Meningen

Er zijn van die films die je altijd bij zullen blijven, en elke keer als je ze ziet puur magisch zijn.E.T. is zo'n film.De fiets voor de maan scène blijft ook onvergetelijk.

Elke keer als ik deze film zie word ik weer compleet meegesleept in het avontuur.Ik hoef de prachtige muziek van John Williams alleen al te horen en ik word al helemaal week.Het wezentje is en blijft een fantastisch karakter net als de kids die een geweldige acteer prestatie leveren.Je voelt op de een of andere manier de emoties gewoon mee.Toen ik nog klein was heb ik toch wel vaak gehuild op het einde, en nu kreeg ik opnieuw kippevel en toch weer een brok in m'n keel.Het is misschien jeugd sentiment en een kinderfilm, maar E.T. is een film die mij de buitenwereld doet vergeten, en mij 2 uur lang weer kind laat zijn.

Wat maakt E.T. zo geweldig? Het mooie, aandoenlijke verhaal over eeuwige vriendschap, de geweldige acteer prestaties, het avontuur, E.T. zelf, de prachtige muziek, de sfeer en 1 van de mooiste en meest zielige einde's die ik ken waar ik zelfs nu nog een traantje moet wegpinken.Het blijft keer op keer genieten van deze warme en fantasievolle film.

E.T. is en blijft pure film-magie!

4.5*

De film begint heel leuk, maar naarmate de film vordert word het plot steeds ongeloofwaardiger en word alles snel afgeracheld.Erg jammer.Het uitgangs punt is erg goed namelijk maar het is de afwerking die de film de das omdoet.Alles wordt erg warrig uitgelegd en word qua plot steeds clichérijker.Shia LeBeouf kon mij in deze film iets meer overtuigen, dat ook mede door zijn iets volwassener rol.Michelle Monaghan is een erg leuke verschijning.De actie scènes en special effects zien er erg leuk uit, en dan vooral die eerste achtervolging.Verder blijft het vooral erg middelmatig.

2.5*

Van de week al gezien, maar nu pas gestemd. Ik moest eerst even de indrukwekkende beelden op mij in laten werken.

Earth is een schitterende documantaire, de film zit vol met prachtige en erg indrukwekkende beelden. Dit alles komt echt goed tot z'n recht in HD. Erg mooi hoe je verschillende continenten, landschappen, oceanen en de meest uiteenlopende dieren krijgt te zien. Ook de boodschap komt erg duidelijk over zonder daarbij ergerlijk te worden. Er is goed te zien hoe de klimaatveranderingen een invloed hebben op al het leven op onze planeet. Mooiste moment voor mij waren de haaien die de zeehonden in een vlucht te grazen nemen.

Normaal ben ik niet zo van de natuurdocu's, maar deze heeft echt veel indruk gemaakt. Eigenlijk kan ik er niet zo veel over vertellen, je moet het gezien hebben. En boven alles, je moet het ervaren.

4*

Mijn eerste kennismaking met Mario Bava's werk, Shock, was nu niet meteen geweldig. Toch zaten daar genoeg elementen in die goed genoeg waren om Bava nog een kans te geven. En ik ben blij dat ik dat gedaan heb.

Verhaal is best leuk en wordt op een fijne en rustige manier verteld. En die rustige manier van vertellen komt de sfeer alleen maar ten goede. Want daarvan staat deze film bol. Er zitten ook enkele erg leuke twists in. Acteerwerk is van een enkeling best o.k.. Buiten de al vaker genoemde overtollige fade ins/outs is er visueel toch nog aardig wat te genieten en Stelvio Cipriani's score is erg fijn. Deze film is misschien dan niet een echte slasher, maar bevat al een aantal elementen die het genre later zo kenmerkend maakten. Enkele moorden zijn dan ook geweldig in beeld gebracht.

Ondanks de zwakke punten is Bay of Blood gewoon erg leuk.

Een film die alle sportfilm cliché's netjes volgt.

En daarin eigenlijk helemaal niets fout doet. Door het erg leuke spel van vooral Egerton, bijna onherkenbaar, en Jackman heb je helemaal niet door dat je naar formulewerk zit te kijken. De toon is constant erg luchtig en de momenten waarin wat drama voorkomt werken erg goed. Erg fijn dat de ouders van Eddie veel in de film worden betrokken. Zorgt voor een aantal leuke momenten. De verwijzing naar het bobslee team van Jamaica is ook leuk.

Ondanks alle cliché's is Eddie the Eagle een erg leuke feel good film geworden.

Hoe langer ik naar de film keek, des te meer ging ik me ergeren aan die kinderen, en des te meer ging ik hen ook echt haten, en meer ging ik meeleven met Jenny. Het bewijs dat ik met de minuut dieper en dieper in de film kwam.

