menu

A Clockwork Orange (1971)

mijn stem
3,92 (4392)
4392 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Misdaad / Drama
136 minuten

geregisseerd door Stanley Kubrick
met Malcolm McDowell, Patrick Magee en Michael Bates

Groot-Brittannië, de toekomst: een groep tieners gaat elke avond op stap om een spoor van vernieling achter te laten: ze slaan en verkrachten hulpeloze slachtoffers. Als één van de jongens opgepakt wordt, stemt hij toe om een speciale therapie te ondergaan. Als hij uiteindelijk vrijkomt heeft hij een hekel aan geweld, maar stapelen de problemen zich vervolgens op.

zoeken in:
3,5
maxo922 schreef:
Erg lelijke film, dat was wat me gelijk opviel. Van die vieze Britten met dat vettige haar en die smerige tanden. En dat lichtgebruik maakte het allemaal nog erger. Bah Bah. Ik werd er toch een beetje misselijk van.
Hele leuk decors, maar nog steeds lelijk lichtgebruik. Dat is dan toch weer balen. Het oogt gewoon zo goedkoop. Het is gewoon lelijk.
Is het een kwestie van smaak, of ben ik gewoon een klier? Of heb ik de boodschap gemist. Zal vast wel weer. En trouwens, ik heb het idee dat ik de film best wel heb begrepen. Maar waarom laat het me dan zo koud? Ik vraag me gewoon echt af waarom dit nou weer in de top 250 staat.

Je bent gewoon een kind van onze tijd, maxo922, zeg maar de "Game of Thrones-generatie", opgegroeid met de afgelikte, digitale en volledig commercieel-bepaalde cinema. Verder moet je het volgens mij niet zoeken...

avatar van maxo922
3,0
Nee ik houd het inderdaad gewoon liever bij Pathé films.

3,0
Het eerste deel van de film vond ik wel vermakelijk, met de terror die de vriendegroep veroorzaakt. Het tweede deel in de gevangenis vond ik ook wel aardig, maar ik had meer spektakel/spanning/dramatiek verwacht van het laatste gedeelte.

avatar van T1000
3,5
In wat voor wereld kubrick je brengt in deze film, is voor mij nog steeds een raadsel. Je zult het meteen merken in die lange openingsshot, en dan krijg je langzaam het idee wat Kubrick nu weer op je scherm laat zien. Ja, het blijft lastig om deze film te beschrijven, maar dat hij goed is, of bizar/schrikwekkend goed is, daar ben ik het wel mee eens. De vreemde taal die Alex en zijn vrienden spreken, de rare drank die ze drinken, de aparte sets in combinatie met klassieke muziek van onder andere Ludwig, de 'ultraviolence' scènes zoals Alex ze noemt, ja er zitten er enkele bij waar ik wel beetje met verbazing naar zit te kijken, dat je denkt van.. ho maar hé, zo is het wel genoeg meneer Kubrick, maar nee hoor, Kubrick durft het aan om zijn versie van dit verhaal te laten zien, en dat kan ik wel waarderen voor zo'n top regisseur, heb wel eens gelezen dat rond dat jaar dat de film uitkwam een boel mensen niet erg blij waren met deze verfilming naar het boek, enkele imiteerden de streken zelfs op straat als in de film, maar goed. Veel zet ik deze film niet op om eerlijk te zijn, maar toch is ie wel sterk zeg. Kan me nog herinneren en dat is echt gebeurt dat ik hem aan het kijken was, en nog iemand mee kwam kijken en meteen zei van 'uh, wat ben jij aan het kijken, kan dat niet heel snel uit!' Ja, hoor eens, moet ik dan maar Full Metal Jacket aanzetten, of 2001 dan maar? Dat de film tegen het einde wel iets luchtiger is, kijkt dan wel weer prettig weg, maar het is allemaal zo bizar weergegeven, en tegelijkertijd voel je toch mee met de hoofdpersoon. Een klein meesterwerkje van Kubrick? misschien wel ja, maar ik zet toch iets sneller zijn horrorklassieker 'The Shining' op, of laat me meesleuren in '2001' en 'f.m.j.' kijk ik nog steeds erg graag, en dan heb ik deze ook in de collectie

avatar van IH88
3,5
“I was cured, all right!”

