Meningen

Geweldige claynimation. Fantastisch om te zien wat er met dit soort techinieken mogelijk is om Chicken Run naar het scherm te brengen. De animatie is nagenoeg perfect, het camera werk virtuoos, het verhaal is geweldig gevonden en de karakters zijn allemaal erg leuk. Toch miste ik af en toe dat beetje extra's wat ik in animatie films zoek, de magic. Iets waar Disney en Ghibli zich heer en meester in hebben gemaakt.

Net even herzien en hij is mij nog weer ietsjes beter bevallen dan dat hij al deed.

Children of Men is een briljante film die erg goed inspeelt op hoe de mensheid zichzelf kapot maakt, en probeert je als kijker te beangstigen voor wat er zou kunnen gebeuren als het zo door blijft gaan met de wereld.
De film heeft een hele goede en toch best wel grouwe sfeer,en dat past er echt heel goed bij een film als deze.

Owen speelt de sterren van de hemel eveneens als Michael Cain die af en toe heel uitbundig acteerde en op momenten ook heel ingetogen. hij deed dit bijvoorbeeld in een scene die mij heel erg geraakt heeft, als hij zijn vrouw en hond van het leven beroofd en dat hij eigenlijk al weet dat hij zelf ook zal sterven.

Filmtechnisch is het ook allemaal schitterend. De sets,de vervallen locaties,de belichting.Ook geweldig was het camera werk wat enigzins vernieuwend en enerverend is om naar te kijken vooral die lange shots. me als toppunt natuurlijk dat shot van 20 minuten lang door die stad waarbij er ook nog eens van alles omheen gebeurt Dat samen met de sterke editing maken dit toch wel een tot een hele goede film.
Ik ben benieuwd waar Cuarón ons de volgende keer mee gaat verassen.

Stem verhoogd naar 4.5*

Leuke film maar zeker geen meesterwerk.

Polanski doet er alles aan om een goede sfeer neer te zetten, helaas komt deze nooit echt goed op mij over.Ook kon de plot mij maar tot op zekere hoogte boeien.De film duurt te lang, en neemt op sommige momenten teveel tijd voor de plotontwikkeling.Wat het voor mij wat vergalde was het einde.Er komt een plot-twist die die het verhaal wat daarvoor verteld werd helemaal overbodig maakt daardoor kwam de impact van die twist ook niet echt op mij over.Dat je de kijker wat op het verkeerde been wil zetten, oké.Maar ga dan niet het hele verhaal verpesten door dit helemaal aan het einde te toen .Daarvoor vond ik het bij vlagen soms erg goed.De detective die lekker op onderzoek gaat en de nodige intriges.Maar zoals ik al aangaf duurt het allemaal wat te lange en had de film best een half uur korter gekund.

Jack Nicholson doet het erg goed, maar het is John Huston die de show steelt, perfect geacteerd.Filmtechnisch is het allemaal wat pover.Toch geeft ik Chinatown wel een voldoende want het heeft mij toch wel kunnen vermaken.

3.5*

Deze film zat gratis bij Black Cat, White Cat.Old Boy is mij de vorige keer goed bevallen, en toen ik zag dat deze film van dezelfde regisseur was dacht ik das mooi meegenomen.

Helaas weet Sympathy for Lady Vengeance mij op bijna geen enkel moment te boeien.Al snel begon ik me te irriteren aan die bloed irritante klassieke muziek die zo'n beetje de gehele film te horen is.Toch vond ik het eerste half uur nog best te pruimen.Helaas gaat het dan snel bergafwaarts met verrschrikkelijke plotlijnen en zij verhaaltjes van tientallen karakters(een beetje overdreven misschien), waar je niets aan hebt.Ook kon ik totaal geen sympathie voor Lady Vengeance opbouwen.Een ellendig saai gedeelte volgt die ook nog eens naar een eind toewerkt waarbij je denkt....Tja.Het kon totaal geen impact op mij maken.Verder was het visueel dik in orde en heb ik toch nog wat moois kunnen zien in deze film.

1.5*

Een martial arts film waarbij het verhaal een keer erg centraal staat.

Het verhaal staat dus grotendeels centraal in Chocolate. Of het nu geslaagd is, ik weet het niet. Het deed me ook niet zo veel eigenlijk. Het begin sleepte dan ook heel erg aan, en het duurt dan even voor de echte fun van de film begint, en waar het in dit soort films ook om draait en dat zijn de halsbrekende stunts en de geweldige gevechten. Die zijn er genoeg aanwezig en je krijgt behoorlijk wat pijnlijke en brute momenten voor je kiezen. Het verhaal raakt daardoor weer ondergeschikt aan de actie en je vergeet daardoor ook een beetje waarom het allemaal nu draait.

De vele gevechten bieden verder ook niet echt wat vernieuwend in het begin. Pas in de slotgevechten gaat het helemaal los en je krijgt een aantal geweldige momenten en halsbrekende stunts te zien. Vooral de laatste achtervolging is en lust voor het oog. Spel van de cast is leuk en degelijk, al mist het meisje gewoon wat aan kracht zoals al vaker hier aangegeven. Komt soms niet helemaal goed uit de verf. Toch blijft het erg vermakelijk tot het einde aan toe, al zie ik liever een Ong Bak, Kerd Ma Lui of Tum Yum Goong, waarin het verhaal niet erg centraal staat want daarin faalt deze film een beetje. Toch een ruime voldoende.

