Meningen

niet alledaagse klopjacht.

De film is een beetje raar in zijn opbouw. Er wordt geprobeerd om verschillende genres en elementen uit misdaad films samen te voegen tot een geheel, iets wat niet helemaal goed uit de verf komt. Joon-ho Bong weet niet precies waar hij met Memories of Murder heel wil. Het eerste uur is buiten dat stuk met Kwang-ho dan niet heel erg interessant. Dan veranderd er iets in de film en wordt het met de minuut interessanter.

Het wordt meer dan een standaard klopjacht. Het wordt een interessante karakterstudie van een aantal politie agenten die een zaak proberen op te lossen en alle emoties die daar bij horen. Vooral mooi om te zien hoe de wanhoop steeds meer de overhand neemt. Het middenstuk is daarmee een heel stuk interessanter dan het eerste gedeelte. Hoe dichter ze bij de waarheid lijken te komen hoe spannender het word. En dan breekt het laatste half uur aan. En wat we daar krijgen te zien is een magistraal staaltje cinema. Geweldig ook hoe een film zich op zo'n overweldigende manier kan herstellen van zijn mindere momenten, en dan vooral wat trage momenten en de speelduur die daarvoor eeuwen lijkt te duren. Die scene in de regen en dat fantastische einde, wat zich heel wat jaren later afspeelt is briljant.

Acteerwerk is erg goed. Kang-ho Song zit zoals altijd helemaal in zijn rol. Maar ook de rest van de cast lijkt de personages zich helemaal eigen te hebben gemaakt. Eigenlijk heb ik niemand echt slecht zien spelen.

Visueel is het schitterend. Erg veel mooie shots. Goede belichting ook. Editing is lekker strak en heel veel credits naar de mooie muziek.

Een interessante kijkervaring. Memories of Murder begint wat warrig maar eindigt op een weergaloze manier.

Lekkere wegkijker.

Qua verhaal toch niets vernieuwends gezien in Salt ,en ook de actie is niet iets wat we nog niet vaker hebben gezien. Toch kijkt de film lekker weg. De actiescènes zien er prima uit, met als hoogtepunt de freeway chase. Verder niets nieuws onder de zon. Verhaal is verder niet erg boeiend, en niet echt hoogstaand, toch weet Salt over de gehele speelduur te vermaken. Degelijk acteerwerk van Schreiber en Jolie, en een lekker bombastische score. Leuke actiefilmpje, die zich niet echt kan onderschijden van het gros aan dit soort films.

Een erg gaaf filmpje.

Shark Skin Man & Peach Hip Girl is een vlotte en lekker geweldadige film. Maar ook is er voldoende leuke humor waar ik erg van kon genieten. De film staat ook bol van vele absurde karakters. Zo was die kerel met dat witte haar geweldig om naar te kijken. Ook Yamada was erg leuk, met zijn doorlopende wenkbrouw en rare stem. De hele film door krijg je van die typische Japanse humor voor je kiezen. De absurditeit komt vooral voort uit vreemde situaties waarin de karakters terechtkomen. Die bankovervaller met dat cassette bandje vond ik echt hilarisch, maar ook bij een aantal andere scènes heb ik goed kunnen lachen. Asano zet weer een erg cool personage neer, en ook de vrouw doet het erg goed. Toch moet de film het vooral hebben van de personages met de wat kleinere rollen. Wat een stelletje malloten zijn dat bijelkaar. Ook geweld wordt niet geschroomd, een aantal harde scènes blijven dan ook niet uit, dan wel gebracht met een komische noot.

Wel erg jammer dat de kwaliteit van de dvd niet al te best is. Het beeld had stukken beter gekund, en zoals vaker is aangegeven loopt de ondertiteling niet lekker. Maar ondanks dat heb ik er erg van kunnen genieten.

4*

Fijn om te zien dat ze itt Police Story, hierin het drama iets beter uit de verf komt.Alleen wordt het iets te veel van het goede en veranderd het, vooral in het eerste uur, in een iets te over the top melodramatische setting.De actie is nog steeds goed vertegenwoordigd maar je ziet gewoon dat Chan ouder wordt, het is gewoon tijd voor een nieuwe generatie.het zijn dan ook vooral de jonkies (en dan vooral Tse) die in New Police Story de show stelen.

Verder ziet het er allemaal wat duurder en imposanter uit dan de eerdere PS films.Is niet meteen goed want de flitsende camera beelden en de wel erg gelikte actie, die niet meer zo zeer om het knokken gaat, maar veel meer om de schietpartijen en ontploffingen.Sommige momenten waren als vanouds erg gaaf.De bus scène en ook het gevecht op het laatst in Lego land zijn leuk in beeld gebracht.Helaas nergens meer het hele leuke, en dan vooral de humor, wat de oude films nog wel bevatten.Ook duurt deze film wat te lang en had het best een half uurtje korter gekund.

