Meningen

Een ding waar Ti West goed in is, is een fantastisch tijdsbeeld creëren. Dat bewees hij al in House of the Devil. Wat een fantastische eighties vibe uitstraalde. Dat doet West hier met de jaren zeventig. De film ziet er geweldig uit en kent enkele erg mooie shots. Dat shot dat Goth wordt achtervolgd door de alligator. Genoeg visual eyecandy en sfeer. De film neemt een heel andere wending als eenmaal het wat vreemde ouder echtpaar ten tonele verschijnt. Erg mysterieus. De film neemt wel zijn tijd. Heel veel tijd. Ergens goed dat West een poging doet om de personages en het verhaal uit te diepen. Maar het duurde wel erg lang. Naar het einde toe worden we wel getrakteerd op een aantal heerlijke horror scenes. En wat doet Mia Goth het geweldig als Maxine.

Na het succes van Blade in 1998 konde meer comic verfilmingen natuurlijk niet uitblijven. En ze bleken bijna allemaal erg succesvol te zijn. Inmiddels zijn we alweer vier X-Men verfilmingen verder, en de koek is nog niet op, want er blijft nog genoeg over om een leuke film van te maken.

Singers' X-Men zit verhaal technisch best goed in elkaar. Het verhaal snijd interessante vraagstukken aan. Jammer alleen dat er zo lang de tijd wordt genomen om de karakters te introduceren, en dat terwijl de film gewoon veel te kort aanvoelt om echt een leuk verhaal te vertellen. De krachten worden leuk gedaan, maar de gevechten zijn wel een beetje saai vormgegeven. Het gevecht tussen Sabretooth en Wolverine is dan wel weer erg leuk, maar graag had je ook wat meer van de rest willen zien. Tevenes is het jammer dat we niet veel meer krachten van meer mutanten zagen. Dit paste niet inhet budget word er dan gezegd. Wel een beetje jammer, want dat is nu juist wat de X-Men zo leuk maakt. En als er dan wat te zien is zijn het de meest duffe karakters die er in de rijke X-Men wereld te vinden zijn.

De film gaat niet echt een te comic kant op, en het "realisme" is dan ook een sterk punt van deze reeks. Vaughn pakte het echter wat beter aan in zijn First Class, waarin hij alles doet waar de fans al jaren op wachten. Deze X-Men is best vermakelijk, maar het gaat een beetje de mist in omdat Singer een grote introductie wil proppen in een wat te korte film. Wolverine en Cyclops blijven nog wel het tofste in deze film, al krijgt laatst genoemde wat te weinig screentime, en dat geld ook voor de rest van de X-men. Het verhaal van deze film, maar ook de andere twee, richt zich veel op het verhaal van Wolverine, waarbij de focus op de rest die best een interessant verhaal hebben wat naar de achtergrond verdwijnt.

Leuke film, maar een minder geslaagd introductie verhaal.

Ik heb erg lang uitgekeken naar Wolverine, en vanavond was het dan zover. En het resultaat was toch wel erg bevredigend. Zelf ben ik altijd al een grote fan van de man geweest, en het was een traktatie voor mij om naast Wolverine enkele van mijn favorieten uit de strips en de tekenfilm voorbij te zien komen.

Tuurlijk ga je Wolverine vergelijken met de X-Men serie (vooral X2), en als je die naast elkaar zet kloppen er toch een heel aantal dingen gewoon niet. Als losstaande film werkt hij echter prima. De vertelling is even wat anders, maar de manier waarop hij transformeerd is nagenoeg hetzelfde gebleven. De film begint met Wolverine als klein jochie en daarin wordt de broederschap en tevens grote vriendschap tussen de broers Victor en Logan voorgestel. Dan komt de title sequence die ik niet echt super goed vond werken Victor en Logan zitten in dienst en vechten mee in de burger oorlog van Amerika, de 1e en 2e wereldoorlog en de vietnam oorlog. . Bij het zien van deze montage had ik niet echt een goed gevoel over de verdere verloop van de film. Maar dan begint het verhaal echt, en wordt het vanaf dat moment ook leuk, en worden we getrakteerd op een erg fijne actie scène, waarin ook een aantal mutanten worden voorgesteld, waaronder twee van mijn favorieten "The Blob" in een nog wat magere vorm en Wade Wilson waar hij nog geen Deadpool is . Een andere favoriet van mij is Gambit, maar daarover straks wat meer.
Dan neemt het verhaal een andere wending. Wolverine besluit de groep te verlaten en krijgt wat beginnende ruzie met z'n broer. Wat volgt is een wat lang uitgerekte romance met een vleugje drama. Dit stuk had wel iets ingekort mogen worden.