Het was in het begin even wat moeilijk inkomen. Als het dan eenmaal loskomt gebeurt dat ook goed. De film wordt met de minuut spannender. Alweer een tijdje geleden dat ik zo vastgebeten op het scherm zat te kijken naar wat er volgen ging. Zoals gezegd is het begin nogal krampachtig en is het even zoeken waar de film nu naar toe wil. Dat word als snel duidelijk als er een stel vervelende kids in beeld verschijnen. Die deden allemaal erg goed hun best om echte rot kinderen neer te zetten, die je de rest van de film zou gaan haten. Lijkt me geen leuke rol om op je te nemen, maar ze doen het prima. Dit is het begin van een heerlijke harde, rauwe en realistische rolercoaster ride, met veel bloed, akelige en veel spannende momenten. Het niveau gaat met de minuut omhoog. Het laatste half uur is helemaal geweldig en daarmee stijgt de film wat boven zichzelf uit. Hoe gek het ook klinkt maar de jongeren die het loodje legden, gaven mij een gevoel van dat heb je verdiend . Fassbender deed het goed, maar Reilly sprong er echt bovenuit en zet een top prestatie neer. Het einde was erg wrang, en laat je met een naar gevoel achter . Ook erg mooi camerawerk, waarbij vooral de shots boven de bossen erg fraai zijn.

Het lijkt of de Engelsen na de Fransen ook meer de uitersten van het Horror genre opzoeken, en dat doen ze met Eden Lake erg goed.

4*

Gezien de erg uiteenlopende meningen bij deze film toch een tijdje links laten liggen. De film kado gekregen en me er toch maar eens aan gewaagd. Ik heb er van genoten.

Je knalt er meteen lekker in. Een persoon wordt wakker in de duisternis op een vreemde plek. Die persoon heeft last van wat geheugenverlies en moet er achterkomen wie hij is en wat de plek is waar hij zich bevind en wat is daarmee aan de hand. Een simpel verhaal wat verder weinig om het lijf heeft. Eden Log moet het in mijn geval wat minder hebben van het verhaal, maar meer van de prachtige beelden en de fantastische sfeer. De film is erg mooi geschoten en er wordt erg weinig gebruik gemaakt van kleuren. De film had wat mij betreft helemaal geschoten mogen worden in zwart wit. De setting is werkelijk verbluffend. Mega ondergrondse stelsels waar het hoofdpersonage zich een weg door moet banen om zo achter zijn verleden te komen.

De film is tergend langzaam, dit is echter niet storend en hierdoor komt de sfeer alleen maar beter tot zijn recht. Die sfeer is ook erg goed. Donkere grotten, mysterieuze wezens, dan weer een erg lichte high-tech kamer, stoom, planten en nog veel meer. De ene keer dus wat meer thriller/horror (al is het niet echte horror te noemen) en de andere keer weer wat sci-fi.

Ik las net dat de film is gemaakt met een laag budget, dat is dan erg knap gedaan.

Qua verhaal niet echt hoogstaand, maar qua sfeer en beeldenpracht o zo sterk. Zeker een herziening waard.

4*

Prima Thriller van Campbell.

Gibson is heerlijk bezig zo op de automatische piloot, meer doet hij ook niet. De actie is leuk in beeld gebracht. Dat kun je wel overlaten aan iemand als Campbell. Helaas hebben de schrijvers te weinig aandacht besteed om echt een slim script neer te zetten. Wat overblijft is en clichérijk verhaal wat erg slim wil zijn. Winstone steelt echt de show. Dat was een genot om naar te kijken. De rest van de cast deed het matig. Neemt niet weg dat Edge of Darkness lekker weg kijkt.

Charmante film.

Het coming of age genre heeft toch aardig wat leuke en goede films voort gebracht. The Edge of Seventeen mag zich daar nu ook bij voegen. Het verhaal is best leuk, maar de film moet het vooral hebben van gekke en/of erg ongemakkelijk momenten. Ook de drama werkt hier goed. Maar uiteindelijk is dit toch ook een erg fijne, onconventionele romantische film.

Steinfeld is heel erg op dreef als onbegrepen tiener. Ze wordt bijgestaan door Harrelson die eveneens een leuke rol speelt. Maar ook de rest van de cast mag er zijn. Ook leuk is de chemie tussen Steinfeld en Szeto die de stuntelige Erwin speelt.

Een film vol met herkenbare momenten. een leuk, lief klein filmpje.

Een film die ik inmiddels al zo vaak heb gezien maar nog steeds niet mijn liefde voor heb verloren. Nog net zo mooi als de eerste keer dat ik hem zag.