3*

Wat is To toch steady. Weer een heerlijke film. Fijn ook hoe hij telkens weer met compleet iets anders komt.

Mad Detective is echt zo'n film waar je van te voren niet al te veel over moet weten. Je kunt je het beste laten verrassen. Het is een erg eigenzinnige film. Het verhaal is erg goed en er wordt goed gebruik gemaakt van de gave die Bun heeft. Zorgt toch voor enkele erg leuke momenten. De film heeft een heerlijke dosis humor en zoals me wel vaker opvalt in To's films is dat zijn stijl vaak een beetje de spaghetti western kant op gaat. Zo ook hier op momenten, wat af en toe ook terug te horen is in de heerlijke muziek. De film heeft genoeg in zich om over de gehele speelduur te blijven boeien en kent een ontzettend sterk einde.

Lau speelt hier erg goed. Een rol die hem op het lijf geschreven is. On houdt zich goed staande naast hem. Lam doet het ook erg goed. Interessante rol.

Visueel is het ook nog eens erg fijn. Vooral de laatste scene met die spiegels ziet er erg mooi uit. Dat geld ook voor de regen scene.

Verder moet je je dus gewoon laten verrassen. Zo kun je het beste van Mad Detective genieten.

Een beetje een rommelige film.

De film lijkt niet echt ergens heen te willen. Waar gaat het nu over. Doyle heeft niet echt een doel voor ogen wat hij nu aan ons wil vertellen. En toch zit er veel in Away with Words. Een eigenzinnige experimentele film.

Prachtige shots, mooi gebruik van kleuren en een hoop fijne locaties komen voorbij in deze relaxte film. Visueel is het allemaal erg mooi. Ook de sterke editing helpt nog dat extra zetje te geven dat je naar iets bijzonders kijkt.

Verhaal is er niet echt aanwezig. Het volgt de dagelijkse strubbelingen van een aantal outcasts met af en toe een flasback. Toch weten de acteurs je er wel doorheen te slepen. Asano speelt een rol die alleen hij kan spelen. Maar ook Mavis Xu speelt haar rol overtuigend. Kevin is duidelijk een minder personage.

Al met al een ietwat vreemde film. De eigenzinnigheid druipt er van af, en samen door de relaxte sfeer en het goede spel van Asano ligt daar ook de grote kracht van de film.

Ik had best hoge verwachtingen van Songs, met dank aan de pakketservice de film kunnen zien. De film heeft de hoge verwachtingen echter niet waar kunnen maken.

Erg lastige film om te beoordelen. Enerzijds, en dan vooral in het begin, erg mooie beelden. De scène in de bus/trein waarin we Kalle voor het eerst zien is er een om nooit weer te vegeten. Erg mooi moment. De erg zwarte humor, kon ik ook erg van genieten evenals de bizarre karakters. Probleem was dat het voor mij op den duur gewoon te zwaar werd. Te depressief, alsof er geen sprankje geluk meer bestond op de wereld. Naarmate de film vorderde kon het mij ook helemaal niet meer boeien, en was ik alleen maar in afwachting van het einde. De film blijft op bepaalde momenten iets te lang hangen bij een gebeurtenis, en het begon er ook steeds meer en meer op te lijken alsof de film alleen nog maar uit wat losse flarden bestond, die geen enkele cohesie met elkaar meer hadden. Tel daarbij op dat het geheel ook wel erg kil en afstandelijk is gebracht, en de veveling begint. Visueel ziet het er allemaal mooi uit. Statisch camerawerk, waarbij de acteurs in beeld komen, hun ding doen en weer uit beeld verdwijnen, ook mooie shots af en toe, maar meestal ook wel erg afstandelijk gebracht. Ook de editing is erg goed. De muziek die is gebruikt paste ook perfect. De symboliek kon me verder niets schelen. Ik kon er weinig mee.

2.5*

Ik had niet gedacht dat dit nog zo leuk en toch best goed zou zijn.

Verhaal is eigenlijk erg goed verteld. Travolta verkoopt zichzelf en de film erg goed. Heb er erg veel plezier in gehad. Een geweldige ode aan het Disco tijdperk. De muziek is helemaal geweldige. Zowel de speciaal voor de film geschreven liedjes van de Bee Gees tot de gekozen liedjes die in de disco gedraaid worden. Zuigt je helemaal terug de tijd in. Zoals gezegd is het verhaal best goed en is Travolta gewoon erg cool als dansgod.

Boeiend en aangrijpend. Op momenten ook net wat te zwak om meer impact te maken.

Een film die het wel meer van de momenten moet hebben en als geheel gewoon wat minder goed werkt. Fijn is vooral de manier waarop het verteld wordt door veel gebruik te maken van handheld camerawerk en het constant op de huid zitten van het hoofdpersonage. De keuze voor de aspect ratio van 1,37:1 is geweldig. Voegt heel veel toe aan het claustrofobische wat de film wil over brengen. Het verhaal van een man die zich vastklampt aan zijn laatste stukje menselijkheid heeft heel veel potentie. Alleen had daar veel meer mee gedaan kunnen worden dan nu het geval is in Saul Fia.

