Hitchcock (2012)

Voel me ineens heel eenzaam als enige 4*-stemmer tussen louter 2,5*-en. Geef ik toe dat die 4* ook voor mij hoog uitvallen, maar toch is dit toch een heerlijke semi-fictieve biopic over een markante regisseur in de tijd dat hij Psycho maakte. Mirren speelt naast Hopkins een voortreffelijke rol als de vrouw van. Verder is de film luchtig, toch serieus, en allerminst pretentieus - iets waar dit soort films (met zulke onderwerpen) nog wel eens de mist in willen gaan. Samenvattend dus geen epische film over een episch regisseur, maar in al zijn luchtigheid toch een zeer genietbare prent.

P.s. Is dit nu alweer downloadbaar..?

Hitchcock

Moet toegeven dat ik toch grote verwachtingen had tov deze film. Het gaat om één van de grootste en meest invloedrijkste filmregisseur/legende allertijden. Ik bleef gedurende de film een beetje op mijn honger zitten misschien omdat ik er iets geheel anders van had verwacht.

Ik vind dat men tijdens de film te hard de nadruk had gelegd op de persoonlijke relatie tussen Hitchcock en zijn vrouw. Dat had voor mij meer gemogen als een soort van "aanvulling" al wil ik niet oneerbiedig klinken want ik besef ook wel dat zij de sterke vrouw was achter de grote man.

Wat ik goed vind aan Hitchcock is dat men alle facetten rond het filmen van de de film "Psycho" toont. het was niet allemaal rozengeur en manenschijn. Je leert "Hitch" kennen zoals de mensen die het dichtst bij hem stonden kennen. Ook hij kreeg te maken met tegenwind (zowel op professioneel als privé-vlak) en werd toen al als een soort van legende beschouwd (wat niet altijd in zijn voordeel was, lijkt me). De knipoogjes als verwijzing naar andere films van Hitchcock vond ik zeker leuk gevonden en origineel. De scène's die echt gingen over het filmen van "Psycho" vond ik het interessantst, je zag de inbreng van Hitchcock als regisseur, hij kreeg de dingen klaar en heeft van Psycho een waar kunstwerk gemaakt.

Voor mij stak natuurlijk Hopkins er met kop en nek bovenuit, maar ook Johansson mocht er zeker zijn als de de nieuwe muze van Hitchcock. De samenwerking tussen hun twee vond ik wel verfrissend in die zin dat je hen beiden eens vanuit een ander perspectief kunt bekijken. Ik was een beetje teleurgesteld over de rol die Helen Mirren in Hitchcock speelt, voor mijn part had dit even goed een minder bekende actrice kunnen vertolken denk ik.

Ik ga zeker deze film nog een keertje opnieuw bekijken en zou hem ook aanraden. Ik heb nu wel zin gekregen om meerdere films van hem te bekijken

Voornamelijk vermakelijk door het bronmateriaal... al die anecdotes verbloemen het feit dat deze film wat te weinig om het lijf heeft. Het blijft allemaal te luchtig, te oppervlakkig.

Met het acteerwerk verder weinig mis. Hopkins lijkt fysiek niet echt op Hitchcock, maar overtuigt toch.

Vermakelijke film die nooit echt beklijft. Alle aanzetjes tot drama zijn er, maar men durft blijkbaar niet heel diep te graven en kiest voor een brave en speelse film.

Wel zien we een leuke inkijk in het maken van film toentertijd, in het leven van Hitch zelf -met zijn voorliefde voor blondine's en zijn strijd met zijn corpulentie- en we zien een verhaal over liefde. Vooral de keuze een kort moment te pakken (tegen het einde van zijn glorieperiode) pakt redelijk goed uit. Zo krijg je een heel aardig beeld en past dat prima in 100 minuten zonder dat je het idee hebt dat men iets miste.

Hopkins is prima als de Meester zelf maar vooral Mirren steelt de show, met heerlijke snedige opmerkingen en iets dat op diepgang lijkt. Zij is duidelijk beter dan het bronmateriaal. Johansson is ook verrassend sterk, en eigenlijk ook gewoon mooier dan Janet Leigh.

