Apocalypse Now (1979)

Alternatieve titel: Apocalypse Now Redux

mijn stem
4,01
4786 stemmen

Verenigde Staten
Oorlog / Drama
153 minuten / 202 minuten ("Redux")

geregisseerd door Francis Ford Coppola
met Martin Sheen, Marlon Brando en Robert Duvall

Ten tijde van de Vietnamoorlog, wordt Captain Willard de jungle in gestuurd om Colonel Kurtz te vinden en te vermoorden. Kurtz heeft zijn eigen leger opgebouwd, en weigert nog naar de legerleiding te luisteren. Terwijl Willard de jungle in vaart, worden hij en de rest van de bemanning langzaam overvallen door de gevechten en gekte van de omgeving.

TRAILER

3189 BERICHTEN 98 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Donkerwoud
5,0
0
geplaatst: 6 april 2015, 08:27 uur [permalink]
In het kader van klassiekers die ik voor mijn dertigste gezien wil hebben. 😉

Niet minder dan een briljant meesterwerk. Het laat andere oorlogsfilms mijlenver achter zich met gitzwarte ironische humor en een knotsgekke apocalyptische verbeelding van de volstrekte waanzin van oorlogslogica. Ik wist dat er een aantal memorabele scénes in zouden zitten, maar het perfecte visuele spektakel dat er wordt gepresenteerd had ik met de beste wil van de wereld niet kunnen voorspellen. Marlon Brando en Martin Sheen zijn ook echt aan elkaar gewaagd als de twee kanten van dezelfde medaille van beschadigde mannen die psychisch gevormd zijn door het afstompende oorlogsgeweld.

Misschien is de aanklacht tegen het Amerikaanse buitenlandbeleid en zijn afstandelijke oorlogsvoering wel actueler dan ooit tegen de huidige politieke context. Vroeger had je nog grondsoldaten nodig om iets te bewerkstelligen en nu stuur je simpelweg een drone eropaf die massaal burgerslachtoffers maakt.

avatar van Film Pegasus
3,0
0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst: 9 april 2015, 11:31 uur [permalink]
Ik stelde vast dat ik nog geen recensie had geschreven voor deze film. Maar ik twijfelde nog wel over mijn score, dus leek het me geen slecht idee om de film gewoon opnieuw te bekijken. Vraag was of het mijn gemiddelde score zou behouden, gezien dit toch als een klassieker wordt bestempeld en voor velen de ultieme oorlogsfilm is.

Er is al veel geschreven over deze film. Apocalypse now is in mijn ogen vooral een psychedelische trip van soldaten die gek worden als effect door de oorlog. Alleen lijkt het soms wel dat iedereen van begin tot einde al gek is en ik kan mij niet van het idee ontdoen dat velen van hen tot karikaturen zijn geworden. Dan had ik liever het effect gezien hoe die mannen gek werden. Het effect van de oorlog zie je zo bvb veel beter bij andere oorlogsfilms als Deer Hunter of All Quiet on the Western Front.

Ook naar het einde toe wordt de speech van Kurtz geprezen. Maar dat is ook niet meer dan een hoop filosofische praat. En in tegenstelling tot de fotograaf (Dennis Hopper) ben ik niet in extase over de man z'n woorden. Ik hou ook niet echt van dergelijke filosofische insteken die er te vingerdik op liggen. Had ik ook met 2001: a space oddysey en A clockwork orange. Ik begrijp de insteek wel, maar als de film voor mij gaat denken is de fun er wat af.

Toch eindigen met een positieve noot. Het is een psychedelische trip, als oorlogsfilm zijn er betere gemaakt. Maar de acteurs spelen die 'gekke' rollen best wel goed. En sommige scènes springen er even uit en zijn best wel mooi om zien. Sommige dingen geven mij (misschien wel onbedoeld) een lach op. Dat gedoe met die surfers is best wel lachen.

Apocalypse Now is geen slechte film geworden en ik kan wel begrijpen dat sommigen (velen) hier een klassieker in zien. Mijn lag het niet helemaal, maar er zijn uiteraard slechtere films.

