Hitchcock (2012)

Redelijke ietwat saaie biografie over de aparte regisseur Alfred Hitchcock m.b.t. het verfilmen van zijn legendarische film "Psycho (1960)". Hoewel er eigenlijk niet echt iets bijzonders gebeurt (eigenlijk was het allemaal zeer braafjes) was het verhaal wel aardig en de kleurrijke uitvoering mocht er ook wel wezen. Ook de cast in de vorm van Anthony Hopkins, Helen Mirren en Scarlett Johansson deed het wel goed en met name natuurlijk de eerste twee.

Goeie film over Alfred Hitchcock tijdens de opnames van zijn grootste succes Psycho. Als fan van het werk van Hitchcock uiteraard een must-see. Ondanks dat Anthony Hopkins en Helen Mirren hier een genot zijn om naar te kijken als het echtpaar, focust de film zich iets teveel op hun huwelijk ipv de werkwijze. Verder een mooie aankleding en de film is, net als Hitchcock zelf, niet geheel zonder humor.

Voor mij kon dit veel beter uitgewerkt worden. het is allemaal wel eens leuk om te zien hoe en wat. Hopkins en Mirren spelen hun rol wel heel goed, elke keer als ze op het scherm verschijnen zie je wel de grote klasse van de acteurs, dat is dan ook een heel mooi pluspunt.

Aan de uitstekende recensie van Zinnema heb ik eigenlijk niets toe te voegen. Hitchcock is een orginele biografie die het vooral moet hebben van de wisselwerking tussen Hellen Mirren en Anthony Hopkins. Beide acteren uitstekend en zette een geloofwaardige Alfred en Alma neer. Voor de liefhebbers van Hitchcock is er genoeg om van te smullen en ook de tijdsgeest wordt erg goed neergezet.

Het kleine bijrolletje van Kurtwood Smith als het hoofd van de censuurcommissie is zeer geslaagd en ook Scarlett Johansson als Janet Leigh is overtuigend genoeg. Nee, de sfeer, de humor en vooral ook de dialogen zijn bij vlagen briljant.

Dit is een klein meesterwerkje.

Aardige film waarbij vooral 'the making of Psycho' het interessantste gedeelte is.De huwelijksperikelen konden me minder boeien en stelden eigenlijk ook niet zoveel voor.Hopkins en Mirren doen het erg goed en ook Johansson overtuigd als Janet Leigh.Hitchcock moet het meer hebben van aangenaam sfeertje dan het bijzonder verhaal maar stelde in zijn geheel toch zeker niet teleur.

Een matige drama/biopic verhaal...

Biopic is mijn genre niet...

Redelijk verhaal...

Matige acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Of het nou Pablo Picasso, Richard Nixon of Afred Hitchcock is, Anthony Hopkins speelt ze vol overtuiging en uiterst geloofwaardig.

De film gaat over 'The Master of Suspense' en zijn vastberadenheid om het boek 'Psycho' te verfilmen, en wat voor effect dit heeft gehad op zijn omgeving en voornamelijk op de relatie met zijn vrouw Alma Reville. Een onuitstaanbare, koppige man, maar aan de andere kant een koddige goedzak met gevoel voor humor. Een mooie kijk in een gedeelte van het leven van regisseur Alfred Hitchcock, die prima films maakte, maar waar ik persoonlijk niet een heel groot fan van ben. Van Hopkins ben ik dat wel, en mijn mening dat hij één van de beste acteurs ooit is wordt met deze film nogmaals bevestigd.

De dames in de film, Helen Mirren en Scarlett Johansson, moet ik ook zeker even noemen, want ook zij hebben hun rol uitstekend neergezet.

Aardig inkijkje achter de schermen van Psycho.

Terwijl niemand vertrouwen in de film had zette Hitchcock gewoon door.

De film zoomt verder in op de relatieperikelen van Hitch en zijn vrouw Alma. Geinig om te zien dat de filmcensuur het absoluut ongepast vond om een doorgetrokken toilet in een film te laten zien.