Qua gruwelijkheden zie je niet veel. Het is echter de verbeelding die er meer van maakt. En dat doet Nemes hier goed. Buiten af en toe een lichaam wat wordt getoond en een arm of een voet, is het vooral de sound design die hier heel belangrijk is. Samen met de manier waarop de film geschoten is, heb je het gevoel alsof je er echt bij was. Het einde is ook erg sterk.

Acteerwerk is prima en ook met de regie zit het wel goed. Verder mooi geschoten en een sterke sound design. Alleen had hier toch net wat meer ingezeten.

Mooie indringende tragi-komedie, met een fantastisch spel van de acteurs.

The Savages is een prachtig opgebouwde kleine drama. Het werkt zorgvuldig toe naar momenten die je goed raken, en je laat meeleven met de karakters. Het is echt een film die je vanaf de eerste minuut pakt en niet meer loslaat. Het is niet een en al drama, maar de film is ook doorspekt met heerlijke zwarte humor. De humor past voor sommige mensen niet echt bij de onderwerpen die de film aansnijden, het geeft echter wel een realistisch beeld mee. Je kan niet zonder humor bij een zwaar onderwerp. Een beetje jammer dat de humor gedurende de film iets meer plaatst maakt voor wat zware drama. Maar nergens wordt het over de rop gebracht, en het zijn vooral de prestaties van Seymour Hoffman en Linney die je aandacht er volledig bij houden. Erg mooi en innemend geacteerd door hun. Op het einde voel je toch wel een bepaalde leegte als hun vader is overleden Erg goed als een film je zo kan raken. Mooi kleuren gebruik en fijne muziek ook.

3.5*

Sterke film van Spielberg.

De film sleept je vanaf de eerste minuten al mee. Alhoewel het echt pas begint bij de enorm sterk in beeld gebrachte landing in Normandië. Wat een weergaloze scènes zijn dit. Hiermee maakt Spielberg meteen een grote impact op de kijker. Alles wordt erg bloederig en realistisch in beeld gebracht. Een van de beste oorlogscènes allertijden. Ook de rest van de film mag er zijn. De film wisselt sterke momenten af emt sterke momenten. De onmenselijkheid van de tweede wereldoorlog komt goed op de kijker over. Jammer dat er dan weer wat langdraderige scènes inzitten. Vooral als ze Damon gevonden hebben valt de film wat dood. Dat is echter de stilte voor de storm, want daarna worden we getrakteerd op nog een heel sterk slotstuk.

Acteerwerk is erg goed. De acteurs komen overtuigend over als soldaten, zelfs Hanks en dat had ik niet verwacht. Sizemore is altijd wel ok. Damon is niet echt een favoriet van mij el laat het hierin ook wat afweten. Filmtechnisch is het perfect, zoals we ook van Spielberg gewend zijn.

Blijft toch wel een goede film. Nog steeds erg aangrijpend.

De eerste en meteen ook de beste uit de serie.

Wat meteen opvalt als je alle delen al hebt gezien, dat dit toch het minst erge is qua martelingen en de bijbehorende gore. De marteling van de twee die in de badkamer tegenover elkaar staan is heel ander dan in de rest van de serie. Daar wordt minder gehamerd op de achterliggende gedachte waarom de mensen daar zijn en meer op de gore.

In Saw wordt dieper ingegaan op het idee waarom de mannen daar zijn, en dit proberen ze op een rustig tempo te achterhalen. Per stukje wordt er net genoeg informatie gegeven om weer een stukje verder te komen en te achterhalen wat er nu precies gaande is. Jigsaw zelf is nog nergens te bekennen, en dat is ook meteen een sterk punt aan de film. Het karakter is daardoor lekker mysterieus. Naast het verhaal van Dr. Gordon en Adam hebben we nog het verhaal van politieagent Glover, een karakter wat niets en toch wel wat bijdraagt aan het verhaal. Een niet heel boeiend personage wat ook nog eens slecht vertolkt wordt door Glover.

De film pakt je eigenlijk al vanaf de eerste minuut en laat je niet meer los. Het laat je een hele lange tijd zelf alle puzzelstukjes op z'n plaats te leggen, maar als je het denkt goed te hebben neemt de film weer een twist. Dit maakt de eerste film gewoon het beste omdat het met je speelt als toeschouwer.
In deze film komt het verhaal op de eerste plaats, en worden de gruwelheden naar de achtergrond geschoven. Het einde zie je echt niet aankomen, wie verwacht er nu dat Jigsaw al de hele tijd in de ruimte aanwezig is. Erg mooi gedaan, en geeft je echt het gevoel aan het einde dat je naar een goede, leuke film hebt zitten kijken.

