Incendies (2010)

Nogal bedachte scene, zo praten mensen niet met elkaar..

Dat klopt. Toch vond ik het een erg sterk en pakkend moment.

heeft deze film nog een alternatieve titel?

Nee, volgens mij niet.

Het toneelstuk waar de film op gebaseerd is, is ook wel bekend als 'Scorched' buiten de Franse taalgebieden. Dat is het enige.

Wat een film!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Maakt het uit?

Ik vond het over-done en te melodramatisch. Zou dit in het 'echte leven' ook zo gaan? Ik denk het niet. Niet dat iedere film een goede weergave van de werkelijkheid behoort te zijn, maar als je kijkt naar de opbouw van het verhaal daarvoor zat er nog enige geloofwaardigheid in. Maar dit? Hmm ik vond het erg jammer.

ZOu jij in het echte leven zoiets meemaken?

Wat probeer je daarmee te zeggen?

Zo, die hakt er even in zeg. Wel heel raar om daarna de filmzaal uit te lopen het gewone leven weer in. (Dat er dan overigens opeens heel mooi uitziet.)

Helemaal mee eens. Ook met je argumenten trouwens

Het is moeilijk onder woorden te brengen, maar ik had een beetje het gevoel dat het einde vooraf bepaald was, en dat het script zich verder in vreemde bochten moet wringen om te komen tot dat einde. Vooral tegen het einde aan waren er teveel toevalligheden, onduidelijkheden en geforceerde momenten. Dat tast de geloofwaardigheid van de film aan, en dat is nu net cruciaal bij dit soort films.

Sterk verhaal, maar matige film. Het wordt allemaal helaas langdradig, lelijk en veel te afstandelijk gebracht. Jammer, had zo veel meer in gezeten.

3*

Goh, was het nieuw voor je dat 95% van de mensheid het niet zo goed heeft als wij hier in ons 'volle' landje.

Fijne sarcastische reactie van je. Nee, dat was niet nieuw, integendeel, maar dat betekent nog niet dat het indruk maakt als je er zo vol in een film mee geconfronteerd wordt. Althans, zoveel gevoel heb ik nog wel.... jij?

Beetje flauw was het wel, maar je opmerking vroeg er ook wel een beetje om. En om je antwoord op je vraag te geven. ja hoor, ik zit vol met gevoel, maar door talloze journaal beelden van oorlog, hongersnood, martelingen en hongersnood is er wel meer nodig dat een zwak gemaakte film als deze om echt indruk te maken.

Zwak zwak, niet overdrijven he.

Behoorlijk zwak. Leeg, lelijk en langdradig. Verhaal had met zo veel meer kracht verteld kunnen worden.

Maar dan moet je oppassen dat het te bombastisch wordt en fake overkomt. Ik vond deze rustige manier van vertellen wel passen bij de film.

Dat paste wel, maar die kinderen waren nietszeggend evenals de moeder. Fotografie en art direction hadden wat rauwer gemogen en ook de individuele scenes waren nergens bijzonder sterk of indrukweekend. Veel te vlak allemaal enkel de uiteindelijke onthulling maakt dat de film nog enige impact heeft.

Nogal gezochte en nietszeggende argumentatie.

Hoezo gezocht? De kinderen en de moeder deden mij niks. Ik wist ook niets van die kinderen en daar is in 130 minuten ook niets aan veranderd. Toch jammer aangezien de film wel grotendeels om hun draait. Het enige dat boven komt was een schokkende onthulling, maar dat was natuurlijk te verwachten. Dat het leven in Arabische landen geen pretje is, is toch niks nieuws?

Nee, het is in potentie een ijzersterk verhaal, maar werd gewoon matig gebracht. Film ontleent de hoge waardering volgens mij voor 95% aan de dramatische onthulling, want verder was het gewoon niet veel soeps.

Nou, het draait toch wel meer om de moeder dan om de kinderen hoor. En door het verhaal van de moeder leren we ook de achtergrond van de kinderen kennen.

Het draait ook om de moeder en van haar krijgen wel een hoop te weten, maar enkel op het vlak van de feitelijke gebeurtenissen, het wordt nergens emotioneel. Daarom deed het mij als kijker te weinig. Werd me te afstandelijk verteld. Daarbij vond ik de film langdradig en visueel oninteressant.

Ik kraak de film ook niet volledig af, geef tenslotte een voldoende, maar er had wel veel meer ingezeten met een wat steviger regie.

mooi composities. vergezeld van goeie (allerhande!) muziek. mooi spel van- en mooie opbouw in tijd en dan die climax. dat al verdient een dikke 4,5

Hoe vaak zie je nu de hiel van anderen. Dat is toch wel erg toevallig... om nog maar te zwijgen van de zoon die toevallig beul wordt van zijn moeder en later toevallig ook in Canada woont. En daar dan dus in hetzelfde zwembad gaat zwemmen.
Los daarvan wist de film me niet te boeien. Aan het eind heb ik geen enkel personage leren kennen en ben ik er ook niet nieuwsgierig naar geworden.

2*

Verpletterende film die nog lang resoneert...

Onderhoudend verhaaltje over een zoektocht naar het verleden, in de setting van een burgeroorlog, kindsoldaten, blabla, niet iets wat je nog niet kent. De moeder die haar zoon zoekt roept de meeste ellende wel over zichzelf af door domme dingen te doen; medelijden kan ik er niet mee hebben. Een beetje eenvoudig ook dat de taboekaart getrokken wordt om te choqueren, het is altijd hetzelfde bij dit soort films.

Official Site:

Incendies : Sony Pictures Classics - sonyclassics.com