menu

Images (1972)

mijn stem
3,56 (54)
54 stemmen

Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk / Ierland
Drama / Horror
101 minuten

geregisseerd door Robert Altman
met Susannah York, Rene Auberjonois en Marcel Bozzuffi

Cathryn heeft zich afgezonderd in een ver afgelegen landhuis waar ze hoopt een kinderboek te schrijven. Als gevolg van haar angsten gaat ze echter psychisch achteruit, waarbij ze de realiteit uit het oog verliest en fantasie de overhand gaat nemen. De mannen die in haar leven een rol hebben gespeeld, spelen veelal de hoofdrol in haar hallicunaties die steeds permanenter aanwezig zijn. Een zenuwinzinking zorgt er zelfs voor dat ze deze mannen probeert te vermoorden, dat terwijl sommige van hen al dood zijn. Kan ze haar angsten overwinnen en weer in het reine met zichzelf komen?

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=BCEdP2ObHGA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van danuz
Deze eerste Altman (voor mij dan) deed me wat denken aan Roeg's Don't Look Now. Cathryn raakt langzaam (alhoewel, ze had maar enkele minuten in de film nodig) geabsorbeerd door haar waanbeelden en ook de kijker is snel kwijt welke mannen er nu echt rondlopen, en welke in haar hoofd.

De film is soms mooi geschoten, wat weer afgewisseld wordt met veel 'gewone' scènes. Sfeervol kon ik het ook niet altijd noemen, voelde ook maar weinig binding met de personages, wat toch funest is bij een film als deze. Vond Sussannah York goed spelen, maar toch kon ze me niet de gehele speelduur meekrijgen in haar wereld.
Had er verder misschien iets meer van verwacht. Soms trok de film me echt mee, andere momenten deed het me minder. Wel benieuwd naar andere films van Altman, eens opzoek naar McCabe & Mrs. Miller.

avatar van goongumpa
Danuz, hoe heb je deze film gezien?

avatar van goongumpa
Prachtige poster trouwens!

avatar van yeyo
4,0
Intrigerende, freudiaanse psycho-horror van Altman, kleinschalig en subtiel op alle vlakken. Het duurt relatief lang voor shots afgebroken worden, wat bijdraagt aan de desolate sfeer. Ook de montage is erg vloeiend en zacht. Plotse opflakkeringen, zoals zoom-ins, zijn bijgevolg voldoende om de nodige suspense te creëren. Daarnaast werken dissonante geluidseffecten en de creepy score van Williams erg sfeerversterkend.

Het uitgangspunt (onderscheid tussen waanvoorstellingen en realiteit) heb ik wel al beter uitgewerkt zien worden. In vergelijking met my all time favorite Repulsion schiet deze film toch lichtjes tekort en het is wellicht daarom dat ik er niet helemaal euforisch over kan zijn.

Mooiste scène: de hallucinante rit door de mistige weiden.

avatar van Davidus
4,5
Heerlijke beklemmend psychotisch drama. Geweldige jaren 70 sfeer, mooie, verlaten landschappen, bevreemdende geluidseffecten, een steeds weirder wordende hoofdpersoon. Deed soms denken aan the Tenant. Geweldig hoe zo'n sfeer gecreeerd wordt op een (ogenschijnlijke) simpele en subtiele wijze.

Reinbo
Interessante Altman die ook mij heel erg aan het werk van Roeg deed denken. Met name Man who fell to Earth, maar ook thematisch heeft het overeenkomsten met Track 29 en Cold Heaven. Maar gek genoeg is deze eerder dan het grootste deel van het oeuvre van Roeg. En toch is dit juist een typische Roegiaanse film. Enkel 3 Women komt in de buurt, al zat de vervreemding ook in Brewster McCloud. Of is het allemaal toch terug te voeren op Performance?

Tot zover het raadsel van de beïnvloeding. Verder erg mooie intrigerende film met schitterende cinematografie van Zsigmond, de DOP die later verantwoordelijk was voor films als Close Encounters, The Deer Hunter en Heavens Gate. Verder intrigerend verhaal over een psychotische vrouw vol hallucinante geluidseffecten en spannende zooms. Wederom typisch Roeg (of toch Altman?)

Al met a kom ik bij deze eerste kijkbeurt tot een 4*, maar mocht deze ooit op blu ray verschijnen, dan kan ik me haast niet voorstellen dat daar geen halfje bij komt.

Bijzonder.

avatar van Ferdydurke
4,5
Images is een fascinerend spiegelspel, wemelend van de geesten in een consequent realistische setting; ingetogen en onderkoeld. De sterk spelende Susannah York hoeft niet schuimbekkend en krijsend met haar ogen te rollen om duidelijk te maken dat er iets heel erg mis met haar is.

Onheilspellend, maar tegelijkertijd down to earth en steeds weer ontnuchterend is hier de toon en sfeer; wat dat betreft is de aardige score misschien nog iets te nadrukkelijk aanwezig.

Typerend is wel dat het hier een kortpotige, nieuwsgierig kwispelende cocker spaniel (ik ben slecht in merken) is die panische angsten teweegbrengt, en niet bijvoorbeeld een vervaarlijk grommende bouvier of zo iets.

