menu

Citizen Kane (1941)

mijn stem
3,76 (1633)
1633 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Mystery
119 minuten

geregisseerd door Orson Welles
met Orson Welles, Joseph Cotten en Agnes Moorehead

De mediamagnaat Charles Foster Kane sterft in z'n extravagante landhuis, en spreekt als laatst het woord 'Rosebud' uit. Een journalist probeert er achter te komen wat dit te betekenen had, en begint een speurtocht naar het verleden van Kane. Via flashbacks komen we steeds meer te weten over zijn leven.

zoeken in:
2,0
Alweer zo'n 'zware' film waarin de verbeelding aan de kijker wordt overgelaten; ik tref het niet wat ik de laatste weken uit mijn kast trek want ook Citizen Kane wist me niet naar binnen te zuigen. Het plot kon me nauwelijks boeien, de gedisciplineerd weggezette personages deden me niets en de cinematografie die door velen wordt geroemd heb ik toch echt wel beter gedaan zien worden. Regietechnisch zit Citizen Kane goed en elkaar en ook het acteerwerk is niet onaardig, maar ik was eerlijk gezegd opgelucht dat de aftiteling langsrolde en ik kon gaan slapen om deze prent de volgende morgen goeddeels te zijn vergeten: 2*

avatar van chiel
4,0
Ik zou deze film toch echt totaal niet "zwaar" willen noemen. Het verhaal wordt op een hele duidelijke manier ontvouwen, door de structuur van de speurtocht naar Rosebud.

avatar van NYSe
4,5
Weertenaar schreef:
Alweer zo'n 'zware' film waarin de verbeelding aan de kijker wordt overgelaten.


Dat valt toch reuze mee: alles wordt tijdens de film wel duidelijk gemaakt. De gaten die je zelf dient in te vullen zijn te verwaarlozen.

avatar van AGE-411
4,0
Wat is er dan zo zwaar aan deze film?

avatar van John Milton
4,5
Weertenaar schreef:
en de cinematografie die door velen wordt geroemd heb ik toch echt wel beter gedaan zien worden.


En waar vergelijk je dat dan mee? Ik mag aannemen de cinematografie van films tot dan toe? Toegegeven, Toland heeft niet de technieken uitgevonden, maar het gebruik ervan in Kane is toch wel een hoogtepunt van de cinema tot dan toe. Misschien ben je er niet geïnteresseerd?

2,5
Weer een klassieker die ik weg kan strepen uit mijn 'te zien' lijst. Citizen Kane zet je al meteen vanaf het begin op de verkeerde voet door op afzichtelijke wijze te openen met een (blijkt achteraf) nieuwsbericht waardoor ik al het idee had dat dit een verschrikkelijk lange zit zou worden, maar gelukkig wordt de setting daarna mooi omgedraaid met sterk camerawerk en fijn acteerwerk. Het moge duidelijk zijn dat Wells een film heeft gemaakt die zijn tijd ver vooruit was, vooral de uitgezoomde shots waarin de mens klein en nietig lijkt te zijn, komen fantastisch over en zijn zeker experimenteel te noemen voor de tijd waarin deze film gemaakt wordt. Wells is daarnaast terecht een geroemd acteur die, gesteund door de overtuigende make up, terecht een iconische rol neerzet.

