Meningen

"Now that you've called me by name"

Leone's meesterwerk binnen het (spaghetti) western genre. Een aantal mannen wacht, en wacht en wacht. Het geluid van een kapotte windmolen, de vlieg die constant rond zoemt, de stof die opwaait, het water wat op een hoed druppelt. Alleen Leone komt weg met een scene die zo lang door gaat. En wat een grandioze opening is het toch. Dan arriveert de trein en begint het pas echt. Leone laat ons niet los, want kort daarna worden we getrakteerd op de schitterende scene op de McBain boerderij. De hele film blijft dat hoge niveau vasthouden. Scene na scene.

Alles in deze film is perfect. De cinematografie, acteerwerk, setting, locaties, de mysterie, de stand-offs en de tijd die Leone neemt naar elke shoot-out toe. Alles gechoreografeerd rond de wonderschone, meeslepende score van "Il Maestro" Ennio Morricone, wat misschien wel het beste werk is wat hij in zijn geweldige carrière heeft geleverd.

En dan te bedenken dat deze film bijna niet gemaakt zou worden. Leone wilde niet nog een western doen en wilde liever zijn droom werkelijkheid maken door het epische Once Upon a time in America te maken. Die film werd uitgesteld voor dit meesterwerk. Je kunt je nu bijna niet voorstellen dat dit niet een deel van de grootse geschiedenis van de cinema zou uitmaken.

Erg blij dat Leone besloten heeft nog een western te maken.

Hoge verwachtingen had ik van C'est Arrivé près de chez Vous, misschien iets te hoog gegrepen.

Een uiterst vervelende film. Op een aantal mooi in beeld gebrachte moorden, en het einde na. De personages zijn niet boeiend, en na een tijdje wordt het karakter van Benoit wel heel vervelend. Ik kon er niets mee. De cameraploeg heeft ook weinig in te brengen op zijn leven, behalve dan hem te volgen. Verhaal, zover het erin zit, stelt weinig voor. Een aaneenschakeling van af en toe mooie geweldscènes en heel erg saaie dialogen. En dan dat geforceerde interessant doenerij.

Waar draait het nu allemaal om. Is het een satire/statement op de samenleving waar we nu in leven? of op de media? Een satire/statement zag ik er niet in, de humor kwam ook totaal niet goed over op mij. Normaal gesproken hou ik wel van die zwarte bijtende humor, maar hier vond ik het te ver gaan. Neem bijvoorbeeld de verkrachting , dat werd mij op een gegeven moment wel iets teveel van het goede. De scène zelf was niet zo schokkend, meer de manier waarop het gefilmd is met de bijbehorende dialogen. Weinig actie ook verder in de shots. Net zo saai geschoten als de locaties waar hetgeen zich afspeelde.

Nee, ik kon hier niets mee, ik heb het geprobeerd. In de situaties waar het zich in afspeelde zag ik ook de humor er niet van in.

1*

Heerlijke film met een te lage waardering.

Vanaf het eerste moment zit er al een naargeestig sfeertje in de film, en heeft dit ook veel aan de muziek te danken.Echter neemt de film zichzelf op geen enkel moment echt serieus, en bevat de film ook erg veel, zoals al eerder gezegd, 'zieke' humor. goed voorbeeld hiervan is toch wel als ze aan het shoppen zijn en vragen waar het geweer voor is, waarop de man antwoord: "It's for niggers" en dat je aan het eind daadwerkelijk ook negers het geweer ziet ophalen dit soort momenten vond ik echt geweldig, of de jongen die het op het laatst heeft overleefd alsnog wordt neergeknald door politie agenten die later ook uit het water te drinken krijgen , hillarisch.

Het verhaal is op sommige momenten misschien niet altijd even sterk en meer een ode aan oude horror films, maar blijft toch wel erg inventief met sommige dingen omgaan.Dit keer zijn het namelijk eens een keer geen bovennatuurlijke krachten die de jongeren tijsteren of een gekke familie en/of rare killer met een bizar motief.Ok een virus is niet meteen iets waarvan je denkt 'wow, wat een top idee' maar ook hier is het een keer verfrissend, want ze veranderen niet in zombies.Ze blijven de gehele film menselijk, ook in hun omgang met dit iets wat hen letterlijk opeet.Ze worden namelijk wantrouwend naar elkaar toe en het gaat nog verder dan alleen het wantrouwen, ze gaan over op hun instinct en proberen gewoon te overleven.

De combinatie tussen het menselijke en ook wel een beetje onmenselijke, en het horror verhaal met de humor en al het gore, maken dit voor mij toch wel een hele goede film.

4*

Het einde maakt de film net dat beetje beter.

Prachtige decors en gebruik van de sepia en blauwe kleuren en het einde is erg sterk. Daarnaast is het erg fijn om naar de performance van Krauss en Veidt te kijken die zich helemaal uitleven hier. Buiten dat kon ik er vrij weinig mee. Het tempo ging er soms behoorlijk uit en de muziek, de jazzy score, werkt meer op de zenuwen dan dat het iets aan sfeer toevoegt aan de film. En sfeer is alles bij dit soort films. Het verhaal deed me verder ook niet zo heel veel. Blijft een beetje een hit or miss bij mij, die stille films.

ik snap de historische waarde van deze film en de invloed die het heeft gehad op de moderne cinema. Veel kon ik er echter niet mee en werd het eerder een vervelende zit dan dat ik er echt van genoten heb. Maar toch credits naar de expressionistische decors het einde en de fantastische Krauss als Caligari.