Ook een pluspunt voor de muziek die op de werken van Hitchcock gebaseerd lijkt te zijn en ook zo in zijn films zou passen. Wonderbaarlijk genoeg past het ook in deze film.

Prima stuk vermaak, maar blijven hangen doet het niet. 3*

Best vermakelijk maar nogal oppervlakkig portret van regisseur Alfred Hitchcock, ten tijde van het maken van zijn grootste hit, Psycho. Uiteindelijk draait de film meer om zijn huwelijkscrisis dan over het maken van Psycho. Helen Mirren is uitstekend als zijn vrouw Alma, die altijd op de achtergrond is gebleven maar instrumentaal was voor Hitchcock's carrière. Hopkins is nogal eendimensionaal en weet zijn personage eigenlijk nergens de benodigde geloofwaardigheid mee te geven. De hele film blijft uiteindelijk steken in goede bedoelingen. Het is allemaal net iets te gekunsteld en regisseur Sacha Gervasi (bekend van de geweldige documentaire Anvil:The Story Of Anvil) kan het geheel niet genoeg leven inblazen.

Zeer goed en aangename biopic over Hitchcock in de tijd dat hij de kaskraker Psycho wou gaan draaien. Anthony Hopkins als Alfred Hitchcock was geniaal maar de show wordt gestolen door Helen Mirren als zijn vrouw en toeverlaat Alma. Scarlett Johansson als Janet Leigh was een gouden vondst met de opmerking dat Scarlett vele male mooier is dan Janet Leigh. De rol van Jessica Biel als Vera Miles was het enigste smetje in deze prachtige film. Ook leuk was om een bijna onherkenbare Toni Collette als Peggy Robertson te zien. Verder een prima setting en dito tijdsbeeld van de eind jaren '50 en begin jaren '60 . Voor de film liefhebber een echte aanrader en niet alleen voor de fans van Hitchcock.

Hitchcock speelt zich af in het jaar 1959, het jaar dat vooraf ging aan de release van Psycho. We zien een regisseur in zijn hoogdagen, die zich bij het grote publiek onsterfelijk gemaakt heeft met films als North By Northwest en Vertigo. Zijn fans en de studio’s verwachten meer van hetzelfde. Maar Hitch is ontzettend eigenwijs en wil voor zijn volgende project iets totaal anders. Hiervoor heeft Hitch de onvoorwaardelijke steun nodig van zijn vrouw. Want achter elke sterke man, staat een nog sterkere vrouw. En dat is ook waar dit portret in essentie om draait: een relatie die barsten vertoont en meermaals op springen staat, waarin intense vreugde afgewisseld wordt met diep verdriet, een relatie die bedreigd wordt door jaloezie, egoïsme en grote offers, maar waarin de liefde uiteindelijk alles overwint.

De Master of Suspense wordt voortreffelijk vertolkt door Anthony Hopkins, die met behulp van KNB EFX een lichamelijke metamorfose ondergaan heeft. De chemie tussen Hopkins en Mirren resulteert in even snedige als ontroerende dialogen. Ze tekenen een enerzijds intellectuele en anderzijds emotionele verstandhouding uit die een onmisbaar ingrediënt is in het slagen van dit project. Dat en de magistrale timing van Hitch om het publiek voor het eerst te confronteren met een monster van vlees en bloed, maakten van Psycho een klassieker.

Uitgebreide review: Cult Movies Reviewed: Hitchcock (2012, Sacha Gervasi) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Heb altijd veel van Hitchcock films gehouden en was ook ontzettend benieuwd naar deze biopic. De negatieve meningen over het acteren van hopkins deel ik niet. Er valt iets voor te zeggen dat Hopkins nog te veel op Hopkins zelf lijkt ipv Hitchcock. Maarja, das ook niet zo gek. Hitchcock was gewoon uniek in zijn doen en laten. De enige die Hitchcock natuurgetrouw zou kunnen spelen was Hitchcock zelf. Echt een legende was die man met een geweldige pokerface, gevoel voor timing en drama.