Het hartverwarmende verhaal over de man met scharen als handen is mijn favoriete Burton/Depp samenwerking. Ze zij hier beide erg goed op dreef. De beelden zijn geweldig en de sprookjesachtige setting komt fantastisch tot zijn recht. Burton heeft zijn hart en ziel in de film gelegd en Depp is gewoon fantastisch in zijn ietwat "toned down" nerveuze en lieve rol. Ryder is erg mooi en best goed als Kim. En vele andere personages zijn al net zo memorabel. Net als de pastel suburbs, de prachtige sculpturen en kapsels. Maar het is de ice dance scene die me telkens weer weet te raken. Wat een magisch moment en dat geld ook voor de toegift aan het einde. Dit ondersteund door de erg mooie muziek van Elfman. Weet perfect de muziek in die scenes goed te brengen in combinatie met de beelden. Is toch wel waar het hart van de film het meest zichtbaar is. Dit en de "Hold me" scene.

Deze al erg lang niet meer gezien maar is tijdloos in vertelling, vertolkingen en beelden.

Hoge verwachtingen had ik van After the Wedding gezien de vele positieve recensies en het hoge gemiddelde, helaas heeft deze film mij toch erg teleurgesteld.

Het begin in India is erg goed, maar zodra Jacob terug komt in Denemarken vervalt de film in een te lang uitgerekte soap.De ontwikkelingen waren voor mij niet echt interessant om te volgen.Af en toe kent de film nog wel zijn sterke momenten en dit komt vooral door het goede spel van Mikkelsen, maar ook zeker Lassgård spat van het scherm.Het mooiste moment tussen die twee vond ik het gesprek tussen beide als Jacob net is weggelopen omdat hij in Denemarken moet blijven wonen erg mooi en ingetogen gebracht.Jammer dat deze toch wel ietwat zware film niet de hele tijd een goed niveau behoud en steeds weer terugvalt in ietwat te lang durende soap-achtige ontwikkelingen.

Zoals al gezegd is het acteerwerk heel goed.Dit kan ik niet echt zeggen van de prut editing en het magere camerawerk.Qua editing begon ik me al snel te ergeren aan de grote hoeveelheid snelle jump-cuts.Het shaky camera werk vond ik ook niet altijd even passend en veel shots zijn gewoon niet mooi vond ik.

Niet het meesterwerk waar ik een klein beetje op gehoopt had.Bij vlagen goed, maar helaas wegen daar meer minpunten tegenop en zit er voor voor mij niet meer in dan,

een magere 3*

Leuke nonsens film die een ode brengt aan de giant creature films.

Het leuke aan deze film zijn voornamelijk als de spinnen hunt opwachting maken. Voor de rest heeft het verhaal genoeg houvast voor een film als dit, is het acteerwerk erg genietbaar. Iedereen heeft zichtbaar plezier. De cgi was degelijk voor de tijd waarin het gemaakt is, vandaag de dag ziet het er toch al flink verouderd uit. Wel een film met een hoge herkijk waarde. Leuk, Goed voor een anderhalf uur fun.

Jeetje wat kijkt deze film lekker weg.Electric Dragon 80.000 V is weer zo'n film waar ik dankzij MM steeds nieuwschieriger naar ben geworden,en nu eindelijk gezien.

Wat een coole film is dit,vooral Asano,waar ik in het begin wel een beetje aan moest wennen want ik zag eigenlijk steeds Kakihara uit Koroshiya 1 voor me, omdat ik hem alleen van die film ken, maar naar mate de film vorderde verdween dat wel.Die andere acteur met dat masker op deed mij eigenlijk weinig.

De spanning zit er letterlijk vanaf het begin van de film goed in en werkt toe naar een geweldige climax waarbij de vonken van je tv scherm vliegen.

Filmtechnisch zit de film ook perfect inelkaar goed camera werk en belichting, de editing was ook fantastisch het was iniedergeval niet zo hyper als bijv. Tetsuo en daarom vond ik deze film ook wat makkelijker wegkijken dan die eerstgenoemde.En een lekker opgepompte soundtrack die eens lekker alle stof uit mijn geluids-installatie heeft geblazen (de buren waren hier wat minder blij mee denk ik).

eerst 4* en bij herziening een grote kans op een verhoging.

Gisteren dan eindelijk Elephant gezien, en het is toch wel een hele sterke film.

Het verhaal(zover er een verhaal in zit)bleef boeien en je waant je echt op de school zelf, het deed mij ook een beetje terug denken aan mijn tijd op school.De "acteurs" zijn echte scholieren en laten je een beeld zien hoe het er echt voor tieners aantoegaat, ipv een acteur van dertig te nemen die iemand van zestien moet spelen(zoals van Sant ook in een interview op de dvd aangeeft).Het werkt allemaal toe naar een ijzingwekkende climax die nog een hele tijd na het zien door je hoofd blijft spoken.