Al geruime tijd op mijn to see lijst, en nu dan ook eindelijk gezien dankzij het Tip-topper topic. Een film die ik lang heb uitgesteld mede om de reden dat ik Vinyan niet zo heel denderend vond.

Calvaire valt in het rijtje een beetje vreemd maar wel lekker. De opbouw is goed verzorgd, al sleept het op sommige punten net wat te lang aan. Het duurt dan ook echt even voordat het echte verhaal waar het om draait van start gaat. Sommige scènes halen het tempo wat naar beneden en dat terwijl het tempo al vrij laag is, en er lijkt dan ook geen eind aan de opbouw te komen. Af en toe een leuk moment, maar ook ietwat saaie momenten volgen elkaar op. De sfeer was helemaal goed, daar was ik ook al van onder de indruk bij Vinyan. Mooie belichting en lekker grauw en donker geschoten. Ik kreeg af en toe een beetje het Texas Chainsaw gevoel. Erg mooi gedaan. Ook het geluid was erg mooi vormgegeven. Vreemde geluiden ed. passeren de revue. Het laatste half uur komt de film echter pas goed los. Wat absurde momenten en een hoop smerigheden komen aan bod, en zorgen dat het gemiddelde een stuk hoger uitvalt. Maakt het wat saaie verhaal en de trage opbouw meer dan goed. Gelukkig is Calvaire mij een stuk beter bevallen dan Vinyan, en is het een film die ik te lang om verkeerde redenen heb uitgesteld.

3.5*

Heerlijk fris filmpje.

Camille is echt zo'n film die het beste werkt als je van te voren geen enkel idee hebt waar het over gaat. Dan werkt de film, en vooral de verrassing het beste. Camille is een roadmovie. Maar niet een allerdaagse roadmovie. Wel bevat het enkele elementen die je in meerdere films in dit genre tegenkomt. Ontmoetingen met veel kleurrijke figuren, knotsgekke situaties, mooie locaties en best veel zwarte humor. Toch zit de film ook vol met mooie kleine momenten. Vooral die scenes naar het einde toe zijn erg mooi.

Franco en Miller zijn een genot om naar te kijken. Wat een geweldige chemie hebben ze samen. Ook Carradine en Glenn zijn behoorlijk op dreef.

Visueel toch best fijn. Erg kleurrijk en af en toe komen er best mooie shots voorbij. Mancina's score is erg meeslepend. Af en toe misschien wat oversentimenteel, maar past perfect bij de film.

Camille is absoluut geen perfecte film. Er gaat ook heel wat niet goed, maar staat nergens in de weg van de fun die de film te bieden heeft. ja, erg lief klein filmpje.

Met dank aan Zwolle84 voor de tip.

Halfje verhoogd, angezien ik de vorige keer niet mijn volledige aandacht erbij had.

Wat de film de das omdoet is het ontzettend slechte acteerwerk. De acteurs komen op mij gewoon niet overtuigend over, en daardoor hun situatie ook niet. Dat was in Hollocaust toch wel een stukje beter. Ook het verhaal wat er omheen draait slaat nergens op en is slechts opvulling voor de film om wat schokkende dingen te laten zien. Qua gore en schokkende dingen is Cannibal Ferox wel geslaagd. Vooral het dierenleed is weer volop aanwezig. Het is erg rauw in beeld gebracht en dat maakt het een wat nare zit. Waarin holocaust nog een functie was weggelegd is dat in Ferox niet het geval. Hier is het puur om wat beestjes (zinloos) te zien leiden. Ik ben er geen voorstander van, begrijp me niet verkeerd in Cannibal Holocaust keur ik het ook helemaal niet goed. Filmisch gezien is die toch een stuk beter, en het verhaal werkt daar beter. De muziek was af en toe erg goed en lekker onheilspellend, maar na 10 x hetzelfde deuntje wordt je daar ook zat van en begon het gewoon te storen. Ook de rare cuts naar de bewoonde wereld halen je erg uit de sfeer.

Hoewel hij een klein beetje beter beviel dan de eerste keer zal dit nooit een favoriete film van me worden. Ik heb liever Cannibal Holocaust dan deze rip-off .

2*

En weer een Scorsese film op mijn lijstje kunnen wegstrepen. Mijn 11e film van de man. Cape Fear is me erg goed bevallen.

Het begin is even inkomen. Het duurt maar even voor het psychologische machtspelletje van start gaat. De film krijgt een goede opbouw mee en word met de minuut spannender. Mede door die goede opbouw kom je goed in de film, en wordt het niet al te sterke verhaal wat naar de achtergrond gedrukt. DeNiro speelt zoals we gewend zijn erg sterk. Hij zet zijn karakter erg sterk neer en zorgt voor een onvergetelijke performence. Ook Nolte en Lewis zijn erg sterk. Qua casting is Scorsese goed geslaagd. Na de goede opbouw, en het sterke thriller aspect is de climax wel wat minder. Een beetje over the top allemaal. Dat mocht de pret verder niet drukken want Cape Fear is verder echt een heerlijke film.

4*

Dit is wat we willen zien in een superhelden film.

Er zijn weinig superhelden films die herstellen van een zwak eerste deel, zichzelf zo verbeteren en dat niveau ook nog eens in het derde deel vast houden of zelfs nog beter worden. Captain America is wel zo'n superhelden film. In een tijd waar we met z'n allen een beetje superhero-moe zijn en bijna niemand zat te wachten op Winter Soldier, komen de Russo broertjes met weer een geweldige film over Cap en zijn teamgenoten.