Een film over the master of suspense, maar dan zonder suspense. Hitchcock is vooral bekend om zijn films, als persoon ben ik minder met hem vertrouwd. Geen idee dus of deze vertolking op de originele regisseur leek. Voor mij kwam het eerder over als een parodie. Fysiek was het wel goed, maar de rest was te komisch om geloofwaardig te zijn. En ook al is het de inspiratie van Psycho, waren de stukken met Ed Gein eerder storend dan een meerwaarde. De film doet zijn best en laat de making of van Psycho zien met tussendoor de relatie tussen Hitchcock en zijn vrouw. Met momenten interessant, maar zeker niet wat je van zo'n film zou verwachten. In een muzikale biopic wil je toch ook graag de muziek van de artiest horen. Daarom mis ik ook de sfeer en suspense van de bekende regisseur in deze film. De hoofdrollen doen het niet slecht, maar kunnen de film niet helemaal redden. Misschien wel leuk voor filmliefhebbers die meer willen zien van een geweldige regisseur. Maar meer is het ook niet.

Geen slechte film maar ik ben toch een beetje op mijn honger blijven zitten. Het leek alsof het soms maar wat aanmodderde en het werd soms een beetje langdradig. Toch een prima film en dit zeker niet in de laatste plaats door de prima acteerprestaties van Anthony Hopkins en Helen Mirren.

Wat een mis-cast, die Scarlett Johansson maar de acteur die Anthony Hopkins speelt is dan WEL weer erg goed gecast. Verder kende de film maar één aardige sequentie wanneer de stress de overhand neemt en Hitch de douchscène zelf even voordoet.
Ik heb weinig geleerd van deze film. Toch kabbelt het prima voort en is het spel van Mirren en Hopkins verder prima.

Anthony Perkins bedoelde ik uiteraard.

Het verhaal richt zich uitsluitend op de periode rondom Psycho, wat zowel goed als minder goed uitpakt. We krijgen een wat eenzijdige kijk op Hitchcock, aan de andere kant is het wel een interessante periode gezien de taboe's rondom die film. Het verhaallijntje met zijn vrouw en een andere vent voegt niets toe en had beter weggelaten kunnen worden. Waarschijnlijk konden ze Mirren alleen over de streep krijgen als ze meer speelminuten kreeg, maar het draait om Hitchcock niet om haar.

Aardig.

Want geeft een aardige inkijk in wie Hitchcock was.

Wordt bovendien aardig gefilmd en aardig verteld.

En meer dan aardig vertolkt!

Enfin.

Jammer dat een grootmeester met een aardigheidje wordt herdacht...maar het is toch dat.

Kijk, je kunt niet alles hebben.

Zeker niet als je dood bent.

3*

Een film over mijn favoriete film, met in de hoofdrol mijn favoriete acteur die mijn favoriete regisseur speelt. Hitchcock opent al geweldig; seriemoordenaar Ed Gein die met een schop de schedel van zijn argeloze broer Henry inslaat, waarna de camera naar rechts draait en Funeral March of A Marionette wordt ingezet (zo'n lekker ironisch melodietje heeft dat ook, dit fraaie muziekstuk is nu overigens voorgoed onlosmakelijk verbonden met Alfred Hitchcock) en ten slotte Hopkins die in beeld verschijnt als de charismatische Hitchcock met zijn karakteristieke onderkin die heel rustig van een kopje thee drinkt. Everyone enjoys a nice murder!

Met biografieën heb ik vrij weinig, boeken bedoel ik. Het kan me eigenlijk niet zo boeien met wie een popster/beroemdheid/kunstenaar de lakens deelt of hoe een platen- of filmcontract tot stand kwam. Ik ben vooral in de kunst geïnteresseerd, niet zozeer in de kunstenaar. Het Leven van Vincent van Gogh van Irving Stone vormt een uitzondering hierop, dat boek vond ik wel heel goed, maar Van Gogh leefde ook een vrij abnormaal leven. Wat biopics betreft ligt dat weer anders, de laatste jaren zag ik veel goede biopics: My Week with Marilyn, Séraphine, Camille Claudel 1915... Maar ook in het verleden: The Elephant Man, Amadeus.. Waarschijnlijk zijn ze zo goed omdat ze net iets afwijken van de gangbare biografie.

