Coco (2017)

Alternatieve titel: Disney·Pixar Coco

mijn stem
4,06
99 stemmen

Verenigde Staten
Animatie / Avontuur
109 minuten

geregisseerd door Adrian Molina en Lee Unkrich
met de stemmen van Gael García Bernal, Benjamin Bratt en Renee Victor

Miguel is een enthousiaste, twaalfjarige jongen die in Mexico woont. Hij ontdekt een eeuwenoud mysterie dat hem naar een bijzondere en onverwachte reünie leidt. Tijdens Día De Los Muertos komt Miguel terecht in de fantastische wereld van de doden. Daar ontmoet hij de oudere generatie, leert hij wat zijn plaats binnen de familie is en hoe families door de tijden heen verbonden blijven door een eenvoudige herinnering.

  • Vanaf 29 november in de bioscoop
36 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Onderhond
2,0
1
Iets betere Pixar.

Maar het concept is wél een double whammy voor de studio, waarin de klassieke tegenstelling maar weer eens de basis vormt voor een hele film. Niet enkel is Miguel het muzikaal aangelegde mannetje in een familie die muziek verafschuwt, hij is ook nog eens het enige levende ventje in de wereld van de doden. De moraaltjes die eruit voortvloeien laten zich al raden.

De vergelijking met Book of Life is niet zo heel vreemd, hoeveel Día De Los Muertos animaties worden er nu eenmaal per decennium gemaakt. Vond die film ook stukken beter, zowel qua esthetiek, humor en zelfs qua plot, maar in vergelijking met andere Pixar films is Coco wel een duidelijke stap voorwaarts. Zeker in de omgevingen zit een stuk meer klasse en inventiviteit. Technisch gezien is het onovertroffen, maar zoals wel vaker bij Pixar maakt dat het niet meteen echt mooi om kijken, al is het ook op dat vlak wel één van hun beste films.

De personages zijn echter nog steeds het grote minpunt, althans, wanneer ze druk en pratend zijn. Zo'n beetje alle hoofdpersonen dus. Een typische Amerikaanse animatie met brede gebaren en plastische bewegingen, maar verder wel in een braaf keurslijfje gegoten. Het omatje (stil en vredig) is de welgekomen uitzondering, maar net als in Up worden dat soort figuurtjes naar de achtergrond geschoven. Daar tegenover staat dan Dante, een zéééér vervelende sidekick die te pas en te onpas komt opduiken.

Coco is zo'n film waar ik meer kan genieten van wat er zich op de achtergrond afspeelt, maar dat met moeite kan doen omdat ik te vaak afgeleid wordt door de drukke voorkant. Verder mag alles er Mexicaans genoeg uitzien, de hele film zelf voelt zo Amerikaans als de pest aan, dus wie zich druk wil maken over whitewashing en cultural appropriation heeft nog steeds genoeg voer voor discussie.

Qua drama, moraal en humor is dit nog steeds absoluut niks voor mij. Vervelende personages en een wat onoprechte feel-good toon maken dit een erg herkenbare Pixar film, gelukkig valt er visueel wel wat meer te beleven deze keer.

2.0*

avatar van Chainsaw
4,0
0
Chainsaw (moderator)
geplaatst:
Voorafgaand aan deze film werd een weerzinwekkende korte film gedraaid met die bevroren lulhannes uit Frozen. En daarvoor draaide men een trailer voor een film getiteld Ferdinand, een animatiefilm over een stier, die ... kan praten (althans, meer werd mij niet duidelijk). Het bevestigde dat ik Amerikaanse computeranimaties zat begin te worden. Soms komt er een verrassing als Big Hero 6 voorbij, maar de laatste jaren is het vrij droevig. Madagascar 6, Ice Age 8, Shrek 12 of je wordt op zijn minst doodgegooid met minions of zingende beesten. Zelfs Pixar kwam de laatste tijd met weinig soeps op de proppen; Finding Dory was maar een matig vervolg en The Good Dinosaur een flauwe versie van Platvoet. Gelukkig was er in 2015 hun film Inside Out. En van datzelfde kaliber is er gelukkig ook zoiets als Coco.