En daar hebben we het positieve ook wel gehad, Citizen Kane is namelijk een vrij saaie film te noemen. Nee, ik heb me niet verveeld omdat ik wel degelijk kon genieten van de acteurs/actrices en de interessante regie, maar kom op: is dit nu een intrigerend script te noemen? De hele film door heb ik het idee gehad dat ik naar een autobiografie van een minder intrigerende Mr. Burns uit de Simpsons heb zitten kijken (hebben die deze film niet al een keer geparodieerd toevallig?), zo weinig sympathiek kwam Kane over. Het punt waar deze hele film over draait (de naam van een slede die hij in zijn jeugd, die nauwelijks naar voren is gekomen, had) is al vrij vreemd, maar waar men vandaan haalt dat iemand hem deze woorden heeft horen uitspreken terwijl hij overduidelijk alleen was, zijn mij echt een raadsel. Rise & Fall verhalen werken in een hoop gevallen als er ook maar enige vorm van sympathie voor het hoofdpersonage is op te wekken, daar ontbrak het voor mij bijzonder aan in deze film. Dan is het ook nog maar de vraag in hoeverre de gebeurtenissen van een figuur die op jonge leeftijd de rijkdommen al in zijn schoot geworpen kreeg, echt intrigeren.

Citizen Kane is voor filmschool studenten vanzelfsprekend een iconische film omdat het brak met een hoop stijfheid die hiervoor qua acteerwerk en vooral regie overheersten in filmland, het zorgt er voor mij echter niet voor dat de film echt een blijvende indruk achterlaat. Leuk om gezien te hebben, meer dan dat ga ik er ook niet van maken.

3,5
Deze film stond al een tijdje op mijn lijst om eens te bekijken. Ondanks de overwegend positieve kritieken heeft het toch even geduurd om het aan te durven. Ik heb eerlijk gezegd namelijk niet zo heel veel met films uit de oude doos (vanwege overacting, muziek, etc.), maar Citizen Kane is me prima afgegaan. Een vrij tijdloze film over een tijdloos onderwerp: wat macht en geld bij een mens teweeg kunnen brengen.

Ook al is het werken met flashbacks niet zo bijzonder, het werkt goed bij deze film. Stukje bij beetje kom je wat meer te weten over het leven van Kane. Een jongen die geld in zijn schoot krijgt geworpen, daar nonchalant mee omgaat om vervolgens te veranderen in een egocentrisch persoon. De laatste scene verklaart natuurlijk wel een en ander over zijn gedrag, maar was ook zonder die scene te verklaren.

Het camerawerk is interessant en in dienst van het verhaal om de verschillen tussen de personages nog meer te benadrukken. Toch voelde de overgang van nonchalance naar egocentrisme wat gehaast aan, waardoor ik moeite had met het krijgen van sympathie voor de krantenmagnaat.

Blij om de film gezien te hebben, maar niet overdonderd.

avatar van jeroentjuhhhhh
3,0
Walgelijk, schreeuwerig begin. Pure kitsch, koude rillingen. Zet die toon vervolgens niet consequent door gelukkig (enkele personages blijven echter wel druk, schreeuwerig en vaak wat dommig) en maakt zo wat ruimte voor wat moois. Ik vind het wat flauw om kritiek weg te wuiven onder het mom van 'ja, maar in die tijd...', daar heb ik in ieder geval geen boodschap aan. Als Citizen Kane écht zo vernuftig is, dan zou dat zelfs 70 jaar na dato goed zichtbaar moeten zijn. En ja hoor; dat is het best (soms). Vooral qua belichting erg fraai, met mooie 'dikke, brede' lichtstralen en fraai spel met schaduwen (die overgang van het ontslag van Leland!). Aan de andere kant ook vaak genoeg te flets en verder een handjevol tenenkrommend lelijke uitspattingen die voor zichzelf spreken. Een mixed bag dus.

avatar van missl
3,0
Wat hier al meermaals gezegd is is dat de film erg mooi gemaakt is qua licht en schaduwen. Verder las ik ergens dat dit de beste film ooit gemaakt zou moeten zijn. Daar ben ik het niet mee eens, het is een prima verhaal maar dat valt ook iets tegen, ook vond ik het te rommelig om echt goed te zijn. Maar dat kan ook zijn doordat ik te hoge verwachtingen had voordat ik ging kijken. Helaas.

avatar van xgogax
Lol, ik begin deze film ook steeds minder te vinden . De film is vooral extreem goed in elkaar gemonteerd , maar dat is ook meteen het sterkste aspect van deze film . Touch of Evil (1958) is oneindig veel beter !

avatar van thunderball
4,5
Alhoewel dit een film is die je als filmliefhebber gezien moet hebben, was het er op een of andere manier nog nooit van gekomen. Vorige week zondag was het dan eindelijk zo ver en zat ik er klaar voor.

