Meningen

De tweede film die ik zag van Edel. Net als Christiane F. is ook Der Baader Meinhof Komplex een erg sterke film.

De Duitse geschiedenis heeft mij altijd al weten te interesseren. Een land wat veel heeft meegemaakt. De geschiedenis van de RAF vind ik nog het meest interessante. De film laat goed zien hoe het allemaal begon en waartoe het in Duitsland allemaal geleid heeft. Edel zet het tijdsbeeld van de zestiger en zeventiger jaren goed in beeld. Een erg goede design en setdressing. Het verhaal vanaf het eerste moment erg boeiend en houd je in zijn greep naar het einde toe. Al duurt de film wel wat te lang en waren sommige momenten niet nodig geweest. Tegen het einde wordt het dan wel iets te langdraderig. Jammer, anders had er zeker een hogere waardering in gezeten. De film is ten eerste een sterke politieke thriller. Het gaat over een groep jonge mensen die zich verzet tegen het kapitalisme en imperialisme in de BRD en de wereld en, vooral de Vietnam oorlog was hen een doorn in het oog. Nu waren er meer mensen tegen deze oorlog en heeft het geleid tot vele demonstraties, die ook vaak uitmonden in geweld. Dit zie je ook in Der Baader Meinhof Komplex, een demonstratie loopt volledig uit de hand, en daarop volgen er (vergelding) acties en politieke spelletjes.

Het moment waarop de RAF (Rote Armee Frakton) wordt opgericht gebeurd heel genuanceerd. Vanaf hier worden er vele aanslagen gepleegd op. De linkse ideeën van de groep worden steeds verder doorgevoerd. De groep veranderd langzamerhand van een groep die hun extreme linkse ideeën aan het volk wil brengen, in een grote terroristische cel met een aantal wel heel zwart witte overtuigingen. Dit doet de film een beetje de das om. De personages worden erg zwart wit in beeld gebracht en kennen weinig uitdieping. Daardoor is het wat moeilijk in de film te komen en er echt in mee te gaan. Je ziet het dan ook gewoon als een terroristische groep waar geen enkele emotie in zit. Ook zitten er zoveel gebeurtenissen en personages in de film dat het soms moeilijk is om je koppie er bij te houden door de vele informatie die je naar je hoofd krijgt geslingerd. Daarin lijkt de film erg veel op bijvoorbeeld JFK of Nixon van Oliver Stone. In die vele gebeurtenissen zie je ook nog wat terug van grotere aanslagen zoals München en de Lufthansa kaping.

Naast dat de film een politieke thriller is, is het ook een actie film. Vele gevechten, schietpartijen en aanslagen komen er aan bod. Edel schuwt hier niet om het zo realistisch en gewelddadig mogelijk in beeld te brengen. De haast docu-achtige beeldvoering helpt hierin zeker mee. Lijkt een beetje op Munich van Spielberg, waarmee de film vele gelijkenissen toont.

De film is dus erg mooie geschoten. Acteerwerk is dik in orde en ook de locaties zijn goed gekozen. De actie ziet er prima uit. Niks op aan te merken.

Door de vele informatie en (zwart/witte, vlakke) personages is het soms moeilijk in de film te komen, maar als je daar een beetje doorheen kan prikken is Der Baader Meinhof Komplex een sterke politieke actiethriller.

4*

Wat een heerlijke film.

Dat Edgar Wright erg visueel is ingesteld wisten we al, maar hier doet hij er nog een schepje boven op. Zeg maar gerust een behoorlijke schep. Van begin tot eind is de soundtrack van de film erg belangrijk. Niet alleen de muziek keuzes, maar ook het geluid is heel erg van belang. want het zijn niet alleen de geluiden en de muziek die samen gaan met de choreografie in de actie scenes. de gehele film zet die symbiose gewoon door. Mensen die praten, auto's die toeteren, deuren die dichtslaan. Alles op de maat van wat er zich op het scherm afspeelt. Net als een klassieke Hollywood musical, maar dan "on steroids". Het plezier druipt er ook vanaf. De makers en de acteurs zijn zich helemaal bewust van wat ze aan het maken zijn en geven zich er helemaal aan over. Dat is wat het publiek ziet. Wright begrijpt dat als geen ander. Verhaal is best o.k., al is dat misschien net even iets te simpel allemaal en ook de clichés worden hierin niet gemeden.

Acteerwerk is erg fijn. Iedereen zit helemaal in zijn of haar rol. Zoals gezegd druipt het plezier er van af. Ook de bijrollen worden niet naar achteren gedrukt en iedereen heeft een momentje.

Audio/visueel is het fantastisch, verhaal had iets meer aandacht aan besteed mogen worden. Maar het belangrijkste is hier dat dit project duidelijk met heel veel liefde en plezier is gemaakt.

De film begint erg goed en zet de sfeer voor het verloop van Babylon A.D. erg goed neer.Imposante shots volgen elkaar in een snel tempo op.De special effects zien er redelijk tot goed uit maar halen nergens echt een ontzettend hoog niveau.Tegen het einde krijg je een geweldige climax, denk je dan, wat dan weer doorloopt op een beetje een anti climax en dit doet de film voor het grootste gedeelte de das om.Acteer werk is soms wel erg oppervlakkig en komt nergens echt overtuigend over.Het klinkt misschien een beetje cliché, maar er had veel meer ingezeten.Toch heb ik me er wel heel erg mee vermaakt en is het overall toch nog goed voor een krappe

3.5*

Een film met ups en downs.

The Bachelor kent een aantal erg leuke momenten, daarnaast ook een aantal minder geslaagde momenten. Het begint allemaal erg leuk als een niet standaard romcom maar vervalt al snel in een clichérijk geheel met wat oversentiment en romantisch geneuzel. Dan begint de film pas echt en wordt het ook erg leuk door de zoektocht naar een bruid. Dit ook weer gemengd met wat wat mindere momenten. De film wordt wel erg gerekt door de regisseur die er per se een grootse film van moet maken. De laatste scènes zijn gewoon overkill en het wordt op het laatst dan ook even doorbijten. Het einde is dan wel weer bevredigend. Leuk spel van de cast trouwens, dat mag wel even gezegd worden. Iedereen heeft er duidelijk plezier in. Jammer dat Cromwell weer een bijrol heeft, is toch een fijne acteur.

