The Elephant Man (1980)

Ik denk het te weten ja, maar leg het toch nog maar even uit . Het klinkt alsof je deze manipulatie een 'minpunt' vindt. Vraag dan: had er beter een ander muziekstuk gebruikt kunnen worden?

het is grappig dat je dat vraagt, ik vroeg me dat zelf ook af namelijk. toch weet ik er geen antwoord op. ik dacht eerst aan iets danny elfman achtigs, maar dat is weer the positief sprookjesachtigs. geen idee dus...

maar de huidige keuze in ieder geval niet. er is empathie en sympathie voor de elephant man en daardoor is zijn dood al dramatisch genoeg. de onderlijning dmv het 'adiogio for strings' vind ik dus niet nodig en zelfs storend.

Vond het bij "Platoon" idd veel beter passen!

Here we go!

Hele goede film, ik was zowaar echt ontroerd. Niet de volledige score omdat ik toch een kritiekpuntje heb:
Ik viel nogal dat verhaal metdie nachtportier, hoevaak liet hij mensen komen kijken? Mochten zij toen ook bij hem binnen? Lijkt me van niet, maar toch.. eh, waarom zei John hier nooit iets over tegen Dhr. Hopkins? Ik bedoel, hij ging toch ook al om met al die rijkelui enz. dan was hij vast al mondig genoeg lijkt me.. Ach ja, ik zeur teveel denk ik

Bovendien had ik ook wel meer willen horen over het verleden van de Elephant man

ik twijfel nog even tussen de 4 en de 4,5 sterren.

Dat kleine mannetje, die "Bytes's Boy" .. ik denk, waar ken ik die nou van.. Jawel hoor, hij speelt in Lock, Stock and 2 smoking barrels..

by the way.. 4,5 sterren.

Ja wat moet ik zeggen, fantastische film.

Het verhaal is prachtig, je leeft helemaal mee met Hurt.
Als hij achterna word gezeten door al die mensen en hij zegt dat hij gewoon een man is, PRACHTIG
Prachtig geacteerd van John Hurt, en Hopkins doet het ook heel goed.

Fantastische film dus.
4.5 sterren

Deze hele film probeert eigenlijk twee uur lang op één troef te blijven drijven: de aandoenlijkheid van Merrick. En dat lukt ten hoogste een half uur á drie kwartier, daarna begint de eigenlijke leegte van de film toch wel op te vallen. Want welbeschouwd is het een plot van niets. Het overbekende verhaal van de-ene-die-anders-is, nu toevallig in het zwart-wit en met een hoop make-up, maar verder zo cliché als het maar kan.

Ook de subtiliteit is ver te zoeken, het is allemaal zo oversentimenteel mogelijk uitgevoerd (opdat de kijker niet na zal denken over de inhoud). Neem nu de scene waarin Merrick Trevers terugziet: allemaal overdreven dialogen in de trant van 'ik ben zo blij dat eindelijk iemand wat om mij geeft' etc. Had dat nou niet wat minder overdreven gekund? En zo gaat het maar door (de speech in het theater, de stemming van de raad van bestuur...)

Ook de personages lijden onder dit gebrek aan subtiliteit (alhoewel Trevers even een gewetensconflict lijkt te ontwikkelen, maar dat wordt snel weggewuifd); neem nu die directeur van die kermisshow, zo karikaturaal über-slechterik. Hij lijkt wel zo weggelopen uit een Disney-animatiefilm.

The Elephant Man is uiteindelijk een lege film die niet meer biedt dan een zielig hoofdpersoon. 1,5 *

Queto, ik stelde de vraag ook al bij Magnolia; probeer jij wel ooit te genieten van een film die na 1980 is gemaakt ??

Dat is waarschijnlijk het beste om te doen, erom lachen

man, man, Queto, je slaagt erin op één dag twee van mijn favoriete films genadeloos neer te sabelen ...

Ik wil hier geen polemiek over starten, maar mijn respect voor je mening begint lichtjes om te slaan in ergernis.

Hoe kun je "The Elephant Man" nu een lege film met een zielig hoofdpersoon noemen?

John Merrick IS ook zielig, wat moet ie dan zijn? Moet ie cool zijn of zo?

Ik begrijp het allemaal niet meer zo goed hoor.

By the way, ik verhoog mijn stem na mijn derde kijkbeurt van dit meesterwerk tot

***** 5 op 5 *****

Even ter verduidelijking: dat de hoofdpersoon zielig is, is dus niet mijn kritiek; het is juist mijn kritiek dat de film niet méér te bieden heeft dan dat.

Ik begrijp deze opmerking niet helemaal...