Ook in deze film wordt er veel aandacht geschonken aan het privé-leven van de regisseur, maar gek genoeg pakken de huwelijksperikelen van Hitchchock en eega Alma Reville hier wel goed uit. Helen Mirren heb ik eigenlijk nooit echt zo goed gevonden, maar dat kan ook door haar keuze in filmrollen komen. Hier vind ik haar in ieder geval wel uitstekend, met haar gevatte opmerkingen. Ook Johansson als de gereserveerde quasi-verlegen Janet Leigh vond ik echt klasse. Zelfs het lachje is identiek. Alleen James D'Arcy als Anthony Perkins wordt wel onderbelicht, wat toch erg jammer is. Eigenlijk is die auditie het enige wat je van hem krijgt te zien. Meesterlijk trouwens hoe Hopkins daar naar hem zit te kijken vanachter zijn bureau. Dat Mirren dan nog even tussen neus en lippen opmerkt dat Perkins homo is, dat vond ik dan weer nét iets te gemakkelijk, beetje goedkoop zelfs. Het doet trouwens ook allemaal niet ter zake. Er hangt/hing sowieso iets geheimzinnigs om Perkins heen.

Hitchcock is grappig, speels, een film die de dingen gelukkig niet al te serieus neemt, een mooi klein eerbetoon aan de Meester, zijn vrouw uiteraard, en de klassieker Psycho.

Een biografische film over mijn favoriete regisseur met in de hoofdrollen mijn favoriete acteur en actrice van dit moment... Dat kan ik toch niet aan me voorbij laten gaan?

De film verteld over de relatie tussen Hitchcock en zijn vrouw Alma Reville tijdens het maken van Psycho. De horror-film roept aanvankelijk veel weerstand op en komt ergens misschien ook iets te dichtbij Hitchcock's persoonlijke problemen.

Mensen die Hitchcock's biografie hebben gelezen zullen weten dat de filmmakers een aantal keer hun creatieve vrijheid hebben gebruikt. Zo was Hitchcock's voorkomen met langzame praten en nette pakken vooral een act voor de media en tijdens het maken van zijn films. Daarnaast heeft Alma Reville nooit een scène geregisseerd van Psycho en heeft Hitchcock nooit het mes gehanteerd in de douchescène. Ook hoefde Hitchcock geen hypotheek af te sluiten op zijn huis. Hij had genoeg geld om Psycho te financieren. Daarnaast krijgt Hitchcock in de film regelmatig bezoekjes van Ed Gein. Gein was echter niet de inspiratie voor Norman Bates, Robert Bloch was al halverwege zijn boek toen die moorden het nieuws haalde.

Hitchcock is een erg leuke film voor filmliefhebbers. Op zichzelf is het natuurlijk geen heel erg bijzondere film, maar het is leuk om The Master of Suspense eens zelf op het grote doek te zien. Anthony Hopkins neemt zijn maniertjes op een leuke manier over en Helen Mirren geeft een erg aannemelijke invulling aan Alma. Verder zijn Scarlett Johansson, Jessica Biel en James D'Arcy ook goed gecast.

Aanvankelijk vond ik het erg jammer en zelfs storend dat Anthony Hopkins qua uiterlijk niet echt leek op Hitchcock. Ik knapte er eigenlijk een beetje op af. Maar toen de film eenmaal goed op gang was, had ik daar door het goede spel van Hopkins niet zo'n erg meer in. Hij zette een heel goed karakter neer van Hitchcock. Later bekeek ik de extra's op de blu-ray disc en daarin kwam naar voren dat de makers van de film niet zozeer de bedoeling hadden om Hopkins uiterlijk perfect op Hitchcock te laten lijken, maar dat het hen meer te doen was om het neerzetten van een realistisch beeld met betrekking tot het doen en laten (zowel privé als zakelijk) van Hitchcock gedurende de periode dat hij bezig was met de regie van zijn belangrijkste film Psycho. Hitchcock nam een grote gok en besteedde zijn gehele eigen vermogen van 800.000 dollar aan het maken van Psycho. Deze film over een periode uit het leven van Hitchcock blijft me nu bij als "bijzonder boeiend".