4,5
0
mbr
geplaatst: 6 mei 2015, 21:46 uur [permalink]
i.m.o. ruim 3 uur waanzin die oorlog heet. Klassieker.

avatar van Nickon
5,0
0
geplaatst: 11 november 2015, 11:00 uur [permalink]
tommykonijn schreef:
, 200 minuten waren er toch net iets te veel. (...)Wellicht dat de 150 minuten versie mij beter bevalt, maar ik heb nu eenmaal de Redux DVD.
De theatre versie is inderdaad meer al voldoende. De lange versie brengt niets bij.

avatar van Nickon
5,0
0
geplaatst: 11 november 2015, 11:09 uur [permalink]
Na het zien van deze film - 1980? 1981? - was ik als jonge gast echt onder de indruk. Wat een overweldigende prent. 150 min zit je in een andere wereld. Een aantal scenes en quotes uit deze film zijn gewoon subliem ("I love the smell of napalm in the morning, it's the smell of victory. One day this war is going to end."). Fantastische muziek (blending van het geluid van een helicopter en een synth). 1 opmerking: vergeet de redux versie - brengt niks nieuws.

avatar van eppo34
 
0
geplaatst: 4 maart 2016, 00:07 uur [permalink]
Vandaag heb ik hem weer gezien.
Ik weet niet hoe vaak ik hem al had gezien.
Maar bij mij blijft dit de BESTE FILM die ik ken.( oorlog )

Hij gaat weer even in de kast.
Maar kan haast niet wachten tot ik
hem weer kan zien.

avatar van de grunt
5,0
0
geplaatst: 4 maart 2016, 01:38 uur [permalink]

avatar van tbouwh
4,0
1
geplaatst: 20 mei 2016, 17:39 uur [permalink]
Ongeveer drie jaar terug bekeek ik voor het eerst de Redux-versie van Apocalypse Now. Ondanks de mythische status van dit werk was ik niet onder de indruk: ik vond de film vooral veel te lang, en bij vlagen zo surrealistisch en grimmig dat Coppola’s aanklacht juíst niet bij me binnenkwam. Nu, drie jaar later, werd het in het kader van een cursus over de Vietnamoorlog hoog tijd dit werk te herzien. Ik hoopte en vermoedde dat ik nu enthousiaster zou zijn…

En dat bleek. Apocalypse Now verplettert mij nog steeds niet zoals Platoon dat in het verleden deed, maar ze heeft haar connotatie van grote Vietnam-en oorlogsklassieker in ieder geval ruimschoots verdient in mijn eigen filmcatalogus.

De eerste tonen van ‘the End’, een onheilspellende hymne van the Doors, maken direct al duidelijk wat voor soort film dit gaat worden. ‘All the children are insane’, zingt Jim Morrison, waarna we ‘Cap’ Willard, de hoofdpersoon van de film, in een achterkamertje in sSaigon langzaam door zien draaien. Willard wordt opgelapt door twee militaire oversten, die hem op een geheime missie de Vietnamese jungle insturen. Generaal Kurtz (een haast apocalyptische verschijning, gespeeld door ‘Godfather’ Brando) heeft in de hel van Vietnam namelijk het recht in eigen handen genomen, en regeert nu als een soort lokale war lord zijn Amerikaanse als ook Vietnamese marionetten. Willard (Martin Sheen) krijgt een vrij eenvoudige opdracht: spoor Kurtz op en dood hem (met andere woorden, ‘search and destroy’, zoals de Amerikanen zouden zeggen).

Wat volgt is een beklemmende reis door een landschap dat door dood en verderf getekend is. Geen moment laat Francis Ford Coppola twijfel bestaan over zijn motieven: de futiliteit van de oorlog wordt op vrijwel ieder beeld pijnlijk zichtbaar. Hoe verder Willard en zijn mannen de rivier op varen, hoe krankzinniger ze worden van de miserabele toestanden waarin ze belanden. De laatste drie kwartier laten zich dan ook kenmerken door de representatie van menselijke waanzin, op een zo extreme manier dat de kijker bijna zou kunnen vergeten dat deze film op een échte oorlog gebaseerd is.