Groot minpunt waren voor mij (sorry) toch wel het camera werk het ziet er in het begin echt fantastisch uit,maar begon mij halverwege de film toch wel de strot uit te hangen, 80 minuten kijken naar tracking shots was voor mij een beetje te veel van het goede.Ook bleef de camera voor het grootste gedeelte achter de kids aanlopen, en hier had ik toch wel graag wat meer de gezichten die een beetje emotie tonen gezien.Of het was gewoon de bedoeling om de mensen niet zozeer een "gezicht" te geven want het zou iedereen kunnen overkomen.De prachtige muziek maakt ook wel weer heel veel goed.

Al met al toch en bijzondere goede film ervaring erbij, en wie weet wat er bij herziening kan gebeuren.

3.5*

Erg fijne Lynch weer. Hij heeft duidelijk zijn stempel op de film gedrukt. Het zwart/wit komt erg stijlvol over. Net als Straight Story erg rechttoe-rechtaan, en hier vond ik dat, gezien Lynch's andere werken, erg goed werken. Bij vlagen erg aandoenlijk, de film wist me echter niet op elk moment echt goed te raken.

Gewoon een erg sterke en mooie film met erg goed acteerwerk.

Waar gaat het nu over?

Een vraag die een aantal keren door mijn hoofd ging tijdens het kijken naar Elle. De focus op het verhaal verandert heel erg vaak. Soms werkt dat goed, soms niet. Veel verhaal lijnen zijn best overbodig en de film duurt daardoor onnodig lang. Dit had best nog een half uurtje ingekort kunnen worden. Het kat en muis spel wordt ook behoorlijk naar de achtergrond gedrukt zo af en toe. Toch blijft de film op best intrigeren en is de film erg vermakelijk. Michèle is best een interessant personage. Hoe ze op een erg gelaten manier met haar verkrachting omgaat. Alsof het haar helemaal niets kan schelen, hoe ze met haar verleden omgaat en de mensen om haar heen. En we krijgen later in de film nog wel de meest boeiende ontwikkeling in het verhaal.

Het viel me vooral op hoe Nederlands de film is. Het verhaal rondom de intriges van de familie en vriendengroep, de situatie rondom de baby, de schaatswedstrijd op de achtergrond, de humor, het geweld en de platte seks scenes. In de eerste minuut een verkrachting laten zien is ook typisch Verhoeven. Het taalgebruik is net zo plat als we in eerdere films van Verhoeven als Spetters hebben gezien. Je kunt je bijna voorstellen hoe het was geweest als deze prent in Nederland was gemaakt met Monique van de Ven in de hoofdrol die die vreemde teksten uitspreekt.

Maar nergens zou ze in de buurt komen van het niveau wat Huppert hier laat zien. Een fantastische prestatie. Ze weet je helemaal mee te nemen in de situatie en wereld waar zij in leeft. De rest van de cast kan bijna niet tegen haar op, maar ze doen wel erg hun best.

Verhoeven is een goede regisseur. Hij weet hier echt zijn stempel op te drukken. We krijgen hier erg veel typische Verhoeven dingen te zien. Alleen hij kan het op deze manier. De film is erg conventioneel geschoten en verder is er qua mise-en-scene niet veel bijzonders te ontdekken. De muziek is best verrassend. Niet helemaal wat je zou verwachten bij een film als deze.

En dat geld voor de gehele film. Je krijgt iets heel anders voorgeschoteld dan je zou verwachten, je wordt in scenes constant op het verkeerde been gezet en laat ze een heel andere kant op gaan waar je als kijker niet meteen aan zou denken. Ondanks wat minpunten is dat juist wat de film zo goed maakt.

Het beste aan de docu zijn toch wel de optredens met de geweldige muziek van Elvis, en zijn daarbij horende shows. De splitscreens werken wel een beetje irritant in het begin, en lijden je vooral erg af. De rest eromheen is verder niet echt interessant in beeld gebracht. Vooral de momenten voordat hij het podium betreed duren erg lang, en dat heb je na 1 keer ook wel gezien. Ook is het steeds hetzelfde deuntje (sisi rider) als hij opkomt. Voor de muziek en de show erg leuk om te kijken, maar voor de rest geen interessante of boeiende docu. Dan kun je beter, zoals wendyvortex al zegt, Aloha From hawai een keer meepikken.

3*

Leuk filmpje weer van Blomkamp.