Dit is mijn vierde Kubrick film. Waar ik Full Metal Jacket, Eyes Wide Shut en The Shining echt briljante films vind, ben ik bij A Clockwork Orange wat minder enthousiast. Nadat ik de film had afgekeken, zat ik echt met een leeg en ontheemd gevoel voor me uit te staren. Ik kon genoeg sterke punten opnoemen, maar de film zelf deed me niet veel. Natuurlijk, de decors (van John Barry!) waren prachtig en de muziek was waanzinnig. Ook het acteerwerk is degelijk en de vreemde gevoel voor humor van Kubrick kan ik wel waarderen.

Het verhaal is ook wel interessant maar toch kon ik niet goed in de film komen. Het lijkt wel of Kubrick de kijker met opzet op afstand houdt door zulke afschuwelijke personages te creëren, waar je geen enkel sympathie voor voelt. Ik wil als ik een film kijk toch wel graag emotioneel betrokken zijn bij tenminste één personage of het verhaal. Alex is zo'n afschuwelijk personage dat ik nou niet met medelijden zat te kijken toen er geëxperimenteerd werd op hem. Gruwelijk was het zeker, maar de man had net een vrouw verkracht. Karma is a bitch. Een mens moet vrij zijn in zijn doen en laten (hoe afschuwelijk deze activiteiten ook mogen zijn) maar als je een bepaald pad kiest moet je ook de consequenties dragen. Alex wordt van dader slachtoffer maar Kubrick heeft in het eerste gedeelte zo'n afschuwelijk mens van hem gemaakt, dat het slachtoffer gedeelte niet echt uit de verf komt. Maar A Clockwork Orange is een audiovisueel overdonderende film en ik ben toch blij dat ik hem gezien heb.

avatar van lagaiske
2,5
Topflim tot hij opgenomen word.Spijtig.Want het eerste halfuur van de film was zalig.

avatar van n00r
4,5
Een van de beste films die ik ooit gezien heb.. Wauw top film! Vooral het begin vond ik echt leuk de vrienden die een huis binnendringen.. Ja gewoon echt wauw geen woorden voor de hele film.

4,5
Wat een geweldige film!

Ook in deze film is de enige "aparte" visie van Stanley Kubrick te zien. Hierbij bedoel ik apart in de beste zin van het woord. Waar ik de visie goed vond was voor mij dit verhaal duidelijker te volgen dan 2001: A Space Odyssey (1968) en daarom ook beter.

A Clockwork Orange verteld het verhaal van een "distopiaans" beeld van ik vermoed Engeland ergens in de toekomst ( de toekomst van '71 uiteraard). We komen een jongen tegen die op zijn zachts gezegd knettergek is en volgen hem op zijn pad naar "genezing".

Kubrick weet de absurdheid van de wereld werkelijk fe-no-me-naal neer te zetten. Vanaf minuut een waan je je in een wereld vol met gekken en overmatig gebruik van alle vormen van geweld. Alles klopt: de acteurs, de kleding, de sets en natuurlijk de muziek van "Ludwig van".

Later in de film gaat het nog een stap verder. De kijker wordt voor een vraag gesteld. De vraag tot op welk punt het ethisch verantwoord is met gevangenen om te gaan. Ik wil niet te veel spoilen over hoe de film zich ontwikkeld, maar ik kan vertellen dat hij niet teleur stelt.

Voor de mensen die de film al gezien hebben:Ik vond de laatste scène echt geniaal. Waar de film probeert een soort medelijden voor Alex te creëren, is het medelijden door die laatste scéne weer helemaal weggespoeld. Dit maakt het vinden van een antwoord op de vraag nog moeilijker. Tot op welk punt is het ethisch verantwoord dmv wetenschap een gevangene te weerhouden op het overtreden van de wetten. Waar je, door de keerzijde te zien, toch gaat neigen naar ons eigen systeem zonder wetenschap, wordt je (althans ik) toch weer volledig aan het twijfelen gebracht omdat je ziet dat Alex nog steeds gestoord is en daarmee ook een gevaar voor zijn medemens.