En nog veel meer. De film zit vol met de meest toffe personages die er binnen de Marvel mythologie zijn te vinden en worden op een fantastische manier samen gebracht. Het politieke aspect uit het tweede deel wordt in het derde deel ook weer meegenomen. Al is de uitwerking dan wel ietsjes minder dan in Winter Soldier. Op de een of andere manier werken niet alle elementen, en ben je na de eerste geweldige actie scene weer even vergeten waar het nu precies over gaat. De focus op het best belangrijke verhaal gaat dus af en toe wat verloren en de bad-guy is niet heel erg sterk neergezet wat meer aan het script ligt dan de manier waarop Brühl hem gestalte geeft. We krijgen er echter wel veel voor terug. Erg veel. Civil War heeft zo zijn zwakke punten. Maar de Russo's weten dat op een geweldige manier te compenseren met een aantal epic actie scenes. De achtervolging van Cap op Bucky is een echte adrenaline rush. De scene waarin alle Avengers en andere helden/anti-helden tegenover elkaar staan is iets waar elke comic book (movie) fan van droomt.

Wat vooral opvalt is de ruimte die elk personage krijgt. Iedereen heeft zijn/haar moment. Echt iedereen. Black Panther is geweldig uitgewerkt, de toevoeging van Ant-Man erg leuk en Spider-Man is awesome. Blijft een van mijn favoriete superhelden ooit. Ik kan ook niet wachten om te zien hoe Homecoming zich gaat nestelen in het MCU. Gaat vast een erg toffe toevoeging worden op het geheel. Dit soort cross-over's is wat we willen zien in Marvel films. Het verhaal zit vol met elementen die in latere films vast nog weer terug gaan komen. En dan is er nog dat slot gevecht. Prachtig gedaan. De emotionele impact die de scene maakt is weergaloos. Erg goed gedaan. Ook het einde is erg goed aangepakt. De scenes die weer trouw in de credits zijn echt weer van die lekkermakertjes.

Met het acteerwerk zit het helemaal goed. Marvel heeft zo zijn casting fouten gemaakt, maar de acteurs die ze nu in deze rollen hebben gecast zijn allen perfect gekozen. Downey Jr. is gewoon Stark/Iron Man. Evans heeft zich Cap helemaal eigen gemaakt. Olsen, Johansson, Mackie, Rudd, Cheadle, Bettany, Renner. Allemaal weer erg goed spel laten ze zien. En duidelijk met erg veel plezier gespeeld. De nieuwkomers doen het ook erg goed tussen de oude garde. Boseman is perfect als Black Panther en ook Holland doet het erg leuk. Leuke attitude heeft hij hier en nagenoeg hoe ik me Spider-Man/Peter Parker voorstel. Al haalt hij het qua niveau niet echt bij mijn favoriete Spider-Man, Andrew Garfield. We gaan zien hoe hij zich gaat ontwikkelen. En opnieuw mijn favoriet in de film is Sebastian Stan als Bucky/Winter Soldier. Wat een geweldig personage zet hij neer zeg. Zoals gezegd krijgt Brühl te weinig om mee te werken en datzelfde geld ook voor Grillo die Crossbones speelt.

Technisch zit het weer helemaal goed. Al het geld is op het scherm te zien. De Russo's laten ons zien wat ze zelf ook graag in een superhelden film willen zien. Strakke regie, sterke cinematografie, goede editing, Jackman's score, sounddesign. Alles valt perfect op zijn plaats in Civil War.

Verhaal technisch dus niet altijd even sterk, formule werk en het lijkt soms meer op een Avengers film dan een Captain America film. Maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de heerlijke actie scenes en de geweldige personages. Ik ben nog lang niet superhelden-moe.

Samen met The incredible Hulk mijn minst favoriete film van Phase I

Het verhaal spreekt me gewoon niet erg aan. En de personages zijn, met uitzondering van drie, zijn ook niet heel sterk. Je krijgt geen band met ze en voelt ook niet met ze mee. Zelfs niet met Steve Rogers. Het origins verhaal wordt gewoon niet op een erg interessante manier verteld en The First Avenger lijkt gewoon snel gemaakt omdat Cap in The Avengers zit. Waar hij trouwens veel beter uit de verf komt. Dit is gewoon erg middelmatig. Ik ben wel blij dat dit gemaakt is, zonder dit hadden we niet het fantastische Winter Soldier en ik denk ook dat Civil War helemaal geweldig gaat worden. The Red Skull is een veel interessantere bad guy dan hier wordt gesuggereerd gezien zijn rol in vele Marvel verhalen. Rogers zelf is nogal saai. Al krijgen we toch een aantal goede momenten. I weet nog steeds niet wat Tommy Lee Jones hierin doet. Cooper als Stark is erg goed. Het beste is dan nog Hayley Atwell als Agent Carter. Geweldig personage en erg goed geacteerd. Ook vind ik Tucci's Erskine erg fijn. I had graag meer willen zien van Cap's team. Ook had wat karakter uitdieping van Stan's personage erg geholpen.

De actie is nog best goed. Alleen een beetje jammer van de soms erg obvious CGI momenten. Deed me zo af en toe aan Sky Captain denken. Maar fijn gechoreografeerd toch wel. Het schild is een leuk wapen en daar word dan ook genoeg mee gedaan. Designs zijn erg tof. Hydra is gewoon een erg coole tegenstander. Fotografie is goed net als de rest op technisch gebied. Al is de editing soms een rommeltje. Silvestri's score is leuk maar hij kan beter.

