menu

Psycho (1960)

Alternatieve titel: Alfred Hitchcock's Psycho

mijn stem
3,90 (2570)
2570 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Thriller
109 minuten

geregisseerd door Alfred Hitchcock
met Anthony Perkins, Janet Leigh en Vera Miles

Bediende Marion Crane werkt hard, maar verdient te weinig. Ze zou dolgraag gaan samenwonen met haar vriend Sam, maar ook hij moet rondkomen met een schamel loon. Op een dag krijgt ze van haar baas de opdracht een grote som geld naar de bank te brengen. In een vlaag van wanhoop besluit Marion zich het geld toe te eigenen en vervolgens slaat ze op de vlucht. Onderweg komt ze in een hevige storm terecht en moet ze noodgedwongen overnachten in het Bates Motel. Daar ontmoet ze Norman Bates, de mysterieuze, jonge eigenaar die een obsessie heeft voor zijn moeder.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=N1gK27H0UwA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van missl
4,0
Eindelijk heb ik ook eens de film gezien met -denk ik- de meest bekende scene uit een film. Hitchcock weet best lang de spanning hoog te houden, je zit niet op het puntje van je stoel (ik vind dat Hitchcock in andere films hier beter in slaagt) maar goed is het wel.

avatar van maxo922
3,0
De eerste helft is spannend, de opbouw is rechttoe-rechtaan en dat werkt perfect. Daarna wordt duidelijk wat deze film mist: uitdieping van karakters. Waar ik door de sterke opbouw wel degelijk met Marion mee kon leven, bleef dat bij haar zus en geliefde uit vanwege die vlakheid. De climax vond ik daardoor nogal gehaast en liet me onberoerd.

avatar van TornadoEF5
4,5
Hitchcock en ik, dat was voorlopig nog niet echt een succes. Ik keek dan ook ergens lichtjes op tegen Psycho, maar ik besloot Hitchcock nog een kans te geven, en naar aanleiding van de horrorchallenge die nu loopt stond deze must-see klassieker (de laatste must-see klassieker van Hitchcock voorlopig) op het programma. En gelukkig kan ik je wel zeggen, dat er bij deze beterschap in zit. Het lukte om de aandacht er eens bij te houden, en deze was ook een pak boeiender dan de vorige films die ik zag, hoewel horrorliefhebbers natuurlijk wel een beetje op hun honger blijven zitten. Dit is dan in de eerste plaats een misdaadthriller en niet echt een horror. Zeker qua opbouw van de film. Maar drie scènes (waaronder de wereldberoemde douchescène die ik zelf dus nog nooit gezien had) beslisten daar anders over.

Ik begin eindelijk te snappen waarom hij de Master of Suspense wordt genoemd. De spanning zit er zeker in, en soms zelfs op momenten dat je het niet verwacht. Veelal door het geluid/muziek die voor een dreigende sfeer zorgt, maar wellicht ook gecreëerd door de eenvoud die eruit straalt in de scène-opbouw. Van daaruit kan de perfectionist in Hitchcock dan ook helemaal te werk in gaan. Er zit verder wel nog een zekere zin van complexiteit in de film, maar misschien eerder berekend complex. Het is verder grappig dat de spannendste scène niet eens de befaamde douchescène was (dat zag je trouwens van ver al aankomen), maar de scène was waarin een zichtbaar nerveuze Marion Crane gevolgd werd door een agent.. Ik denk dat het de film verder ten goede kwam dat het in zwart/wit is gefilmd. Ik vind dat altijd wel iets hebben.

Toch waren er desondanks toch wat minpunten te bespeuren. Ik vind dat er in de films van Hitchcock vaak een gebrek aan subtiliteit te bespeuren valt. De personages komen vaak karikaturaal over, en de gebeurtenissen zijn eigenlijk zeer ongeloofwaardig. Het leek wel of die detective plots wel de beste detective in de wereld was. Hij wist namelijk direct naar het hotel te gaan, en wist direct wat en waar hij moest gaan zoeken. Het leek wel alsof het allemaal een fluitje van een cent was. Ik kan qua tijdsperspectief wel vergeven dat een slashscène vrij gedateerd en fake overkomt - wellicht ook deels omdat dat in die tijd ook nog eens vrij controversieel was. Maar ik heb er moeite mee als het lijkt alsof de personages rechtstreeks vanuit het poppenkasttoneel komen overgewaaid met uitzondering van Norman Bates. Voor één van de grootste regisseurs van de afgelopen eeuw verwacht ik op dat vlak meer. Ook het einde was niet echt bevredigend voor mij. Het lijkt echter wel 'meer sense' te maken, dan bijvoorbeeld bij de typische Nolan-twists, maar het was niet echt heel bevredigend. Ik denk dat dit mede komt doordat de persoonlijkheidsstoornis niet ideaal werd neergezet in de film, maar dit kan ik qua tijdsperspectief dan wel weer beter plaatsen, gezien die wetenschap toen nog in zijn kinderschoenen stond.