Ik heb zelf ook wel wat dingen gemist in de film die ik over hem gelezen heb, maar de intense samenwerking met zijn vrouw was nieuw voor me en het gaf een leuke twist aan zijn persoon vond ik.

Ik heb dan ook genoten van deze film en ik zou hem iedereen aan raden om ook eens te kijken.

Ligt misschien aan mij maar wordt in deze film net niet gezegd dat Vertigo zowel een financieel als kritisch falen was?

Verder niet zo heel boeiend. Beetje in de lijn van My Week With Marilyn, alleen iets luchtiger gebracht. Ik heb Hitchcock nooit zelf bezig gezien, maar kijkend naar Hopkins kan ik me niet van de indruk ontdoen dat Hopkins geen al te beste beurt maakt. Hij komt er geforceerd en overstated over. Nu kan het nog altijd zo zijn dat Hitchcock echt zo was, maar dan moet het wel een compleet onuistaanbare klier geweest zijn.

De beste rol is eigenlijk nog voor Mirren, beetje raar aangezien ze niet echt in de schijnwerpers staat in deze film. Het gekeuvel tussen de twee oude mensen is alleen niet zo boeiend, de making off Psycho ook niet als de film zelf je niet zo boeit en met bijrollen als die van Johansson komt je ook niet ver.

Verder wel redelijk geschoten, de soundtrack is me eigenlijk niet eens opgevallen. Het is een niemendalletje van een film met een povere Hopkins, een slechte Johansson en een aardige Mirren. Alleen jammer dat het compleet nergens over gaat.

2.0*

Hitchcock (2012) – Het maken van Psycho en de vrouw achter de man

Hitchcock is een onmiskenbaar icoon in de canon der filmgeschiedenis. Deze film geeft een kijkje achter de schermen tijdens het maken van wat misschien wel zijn bekendste film is en laat ons kennismaken met de sterke vrouw achter de man Alfred Hitchcock.

We zien als kijker een gevulde bioscoopzaal. De mensen kijken ademloos omhoog naar het doek. Er is enkel een douchekop in beeld. Achter in de zaal gluurt Hitchcock mee over de anonieme hoofden van zijn publiek. Het is de eerste voorstelling van Psycho (1960) en de wereldberoemde regisseur staat enigszins nerveus in de foyer, het móet een succes worden… Wederom zien we de absolute focus van het publiek. Plots wordt het douchegordijn ruw opengetrokken en de snerpende viooltonen van Bernard Hermanns score doen de haren van het publiek recht overeind staan, toepasselijk begeleid door ijselijk gegil vanuit de zaal. Met woeste gebaren doet Hitchcock synchroon de messteken na en dirigeert hij de bange kreten. Waar of niet, het beeld is op en top Hitchcock, als dirigent van onze angst en spanning.

UITGEBREIDE REVIEW

Redelijk vermakelijk door het spel van Hopkins maar verder een zeer oppervlakkige film. Het verhaal is gewoon onvoldoende voor een speelfilm. Dat hebben de makers geweten want er wordt heel geforceerd wat drama bijgehaald dat makkelijk weggelaten had kunnen worden (Hitchcock die zijn vrouw er min of meer van verdenkt vreemd te gaan, zijn soort van nachtmerries[/spoile]. Dat maakt het gewoon een matige film.

Onderhoudende, maar oppervlakkige biopic. Enerzijds zijn Hitch' duistere kanten duidelijk een onderdeel van het plot, anderzijds lijken de makers daar niet al te ver mee te willen gaan, om de luchtige toon niet te doorbreken. Veel van de perikelen in dit achtergrondverhaal van Psycho komen ook niet overtuigend over, alsof ze verzonnen zijn. Dit geldt zelfs voor de dingen die werkelijk gebeurden. Het wat al te komische sfeertje is daar debet aan. Je ziet het zelfs terug in Anthony Hopkins, die een knappe imitatie neerzet, maar tegelijkertijd nooit een mens van vlees en bloed creëert, in tegenstelling tot Helen Mirren overigens. Het voelt eigenlijk een beetje als een tv-film aan. Het kijkt fijn weg en is wel grappig, zeker voor fans van Hitchcock en Psycho is het wel een aardige hommage, maar er had zeker meer ingezeten dan dat.