Beetje onevenwichtig, standaard romantische komedie en aan de andere kant ook weer niet. Het blijft leuk om te volgen maar is nergens echt hoogstaand.

2*

Herzien op Blu-ray, en het ziet er werkelijk prachtig uit. Beeld heeft een flinke oppepper gekregen, en ook het geluid is weergaloos.

Back to the Future is echt een film met een hoge herkijkwaarde. Het maakt niet uit hoe vaak je hem ziet, het blijft leuk. Script zit lekker compact inelkaar en staat bol van goede ideeën. Ook erg gaaf dat ze de tijdmachine van een DeLorean hebben gemaakt. Daarmee was deze auto uin een klap wereld beroemd, en een kenmerk in de filmgeschiedenis. De twee verschillende tijden zien er fraai vormgegeven uit, met veel details. De jaren tachtig ziet er wat rauwer uit, en is ook in de belichting wat feller en wat harder. De jaren vijftig zien er nog wel het mooiste uit. Het wat zwakkere/zachtere licht geven je echt dat onschuldig jaren vijftig gevoel. Erg mooi gedaan. Eigenlijk is Back to the Future maar een kleine film, veel visual effecten en wordt er met het tijdreizen niet heel veel gedaan. Alleen met de dingen die allemaal mis kunnen gaan wordt leuk gespeeld. Het is juist de muziek die de film het grootse/epische gevoel meegeven. Dat maakt het einde ook extre memorabel. Ook de liedjes van Huey Lewis & the News zijn een perfecte keuze.

Back to the Future geeft je tijdens het kijken een heerlijk gevoel en laat je de tijd even vergeten.

Back to the Future II weet zich goed staande te houden naast het origineel.

De grote kracht zit hem in het verhaal. Er wordt niet getracht een tweede deel te maken die heel anders verloopt met dezelfde elementen als het origineel, maar borduurt voort op het eerste deel om zo onderdeel uit te maken van een groot verhaal. Je kunt de films dan ook het beste achter elkaar kijken.

Het verhaal gaat meteen verder waar het eerste deel stopte. We krijgen nog wel het laatste gedeelte uit Back to the Future te zien, en dan gaan we verder met het verhaal. Eerst gaan we naar de toekomst, en die ziet er fantastisch uit. Erg leuk toekomst beeld. Ook leuk om te zien hoe men toen min of meer de toekomst voorstelde. Ook een aantal leuke inside jokes, zoals met de haai en de twee Jaws delen die in de vitrine staan waar Marty de Sports Almanak koopt. Vanaf dat moment krijgt de film verhaal technisch een hoog niveau mee.

Als we terug komen in 1985 voel je al vanaf het eerste moment dat er iets mis is. Ook deze scènes zijn erg mooi in beeld gebracht. Het vervallen Hill Valley ziet er erg tof uit. Verhaal blijft ook echt hoogstaand. Er worden veel nieuwe dingen toegevoegd. Daarnaast wordt er nog vaak teruggegrepen op het eerste deel en alvast een voorproefje gegeven op het slotstuk van de trilogie. Ook de terugkeer naar 1955 is erg leuk, waar Marty's belevenissen uit BttF en BttF II door elkaar lopen. Geweldig bedacht door Zemeckis en Gale.

De film blijft van begin tot eind vermaken. Ook leuk om te zien dat de geschiedenis zich herhaald, het binnenlopen van een vreemde omgeving als Hill Valley in de toekomst, en het binnenlopen van het café. Origineel is het niet meer, maar de makers weten het interessant te houden, en door de verhalen die door elkaar heen lopen blijft het erg leuk. Qua vermaak vind ik dit tweede deel toch net even wat meer bieden.

De cast doet het ook weer prima. Michael J. Fox heeft zijn rol goed onder de knie gekregen en lijkt heel er gegroeid in zijn kunnen. Lloyd doet het weer met verve, maar ook Wilson speelt het weer erg sterk. De effecten zien er ook weer fantastisch uit, en met het grotere budget konden ze nog meer doen. Vooral de kleinere effecten zien er mooi uit.

Origineel is het dus niet meer, maar verhaal technisch steekt het fantastisch in elkaar.

En ook het derde deel uit de tijdreis trilogie is weer erg geslaagd, helaas wel ietsjes minder dan zijn voorgangers.

Goede keuze om deze als laatste deel te maken. Je hebt ook echt het gevoel dat het nu klaar is met de serie. Het blijft wel een van de beste series die er zijn. Vermaak is weer van een hoog niveau. Vanaf het einde van deel 2/begin van deel 3 tot de spectaculaire climax met de trein blijft het erg leuk. De karakters lijken in dit deel omgedraaid. Hierin lijkt McFly wat rationeler te denken en laat Doc zich meer lijden door zijn gevoelens. Dat laatste is toch niet geheel geslaagd. De love interest van Doc Brown is niet erg interessant, en doet vaak erg soapachtig aan. Aan de andere kant toch wel een leuke ontwikkeling voor zijn karakter.

Het hele western idee is erg leuk gedaan, en het verhaal daaromheen is weer erg goed bedacht. Leuk dat Marty ook de naam Clint Eastwood aanneemt. De situaties volgen elkaar weer in een hoog tempo op, maar zo af en toe wordt er een momentje van rust genomen. Ook weer een leuk gegeven van de geschiedenis herhaalt zich. Tannen als outlaw is dan weer wat minder geslaagd, maar hij maakt tegen het einde wel weer veel goed vooral als hij weer met zijn hoofd de mesthoop induikt is weer een leuk moment.

Filmtechnisch ziet alles er weer op en top uit. Hill Valley ziet er wederom weer erg goed uit. Leuk om te zien hoe het dorpje zich in de jaren ontwikkeld heeft. De climax met de trein is dan het hoogtepunt van de film. Erg spannend en met mooie effecten. De muziek van Silvestri is ook weer prachtig. Zoals ik al aangaf in mijn review bij deel 1, maakt hij de films gewoon groots. In deel 2 levert hij zijn beste werk voor de serie af, maar deze score mag er ook zeker zijn.

Het blijft toch een erg leuke, hoogstaande film serie. Jammer dat dit derde deel net even wat minder is door de soapachtige taferelen.