Wat dan volgt is eigenlijk de geboorte van Wolverine, met de scène waar het edel metaal aan zijn botten wordt vastgehecht, die is toch precies geworden wat ik ervan verwacht had. Dan gaat Wolverine uit op wraak op zijn broer, waarin we weer wat nieuwe karakters krijgen te zien. Het was even wachten voor de fans, maar eindelijk hebben we dan Gambit gekregen. Ik kreeg gewoon een grote lach op mijn gezicht toen hij werd voorgesteld. En toen hij met die kaarten begon te gooien.... "WOW". Atlast satisfaction. Erg jammer alleen dat hij niet wat meer screentijd heeft gekregen. Tevens zien we opnieuw The Blob terug, en krijgt nog een erg gave scène. We krijgen ook nog een stukje Cyclops ertussen door. Van dat moment had ik echter iets meer verwacht, maar erg gaaf gedaan. De tweede helft is meer een aaneenschakeling van actie scènes die verder niet echt meer betrekking hebben op de origins van de man met de metalen klauwen. Alles werkt wel toe naar een fantastische climax, die mij toch nog wel lang zal bijblijven. Hier wordt ook Deadpool geintroduceerd. Echt een tof karakter waar ook wel iets meer mee gedaan mocht worden.

Het verhaal van Wolverine stelt niet veel voor, en rammelt een beetje. De echte origins worden een beetje achter gehouden, en er wordt niet veel meer duidelijk dan dat we al uit de X-Men serie kennen. Erg jammer want er had zeker veel meer ingezeten, ware het niet dat de makers het meer op het vermaak hebben gegooid. Dit is zeker erg goed gelukt. De actie scènes zijn om van te smullen voor de (meeste) fans. De special effects zien er af en toe wat nep uit, maar over het algemeen zijn ze dik in orde. Als losstaande film zonder voorkennis van de filmserie staat hij prima overeind, maar als je de films wel hebt gezien, of je gaat ze nog zien, zul je wel een aantal gebreken ontdekken. Ook erg jammer nu dat er niet meer met Sabretooth in de eerste film is gedaan. Maar dat mag de pret niet drukken want erg vermakelijk is X-Men Origins: Wolverine zeker geworden.

Liev Schreiber doet het uitstekend als Victor Creed. Die had ik ook wel in een X-Men film willen zien, hij is iig beter bezig dan de houten Tyler Mane. Hugh Jackman is weer helemaal Wolverine, al had ik hem graag wat norser gezien. Ryan Reynolds is in het begin geweldig bezig, maar zoals gezegd veel te weinig mee gedaan. Hetzelfde geld voor de acteur die Gambit speelt (ben z'n naam even kwijt) die had ook meer leuke momenten kunnen hebben. Hetzelfde voor alle mutanten met toffe krachten, die veel te kleine rolletjes hebben binnen de serie.

Helaas is het verhaal wat afgeraggeld, maar Wolverine bied daarentegen wel erg veel vermaak, en het kleine jongetje in mij vond het een erg gave film.

3.5*

Dat werd tijd! Singer heeft het eindelijk begrepen.

Zijn keuzes in de andere X-Men films heb ik nog nooit echt wat van begrepen. De X-Men hebben zo'n grote verhalen schat en fantastische personages en Singer wist daarin altijd de meest oninteressante en saaie personages te kiezen. Ook zijn manier van verhalen vertellen beviel me nooit helemaal. Al heeft hij met het tweede deel wel een erg fijne actie film weten te maken. Maar er had zoveel meer mee gedaan kunnen worden. Zelfde geld ook een beetje voor Days of Future Past. Samen met Apocalypse mijn favoriete story lines.