Wat een geniale film zich, Kubrick op zijn best! 4,5* (misschien heb ik mij later nog bedacht en het cijfer verhoogd naar 5*, zit namelijk enorm te twijfelen).

avatar van Zuster Stein
Nogal bizarre film, het plan om de hoofdpersoon van zijn agressie af te halen slaat natuurlijk helemaal nergens op, vervolgens komt hij alleen nog wraakzuchtige mensen tegen. Was niemand dan op de hoogte van zijn behandeling? Een van zijn slachtoffers (die man die invalide werd geslagen) leek trouwens verdacht veel op oud-hoogleraar en hersenonderzoeker Dick Swaab, zou hij een succesvollere methode kunnen bedenken? Zo makkelijk is het beesie in de mens natuurlijk niet te verslaan. Niet met de geest. Platspuiten of gentech. Wel vermakelijk om naar te kijken allemaal, en daar gaat het toch om bij film.

avatar van Fisico
4,5
Geweldige tijdloze film dit van Kubrick! Goed verhaal, mooie opbouw en vooral een uitstekend uitgangspunt. Kan je een mens herprogrammeren van iets slechts tot een goed individu? Griezelig als je er even bij stilstaat: wat als je dat ook kan in de andere richting? De film suggereert verder dat kwaad en verderf, los van de morele keuzes die je maakt, los staan van het individu en dat je er eigenlijk niet kan zan doen. Je bent ziek en daarom ben je niet verantwoordelijk. Gevaarlijk precedent dus ...

Kubricks hand is duidelijk zichtbaar: een vleugje genialiteit in combinatie met wat absurditeit. Toch komt de film niet in zijn geheel als absurd over, integendeel zelfs. Seks en zinloos geweld spatten van het scherm (niet zo extreem zoals je dat vandaag ziet in vele films). Knappe vertolkingen, heerlijk accent ook van die McDowell (perfect als arrogante rascal), perfecte kostuums van the gang en eigen ook aan Kubrick een wederkerende passende (klassieke) muziek die steeds de toon zet en de scenes en het geweld versterken en uitdiepen.

Ik ben het veelal eens met IH88 en lees er graag zijn rencensies op na (op filmvlak zijn er wel wat gezamenlijke interesses), maar ik voelde wel degelijk betrokkenheid met het hoofdpersonage. Niet dat ik sympathie kon opwekken met het individu. Het charisma en de flair spat er gewoon vanaf. Als rascal is McDowell gewoon subliem. Het einge minpunt aan de film is misschien het feit dat het psychologisch gedeelte van de film net iets te weinig is uitgediept. Zo komt de klemtoon op het geweld en losbandigheid te liggen.

Blijkbaar was deze film destijds een groot succes, tot het ziekelijke toe met copy cats. Zieke en zwakke geesten zijn dus van alle tijden. Toont nog maar eens de kracht van deze Kubrickfilm Vernieuwend en chockerend voor die tijd, vandaag nog steeds "in". Een film die me nadien nog bijblijft en me doet nadenken over het leven of de samenleving krijgen steeds een streepje voor. Mooi!

avatar van mrklm
5,0
Stanley Kubrick haalde deze film hoogstpersoonlijk uit de roulatie nadat de politie hem had geadviseerd om zijn afgelegen huis in Engeland te verlaten wegens aanhoudende, serieuze bedreigingen. A Clockwork Orange kwam veelvuldig negatief in het nieuws, omdat verschillende jongeren misdaden pleegden die geïnspireerd zouden zijn door de film: een jongen schopte een oude zwerver dood, een groep jongens, verkleed als Alex en zijn ‘droogs’, sloegen een andere jongen in elkaar en andere groep jongens verkrachtte een 15-jarig Nederlands meisje terwijl ze “Singin’ In The Rain” zongen. Kubrick was geschokt dat jongeren zijn film op deze manier misbruikten en besloot de vertoning van zijn eigen film te verbieden. Pas na zijn dood in 1999 was de weg vrij voor een herontdekking en ontdekte een nieuwe generatie filmliefhebbers dit meesterwerk. En nog steeds is A Clockwork Orange een film die vaak als argument naar voren komt in het eeuwige debat over de vraag of geweld in films [negatieve] invloed heeft op kijkers. De ironie is dat Anthony Burgess, de schrijver van het gelijknamige boek, hierin zijn persoonlijke ervaringen verwerkte [zijn vrouw was slachtoffer van een verkrachting] en met het boek juist duidelijk wilde maken dat iedere mens een vrije wil heeft en dat het gebruiken van geweld een keuze is. Kubrick liet Burgess de eerste versie van het scenario schrijven, maar wees dat af en koos voor een dubbelzinnig einde dat ik uiteraard niet ga verraden.