Jammer dat het nergens echt voluit gaat. Iets wat Blomkamp wel met District 9 deed. Nu heb je de gehele film het gevoel dat er veel meer in had gezeten. Verhaal is een aardig standaard, en dan vooral in de plotline. De verdere uitwerking is wel weer erg gaaf. Het exoskelet van Damon, de design van Elysium en van het stoffige post-apocalyptisch L.A. . De actie ziet er verzorgd uit. Damon is niet echt een acteur die ik erg hoog heb zitten. Vind hem vaak maar vervelend. Hier weet hij echter te overtuigen en zet samen met Copley puik acteerwerk neer. Foster daarentegen is werkelijk verschrikkelijk en Braga heeft niet echt een functie binnen het verhaal en acteert daar ook naar.

Elysium is een beetje een gemiste kans. Had allemaal net iets gewaagder gemogen en verder mogen gaan in het gave concept. Nu zet Blomkamp niet echt een sterke lijn voort maar zet deze film vooral in de schaduw van District 9. Toch is Elysium een erg genietbare film geworden.

Erg lang geleden dat ik deze had gezien. Ik was toen volgens mij een jaar of 12. Wel iets mijn stem verlaagt, want af en toe toch niet meer zo imponerend. Wel blijft dit nog een erg goede film van Spielberg.

Empire of the Sun heeft een erg mooi verhaal, en dat verhaal pakt je meteen vanaf de eerste minuut vast. Spielberg vertelt een mooi menselijk verhaal, en laat dat lekker rustig voortkabbelen. Van begin tot eind weet het je mee te slepen, en vooral het goede spel van Bale en de andere acteurs doen het hem. Bale is de perfecte keuze en laat zien dat hij goed kan acteren. De goede ondersteunende cast zorgt er voor dat het plaatje compleet is. Ook leuk is een piepjonge Ben Stiller. Mooi hoe Spielberg de oorlog vanuit het oogpunt van een kind laat zien. Hij kiest niet echt een kant in de strijd en iedereen is gelijkwaardig. Met zijn diepe respect naar zijn eigen kamp toe en de Japanse piloten. Mooiste moment daarvan is wel als ze net bij het kamp aankomen en hij eindelijk een vliegtuig in zijn volle glorie ziet en een groet brengt aan de piloten .

Ook noemenswaardig is de ingetogen score van John Williams. Erg mooi gedaan en past precies in de sfeer van de film. Een goede art direction, mooi geschoten en een paar erg mooie plaatjes komen er voorbij. Helaas maken een aantal scènes net te weinig impact meer dan toen ik voor het eerst deze film zag. Toch komt er nog wel een stukje magie om de hoek, en dat is vooral tegen het laatst.

4*

Blijft toch een erg fijn filmpje.

Vanaf de eerste tot de laatste minuut heeft het gewoon een erg lekkere vibe. Het is gewoon een greep uit het dagelijks leven van een aantal medewerkers van een platenzaak. Maar gedaan op een erg leuke manier met aardig wat humor. De onderlinge relaties komen goed over en het plezier druipt er echt van af. De cast is erg leuk bezig. Verhaal is hier ook niet echt nodig aangezien we genoeg hebben aan de situaties en de personages. En natuurlijk is er de fantastische soundtrack met AC/DC, Edwyn Colling, The Flying Lizards en Dire Straits. Ik weet niet wat het is maar ik vind het gewoon heerlijk om deze personages en hun belevenissen in de winkel te volgen.

Enchanting?

Niet echt. Wel een erg mooi gemaakte film. De scenes met het huis zijn dan nog het leukst. En Bruno is natuurlijk het beste personage uit de familie Madrigal. Vanaf het begin is wel l duidelijk welke weg de film zal inslaan. Het voelt wat te gemakkelijk allemaal. Daarnaast miste ik hier, net als in voorganger Raya, die echte Disney magie om mij iets te laten voelen. Nu blijft het wat vlak aanvoelen en is het vooral genieten van de visuals. Pas op het einde krijgt het pas die echte magie mee waar we lang op hebben moeten wachten in Encanto.

Heerlijk filmpje toch wel. De openingscène vergeet ik niet zo snel weer. Kreeg zowat een hartverlamming. Maar ook de rest van de film is zeer spannend. Leuke kills en een erg fijne sfeer. Verassend om een keer "andere killers" bezig te zien. Had trouwens nog nooit van deze film gehoord, keek een beetje raar op van dat lage gemiddelde hier.

Enter......


Het leuke van films is dat je een keer in de zoveel tijd stuit op een waar meesterwerk. van begin tot eind geraakt worden en meegezogen worden naar een andere wereld waardoor je de tijd en alles om je heen vergeet. Enter the Void is zo'n film. Het is zonder twijfel eeen meesterwerk te noemen. Noe en zijn crew houden zich niet in om audio/visueel vuurwerk af te leveren. Maar niet alleen filmtechnisch steekt het erg goed in elkaar. Het concept van de film is erg goed, en ook erg goed uitgewerkt. Je wordt mee gesleept door de karakters en elk stukje van de film is nog beter dan de andere.