In Apocalypse maakt Singer zoveel goed. Hoewel het verhaal weer behoorlijk afwijkt van de comics, weet hij het hier erg vermakelijk te houden. De dialogen lopen gesmeerd, de actie valt op de goede momenten in en de karakters hebben allen wel iets om fijn te vinden. Al had daar alsnog iets meer mee gedaan mogen worden. Vooral met twee van mijn favoriete personages, Psylocke en Apocalypse. Vooral laatst genoemde had ik iets meer van verwacht. Maar wat Apocalypse net dat beetje meer meegeeft is dat echt alles hier op zijn plek valt en er een aantal leuke verassingen voorbij komen. Vooral het laatste half uur is zo ontzettend sterk en er wordt ons zoveel gegeven daar, waar ik verder niet op in ga in verband met behoorlijke spoilers. Zo willen wij een X-Men film zien. Veel verhaal, met veel favoriete elementen die we van de comics kennen en de beste meest interessante en leuke personages die er binnen de verhalen te vinden zijn. Vaughn deed dat al erg goed met zijn First Class. Maar Singer gaat hier net even een stapje verder.

De balans is hier heel fijn. De film duurt vrij lang maar dat voelt nergens zo. Er zit zoveel in en alles gebeurt in zo'n fijn, hoog tempo. Het had van mij nog langer mogen duren. De actie is volop aanwezig en we worden echt verwent hier met een aantal geweldige scenes. Het slotakkoord is schitterend gedaan. En een hoogtepunt, net als in Days of Future Past, is de scene waarin we Quicksilver in volle glorie mogen bewonderen ondersteund door de Eurythmics Sweet Dreams (Are Made of This). Nog mooier dan de scene in het vorige deel.

Effecten zijn van een hoog niveau, al had er net even wat meer tijd besteed mogen worden aan sommige shots. Audio/visueel is dit wel de mooiste en meest interessante X-Men film. Acteerwerk is erg goed. Vooral de oudere cast laat hier het beste van zichzelf zien. De jongere cast is niet altijd even sterk in elke scene, maar ze komen er wel. Ik kijk er in ieder geval naar uit om ze in de toekomst te blijven volgen. Maar ook de oudere garde zie ik graag terug in het volgend deel, waar na de credits hier een behoorlijk lekker-makertje wordt weggegeven zeg. Heb er nu al zin in.

Ik heb me ontzettend vermaakt met X-Men Apocalypse. Toch wel de beste X-Men film tot nu toe.

Gisteren in de bios Apocalypse gezien, vanmorgen deze in de herziening.

Viel toch behoorlijk tegen deze keer. Had echt problemen met de pacing issues. Net als in Singers vorige entry's in het X-Men universum, is er een slechte balans. Hij weet niet of hij nu een coole superhelden film wil maken of dat hij veel, heel veel tijd aan uitdieping wil doen van de gekozen personages.

Maakt de twee uurtjes die de film duurt net alsof het veel langer duurt. De weinige actie die er in zit, ziet er meer dan prima uit, met natuurlijk de Quicksilver scene als hoogtepunt. Sommige verhaal elementen zijn absoluut interessant en ook de afwijkende richting die ze hebben gekozen ten opzichte van de comics stoorde me weinig.

Singer heeft zich goed hersteld in Apocalypse met de gekozen personages. Heeft even geduurd, want ook in Days of Future Past zijn de personages behoorlijk lame. En interessante personages, Bishop bijvoorbeeld, doet hij helemaal niets mee. En dat terwijl dat toch een van de belangrijkste personages is in de Days of Future Past verhalen. Net als Trask trouwens.

Technisch best goed allemaal. effecten zijn fijn en visueel is Singer op de goede weg. Actie is zoals gezegd fijn en het acteerwerk is keurig. Jammer dan dat het verhaal gewoon niet boeiend genoeg is gehouden om over de gehele speelduur te blijven vermaken.