Backdraft krijgt van mij 3 sterren.

De branden die er inzitten en de bestrijding hier van zien er zeer imposant uit allemaal dus dat zat wel goed.Maar de emotieonele scenes en het verhaaltje eromheen sloeg bij mij de plank goed mis en kon mij helaas niet bekoren,Alleen op het einde raakte mij het een beetje.

Goede rollen ook van DeNiro en Sutherland,en echt een pluim voor de score van Hans Zimmer.

"This here, is the bad batch."

The Bad Batch is een film waarin het verhaal behoorlijk ondergeschikt is aan het audio/visuele en de sfeer. En met die sfeer zit het helemaal goed. Van een desolate woestijn tot aan een met neon verlicht stadje. Er komen enkele mooie shots voorbij. De soundtrack versterk die sfeer alleen maar meer. Hoewel het verhaal ondergeschikt aan het audio/visuele, probeert Amirpour hier toch iets van een onderliggende boodschap in te verwerken. Er zit in ieder geval meer in dan je in eerste instantie zou denken. Je komt nooit echt te weten hoe dit alles heeft kunnen gebeuren en wat er nu precies gaande is in de wereld. Toch heb je het gevoel dat verhaal daar achter helemaal te kennen.

Wat je als publiek meesleept, is vooral het personage van Arlen, fantastisch gespeeld door Suki Waterhouse. Maar ook Momoa is perfect gecast als gespierde kannibaal. Hij laat duidelijk het beste van zichzelf zien. Carrey is echt onherkenbaar hier. Speelt een heel andere rol dan we normaal van hem gewend zijn. En dat doet hij met verve. Reeves is ook weer lekker op dreef. Hij kiest toch echt goede rollen uit de laatste paar jaar.

Een minpunt is dat Amirpour net wat te lang blijft hangen bij scenes. Iets wat de impact van bepaalde momenten niet echt ten goede komt. Verder zit de film best goed in elkaar en is er op technisch vlak niks aan te merken. Erg knap wat ze in 28 dagen hebben gedraaid.

Heerlijk filmpje.

Leuke gevangenisfilm met dat heerlijk eightees sfeertje. Verhaal was redelijk onderhoudend, en Penn was lekker bezig. Niet echt hoogstaand maar wel erg vermakelijk.

Heerlijk debuut van een van mijn favoriete regisseurs, Michael Bay.

Het verhaal is werkelijk flinterdun, maar wordt eigenlijk goed gecompenseerd door de lekkere actie scènes, de vaak leuke dialogen en de wisselwerking tussen Lawrence en Smith. De film is trouwens wel schaars in zijn actiescènes, en dat is in Bad Boys II een stuk beter. De hangar shoot-out blijft toch wel het hoogtepunt van de film.

Groter, beter en meer Baysplosions

Ja, dat heb je goed gelezen. Beter. Heel veel werkt beter in Bad Boys II. The actie is vloeiender, de dialogen zijn echt op maat voor Lawrence en Smith. er zijn meer leukere personages en de badguy komt hier overtuigender over dan Karyo in deel 1. Verhaal, muziek, acteerwerk, sounddesign. Allemaal fantastisch.

Niet alleen is de actie vloeiender, Bad Boys bevat ook meer actie in dit deel. Ze hebben zichzelf overtroffen door het eindgevecht van het eerste deel 10 x te verbeteren in de achtervolging scene alleen. Er worden auto's naar ze toe gegooid, boten en er worden miljoenen kogels afgevuurd. En dat maar 1 actie scene. Het einde is echt episch. Meesterlijk in beeld gebracht. Ze hebben de downhill scene misschien dan wel van Police story gestolen, maar is hier perfect uitgevoerd.

Er zijn momenten in de film dat het net even wat te ver gaat. Zeker als er lijken bij komen kijken. Maar buiten dat is alles erg goed. Geweldig dat Lawrence en Smith hier zoveel ruimte krijgen om hun ding te doen. Vooral Lawrence is erg goed op dreef. Hij laat het beste van zijn komische talent zien als ze in het huis van de Captain zijn. Veel beter dan de humor die we min of meer van Lawrence gewend zijn. Ook Smith is hier goed op dreef en Molla speelt de badguy op een erg leuke manier.

Een geweldige sequel waarin alles gewoon beter werkt dan in het eerste deel. Ik vind alle Bay films geweldig. Maar Bad Boys II is degene met de hoogste herkijkwaarde en beschouw het dan ook als een van zijn beste films.

Toch wel erg matig.

Inspiratie is ver te zoeken. Het is gewoon een grote rip-off van Enemy of the State die twee jaar eerder met een soortgelijk onderwerp op de proppen kwam. Toch blijft de film wel vermaken. Foxx speelt nog niet op het niveau wat hij in Ray liet zien maar doet het toch degelijk. Het evrhaaltje hoewel eerder gedaan blijft een interessant gegeven. De actie is ook leuk in beeld gezet, maar nergens hoogstaand.

Bloodthirsty Priest.

Een originele kijk op de vampieren. Maar ook tegelijkertijd ook erg traditioneel. De alom bekende elementen rondom de bloedzuigers, worden ook hier uit de cast getrokken. Gelukkig weet Park Chan-wook er nog wel zijn eigen draai aan te geven. Niet altijd even goed. Het verhaal rondom de priester is niet altijd even interessant en datzelfde geld ook voor zijn relatie met de vriendin van zijn beste vriend. Na een uur heb je het eigenlijk wel al een beetje gehad en verlang je naar een snel einde. En dan moet je nog een uur. Het is gewoon niet genoeg om het de gehele speelduur interessant te houden. Ook de humor is het vaak net niet. Al zitten er zeker een aantal geslaagde dingen in Bakjwi. Zo is het laatste half uur nog best aardig. Ook het begin in de kliniek waarin Sang-hyun zich bevind is nog best leuk.

Visueel ziet het er best goed uit. Maar ik miste toch wat meer flair. Acteerwerk goed. Erg fijn om naar Song Kang-ho en zijn collega's te kijken. De muziek was toch een beetje te veel van het goede. Haalt je iets te vaak uit de sfeer. Dat en de steeds veranderende toon, maakte dat ik gewoon erg moeilijk in de film kon komen.