Alex Delarge [Malcolm McDowell] is de leider van een bende ‘droogs’ die zich regelmatig – en onder invloed van ‘Drencrom’, in de vorm van Moloko Plus – uitleven in de vorm van vechtpartijen, verkrachten en brutale overvallen. Ze overvallen een schrijver [Patrick Magee], waarbij Alex hem mishandelt terwijl hij ‘Singin’ On The Rain’ zingt en daarna verkracht hij diens vrouw [Adrienne Cori]. Wanneer Dim [Warren Clarke] en Georgie [James Marcus] hun onvrede uitspreken over de manier waarop Alex leiding geeft, grijpt hij weliswaar keihard in, maar Dim en Georgie nemen wraak door Alex er in te luizen bij een volgende overval. Alex wordt veroordeeld, maar krijgt kans op strafvermindering wanneer hij zich vrijwillig aanmeldt voor ‘The Ludovico Treatment’, een behandeling waarmee de minister-president hem denkt te kunnen ‘genezen’ van geweld.

Malcolm McDowell geeft één van de meest iconische vertolkingen in de hoofdrol, die ervoor zou zorgen dat hij de rest van zijn carrière steeds varianten op deze rol zou spelen. Het heeft hem geen windeieren gelegd, want 46 jaar later is hij nog steeds volop actief in film- en TV-producties. De film zit ook vol met iconische beelden, vooral in de eerste helft van de film. Het openingsshot waarin we Alex en zijn ‘Droogs’ in de Korova Milk Bar zien zitten op stoelen met een bijzonder ontwerpen, het prachtige shot waarin de ‘Droogs’ een tunnel inlopen waar ze een dronkelap in elkaar slaan en het shot waarin Alex, met de broek naar beneden, kruipend op de grond de mishandelde schrijver toespreekt met de woorden: “Viddy well, little brother. Viddy well!” Onvergetelijk is ook de versneld afgespeelde scène waarin Alex seks heeft met twee jonge meiden onder de klanken van een razendsnelle versie van Rossini’s Willhelm Tell Overture.

De film is een ware tour-de-force voor Malcolm McDowell, die werkelijk geleden heeft voor de kunst. ‘The Ludivico Treatment’ is feitelijk een martelwerktuig en Kubrick dwong McDowell deze marteling lange tijd te ondergaan: de wanhopige kreten van zijn karakter zijn dan ook maar voor een deel gespeeld. Maar het meest schokkend is de scène waarin Alex na zijn behandeling bij toeval Dim en Georgie tegen het lijf loopt, die nog een appeltje met hem willen schillen. Ik kan de scène niet verraden natuurlijk, maar houdt de stopwatch maar gereed en bedenk je dat Kubrick nooit tevreden was met één take! De sets, de kostuums en de make-up van deze film zijn fantastisch. Patrick Magee geeft een bizarre, maar uiterst knappe vertolking weg als de mishandelde schrijver en ook Aubrey Morris laat een onuitwisbare indruk achter als Deltoid, Alex’ reclasseringsambenaar – of iets wat daarvoor moet doorgaan. Maar het is McDowell die hier de grootste indruk achter laat en ervoor zorgt dat het liedje “Singin’ In The Rain” opeens hele andere beelden bij je oproept dan een vrolijk dansende Gene Kelly. Maar daarover is het laatste woord nog niet gesproken!