Zoals gezegd zijn de martelingen niet prominent aanwezig in de eerste Saw. Toch zijn de eerste traps uit de serie al erg goed gevonden. Hoe bedenk je zoiets. De designs van de vallen zijn echt erg goed gedaan. Verder is de film erg mooi geschoten, en ziet het camerawerk er erg stijlvol uit. Tevens zit de film vol met leuke editing trucjes. De sound design is fraai vormgegeven, en de muziek maakt het helemaal af. Vooral de main theme.

met Saw 3D, waarom ze films die een vervolg zijn 3D moeten gaan noemen blijft me een raadsel, zijn we dan echt aan het einde gekomen van een best leuke reeks. De vervolg films komen echter niet echt in de buurt van het origineel, en zeker de laatste paar niet.

Toch niet helemaal een geslaagde afsluiter. De film gaat verder waar we in deel zes zijn opgehouden, en lijkt verhaaltechnisch totaal niet van de grond te komen. Het komt allemaal erg geforceerd over. De serie leek al wat dood te bloeden, en wat mij betreft is het met Saw zeven dan ook helemaal klaar. De inspiratie is qua verhaal ver te zoeken. De moorden blijven echter wel ingenieus. Ze zijn blijkbaar daaer nog niet aan het einde van hun inspiratie. De moorden lijken weinig te doen te hebben op het verloop van het verhaal en zijn er puur ingestopt om het publiek te vermaken. Dat is zeker gelukt. Het verhaal van de schrijver is ook niet erg interessant meer en is een rechtstreekse kopie uit deel 2 t/m 6. Jammer dat ze niets beters konden verzinnen.

En dan het einde. Nou einde? Min of meer. Als we zo doorgaan komt het einde nooit in zicht, elke keer een andere moordenaar als er iemand doodgaat. Toch wel een verassing dat Dr. Gordon in het complot zat, terwijl je daar in andere delen nooit meer wat over hoorde. .

De film is vermakelijk, maar het niveau zakte met de film steeds dieper. Nu maar hopen dat dit echt het laatste deel was. Visueel nog wel dik in orde, en ook de traps blijven leuk, maar voor de rest is het helemaal op.

Alweer het vijfde deel uit de Saw reeks, en het begint nu toch echt afgezaagd te worden.

Na het ijzersterke eerste deel van de Saw franchise en het succes daarvan kon een vervolg film natuurlijk niet uitblijven.En het bleef niet bij die ene vervolgfilm want al snel kwam het bericht dat het er 6 of 7 zouden worden.Elk jaar rond Halloween zouden we getrakteerd worden op een Saw film.Saw 2 t/m 4 vond ik nog erg vermakelijk, maar je merkt nu wel dat het allemaal een beetje op begint te raken met betrekking tot waar het verhaal nog heen zou kunnen.Zo ook in het ietwat zwakke 5e deel.

Het begint zo als de andere vervolgen ook beginnen.Je word meteen het verhaal ingeslingerd zonder enige opheldering van wat er vooraf ging in het voorgaande deel.Saw V begint als vanouds erg sterk.Het kat en muis spel word goed in beeld gebracht en de flashbacks hoe Hoffmann in het geheel terecht is gekomen en de terugblikken op de 4 eerdere films zijn erg interessant nog om te volgen.Vanaf dan gaat het bergafwaarts met de film, het is allemaal niet erg inventief meer.De plot word minder en minder, de vallen zijn ook niet meer zo ingenieus en de ontknoping waar ik bij de vorige delen, hoe ongeloofwaardig dat ook was, een lach op m'n gezicht kreeg, vond ik het hier een beetje uitdraaien op een anti climax.Erg jammer.

Hackle weet de spanning niet de gehele film te behouden, waar Boussman toch net iets beter in was.Het boeide mij op het laatst ook helemaal niet wat er nou was gebeurd en hoe het dan verder gaat in Saw VI waarbij ik me moeilijk kan voorstellen of er op het einde van 5 voort geborduurd kan worden en of ze nog iets met de geschiedenis van Jigsaw kunnen doen. Ik zal hem dan wel weer bekijken, want ik wil wel weten hoe het afloopt natuurlijk.En het is zo dat ik deel 3 ook meer kon waarderen nadat ik 4 had gezien.Ik ben iig. wel een beetje klaar met de Saw reeks.

2.5*

Weer een klein beetje beter dan deel 5.

Het begint erg leuk, Een fantastisch begin. Daarna wordt er even wat tijd genomen om de karakters voor te stellen die in de spelletjes gaan meedoen. Heel anders dan de andere Saw films deden. Het doel om mee te kunnen leven met die personages is dan ook niet helemaal geslaagd. Komt ook een beetje door de overdaad van de Saw films. Het is alweer het zesde deel in 5 jaar tijd. Je moet in deze film ook weer echt goed opletten, want naast de flashbacks heb je weinig om op terug te grijpen. Dit is zeker lastig als je de vorige delen niet zo best meer kunt herinneren. Eigenlijk zou je nadat er geen Saw film meer komt een marathon moeten houden omdat met de film het plot ingewikkelder wordt en er uit alle delen weer wat wordt bijgehaald om het totaal plaatje compleet te maken.