3.5*

Een fijn experiment.

En experimenteel is de film zeker. Zeker in het begin is het even wennen aan de stijl. Het begint allemaal met het vertellen van een verhaal van het filmen van de film. Kot geeft ons een kijkje in het verzinnen van de verhalen. Eerst zonder succes maar dit eerste gedeelte is geinig gedaan, maar na een twintig minuten heeft hij zijn verhaal gevonden en begint de film dan echt.

Het eerste verhaal gaat over een vuilnisman die verliefd wordt op een slaapwandelend meisje. Dit zonder het echt straight forward te vertellen. Er word in real time gezocht naar verschillende mogelijkheden binnen het verhaal. De vuilnisman doet er alles aan om zijn eerste liefde van haar probleem af te helpen. Hij filmt hun avonturen als het meisje in diepe slaap is. Erg aandoenlijk, maar het wordt nog beter als het meisje last krijgt van slapeloosheid . De scene in het restaurant laat de echte magie van dit verhaal zien. Dit alles prachtig geschoten door Doyle. Ook een super editing trouwens. Vanaf hier blijft de magie binnen dit verhaal. Lee Wai-Wai is een prachtige verschijning en Kaneshiro speelt zijn rol leuk uit. Het hele verhaal wordt voorzien van het commentaar van de regisseur, zonder echt storend te zijn want alles wordt met veel humor gebracht. Erg mooi slot van het verhaal ook.

Het tweede gedeelte is qua toon erg anders, maar ook erg leuk gebracht. Kot speelt hierin een eigenaar van een shop die op een dag bezoek krijgt van zijn eerste liefde. Hij denkt dat ze uit is op wraak door zijn gezin te vermoorden. Ook dit verhaal is niet helemaal straight forward verteld, maar Kot neemt hierin meer tijd om het verhaal te vertellen. Maar toch met een moordend tempo. Jammer dat hij hierin pas op het laatst los gaat en een mooie wending aan dit verhaal geeft. Mooie laatste shots ook en weer komt de magie daar om de hoek ondersteund door de mooie muziek.

Als geheel hebben de verhalen niets met elkaar gemeen, behalve dan dat het gaat over eerste liefdes. Aan het eind vertelt Kot duidelijk geëmotioneerd hoe het voor hem was om deze film te maken en brengt zo dit fijne experiment tot een einde.

Deze Zuid-Koreaanse Apocalypto is erg vermakelijk.

Erg diepgaand is de film niet. De inval van Mantsjoerije in Korea dient meer als kapstok voor een aantal actie scenes. Erg veel wordt er dan ook niet op ingegaan. Best jammer aangezien ik best wel een "history buff" ben. De romance is nergens echt storend en op een leuke manier verweven in deze achtervolging film. War of the Arrows heeft behoorlijk wat weg van Apocalypto. Vooral in de laatste 40 minuten is het genieten geblazen met de lange achtervolging. Hierbij wordt goed gebruik gemaakt van de omgevingen en de wapens die hier centraal staan, de pijl en boog.

Acteer werk is naar behoren. Nergens komt men aan een heel hoog niveau, maar heb het ook wel eens veel slechter gezien. Vooral Park en Moon zijn hier heel erg op dreef.

Verder is de film fraai geschoten. Zoals gezegd wordt er goed gebruik gemaakt van de locaties en zien de actie scenes er geweldig uit. Geld ook voor de aankleding trouwens. Alles doet je geloven dat echt in die tijd bent. Muziek is ook erg meeslepen.

Helaas gaat War of the Arrows net niet even dat stapje verder, zit er net iets te weinig in om echt goed te zijn en is het eindresultaat niet meer dan vermakelijk.

Een lekkere brute misdaad film doorspekt met heerlijke humor.Een geweldige absurde karakter schets.

Eric Bana speelt de rol van Chopper geweldig.Erg jammer dat hij in Amerika niet echt een kans krijgt om zijn echte talent te laten zien.Hierin speelt hij een keiharde crimineel die na het plegen van een misdaad direct weer gewetenswroeging krijgt.Dit levert een aantal absurde en humoristische momenten op, ik weet niet of de echte Mark Read ook zo was, anders was hij behoorlijk geschift een man vragen of het goed met hem gaat nadat je hem een aantal steken hebt gegeven ik moet nu alweer lachen als ik aan dat moment denk.Film technisch is het ook meer dan in orde.Goede camera positionering, goede belichting, en leuke trucjes zoals het tijdversnellen waarin alles snel beweegt maar het praten nog op een normaal tempo gaat.

Erg leuke film met een top performance van Bana, en de regisseur ga ik ook zeker blijven volgen, want daar kan nog veel goeds van komen.

4*

Onzettend harde en aangrijpende film,die toch wel een diepe indruk op mij heeft gemaakt.

Christiane F. heb ik op aanraden van mijn ouders gekeken,ik had eerst zoiets pff wat weten mijn ouders nou van goede films af(normaal gesproken zijn die wat meer van de hersenloze aktiefilms).Toen ik hem zag staan in de videotheek was ik toch wel zeer nieuwschierig geworden en dus maar meegenomen en gekeken natuurlijk.Ik was compleet overweldigd,want wat een goede film is dit,ik heb echt met af en toe toch wel een naar gevoel hiernaar zitten kijken.

