menu

The Elephant Man (1980)

mijn stem
3,78 (1701)
1701 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Biografie
124 minuten

geregisseerd door David Lynch
met Anthony Hopkins, John Hurt en Anne Bancroft

In de vergaderzaal van het Pathologisch Instituut van Londen stelt de jonge chirurg Frederick Treves aan een groep dokters een gruwelijk uitziend wezen voor. De man is zo misvormd dat hij gedoemd is zijn leven te slijten als kermisattractie. Zijn naam is John Merrick, maar bij de kermisbezoekers van het Victoriaanse Engeland staat hij bekend als de 'olifantman'. Met de hulp van Mothershead, de hoofdverpleegster, verzorgt Treves de olifantman en bezorgt hem een onderkomen in het hospitaal. Merrick lijkt zeer dom en niet in staat tot nadenken en spreken. Met veel geduld slaagt Treves erin hem enkele zinnetjes te doen herhalen. Op een dag neemt Treves Merrick mee naar huis en stelt hem voor aan zijn vrouw Annie.

  • Vanaf donderdag 29 november in de bioscoop (re-release)
  • nummer 229 in de top 250

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=2ToC4vh_itg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van dvdfreak123
2,0
Dikke tegenvaller deze. Film geeft een mooi verhaal maar ondanks dat wist het me nergens echt te boeien of te raken. Hopkins en Hurt spelen beiden wel goed. Maar moet eerlijk zijn ik was blij dat de 2 uren voorbij waren. lynch zijn films zeggen mij zoiezo niet veel maar omdat dit de meest rechtlijnige was van Lynch toch maar aan gewaagd maar helaas spijtig niet voor mij weggelegd deze.4/10

avatar van tbouwh
4,0
Een van de enige films van Lynch die ik nog niet zag, voornaamste reden is dat het verhaal me (vooralsnog) niet echt echt aanspreekt. Lijkt trouwens, de trailer bekijkende, sterk geïnspireerd door Caligari en/of the Phantom of the Opera, weet iemand of dat ook werkelijk zo is ?

avatar van Zwolle84
2,5
Ik had opeens ontzettend veel zin om alles - inclusief de shorts en The Straight Story ditmaal - van Lynch (weer) eens te kijken. Het is alleen wel echt even doorbijten tot de pareltjes aan de beurt zijn. Eraserhead heb ik kapot gekeken waardoor (hoewel nog steeds uniek) de magie wat verdwenen is en The Elephant Man vind ik domweg doodsaai.

Het zal wel allemaal enorm meeslepend bedoeld zijn, maar ik zit vooral twee uur naar een figuur te kijken dat me compleet koud laat. Het is daarnaast audiovisueel gezien wel verzorgd, maar ook weer niet zó mooi en gewaagd dat dat de film wel die nodige duw in de rug geeft. Ik verlaag van een 7 naar een 5.

Maar vooruit, nog even door Dune heen bijten en dan wordt het tot het einde weer volop genieten.

avatar van Dievegge
4,5
Het is Londen in de victoriaanse tijd, het decennium van Jack the Ripper. Boefjes maken de straten onveilig. Ten gevolge van de Industriële Revolutie is er een groeiende kloof tussen arm en rijk. David Lynch heeft voor zwart-wit gekozen om deze groezelige sfeer weer te geven, maar wellicht ook om de misvorming van de Elephant Man geloofwaardig te maken. Van de historische Joseph (niet John) Merrick zijn zwart-witfoto's bewaard.

Het thema is hoe er in verschillende sociale milieus gekeken wordt naar schoonheid en lelijkheid. Elephant Man fungeert hierbij als een spiegel van de ziel. Wie lelijk is vanbinnen, ziet een gedrocht; wie mooi is een gecultiveerde gentleman. Bij momenten wordt het ontoroerend, met name tijdens het gesprek met de vrouw van dokter Treves. Nochtans wordt de bittere realiteit getoond. Het beest verandert niet in een prins, maar sterft op het einde. De wind in de gordijnen suggereert dat z'n ziel opstijgt naar de sterrenhemel.

John Hurt slaagt er van achter z'n masker in je met de ongelukkige mee te doen leven, vooral wanneer die dankbaar reageert op elke gunst, op elk vriendelijk woord. Anthony Hopkins laat emotie doorschemeren doorheen de wetenschappelijke houding van zijn personage. Dokter Treves gaat aan zichzelf twijfelen. Organiseert hij zelf geen freakshow voor de hogere burgerij? Doet hij het uit altruïsme of om z'n eigen carrière te bevorderen? Am I a good man or am I a bad man? Een feit is dat hij ook de mooie kant van Merrick liet zien. De echte monsters zijn niet degenen met een lichamelijke misvorming.