De vijfde film van Saw wordt met deze film ook weer wat beter. Datzelfde gebeurde ook al bij het derde deel toen ik vier zag. Best goed als je nagaat dat het origineel nu al 5 vervolgen kent. De plot is meteen weer een stuk interessanter, al is het niet meer van een heel hoog niveau. Het voelt allemaal wat uitgemolken inmiddels en van mij mogen ze dan ook wel stoppen na deel VII, die nu al weer in de maak is. Het verhaal is gewoon wat dunnetjes aan het worden. Qua vermaak biedt dit deel ook weer veel goeds. De vallen zijn weer een stuk leuker dan in het vorige puzzelstukje.

Een paar gruwelijke momenten komen weer voorbij, ook dit is niets vernieuwend meer maar het blijft gewoon leuk om te zien. De design zit weer helemaal goed, en ook de nieuwe regisseur is toch wel een goede keus. Hij kent de Saw films binnenste buiten en het is dus een goede keus geweest om hem na het slappe vorige deel de boel weer uit het slop te trekken. Toch kun je zien dat hij niet helemaal het regisseursvak beheerst. Te veel gericht op de vallen, en wat minder op de personages en de situaties. Met de climax maakt hij en zijn team wel weer veel goed, en wordt er uiteraard weer een aantal gaatjes open gehouden voor het nieuwe deel. Ik ben benieuwd wat dat gaat brengen, en of het nu eindelijk het laatste deel is.

3*

Erg goede film.

Geweldige regie van Crowe. Het acteerwerk is zeer goed en de chemie tussen beide hoofdrol spelers is fijn. Toch wel jammer dat we niet veel meer hebben vernomen van Skye. Je kunt het aan Crowe ook overlaten om fantastische muziek keuzes te maken. Ik zou nu nooit meer naar "In Your Eyes" van Peter Gabriel kunnen luisteren zonder aan deze film te moeten denken. Erg leuk.

Toch wel een stuk minder dan de eerste keer dat ik hem zag.

Het begin blijft erg leuk. Het moment dan Klein bij kapster Graham zit en dan vanuit het niets zijn oor afknipt blijft hilarisch. Voor de rest is het echt Farrelly humor. Humor wat vaak net door de beugel kan of helemaal niet. In Say It Isn't So kan het vaker niet dan wel, maar de situaties die op zo'n grap volgen maken het nog wel leuk. Dit keer heb ik toch wel een stuk minder kunnen lachen. Komt vast omdat ik deze humor al wat volgroeid ben, en het vaak erg puberaal uitvalt. Ook het acteerwerk van Klein is dramatisch. Die jongen kan echt niet acteren. In American Pie doet hij het nog wel o.k., maar daar is zijn rol dan ook lekker klein gehouden. Een film dragen kan hij absoluut niet. Jones is nog wel het leukste in de film, Graham is duidelijk niet gemaakt voor dit soort humor. Het verhaal is te lang uitgerekt, en vooral op het laatst verliest het veel tempo en beginnen de grappen wat saai te worden. toch overall nog wel vermakelijk.

2.5*

Scary Movie 3 maar eens herzien, had een 2.5 staan. Iets teveel eer voor een vervelende film als dit.

Een aantal jaar geleden vond ik het af en toe nog erg grappig, nu was de humor vooral erg vervelend. Past qua flauwe pies en poep humor precies bij de ander Movies. Vooral niet leuk. Ik kon dit keer maar weinig lachen. De parodieën zijn ook niet meer wat het geweest is. In de eerste twee films werd er nog een beetje een verhaaltje om heen bedacht. Dit is echter alleen maar jatwerk. Tegenwoordig blijkt het erg moeilijk te zijn om zelf iets te bedenken. Vooral die blanke rapper is te flauw voor woorden. Voor de rest ook een cast die bestaat uit niet grappige acteurs die denken dat ze grappig zijn. Mijn stem verlaagt.

1.5*

Met Scary Movie 4 heb ik bijna alle movies gezien. Enkel Date Movie en Meet the Spartans staan nog op het lijstje, maar die komen ooit nog wel eens aan de beurt.

Eigenlijk is geen een van het rijtje echt leuk om de moeite waard om te bekijken. Enkel een leuk stukje binnen een afgrijselijk geheel. Zo is Scary Movie 4 dat ook weer. Gewoon erg dat je dan ook nog blijft kijken. Alleen maar om je te vergapen aan de stupide dialogen en de bagger humor, die opnieuw bestaat uit domme grappen en plas en poep humor, wat veel mensen blijkbaar leuk vinden anders werden er niet meer van dit soort zooi gemaakt. Heb de humor er nog nooit van in gezien helaas. Het stukje met Dr. Phil was wel erg leuk. Verder nog een enkel leuk moment, maar voor de rest. tja hoe kan het ook anders, erg vervelend. Op naar de volgende parodie movie.