Deze film staat op menig lijstje van vooraanstaande filmcritici en kenners op nr1 en wordt wel "de beste film ooit" genoemd.
Dat is natuurlijk al feitelijk een titel, die geen enkele film waar kan maken, maar..... Citizen Kane komt een eind, ...een heel eind.

De film begint heel vreemd en wazig, je krijgt een soort landgoed te zien dat bijna buitenaards of sprookjesachtig lijkt en je eerder op het eiland van King Kong doet wanen dan in een hedendaagse wereld. Vervolgens zie je een hand met een sneeuwbol en de vreemde woorden Rosebud... Rosebud.. hoor je uitspreken... Hoe? Wat? Waar?
Een mysterieuzer begin is bijna niet mogelijk.

Vervolgens krijg je zo'n tien minuten aan nieuwsflash over de kennelijk zojuist gestorven miljardair en krantenmagnaat Kane te zien, waarbij je in vogelvlucht zijn hele leven voor bij ziet komen.

Maar wat betekenen die laatste woorden? Dat is waar een journalist op zoek naar moet gaan.

Via flashbacks en interviews met de naaste personen van Kane wordt zo een goed beeld geschetst wie Kane was. Deze stijl van vertellen had ik eerlijk gezegd van te voren niet verwacht voor een film van 1941 en is revolutionair te noemen. Ik ken in ieder geval geen enkele film uit die tijd, die dit ook heeft.

Verder wordt er bij deze film vaak het gebruik van "deep focus" genoemd en geroemd. Heel eerlijk? Ik had hier nog nooit van gehoord, maar heb mij even ingelezen en laat het tegenwoordig meestal ontbreken hiervan nu net zijn waar ik bij de hedendaagse film mij zo over kan ergeren. Er wordt tegenwoordig meer gekozen voor zo veel mogelijk beelden tegelijk te schieten, zodat tijdens de montage er altijd wel wat van te maken valt, i.p.v. van te voren keuzes te maken en veel meer te kiezen voor een mastershot met meerdere personen tegelijk scherp in beeld.

Ook de art direction mag er wezen, vooral tegen het einde in dat kolossale landgoed, waar je gewoon voelt hoe afstandelijk en ongezellig dit moet zijn om in te wonen en leven.

De vertelstijl is lekker vlot, het verhaal verloopt lekker snel, maar dit heeft wel als gevolg dat er ook sprake is van enige oppervlakkigheid en ik halverwege toch ook moest denken aan de moderne soaps (denk aan Dallas, of Dynasty). Daar zitten wel degelijk raakpunten bij.

Door deze snelle vertelstijl kwam bij mij de film dan ook totaal niet gedateerd, of oubollig over. Dat is wel degelijk ook een kwaliteit.
Het enige moment dat ik vond dat de film wat ging zuigen, was bij die tweede vrouw, in de scene dat ze zangles kreeg (incl. een schmierende zangleraar) en de daaropvolgende opera scene, dat ging allemaal wat te lang door. Gelukkig werd het daarna weer goed gemaakt en werkte de film vervolgens door naar het fantastische einde.

Want net wanneer je denkt dat je samen met de journalist er nooit achter zal komen wat Rosebud inhoudt, wordt het je in de allerlaatste twintig seconden voor de aftiteling onthuld.

Ik leg het uit als dat hij door de sneeuw in de bol herinnert werd aan die laatste gelukkige jeugdherinnering, voordat hij met "de man van de bank mee op reis moest gaan" en hij zijn ouders nooit meer terug zou zien.