3*

Beste kijkers,

Gaf een leuk beeld van wat en hoe het in een periode van zijn meesterwerken er aan toe ging. Anthony Hopkins heeft weer wat fraais neergezet en ik verwachte eigenlijk niet anders. Ik zou dit wel anders als genre benoemen, nl, documentaire.

Voor ons was het de moeite waard en we zijn direct 4 van zijn (meester) werken gaan opsnorren, dus dat worden weer heerlijke kijkmomenten.

Waardering 4.

Interessant als het om de totstandkoming van Psycho gaat, flauwtjes als het zich toespitst op de man en hoe hij met de vrouwen in zijn leven omgaat. Deze douche is in ieder geval niet zo overtuigend. Zal er ook wel mee te maken dat Hopkins nooit aan het idee ontsnapt dat hij Hitchcock probeert na te doen. Moeilijk serieus te nemen, waarmee de relationele beslommeringen en de fascinatie voor z'n hoofdrolspeelster nergens een indringend beeld oplevert. Johansson en Biel bakken er vrij weinig van en dat Ed Gein een paar keer voorbij komt, maakt dit portret er ook niet beter op.

D'Arcy is wel iets boeiender, al was het alleen al vanwege de opvallende gelijkenis met Perkins. Toch is het spijtig voor Mirren, die met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Rondom het maken van de befaamde horrorklassieker gaat het er allemaal wat gemakkelijker in. Iets als de strubbelingen met de Motion Picture Production Code is bijvoorbeeld een leuk onderdeel. Hopkins lijkt ook iets meer in z'n element als hij de vastberadenheid en humor van Hitch aan de dag mag leggen. Dat maakt het al met al licht verteerbaar, maar voor een biopic blijft het aan de magere, oppervlakkige kant.

De films van Hitchcock intrigeren mij over het algemeen zeer dus ik moest deze film zeker zien! Hij behoort voor mij tot mijn favoriete regisseurs, vooral vanwege zijn eigen stijl die elke film van hem weer kenmerkt.

Naar mijn mening wordt hij terecht de 'master of suspense' genoemd.

Ik was dus benieuwd wat deze biopic zou brengen.

De film speelt zich af tijdens het maken van zijn film Psycho en concentreert zich ook op zijn relatie met zijn vrouw Alma, uitstekend vertolkt door Helen Mirren.

Het eerste kon mij eigenlijk meer boeien. Ik heb Psycho gezien, toch wel een pré om deze film wat interessanter te vinden.

Leuk om te zien zijn de gesprekken met de filmstudio over wat wel en wat niet toegestaan is om aan het publiek te vertonen. Af en toe kwam Hitchcock zeer grappig uit de hoek, zeker in die gesprekken, en op dat soort momenten vond ik Hopkins op z'n best, verder was het nogal eendimensionaal wat hij liet zien.

Verder is het een redelijke film, maar had er meer van verwacht!

3*

Hitchcock's hommage.

De film begint direct prettig met een goed gelijkende Hitchcock die ons kijkers fijntjes het belang van seriemoordenaar Ed Gein bijbrengt. Het donkere randje humor dat in veel van zijn films terugkwam, opent deze biografie. Deels fictief volgens velen en voorzien van een paar weinig subtiele wendingen die er nog net niet op wijzen dat mevrouw Hitchcock eigenlijk Psycho heeft gecreëerd. Althans, haar man heeft de film geregisseerd, maar zonder haar hulp in de montageruimte, waar de dikke filmmaker schijnbaar de foute keuzes maakte, was zijn meesterwerk nooit iets geworden. Het moge duidelijk zijn, hier is weinig plaats voor valse romantiek. Of juist wel? Ook zijn jaloezie en onmogelijke maniertjes vormen speerpunten in een komisch drama voor de liefhebbers. Een vreemdsoortige hommage.