1*

"Twists and turns."

Verrassend leuke tiener horror film. Voor een PG-13, gaat het af en toe erg ver in het tonen van graphic horror. Paar cheape, maar goede schrik effecten. Bakken met sfeer, tijdsbeeld is erg leuk en de verhalen die verteld worden zijn allen erg vermakelijk. Helaas gaat het richting het einde wat mis door erg veel weg te geven en het doet de rest van de film toch wat te niet. Want verder is het gewoon erg leuk allemaal.

Mijn eerste Bava, en Bava's laatste. Een meester schijnt het geweest te zijn van de Italo horror. Ik kon er niet veel mee.

Vooral erg slecht geacteerd, en vooral dat jochie was soms erg irritant. Verhaal is zeker niet slecht, alleen wordt er zo weinig mee gedaan. Het wordt vooral wat meer op de drama gericht en niet zozeer op de spanning. De spanning was af en toe erg goed aanwezig, maar wordt dan compleet omzeep geholpen door de harde en slechte muziek. Af en toe komt er nog wel een mooi shotje voorbij, maar voor de rest erg standaard en duf. Het psychologische aspect komt het af en toe goed naar voren, maar wordt dan verstoord door het acteerwerk wat gewoon niet goed overkomt. Je kunt zeggen dat Shock erg in de afwerking faalt, en daarom ook nooit erg spannend wordt. De laatste scène maakt echter veel goed. Daar is de heerlijke onderhuidse spanning erg goed, en de climax mag er ook zeker zijn.

2*

Hij heeft mij eerlijk gezegd best kunnen vermaken en ik heb ook een paar keer wel kunnen lachen,ook erg leuke verwijzingen naar de tekenfilm.

Slechte special effects dat wel,maar gewoon verstand anderhalf uur op nul en het is genieten geblazen.

2.5*

Toch wel een leuke spin-off van The Mummy Returns.

De eerste helft is erg leuk gedaan. Ook nergens heb je eht gevoel dat het erg serieus bedoeld is. Een aantal leuke gags en leuke oneliners. The Rock tegen een klein jochie "Get ready! I'll kill half, you kill half!", of de momenten dat The Rock ergens binnen dondert en steeds z'n zwaard trekt. Nijgt erg naar de humoristische kant van de Mummy films. Helaas is het tweede deel beduidend minder. Het wordt te serieus gebracht en kent weinig leuke momenten meer. Dat doet de film een beetje de das om, had het in de trant van het eerste gedeelte doorgegaan was het geheel leuker geweest.

Dwayne Johnson is geknipt om The Scorpion King te spelen. Een complete miscast vond ik Michael Clarck Duncan. Vond ik helemaal niet in de rol passen. Kelly Hu doet het ook leuk, en voegt net een klein beetje meer toe dan de gemiddelde vrouw in een actiefilm. Filmtechnisch heb ik niks vernieuwends gezien, zag er allemaal wat standaard uit. De zandstorm was dan wel erg mooi vormgegeven.

Een leuk begin, maar helaas dat het het laatste gedeelte vervalt in een serieuze, wat saaie bedoening. Mijn stem blijft staan.

2.5*

Vervelend en overbodig vervolg.

De decors zien er mooi vorgegeven uit, daar heb ik verder niets op aan te merken.Ook de effecten zien er voor een film met dit budget tegen het redelijke uit. Helaas gaat deze film een hele andere kant uit dan het toch wel leuke eerste deel. Een hele verkeerde kant is dat geworden. Af en toe had ik het idee naar een aflevering van Hercules(met Kevin Sorbo) te kijken.De dialogen zijn saai, en de poging tot humor is totaal mislukt. De actie, die overgens erg weinig aanwezig is, zag er ook niet erg goed uit. Dat komt ook doordat deze film veel te serieus gebracht is.Terwijl dat in het grootste gedeelte van de eerste film niet zo was, en dat is wat die film juist zo genietbaar maakt. En die kale vent hadden ze beter geen dialoog kunnen geven, klonk helemaal nergens naar.

Een film om snel weer te vergeten.

1*

Computer: You've got mail.

Scott Pilgrim: [Turns To Wallace] Dude, this thing claims I have mail.

Wallace Wells: It's amazing what we can do with computers these days.

Scott Pilgrim: [Turns back] Dude, now I'm totally reading it.

Een van de vele leuke vondsten van Scott Pilgrim vs. the World. Eigenlijk is die hele scène briljant. De film is fantastisch geschreven, en kent vele grappen die ik voor het eerst voorbij heb zien komen. De comics ken ik verder niet, dus weet niet of die ook die humor kent. Wright heeft zich al bewezen met het briljante Shaun of the Dead en het iets minder briljante Hot Fuzz. De film is erg goed geregisseerd. Het begin is al fantastisch met dat 8-bit deuntje onder het Universal logo.