Het verhaal laat een hele grauwe kant zien van berlijn en de drugs scene in die tijd,en het verbaasde mij echt dat er echt kinderen op een erg jonge leeftijd met die troep in aanraking kwamen/komen,alleen maar om een beetje mee te doen en toch ook wel "stoer" te doen,totdat het natuurlijk te laat is.

Natja Brunckhorst zet haar rol als Christiane zeer overtuigend neer net als de andere jonge acteurs je leeft op sommige momenten heel erg met ze mee. in de afkick scene en op moment als een van de jongens zegt "begin er niet aan" kortbondig gezegd "kijk nou uit want het gaat van kwaad naar erger,en ik heb er spijt van dat ik er ooit aan begonnen ben En soms halen ze je het bloed onder de nagels weg bijv. in de scene als ze net afgekikt zijn en weer op het station zijn en zeggen "ach nog een shotje dat kan toch geen kwaad,de allerlaatste waarna je Christiane weer hartstikke stoned de trap af ziet komen

Zoals al gezegd laat deze film een heel andere kant van Berlijn zien.Mede door het "grauwe" kleuren pallet kwam ik echt een beetje in een depressieve bui te zitten tijdens deze film .Door deze film heb ik eigenlijk nooit in aanraking met drugs willen komen en heb ik een gruwelijke hekel aan die troep gekregen,en misschien was dat ook de opzet van mij ouders.

En echt geweldige muziek ook van David Bowie en dan met name die scene in de mercedes garage Heroes die hij ook een klein stukje in het Duits ten gehore brengt.

5* en een diepe indruk die deze film bij mij heeft achtergelaten.

Een fantasy film die weinig tot de verbeelding spreekt. Een iets minder vervolg op het iets betere eerste deel.

Erg moralistische film die veel te lang duurt. Saaie dialogen volgen elkaar op met nog meer saaie dialogen. Niets dan lof voor de aankleding van de film trouwens. De kostums en de sets zien er fantastisch uit. Het is echt te zien dat daar veel werk in is gestoken. Ook de locaties zijn erg mooi. Dan heb je daarnaast wat leuke actie scènes die echter nergens het epische niveau van Lord of the Rings evenaren. De vertelling komt wat geforceerd over en pratende de dieren zijn gewoon irritant. Nee toch niet een fantasy reeks die mij kan bekoren

Dat nummer wat steeds op de Jukebox werd gedraait vond ik anders ook wel een lekker nummer.

Goed over Chungking Express.Een film die ik dankzij de pakket service heb mogen aanschouwen.Bedankt voor het uitlenen van je dvd rokkenjager.De film was echt iets voor mij.

Een prachtig verteld verhaal, de film straalt helemaal.Je merkt gewoon dat dit pareltje met liefde is gemaakt.
De 2 verhalen lopen mooi in elkaar over, Het laat de mislukte liefdeslevens van de 2 agenten, en hun zoektocht naar nieuwe liefde heel oprecht overkomen.Dit word met ook met een flinke dosis humor gebracht en ik heb dan ook een aantel keren smakelijk kunnen lachen 30 blikjes ananas opeten die tegen het eind van de houdbaarheids datum lopen, wat de hond nog niet eens wil eten.Het 2e verhaal kon mij trouwens meer bekoren dan het eerste.Het 1e is natuurlijk ook mooi maar ik kon toch meer met het 2e gedeelte.

De film is verder prachtig geschoten, al vond ik de camera vertragingen niet altijd even passen en was dat ook een kleine storende factor voor mij.Acteer werk is echt subliem en de acteurs nemen je dan ook helemaal mee de film in.Het was ook afgelopen voor ik er erg in had.Ik ga nog even lekker wegdromen bij California Dreaming, wat waarschijnlijk nog een aantal dagen in m'n hoofd blijft zitten.Net als de film trouwens.

4.5*

Disney is back!

Misschien wel de Disney film die ik het vaakst zag, en nog steeds weet de film mij elke keer weer mee te nemen naar de wereld van Cinderella.

Van de zesde tot de elfde film uit de Disney studio viel er weinig magie te ontdekken. Maar in hun twaalfde feature is die Disney magie weer helemaal terug. Eindelijk weer eens een echt verhaal, en een mooi verhaal is het ook nog eens. De opbouw zit goed in elkaar, de transformatie scene is echt geweldig en de dans erg mooi. Daarna wordt het toch wat minder en voelt het zelfs een beetje rushed. Het lijkt er op dat de makers hun kruit wat hadden verschoten en er zo snel mogelijk een einde aan willen breien. De film is enorm opgeleukt door een heel scala aan supporting characters die naast leuk, ook nog eens aandoenlijk en grappig zijn. Allemaal personages waar je om geeft. Gus is misschien wel mijn favoriete personage hier, op de voet gevolgd door de geweldige Lucifer en de Fairy Godmother

De animatie's zijn echt schitterend. De details die in de personages zijn getekend, de character design op zichzelf is mooi, de achtergronden die duidelijk uit Mary Blair's brein komen. Echt heel erg mooi gemaakt. Ik durf zelfs te zeggen dat de nine old men en de rest van de crew hier voorbij zijn gegaan perfectie. De transformatie scene blijft een van de mooiste scenes in het hele oeuvre van Disney. De liedjes zijn mierzoet, maar passen erg goed binnen het geheel.