avatar van TornadoEF5
5,0
Opnieuw een mooie film van Kubrick, de vierde ondertussen al. Ik had een drietal jaar geleden al een stukje gezien en toen was dat niets voor me, en legde ik het af. Net zoals bij Dr. Strangelove die ik later van de zomer nog wil zien. En ook naar Full Metal Jacket kijk ik nu uit. Kubrick werkt zich op naar een van mijn favoriete regisseurs en dat is altijd fijn om te zien. The Shining, Eyes Wide Shut, deze en ook 2001: A Space Odyssey zijn allemaal stuk voor stuk goede films, al vind ik die laatste moeilijk om te plaatsen. Ik ben benieuwd wat het relaas van de volgende herziening zal worden. En eigenlijk lijkt het erop alsof je altijd wel nieuwe dingen kan ontdekken in zijn films. Ze voelen nooit echt aan als volledig uitgekeken, want veel wat je nu niet opvalt zal je een volgende keer opvallen. Al is het bij 2001 ook wel zo dat je in bepaalde delen moeilijker de aandacht kunt bijhouden en dat ook een reden is voor de bij mij aanwezige gaten. Het is sowieso altijd wel veel inhoud om op te slaan en te verwerken, en dat in films met een vrij laag tempo.

Het surreële in zijn films is altijd erg wennen. En is ook nooit geëvenaard of benaderd in een andere film. Ik zie een alternatieve futuristische mise-en-scene die eigenlijk enkel herkenbaar lijkt van 2001. De kleurrijke meubels (en hier ook pruiken) in schril contrast met de vaak knalwitte achtergronden, vloer, muur en plafond. Of toch weinig kleurvariatie, maar toch fel. Ook het gedrag van de personages is surreel. Het vele zinloze geweld, de toch wel aanwezige overacting (komt vaak terug in oude films -> de manier waarop geacteerd wordt heeft toch wel een zekere evolutie ondergaan). En dan heb je ook de klassieke muziek waar ik wel een fan van ben. Ik ben eigenlijk gewoon al blij met zeer aanwezige muziek in een film, en of dat dan rap, hypermodern, elektronisch, rock, pop, David Bowie of nu ook klassiek is, maakt weinig uit. Ik vind de muziek ook erg passen bij de scènes, hoewel hier juist ook niet maar dat is bewust en eigenlijk een sleutelrol in het verhaal. Toch werd echt wel nagedacht over op welk moment exact we wat te horen krijgt, en zo komt de muziek nog beter tot zijn recht.

Het verhaal vind ik heel sterk, en vooral het tweede deel sprong er bovenuit. In het eerste deel wordt je geprikkeld door de "actie", maar in het tweede deel krijgt de film ook veel inhoud, en dat had ik op dat moment ook echt wel nodig. Opvallend is dat Kubrick daar erin slaagt je toch een beetje sympathie te geven voor het hoofdpersonage, hoewel de gruwel nooit ver weg is. Ook stelt Kubrick duidelijk het punt dat deze vorm van cognitieve gedragstraining niet correct is. Dat wordt hier door middel van de muziek getoond. De persoon zijn drang om gewelddadig te zijn, te vermoorden en te verkrachten verdwijnt nooit. Het wordt alleen tegengehouden door de associatie van de misselijkheid die hij krijgt. En in feite is dit een ernstige vorm van mishandeling. Ook zie ik dat Kubrick politiek niet benadert vanuit het klassieke links-rechts perspectief, maar eerder vanuit een totalitair-anarchistisch perspectief en eigenlijk komt de thematiek van populisme ook hier al voor op het einde. Al denk ik dat het ook een denkfout is, die ons wordt opgedragen door de hedendaagse traditionele elite. Want niet alleen de Wilders', de Trumps, de Le Pens en de Melenchons van deze wereld zijn populisten. Ze zijn het allemaal. Om verkozen te worden dien je populair te zijn. De enige manier waarop je kan garanderen dat niet een populist aan de macht kan komen, is door interne selectie. En dat heb je niet in een democratie, want uiteindelijk moet iedereen vroeg of laat de vuurproef doorstaan en het oordeel van de kiezer weerstaan.