Ik hou het voorlopig bij een (hoge) 3.5* en dat is voor mij tot nu toe de beste Hitchcock.

avatar van Mac Hammer Fan
5,0
Deze film is als goede rode wijn. Hij wordt met de jaren beter. Ongelooflijk welke impact deze prent gehad heeft op latere horror-thrillers. En Hitchcock blijft voor mij één van de grootste regisseurs aller tijden.

avatar van limelight73
2,5
Lastig om hier een oordeel over te vellen. Ik heb meerdere keren de film doorgespoeld. Ik snap dat het een ultieme klassieker is, maar anno 2016 is het erg langzaam en niet echt heel boeiend.

avatar van Mac Hammer Fan
5,0
Voor mij is hij veel boeiender dan de meeste films van anno 2016.
Hier heb ik nooit de neiging gehad om de fast forward button in te drukken. Ik heb die film al meer dan 15 keer bekeken in veertig jaar tijd...

avatar van mrklm
4,5
Hitchcocks beroemdste en meest succesvolle film is zijn meest geslaagde, maar niet zijn beste film. Geslaagd, omdat Hitchcock zelf aangaf dat hij de film eigenlijk maakte vanwege de roemruchte douche-scène. Wat daarna kwam vond 'ie zelf minder interessant en dat is merkbaar. Detective Arbogasts bezoek aan Moeder Bates is een gedenkwaardige scène, evenals de interne monoloog van Norman Bates aan het eind van de film, maar feitelijk hebben Vera Miles en John Loder een vrij ondankbare rol. Maar de eerste 45 minuten zijn pure klasse, is filmmakerij op zijn aller-allerbest en dat maakt dat deze film deze hoge waardering toch echt verdient.

avatar van tbouwh
4,0
Erg prettig om dan eindelijk eens te mogen zien hoe de perfectionistische Hitchcock alle lijntjes uitzet in Psycho. Het maakt daarbij niet uit of het nu gaat om de reflectie van de koplampen van een niet zichtbare auto, of om de uitgekiende klassieke douchescène. Ieder detail dat ik opmerkte zorgde weer voor een kleine glimlach, terwijl ik überhaupt genoot van de prachtige settings (dat huis is er één uit duizend!).

In de filmtechnische perfectie zit hem direct ook de grote meerwaarde van Psycho. Puur als verhaal viel het plotje over een jongen met een persoonlijkheidsstoornis me namelijk een beetje tegen. Daarvoor zaten er in de plotverloop net iets te veel ongeloofwaardigheden, waren de characters net te karikaturaal, en draait het geheel teveel om de twee climaxen. Wat ook niet echt meewerkt, is dat Hitchcock het nodig heeft gezien na de tweede climax nog eens precies te gaan uitleggen hoe de vork in de steel zit. Het kwam mij net iets te wijsgerig over, liever had ik de laatste puzzelstukjes zelf gelegd. Wat paradoxaal ook, na een film waarin Hitchcock je als master of suspense telkens een stapje voorblijft...

Desondanks is dit een superbe thriller, die haar sporen in de filmgeschiedenis meer dan terecht heeft verdiend. Op het gebied van montage, beeld-geluidverhouding, scène-opbouw en camerawerk is Psycho een absoluut meesterwerk, en zal ze voor altijd wel een filmische mijlpaal blijven.

4*

4,0
Klassieker waar ik ook van genoten heb.

avatar van Zuster Stein
Voor mij is deze film afgelopen na de douche scene. Daarna kijk je verder (als je er tenminste nog zin in hebt) zoals je naar een Voetbalkampioenschap kijkt nadat Nederland is uitgeschakeld.