Heel begrijpelijk dat dit Disney's favoriete film was. Dit is pure kunst, dit is movie magic. En dat gehaaste einde? Dat vergeef je de makers vrij snel.

"I don't think there's one word that can describe a man's life."

De film met misschien wel een van de meest memorabele eerste woorden in film geschiedenis. Na een aantal keren kan Citizen Kane me nog steeds niet boeien. En dan vooral op narratief vlak. Het boeit me gewoon weinig wat er nu allemaal gebeurt. Een aantal scenes duren net wat te lang om je aandacht er constant bij te houden. Toch is er wel iets wat me op narratief vlak boeit, en dat is de vertel structuur. De film begint fantastisch en de mysterie rondom het eerste woord van een op sterven liggende Kane is ergens wel interessant om te volgen. Daarnaast is het visueel genieten. Welles weet als geen ander hoe een verhaal te vertellen door gebruik te maken van prachtige visuals. Visueel is dit echt een pareltje.Alleen dat is al de moeite waard om Citizen Kane minstens een keer in je leven gezien te hebben. Ik snap de invloed die deze film heeft gehad op vele film makers en waarom dit veel film liefhebbers aanspreekt. Maar buiten het audio/visuele is er weinig aan Citizen Kane wat mij kan bekoren.

Goed, maar ik zie niet het meesterwerk wat velen in deze film zien.

"A comedy romance in pantomime"

Toen ik dat als las, zat de schrik er bij mij goed in. Dit ga ik dus niks vinden. En uiteindelijk is dat ook gebleken. Dit soort stomme films is dus niet aan mij besteed. Dat theatrale vind ik helemaal niets. Helemaal niet in combinatie met de slapstick comedy die Chaplin hier in brengt. Ik vond het echt niet grappig. En dan wordt ook elke grap eens een keer of wat herhaald. Wat overblijft is wel een film met een mooie boodschap en een leuk liefdesverhaal. Ook sommige interacties met de rijke man zijn nog genietbaar.

Wel erg kundig gemaakt door Chaplin. Hij weet duidelijk wel waar hij mee bezig is. Mooi gefilmd, goede editing. Het gebruik van muziek als geluidseffecten op een erg aanwezige manier vond ik wat minder werken. De muziek zelf is ook wat matig gekozen, en begon me op den duur zelfs te storen.

Dit is dus alles wat ik niet zoek in silent cinema. Ik wist min of meer wat ik kon verwachten, maar had het toch iets genuanceerder verwacht. Het is niet zozeer dat het een slechte film is, maar dit is gewoon niet mijn ding.

Dit is mijn eerste kennismaking met Chaplin, dus wil hem nog niet helemaal opgeven.

Kleine tegenvaller.

De trailer zien er spectaculair uit. Jammer dat dit ook meteen de beste momenten zijn van de film zelf. Als je de trailer hebt gezien kun je de film ook best overslaan.

Best vermakelijk allemaal, maar de actiescènes deden wat te kort aan. Qua verhaal is het niets meer dan een bij elkar geraapt zootje Griekse mythologie wat puur als kapstok dient om leuke actie te laten zien in 3D. Nu heb ik hem in 2D gezien, en kan ik me niet voorstellen dat de 3D effecten veel hadden bijgedragen. Meer om de effecten zelf dan je echt mee te slepen. De film komt wat traag op gang, maar als het eenmaal wat los komt draven we in een hoog tempo naar het einde. Tussendoor krijgen we wel erg leuke actie, met als toppunt het schorpioenen gevecht. Medusa en de Kraken vielen wat tegen, maar waren wel leuk in beeld gezet. Het echte wow gevoel bleef daar een beetje uit. Wat overblijft is een wat magere actiefilm.

De topcast die toch niet uit de minsten bestaat, kunnen weinig inbrengen, daar is het script dan ook niet naar. Vermakelijk voor een keer, maar zeker niet een film die ik vaker zou willen zien.

Degelijk gemaakt.

The Client bevat toch wel enkele erg spannende scènes. De spanningsboog wordt in de scène erg strak gespannen om uiteindelijk een beetje met een anti climax te komen. Hadden ze het wat beter afgewerkt kon dit een bovengemiddelde thriller worden. Verhaal is onderhoudend, maar helaas worden de cliché's wat te veel uit de kast getrokken, en dat maakt dit een erg standaard werkje. Acteurs als Tommy Lee Jones en Susan Surrandon spelen op de automatische piloot. Kim Coates doet het als bad-guy erg leuk, amar krijgt helaas wat te weinig screentime. Renfro doet het ook meer dan aardig.

Lang geleden dat ik deze gezien had,vanmorgen herzien en het blijft toch een heerlijk actie-toppertje.Hij was nog net zo als dat ik mij hem kon herinneren.

Geweldige actie,nog echte stunts,Stallone op z'n best.Wat wil een actie liefhebber nog meer.Binnenkort toch maar wat 80's en 90's actie-toppers uit het stof halen,want nu ik dit weer heb gezien wil ik die goede oude tijd wel weer beleven toen ik nog elke dag van dit soort toppers keek.