Al met al is het niet echt een erg slechte film. Het is gewoon erg degelijk gemaakte film die als verplicht aanvoelt. Het begin en einde waren de beste gedeeltes van de film. En de after credit scene is weer een fijne aanloop naar The Avengers.

De grote verassing uit de Marvel/Disney stal.

Niemand had na het zien van The First Avenger zin in nog een Captain America film. Hij werd min of meer een beetje weer goed neergezet in The Avengers, maar in The Winter Soldier werd er iets met het personage gedaan wat niemand had verwacht. Captain America is cool.

Nu wordt de film enorm geholpen door andere factoren. Rogers blijft natuurlijk een good guy eerste klas. De Russo's hebben duidelijk gekeken naar wat voor bron materiaal beschikbaar was, want er is wel degelijk iets goeds te vinden in de Captain America wereld. Geweldige keuze natuurlijk om The Winter Soldier te doen en uit te breiden met andere verhalen. Verhaal is erg goed geschreven. Waarin de eerste film wat saai was, wordt hier dezelfde fout niet gemaakt en volgt alles elkaar in een rap tempo op. We krijgen Fury en Black Widow die we ook al in The Avengers hadden. Maar er wordt nog een schepje bovenop gedaan. We krijgen er Sam Wilson/Falcon bij. Erg tof personage. Ook krijgen we Robert Redford in een glansrol als Pierce. Maar het is vooral de introductie van bad-ass personage The Winter Soldier waar het om draait. Een geweldige bad guy en er wordt hier op een goede manier met het personage omgegaan en zijn introductie is gewoonweg geweldig. Minpunt van de film is dat er op punten het tempo volledig wordt uit gehaald en de film bijna helemaal tot stilstand komt.

Ook bevat de film meer actie. En die is toch meer dan degelijk. Probleem ligt vooral in het feit dat er niet echt iets vernieuwend meer naar het scherm is gebracht. Zo krijg je een beetje het been there done that gevoel. Maar zoals gezegd bevat dit avontuur nog best wat goede actie scenes met als top punt het gevecht in het midden en de finale.

Acteerwerk is verder best ok. Geen Oscar waardige personages maar in de loop der jaren zijn de performances echt zoveel beter geworden. Vooral Redford en Stan weten goed te overtuigen.

Visueel niet heel bijzonder maar ook erg ok. Regie is goed en ook de visual effects sluiten naadloos aan op de echte beelden.

Een film die erg veel inspeelt op de Age of Ultron en andere Marvel helden aanhaalt (Stephen Strange oa.) maar ook genoeg tofs openlaat waar we in Civil War van kunnen gaan genieten. Want waar ik niet echt naar dit deel uitkeek, doe ik dat na het zien van Winter Soldier wel naar het vervolg. Een serie die zich fenomenaal heeft herpakt en ver boven het eerste deel uitstijgt.

Sterk spelende Hanks.

Het probleem met films die gebaseerd zijn op waargebeurde feiten is dat je op voorhand al weet hoe het gaat verlopen en hoe het gaat eindigen. Er zijn maar enkele regisseurs en films die dit goed hebben uitgevoerd. Captain Phillips is hier nu een van.

En hierin is vooral de opbouw essentieel voor het verloop naar het einde toe. Het begin blijft niet echt hangen, pas vanaf het moment dat de piraten ten tonele verschijnen wordt het interessant. Doormiddel van beeld, geluid, muziek en het enorm goede spel van de acteurs wordt je meegesleept in de verwikkelingen rondom Captain Phillips. De film word met de minuut spannender en je zit echt op het puntje van je stoel. Maar de echte kracht zit hem toch wel in het einde. Dat zorgt er voor dat de film echt naar een hoger niveau getild wordt. Hanks geeft hier een tour de force weg waarin hij de traumatische nasleep waarin veel langs hem heen gaat op een fantastische manier neerzet.

Een echte genre film.

In de making of op de prachtige Arrow Blu-ray is te zien dat dit destijds bedacht is als Jaws maar dan met een auto.

Neemt niet weg dat dit wel erg prettig wegkijkt. Het mysterie rond de auto, het opjagen en terroriseren van alle mensen en de geweldige shots vanuit de auto met de onheilspellende kleurenfilter. De setting is gewoon al fantastisch door alles in de stoffige woestijn te laten afspelen. Er komen toch enkele erg mooie shots voorbij. Het acteerwerk is degelijk tot goed en de special effects zijn erg goed verzorgd. Misschien niet het beste wat ooit bedacht is en de inspiratie voor dit is natuurlijk duidelijk. De fun factor ligt er gewoon heel hoog. Heel erg van genoten.

Een film waarin het trage juist de kracht is. Cargo leek me na het plot te hebben gelezen en de trailer gezien te hebben een erg interessante film. Dit soort sci-fi films weet me altijd wel te boeien. Laatst hadden we nog Pandorum die ook verassend sterk uitpakte. Al vond ik de film wat meer weg hebben van Eden Log.

Cargo heeft een beetje een gelijk soort plot als Pandorum, dat is niet de enige film waar het van geleend heeft. Cargo is een ode aan alle goede sf film van de afgelopen ik weet niet hoeveel jaar, maar toch met een eigen insteek. Het begin is al erg mooi gedaan voor een Zwitserse productie. De film trakteert ons, gezien het lage budget, op enkele prachtige scènes, met een mooie design en zeer goed camerawerk. Ook de belichting is fenomenaal gedaan, en zorgt voor een heerlijke sfeer. Erg mooie settings ook af en toe waarbij de de sneeuw in het vrachtruim er wel uitsprong. De spanning is wel degelijk aanwezig, lekker onderhuids.