Uiteindelijk vind ik het zeker een geslaagde film en terecht een klassieker, zeker ook door de geschiedenis die het met zich meedraagt. Ik kan hem zeker erg waarderen, inhoudelijk één van de betere die ik al gezien heb van Kubrick, audiovisueel wellicht toch nog altijd de minste, al zegt dat al veel over het niveau van deze regisseur.

avatar van Alathir
2,5
Ik wist bij aanvang weeral helemaal niet wat te verwachten en werd daarom eigenlijk 'gebombardeerd' door een aantal zaken die bij andere films geregeld een gevoel van afkeer bij me wisten op te wekken. Eerst en vooral het kleurgebruik is nogal opvallend met al die speciale kledij die wordt gedragen. Speciale decors en kunstvoorwerpen zoals die enorme penis in het huis van die vrouw met al haar katten konden mij niet echt bekoren. Ik heb ook heel erg weinig met kunst en al dat artistiek gedoe. Het is ook lichtelijk politiek getint en laat ook politiek me geen moer interesseren. Ook dat Britse accent is toch altijd even wennen. Een ander, niet te ontkennen punt, is dat de film tergend traag durft te zijn. Misschien typisch jaren '70 maar sowieso ook typisch Kubrick. Als je mee kan gaan in de sfeer, geen probleem, maar bij deze film had ik voortdurend de neiging om te pauzeren en iets 'leukers' te gaan doen. Al bij al is het wel een lange zit, maar ik wou hem toch volledig bekijken. Tot nu toe de Kubrick die mij het meest tegenviel.

3,5
Alathir schreef:
Ik heb ook heel erg weinig met kunst en al dat artistiek gedoe (...) bij deze film had ik voortdurend de neiging om te pauzeren en iets 'leukers' te gaan doen.

Ja, da's gelijk toen ik naar het concert ging. Vond ik ook maar niks, al die kunst en dat artistiek gedoe... Maar euh... wat noem jij dan "iets leuker"?

avatar van Alathir
2,5
ThomasVV iets wat me meer boeit, hoeft niet eens een film te zijn. Gewoon een bezigheid waarbij ik niet de indruk heb mij te vervelen. Of misschien heb jij nog nooit een film gezien die je tegen je zin hebt uitgekeken, maar dat betwijfel ik? Er zijn slechtere films als deze, veel slechtere maar het is net door de status van klassieker dat je toch iets meer moeite doet om het uit te zitten.

ik heb hem nog niet gezien .Maar ikganaar de canavas cinema niet omdat ik naar canavas kijk maar omdat ze een clockwork orange spelen en dat moet toch blijkbaar een klassieker zijn ?

avatar van TornadoEF5
5,0
HorrorFan007 schreef:
ik heb hem nog niet gezien .Maar ikganaar de canavas cinema niet omdat ik naar canavas kijk maar omdat ze een clockwork orange spelen en dat moet toch blijkbaar een klassieker zijn ?


Een pracht van een film, zeker doen.

avatar van TornadoEF5
5,0
John Milton schreef:
Dat gaat rap! Las net je comment nog bij Under the Skin, toen zat je nog op nul. Goed bezig!


Ik heb er nu 6

Eyes Wide Shut (1999) - 5.0 (#6)
A Clockwork Orange (1971) - 4.5 (#33)
2001: A Space Odyssey (1968) - 4.5 (#19)
The Shining (1980) - 4.5 (#29)
Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964) - 3.0 (#nnb)
Full Metal Jacket (1987) - 3.0 (#nnb)

A Clockwork Orange heb ik wellicht iets te laag gezet, al blijft die gewoon rondspoken in mijn hoofd.

TornadoEF5 schreef:
(quote)


Een pracht van een film, zeker doen.
Ik hoop op zo'n goeie jaren 70 film kan ik dat krijgen ??

avatar van TornadoEF5
5,0
HorrorFan007 schreef:
(quote)
Ik hoop op zo'n goeie jaren 70 film kan ik dat krijgen ??


Het hangt er af wat je daarmee bedoelt, en ik heb ook geen idee wat de jaren '70 film is of hoe zich dat typeert.