3.5* voor dit genre wat jammer genoeg een beetje in de vergetelheid raakt.

Door de hele discussie weer zin gekregen om A Cockwork Orange weer eens te zien.Dat heb ik dan ook gedaan.Een film die je ook totaal niet kan beoordelen na een half uur te hebben gezien.Clockwork Orange is een belevenis die je moet zien, horen en voelen.Een gevoel wat ik trouwens niet heel goed kan beschrijven bij het zien van CO.

Ik heb bij ACO nooit het idee dat ik naar een film van meer dan 2 uur zit te kijken, de tijd vliegt gewoon voorbij.Ook is het bij elke kijkbeurt weer zo dat hij steeds beter word, en je steeds meer dingen en kleine details gaan opvallen die je in de voorgaande kijkbeurten nooit zijn opgevallen.
Het eerste shot van de film, waarin de camera gericht is op het gezicht van Alex waarbij de camera langzaam achteruit gaat met daarbij dat geweldige muziek stuk, is al magisch.Ik zat er meteen weer helemaal in en ik heb dan echt moeite om de speler even op stop te zetten om even wat drinken te pakken.Het verhaal is gewoon hoogstaand en blijft aldoor boeien.De toekomst word erg grimmig in beeld gebracht.Een wereld zoals die zwerver zegt waar alle orde is verdwenen, en criminaliteit de dienst uitmaakt.Je hebt ook nergens het idee dat je naar een film uit de jaren '70 kijkt, dus de film houd gewoon stand.Het speelt in op onderwerpen die nu in de wereld nog spelen en ook nooit zullen verdwijnen.Dit maakt ACO uniek en zal dat ook blijven door de jaren heen, en zal dan kijkers blijven boeien en verbluffen.Of je vind het natuurlijk niets.Het taalgebruik van Alex draagt daar ook veel aan bij.Woorden die je nog nooit gehoord hebt of erg "sefisticated" zijn.

We worden in deze film echt weer verwend door Kubrick en drukt ook echt zijn stempel op deze film, naast een goed verhaal is het ook een film die drijft op vooral sfeer, beelden en muziek.De samensmelting van die beelden met daarbij prachtige klassieke stukken en de af en toe geweldige rare shots maken deze film al erg bevreemend.Natuurlijk zijn er ook weer Kubricks bekende tracking shots waarbij het net als in 2001 op de maat van de muziek loopt.Ook maakt hij gebruik van vele diepe shots door de camera helemaal achter in een ruimte te plaatsen waardoor je een idee krijgt dat het soms om erg grote lange sets gaat.Sets die er werkelijk fenomenaal uit zien.De kleuren combinatie's die je voorgeschoteld krijgt zijn ook erg goed.Gewoon beelden die parachtig door Kubrick worden weergegeven en die je vandaag de de waarschijnlijk noot weer zult zien.

Het acteerwerk is ook van de bovenste plank, McDowell doet het werkelijk fenomenaal.Eerst is het allemaal erg afstandelijk en allemaal erg onmenselijk, maar later laat hij mij als kijker toch erg met hem meeleven.Dit deed hij vooral in de scène waar hij thuis terugkomt en als gerehabiliteerde man gewoonweg niet geaccepteerd word Dit koude, afstandelijke en onmenselijke is een thema wat je in bijna alle Kubrick's wel tegenkomt.Hij laat, zoals Reinbo al eens gezegt heeft, de kijker ook zelf uitzoeken wat hij/zij met de film aanmoet.Kun je hier totaal niets mee dan zijn zijn films gewoon niet voor iedereen weggelegd, maar voor velen ook wel zoals het gemiddelde al aangeeft.Ik blijf er wel bij dat je Clockwork op een half uurtje gewoon niet kunt beoordelen, dat is maar een klein stukje van de belevenis.

A Clockwork Orange blijft voor mij, en daar kan ik het beste de quote bijpakken van Vincent Canby van The NY Times die achter op mijn hoesje staat,
"Schitterend.Een krachttoer van buitengewone beelden, muziek, woorden en gevoelens".

De volle 5* natuurlijk.

Alle drie versie's van de film inmiddels gezien, en daarbij is de laatste versie die ik heb bekeken (Theatrical cut) mij toch wel het best bevallen.

Alle drie cut's zijn mij eigenlijk wel bevallen.Er zitten leuke nieuwe toegevoegde dingen in, maar toch miste ik allemaal iets wat wel in de originele versie te zien is.
De film begint heerlijk mysterieus en het verhaal wordt mooi en rustig verteld.Er wordt niet meteen duidelijk wat er nu precies allemaal aan de hand is.Beetje bij beetje ontvouwd het verhaal zich na de "encounter" van Neary, een fantastisch spelende Dreyfuss.Het blijft de gehele film het mysterie vasthouden, om ook genoeg drama binnen het gezin waarin deze vreemde gebeurtenis zich af heeft gespeeld.De situatie en dat het gezin er aan onder door gaat is degelijk, het gaat wel iets te snel allemaal, maar je krijgt wel een duidelijk beel van wat er aan de hand is.De film wordt wel goed afgewisseld met de vreemde gebeurtenissen rondom de wereld.