Het duurt een tijdje voordat je als kijker the elephant man te zien krijgt. Lynch bouwt de spanning op door geregeld naar hem te verwijzen zonder hem al te tonen. Pas na een klein halfuurtje krijgt de kijker hem volledig te zien. Je teert die tijd nog niet op de aandoenlijkheid van Merrick toch?

Ik ben het overigens wel met je eens dat het iets minder sentimenteel had mogen zijn.

Gevoelig en emotioneel is het wel, wat iets anders is dan sentimenteel, een woord dat een pejoratieve betekenis heeft.

Persoonlijk vind ik de laatste tien minuten van de film een heel sterk staaltje van pure cinema (ja, en ook het Adagio van Barber vind ik op z'n plaats)

Wablief?

Jij vond de theaterscène niet net iets te veel van het goede?

Queto wat doe je me aan Ik moet echt even naar lucht happen.

nee, al begrijp ik dat je dat vindt, een staande ovatie had misschien niet gehoeven, maar het stuk ervoor (als je ziet dat ie geniet van het stuk) vind ik heel mooi.

Het uiterlijk van Merrick is niet de kern van zijn aandoenlijkheid, de manier waarop zijn omgeving hem behandelt (dat is wel als gevolg van zijn uiterlijk natuurlijk, maar dat maakt niet uit). Dat je pas na zo'n 20 minuten te zien krijgen wat voor werk de make-up-afdeling heeft afgeleverd, wil nog niet zeggen dat het personage van Merrick daarvoor niet zielig is. Al na een paar minuten is duidelijk dat Merrick in mensonterende omstandigheden leeft op de kermis.

Overdreven sentiment komt toch meestal niet door camerawerk? Het is meer een kwestie van plot en dialoog.

Een bijzondere en mooie film, de juiste toon met het zwart-wit en de fades. Het deed echt als een oude film aan, heel goed.

En perfect geacteerd natuurlijk.

5*

goede acteerwerk van met name de hoofdrolspelers niet opgevallen? de indingende sfeer, goede regie, prachtige muziek? ben benieuwd hoe objectief je mening is van films na, pak hem beet, 1975.

(ben daar echt benieuwd naar, geen poging om je af te zeiken.)

Acteerwerk was degelijk, maar niet bijzonder; van de sfeer was ik niet zo onder de indruk; regie vond ik ook niet bijzonder; en van de muziek is mij alleen het bekende Adagio for Strings bijgebleven, maar voor het even een bekend muziekstuk onder de eindscene plakken geef ik geen extra punten (wat niet wil zeggen dat het slecht gedaan is, maar wat gemakkelijk vind ik het wel).

Niet anders dan naar films van voor 1975.

[kortaf mode] Q je bent een Zeikerd! [/kortafmode]

Ben nu al 2 dagen lang die afzeikverhalen aan het adres van Q. aan het lezen. Vind dat ik hem enigzins moet bijvallen. Heb 'em een half jaartje geleden een keer gezien. Veel van verwacht, maar toch kon deze film mij niet 'pakken'. Kan nu eenmaal gebeuren....

Blijft:

**

die 'afzeikverhalen' (wat ik heel erg mee vind vallen overigens) zijn een logische reactie op het harde oordeel op een aantal top 100 films. als een moderator, ik of jij zo'n moeilijk te verteren (voor fans) oordeel geeft, zijn de reacties hetzelfde. een newbie daarentegen wordt veel eerder afgezeken.

Bovendien is Q goed in staat met argumenten van zich af te bijten.

Q, kijk al die films die je zo krampachtig probeert neer te sabelen over een paar jaar nog eens... misschien ben je dan van die rare manier van film kijken af.

goed gezegd, tovenaar !

Afzeikverhalen moet je idd tussen haakjes lezen.

Echter, ik voelde me geroepen om - uit meelij - iets voor Q. te doen. On the other hand: hij richt het zelf allemaal aan.

Wilde alleen maar beamen, dat ik The Elephant Man een onvoldoende vond/vind.

Het blijft natuurlijk gezond discussieren met goede argumenten, da's waar

Deze film mag zeker weten bij mijn lijstje 'films waar ik het hardst om heb moeten huilen'. Prachtige film! Meerdere keren heb ik het niet droog kunnen houden.
Als Merrick bij Treves thuis is en begint te huilen als de vrouw van Treves zich voorstelt omdat mooie vrouwen nooit aardig voor hem zijn. En elke keer als hij bang achteruit deinst. Maar het mooiste stuk vond ik nog wel als alle mensen hem achterna lopen: I am not an animal! I am a human being! I am a man! Prachtig stuk!
4 sterren.