4,0
Was ongeveer de hele film van plan te beoordelen met 3,5*, tot de magische laatste eindscène.
De plottwist na de douce scène vond ik een beetje onnodig, van mij had het verhaal dat op het begin wordt gecreëerd verder uitgewerkt mogen worden.

Soundtrack was een beetje repetitief maar wel goed, editing, kwaliteit camerawerk waren schitterend. Wel waren sommige stukken een beetje voorspelbaar (komt misschien ook omdat ik Bates Motel heb gezien).

Prachtige film, jammer genoeg moet het dat wel hebben van een aantal meesterlijke scènes (hetzelfde heb ik met de shining, maar die heb ik uiteindelijk beoordeeld met 3*). En dan met name de laatste 10 minuten, daarom deze 4*.

avatar van Kenzomovies
4,5
1 van de beste Hitchocks.

de muziek en de douchschène zijn weergaloos.

wie laat z'n hoofdrolspeler nu ook sterven in het midden van de film?

4.5* voor deze klepper.

avatar van mrklm
4,5
Janet Leigh speelt de rol van Marion Crane, een bankassistente die een LAT-relatie heeft met Sam Loomis [John Gavin] en haar lunchuur gebruikt om een uurtje met hem door te brengen in een motel. Marion en Sam willen meer, maar Sams financiële problemen maken het onmogelijk voor Marion om haar baan op te zeggen en bij hem in te trekken. Wanneer een dronken miljonair erop staat 10.000 dollar contant af te geven bij haar bank, geeft Marions baas haar de opdracht het geld naar de bank te brengen. Marion vraagt of ze daarna naar huis mag gaan, omdat ze last heeft van hoofdpijn. Wanneer de baas toestemt, ziet Marion haar kans schoon om met het geld de ruim 750 mijl van San Francisco naar Sams woonplaats Phoenix af te leggen. Door een combinatie van een langdurige, stevige regenbui en vermoeidheid mist Marion echter een afslag en komt ze terecht op een verlaten weg. Ze besluit te overnachten bij Bates Motel, dat gerund wordt door Norman een vriendelijke, maar wat onzekere jongeman die met zijn moeder in een spookachtig huis achter het motel woont. De hongerige Marion gaat in op Normans uitnodiging om samen wat boterhammen te eten in zijn kantoortje en de twee hebben een diepgaand gesprek dat zowel Norman als Marion ertoe aanzet andere keuzes voor hun leven te maken. Marion keert terug naar haar kamer, neemt een douche en dan...

De douchescène is veelvuldig geanalyseerd, vast studievoer voor filmstudenten en is nog steeds ijzersterk. Het is even jammer als onbegrijpelijk dat zo weinig filmmakers in de bijna 60 jaar sinds de première van “Psycho” de lessen van deze film nauwelijks lijken te hebben begrepen. Als je puur analytisch kijkt naar deze ‘gruwelijke’ scène, kom je tot de conclusie dat er geen expliciet geweld is. We zien de dader het mes richting de camera steken, we horen het geluid van de messteken (gemaakt met behulp van een meloen!), we horen Janet krijsen en we zien haar sterven, maar op geen enkel moment zie je het mes in het lichaam gaan en je ziet niets van de verwondingen! Het is dus de suggestie van geweld die dankzij de montage (die Hitchcock volledig had uitgewerkt in een storyboard) de scène zo effectief maakt. Bernard Herrmann, Hitchcocks vaste componist sinds “The Trouble With Harry”, moest alle zeilen bijzetten om Hitchcock zover te krijgen muziek toe te voegen aan deze scène. Schoorvoetend ging Hitchcock akkoord en Herrmanns bijdrage behoort tot de meest herkenbare muzikale motieven uit de geschiedenis van de filmmuziek. Zijn score is sowieso onvergetelijk en is mijn persoonlijke favoriet aller tijden. Liefhebbers van filmmuziek doen er sowieso goed aan om het oeuvre van Bernard Herrmann te beluisteren, vooral de zeer ondergewaardeerde score van “Marnie”.