De computer invloeden blijven de gehele film in stand en vormen zo leuke pointers in de film, zoals de pee bar en de 1ups enz.. Goede vermenging met de rest van het verhaal, wat gewoon heel leuk is bedacht. Erg origineel gedaan allemaal. Visueel ziet het er dus ook schitterend uit. De combinatie van beeld, muziek en verhaal doet gewoon erg goed zijn best en laten je erg vrolijk achter als de film is afgelopen. Op het laatst wordt het toch wel wat te veel met de gevechten en heb jke het wel gehad, maar tegen het einde herstelt de film zich weer erg goed.

De muziek ligt erg lekker in het gehoor, en de visuels zijn uniek. Nog nooit zo'n soort film gezien waarin de combinatie zo sterk is. Acteerwerk is goed en de cast heeft er duidelijk plezier in. Je voelt dat de gehele film met liefde is gemaakt, en dat komt de kijkervaring helemaal ten goede.

Ik denk dat we nog hele mooie dingen kunnen verwachten van Wright.

Het zombie genre bestaat al een hele tijd. Het heeft veel middelmatige films voort gebracht. Maar ook enkele meesterwerken als Dawn of the Dead. Zo nu en dan weet iemand weer eens iets leuks met het genre te doen.

En Scouts Guide to the Apocalypse is erg leuk. De personages moeten natuurlijk enkele zombie's doden, zichzelf bewijzen en het meisje krijgen. Behoorlijk standaard dus. Maar dit is echt zo'n film waar het plezier vanaf druipt en ik denk dat dit ook een hele hoge herkkijkwaarde gaat hebben.

Enkele leuke kills, de make-up effecten zien er erg goed uit, een aantal erg geslaagde grappen. Acteerwerk is best goed en iedereen heeft er duidelijk veel plezier in. En die soundtrack is echt helemaal geweldig.

De beste film uit de reeks.

Nog steeds erg goed en voelt nog erg up to date. Zeker als je je realiseert dat de film toch alweer bijna 20 jaar oud is. Het verhaal is erg goed en fantastisch doordacht. Alles valt gewoon op zijn plaats en niets wordt aan het toeval over gelaten. In de derde acte had wel iets meer gesneden moge worden aangezien het soms wat te lang doorsleept. Al maakt de weergaloze climax wel weer veel goed en laat je dat weer vergeven.

De killer is erg eng omdat het toch wel een killer met motieven is die echt overkomen. Vooral versterkt door de outfit en het masker die ook nog een groot deel uitmaakt van onze pop cuture. Elk jaar rond Halloween zie je ze nog erg veel voorbij komen. Craven heeft dus weer iets gemaakt wat net als Freddy Krueger de verschillende veranderingen die de pop cultuur doormaakt overleeft.

Acteerwerk is een enorm genot om naar te kijken. Regie is echt solide en verder is alles op technisch vlak enorm goed. Beltrami's score is geweldig en Nick Cave's Red Right Hand associeer je vrijwel meteen met Scream.

Wederom een mooie film van Ang Lee. Je kan gerust zeggen dat dit een klein pareltje is.

Mijn 2e film van Lee die niet van Amerikaanse bodem is, Lee heeft al bewezen dat hij goed uit de voeten kan met drama in oa. The Ice Storm, maar ook Hulk mag niet vergeten worden. Hiervan wist de regisseur zefls iets bijzonders mee te doen.

Lust, Caution is een lekker rustig opgebouwde film, die je goed de tijd geeft om de personages te leren kennen en de situatie waarin zij allen beland zijn. Met een prachtige vormgeving en de straten van het bezette Hong Kong en Shanghai zuigen je helemaal in de film. Het verhaal zit vrij gemakkelijk inelkaar en leunt vooral in het begin meer naar een spionagefilm. Toch steken de karakters heel gecompliceerd in elkaar. Je weet bij momenten niet precies wat je er aan hebt. Dit is ook te danken aan de acteurs en actrices, die alllen een mooi staaltje acteerwerk neerzetten. Een tijd geleden dat ik zulke goede prestaties heb mogen aanschouwen. Vooral Tony Leung steekt er met kop en schouders bovenuit. Hij komt steeds hoger op mijn lijstje van favoriete acteurs te staan. Het lijkt wel of die man alles kan.