Interpretaties liggen voor het opscheppen, maar Altman houdt zoals altijd alle balletjes in de lucht, en laat nooit echt de balans doorslaan in een bepaalde richting. Wie weet is dat de reden dat nogal wat van zijn films niet erg veel weerklank vonden; en ook bij deze film vond men het niet erg de moeite waard om ‘m eens stevig in de markt te zetten.

Waan enerzijds en werkelijkheid anderzijds, natuurlijk. Maar is dat onderscheid, uiteindelijk, werkelijk te maken? Wat is het objectieve oog vergeleken met het geestesoog, met een perspectief opgebouwd uit persoonlijke ervaringen, waarmee iederéén kijkt?

Images is alleen daarom echt interessant, omdat het méér dan een ziektegeschiedenis is. Cathryn komt voortdurend zichzelf tegen, ook als dat schijnbaar niet het geval lijkt. Of is. Zeer effectief, en somtijds schitterend verbeeld. Bij de eerste scène van Susannah (Cathryn Harrison), die Cathryn (Susannah York) recht in het gezicht aanstaart, gingen mijn haren overeind staan.

Misschien is die uiteindelijke ongrijpbaarheid van het geheel wel de reden dat Altman het zich kan permitteren om Cathryn een kinderboek over een eenhoorn te laten schrijven, aan een sigaartje te laten lurken, de camera in de keuken dood te schieten, en haar persoonlijkheid bijna letterlijk in puzzelstukjes uiteen te laten vallen (de cover van de Italiaanse uitgave van de dvd is nota bene van dat beeld voorzien). Nogal ‘sterke’ beelden, die, als een film van te voren al op een bepaalde rails gezet is, de boel in het slot zouden gooien.

Maar zo werkte Altman niet, ook letterlijk niet trouwens. Ook bij Images werd uitgegaan van een minimaal raamwerk, en kreeg de film zijn definitieve vorm pas gaandeweg het productieproces, in herhaaldelijk overleg met, en met grote inbreng van de acteurs. Acteurs die hem (daarom) doorgaans op handen droegen; dat zal er aan bijgedragen hebben dat hij gaandeweg zijn carrière haast iedereen voor zijn camera kon krijgen. Of zijn werk daar op den duur nog echt beter van werd is de vraag, maar met name in de jaren zeventig heeft dat in ieder geval een aantal unieke films opgeleverd.

En deze is daar één van.

avatar van de grunt
4,0
Arrow snapt 't

avatar van Ferdydurke
4,5
Dat is goed nieuws zeg.

En ook bepaald geen overbodige luxe wat mij betreft, gezien het beeld van mijn Italiaanse dvd met z'n reusachtige zwarte balken rondom, en z'n uitgewassen kleuren.

avatar van Bélon
4,0
Intrigerend en ongrijpbaar -OK vaag kan ook- kleine 4* maar ga 'm nog wel eens herzien. Fijne soundtrack: dat geklingel van dat eh klingel dingetje (?) aan de achteruitkijkspiegel hoor ik nog naresoneren een dag later.

avatar van John Milton
4,0
Altman en ik kunnen alle kanten op. Gosford Park (2001) was de eerste die ik zag destijds, gevolgd door The Long Goodbye (1973) en MASH (1970). Twee zevens en een een mager zesje voor die laatste. McCabe & Mrs. Miller (1971) daarentegen vond ik fantastisch, zo niet een meesterwerk. Deze film zit gelukkig ook meer aan die kant van het spectrum, al haalt het dat niveau wellicht niet. Het scheelt misschien dat ik vaak geïntrigeerd ben bij films waarin het psychologische aspect een grotere rol speelt, met name wanneer een psychische achteruitgang heel goed wordt verbeeld.

Susannah York kwam op mij wisselend geloofwaardig en toch een tikkeltje over the top over (in Cannes was men schijnbaar wel volledig overtuigd), maar als geheel werkte het voor mij erg overtuigend. Altman slaagt er hier goed in om over te brengen hoe het zou voelen om geplaagd te worden door zulke hallucinaties, en daar langzaam steeds meer aan onder door lijken te gaan

4*

avatar van Noodless
3,5
Bijzondere film die volledig wordt gedragen door het kunnen onderscheiden van de realiteit en waanzin. En ik moet bekennen dat de puzzelstukjes op het einde niet volledig passen en dat vragen onbeantwoord blijven. De hallucinaties die veelvuldig aanwezig zijn maken dat je als kijker net zoals het hoofdpersonage de werkelijkheid met fantasie niet meer kunt onderscheiden. Het slot geeft je wel een hint, maar echt duidelijkheid geven is iets anders. Misschien bij een tweede poging?
Leuk is ook het gegeven dat de echte voornamen van de vijf acteurs in de film gewoon onderling gewisseld zijn. Zo speelt Susannah York Cathryn en Cathryn Harrison Susannah. Een fascinerend idee dat past bij het thema van de film. De locatie is prachtig en geeft echt een gevoel van verlatenheid. York speelt haar rol goed en is constant in beeld. De muziek en geluidsfragmenten dragen ook positief bij en brengen samen met de mooie setting een nare sfeer die past bij de film. Merkwaardig is wel dat ondanks de nieuwsgierigheid naar wat echt of niet echt is, dat de film niet echt spannend wordt. 7/10

Gast
geplaatst: vandaag om 15:55 uur

geplaatst: vandaag om 15:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.