waard...

Wat ik heel sterk vind bij deze film is dat ik na het zien van dit verhaal besef dat je heel dankbaar mag zijn waar je wiegje staat. Jemig wat een heftig verhaal. Het valt ook geleidelijk aan als een puzzelstuk in elkaar zonder ergens verwarrend te worden. Heel indrukwekkend.

Heftig zeg, dat verleden van Libanon. Ik heb wat plaatsennamen die in de film werden genoemd gegoogled en kwam in Libanon uit. Ik had eigenlijk nooit zo beseft dat het daar zo heftig was. Dus naast het dramatische en heftige verhaal is het ook heel interessant om te bekijken.

Een fraaie film. Deze film heeft voor mij ook een beetje een documentaire waarde, gezien de beelden van het land waar het zich afspeelt en de cultuur, mensen, gebruiken, etc. Mooie landschappen en ook nauwe steegjes of in puin geschoten stadjes en bv ook een fraaie woning met verrassende binnentuin.
Zeer goede muziek, vond ik, catchy (melancholische) Indiesongs en regelmatig een goede sfeerverhogende sound. Ook het ontbreken van muziek wordt niet geschuwd. Goede acteurs, weer eens nieuwe gezichten en er wordt Frans gesproken, soms lokale talen.

Het verhaal is volgens mij om bepaalde statements gebouwd, om te laten zien wat er kan plaatsvinden in een (burger)oorlogssituatie. Een beschouwing zogezegd. Want in dit verhaal komt alles zeer toevallig samen, wat de geloofwaardigheid iets aantast. Iedereen is bv opeens in Canada? En ook nog eens in exact hetzelfde zwembad? Daarom ga ik er vanuit dat er gewerkt is aan het samenvoegen van impressies van gebeurtenissen in een land en dat het verhaal daarvoor als kapstok dient. De structuur lijkt op een extra lange aflevering van Vermist of Spoorloos, maar dan is deze speurtocht veel mooier tot een film gemaakt. Het geheel heeft een alternatieve uitstraling, absoluut geen type blockbuster. Het tempo is vrij traag.
Ik ben niet zo gechoqueerd over moeder trouwens. Ze had nare dingen meegemaakt, maar zelf was ze ook geen lieverdje en zelfs moordenaar. Beelden van onschuldige slachtoffers (en kinderen) zijn altijd wel indringend.

Prachtige film. Een van de betere die ik gezien heb.

Een beetje 'Haar naam was Sarah', maar dan anders.

Prachtige omgeving ook waarin alles gefilmd was.

En hoe sommige dialogen niet werden ondertiteld als de protagonisten zelf ook het gesprek niet verstaan.

Een film die je bijblijft. Het schrik-kreetje als haar broer het 1+1=1 verhaaltje vertelt hoor ik nog.

Wat ik wel een beetje jammer vond was dat ze alle 'clues' zo gemakkelijk vinden en alles maar zo snel begrijpen.