Sfeer is eigenlijk waar deze film bol van staat. Van begin tot eind interessante plaatje, mooie belichting enz. . Ook het verhaal is lekker. Alles wordt beetje bij beetje duidelijk. Het neemt duidelijk zijn tijd en laat je goed in spanning zitten wat er nu gaande is. Zo kun je lekker rustig helemaal in de film binnendringen. Het verloopt echter niet altijd even lekker. Verhaal neemt op sommige punten wel erg rare wendingen, en ook de karakters nemen soms erg rare keuzes. ook de muziek was af en toe wat storend aanwezig. Op andere punten was het dan weer erg mooi.
Dat zijn wat minpunten die toch wel wat storend overkomen. Ook ging het einde mij wat te snel en te gemakkelijk. Ondanks dat bleef er visueel gewoon erg veel moois over om dat weer een beetje te verbloemen. Acteerwerk was best te doen, en het Duits spreken maakte me helemaal niets uit.

Verhaal technisch in het begin dus erg sterk, maar op den duur wordt het een stukje minder. Audio/visueel was het erg mooi.

4*

Laatst de trailer in de bioscoop gezien. Beloofde wat te gaan worden. Helaas weer een film waarbij de trailer beter is dan de film. Sterker nog als je de trailer hebt gezien, heb je ook meteen de hele film wel gezien.

Veel interessants of leuks gebeurt er eigenlijk weinig. Carriers heeft een leuk concept waar te weinig mee wordt gedaan. Het eerste half uur/drie kwartier is ontzettend sterk. Een mooi desolaat landschap en een goed begin van een verhaal die een interessant onderwerp aan de kijker voorgeschoteld. Helaas gaat het vanaf daar de verkeerde kant op. Er gebeurt nauwelijks nog iets en het is dan ook moeilijk om bij de les te blijven. Het gegeven blijft boeiend, maar er wordt niets meer mee gedaan. Al snel verandert de film in een clichérijk standaard verlaten wereld door een virus verhaal. Erg jammer want hier had zeker meer in gezeten. Verder ook weinig vernieuwend gezien van dit nieuwe regisseurs duo. Een standaard filmpje dus wat tot op zekere hoogte goed te verteren is.

2*

Heb een erg leuke tijd gehad in Radiator Springs. De film haalt nooit het niveau van een Nemo, Monsters Inc of Toy Story maar ook hier is aan af te zien dat het met veel liefde is gemaakt. Dat is eigenlijk aan alle Pixar films wel af te zien. De liefde voor het medium. Lasseter heeft een leuke wereld gemaakt van alles wat auto is. De race scenes zien er goed uit. Al heb ik het racen in rondjes nooit echt wat gevonden en meer aangetrokken ben tot de F1. Maar toch erg goed gedaan. Als Lightning dan aankomt in Radiator Springs begint het echt leuk te worden. Goede karakters, opbouw en ontwikkelingen. Ook de situaties die voorkomen zijn erg leuk. The nacht scene met al het neon licht is fantastisch. Erg leuke film.

Eerste film dat ik de film echt heel goed heb bekeken waarin me andere elementen opvielen die ik de eerste twee keer gemist heb. Vooral de geweldige manier waarop het is geschoten is werkelijk verbluffend mooi. Curtiz had de touwtjes strak in handen en dat is goed te zien. Maar het was vooral de presence van de twee leads die me echt over de streep trokken. Een prachtige relatie die werkt door de chemie tussen Bogart en Bergman.

Oké dan......Cashback.Een film die mij in eerste instantie helemaal niet trok qua verhaal, en waar ik na het zien van een geweldig shot in de MM contest toch wel benieuwd naar was geworden.En het leuke was dat ik vannacht zelf ook niet kon slapen en dat leek me wel een goed moment om de film er dan maar even in de dvd speler te doen(om 3 uur 's nachts nog ).En de film spookte de hele dag nog door m'n hoofd.

De film heeft mijn verwachtingen(die al niet zo hoog waren) compleet overtroffen.Er wordt meteen al een heerlijke dromerige sfeer neergezet, met een paar zeer leuke camera trucjes.Het verhaal blijft de gehele speelduur toch wel boeien en je bent dan ook echt benieuwd naar hoe het af gaat lopen.Ik heb af en toe echt een paar keer krom gelegen van het lachen met die typische droge Engelse humor, vooral het moment van Brian die net nieuw was en aan gevraagd word of hij kung-fu kent, waarop die jongen waar ik de naam even van kwijt ben zijn hand moest geven en Brian hem heel droog een klap in zijn gezicht geeft .Past helemaal in mijn straatje van humor.Het liefdes verhaaltje eromheen met Suzy kon mij wat minder boeien waar weer tegenoverstond dat het verhaal om Ben en Sharon wel weer heel mooi was gedaan.Wanneer hij de tijd stilzet om haar te tekenen vond ik één van de mooiste scènes die er inzat.Het potje voetbal is een genot om naar te kijken en ook het feest is leuk in beeld gebracht en dat stoppen van de tijd brengt ook een aantal memorabele momenten voort.

Acteerwerk van alle acteurs is goed maar ik vond dat niemand er echt met kop en schouders bovenuitstak.Het was gewoon degelijk.De film bevat wel een hele sterke regie en alles wordt dan ook erg mooi inbeeld gebracht, vooral de vrouwen .Tevens bevat de film ook een erg fijne soundtrack.