Anthony Hopkins is dankzij een fatsuit en een hoop liefde voor zijn regisserende held verworden tot de beroemde Alfred en Mirren trekt veel aandacht naar zich toe als zijn belangrijke echtgenote. Hitch zijn vele voorliefdes ten spijt. Wat jammer is aan deze lekker wegkijkende biografie, is dat de film zich slechts op een bepaalde tijdspanne richt; die ten tijde van Psycho. My Week with Marilyn deed iets soortgelijks. Er wordt gerefereerd aan het tegenvallende succes van Vertigo, hit North by Nortwest en, middels een ludiek slot, The Birds, maar je zou graag meer willen weten over de meester der suspense zijn vele andere films. Zijn kennismaking met Anthony Perkins doet hopen op zo min mogelijk fictieve gronden. En ach, wat kan het ook schelen hoeveel er wel of niet waar is? Hitchcock boeit van begin tot eind.

Zeer goed.

Met dank aan 20th Century Fox voor het recensie-exemplaar.

De figuur Hitchcock gedegradeerd tot een banale romantische komedie. Kluchtig, bijzonder zwak geschreven (vertrouw nooit een film waar iedereen in toffe kwinkslagen spreekt) en met de subtiliteit van een pletwals. Slechtste film die ik in maanden zag.

Alfred Hitchcock is absoluut één van mijn favoriete regisseurs, met Rear Window en Strangers on a Train als absolute hoogtepunten in zijn oeuvre. Was daarom al tijden benieuwd naar deze film over 'Hitch'.

Gisteravond gezien en heb me kostelijk vermaakt. 'Hitchcock' kent een lekker sfeertje en is een mooie mix tussen leuke (typisch zwarte Hitchcock) humor en goed passend drama. Aparte vent bij tijden ook die ouwe. Met (financiele) gok Psycho als meeslepend fundament worden we meegetrokken in een zeer interessant jaar van de dikke regisseur. Echt een geniale scéne wanneer Hitchcock op het einde in de hal van het theater de schreeuwen van het publiek staat te ''dirigeren''. Heerlijk. Een grote stap in de filmwereld, het ontstaan van Psycho. Deze film laat alles eromheen mooi zien en vertelt het verhaal zeer vermakelijk.

Uitstekende rollen van Anthony Hopkins en Helen Mirren als Alma Reville, de onmisbare steunpilaar van 'Hitch, hold the cock'. Het huis van de twee in de film had ik al een paar keer vaker gezien, o.a. in de serie 'Californication'. Mooie stek. Jep, erg leuke film.. geinig einde ook met die kraai. Dikke voldoende.

Deze biopic eens bekeken en 'k vond het een prima film. Niet de meest diepgravende film, eerder een lichte hap. De film focuste vooral op de periode tijdens Psycho. Veel nieuws ben 'k wel niet meer te weten gekomen in deze film.

De cast zat goed , 'k vond Anthony Hopkins wel goed als Alfred.

Leuk om eens gezien te hebben, niet veel nieuws onder de zon, maar een vermakelijke film.

Alfred Hitchcock and the Making of Psycho

Als groot Hitchcock fan is de film Hitchcock een must-see. Toch stond ik hier niet om te springen en dat is voornamelijk vanwege de leading ladies in de film. Op zich niets tegen Scarlett Johansson, verre van zelfs, maar voor de rol van Janet Leigh leek ze me toch niet helemaal op haar plaats en om over Jessica Biel dan nog maar te zwijgen. Het is weer bijna tijd voor eindejaarslijstjes dus me er gisteren dan toch eens aan gewaagd.