"This is very Trippy" zoals in de film een aantal keren wordt aangegeven. En dat is het ook. Vanaf de erg sterke en vooral erg mooie opening credits, bevinden we ons diect in een vreemd en uniek shot. We bevinden ons in Oscar. Erg mooi gedaan de point of view. Ook het detail van het knipperen met de ogen is erg sterk. Vanaf hier komen we in een spiraal terecht van hallucinerende beelden, terugblikken, kijk op de mensen die het karakter na aan het leven stonden. Elke scène is uniek en mooi. De opvolgende scène is dan nog weer mooier, en dat houd de gehele speelduur zo aan. De film duurt lang, maar lijkt toch heel kort. Het relaas van een gestorven man, die van boven alles observeert. Beetje bij beetje kom je er achter wat Oscar daartoe drijft. Beloftes, liefdes, loyaliteit, een duister verleden, het leven na de dood van naasten en nog zo veel meer. Alles smelt samen tot een groot geheel die met de minuut aangrijpender wordt. De film heeft zoveel lagen en vallen perfect samen in de grote puzzel die Enter the Void heet. Het is moeilijk om de film samen te vatten en er iets over te vertellen. Enter the Void is echt een film die je zelf moet ervaren. Verhaaltechnisch is het redelijk simpel, maar de uitvoering en vertelling van het verhaal is wat de film zijn kracht geeft. Nooit zoiets unieks gezien.

Het is in het begin even inkomen, maar als je na vijf minuten gewend bent aan hoe de film is geschoten, verzink je samen met Oscar in de trip. Zoals gezegd houden Noe en zijn crew zich nergens in. Je zou denken dat ze met zo'n lange speelduur hun kruit na anderhalf uur hebben verschoten aan de prachtige shots, maar niets is minder waar. Elke keer als je denkt van nu is het even genoeg geweest weten de makers ons opnieuw te imponeren met een volgend shot. Elke keer is het weer anders en worden er nieuwe toevoegingen aan het verhaal gemaakt. Het is als het ware een beleving. Dat is echte cinema. Iets nieuws en unieks aan de kijker tonen en je helemaal mee te nemen naar een andere wereld. Het verhaal is ook helemaal niet meer relevant daar de film een audio/visuele vertelling is. De manier waarop alles in point of view is geschoten is erg krachtig. Een keer geen blik op het hoofd personage maar op de mensen om hem heen. Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van van de achterkant geschoten acteurs, omdat je vaak hun ogen niet ziet, en daar ook niet echt de emoties ziet. van Sant mocht dat graag doen de laatste tijd, en ook zag ik dit laatst in Grandieux Sombre. Hierdoor krijg ik altijd wat minder binding met de personages. Vooral als het om hun draait. In Enter the Void had ik daar geen last van omdat het verder niet echt om hem draait. De film grijpt je vanmaf de eerste minuut bij de strot om je niet meer los te laten. Het is een soort van neerwaartse spiraal waar je in terecht komt. Nooit te licht, maar ook nooit te zwaar. Zelfs als de film is afgelopen blijf je nog erg lang stil. Hetgeen wat je net gezien hebt, wat was dat? Wat voor moois heb ik zonet allemaal gezien? En dan besef je het. Ik heb iets unieks gezien wat me helemaal wist mee te slepen. Hate it or love it, Enter the Void is een film die je nog lang zal bij blijven, en zal nog dagen door je hoofd spoken.

Zoals gezegd leveren de makers visueel vuurwerk af. De meest vreemde camera posities en shots komen voorbij. Deze hebben allen hun eigen schoonheid. Prachtig spel met kleuren en omgevingen. Flitsende lampen, bevreemende shots. Alles wordt uit de kast getrokken om de kijker zo'n intens mogelijke kijkervaring te geven. Het vele bewegen met de camera kennen we natuurlijk al uit Irréversible, toch vond ik het hier wat minder storend, omdat het bij de vertelling past. Sterkste van de manier waarop alles geschoten is, is dat alles uit een erg lang shot bestaat. Ik ben zelf een fan van erg lange shots, dus dit was pure kunst voor mij. Nog nooit zo'n prachtige uitwerking daarvan gezien. Het gebruik van de locaties, licht en verschillende belevenissen van de personages krijgen we letterlijk in vogelvlucht te zien. Eigenlijk kan ik maar een ding over het camerawerk zeggen en dat is . Cinematografisch werkelijk perfect. Dat geld ook voor de belichting. Erg mooi gedaan. Vele felle kleuren en overal lampen en lichtpunten. Voor mij ook een beetje de boodschap van de film. Het maakt niet uit hoe zwaar het op dat moment is, er is altijd licht aan het eind van de tunnel. Een bewijs dat mooie shots en belichting helemaal kunnen bijdragen aan de vertelling van een film. Mooiste moment van de film was voor mij toch wel het Hotel Love shot. Wow. visuele effecten van omgevingen hadden wel wat kleine schoonheids foutjes, maar dat is maar een zeer kleine smet op het geheel, en eigenlijk achteraf niet eens noemenswaardig. Ook qua geluid een meesterwerk. Zowel de noise als de effecten lagen erg goed in het gehoor. Ikzelf ben een groot liefhebber van sound designs, en dit was werkelijk smullen geblaze.