Sterk einde en duizend maal beter dan al die flut plottwists, waar je tegenwoordig constant over struikelt in films.

Verder is het natuurlijk ook bijna niet te geloven dat iemand op zijn 25ste met zo'n filmdebuut als regisseur (en acteur, producent en mede-scenarist) weet te komen. Wat een prestatie!

Sterke film dus, maar de beste....? Onmogelijk om te zeggen.
Feit blijft in ieder geval dat ik nu al ruim een week nog steeds aan deze film moet denken en er mee bezig ben. Dat is altijd een goed teken, want hij heeft zeker indruk gemaakt.

Voor nu een negen, ofwel 4,5 ster.

avatar van Tarkus
1,0
Dit zou, volgens sommigen dan, een van de betere films zijn ooit gemaakt.
Wel niet voor mij dan.
Ik heb me, ondanks dat ik Orson Welles wel een goed acteur vind, met deze prent stierlijk verveeld.

avatar van NYSe
4,5
Tarkus schreef:
Dit zou, volgens sommigen dan, een van de betere films zijn ooit gemaakt.


Eerder één van de meest invloedrijke. Dat wordt door de dogmatische filmcritici en -wetenschappers nog wel eens verward met 'beste ooit', vrees ik...

avatar van Black Math
2,5
Ooit in mijn tienerjaren gezien uit nieuwsgierigheid naar wat volgens velen de beste film ooit zou zijn. Ik moet zeggen dat ik het destijds niet zag. Als eerste vond ik het onbegrijpelijk dat men een zwart/wit film als beste film zou zien, ten tweede vond ik het verhaal nu ook niet zo ontzettend sterk.

Ruim tien jaar later weer eens herzien en begrijp inmiddels veel meer van de status. Zwart/wit is sowieso geen taboe meer voor mij. Sterker nog, enkele van mijn favoriete films zijn in zwart/wit en zouden voor mijn gevoel lang niet zo sterk zijn als ze in kleur geschoten zijn.

De openingsscène van Citizen Kane is in ieder geval prachtig, maar door de hele film zijn er scènes te zien die fraai geschoten zijn met gevoel voor compositie en vooral met gevoel voor licht. Niet altijd even natuurlijk, bijvoorbeeld in de scène waarin de hoofdpersoon de kamer aan gort slaat, maar dat mag de pret niet drukken. Enkele momenten die er visueel bovenuit springen zijn het shot van de verpleegster gereflecteerd in de sneeuwbal (wat aanvankelijk er uitziet alsof het met een fisheye lens gefilmd is) en het shot waar Kane tussen twee spiegels staat. Wel moet gezegd worden dat lang niet elke scène even interessant is. Muzikaal is het soms wat overdadig, en sommige "tunes" hadden ook echt uit een Looney Tunes film kunnen komen zo cartoonesk als het klonk.

De film schijnt de deep focus techniek populair gemaakt te hebben, maar ik begrijp dat de film ook verhaaltechnisch erg innovatief was: non-lineair, bestaande uit flashbacks met verschillende vertellers. Het zal destijds de nodige indruk hebben gemaakt, maar voor mij voelt het niet bijzonder aan, en net als bij de eerste kijkbeurt weet het verhaal me niet te imponeren. Sommige scènes waren ook nogal druk, dat er twee gesprekken tegelijk worden gevoerd terwijl mensen ook nog allerlei dingen doen. Dat is toch een plottechnisch puntje wat enigszins stoorde.

Het acteurwerk is wisselend. Welles vind ik erg charismatisch, de man had een erg indrukwekkende stem, en acteert voor mijn gevoel behoorlijk natuurlijk, zeker met in het achterhoofd dat method acting nog niet gebruikelijk was. Dat valt te merken aan andere acteurs, met name de actrice die Kanes tweede vrouw speelt vond ik nogal overacteren.