Het zoeken naar antwoorden lijkt dan ook het hoofd thema te zijn van de film.Waarom gebeurt Neary dit allemaal?Maar ook buiten de thuis situatie wordt naar antwoorden gezocht.Lacombe is er van overtuigd dat er meer is tussen de sterren, en zoekt daarbij ook naar zijn antwoorden.Truffaut zet zijn karakter erg leuk neer.Tevens heeft hij een geweldige blik in zijn ogen die je met hem mee doet leven.Richting het einde komt er wel een soort van spanning, want je wilt weten wat ze hier doen en waarom ze hier zijn.Wat volgt is een soort battle met een prachtig schouwspel.Alleen erg jammer dat het op het laatst een erg hoog E.T. gehalte krijgt door al die lieve aliens maar daarna een toch wel sterk slot krijgt.

De film is prachtig vormgegeven.Spielberg levert zoals bijna altijd wel, goed werk.De film kent een aantal mooie beelden.Oa. in de woestijn waar de eerste gevechts vliegtuigen worden gevonden is mooi om aan te zien.Het zijn natuurlijk wel de ruimte schepen die in de film de show stelen.Dit keer geen schotel modellen, maar fraai vormgegeven schepen met een prachtige kleuren pracht.Allerlij vormen en maten komen letterlijk je beeld door geflitst.De effecten zijn dan ook van een zeer hoog niveau.Met als kers op de taart natuurlijk het grote moederschip.Tevens is het geluid een fantastische beleving.De prachtige muziek van Spielberg's vaste componist Williams maakt het geheel mooi af.

Alle drie versies hebben zo hun sterke en zwakke punten.Waarbij de special edition en de director's cut kleine wijzigingen en groten wijzigingen hebben.Echter als je van de film houd zijn alle drie een genot om naar te kijken.De 30th anniversary edition zal voor de fans van de film dan ook zeker geen miskoop zijn.
Voor mij blijft echter de versie waar ik ooit als klein jochie kennis mee heb gemaakt de beste.

4*

Everything is connected.

En hoe. Ik ken het boek niet. Maar het zou onfilmbaar zijn heb ik veel gelezen. Blijkbaar dus niet. Want in grote lijnen volgt Cloud Atlas een fantastisch verhaal/verhalen. Misschien niet trouw aan het boek, misschien ook wel. Maar het blijft gewoon zo dat film een heel ander medium is en elementen uit een boek gewoonweg niet werken in een film en andersom.

Zoals gezegd zijn de verhalen erg fijn. Ook worden ze stuk voor stuk erg zorgvuldig verteld. De vele omschakelingen tussen de verhalen zijn een genot om te aanschouwen. In het begin is er min of meer een introductie en kan het misschien wat te snel allemaal gaan. Later wordt er mee tijd en aandacht geschonken aan de verhalen. Als ik er een favoriet uit zou moeten kiezen is dat niet makkelijk aangezien ze allemaal iets magisch hebben en maken samen deel uit van een erg groot geheel. Ook is het moeilijk om echt iets over het verhaal te vertellen zonder er te diep op in te gaan. Verhaaltechnisch is Cloud Atlas ook helemaal geen gemakkelijke film. Het is zoveel om in je op te nemen. Maar met de kijkbeurt gaan je steeds meer details opvallen en zijn er steeds weer nieuwe dingen in het verhaal te ontdekken. Ook krijgen we hier een geweldige mix van verschillende (sub) genres

De regie is opgesplitst onder twee (eigenlijk 3) regisseurs. Daardoor krijg je af en toe een kleine verandering in toon. Zelfde geld ook voor de fotografie aangezien er ook 2 cinematografen de film draaien. En dat geld op technisch vlak voor bijna alles. Toch is er veel gedaan om op elkaar af te stemmen en het eindresultaat mag er dan ook zeker zijn. Vooral in de editing is weergaloos werk gekeverd. En dan de muziek. Echt prachtig met "The Atlas March" als hoogtepunt.

Acteerwerk is ook al zo goed. Hanks en Wishaw vond ik nog wel het sterkst. De rest van de cast is ook geweldig om te aanschouwen. Geweldig ook hoe ze bijna allemaal hun verschillende rollen spelen. Van de grote rollen tot de kleinere rollen.

Cloud Atlas is een film die meer verdiend. Technisch is het een geweldig schouwspel en het acteerwerk is van een erg hoog niveau. Het verhaal is heel erg goed, al is het zeker niet perfect en gaat het op sommige punten soms net wat te snel of draaft het wat te ver door. Een film die ik zo af en toe erg graag opzet en heel lang links heb laten liggen om verkeerde redenen.

Even weer bekeken en het is toch wel een mooi staaltje entertainment.De mysterieuze en geweldige trailer(s) die hieraan vooraf gingen, hebben mijn verwachtingen echt overtroffen.

De eerste keer dat ik Cloverfield zag was ik op momenten nogal gedesoriënteerd door het camerawerk, het ast echter wel perfect in de chaos waarin dit alles zich afspeelt.Dit keer werd ik niet meer misselijk van het beeld en was dan voor mij ook meer een genot om te kijken en vielen ook veel meer dingen op die ik de eerste keer niet zo in me op kon nemen.