Acteerwerk is van een hoog niveau. De acteurs zijn goed bezig en weten symphatie of dan wel empathie op te wekken, en dat is erg geslaagd. Dat is uiteindelijk ook de taak van de acteurs. Want al zijn al je shots nog zo mooi, en is je verhjaal nog zo sterk, als je acteurs niet weten te overtuigen, heb je geen goede film gemaakt.

Enter the Void heb ik redelijk lang uitgesteld. Mijn verwachtingen waren torenhoog. De film overtreft dat dubbel en dwars. Een unieke ervaring, iets wat je niet vaak hebt gezien, en je ook niet snel weer zult zien. Een trip vol hallucinerende beelden, een prachtig en aandoenlijk verhaal. Fantastische beelden, geweldige belichting. Een intense ervaring waar je wel open voor moet staan, al snap ik de kritieken op de film ook zeker wel. Een film pakt je of niet. Bij mij is dat het eerste geworden. Lang geleden dat ik zo werd meegesleept door een film. Een top 10 plaats is daarom ook zeer rechtvaardig.

The Void.

Wat een rot film vond ik dit, ik hou normaal gesproken niet van dit soort films, maar af en toe zit er nog wel een leuke tussen.Dat was deze dus niet, ik heb dan ook bijna op geen enkel moment echt kunnen lachen,eigenlijk alleen maar om de Borat spoof,die vond ik wel erg leuk.Verder heb ik me alleen maar mateloos ge-ergerd.Misschien komt het ook wel omdat ik deze puberale plas en poep humor volgroeid ben.

1*

In de eerste editie van de MM contest zat een fragment van Eraserhead, ik was de enige die hem niet had geraden.Het was echter wel een film waar ik al een hele tijd benieuwd naar was, laatst weer opnieuw op dvd uitgekomen en meteen besteld natuurlijk.

Ik heb echt iets met de vage en/of surrealistische films van David Lynch, dus Eraserhead is mij dan ook zeer goed bevallen.Ik heb het wel opgegeven om dit soort films van Lynch te begrijpen want meestal kom ik daar toch niet echt uit.Dit is ook het geval met deze film, het verhaal, zover dat er inzit, houd geen bepaalde vaste lijn aan.Het is meer een compositie van beeld en geluid en daar is Lynch een meester in.Het vage verhaal maakt daarbij niets meer uit, alhoewel ik daar ook weer erg van genoten heb.De beelden en het geluid zijn de dingen die het hem doen in de films.Lynch weet daar zo'n goede sfeer mee op te bouwen en de kijker als het ware helemaal op te zuigen in het verhaal.Veel mensen kunnen daar wat mee, maar ik begrijp ook dat veel mensen er totaal niets mee kunnen.

Alles is erg mooi en toch ook zeer professioneel inelkaar gezet, het camerawerk is erg goed, de belichting is nagenoeg perfect, en hierdoor komen de af en toe hoge contrasten in het zwart/wit erg goed naar voren.Ook het geluid is heerlijk.Een lekkere rauwe track die de naargeestige en surrealistische sfeer goed over laten komen.De hele film door is eingelijk wel iets te horen, gezoem, gepiep, gekraak, gesis, Heerlijk!De editing is ook sterk en weet iedere keer het juiste moment voor een cut te pakken.

Ook de effecten zien er goed uit, het budget was natuurlijk niet erg hoog maar dit is nagenoeg niet af te zien aan de film.

4* voorlopig, maar bij herziening maakt hij zeker kans op verhoging.

Best een leuke film.Russel is weer helemaal in z'n element als Snake Plissken.

De actie is erg leuk en compleet over de top.De setting is ook goed gedaan met het na een aardbeving vervallen L.A., maar die vond ik er in NY iets beter uitzien.Leuke rollen voor een aantal ster acteurs waarvan ik Peter Fonda toch wel erg cool vond als surfer-dude.De muziek vond ik wel wat minder en ik had dan ook liever een voortzetting op de foute 80's muziek uit NY gehoord.De special-effects zagen er niet heel goed uit, maar vreemd genoeg vond ik dat erg goed bij deze film passen en heb ik me daar ook geen enkel moment aan gestoord.Het einde maakt nog erg veel goed en zorgt voor net een half puntje meer dan ik had gedacht te gaan geven aan Escape from L.A. Wel een film die ik net als Escape from New York wat vaker wil gaan zien enkel voor het top vermaak wat er inzit.En wie weet zit er ook nog wel een verhoging in.