Janet Leigh, die samen met Tony Curtis de BrAngelina van hun generatie was, geeft hier een geweldige vertolking waarin ze erg veel communiceert met haar ogen. Hoewel ze hiervoor wel een Oscar-nominatie kon bijschrijven op haar CV, ging de Academy Award dat jaar naar Shirley Jones voor haar rol in “Elmer Gantry”. Anthony Perkins is minstens net zo indrukwekkend, vooral in de scènes net voor de douchemoord, wanneer hij naar zijn huis gaat om zijn moeder eens goed de waarheid te zeggen, en net na de douchemoord, wanneer hij de badkamer schoonmaakt en alle sporen tracht uit te wissen. Dit is acteren in optima forma en zou verplicht studiemateriaal moeten zijn voor iedere acteur met filmaspiraties.

De film duurt dan nog een uur, waarin Sam en Marions zuster Lila [Vera Miles] detective Milton Arbogast [Martin Balsam] inhuren om uit te zoeken waar Marion is gebleven. Dat deel is dus veel minder interessant, maar let eens op de cameravoering bij de introductie van Arbogast. Hitchcock gaf Balsam bovendien de aanwijzing om steeds een glimlach op zijn gezicht te hebben, ook in de suspensevolle scène wanneer hij Normans moeder wil ondervragen. Het is prima gedaan allemaal, maar het steekt toch een beetje schril af bij de sublieme kwaliteit van de eerste helft van dit meesterwerk.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
Na 14 jaar weer een keer gezien, in de aanwezigheid van vriendin nic1991 die over de film had gehoord via Bates Motel.
Alles over deze film is al gezegd en geschreven, maar dat een film uit 1960 nog steeds zó spannend en vooral tijdloos kan zijn geeft een hele bijzondere kijkervaring. Ontknoping waar Bates verschijnt als zijn moeder was ik even vergeten, en gaf nog een kleine shock.

Waanzinnig. Half puntje erbij, 4,5*!

avatar van Fisico
4,0
Psycho, een film uit 1960, intussen 57 jaar oud, blijft moeiteloos overeind tussen al dat CGI-geweld. Psycho is een vermakelijke thriller waarbij de spanning intens en steeds aanwezig is. Dat merk je al bij de achtervolgingsscène tot uiteraard de beroemde douchescène. Hitchcock is een meester in het opdrijving van de spanning, ook al creëert hij het effect van de suggestie. De steekpartij is niet te zien, maar door de geweldige montage en camera-uitvoering wordt die gedachte wel gevoed door de kijker. Ook wanneer ze op de grond ligt laat Hitchcock zien hoe handig hij met de camera om kan. Visualiteit is belangrijker dan de dialoog om de kijker iets duidelijk te maken ..

De kracht van de film zit hem in het feit dat de spanning erg hoog gehouden wordt. De sfeer in het motel en het grote huis is erg onheilspellend. Denk maar bijvoorbeeld aan de opgezette vogels of de ijzingwekkende sound bij bepaalde scenes. Anthony Perkins werd met deze rol in één klap beroemd. Zijn rol als psychopaat is top, broze persoonlijkheid en zwoele stem, maar eveneens beredeneerd en meedogenloos.

Het meeste is overigens al overvloedig neergepend. Wie hem nog niet zag, zien! En wie hem wel al zag, opnieuw zien! Dit was destijds een mijlpaal in de filmgeschiedenis en terecht. En Hitchcock deed er nog een schepje bovenop door bij de release minstens even mysterieus te zijn dan de film zelf. Dikke 4,0* voor mij!

4,0
killerfreak schreef:
Nja, hier zijn dus geen woorden voor. Geweldige film van Hitchcock, wat mij betreft zijn beste. Spanning is te voelen over de hele film, zeker als je 's avonds kijkt, en al zeker als iemand die naast u zit per ongeluk een glas laat vallen
Nee, even serieus. Film die z'n 'status' meer dan waard is. Ie komt zelfs onmiddellijk in mijn top 10, iets dat maar weinig films hem hebben voorgedaan (Shawshank, The Green Mile en The Shining). Oververdiende 4.5*