4,0
Conventioneel, en toch Lynch, deze prent. 8 Oscarnominaties, maar daarvoor geen corrumperende knievallen hoeven te maken. Dat is een gegeven dat erg knap is. Daarom is het ook jammer dat die surrealistische droomsequenties erin zijn gepropt. Geeft een beetje de onzekerheid van een regisseur aan, die koste wat het kost aan het publiek wil laten zien dat hij een oorspronkelijk handelsmerk heeft. Die bokkensprongen trekken het geheel een beetje uit balans, en dat is doodzonde.

Simpele emoties tonen, voorspelbaar maar daardoor nog niet minder overtuigend, is wat deze film zo sterk maakt. Lynch had het daarbij moeten houden. De camera die inzoomt op de tronie van Anthony Hopkins als hij het gewraakte wezen voor de eerste maal mag aanschouwen. Poëzie. Voorts is het tijdsbeeld verrekte goed weer gegeven. De stoom die uit de straten opstijgt laat het industriële tijdperk op onnavolgbare wijze zien, alsmede dat typische achtergrondgeluid dat aldoor aanwezig is. Dat maakt deze film, die qua plotelementen zeer modaal is, boven grauwe middelmaat van Hollywoods alledag uitstijgen, neen, uittorenen.

Edoch, de combinatie van de tijdsfeer, het conventioneel narratief, en de abrupte surreële scenes, maken het geen goed omsluitend, holistisch geheel en geven het een lichte zweem van rommeligheid. Vandaar dat ik het achterwege laat het predicaat Absoluut Meesterwerk op deze film te plakken. Desondanks een dikke 8.

avatar van tbouwh
4,0
tbouwh schreef:
Een van de enige films van Lynch die ik nog niet zag, voornaamste reden is dat het verhaal me (vooralsnog) niet echt echt aanspreekt. Lijkt trouwens, de trailer bekijkende, sterk geïnspireerd door Caligari en/of the Phantom of the Opera, weet iemand of dat ook werkelijk zo is ?


Dan geef ik zelf het antwoord maar lijkt me absoluut van wel, die eerste met name op de kermis natuurlijk, maar ook enigszins in de cinematografie; die tweede in de psychologie van en moraal rondom Merrick. Zou nog wel even moeten kijken in hoeverre alles biografisch is; maw wat heeft Lynch zelf kunnen vormen/aanpassen naar eigen inzicht en wat is primair gemodelleerd naar het verhaal van de echte Merrick.

4,0
Wat een mooie film en soms wel heel treurig.

avatar van MovieMind
Eindelijk eens deze goed beoordeelde Elephant Man gekeken, en ik zou liegen als ik zou zeggen dat het geen goede film was. Over het algemeen ben ik niet zo'n grote fan van Lynch met zijn vage onbegrijpelijke films, maar dit is een goede film.

(verwijderd)
Dat Lynch ook dramafilms kan regisseren, had hij mij al bewezen met The Straight Story. Nu werd het tijd voor zijn eerste drama, al jaren de favoriete film van een maat van me. Ik was dus op z'n zachts gezegd nieuwsgierig.

Het begin is erg sterk; Treves, meesterlijk gespeeld door Hopkins trouwens, zijn nieuwsgierigheid slaat over op je zelf. Ook de kennismaking en eerste 'behandelingen' met The Elephant Man zijn interessant. Toch wist het me niet helemaal vast te houden in het middenstuk. Het is zielig, maar als filmmateriaal werd het me wat saaitjes, ook omdat je eraan begint te denken dat het natuurlijk gespeeld is. Dit is het laatste waar je aan wilt denken en gebeurt enkel uit verveling. Helaas was er niet een bepaalde comeback, ook het einde niet, al duurde het al met al ook niet echt te lang.

Nipte voldoende.

avatar van Fisico
4,0
geplaatst:
The elephant man is een aangrijpende film over een mismaakte man ten tijde van de Victoriaanse periode. Het wezen, eigenlijk een gewone man, wordt door de respectlozen steeds besproken als “het”, leidt - of beter “lijdt” - een leven als attractie tijdens kermisvoorstellingen en andere publieke tentoonstellingen. Gelukkig kan een mens er niet van worden al valt er zichtelijk weinig emotie te bespeuren bij John. Hij ondergaat gedwee zijn lot net als dwergen, bultenaars en andere fysisch mismaakte lotgenoten. Het schouwspel deed me overigens denken aan de kijklustige lui die tijdens expo 58 voor het eerst Congolezen aanschouwden.

Tragisch waarbij de emoties hoog opliepen. Twee uitersten bleven me bij: het toppunt van de vernedering wanneer de twee vrouwen hem werden opgedrongen hem te kussen en te strelen terwijl hij intussen werd begoten met drank. Maar ook de innige vriendschap van “zijn vriend”, de heer dokter Treves, gespeeld door een sublieme Anthony Hopkins. Fijn om op te merken dat er ook aandacht besteed wordt aan diens moraal. Het is balanceren op een dunne koord om uit te zoeken of je niet bent als al de rest, profiterend van de mismaakte man om er zelf voordeel uit te halen ... doen wij dat trouwens ook af en toe niet? De sensatie opzoeken? De pittige verhalen of titels in de krant lezen?