Op papier interessant, helaas is het uiteindelijke resultaat een stuk minder interessant geworden.

Een Ping-Pong film zonder al te veel Ping-Pong. Een Komedie zonder Humor.Nee deze film vond ik niet echt leuk.

Het doel van een Komedie is volgens mij altijd nog om de kijker aan het lachen te maken, Balls of Fury heeft mij geen enkele keer aan het lachen gemaakt.De grappen die ze "probeerde" te maken kwamen ontzettend flauw en ook nog eens heel geforceerd over over.Dat is het probleem wat ik wel meer in Amerikaanse komedies zie het heel geforceerd een grap proberen over te brengen en dan maar hopen dat het publiek er maar om gaat lachen.De

Amerikanen zullen hier ongetwijfeld helemaal van in een deuk liggen en zeggen "What a great comediant is Dan Fogler, God bless him, and God bless America".Nou van mij hoeft ie geen komedie meer te maken want hij is alles behalve grappig en kan ook nog eens niet acteren.En Christopher Walken, dat hij zich voor zo'n film liet strikken.Groot lichtpunt aan deze film was toch wel Maggie Q, en de Ping-Pong die je wel in de film ziet is leuk gedaan.Dus wil je een anderhalf uur lachen zou ik deze laten schieten.

1.5*

Een van de Disney klassiekers die ik nooit als kind heb gezien. En dat zijn er nogal wat.

Werkelijk een prachtige film in elk aspect. De animatie is werkelijk verbluffend mooi. De achtergronden zijn nogal grof weergegeven, maar de illusie dat je echt in het bos bent komt erg goed over. Bij de karakter animatie wordt elk klein detail weergegeven en is erg goed gedaan. De bewegingen, de tekenstijl, de persoonlijkheden die er in zijn gestopt. Geweldig hoe "The Nine Old Men" dit konden doen en ook met zoveel liefde al die jaren hebben gedaan. Deze vorm van kunst en manier van verhalen vertellen laat me 2D cell animatie heel erg missen.

Mijn eerste Woody Allen, en het smaakt zeker naar meer.

Ik stuite toevallig op deze film, en ik had de eerste vijf minuten gemist.Toch maar besloten om Allen een kans te geven.

De humor is volop aanwezig, het verhaal wordt leuk en vlot verteld.Een aantal keren heb ik toch goed kunnen lachen om de rare fratsen van Fielding Mellish.Helaas worden de visuele grappen naar het einde toe net iets te veel van het goede en begon het meer op een slapstick comedy te lijken.De momenten in San Marcos leveren toch wel de leukste momenten op.Vooral het diner bij de president is hilarisch.Ook als hij zich bij de rebellen voegt is erg leuk bedacht allemaal.Vooral de klungeligheid in de trainigen zorgden voor een lach.Als hij weer terug is in Amerika begint het wel minder te worden, de grapdichtheid wordt een stuk minder en af en toe wordt er teveel geprobeerd om een lach van het publiek te krijgen.

Een leuke kennismaking met Allen voor mij, waar ik zeker nog wat meer van wil proberen.

3*

Zo zie je een hele tijds niets van Cage en zo zie ik 2 Cage vehikels in een korte tijd. Ik heb eigenlijk altijd al een zwak voor deze acteur gehad en mag hem zo nu en dan ook graag zien spelen.

Bangkok Dangerous is een lekker vlot filmpje met heel veel visuele flair verteld. De Pangs maken mooi gebruik van kleuren en omgevingen, al doen die voor hoe Cage het uitlegt allemaal wat braaf aan. Maakt verder niet uit want de film kijkt lekker weg. Verhaal is niet te moeilijk, een beetje cliché misschien. Dat boeide me verder ook niet echt. Leuke situaties met de gids/koerier en het meisje van de aphoteek. Het moet even op gang komen het eerste half uur, maar daarna gaat het in een moordend tempo door. De moorden zijn ook erg mooi in beeld gebracht, met als hoogtepunt de achtervolging in de bootjes. Ook een heel stuk beter dan hun film The Messengers. Ook ik ben best wel benieuwd naar het origineel.

4*

Een grote herhaling oefening van het erg leuke eerste deel.

Banlieue 13 - Ultimatum is zo'n film die veel actie kent maar totaal geen (boeiend) verhaal heeft. Dat maakt de film toch wel een stuk minder leuk om te kijken. Dit hoeft in dit soort films ook niet zo te zijn, al verwacht ik wel een leuk verhaaltje wat het geheel leuk houd om te kijken. Nu voelt het net alsof de film uit actiescènes bestaat die totaal niet coherent zijn. Leuke en geweldige actie is het wel. Erg hard en rauw in beeld gebracht met een aantal fenomenale stunts. Helaas miste ik het freerunning wel een beetje en was het tempo van de actie een beetje rommelig. De ene keer flitsend in beeld gebracht en de andere keer erg langzaam. Jammer dat ze niet een leuker verhaaltje hebben kunnen verzinnen, want dit is gewoon een erg standaard verhaaltje en daarnaast totaal niet interessant en erg saai. Gelukkig maakt de actie veel goed. Vermakelijk, niets meer en niets minder.

2.5*

Vreemd, gruwelijk, grappig en toch ook hartverwarmend

Door het fantastische spel van Farrell en Gleeson voel je dat de mannen een geschiedenis hebben en hoe ze elkaar lief hadden en waardeerden. Het feit dat dat in de film niet te zien is, betekent niet dat het er niet is. De motivatie dat een van de hoofdpersonages het andere hoofdpersonage ineens niet meer mag, is grappig. De zwarte humor die doorheen de film verwerk is, kon ik erg waarderen. En de consequenties vanuit een belofte zijn gruwelijk. De relatie tussen de mannen, maar ook tussen andere personages maken voor een aantal prachtige momenten. Hoewel ze beide erg koppig zijn, blijft hun relatie er wel een met wederzijds respect en mogen ze elkaar misschien wel meer dan ze willen toegeven.

Dit alles maakt van Banshees een filmervaring die je niet snel zult vergeten. Als liefhebber van mooie shots, moet ik nog wel even de cinematografie benoemen. Die is geweldig.