Ik moet zeggen nu ik dit allemaal zo typ gewoon weer zin krijg om de film op te zetten.Daarom een hele dikke

4.5*.

De eerste reeks zit er op. 20 films met allemaal zo ongeveer de zelfde insteek. Toch verschillen die per film weer qua onderwerp setting en de manier waarop alles is geschoten. Tijd voor een reboot van de langstlopende filmserie uit de geschiedenis van de film. Aan Martin Campbell, die eerder met GoldenEye de franchise een nieuwe start gaf, de taak om de Bond film opnieuw leven in te blazen door het over een andere boeg te gooien. Dit deed hij ook al eerder succesvol met de Zorro films. We beginnen gewoon weer opnieuw maar dan verfrissender. Ook is het tijd voor een nieuwe acteur die de rol van de Britse spion zal gaan vervullen. Dit keer is het aan Daniel Craig om de man gestalte te geven.

Casino Royale is voor mij de beste Bond film. Ik heb ze nu allemaal weer herzien en dat blijft ook zo. Deze film heeft alles wat ik van een Bond film verwacht. Actie, spanning, een mooie Bond girl, snelle auto's enz. enz. Campbell gaat meteen goed van start in een wat vreemd moment binnen de franchise. De opening scène is in zwart wit geschoten. Krijgt al iets geweldigs mee Meteen wordt ook de nieuwe Bond voor een nieuwe generatie voorgesteld. Bond is harder dan ooit en dat zie je. Na dit fantastische begin krijgen we meteen de eerste actie scène. Een free runner en Bond die hem achtervolgt. Je knalt er zo meteen lekker in. Ook is goed dat Bond dit keer niet echt een superman is en ook gewond raakt en verkeerde inschattingen maakt. Hij is immers net een 00 agent geworden en staat nog aan het begin van zijn carrière. Ook met de spanning zit het gewoon erg goed. Het blijft spannend tot nog een geweldige scène op een vliegveld.

Daarna verandert de film. Het krijgt wat diepere verhaal en karakter ontwikkeling. Wat dan volgt is de meest zenuwslopende poker sessie ooit op film vastgelegd. Campbell weet hierin de spanning erg goed vast te houden. Als kijker blijf je geboeid kijken. Een beetje vreemd voor een Bondfilm om zo'n beetje de halve film op karakters te laten drijven. Hierin slaagt de film erg goed en daar ligt ook de grote kracht van het geheel. Doordat je meer diepgang hebt werken de laatste scènes ook veel beter. Ook de emotie bij de personages is groter waardoor je meer kunt meeleven met hen.

Daniel Craig lijkt er helemaal in te zitten. Hij zoekt, net als zijn voorgangers, nog wel wat naar zijn Bond. Naarmate de film vordert komt hij steeds lekkerder in zijn rol en ben je ook overtuigd van de nieuwe, ruigere Bond. Eva Green is de perfecte Bond girl voor mij. Een erg mooie vrouw ook. Mooi dat haar karakter ook niet een plat personage is als vele andere Bond girls. En dan is er nog Mads Mikkelsen als Le Chiffre. Niet meteen de meest beruchte Badguy uit de reeks, maar hij brengt iets in zijn rol wat hem erg gedenkwaardig maakt als slechterik.

Film technisch niets meer dan lof. Alles lijkt perfect voor elkaar. Mooie sets, prachtige weelderige locaties. Arnold die zijn beste Bondscore componeert. De theme is toch nog wel hoorbaar in kleine stukjes, maar het is een nieuwe start dus ook de muziek is daarop gericht en niet zozeer op het verleden. De actie is alsvanouds weer geweldig. Gaf toch wel een kick.

De reboot is meer dan geslaagd. Een erg goede restart heeft Campbell weer gemaakt, en geeft de volgende regisseurs weer genoeg mee om wat mee te gaan doen. Helaas doet Foster er in zijn Quantum of Solace niet mee wat ik er van verwacht had.

4*

Beetje een raar uitstapje van Spielberg weer. Net als het erg vervelende The Terminal is het echt weer zoiets waarvan je denkt wat moet Spielberg hier nu mee en wat voegt het nu toe op zijn oeuvre.

Catch Me If You Can is dus niet echt een heel bijzondere film. Toch weet Spielberg het geheel luchtig genoeg te houden om te blijven vermaken. Verhaal wordt echter niet altijd even interessant gehouden. Zeker niet om de veels te lange speelduur helemaal te vullen. Na een anderhalf uur heb je het ook al weer gehad. Toch werd het tegen het einde wel eventjes leuk nog, daartussen had er wel veel uitgelaten kunnen worden. Degelijk camerawerk ook weer van Kaminski. DiCaprio doet het best aardig maar stijgt niet boven het leuke spel van Hanks en Walken uit. Goed werk van beide heren. De muziek van Williams is ook niet echt het vermelden waard. De minste score die ik tot nu toe van de man gehoord heb.

Vermakelijk voor een keertje maar niets bijzonders. Nu maar hopen dat Spielberg het weer een beetje bij de grote Blockbusters houdt.

3*

Best een leuke kinderfilm.