Zoals gezegd krabbelt het verhaal in een rustig tempo voort. Het gaat echter nergens te langzaam. De gehele speelduur van 2.5 uur zit je geboeid te kijken, en blijf je nieuwschierig naar wat komen gaat. Naast de mooi in beeld gebrachte sexscènes, blijft het ook een spionage film ,en dit maakt het geheel nog iets spannender. Naast het thriller aspect is het vooral een menselijk drama, die toch nergens overtrokken wordt. De affaire tussen Yi en Mai wordt zorgvuldig naar toe gewerkt en als het dan begint is het een ontlading van de spanning tussen beide. De blikken die ze elkaar geven zijn fantastisch, er hoeven maar weinig woorden aan te pas komen om een gevoel over te brengen naar het scherm. Dit doet ook debutante Wei Tang heel goed. Met haar sterke prestatie en haar schoonheid weet ze de kijker te betoveren. Dit alles werkt toe naar een geweldig slot, die nog wel even blijft doordenderen.

Een film met een perfect tempo, en een fantastische spanning, dit alles ook nog eens mooi in beeld gebracht. Maar het is vooral het acteerwerk wat deze film zo sterk maakt.

4*, maar ik heb het gevoel dat dit bij herziening nog zou kunnen stijgen.

Er zijn van die films die weinig aan kracht verliezen na een eerste keer kijken. Fincher is een meester in films maken waarin je de eerste keer totaal overdonderd wordt en waar je ziening na ziening opnieuw van kan genieten. De verassing is er dan misschien wel af maar er zijn dan genoeg elementen die je in je op kan nemen.

Se7en is daar het beste voorbeeld van. Het verhaal wordt zo zorgvuldig verteld. De eerste keer was ik totaal in shock van wat ik zag. De moorden waren zo als ik ze nog nooit eerder had gezien. Het politieverhaal was lekker rauw en er wordt hier echt iets onderzocht en het gaat hen niet gemakkelijk af zoals in de meeste politiethrillers het geval is. De chemie tussen de acteurs is werkelijk geweldig. En het zijn vooral de kleine nuances die het hem doen en de personages erg aantrekkelijk maken om een kleine twee uur naar te kijken. Het moment dat Mills een behoorlijk glas wijn voor Somerset inschenkt en het huis weer begint te trillen en Somerset daarop zijn glas oppakt en raar opkijkt van de behoorlijke hoeveelheid wijn is een van die kleine momentjes waarop het duidelijk is dat dit een erg overtuigend spel is en daarmee voelt de film ook echt.

En dat is misschien wel het meest enge aan Se7en. De moorden die gepleegd worden zouden zo maar echt kunnen gebeuren. De moordenaar is nu eens niet een dom personage maar een erg slim iemand die zijn bizarre moorden tot in de details heeft uitgewerkt zonder ooit opgemerkt te worden. Het vernuft waarmee Fincher dit aan het publiek verteld is ongeëvenaard. En dat geld niet alleen voor deze film maar ook voor de rest van zijn oeuvre. En dat maakt van David Fincher een van de beste regisseurs van zijn generatie. In elke film zit zo veel. En hij verliest daarin nimmer de focus op de personages die in zijn films een erg grote rol spelen.

Na de eerste keer Se7en is de verassing dus wat weg. Daar ga ik hier niet verder op in aangezien er nog genoeg mensen deze film voor het eerst moeten ontdekken en ik hun daarmee het sterkste van de film ontneem. Maar na enkele zieningen lijkt de pay-off alleen maar sterker te worden. De climax is nog steeds ongekend spannend. En alles naar dat einde toe wordt ook alleen maar sterker. Het verhaal, het spel, de geweldige donkere Darius Khondji fotografie, het geluid, de muziek, de constante regen en alle andere elementen trekken nu zoveel aandacht naar zich toe dat het elke ziening opnieuw genieten is.

Dus Se7en is na al die jaren nog steeds erg sterk, zoniet nog sterker. Fincher geeft hier het perfecte voorbeeld van hoe een film echt moet zijn. En natuurlijk een fantastische fuck you naar Fox toe na Alien 3 waarin Fincher's visie compleet omzeep is geholpen.

Wat een grote namen doen er aan deze geschifte komedie met kung-fu elementen mee.

Bijna de gehele cast van Ashes of Time doet hier aan mee. Alle Cheungs en Leungs alsmede ook Lin en Lau. Niet gek dat iedereen hier aan mee doet met Kar Wai Wong als producer. Veel grote Hongkong namen doen er dus mee.

De humor is compleet geschift, maar is zeer goed te pruimen. De fun druipt er werkelijk vanaf en geen een acteur en actrice vind het erg om zichzelf compleet voor paal te zetten. Dat soort commitment zorgt er voor dat het gewoon erg genietbaar is. De actie die er in zit is ook erg goed. Met Sammo Hung die de choreografie verzorgt zit je bijna altijd wel goed.

Verder valt vooral het kleurgebruik op. Erg rare, doch fijne kleurcombinatie's komen er voorbij. Leuke setdesign en aankleding ook. Camerawerk van Oscar winnaar Peter Pau (Crouching Tiger) is erg mooi. Toch best een hoge production value voor een film als dit.

Waar Eagle Shooting Heroes vooral voor zorgt is voor heel veel plezier. Heb de film de gehele tijd met een lach zitten kijken.