Het verhaal is relatief simpel, maar de manier van uitvoering is wat Cloverfield een hele goede film maakt.Het amateur camerawerk gemengd met een hele hoop grootse scènes en fantastische actie en special effects.Dit laat de film, hoe ongeloofwaardig ook toch wel geloofwaardig overkomen.Dit komt vooral doordat je er steeds midden in zit en alles van dichtbij meemaakt.Je zit midden in de chaos, je maakt de karakters en hun ontwikkelingen en hun tocht door de stad gewoon mee.In alles aan Cloverfield merk je gewoon dat het om pure entertainmant gaat en dat er niet geprobeerd word om er iets heel diepgaands van te maken, hierin slaagt de film op alle vlakken.Een minder punt vind ik dat het monster vrij vroeg in de film haast vol in beeld komt en bijna op het einde ook nog een keertje, dit vind ik iets van de mystiek weghalen.Leuk detail wat me dit keer ook opviel is dat er bij de allerlaatste beelden in het reuzenrad als de camera op de zee gericht is en je heel goed oplet, je (denk ik) het monster in de zee ziet storten.

Ik heb weer erg genoten van de film en meer nog dan de vorige keer en daarom ook een verhoging van mijn stem.

4.5*

We're definitely not in Kentucky anymore.

De marketing campagnes achter de Cloverfield films kun je niet anders dan briljant noemen. De manier waarop de eerste film verkocht was geweldig. Ze kwamen erg laat met de trailer van 10 Cloverfield Lane, waar velen echt Psyched werden, inclusief ikzelf. En een Super Bowl spot maakte begin dit jaar bekend dat per direct de film op Netflix was te zien.

Dit keer dus geen bios release. Aan de ene kant jammer, aan de andere kant begrijpelijk. Visueel ziet de film er toch behoorlijk indrukwekkend uit. Had zeker beter gewerkt in de bios. In het verhaal hebben de schrijvers wat meer complexiteit proberen te schrijven. Dit werkt half. Er zitten zeker goede vondsten in, maar zo heel af en toe loopt The Cloverfield Paradox zichzelf wat voorbij, door soms onnodig gecompliceerd te doen. Toch blijft de interesse tijdens het kijken en is het spel van de acteurs van vele verschillende nationaliteiten best goed. Er was duidelijk minder budget voorhanden, aangezien het grotendeel van de film zich op sets afspeelt. De effecten die we krijgen te zien, zien er behoorlijk goed uit. En naast wat een wat dieper verhaal, wordt er ook genoeg vermaak geboden.

Zit toch wel een beetje op hetzelfde niveau als de vorige entry in de reeks, ware het niet dat het einde daar de ervaring een beetje verpestte, dat gebeurde hier gelukkig niet en is het toch een bevredigende afsluiter geworden.

Prima film vol met de gebruikelijke clichés. Dit soort (sport) films gaan er bij mij altijd wel in.

Maar wel goed gebracht. Clichés zijn altijd wel te vinden in films maat het gaat er om hoe het gebracht wordt.

Deze film gaat over kansen om wat te doen met je leven en over iets halen wat je zelf nooit voor mogelijk hield. Verhaaltechnisch wordt dat heel vaak herhaald. Heel vaak. De schrijvers en de regisseur duwen dit zo hard naar binnen dat je verlangd dat dat gaat stoppen. Verder heeft het zeker wat leuke elementen in het verhaal. En dat wordt nog eens flink opgezweept met het acteerwerk van Jackson en de geweldig in beeld gebrachte basketbal scenes. Dit is allemaal op een erg leuke manier en vol snelheid in beeld gebracht. Er goed gedaan.

Alles samen zorgt voor een vermakelijke film die toch alles binnen de lijntjes van Hollywood op safe speelt.

Een heerlijke horror comedy.

Een beer aan de cocaine. Er was moeilijk een voorstelling van te maken. Hoe raakt hij in de killing mode. Hoe gaat het er uit zien. Hoe passen de personages daar in. Hoe batshit crazy deze film ook is, het werkt erg goed. Geschifte personages, off-beat humor, gore en leuke kills. Alles wat ik zoek in een horror comedy zit hier in. Erg leuke film.

"El Mariachi"

Vanaf het "Kubo" moment in de film, waar Miguel op precies dezelfde wijze alle snaren van zijn gitaar raakt om een akkoord te spelen. Maar in plaats van velletjes papier krijgen we hier bladeren en worden we geïntroduceerd in de wereld van de doden. Ook leuk om zo een beetje het idee en de achtergrond van Dia De Los Muertos te leren. Velen kennen het wel uit verschillende films, waar het vaak dient als beeldvulling vanwege de vele kleuren, mooie kleuren en creaties en de uitbundigheid.

Met die "beeldvulling" zit het ook hier heel erg goed. Het land van de doden ziet er echt prachtig vormgegeven uit. Maar ook alle personages zien er fantastisch uit. De versieringen op de schedels is een erg leuke touch. Het verhaal is best aardig en werkt als geheel erg goed. Maar het zijn vooral de kleine, wat stillere momenten die echt impact maken. Zeker richting het einde weet Pixar weer heel wat los te maken. Erg knap hoe ze je echt onderdeel uit laten maken van hun films in plaats van alleen maar toeschouwer te zijn.

Wederom een Pixar film met liefde gemaakt. Prachtig gemaakt, leuke personages en een aantal hele mooie kleine momenten. Erg mooie score ook weer van Michael Giacchino.