De film heeft een leuk gegeven wat best o.k. is uitgewerkt. Hoogstaand wordt het echter nergens en het is dan vooral erg standaard. enkele leuke luchtige scènes wisselen af met dramatische en saaie momenten. De film weet niet echt een goede balans te vinden, en het is daardoor een wat ergerlijke zit. De luchtige momenten zijn aardig uitgewerkt, en brachten af en toe een kleine lach te voorschijn. Verder veel Disney sentiment naar het einde toe. De bankoverval zelf was nog het beste van de film.

2*

Fraaie twists.

En dat is ook wat deze film red van middelmatigheid of goed. Geeft de film dus net dat beetje meer. Geloofwaardigheid moet je niet zoeken in dit spannende gevangenis filmpje. Maar de makers komen er mee weg door sommige dingen net even iets anders aan te pakken dan zo vaak al is gedaan. Vooral een van de laatste twists slaat in als een bom. Een van de beste momenten van de film. De rellen zijn best leuk opgezet en de film kent het nodige geweld.

Alles is lekker rauw in beeld gebracht, kent een puike editing en een heerlijk pulsing score. Acteerwerk is best goed, al is de supporting cast wat minder en dragen vooral Tosar en Ammann de film.

Ondanks enkele zware momenten is Celda 211 een vermakelijke gevangenis film.

Erg vermakelijke film weer van Marshall.

Centurion is verhaaltechnisch niet echt hoogstaand. Veel verhaal zit er dan ook niet echt in. Dat wordt wel ruimschoots goedgemaakt door de lekkere actiescènes die de film bevat. De film drijft dan ook meer, zoals in alle films van Marshall, op entertainment gehalte. Erg mooie shots komen er van Schotland voorbij. Dit komt al heel erg bnaar voren in de toffe opening credits, en ook in de aftiteling. Verder komt er veel bloed bij kijken. Jammer dat dit veelal cgi is, heb ik nog nooit goed en/of geloofwaardig gezien in een film. Nee geef mij dan maar gewoon squibs. Ledematen vliegen je links en rechts om de oren. Een film vol testosteron. Fassbender is erg cool als leider van een klein groepje dat op de vlucht is en moet overleven in de meest barre omstandigheden, maar ook de rest van de cast is dik in orde.

Erg vermakelijk geheel. Marshall lijkt met alle genres wel uit de voeten te kunnen, ben dan ook erg benieuwd waar hij de volgende keer mee gaat komen.

Waar gaat het nu eigenlijk over, tja ik ben er nog steeds niet achter. Wat wil de film nu zeggen, ook daar ben ik nog niet achter. Waar ik wel achter ben gekomen is dat Cha no Aji een prachtig staaltje cinema is. Hij stond al tijden op mijn to see lijst en nu dan eindelijk gezien.

De film heeft niet echt een duidelijk verhaal. Het is meer een greep uit het leven van een beetje een vreemde familie. En die vreemde familie is erg leuk om te volgen. Ieder maakt zo z'n vreemde, leuke, grappige en ontroerende dingen mee. Een greep uit het echte leven kun je wel zeggen. Vooral de belevenissen van oom Asano zijn erg leuk, maar kent ook aandoenlijke momenten zoals de ontmoeting met z'n ex vriendin . Maar ook de rest van de familie heeft mooie momenten. Mooi ook dat er met zo weinig zoveel bereikt en gezegd wordt. Ook zit de film vol met prachtige shots van de Japanse natuur en gebergten. Ieder shot is erg mooi om aan te zien. Je krijgt er een beetje een feel good gevoel van, wat ook nog eens versterkt word door de constant fluitende vogels. Ook geven de shots je een heerlijk dromerig gevoel, je wilt eigenlijk niet dat het ophoud. Anderzijds duurt het op het laatst net wat te lang, maar over de gehele lijn blijft het genieten geblazen. Erg mooi en aandoenlijk filmpje. Door dit soort film krijg ik toch steeds meer en meer waardering voor de Japanse cinema.

4.5*

Oerdegelijk, dat is dan een van de weinig positieve dingen aan de film.

Clint kent zijn vak en laat dat ook zien aan de manier waarop hij alles in beeld brengt. Ook de setting is mooi gedaan. Van de oude Ford's tot de aankleding van de personages.
Het eerste deel, waarin Jolie de strijd aangaat en er alles aan doet om haar zoon weer te vinden is af en toe best sterk. Al is het soms erg onevenwichtig qua verhaal. Niet altijd even interessant. Dan krijgen we nog een sterke scène waarin het jochie alles opbiecht wat helaas grotendeels ten onder gaat aan het spel van dat jochie. En dan wordt het een pak minder. Alles lijkt een herhaling te zijn op de scène daarvoor. En zo gaat dan nog ryustig even een uurtje door. Alsmaar dat gehamer op de emotie van de kijker komt je dan de strot uit.

Nee ik kon er niet echt warm of koud van worden. Redelijk vermaak, maar nergens echt speciaal. De nominatie van Jolie is ook echt onbegrijpelijk. Wat heb ik me geërgerd aan haar spel. Bar slecht, en dat uitdrukkingsloze gezicht wat ze iedere keer trok. Rest doet het ook niet super goed.

Een opstapeling van cliché's, een erg matige vertelling van toch wel een sterk uitgangspunt. Af en toe een mooie scène en erg mooi geschoten. Verder komt het niet. Ik heb wel eens beter gezien van Clint.

Een typische Kevin Smith film. Dat betekent dus een aantal heerlijke dialogen en komische scènes. Leuk verhaal en leuke personages. De terugkerende karakters in zijn films blijft erg leuk, en opnieuw heeft Silent Bob weer een goede monoloog als hij zijn stilte verbreekt . Naar het einde toe is het net wat over the top dramatisch en is het daar net allemaal even iets te serieus. Maar een fijne film is het zeker.