Klassieke cinema is over het algemeen niet echt aan me besteed, maar ik denk dat als ik in de jaren 40 of 50 had geleefd, ik zeker ook lyrisch over Citizen Kane was geweest. Vergeleken met mijn hedendaagse favorieten schiet deze film toch echt tekort, maar dat mag ook wel na ruim 70 jaar. Evengoed is mijn respect voor Welles zeer groot. 2,5*.

stephan015
Stond al een tijdje op mijn lijstje om te zien. Goede film, maar ook niet meer dan dat. Daarom een 7, ofwel een 3.5 ster.

avatar van arno74
2,5
Wellicht aardig om een keer gezien te hebben, al heb ik eerlijk gezegd niet de indruk dat ik anders iets gemist zou hebben. Gelukkig maar dat de veel te lange intro na zo'n 20 minuten was afgelopen, begon bang te worden dat heel de film zo zou zijn. Dat had dus veel korter gekund.

Wat daarna volgt is (net als de intro) een biopic over een krantenmagnaat dat helaas ook wel behoorlijk wat langdradige stukken kent. De film schijnt cinematografisch heel origineel en sterk te zijn, eerlijk gezegd heb ik daar weinig van gemerkt. En bestaan oudere films die daarin beter slagen volgens mij, denk bijvoorbeeld aan Chelovek s Kino-Apparatom (1929) (ook geen cinematografisch juweeltje, maar het oogt frisser dan deze uit 1941). Wellicht dat de film destijds vernieuwend is geweest, perfect is het bij lange na niet.

De film schijnt destijds het aan de kassa ook niet zo goed gedaan te hebben, het kreeg 9 Oscar-nominaties maar won alleen die voor het script (en zelfs dat ontgaat me, het script is vrij saai en eentonig).

Kortom, een tegenvaller. Citizen Kane is voor mij een film geworden die het imago die het tegenwoordig heeft niet kan waarmaken. 2,5*

avatar van avdj
2,0
Ik zie dat ik enige tijd geleden wat nare dingen heb geschreven over Rembrandt. Hierbij wil ik het gezegde graag woord voor woord intrekken, tijdens het schrijven was ik waarschijnlijk niet helemaal helder om het zachtjes uit te drukken.

De film zelf 'werkt' na al die tijd echter nog steeds niet. Misschien eens kijken of een gerestaureerde blu-ray hier wat aan kan veranderen.

avatar van Dievegge
5,0
As ze de gebeurtenissen in chronologische volgorde verteld hadden, was dit een gewone biografie geweest. Ze hebben echter de techniek van een detectiveverhaal toegepast, waarbij een onderzoeksjournalist in het verleden van de overledene graaft. Journalist Jerry Thompson (William Alland) is er uitsluitend als waarnemer. Z'n gezicht komt slechts een paar keer in beeld, verder weten we niks over hem.

Alles draait om Charles Foster Kane (Orson Welles). De andere personages krijgen we uitsluitend te zien in hun relatie tot Kane. Hij was een egotripper, iemand die gaf in de hoop bewonderd te worden voor z'n vrijgevigheid. Hij beschouwde de wereld als zijn blokkendoos en de mensen als pionnen op zijn spelbord. Hij was geen selfmade man, want hij erfde een fortuin. Een duidelijke politieke overtuiging had hij niet.

De gelijkenissen met William Randolph Hearst zijn onmiskenbaar. Hearst Castle leek op Xanadu. Zijn krant heette niet de Inquirer maar de San Francisco Examiner.

In de eerste, lange versie van het script stelde Herman Mankiewicz Kane voor als een zelfgenoegzame manipulator en een grondlegger van de sensatiejournalistiek. Welles zelf, die het script inkortte en herwerkte, voelde wellicht meer sympathie voor Kane en herkende er eigenschappen van zichzelf in.

