Hitchcock (2012)

Een biografische film over mijn favoriete regisseur met in de hoofdrollen mijn favoriete acteur en actrice van dit moment... Dat kan ik toch niet aan me voorbij laten gaan?

De film verteld over de relatie tussen Hitchcock en zijn vrouw Alma Reville tijdens het maken van Psycho. De horror-film roept aanvankelijk veel weerstand op en komt ergens misschien ook iets te dichtbij Hitchcock's persoonlijke problemen.

Mensen die Hitchcock's biografie hebben gelezen zullen weten dat de filmmakers een aantal keer hun creatieve vrijheid hebben gebruikt. Zo was Hitchcock's voorkomen met langzame praten en nette pakken vooral een act voor de media en tijdens het maken van zijn films. Daarnaast heeft Alma Reville nooit een scène geregisseerd van Psycho en heeft Hitchcock nooit het mes gehanteerd in de douchescène. Ook hoefde Hitchcock geen hypotheek af te sluiten op zijn huis. Hij had genoeg geld om Psycho te financieren. Daarnaast krijgt Hitchcock in de film regelmatig bezoekjes van Ed Gein. Gein was echter niet de inspiratie voor Norman Bates, Robert Bloch was al halverwege zijn boek toen die moorden het nieuws haalde.

Hitchcock is een erg leuke film voor filmliefhebbers. Op zichzelf is het natuurlijk geen heel erg bijzondere film, maar het is leuk om The Master of Suspense eens zelf op het grote doek te zien. Anthony Hopkins neemt zijn maniertjes op een leuke manier over en Helen Mirren geeft een erg aannemelijke invulling aan Alma. Verder zijn Scarlett Johansson, Jessica Biel en James D'Arcy ook goed gecast.

Aanvankelijk vond ik het erg jammer en zelfs storend dat Anthony Hopkins qua uiterlijk niet echt leek op Hitchcock. Ik knapte er eigenlijk een beetje op af. Maar toen de film eenmaal goed op gang was, had ik daar door het goede spel van Hopkins niet zo'n erg meer in. Hij zette een heel goed karakter neer van Hitchcock. Later bekeek ik de extra's op de blu-ray disc en daarin kwam naar voren dat de makers van de film niet zozeer de bedoeling hadden om Hopkins uiterlijk perfect op Hitchcock te laten lijken, maar dat het hen meer te doen was om het neerzetten van een realistisch beeld met betrekking tot het doen en laten (zowel privé als zakelijk) van Hitchcock gedurende de periode dat hij bezig was met de regie van zijn belangrijkste film Psycho. Hitchcock nam een grote gok en besteedde zijn gehele eigen vermogen van 800.000 dollar aan het maken van Psycho. Deze film over een periode uit het leven van Hitchcock blijft me nu bij als "bijzonder boeiend".

Het is 1959 en na het enorme succes van North by Northwest wil regisseur Alfred Hitchcock het eens over een andere boeg gooien. Zijn vrouw Alma Reville [Helen Mirren], die nauw betrokken was bij iedere Hitchcockfilm, geeft hem het boek 'Psycho' van Robert Bloch. Alma doet het weliswaar af als een sensatiezoekende stuiverroman, maar Alfred ziet als een grote uitdaging om hier een meesterwerk van te maken. Omdat geen enkele grote studio waagt zich echter aan het lugubere verhaal dat gebaseerd is op de gruwelijke misdaden van seriemoordenaar Ed Gein [Michael Wincott] besluiten Alfred en Alma de film zelf te produceren. Terwijl Alfred flirt met Janet Leigh [Scarlett Johansson] werkt Alma zelfstandig aan een project met schrijver Whitfield Cook. Hopkins zet een karikatuur neer van ‘The Master of Suspense’ in dit onevenwichtige biografische drama dat een amusante proloog en epiloog heeft die gebaseerd is op Alfred Hitchcock Presents en The Alfred Hitchcock Hour en zowel Johansson als James D’Arcy (als Anthony Perkins die de rol van Norman Bates speelt in Psycho) zijn voortreffelijk gekozen. Gervasi weet echter niet goed wat hij aanmoet met Hitchcocks vermeende obsessie met zijn (veel jongere) actrices. Het einde, hoewel dat overeenkomst met Hitchcocks woorden toen hij in 1979 de AFI Lifetime Achievement Award in ontvangst nam, komt daardoor wat vreemd en geforceerd over. En het is nooit overbodig om te zeggen dat Mirren subliem is.

Matig.

Het eerste half uurtje is vrij luchtig en kijkt ook gemakkelijk weg. De theatrale vertolking van Anthony Hopkins doet me wel niet veel, maar Helen Mirren biedt goed weerwerk. Nadien wordt de film, weinig verrassend, wat serieuzer als de innerlijke strijd van Hitch of de huwelijksperikelen de kop op steken. De film blinkt daarin niet uit en ondanks de beperkte speelduur voelt het zeker lang genoeg aan. Wat de film wel goed doet, is dat ik goesting heb gekregen om toch maar eens wat meer van Alfred Hitchcock te zien. Al was het maar omdat het "moet" als filmliefhebber.

2,5

Knap geacteerd door Hopkins en Mirren. Maar er had nog meer in verwerkt gemogen van de film “Psycho”, het draait perslot om deze film. Interessant dat ook de relatie tussen zijn echtgenote aan bod komt. Heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan dat Hitchcock getrouwd was, en dan nog met een dame met talent.

Ik heb, zo goed als, alle films van Hitchcock gekeken, sommige meerdere keren, denk dat ik Psycho misschien wel 5 keer heb bekeken…..ook Psycho 2 vond ik zeer de moeite, maar die is door een ander geregisseerd, juist ?