TornadoEF5 schreef:
(quote)


Het hangt er af wat je daarmee bedoelt, en ik heb ook geen idee wat de jaren '70 film is of hoe zich dat typeert.
zoals shining stijl

avatar van TornadoEF5
5,0
HorrorFan007 schreef:
(quote)
zoals shining stijl


Ja, dan denk ik wel dat dit een film voor jou is.

TornadoEF5 schreef:
(quote)


Ja, dan denk ik wel dat dit een film voor jou is.
Oke dan

avatar van des1
Opmerkelijk hoe Kubrick 'human conditions' als majeure thema's in zijn films de revue laat passeren. Clockwork Orange: geweld (om het geweld); let daarbij ook eens op de door mij altijd te skippen (want niet te harden) scene waarbij Alex gedwongen wordt om te kijken naar beelden. The Shining: waanzin en isolement. 2001: evolutie, technologie en religie. Full Metal Jacket: oorlog (ontmenselijking) als een machine an sich. Barry Lyndon: vergankelijkheid. Eyes Wide Shut: dromen. Lolita: mores en outcasts.

avatar van Dievegge
5,0
Alles wordt verteld vanuit het standpunt van een zieke geest. De zelfgekozen naam Alex DeLarge verwijst naar Alexander de Grote. In z'n grootheidswaan identificeert hij zich met Beethoven. Hij acht zichzelf moreel boven de gewone stervelingen verheven. Hij gebruikt geweld (ultraviolence) zoals een jongetje dat een insektenpoot uittrekt, zonder empathie voor z'n slachtoffers.

De stijl is futuristisch en onrealistisch: gekke kleren, interieurs met felle kleuren. Sommige nevenrollen worden als typetje neergezet, met name de cipier en de gehandicapte man. De psychiater met paars haar op het einde blijft altijd vriendelijk, hoe onbeschoft haar patiënt zich ook gedraagt.

Visueel is het strak vormgegeven. Een terugkerend patroon is een symmetrische vorm met hoog in het midden een lamp. Dat komt voor in de tunnel en in verschillende gebouwen. Gezagdragers worden in kikkerperspectief getoond, soms vanuit een scheve hoek, om een onstabiel wereldbeeld weer te geven. In het begin zien we een close-up van Alex gevolgd door een achterwaarts tracking shot. Hij heeft een dolle blik in z'n ogen. Later komt een buste van Beethoven in beeld met een gelijkaardige blik. Dat "boze oog" gebruikt Alex ook als manchetknoop, en dan zijn er de met haken opengesperde ogen tijdens z'n behandeling.

Symmetrie zit niet enkel in de visuele vormgeving, maar ook in de drie bedrijven. In het derde bedrijf herkent Alex de personages uit het eerste bedrijf en wordt hij herkend door het zingen van Singin' in the Rain. Gene Kelly was hier naar het schijnt niet over te spreken. In het tweede bedrijf zit de grote ommekeer. Behavioristen willen Alex omvormen tot een voorbeeldig burger. Als een hond van Pavlov willen ze hem conditioneren om een gevoel van walging te krijgen bij de gedachte aan geweld. In de jaren '60 kregen psychiaters meer invloed op rechtszaken. Er was de tegenstelling rechts-links tussen degenen die geloofden in repressie van misdadigers en degenen die hen wilden heropvoeden en reïntegreren. Twee weken is wel zéér kort om iemands karakter ingrijpend te veranderen.

Het taaltje, het Nadsat, bevat veel uit het Russisch afgeleide woorden. Droog komt van droeg (vriend); Horrorshow komt van horosjo (goed); viddy komt van videt (zien). Andere woorden zijn meer een soort kindertaaltje, zoals eggiweg voor ei. De zwerver spreekt Cockney rhyming slang. Cutter (geld) rijmt op bread and butter. De titel is afgeleid van orang, Maleis voor persoon. Het gaat over een persoon die de vrijheid verliest om morele keuzes te maken en nog slechts fungeert als een radertje in een uurwerk.