Vernieuwend waren het gebruik van deep focus, de dynamische montage en de ongewone camerastandpunten. Bij z'n confrontatie met Kane zien we Jedediah Leland (Joseph Cotten) in kikkerperspectief vanuit een scheve hoek, wat het onstabiele van z'n dronkenschap weergeeft. Ze hebben een gat in de grond geboord om die camera te kunnen plaatsen.

Bij een herkijkbeurt zie je meer. Wanneer de slee tijdens Kanes jeugd getoond wordt, hebben ze vermeden dat het woord Rosebud in beeld komt. Eerst houdt de kleine Charles (Buddy Swan) de bovenkant tegen z'n lichaam, dan ligt er een laag sneeuw op. Zoals uit een knopje een bloem ontluikt, zo komt dit hele verhaal uit dat ene woord voort. Op het einde toont de camera de oplossing van het mysterie, terwijl de personages in het ongewisse blijven - dramatische ironie.

De eerste keer dat ik Citizen Kane zag, was ik niet overweldigd, maar inmiddels moet ik toegeven dat hij dankzij de verteltechniek en de cinematografie z'n status als klassieker niet gestolen heeft.

avatar van maxo922
2,5
Nogal oninteressante film waarin het mysterie best veelbelovend is maar de uitwerking te luchtig en niet spannend. Voor een zo wereldberoemde man met een 'groot geheim' vond ik Kane erg saai en nogal leeg. De andere personages waren net zo saai en soms zelfs een beetje irritant.
Hier en daar mooie shots, maar verder erg teleurstellend en absoluut niet vermakelijk.

avatar van Mescaline
2,0
Not my cup of tea, hier had ik helaas toch wel meer van verwacht.
De film is voor mij persoonlijk een lange zit, een lange zit waar in principe niet zo gek veel in gebeurd.
De betekenis van Rosebud had ik mij ook wel iets meer bij voorgesteld.

Het grootste probleem wat ik met deze film had was dat Kane mij niet genoeg kon interesseren, zoals Maxo922 boven mij ook al aangeeft was het personage van Kane een beetje leeg en kreeg ik als kijker er daarom ook niet echt een band mee.

Positieve punten zijn er gelukkig ook, en dan bedoel ik vooral de talrijke mooie camerashots en de mooie editing in de film.

Ik kom helaas niet verder dan 2 sterren, de jaren 40 hebben in mijn opzicht betere films opgeleverd dan Citizen Kane.


avatar van 93.9
4,5
Niemand was erbij, toch weten we dat z'n laatste woord 'Rosebrud' was... Terwijl de hele film vertellend gebracht wordt.
Goede film, beetje over-rated dat wel...

5,0
Tsja, uit de jaren dat in Amerika de ene na de andere klassieker werd afgeleverd. Op Orson Welles' debuut valt zo goed als niets aan te merken: de vertelstijl, de iconische beelden en zelfs het verhaal, allemaal even briljant. Werpt Donald Trump hier zijn schaduw vooruit (of achteruit)? Enig minpuntje: de film inspireerde het Nederlandse orkest Kane tot zijn naam.

avatar van baspls
3,5
"Rosebud..."

In Amerika wordt Citizen Kane geroemd als een van de beste films ooit gemaakt. Op lijsten van Amerikaanse filmorganisaties en critici prijkt de film vrijwel altijd op #1.

Als de rijke Charles Foster Kane overlijdt in zijn persoonlijke paleis Xanadu, spreekt hij het woord "Rosebud". Een journalist krijgt de opdracht om te achterhalen wat die laatste woorden betekende en ontdekt zo de levensgeschiedenis van Kane...

Orson Welles' acteer- en regisseursdebuut. Hoe een nieuwkomer meteen de kans krijgt om zo'n groot project op touw te zetten is mij een raadsel, maar we kunnen in ieder geval wel stellen dat Welles een uitstekend acteur is. Ook onder een - voor die tijd zeer indrukwekkende - laag verouderings make-up speelt hij een sterke rol als Kane. Verder ook veel nieuwkomers die het zeker niet slecht deden.