De opening in de stijl van Alfred Hitchcock Presents (weliswaar nu in kleur) was wel leuk, inclusief het bijhorende deuntje, maar voor de rest blijft dit allemaal nogal standaard. Op zich zit het wel degelijk in elkaar gestoken, daar niet van, maar de film geraakt nergens verder dan de platgetreden paadjes en dat is zonde. Het viel me eerlijk gezegd ook wat tegen dat de film voornamelijk over de totstandkoming van Psycho gaat. Nogal logisch als je bekijkt dat het boek waar deze film op is gebaseerd Alfred Hitchcock and the Making of Psycho heet maar verder dan wat leuke anekdotes geraakt de film niet. Ik verwachtte meer uitdieping van de 'duistere kant' Hitchcock zelf (ik heb de indruk dat ik daarvoor naar The Girl zal moeten gaan zien die zich baseert op de relatie tussen de regisseur en Tippi Hedren, hoofdrolspeelster in The Birds) en met uitzondering van de scènes met Ed Gein is daar maar bitter weinig van te merken. Scènes die voor de rest trouwens totaal geen toegevoegde waarde hebben.

Ik blijf mijn twijfels hebben over Anthony Hopkins. De ene moment weet hij zich vrij goed staande te houden als Hitchcock maar op andere momenten slaagt hij echt compleet de bal mis. Ik had ook de indruk dat de make-up niet altijd even goed geslaagd was en dat hij op sommige punten dikker leek dan anders, vooral in zijn gezicht. Voor de rest een vertolking die vooral bol staat van de typetjes (het trage praten, de manier van wandelen, ...) maar uiteindelijk nog wel redelijk goed te doen is. Aangenaam verrast wel door Johansson. In het begin nogal onwennig maar ze geraakt beter en beter in de rol van Janet Leigh. Jessica Biel is weer vrij waardeloos te noemen maar die heeft gelukkig niet al teveel screentime. Het is uiteindelijk dan ook Helen Mirren die de grote verrassing is. Een rol die op zich moeilijk is in te vullen omdat de focus vooral op Hitchcock zelf ligt maar Mirren weet een zekere dimensie aan Alma te geven die ik wel kon waarderen. Had gerust wat meer in beeld gemogen.

Ik neig eerlijk gezegd nog iets meer naar een 2.5* dan 3* maar het is dankzij Helen Mirren en Scarlett Johansson dat ik toch nog een halfje extra geef. Een handvol leuke anekdotes maken overduidelijk geen goede film en het is wachten tot een volledige biografie in plaats van deze bespreking van een periode, een keuze die trouwens wel erg goed werkte in My Week with Marilyn maar dat terzijde.

3*

Wie iets groots rond the master of suspense had verwacht, komt bedrogen uit want we krijgen een "snatch", een soort sentimenteel romantische dan nog, uit zijn leven.

Niettemin, het intrige rond het maken van "Psycho", de acteurs die de stars van vroeger interpreteren (James D'Arcy als Anthony Perkins vond ik fantastisch), de klasse van een Hopkins en een Mirren en het al bij al oplichten van de privé-trekjes van de meester en zijn omgeving, maken van deze film toch een "even de moeite waard"-prent.

Redelijke ietwat saaie biografie over de aparte regisseur Alfred Hitchcock m.b.t. het verfilmen van zijn legendarische film "Psycho (1960)". Hoewel er eigenlijk niet echt iets bijzonders gebeurt (eigenlijk was het allemaal zeer braafjes) was het verhaal wel aardig en de kleurrijke uitvoering mocht er ook wel wezen. Ook de cast in de vorm van Anthony Hopkins, Helen Mirren en Scarlett Johansson deed het wel goed en met name natuurlijk de eerste twee.

Goeie film over Alfred Hitchcock tijdens de opnames van zijn grootste succes Psycho. Als fan van het werk van Hitchcock uiteraard een must-see. Ondanks dat Anthony Hopkins en Helen Mirren hier een genot zijn om naar te kijken als het echtpaar, focust de film zich iets teveel op hun huwelijk ipv de werkwijze. Verder een mooie aankleding en de film is, net als Hitchcock zelf, niet geheel zonder humor.