De uitgesproken woorden van vriendschap sloegen in als een bom, als een teken van erkenning en dankbaarheid. De operavoorstelling en de allerlaatse scène op de slaapkamer zijn daar mooie voorbeelden van. Geen uitgebuit sentiment van Lynch, waarvoor hulde. Geen voyeurisme, maar Lynch slaagt erin een diepmenselijk innemend verhaal te brengen. De cinematografie en regie zitten erg goed. Mooie weergave van de tijd ergens begin 20e eeuw. De zwart-witbeelden komen de sfeer ten goede. Ook de camerahantering was prima. Het inzoomen op het onthutste gezicht van Hopkins toen hij John voor het eerst zag bvb versterkte het beeld van ongeloof en ontzetting. Een aanrader!

5,0
Na de impact van 'Eraserhead' had David Lynch de aandacht getrokken van de productiemaatschappij van Mel Brooks. Om het publiek niet in verleiding te brengen luidkeels te gaan zitten lachen in de bioscoop werd Brooks' inbreng niet vermeld op de titelrol. Het waargebeurde verhaal van 'The Elephant Man', de zwaar misvormde John Merrick, werd door Lynch in vergelijking met zijn eerdere en latere films zonder al te veel experiment verfilmd. Eigenlijk herken je zijn hand vooral in de keuze voor zwart-wit, een paar angstaanjagende droomsequenties en een vervormde geluidsband. Het betekende Lynch' doorbraak naar het grote publiek met acht Oscar-nominaties. Hoofdrolspeler John Hurt was per filmdag negen uur kwijt aan de make-up van zijn uiterlijk, hetgeen er toe leidde dat vanaf het jaar na 'The Elephant Man' er een aparte Academy Award-categorie voor dat onderdeel werd ingesteld.

avatar van Grindhouse62
5,0
Wat een warme, prachtige en ontroerende film is dit. Doeltreffend gefilmd in zwart-wit. Uitmuntend staaltje acteren van John Hurt. 124 minuten ontroering pur sang.

avatar van tommykonijn
4,0
Afgelopen zomervakantie heb ik intens genoten van de eerste twee seizoenen van Twin Peaks. De surreële wereld die daar door David Lynch geschapen werd, was er eentje die ik nog nooit eerder ervaren had, maar die mij wel erg goed bevallen is. Het zorgde er gelijk voor dat ik interesse kreeg in wat deze regisseur nog meer op zijn cv heeft staan. Aangezien The Elephant Man sowieso al enige tijd op mijn lijstje stond, leek me dit een mooie gelegenheid om deze eens te bekijken.

Ik was me, op basis van de plotomschrijving op de dvd, er al van tevoren van bewust dat ik hier niet al te veel Twin Peaks-achtige taferelen hoefde te verwachten en dat Lynch hier toegankelijker te werk zou gaan. Eigenlijk deden louter de openingsscène en het einde me wat denken aan zijn eerder genoemde serie. Maar het moet gezegd worden: Lynch weet er een waardig portret van te maken. Ik had er tijdens het kijken geen idee van dat Joseph (hier John) Merrick daadwerkelijk bestaan heeft, maar zijn verhaal wordt hier, als ik het zo lees, toch vrij accuraat verteld.

John Hurt krijgt een staande ovatie. Wat een geweldige performance laat hij hier zien! Hij brengt het personage tot leven en zorgt ervoor dat je niet anders kan dan met hem meeleven. Hij zorgt er tevens voor dat je enorm veel respect krijgt voor Merrick zelf. Het is haast niet voor te stellen dat je dit als mens allemaal moet doorstaan. Mijn complimenten gaan ook uit naar de make-upafdeling die het voor elkaar gespeeld heeft om Hurt op zeer nauwkeurige wijze te laten lijken op het titelpersonage. Hurt wordt perfect aangevuld door Anthony Hopkins, die eveneens zeer overtuigend werk laat zien. De vriendschap tussen John en Frederick komt geloofwaardig over. Daarnaast kent de film enkele mooie beelden (Londen in de negentiende eeuw ziet er sfeervol uit) en is de zwartwitmontage zeer passend.

The Elephant Man is een meeslepend drama dat weet te binnen te komen. Dat laatste gebeurt overigens zowel tijdens het kijken als daarna. In de dagen nadat ik de film gezien had, bleef ik immers geregeld terugdenken aan bepaalde scènes. Al met al dus een fijne eerste kennismaking met de films van David Lynch. Ik weet dat zijn films niet allemaal in hetzelfde hokje geplaatst kunnen worden, maar deze sterk gefilmde biografie maakt mij desondanks nog nieuwsgieriger naar een film als Mulholland Drive dan ik al was.

4*

Gast
geplaatst: vandaag om 02:45 uur

geplaatst: vandaag om 02:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.