Ook deze met Halloween paar dagen geleden nog eens gezien. Positief: het is een film die het moet hebben van een geweldige setting, sfeermakende muziek en de schizofrenie van het hoofdpersonage (of nevenpersonage, tis maar hoe je het bekijkt). Hoedanook, een film die na bijna 60 jaar nog steeds overeind blijft als thriller/horror, en vele films van tegenwoordig overstemt qua setting of technologie (hoewel er tegenwoordig veel meer mogelijkheden zijn qua budget natuurlijk, maar goed... budget is daarom nog geen kwaliteit). Het is dan ook niet voor niks een van Hitchcock's beste films!. Negatief: eigenlijk niet echt iets. Alleen vind ik een 4,5* nét iets overdreven, dus ik verlaag naar 4*

avatar van des1
2,5
Gisteren gezegd dat we maar eens een Hitchcock klassieker moesten opzetten... en dan valt op dat deze film die voor de nodige shock zorgde toen die uitkwam, zooo tergend langzaam verloopt. En dan dat uitleggerige aan het eind van de film alsof je met een stel kleuters te maken hebt die kijken. Dialogen doen geforceerd aan, en de regie aanwijzingen liggen er vaak te dik op, bijv. het "wiggle your head so the wig falls off". Ik behoor niet tot degenen die The Master Of Suspense tot misschien wel de beste 1-5 regisseurs vind horen. Daarvoor zijn z'n films te sleets geworden. 2,5* voor de mooie tijdportrettering, met een vrijere moraal op gebied van relaties. Was al voelbaar in North By Northwest.

avatar van Onceuponanytime
4,0
Top ! Spannende mysterieuze zwart-wit film, gesteund door zijn bekende sfeermuziek. Hitchcock forever...

avatar van Filmkriebel
3,5
Deze was onlangs nog op CAZ. Ik vind het niet Hitchcocks beste maar het is een ongelooflijke klassieker door de douche-scène en de muziek die eraan bijdroeg dat hij de "Master of Suspense" werd genoemd. Een hebzuchtige vrouw loopt weg met een een hoop geld en komt toevallig terecht in de Bates motel. Door de moord op Marion ergens halverwege de film te plaatsen vraag je je af hoe het verhaal verder zal gaan. Perkins in de rol van zijn leven.

4,0
geplaatst:
Stond al lang op het verlanglijstje, maar het is pas onlangs van gekomen om Psycho te zien. Het begin deed me het minste, maar van zodra de douchescène gepasseerd is, wordt het echt de moeite en neemt de spanning toe. De personages missen misschien wel wat uitdieping, maar de plot en de spanning die ermee gepaard gaat is echt wel sterk. De monoloog van Perkins en het creepy glimlachje behoort tot het beste van de film. Psycho is bijna 60 jaar oud, maar overleeft moeiteloos tussen hedendaagse thrillers.

avatar van IH88
4,0
geplaatst:
“Mother! Oh God, mother! Blood! Blood!”

Iconische horrorfilm van Hitchcock. Psycho wordt gezien als één van de meest originele, inventieve en spannendste horrorfilms ooit gemaakt. Veel nagedaan, maar nooit geëvenaard. Hitchcock heeft dan ook een feilloos gevoel voor het creëren van een ijzingwekkende sfeer en het kiezen van de juiste schrikmomenten. Ondanks dat de film uit 1960 komt voelt het nergens gedateerd aan, en de zwart-wit beelden dragen juist bij aan de onheilspellende sfeer. Net zoals de fabelachtige muziek.

De introductiefase duurt lang, maar wanneer Marion Crane aankomt bij Bates Motel wordt de spanning langzaam opgevoerd. Het eerste gesprek tussen Marion en Norman Bates zet gelijk de toon, en de douchescene is natuurlijk legendarisch. Het getuigd van lef en vakmanschap dat Hitchcock op de helft van de film wisselt van hoofdrolspeler, en er nog mee wegkomt ook. Natuurlijk moeten de credits ook gaan naar Anthony Perkins, want hij is fantastisch als Norman Bates. Naast Perkins zijn ook Janet Leigh en Vera Miles geweldig op dreef. Het laatste gedeelte in het huis van Norman, en de allerlaatste scene met Perkins, maken deze klassieker helemaal af.

avatar van sparreke22
geplaatst:
Blijft een genot om deze film (nog eens) te zien.
De beklemmende toon die Hitchcock weet op te wekken blijft boeien.
Wat zeker bijdraagt is de muziek/sound van de film.
De film is nergens gedateerd en heeft de tand des tijds zeker doorstaan

avatar van mikey
5,0
geplaatst:
Zo is het!

4,0
geplaatst:
De making of is ook bere goed!!

Gast
geplaatst: vandaag om 19:57 uur

geplaatst: vandaag om 19:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.