Het is 1959 en na het enorme succes van North by Northwest wil regisseur Alfred Hitchcock het eens over een andere boeg gooien. Zijn vrouw Alma Reville [Helen Mirren], die nauw betrokken was bij iedere Hitchcockfilm, geeft hem het boek 'Psycho' van Robert Bloch. Alma doet het weliswaar af als een sensatiezoekende stuiverroman, maar Alfred ziet als een grote uitdaging om hier een meesterwerk van te maken. Omdat geen enkele grote studio waagt zich echter aan het lugubere verhaal dat gebaseerd is op de gruwelijke misdaden van seriemoordenaar Ed Gein [Michael Wincott] besluiten Alfred en Alma de film zelf te produceren. Terwijl Alfred flirt met Janet Leigh [Scarlett Johansson] werkt Alma zelfstandig aan een project met schrijver Whitfield Cook. Hopkins zet een karikatuur neer van ‘The Master of Suspense’ in dit onevenwichtige biografische drama dat een amusante proloog en epiloog heeft die gebaseerd is op Alfred Hitchcock Presents en The Alfred Hitchcock Hour en zowel Johansson als James D’Arcy (als Anthony Perkins die de rol van Norman Bates speelt in Psycho) zijn voortreffelijk gekozen. Gervasi weet echter niet goed wat hij aanmoet met Hitchcocks vermeende obsessie met zijn (veel jongere) actrices. Het einde, hoewel dat overeenkomst met Hitchcocks woorden toen hij in 1979 de AFI Lifetime Achievement Award in ontvangst nam, komt daardoor wat vreemd en geforceerd over. En het is nooit overbodig om te zeggen dat Mirren subliem is.

Matig.

Het eerste half uurtje is vrij luchtig en kijkt ook gemakkelijk weg. De theatrale vertolking van Anthony Hopkins doet me wel niet veel, maar Helen Mirren biedt goed weerwerk. Nadien wordt de film, weinig verrassend, wat serieuzer als de innerlijke strijd van Hitch of de huwelijksperikelen de kop op steken. De film blinkt daarin niet uit en ondanks de beperkte speelduur voelt het zeker lang genoeg aan. Wat de film wel goed doet, is dat ik goesting heb gekregen om toch maar eens wat meer van Alfred Hitchcock te zien. Al was het maar omdat het "moet" als filmliefhebber.

2,5

Kende deze nog niet. Vind films over filmmaken altijd wel leuk en kende deze productionele geschiedenis nog niet. Fijne cast ook al is Hopkins wel te veel Hopkins

Kijkt lekker weg. 3,5

Knap geacteerd door Hopkins en Mirren. Maar er had nog meer in verwerkt gemogen van de film “Psycho”, het draait perslot om deze film. Interessant dat ook de relatie tussen zijn echtgenote aan bod komt. Heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan dat Hitchcock getrouwd was, en dan nog met een dame met talent.

Ik heb, zo goed als, alle films van Hitchcock gekeken, sommige meerdere keren, denk dat ik Psycho misschien wel 5 keer heb bekeken…..ook Psycho 2 vond ik zeer de moeite, maar die is door een ander geregisseerd, juist ?

Vreemd, ik dacht gans de tijd dat ik naar Peter Boyle zat te kijken.

Met 'Hitchcock' en 'biografie' in het achterhoofd zette ik me met een verkeerd beeld in het achterhoofd voor het scherm.

De zoektocht naar een budget om Psycho te draaien, en de huwelijksperikelen van de regisseur en zijn echtgenote: veel wijzer over het leven en de carrière van Alfred Hitchcock ben ik niet na het zien van deze film.

Ik heb er van genoten, zag goeie acteurs, het is allemaal mooi in beeld gezet, en het blijft best wel boeiend van begin tot einde. Maar volgens mijn bescheiden mening had nagenoeg hetzelfde verhaal kunnen gedraaid worden rond om het even welke andere - echte of fictieve - filmmaker.