Na het zien van beide Che films weer twee onvoldoendes uit kunnen delen aan een stukje van het oeuvre van Soderbergh. Ik ben dus duidelijk geen fan van de man, dit wist ik op voorhand wel al maar toch wilde ik che nog een kans geven. Ik ben erg geïnteresseerd in geschiedenis dus een mooie kans om weer wat op te steken dacht ik.

Wat er de gehele film gebeurd is net niks. Eeuwenlang gezwets over een revolutie op starten doormiddel van erg saai camerawerk en slaapverwekkende dialogen. Ik snap best dat men zich wilde verdiepen in de geschiedenis van Che, maar moet het dan op zo'n saaie manier. De guerrilla oorlog voering in de bossen had ik ook meer van verwacht, maar opnieuw toont Soderbergh ons daarin oninteressant werk. Enkele mooie plaatjes, dat wel, maar voor de rest heb ik eigenlijk niets bijzonders gezien. De revolutie komt maar magertjes naar voren en de scènes zijn gewoonweg veel te kort om je echt inzicht te geven in het leven van de revolutionair en de situatie in Cuba toen. Op sommige momenten is het toch nog ergens wel interessant, en dan vooral op politiek vlak, wat op den duur zoals gezegd saaier wordt.

Del Toro geeft misschien wel zijn beste performance tot nu toe weg. Dat mag ook wel nu ik zo lees dat hij erg veel onderzoek heeft gedaan naar zijn karakter. Hij is ook de enige die er met kop en schouders uitsteekt, en dat was dan ook een genot om te mogen aanschouwen. De rest geeft een middelmatig spel weg en is dan verder ook niet gedenkwaardig.

2*

Het tweede deel van Soderberghs saaie epos over Che. Opnieuw niet best.

Eigenlijk heeft deze film dezelfde minpunten als het eerste deel. Het is over de gehele speelduur gewoon niet boeiend. Af en toe is het gewoon erg moeilijk door te komen. Een beetje een moeilijk te verteren film, bij vlagen is het een grote herhaling van Che part 1. Soderbergh is wel constant in iedergeval. Maar een betere eerste helft maken doormiddel van dit tweede deel doet hij niet. Het blijft een beetje op een niveau hangen. Opnieuw veel te saai qua dialogen en ook de saaie manier waarop het geschoten is draagt niet bij om de film een wat makkelijker zit te maken. Maar af en toe nog best interessant, en dan vond ik de films samen op de politieke geschiedenis nog het beste. De hele revolutie met de gevechten kon me maar weinig boeien.

Del Toro blijft doorgaan en speelt opnieuw de sterren van de hemel, waarbij de rest er bij lange na niet in de buurt komt van zijn geweldige spel.

De twee films samengenomen, is het bij vlagen best interessant, maar krijgen we eigenlijk maar weinig nieuw inzicht over de revolutie die de dokter aangaat. Qua speelduur had het gezien de stof en vele overbodige momenten best korter gekund. Ook veel te zwaar om in een keer achter elkaar te kijken.

Opnieuw 2*

Russische blockbuster die zeker niet onderdoet voor een Hollywood blockbuster. Erg vermakelijk.

De Hollywood invloeden van de superhelden films, en dan in het bijzonder Spider-man, zijn duidelijk merkbaar door de film. Het verhaal heeft zelfs erg veel gelijkenissen met Sam Raimi's film. Toch heeft de film een erg andere en Russische insteek. Een frisse kijk op een superheld die het kwaad bestrijdt met zijn crappy Volga. Een erg mooie auto die goed binnen de stijl van de film past. Verder heeft het verhaal eigenlijk erg weinig om het lijf.

Daarnaast heb je nog de groots opgezette actiescènes. Hoewel ze in het begin nog niet groots zijn worden ze dat later in de film wel. Een aantal erg mooie momenten, met als toppunt de battle met de Mercedes. Ook krijgen we af en toe erg mooie shotjes te zien van Moskou. Zeker bij nacht scènes ziet het er prachtig uit.

Acteerwerk is degelijk, de jonkies doen het goed. Ook leuk trouwens om een aantal acteurs weer te zien uit Night en Day Watch. De effecten zien er prima uit, en ook de Russen kunnen mooie bombastische scores maken.

De eerste Russische superhelden film kan makkelijk mee met het niveau van zijn Amerikaanse tegenhangers. Erg vermakelijk en alles steekt goed in elkaar.

Voor mij was de enige manier om deze film te kijken het erg lange deel waarin deel 1 en 2 zijn gecombineerd. Erg jammer dat er uiteindelijk weer voor is gekozen om de film in twee delen te verknippen. Woo brengt met Red Cliff een epische film naar het scherm. Het is alsof de glorydagen van de grote meeslepende Hollywood epic weer tot leven komen.

Het acteerwerk is zeer goed, maar dat kun je de cast die bestaat uit Hong-Kong veteranen wel toevertrouwen. De manier waarop alles in beeld is gebracht is geweldig. De actie is heel, heel erg goed. Geweldige dingen gezien. Daarnaast is het strategische aspect erg tof en interessant in beeld gebracht. De muziek is ook erg mooi. Enige punt waar ik een beetje op stuit is dat het verhaal net even wat te groot is en begint op sommige punten net even wat te lang door te slepen en haalt het tempo daarmee behoorlijk uit de film. Maar verder heel erg van deze epische film genoten.