Hoge en lage cultuur gaan op een merkwaardige manier samen. Barbaarse daden worden gepleegd door een liefhebber van klassieke muziek. Muziek verzacht de zeden niet. Zelfs de deurbel van het echtpaar Alexander speelt het noodlotsmotief van de Vijfde van Beethoven. De treurmars van Purcell wordt op een synthesizer gespeeld, toen een futuristisch instrument. Land of Hope and Glory wordt ironisch gebruikt. Het taalgebruik van Alex is grof, maar als verteller is hij soms dickensiaans: "your humble narrator". Qua originaliteit in stijl, taalgebruik en inhoud is dit zelden geëvenaard.

avatar van luukve
2,0
Pff nee, tweede kijkbeurt was ook geen succes. Van een 2.5* naar een 2*. Weer een kans gegeven maar het ligt me gewoon echt niet. Vervelend verhaal, lelijke visuele stijl, en veel eindeloze dialoogscènes vooral in de derde akte. De achterliggende gedachte prima is maar zie het liever op een andere manier. Acteerwerk ging wel door de beugel, en het was absoluut vakkundig geschoten. Snap wel waarom het een klassieker wordt genoemd, maar een meesterwerk vind ik het absoluut niet. Ik zal niet ontkennen dat wat meer tastbare films mij simpelweg wat beter liggen. Soit.

avatar van TornadoEF5
5,0
Deze film is actueler en actueler aan het worden. De maatschappij die Kubrick voorschotelt in "A Clockwork Orange" is on the verge of becoming reality, en is het eigenlijk al. Nu met dat hele zehbi's gedoe in Brugge, en gelijkaardige jeugdbendes in mijn regio. Bah. Een ding is wel duideijk: Kubrick had visie, zeer veel visie. Ik denk dat deze film gruwelijk onderschat wordt. Misschien wel de meest baanbrekende film in de filmhistorie? Een herkijkbeurt zou zo maar een 5.0* op kunnen leveren, ik vond al dat hij bleef in waardering stijgen, en ergens moet ik zelf ook bekennen dat de onmacht en onvrede over het systeem ook bij mij zeer hoog is, en ik zie dat bij heel veel jongeren. Ik denk dat velen onderschatten hoe (uiterst) gewelddadig deze nieuwe generatie is, in Belgie en Frankrijk. Traditionele waardes worden volledig op de schop genomen, en wat ik ook zie is dat velen bijvoorbeeld gewoon kiezen om niet te gaan stemmen omdat ze niet geloven in het systeem, of in de politiek. En volgens mij is dat heel gevaarlijk. Ook in de Verenigde Staten zie ik gelijkaardige dingen, maar dan over de gehele bevolkingslaag. Trump is nog maar het topje van de ijsberg, vrees ik. En die zit daar nog zeven jaar, mark my words. En ook in Rusland zie ik heel verontrustende dingen. De hoop voor de toekomst ligt in toekomstige nummer 1 wereldmacht China. Ik denk dat zij ons op veel vlakken zullen inhalen, zelfs qua liberale waardes en op vlak van mensenrechten tegen het einde van de eeuw.

4,0
Ook lang geleden voor het laatst gezien. Nog steeds een erg goede film, maar inmiddels niet meer zo indrukwekkend als ik hem de eerste keer vond. Het is denk ik wel verreweg mijn meest favoriete Kubrick film.

5,0
Stanley Kunrick's verfilming van Anthony Burgess' boek 'A Clockwork Orange' zorgde in het begin van de jaren zeventig voor de nodige ophef door het extreme geweld (en een paar blote tieten). Na bijna vijftig jaar heeft de film nog nauwelijks iets aan kracht ingeboet. Kubrick nam zeer uitgebreid de tijd om de juiste decors te vinden voor de scenes en bracht alles met vervreemdende camera-effecten in beeld. Een hoogtepunt is de point-of-view zelfmoordpoging van hoofdrolspeler Malcolm McDowell, die door een uit het raam geworpen camera werd gefilmd. Tot zijn grote vreugde kon perfectionist Kubrick maar liefst zes takes opnemen voor het toestel definitief naar zijn grootje was.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:12 uur

geplaatst: vandaag om 01:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.