Aan de uitstekende recensie van Zinnema heb ik eigenlijk niets toe te voegen. Hitchcock is een orginele biografie die het vooral moet hebben van de wisselwerking tussen Hellen Mirren en Anthony Hopkins. Beide acteren uitstekend en zette een geloofwaardige Alfred en Alma neer. Voor de liefhebbers van Hitchcock is er genoeg om van te smullen en ook de tijdsgeest wordt erg goed neergezet.

Het kleine bijrolletje van Kurtwood Smith als het hoofd van de censuurcommissie is zeer geslaagd en ook Scarlett Johansson als Janet Leigh is overtuigend genoeg. Nee, de sfeer, de humor en vooral ook de dialogen zijn bij vlagen briljant.

Dit is een klein meesterwerkje.

Een matige drama/biopic verhaal...

Biopic is mijn genre niet...

Redelijk verhaal...

Matige acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Of het nou Pablo Picasso, Richard Nixon of Afred Hitchcock is, Anthony Hopkins speelt ze vol overtuiging en uiterst geloofwaardig.

De film gaat over 'The Master of Suspense' en zijn vastberadenheid om het boek 'Psycho' te verfilmen, en wat voor effect dit heeft gehad op zijn omgeving en voornamelijk op de relatie met zijn vrouw Alma Reville. Een onuitstaanbare, koppige man, maar aan de andere kant een koddige goedzak met gevoel voor humor. Een mooie kijk in een gedeelte van het leven van regisseur Alfred Hitchcock, die prima films maakte, maar waar ik persoonlijk niet een heel groot fan van ben. Van Hopkins ben ik dat wel, en mijn mening dat hij één van de beste acteurs ooit is wordt met deze film nogmaals bevestigd.

De dames in de film, Helen Mirren en Scarlett Johansson, moet ik ook zeker even noemen, want ook zij hebben hun rol uitstekend neergezet.

Aardig inkijkje achter de schermen van Psycho.

Terwijl niemand vertrouwen in de film had zette Hitchcock gewoon door.

De film zoomt verder in op de relatieperikelen van Hitch en zijn vrouw Alma. Geinig om te zien dat de filmcensuur het absoluut ongepast vond om een doorgetrokken toilet in een film te laten zien.

Een film over the master of suspense, maar dan zonder suspense. Hitchcock is vooral bekend om zijn films, als persoon ben ik minder met hem vertrouwd. Geen idee dus of deze vertolking op de originele regisseur leek. Voor mij kwam het eerder over als een parodie. Fysiek was het wel goed, maar de rest was te komisch om geloofwaardig te zijn. En ook al is het de inspiratie van Psycho, waren de stukken met Ed Gein eerder storend dan een meerwaarde. De film doet zijn best en laat de making of van Psycho zien met tussendoor de relatie tussen Hitchcock en zijn vrouw. Met momenten interessant, maar zeker niet wat je van zo'n film zou verwachten. In een muzikale biopic wil je toch ook graag de muziek van de artiest horen. Daarom mis ik ook de sfeer en suspense van de bekende regisseur in deze film. De hoofdrollen doen het niet slecht, maar kunnen de film niet helemaal redden. Misschien wel leuk voor filmliefhebbers die meer willen zien van een geweldige regisseur. Maar meer is het ook niet.

Het verhaal richt zich uitsluitend op de periode rondom Psycho, wat zowel goed als minder goed uitpakt. We krijgen een wat eenzijdige kijk op Hitchcock, aan de andere kant is het wel een interessante periode gezien de taboe's rondom die film. Het verhaallijntje met zijn vrouw en een andere vent voegt niets toe en had beter weggelaten kunnen worden. Waarschijnlijk konden ze Mirren alleen over de streep krijgen als ze meer speelminuten kreeg, maar het draait om Hitchcock niet om haar.

Aardig.

Want geeft een aardige inkijk in wie Hitchcock was.

Wordt bovendien aardig gefilmd en aardig verteld.

En meer dan aardig vertolkt!

Enfin.

Jammer dat een grootmeester met een aardigheidje wordt herdacht...maar het is toch dat.

Kijk, je kunt niet alles hebben.

Zeker niet als je dood bent.

3*