Hoe doe je een serie met zoveel potentie qua verhaal lijnen compleet de das om? Nou zo dus.

Hoe ik in eerste instantie op 3* kwam kan ik me niet meer herinneren, waarschijnlijk dat ikhet toendertijd een stuk beter vond. Nu vooral erg vervelend.

Allereerst het verhaal. De Dark Phoenix saga is naast Days of Future Past een van mijn favoriete verhalen uit de comic geschiedenis van de X-Men. Dat men wat aanpassingen maakt tot daaraantoe, maar dit is gewoonweg niet eerbiedig tegenover de fans van de comics. Helaas ook nog eens vermengd met een compleet ander verhaal die zich op een heel ander punt afspeelt dan in de film. Min of meer een voorloper op DoFP. Dat is wel een klein beetje te zien in het Prologue gevecht in de langverwachte Danger Room. Ratner brengt dit eindelijk eens op het scherm tot leven en dan ook nog eens een lekker makertje met de sentinal . Daarnaast ook nog eens Scott Summers/Cyclops die wel heel snel het loodje legt in de film . Erg zonde. En zo doen de makers wel meer om tegen het al zere been te schoppen van de fans. Als je de comics niet hebt gelezen zal dit hoogstwaarschijnlijk niet tegenvallen qua verhaal, en dat doet het op bepaalde punten ook zeker niet. Meer het verloop. Als laatste deel mag je wel iets epischer verwachten, maar met de geweldige uitgangspunten die het universum bied wordt weinig mee gedaan. Wel een fijne character arc voor Magneto. Vooral de scene in het bos waarin hij veranderd in het gene waar hij zo'n hekel aan heeft. Erg sterk moment. Ook de scene tussen Wolverine en Jean in het lab is erg goed, als mede de Alcatraz scene. En dan heb je ook nog eens karakters waarvan je denkt "Wat doen ze in hemels naam in deze film" Vooral Angel had veel meer mee gedaan kunnen worden, alsmede psylock. In de comics hebben ze veel sterkere persoonlijkheden, hier dienen ze gewoon als opvulling. Zo nog een van mijn favoriete personages, Juggernaut. Complete miscast en totaal geen eer aan gedaan. Wel krijgen we eindelijk Beast. Enige die ik in deze serie wel ontzettend gemist heb is Gambit.

Klinkt misschien allemaal erg negatief, maar de film bied toch nog wel enig vermaak. Ik had gewoon niet het idee dat ik naar iets bijzonders zat te kijken of naar een episch slot van een filmserie. Gewoon erg jammer. Verder wel goede effecten, enkele leuke actie scenes en de klap in het gezicht met de dood van Xavier , maar zoals gezegd een weinig boeiend slot accoord.

De beste X-Men film tot nu toe. Met Vaughn aan het roer en een interessant verhaal over de origins van de mannen en vrouwen met een uitzonderlijke gave.

Daar ligt meteen ook al een sterk punt van de film, iets waar de fans jaren op hebben moeten wachten. Eindelijk een regisseur die het aandurft om zoveel mogelijk mutanten te laten zien, en niet alleen dat want Singer deed dat ook al in het tweede deel van de eerste X-Men serie, maar nu eindelijk ook eens alle krachten die ze bezitten. Een verademing. Als je zulke karakters kan gebruiken, moet je dat ook goed doen. Wel een beetje jammer dat er weer voor een aantal duffe personages wordt gekozen. Een teken dat Singer aan het roer staat. Er zijn zoveel meer interessante en toffe personages in de wereld te vinden. Dat wordt grotendeels gecompenseerd door toffe personages. Zo krijgen we een erg leuke beast, en ook Alex Sommers is leuk. Shaw's personage is wel de grote verassing. Perfect neergezet door Bacon. De ideale badguy.