Een sneeuwstorm. Een oude man licht op sterven in een kasteel, spreekt "Rosebud" en geeft de geest. Uit zijn hand valt een glazen sneeuwbol, stuk op de vloer. Wie kent de legendarische opening van de film niet? Citizen Kane is de eerste film die ik uit jaren '40 zie waarbij ik echt onder de indruk ben van de techniek. De cinematografie is geweldig en de vele camerabewegingen, zooms en close-ups maken de film zijn tijd ver vooruit. In Citizen Kane werd voor het eerst Deep-focus gebruikt, waardoor voorgrond en achtergrond tegelijk scherp zijn, prachtige techniek die nog vele fantastische shots zou gaan opleveren. Ook de montage is briljant, het enige dat echt gedateerd overkomt zijn de fade-overgangen. Het filmjournaal in het begin was een erg goed idee, de kijkers worden zo als het waren voorgesteld aan het personage.

Bernard Herrmann (die later met Alfred Hitchcock zou gaan samenwerken) heeft tevens zijn debuut hier. Zijn muziek creëert sfeer en spanning en ook al is het nog niet zo memorabel als wat hij later voor Hitchcock zou gaan maken, zonder de muziek zou de film niet hetzelfde zijn.

Het uiteindelijke Mystery rond de laatste woorden van de rijkaard vond ik toch een beetje teleurstellend. De film verteld op een geslaagde manier het levensverhaal van Charles Foster Kane, maar wordt nergens echt spannend of bijzonder mysterieus. Uiteraard vraag je je af hoe het zit, maar van Suspense is geen sprake. Uiteindelijk wordt het eigenlijk niet eens opgelost, maar dan zien we als kijker de slee. Wat ik niet goed begreep was waarom Walter Parks Thatcher Kane heeft opgevoed en een rijk man heeft gemaakt, terwijl hij zo ondankbaar was en ze elkaar duidelijk niet mogen. Naja, het was waarschijnlijk een van de voorwaarden die de moeder van Kane had gesteld bij het verkoop van de mijn. Met name de verhalen over de jeugd van Kane deden me denken aan de werken van Chalres Dickens. Ook grappig hoe Kane als kapitalist de respectabele New York Inquierer omtovert in een soort Telegraaf.

Eigenlijk is Citizen Kane ook een beetje een fantasy-film. Niet alleen omdat het om een fictief personage gaat dat blijkbaar verbanden heeft met veel echte gebeurtenissen, maar ook omdat we stiekem allemaal wel eens momenten hebben dat we net als Kane willen zijn. Wie wil er nou geen rijk en invloedrijk persoon zijn en gigantische droompaleizen laten bouwen. Ik dagdroom haast dagelijks over mijn eigen Xanadu - tijdens het kijken van de film kreeg ik meerdere male spontaan een nummer van Electric Light Orchestra en Olivia Newton-John in mijn hoofd - maar helaas, zoals de film maar al te duidelijk maakt, geld hoeft niet perse gelukkig te maken... Zeker niet als je perse wilt dat iedereen van je houd, zoals Kane.

Ik had er opzich meer van verwacht, maar een tegenvaller zou ik het zeer zeker niet willen noemen. Citizen Kane is met recht een echte klassieker en ik geloof niet dat ik een betere film ken uit de jaren '40. Een uitstekend portret van een fictieve krantenmagnaat en kapitalist, stijlvol en indrukwekkend geschoten.

avatar van tbouwh
3,5
NYSe schreef:
(quote)


Eerder één van de meest invloedrijke. Dat wordt door de dogmatische filmcritici en -wetenschappers nog wel eens verward met 'beste ooit', vrees ik...