Op visueel vlak is Coco wonderbaarlijk sterk, Pixar heeft de lat wederom hoog gelegd. Technisch en qua design, zie enkel iets als die brug of de oma, prachtige animatie. Maar daarnaast is Coco vooral weer fijn creatief. Het is weliswaar nog geen Ghibli, maar het gaat allemaal net dat stukje verder dan een gemiddelde Amerikaanse computeranimatie, lijkt het. Ik ging er overigens ook naar toe zonder plot te hebben gelezen of trailer te hebben gezien, waardoor ik vaak niet exact kon invullen waar de film naar toe zou gaan. En dat is een verademing, zeker gezien je veel soortgelijke films al van A tot Z kunt invullen door enkel naar de poster te kijken. Scripttechnisch worden vrij netjes alle paden bewandeld, maar hier en daar zit wel een kleine verrassing. Net als Inside Out is Coco creatief, verzorgd en hartverwarmend, het liet mij in ieder geval niet onberoerd. Zo ken ik Pixar weer. En zo zie ik ze graag.

4 sterren.

avatar van Pepino
4,5
0
Pepino schreef:
Heb het nu een vier gegeven, maar het lijkt dat deze film toch béter is dan hoe ik het beoordeel. In feite heb ik wel zin om Coco een tweede keer te zien. Maybe I am missing something.

Dit heb ik dus gedaan, en jawel: vind hem toch een stuk beter dan bij mijn eerste kijkbeurt!
Alleen jammer dat ik de eerste twintig minuten weer, opnieuw, nog maar eens geteisterd werd door dat klef 'kort'filmpje met die sneeuwpop.

3,5
0
Wat een gezever hier over Frozen zeg, wij gingen met de kleine van 4 en die vond dat dus helemaal geweldig want Frozen is ontzettend populair bij de kinderen. Ik kan me voorstelen als je als volwassen vent naar deze film gaat je daar inderdaad niet op zit te wachten dus dan zou het fijn zijn als ze die voorfilm bijv. alleen overdag zouden laten zien maar ik heb me niet zitten ergeren hoor, ik vond het best leuk.

Coco zelf dan ja, leuke film maar er zijn betere Disney films. Het is een keer iets anders dan de gebruikelijke sprookjes en dat maakt het wel leuk, heb er wel van kunnen genieten.

avatar van Pepino
4,5
0
martijnk, ik vind dit niet persé gezever... Pixar staat bekend om haar charmante, doeltreffende kortfilms en het publiek hoopt weer zoiets te kunnen zien voordat de hoofdfilm start. Maar inplaats daarvan, krijgen we 20 minuten een marketing-stunt.

avatar van Fonzzz002
4,5
0
Coco herinnerde mij aan waarom Pixar Animation studios mijn favorieten filmakers zijn. Coco bied het totaalplaatje in wat een goede jeugdanimatiefilm kan bieden: levendige vormgeving met prachtige kleuren die je het idee geven op visite te zijn in een fantasiewereld, geen tekort aan humor en spektakel, maar bovenal een hartverwarmend verhaal met goede personages. Pixar weet wederom een perfecte balans te vinden in humor en drama, en beide genres schieten in de roos. Ik kon hard lachen om de creatieve gekkigheid die je kon aantreffen in het land der doden, maar zodra de film een rustmoment had om je mee te laten leven met de personages werkte dit net zo goed. Het Dia de los Muertos thema geeft de film een energiek karakter die het onderscheid van andere Pixar films. Voornamelijk de catchy Gypsy muziek is aanstekelijk en gaf de film een fijne feel-good stemming.

De thema’s die Coco aankaart zijn enigszins cliché: volg je passie, het belang van familie, geef niet op etc. Maar ik merkte de personages zo aangenaam te vinden dat ik hun door deze clichés heen wou zien gaan; ik moedigde Miguel aan muziek te spelen en om het goed te maken met zijn familie. Aan het einde merkte ik zelfs een traan te moeten weghalen, zo effectief wist de film zijn personages en hun reis te ontwikkelen. Het enige waar Coco niet aansloeg is dat het verhaal nogal voorspelbaar is: wanneer het iets introduceert is het makkelijk om aan te zien komen waar het heengaat. Als je snel gehinderd bent door een hoog voorspelbaarheidsgehalte kan dit tegenwerken, maar het ging mij meer om de persoonlijke reis van Miguel dan om de voorspelbaarheid van de gebeurtenissen om hem heen, dus dit vormde geen grote belemmering.

Voor mij is dit zonder twijfel één van de filmhoogtepunten uit 2017 en voor Pixar is het een mooie redding van Cars 3. Hartverwarmend verhaal met goede personages, humor, feel good muziek en prachtige beelden. Verhaal is nogal voorspelbaar, maar dat ontnam niet veel.

4,5*

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.