Deze film trok mij eerst helemaal niet,mede door het verhaal en ik heb het niet echt op kostuum drama's.Toch werd ik steeds nieuwschieriger naar deze film,en omdat Kubrick toch een van mijn favoriete regisseurs aan het worden is heb ik maar besloten om deze film een kans te geven.

Dus ik begon de film te kijken,en alle vooroordelen die ik over deze film had werden vanaf het eerste shot compleet weggevaagd.

Ik kon mijn ogen niet weer van het scherm afkrijgen,wat een prachtige beelden ik werd gewoon de film ingezogen.Het eerste deel van de film vond ik toch het meest interessante,en ik lees veel bij deze film dat mensen het 2e deel van de film nogal saai vonden,dat vond ik juist niet.Je krijgt zoveel mooie beelden voorgeschoteld,het is soms net of je naar een levend schilderij zit te kijken.En ik vond het toch niet echt gaan vervelen.

Kubrick heeft mij opnieuw doen verbazen met zijn goede regie,het acteer-werk is van het bovenste niveau,de cinematografie is verbluffend met ook natuurlijk weer Kubricks alom bekende "tracking-shots",en de muziek die hij in deze film gebruikt past perfect bij de sfeer.

Zo kun je zien dat je vooroordelen over een film geheel onterecht kunnen zijn en dat je toch een mooi meesterwerk voorgeschoteld kan krijgen.

4.5* voor deze prachtige film die mij compleet heeft overweldigd.

Sfeervolle Burton film.

Sfeervol is het zeker. De gotische stijl van Burton past perfect bij de film. Het levert enkele mooie plaatjes op van Gotham. Alles is ook lekker donker geschoten. Het verhaal is echter erg magertjes. De innerlijke strijd van Wayne/Batman komt nooit echt goed uit de verf. Hij en zijn verwikkelingen zijn dan ook het minst interessante om te volgen. Vaak ziet de actie er houterig uit. Gelukkig is dit in Batman Returns iets beter gemaakt, en daar is ook het verhaal wat interessanter. Dan heb je nog de Joker. Een vergelijking met Ledgers rol in The Dark Knight is onontkoombaar. Maar beide spelen ze hun rol helemaal anders uit, dus een echte vergelijking kun je niet echt maken. Nicholson zet zijn rol prachtig neer. Heerlijk maniakaal en je weet nooit hoe hij uit de hoek gaat komen. Zeker door de bizarre humor en de onvoorspelbaarheid een eng personage. Zoals in alle film die over de zwarte ridder zijn gemaakt trekken de bad guys alle aandacht naar zich toe, en krijgen die ook een betere uitwerking dan Batman zelf.

Toch blijft de film wel vermaken. Helaas is dit toch een wat matige introductie van Burton, maar maakt hij dit ruimschoots goed in Batman Begins.

Een goede opstap naar het iets betere The Dark Knight, al doet deze Batman Begins daar zeker niet veel voor onder.

Erg leuk om nu een echte origins verhaal van de vleermuis-man te zien. De reis die Wayne naar Batman brengt is zeer goed in beeld gezet. De kwelling die hij doorstaat na het verlies van zijn ouders had wel iets meer meegedaan mogen worden, zodat je als publiek daar ook echt een gevoel bij krijgt. Helaas gaat dit nu te snel. Maar zoals gezegd is de origine van Batman goed in beeld gebracht. Dan gaan we terug naar Gotham waar Bruce Wayne z'n plannetje beraamt. Dit gaat niet van de ene dag op de andere en hij zoekt dan ook naar dingen die hij zou kunnen gebruiken in zijn strijd tegen de misdaad. Dit onderzoek blijft leuk om te volgen.

Gotham zelf ziet er als nooit tevoren uit. Overdag een lichte grote stad zoals bijv. New York en 's nachts een donkere plek waar je niet al te graag op straat zou gaan. Nolan laat de film veel in het donker afspelen, en dat zorgt voor een lekker donker sfeertje. Erg jammer echter dat je een uur moet wachten voor je hem echt krijgt te zien, hierdoor krijgt de film ook een beetje een wat slepend gevoel mee wat echter niet heel erg stoort. Ook is het een pluspunt dat Bruce Wayne een wat diepere rol binnen in de franchise krijgt. Zijn millionair/playboy perikelen zijn leuk om te volgen, maar ook buiten zijn imago blijft hij interessant, maar zoals de meeste superhelden films blijft het alterego toch het leukst om te volgen.

Helaas kun je aan de film zien dat Nolan niet echt een actieregisseur is. De scènes die wel leuk bedacht zijn zien er daarom behoorlijk rommelig en houterig uit. Slechte camera standpunten helpen daarin ook niet echt mee. De actie zelf gebeurt een beetje buiten het scherm, al vond ik de Tumbler scène wel ontzettend goed.

De film kent ook een aantal goede badguys. Scarecrow is een hele leuke toevoeging binnen de films, en is dan ook een van mijn favorieten naast The Joker en Pinguin. Rahs Al Guhl had wel iets meer mee gedaan mogen worden, en ook Falcone komt niet altijd even goed uit de verf. Ook de goodguys zijn goed, waarin Alfred en Jim Gordon voorop staan. De sterrencast die deze karakters tot leven brengen doen het allemaal, zo is Caine perfect gecast met zijn geweldige accent. Cillian Murphy mag ik altijd wel graag naar kijken. Onze eigen Hauer staat ook goed zijn mannetje. Oldman doet het met verve, ik herkende hem ook helemaal niet de eerste keer dat ik de film zag. Bale doet het echter het beste van allemaal. Eerst had ik zo m'n twijfels over hem, Holmes is een beetje een miscast en voegt weinig toe.

De film is mooi donker geschoten, met in de niet actiescènes best nog wat mooie shots. Belichting is verder goed. De editing is het helaas soms net niet helemaal. De score van Zimmer en Newton Howard is een van de beste scores die ik de afgelopen jaren in een superhelden film heb gehoord.