Verhaal is prima te pruimen. Het heeft al meer diepgang dan de eerste 3 films en Wolverine samen. Het meest interessante is nog wel het verhaal van Magneto. Heerlijk hoe hij zijn wraak krijgt in de eerste scènes. Ook leuk om te zien dat hij zijn krachten nog niet volledig heeft ontwikkelt Maar ook Xaviers verhaal is boeiend. Daarnaast krijgen we ook te zien dat hij zijn krachten gebruikt voor de meest simpele doeleinden, en om meiden te versieren. Dat zijn nu juist de momenten die First Class beter maakt. Verder is het origins verhaal erg goed gedaan, en kent de film daarin een perfecte balans met de effecten en de actiescènes. Die trainings sequence is ook erg goed gedaan, en laat goed zien dat de krachten niet vanzelfsprekend kunnen worden gebruikt. Ook het einde is geweldig.

Naast het goede verhaal hebben we nog de actiescènes. Die zien er meer dan goed uit. Helaas is er dan toch een niveau verschil te zien in de effecten. Soms ziet het er erg goed uit en in andere scènes leek het net of er te weinig tijd over was om de puntjes op de i te zetten. Dit haalt je toch wel wat uit de film. De laatste scène met de duikboot is eigenlijk wat je altijd al wilde zien in een X-Men film.

Hoewel de film berust op een goed verhaal, had ik af en toe het gevoel dat er toch wat miste, ook de cgi laat soms te wensen over. De karakters zijn daarintegen leuk neergezet, en dat komt voornamelijk doordat Vaughn slim gebruik maakt van de powers.
X-Men: First Class krijgt de voordeel van de twijfel, omdat Matthew Vaughn toch een grote stap zet naar de perfecte X-Men film. X-Men zoals we X-Men willen zien.

Een iets beter vervolg, al heeft X2 ook zo zijn minpunten.

En laat ik daar maar meteen mee beginnen. Waar X-Men veel te kort aanvoelde is dat bij X-Men 2 juist het tegenovergestelde. deze voelt net even wat te lang aan. Een beetje te lang uitgesmeerd, en dit terwijl er toch wat minder inzit. Veel karakters hebben nu geen introductie meer nodig, daar er grotendeels gebruik wordt gemaakt van dezelfde personages. Wel krijgen we drie nieuwe karakters in het verhaal, waarvan het Stryker gedeelte nog het meest wordt uitgediept. Dat had echter nog wel wat beter gekund. En dan komen we ook direct op het tweede minpunt van deze X film. Het is eigenlijk weer een verhaal over Wolverine, en niet zozeer over de rest van de X-Men. Er wordt nog wel geprobeerd om een enkeling wat meer diepgang mee te geven, dit werk echter wat matig. Zoals ook het verhaal van Nightcrawler, die in dit verhaal een heel andere afkomst heeft dan in de comics. Fans weten wel waar ik het over heb. Erg jammer dat Singer en de schrijvers zich niet wat meer konden houden aan het fantastische bronmateriaal.

Ondanks genoemde minpunten is het toch een iets beter vervolg. Het verhaal loopt wat lekkerder, en je ziet nu ook veel meer van de "powers" van de mutanten. De geschiedenis van Wolverine blijft gewoon intrigerend. Daarnaast bevat de film ook veel betere,grootser opgezette actiescènes. En dit is ook een verademing. In een vervolg als dit is het nu allemaal wat losser. Voelt ook niet zo stijfjes aan, daar het eerste deel wat geforceerder aanvoelt. Vooral het gevecht tussen Deathstrike en Wolverine is erg leuk gedaan. Verder natuurlijk een fantastisch einde ook, en het begin van een groot verhaal uit de X-Men lore, maar daarover bij het derde deel meer.

Acteerwerk is fijn om naar te kijken. Iedereen heeft duidelijk plezier in zijn/haar rol. Cox steekt er met kop en schouders boven uit en zet een erg goede "bad-guy" neer. Qua effecten is er een grote vooruitgang geboekt en dat is ook duidelijk te zien. Score van Ottman past ook stukken beter bij dit soort films. Kon me ook niet voorstellen dat bij deze filmde wat vreemde surrealistische score van Kamen hieronder kwam. Geluid is ook zeer fraai vorm gegeven.