Dan mag het gehele departement media&cultuur bij mij op de Uni voortaan het predicaat dogmatisch dragen Mij maakt het niet zo heel erg uit of de film nu als één van de beste of één van de meest invloedrijke werken wordt beschouwd, al kan ik me bij dat tweede een stuk meer voorstellen.

avatar van tbouwh
3,5
Binnen sommige kringen en toplijsten staat Citizen Kane bekend als één van de beste films ooit gemaakt. Achter die mening zou ik me niet snel scharen, want ik zag vooral een werk dat me op geen enkel moment echt wist te boeien.

Het moet gezegd, Citizen Kane kent een sterke narratieve opbouw, en de gebruikte filmtechnieken verdienen, zeker voor die tijd, het nodige respect. Maar de acteurs (en zelfs Welles zelf) maakten (te) weinig indruk op me, en het verhaal vond ik uiteindelijk niet zo heel erg de moeite (los van het historische beeld dat tussen de regels door geschetst wordt). Hierdoor gaat de film soms wat slepen qua tijdsduur en werd het lastiger er met mijn aandacht echt bij te blijven.

Blij verrast was ik wel door de laatste pakweg tien minuten, als symboliek en betekenis mooi samenkomen. Met het laatste shot is de cirkel mooi rond.

2,5*

avatar van joolstein
2,5
Veel hedendaagse films gebruiken nu nog steeds camerabewegingen, of montage-slimmigheidjes die in Citizen Kane voor het eerst werden gebruikt. En eerlijk is eerlijk op Orson Welles ingenieuze camerawerk is ook niets af te dingen, het lijkt zelfs nu nog steeds modern. Aan het begin zien we Charles Foster Kane zijn laatste adem uitblazen en zijn laatste woord is: “Rosebud”. Wat dan volgt is wat Hitchcock de McGuffin noemde: een object of element (hier dus een woord) dat de film voortstuwt, maar dat op zichzelf niets te betekenen hoeft te hebben. En dat verhaal is hier niet echt bijzonder opwindend. De opkomst en ondergang van een schatrijke krantenmagnaat als voorbeeld van de Amerikaanse droom.

AL even beroemd als de film zijn de verhalen over de man die als basis diende voor deze film namelijk de machtige krantenmagnaat William Randolph Hearst. Deze man voelde zich aan gevallen en heeft er alles aan gedaan om zowel de film als Orson Welles te gronden te richten. Zonder succes uiteindelijk.

Als invloedrijke film op gebied van montage, regie en camerawerk heeft de film zeker wel een plekje verdiend in de filmgeschiedenis maar als avondvullende film is het voor mij wat te teleurstellend.

avatar van Wataru
5,0
joolstein, hoewel het Hearst uiteindelijk niet lukte de film in de vergetelheid te doen belanden lukte het hem wel om de carrière van Welles flink te beschadigen.

avatar van DVD-T
3,0
"I don't think there's one word that can describe a man's life."

De film met misschien wel een van de meest memorabele eerste woorden in film geschiedenis. Na een aantal keren kan Citizen Kane me nog steeds niet boeien. En dan vooral op narratief vlak. Het boeit me gewoon weinig wat er nu allemaal gebeurt. Een aantal scenes duren net wat te lang om je aandacht er constant bij te houden. Toch is er wel iets wat me op narratief vlak boeit, en dat is de vertel structuur. De film begint fantastisch en de mysterie rondom het eerste woord van een op sterven liggende Kane is ergens wel interessant om te volgen. Daarnaast is het visueel genieten. Welles weet als geen ander hoe een verhaal te vertellen door gebruik te maken van prachtige visuals. Visueel is dit echt een pareltje.Alleen dat is al de moeite waard om Citizen Kane minstens een keer in je leven gezien te hebben. Ik snap de invloed die deze film heeft gehad op vele film makers en waarom dit veel film liefhebbers aanspreekt. Maar buiten het audio/visuele is er weinig aan Citizen Kane wat mij kan bekoren.

Goed, maar ik zie niet het meesterwerk wat velen in deze film zien.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:56 uur

geplaatst: vandaag om 03:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.