Helaas een ietwat mindere film dan de opvolger, maar ik heb me opnieuw onzettend met Begins vermaakt, en het blijft een goede Origins vertelling

3.5*

Waar ik Man of Steel vanaf de aankondiging op de voet heb gevolgd, heb ik dat bij Dawn of Justice niet gedaan. Snyder is een van mijn favoriete regisseurs en hij gaf mij in Man of Steel de Superman die ik altijd al heb willen zien. En samen met de wat grounded to reality stijl van Nolan, het goede origins verhaal, acteerwerk en de erg fijne actie heeft hij van Man of Steel een geweldige Superman film gemaakt. Gek genoeg had ik van te voren al zo'n idee dat Snyder zich hier wel eens heel erg in kon verslikken. Na de eerste trailer werd dat vermoeden alleen maar versterkt. Tel daarbij nog een hele vreemde casting keuze bij op en ik was helemaal niet meer geïnteresseerd. Ik keek meer uit naar de andere film die zich in dit universum afspeelt, Suicide Squad. Na de laatste trailer werd mijn interesse weer wat gewekt voor deze film. De negatieve kritieken wat los gelaten en toch maar besloten om deze te gaan zien.

En wat een rommeltje is deze film. De makers hebben er langer aan kunnen werken doordat de film is uitgesteld. Maar dat is helemaal nergens terug te zien. Het eindproduct ziet er heel erg rushed uit. Het lijkt er zelfs op dat Snyder het ook helemaal kwijt was in de editing room. Want waar gaat de film nu over. Gaat het over Batman, over Superman, over Wonder Woman en de opzet naar Justice Leaugue, over Luthor. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. De film bevat zoveel elementen die als los zand aan elkaar hangen. Er zit geen enkele lijn in. En na een klein half uurtje ben je het spoor bijster. Dit zouden gemakkelijk 3 tot 4 films kunnen zijn. En dat das misschien ook wel beter geweest. Had in ieder geval meer rust gecreëerd. De film begint na een wat geforceerd voelende opening scene wel geweldig. Wayne die in het midden van de chaos van het eindgevecht uit Man of Steel waarbij de World Engine nog in werking is, bij zijn kantoor probeert te komen. Hij is dan ook nog getuige van het gevecht tussen Zod en Superman. Toevallig dat ze net zijn gebouw aan gort helpen. Dat zorgt er voor dat Bruce Wayne Superman voor wel 18 maanden haat. Het is oorlog dus. Van die oorlog is dan weer bar weinig aangezien dit een opbouw naar die oorlog is wat weer een opbouw naar een nog grotere oorlog is.

Het verhaal van Superman/Clark Kent is niet veel interessanter. Zijn rol is in de eerste twee uur dan ook niet heel groot. Hij mag een paar keer in de lucht hangen, wat moeilijk voor zich uit staren, als Kent bedrijft hij weinig journalistiek voor een journalist en als Supes moet hij op een publiek verhoor komen omdat hij wat mensen vermoord zou hebben in Africa, met een geweer? Ik weet het niet eens meer. De kogel die Lane vind zorgt weer voor een onnodig zij plot. Terug naar Superman. Wiens rol alleen in het laatste half uur van echte betekenis is. Erg jammer dat hij hier wat naar de achtergrond wordt gedrukt. Adams als Lane kon ik weer erg van genieten. Wat kan Adams veel met zo'n vlak personage. Luthor als badguy. Klinkt erg leuk op papier. En zeker gezien zijn motieven. Alleen wordt hier heel weinig mee gedaan. Snyder vind randzaken belangrijker dan het volgen van een aantal belangrijke personages. Maar ook de verkeerde casting helpt daarin niet mee. De introductie van Wonder Woman was erg gaaf. Een van de weinige lichtpuntjes in de film. De opzet naar de Justice League is ook verweven door het verhaal.

Waar Marvel een aantal introductie films in aanloop naar The Avengers heeft gemaakt, introduceert DC hier het team, waar een gemiddeld publiek niets of weinig vanaf weet, om in de aankomende jaren de introductie films nog eens te doen. Dat is bij Wonder Woman ook niet echt nodig/nodig geweest. Vond haar hier als enige erg overtuigend over komen. En waar de film nu over gaat en welk verhaal het nu wil vertellen ben ik nog steeds niet achter. Wat ik wel weet is dat het gewoon een Batman film is met andere helden en personages er doorheen verweven. En waar ik wel een beetje zat van ben inmiddels is de backstory van Batman/Wayne en zijn ouders. Ik weet dat dat de basis is van Batman, maar in een film waar hij al een tijdje bezig is en al wat ouder is had dat makkelijk overgeslagen kunnen worden. Aan de andere kant ook niet aangezien het wordt gebruikt voor een van de meest achterlijke plotdevices ooit.

Terug naar hetgeen waar het allemaal om draait. En dat is Batman v Superman. Behalve de battle waar geen ontkomen aan is en ook nog eens veel te kort is, is er weinig oorlog tussen de beide te zien. De uiteindelijke climax valt ook enorm tegen en kan zich niet meten met de geweldige begin scene en alle actie scenes uit Man of Steel. Wel tof zijn de scenes met Wonder Woman die in haar relatief korte rol veel beter uit de verf komt dan de rest. Wat een tof personage. Veel actie zit er dan verder ook niet in. En de actie scenes die er inzitten zijn voor Snyder begrippen erg kort. Ook erg slechte choreografie, slechte cameravoering en helemaal kapot geëdit. Nu was het je door bijna twee uur lang saaie en doelloze dialogen werken om bij het einde te komen, wat zeker niet erg tegenviel en zelfs verrassend is te noemen. Al weet je natuurlijk al hoe het verder zal gaan.

Affleck is geweldig als Batman en Bruce Wayne. Fijn spel die laat zien dat hij het wel degelijk in zich heeft. Cavill is voor mij nog steeds de perfecte Superman, maar komt hier weinig aan bod. De ondersteunde cast doet het ook prima. Adams is een van mijn favoriete actrices van dit moment. Haar rol is klein, niet van belang en soms erg stupide. Maar Adams maakt er het beste van. Gal Gadot als Diana Prince/Wonder Woman. I think i'm in love. Prachtige vrouw, goede actrice en perfect gecast. Niet perfect gecast is Holly Hunter. Wat een vervelend mens in een vervelende rol. Nog vervelender en een complete mis cast is Jesse Eisenberg. Erg vervelend acteerwerk laat hij hier zien. Zijn nuances, zijn stem, zijn uiterlijk, dat haar, zijn kleding. Nee alles stond mij tegen bij hem. Eigenlijk nekt hij de film wel heel erg.