The Entertainer kan ons niet entertainen.

Waarom nemen acteurs/komieken altijd dit soort namen aan. Als dit soort namen al op de poster staan haak ik al snel af. Cederic the entertainer, Larry the cable guy, brrr. The Rock is daar dan een uitzondering op, en gebruikt de laatste tijd wat meer zijn eigen naam.

De film is gewoon erg flauw en wil te graag een leuke komedie zijn. Daarbij heb je ook nog een acteur die te graag grappig wil zijn en ook echt denkt dat hij dat is. De brother en negro grappen hebben we al honderden keren gezien in alle Eddy Murphy en Martin Lawrence films en werken niet meneer The Entertainer. Het acteertalent is in Cederic ook ver te zoeken. Ook jammer van het duffe verhaal wat we ook al erg vaak hebben gezien, en ook al veel beter. Wat overblijft is een wat matige film, met een enkele leuke grap en kleine leuke actiemomentjes.

Een film die je gerust over kan slaan, want ej mist helemaal niets.

Helemaal eens met Leviwosc.

Het concept "jongetje speelt huurmoordenaars tegen elkaar uit" wordt te weinig iets mee gedaan. Het gaat allemaal erg snel zonder echt een bepaalde spanning te creeëren. Op de scène bij de olievelden na dan. Die vond ik erg sterk, mooi kleurengebruik ook. Doordat er totaal geen spanning is komen de karakters ook niet echt goed uit de verf. Baldwin doet het zeker niet slecht en laat wel een goede prestatie zien. Helaas is het script te dun om dit echt goed over te laten komen. Nu is het een beetje half-om-half. Toch heb ik me er prima een anderhalf uur mee kunnen vermaken. Jammer dat het zo slecht is uitgewerkt, en het einde was helemaal een anticlimax.

Een film waarbij alles er omheen en de ondersteunende cast interessanter is dan het liefdesverhaal wat centraal staat.

De film heeft wel wat overeenkomsten met Gone With the Wind. Maar waar de romance daar wel werkt, deed het me in Cold Mountain niet veel. Het boeide me eigenlijk vrij weinig of de geliefden nog herenigd werden of niet. De romance komt niet echt overtuigend over, iets wat vooral aan de manier waarop het geschreven te danken is dan aan de acteurs. De schrijver(s) zijn er zelfs in geslaagd de gebeurtenissen rondom Inman en zijn reis terug naar zijn Ada een stuk boeiender te maken. Daar scoort de film zeker punten. Ook de bijrollen zijn beter geschreven dan de hoofdpersonages. De veldslag in het begin is trouwens erg fraai.

Acteerwerk is goed tot zeer goed. Ook hier is vooral de ondersteunende cast weer erg sterk. Law en Kidman kunnen beter. Zellweger, een actrice waar ik normaal helemaal niets mee heb, weet mij hier helemaal mee te krijgen. Ook Hoffman, Gleeson, Portman. De rest van de allstar cast is ook fijn om naar te kijken.

Cold Mountain is verder heel erg degelijk. Mooi gefilmd, prachtige locaties, epische muziek wat soms net te pushy is in hoe je je op bepaalde momenten moet voelen.

Jammer dat het drama aspect wat minder goed overkomt en de film op andere punten wel sterk is. Cold Mountain is lang niet zo meeslepend als het had kunnen zijn.

Erg eigenzinnige indie film.

Ik zat er eigenlijk meteen goed in. De dialogen komen heel erg naturel over. Ik weet niet precies hoeveel er volgens het script gewerkt wordt, maar dit kwam allemaal geïmproviseerd over. Het werkt erg goed. En in de gehele film lijkt dat te gebeuren. De dialogen verlopen tevens erg vlot, zitten vol sarcasme en zijn erg grappig. De manier waarop het geschoten is, werkt fantastisch. Lekker rauw, grainy, in zwart wit en niks geen poespas om het er mooi uit te laten zien. Gewoon zoals het is. Acteerwerk is prima. Vooral Altman is lekker bezig en een erg goede tegenspeelster voor Perry. De situaties waarin ze terecht komen zijn zowel erg awkward als semi herkenbaar. En dat geld ook voor de gesprekken die beide voeren. En dat einde..... WTF?!

The Color Wheel is een erg fijne, grappige film, al mist het net dat beetje extra om nog een grotere impact te maken.

Op het eerste gezicht een vrij conventionele film.

Maar naarmate de film vordert, de personages meer uitgediept worden is het echt genieten. De film bevat een heerlijk sfeertje. Het verhaal over twee mensen die een ander doel en ideeën hebben en langzaam aan meer tot elkaar komen wordt op een erg rustige en mooie manier verteld. Leuk hoe het survival element hier aan toe wordt gevoegd en daar ook goed gebruik van wordt gemaakt. Dat zorgt er voor dat de scenes naar het einde toe meer impact krijgen. Toch blijft er ook genoeg ruimte over voor humor. En die is op meerdere momenten meer dan geslaagd. Ook de romantiek is wordt mooi opgebouwd.

Fijne regie, mooie fotografie, heerlijke muziek en prachtige vertolkingen van Adèle Haenel en Kévin Azaïs. Wat een heerlijke film.