De fun factor ligt een stuk hoger in dit deel, en er is weer genoeg om op vooruit te bouwen in het derde deel. Het is allemaal een stuk epischer dan X-Men, en Singer had hier duidelijk de smaak te pakken, en dat is te zien aan alles in X2. Op naar The Last Stand.

Wat een rauw en realistisch beeld schetst Tran Anh Hung hier.

Een fantastisch verteld verhaal over arme mensen die op alle mogelijke manieren een klein beetje geld proberen te verdienen en daar heel ver voor gaan. Aan de andere kant zijn er dan ook nog eens uitbuiters die geld verdienen aan mensen die al niets hebben. Dit alles is behoorlijk zwaarmoedig in beeld gezet, maakt het niet altijd een gemakkelijke zit maar is wel zo oprecht. Verhaal kent een aantal geweldige wendingen en situaties. Ook de setting is geweldig. De hitte, de drukke hoofdwegen waar misschien nog wel meer fietsers zijn dan in Nederland, de kleine steegjes en achterbuurten, de vervallen appartementen/huizen. Alles wordt gedaan om je zo goed mogelijk in de film te slepen. En dat is goed gelukt. Het werkt haast hypnotiserend allemaal, wat ook veel komt doordat het wat traag is. Erg mooi gedaan.

Visueel is het bij vlagen erg mooi. Momenten die al vaker zijn genoemd zijn uiteraard het moment met de blauwe verf en het aquarium. Verder zijn de massashots ook erg mooi in beeld gebracht. Kleurgebruik is erg mooi. Muziek, soms mooi, soms werkt het ook niet helemaal goed en lijkt het gewoon niet te passen bij wat zich op het scherm afspeelt.

Acteerwerk is heel erg fijn. Tony Leung Chiu Wai speelt weer geweldig. Ik heb eigenlijk nog nooit een slechte prestatie van de man gezien. Maar ook Le Van Loc is erg sterk. Degene die de show steelt is toch wel Tran Nu Yên-Khê, fantastisch spel.

Ik miste soms even dat beetje meer impact in scenes die er echt toe doen. Maar voor de rest is Cyclo is een erg mooie, realistische, rauwe film.

Perfection.

Een prachtig verteld verhaal over volwassen worden en escapisme aan alle dagelijkse strubbelingen. het zou een ieder kunnen overkomen. De ontmoeting tussen de twee leads is erg leuk en lief gedaan. Ze ontdekken dat ze toch erg tot elkaar worden aangetrokken en samen een reis te plannen om te ontsnappen aan alles en iedereen.

De reis is erg mooi vormgegeven met prachtige beelden, leuke figuren en een prachtige treinreis. Visueel werkelijk verbluffend mooie dingen gezien. Maar ook verhaal technisch blijft het overtuigen. De relatie is gewoon erg lief weergegeven en de muziek is erg mooi. De film weet telkens weer op de juiste emoties in te spelen en zo gaat de kijker mee in de verwikkelingen van het verhaal en de personages. Een film waarbij je het gevoel hebt tijdens het kijken dat er niet mis is met de film en die je zodra hij is afgelopen niet kan wachten om hem nog een keer te gaan kijken. Een fantastisch voorbeeld van filmmagie.

Gojira meets King Kong, dat is de korte omschrijving van The Mighty Peking Man.

Zo slecht dat het gewoon erg leuk wordt.Heerlijke crappy effecten, en dan doel ik vooral op de background photgraphie.De verwoesting van Hong Kong zag er erg leuk uit, maar je ziet duidelijk dat het miniaturen zijn.Niet dat dat veel uitmaakt, want het geheel is erg vermakelijk.De soundtrack met af en toe wat funky soul nummers is ook al zo heerlijk fout.Tel daarbij het niet heel hoogstaande acteerwerk op en je hebt gewwoon een fijne anderhalf uur.En dat einde..........foei.In het begin dacht ik echt in wat voor film ben ik nu beland, maar naarmate het vorderd wordt het leuker en leuker.De scènes in de jungle zijn erg mooi gedaan.En dat worstelen met die tijger, erg stoer gewoon.I love it.

3.5*