Technisch valt het ook allemaal erg tegen. Toch weet Snyder wel wat hij doet en laat het er gewoon degelijk uitzien. Terugkeer van Fong is leuk. Maar als ik dan heel eerlijk ben had ik Mokri dit deel ook graag zien doen. CGI varieert heel erg. In het begin en midden spuuglelijk. En naar het einde toe goed tot fantastisch. Muziek van Zimmer en JunkieXL was bij vlagen te bombastisch. Er zitten fijne thema's doorheen verweven met als toppunt het vele geroemde WW theme. Ook de terugkerende muziek uit MoS is erg fijn gebruikt. Verder vooral veel lawaai. Lawaai die op zijn beurt wordt overschaduwd door veel ander lawaai. De sounddesign. Wat een bak herrie, maar herrie op een positieve manier. Prachtige track. Editing is net zo rommelig als het verhaal zelfs. Had veel beter gekund. Snyder's regie laat hier toch wel wat barstjes zien. Misschien ook de invloed van de studio, de producenten of de druk. Hoe dan ook, het is niet al te best.

Vooral een erg vervelende film deze Dawn of Justice. Jammer dat zoveel wat het voorgaande deel zo goed maakte, hier verloren gaat. Er is weinig om goed en/of leuk te vinden aan Batman v Superman. Maar er zijn zeker enkele positieve punten te vinden, en er zitten genoeg briljante elementen in. Het is gewoon veel te veel voor een film. En daar heeft Snyder zich flink op verkeken. Jammer dat hij niet zijn eigen ding hier doet. Nu maar hopen dat de Justice League films en de origins films een stuk beter en vooral leuker gaan worden.

Patriotische film natuurlijk, maar heb me er niet aan kunnen storen. Ik had niet hele hoge verwachtingen, dus de film heeft me positief verrast.

De alien invasion films doen het over het algemeen goed bij mij. Battle L.A. keek ik dan ook erg anar uit door de sterke trailers. Toch had ik wel gehoopt om meer van de invasie te zien. Een enkel mooi shotje dat ze op aarde landen, of beter gezegd neerstorten, en meer is het ook niet. Wel mooi en origineel gedaan. Het shot vanuit de heli is prachtig gedaan. Het Amerikaanse leger en Amerika zelf worden natuurlijk weer de hemel ingeprezen. Amerikanen zijn daar nu eenmaal heel goed in, en dat kun je wel verwachten in dit soort films, maar als een leger zo tot je beschikking kan/wil staan moet je er toch ook gebruik van maken. Dit was voor mij echter nergens echt storend, en ik heb me dan ook meer dan prima vermaakt met het schieten op en het opblazen van aliens en zo veel mogelijk kapot maken van een stad. Puur popcorn vermaak. De film is een beetje, zoals vaker aangegeven, een kruising tussen Independence Day en Black Hawk Down. En dat is best goed gelukt. Het rommelige camera werk past perfect bij de film, al wil het in sommige scènes nogal wat onoverzichtelijk zijn. Dat geld ook voor de 20 personages die je niet uit elkaar kan halen. Tevens krijg je ook geen enkele binding met hen. Acteerwerk is verder ook niet hoogstaand, en Eckhart doet het soms lachwekkend slecht, maar dat mag de pret niet drukken.

Leuke alien invasion film, waarin genopeg wordt geknald en opgeblazen. De film bevat ook een erg goede sounddesign, en de muziek is lekker bombastisch. Prima vermaak.

Don't drink the water.

Leuke found footage horror filmpje. Vooral de diversiteit aan manieren waarop het incident is vastgelegd is een verademing. Normaal zitten we aan een aantal personen vast met een camera, maar in The Bay wordt gebruik gemaakt van face time, dash cams, veiligheidscamera's en blogs. Erg jammer dat Donna de hele film er doorheen praat en de film een beetje warrig overkomt door de vele locaties en personen die gevolgd worden. Hadden ze daar wat meer structuur en rust in toe gevoegd, was het een stuk meeslepender dan het nu is geworden. Neemt niet weg dat The Bay een vermakelijke film is binnen dit subgenre en er qua horror ook nog wat te genieten is zo af en toe.

Visueel erg mooi, jammer dat het inhoudelijk niet heel boeiend is.

Het eerste wat opvalt als de film begint zijn de prachtige beelden. Mooie beelden van de uitgestrekte dorre vlaktes, de zee en mooie shots tijdens de trainingen, het dansen in de disco en de dagelijkse routine waarin de mannen gevangen zitten. Inhoudelijk vond ik het niet echt boeiend, en hoe meer de film vorderde hoe meer ik mijn interesse verloor voor het geen waarom het draaide. Misschien bedoeld om net als de mannen in een soort sleur te geraken, maar mij deed het niet veel en het voelde dan ook, net als de film zelf, een beetje leeg. Gelukkig bleef er genoeg moois over om naar te kijken én te luisteren want dankzij het audio/visuele komt Beau Travail op een goede voldoende uit.

3*

Er zijn van die animatiefilms die in de loop der jaren niets aan magie verliezen. Belle en het Beest heeft mij als kind vele keren weten te vermaken en mee te slepen, nu als volwassene kan de film mij nog steeds helemaal omver blazen. Nu op Blu-ray gezien, en de kwaliteit mag er zijn. Prachtig beel en geluid. Maar dat is niet wat de film zo goed maakt. Nu is Belle en het Beest altijd een van mijn favoriete Disney''s geweest, maar nu ik heel anders tegen films aankijk, weet Belle en het Beest met zijn charme het kind in mij weer helemaal naar boven te halen. Er zijn maar weinig animatie films die de echte magie hebben om dat keer op keer te doen. Toch alweer een kleine 15 jaar geleden dat ik deze film voor het laatst zag, toen nog op VHS, en nagesynchroniseerd. Nu eindelijk weer eens weer gezien in de beste kwaliteit mogelijk en in de originele taal. Ik heb opnieuw weer ontzettend genoten.