‘I love the smell of napalm in the morning’, zegt de Amerikaanse luitenant-kolonel Kilgore (Robert Duvall), nadat zijn eenheid met helikopters en bommen een kleine Vietnamese nederzetting met de grond gelijk heeft gemaakt op de luide tonen van ‘The Ride of the Valkyries’ van Wagner. Een even iconische als pijnlijke quote; bombarderen wordt hierdoor een spel, mensenlevens worden een nuance. Het gaat nog een stapje verder wanneer dezelfde … zijn surfbord opeist om in de nog na-rokende golven te kunnen surfen.

Het is een klassieke scene die uitblinkt in absurditeit, en meteen de toon zet voor wat volgen zal. Een boottocht over een in nevelen gehulde rivier culmineert in een nachtmerrie. Een wat vreemde eend in de bijt (volgens mij gaat het hier ook om een apart opgenomen Redux-scene) betreft een bezoek van Willard en zijn mannen aan een Franse plantage. Aan de eettafel ontvouwt zich een zeer interessante dialoog, waarin de Amerikaanse motieven voor de oorlog danig aan de kaak gesteld worden. We springen terug in de tijd en belanden in een dromerige ‘50s-setting, waarin een stel Fransen zegt thuis te zijn, maar verdwaald oogt.

Het is geen toeval dat ik bij deze scene, ondanks de kracht die schuilt in deze historische toevoeging, toch even mijn aandacht verloor. De speelduur van Apocalypse Now is tegelijk haar kracht en haar zwakte. De ene kijker zal hier meer moeite mee hebben dan de ander; ikzelf kan me ook herinneren dat ik bij de eerste kijkbeurt meer met de duur worstelde dan toen ik de film van de week herzag. Ook het reeds genoemde surrealistische aspect van de film-met name zichtbaar in het slotstuk- speelde me parten. Waar Platoon de grens van menselijkheid opzocht, ging Apocalypse Now daar ruim overheen. Platoon raakte me daardoor enorm, terwijl Apocalypse Now zodanig cultisch aandeed dat ze me niet genoeg bij de strot wist te pakken.

Desalniettemin is Apocalypse Now uniek in zijn soort; de waanzin van oorlog wordt verpersoonlijkt in dit vrij tijdloze meesterwerk van ‘movie brat’ Coppola.

4* (was 2*)

avatar van IH88
4,5
1
geplaatst: 22 oktober 2016, 15:05 uur [permalink]
“We train young men to drop fire on people, but their commanders won't allow them to write "fuck" on their airplanes because it's obscene!”

Waanzinnige film. Ik weet niet hoe Coppola het allemaal voor elkaar heeft gekregen met alle tegenslagen die hij tijdens het filmen te verwerken kreeg, maar Apocalypse Now is een regelrecht meesterwerk die er werkelijk schitterend uitziet. De waanzin van de oorlog is nog nooit zo indringend op film vastgelegd en je voelt de gekte van de personages per minuut toenemen. Het lijkt wel of de acteurs zelf ook langzaam gek zijn geworden tijdens het filmen.

De film laveert moeiteloos tussen de verschrikkingen van de oorlog en de heerlijke gitzwarte humor. Vooral Robert Duvall en zijn personage Kolonel Kilgore zal ik niet snel meer vergeten. Zijn passie voor surfen terwijl de oorlog in volle gang is, is waanzinnig, hilarisch, absurd en very disturbing. “I love the smell of napalm in the morning.”... Meesterlijk. De tocht door de jungle naar Kolonel Kurtz (de manische Brando) is ook interessant, alhoewel ik hier wel begon te voelen dat ik de 202 minuten durende versie aan het kijken was. Maar door de regie, de acteurs en de prachtige cinematografie blijft het boeien. Sheen, Fishburne, Hall, Bottoms etc. allemaal leveren ze een magistrale acteerprestatie. Dat Sheen een hartaanval heeft gehad tijdens het filmen wil ik best geloven. Apocalypse Now is cinema op zijn best en mooist. Een masterclass van Coppola.