3*

Ik heb hem laatst al op tv gezien, maar gisteren op dvd.Op tv was het echt beroerd kijken het beeld was echt super slecht,en dat lag echt niet aan mijn apperatuur, de dvd is mij dan ook een stukje beter bevallen.Het beeld ziet er mooi opgeschoond uit en ook bevat de film een mooie soundtrack.Kun je zien hoe zo'n verschil het maakt.

Escape from New York bevat echt zo'n heerlijk 80's sfeertje.Dit merk je ook al mede door de muziek die ik toch wel heel lekker vond.Het postapocalyptische komt erg goed over door de goed aangeklede locaties.Vooral het vervallen New York ziet er erg goed uit.En dan te bedenken dat er maar een erg beperkt budget voor handen was.Knap gedaan.Ik vond de film wel wat traag op gang komen, vond het een beetje teveel uitlegscene's.Als Plissken dan eindelijk New York binnengaat wordt het dan ook echt leuk.Al vond ik het daar wel iets te snel gaan allemaal.De gevechten zijn vrij snel voorbij en op een paar momenten voelde het nog niet helemaal af dit had ik vooral in de metro scene maar dat was misschien ook niet mogelijk aangezien het budget daar niet naar was.Het einde was ook erg sterk.

Acteer werk is ook erg sterk, Kurt Russel doet het heerlijk als zacht pratende anti held, maar ook Lee van Cleef deed het goed.Harry Dean Stanton had ook een leuke rol.Binnekort nog maar eens kijken en wie weet zit er dan nog wel een verhoging in.
Erg jammer toch dat Escape from L.A. een stukje minder is dan deze.

3.5*

Vermakelijk.

De film ligt een beetje in de lijn van 80's-90's actiefilm revival maar weet helaas nergens echt die bepaalde sfeer te pakken. Daarvoor zijn de actie scenes ook iets te schaars en niet allemaal even goed uitgewerkt. Toch blijft het als geheel redelijk onderhouden en dat komt met name doordat je met plezier naar oudjes Stallone en Schwarzenegger blijft kijken. Ook Caviezel is lekker op dreef. Tijdens het kijken heb je het idee dat de film nergens echt los weet te gaan en pas richting het einde echt leuk wordt. Einde met de twist maakt het nog enigszins wat goed in een voor de rest wat middelmatige film.

Met El Espinazo del Diablo heb ik alles van Del Toro gezien en ook deze film is mij zeer goed bevallen.

El Espinazo is een hele sfeervolle film en zorgt ervoor dat je de hele tijd geboeid blijft kijken.Echt eng wordt het nergens maar dat is maar een bijzaak in het hele verhaal. Het plot richt zich meer op dat kinderen die de dúpe worden van de oorlog die er in het land woed,een onderwerp dat Del Toro er later weer bijhaalt in een andere film.

Acteerwerk is uitstekend van de volwassen cast,maar ook de kleintjes staan hun mannetje,script is zeer goed uitgewerkt camera werk is goed en de locatie waar het op is genomen is ook schitterend.

4*

Ben wel een fan van de films van Anderson. Verhaaltechnisch vaak een rommeltje maar ze weten me altijd wel te vermaken. Naast Resident Evil: Afterlife de beste film uit zijn oeuvre.

Verhaaltechnisch best hoostaand, nu is hoogstand misschien niet het juiste woord maar interessant is het zeker. Een schip is naar het einde van de ruimte en verder geweest. Naar het schijn is dat de hel geweest . Verhaaltechnisch zit het dus goed inelkaar. Het terror in space gegeven is goed uitgewerkt. Alles wat mis kan gaan gaat dan ook mis op de meest nare manieren. Een aantal erg sterke kills en een erg sfeervolle cameravoering en belichting laten je op het puntje van je stoel zitten. Verder is de muziek van Kamen ook erg sterk. Fishburn speelt zijn rol erg goed, maar Neill doet het nog beter. Heerlijke rol van hem. De rest van de cast komt niet echt heel veel in beeld, en weet lijken niet zo goed te weten wat ze met hun rol aan moeten. En dan heb ik het vooral over Richarson. Isaacs doet het ook geweldig. Die heeft toch wel een aantal leuke rollen op zijn naam staan.

Een genre wat het bij mij altijd wel goed doet. Erg sfeervol en goed geregiseerd. De effecten zien er goed uit, en ook de designs van de Event Horizon, die op de Notre Dam zijn gebasserd zijn erg mooi gedaan. Een topper in het genre.