Het verhaal is in de eerste plaats natuurlijk prachtig. Het draait allemaal om Belle en het beest natuurlijk, en over hoe zij ondekt dat het om de innerlijke schoonheid draait. Daarnaast leert het beest nog het meeste om lief te hebben . Erg moralistisch allemaal natuurlijk, maar dat is nergens echt storend. Dit komt vooral omdat alles op een ontzettend vrolijke manier verteld wordt. De humor en vele leuke sidekicks spelen daarin ook een grote rol. Neem nu Cogsworth en Lumiere. Als je die twee al ziet ben je al helemaal om. Maar ook de rest van de karkaters zijn erg leuk en hebben allen zo hun momenten. Daarbij krijgen we ook vele leuke liedjes te horen, die met veel gevoel gebracht worden. De liedjes zijn ook nog eens zeer memorabel, dus kon ik ze zo allemaal nog meezingen. Het verhaal wordt erg snel verteld, maar voelt nergens te kort aan. Het wordt op een mooi tempo verteld, zonder daarbij de plot uit het oog te verliezen, en zonder stil te lang stil te staan bij m omenten die niet echt relevant zijn. Een fijne vertelwijze dus. Het eeuwenoude sprookje is zo erg toegankelijk voor jong en oud.

De animaties van de karakters zien er prachtig uit. Vooral het beest is erg mooi geannimeerd. De achtergronden zagen er toch wat minder uit. Zo kon ik mij dat helemaal niet herinneren. Toen lette ik daar uiteraard niet echt op. Echter kun je daar de film niet op af rekenen. Wel erg mooi gedaan is natuurlijk de befaamde dansscène, met het prachtige nummer "Beauty and the Beast" gezongen door Mrs. Potts. Echt een kippenvel moment. Blijft prachtig om te aanschouwen. Ook de animatie van de gezichten is daarbij erg mooi gedaan. Ook de grote finale is prachtig gedaan en zorgt opnieuw voor kippenvel. Net als zoveel momenten in de film is het oer de gehele speelduur prachtig om aan te zien.

Verhaal is erg mooi. De film zit vol romantiek. Het is gewoon te zien dat het met veel liefde gemaakt is, van leuke liedjes tot een prachtige dansscène. Belle en het Beest heeft het in zich om je als kijker helemaal mee te zuigen in de wereld, en dat ook steeds weer te doen. Het is en blijft een prachtige film. De echte Disney magie spat van het scherm. Iets wat ik in veel 3D geannimeerde films van de laatste tijd erg mis. Ne geef mij dan maar lekker ouderwetse 2D hand geannimeerde pareltjes als deze.

"I want adventure in the great wide somewhere"

Met The Jungle Book vorig jaar heeft Disney bewezen op de goede weg te zijn met het verfilmen van enkele animatie klassiekers tot real life versies. In Beauty and the Beast valt alles op z'n plek en is het net zo magisch als de 1991 versie. Deze versie brengt je weer terug naar het moment waarop je de tekenfilm voor het eerst zag. Zo veel herinneringen komen terug. Bill Condon en zijn cast en crew zijn er in geslaagd om die nostalgie factor te evenaren.

Deze remake volgt trouw de originele versie. Ook weten de makers er wat verhaal lijnen toe te voegen die niet in het origineel aanwezig waren. Zo krijgen we meer achtergrond van Beast en Belle. Erg fijne toevoegingen zijn dat toch wel, daar komen ook meteen weer wat nieuwe liedjes uit. How Does a Moment Last Forever, Days in the Sun en Evermore passen hier perfect en geven je het gevoel alsof de nummers er altijd al waren. En ik moet zeggen dat Days in The Sun misschien wel voor een van de mooiste momenten in de film zorgt.

En de film zit vol met mooie momenten. De musical insteek wordt intact gehouden, het verhaal is dus wat uitgebreid, wat echt veel toe voegt aan de beweegreden van de personages. Maar ook tussen de liedjes door is het genieten. Visueel ziet de film er namelijk fantastisch uit. Kleurrijk, mooie designs, geweldige sets en erg mooie kostuums, met als toppunt natuurlijk de wonderschone gele jurk van Belle. Mooi om te zien dat de personages zo dicht in de buurt komen van hoe ze er uit zien in de tekenfilm. De muziek en teksten van Menken, Ashman en nu ook Rice is tijdloos. Je hoeft het thema alleen al te horen en je kunt meteen zeggen uit welke film het komt. Op narratief vlak slaagt de film ook. Erg goed geschreven. Zoals gezegd was Disney er dicht bij met de remake van Jungle Book, maar hier werkt echt alles perfect samen.

Acteerwerk is heel fijn om naar te kijken. Iedereen heeft er duidelijk heel veel plezier in. Watson is perfect als Belle. Dan Stevens als Beast is eveneens een geweldige keuze geweest. Maar het zijn Evans en Gad die de show hier stelen als Gaston en LeFou. Vooral erg fijn om te zien dat Gad met een best wel vlak personage zoveel kan doen. Eigenlijk heb ik op de gehele cast niets aan te merken. McGregor en McKellen lijken wat vreemde keuzes, maar doen het verrassend goed hier. Ook leuk om Kevin Kline weer een keertje te zien. Was al weer even geleden dat ik hem aan het werk zag.

Deze versie heeft echt die oude vertrouwde "Disney Magic". Ook erg gewaagd om wat elementen toe te voegen. Dat zal niet iedereen aanspreken, maar het is zeker geen verkeerde keuze geweest. Zeker niet met de nieuwe songs die hier uit zijn gekomen.

Een magisch mooie remake.

Na al die jaren nog steeds leuk. Al laat het wel zien dat de film niet altijd even goed meer overeind blijft staan.

Beetlejuice heeft een hoog tempo en er gebeurt genoeg om je aandacht er voor de volledige speelduur bij te houden. Het acteerwerk voelt af en toe wat houterig. Dat kan niet gezegd worden van het spel van Keaton, die zijn rol omarmd en het met verve doet. Wat verouderde effecten die je nu wat uit de film halen, zagen er in 88 natuurlijk supergoed uit. Nu is het wel overduidelijk dat er niet het budget was, wat voor andere films uit de jaren tachtig wel beschikbaar was. Beetlejuice was al nooit een hoogvlieger. Gewoon vermakelijk en het verhaal van de huiseigenaren die de nieuwe bewoners er uit willen jagen is gewoon erg leuk.