Meningen

Moest wel even wennen dat dit ultra geweldadige filmpje van dezelfde regisseur komt als het liefelijke Isabella. Maar na het begin is dat niet meer nodig. Erg stijlvol en mooi geschoten, de kills zijn werkelijk geweldig. Ook fijn dat er eens een keer een andere insteek aan dit genre is gegeven. Vergeleken bij Cheng Li-sheung zijn de rest van de iconen uit het slasher genre eigenlijk maar mietjes. Film bevat toch wel enkele scènes die me altijd zullen bijblijven.

Erg leuke warme animatie film, waarbij ik toch wel enkele mooi geannimeerde beelden heb gezien. Vooral het eerste half uur is echt genieten. Ook de subtiel gebrachte humor kon ik erg waarderen. Helaas ligt de moraal in het tweede gedeelte er wat dik boven op, toch krijg je nog een aantal leuke scènes voorgeschoteld met als hoogtepunt de ruimtedans. Helaas weet het qua animatie niveau het briljante eerste gedeelte niet te overtreffen, maar de leuke karakters maken dit ruimschoots goed. Wall-E is erg goed bedacht en weet met bepaalde uitdrukkingen toch iets in de kijker los te maken. Ook de wat kleinere personages zijn erg leuk gedaan. Toch wel een topper van de Pixar studios, Mooie beelden en leuke karakters, met ook een geweldige sound-desing.

4*

Heerlijke over de top actiefilm een beetje in de stijl a la Shoot 'em Up alleen iets serieuzer.De actie scenes zien er idd een beetje Matrix achtig uit. Special effects zien er erg goed uit, de actie momenten erg indrukwekkend.Lekker veel bloed, goed verhaal met een aardige twist.En wat zag Jolie er weer lekker uit .Ook leuk was de rol van Konstantin Khabensky uit Night/Day Watch, ook van Timur Bekmambetov.

4*

No more monkey business.

War gaat een nog serieuzere kant op dan Dawn. En dat werkt goed. De wisselwerking tussen de op Kurtz gebaseerde vertolking van Harrelson's "The Colonel" en Andy Serkis' als Ceasar. De wereld die word neergezet, de onderwerpen die de film aansnijd, de muziek, de actie scenes, het einde. I love it. Een reeks waar ik een behoorlijk zwak voor heb gekregen. Vooral ook door de geweldige en geloofwaardig "ape-effects" in combinatie met het spel van Andy Serkis. die een geheel nieuwe manier van acteren aan ons heeft geïntroduceerd in The Lord of the Rings: The Two Towers, en dat hier tot perfectie heeft doorgevoerd. Wat een prestatie. Zoals is ook al bij Dawn heb aangehaald, absoluut Oscar waardig. Af en toe gaat wel flink het tempo uit de film. Jammer, aangezien het bij een aantal scenes de impact wat minder maakt. Maar dat is verder een kleine smet op het einde van deze erg fijne trilogy.

Spielberg en Cruise bleken een goed duo zoals te zien was in het fantastische Minority Report. Dit keer slaan ze de handen in een om een een verhaal van H.G. Wells opnieuw te verfilmen. Bij herziening beginnen toch wel enkele minpunten zichtbaar te worden, anderzijds is het nog altijd spectaculair in beeld gebracht, en is ILM toch het beste visual effects huis ter wereld.

Destijds in de bioscoop mogen zien, en net als de geweldige trailer, zag het er in de bioscoop werkelijk erg mooi uit. Nu een aantal keren herzien en het wordt toch telkens een stukje minder. Het begin is nog steeds erg goed. Erg onheilspellend opgezet en lekker mysterieus. Je weet niet precies wat er aan de hand is, en de film weet je, ondanks dat je de ontwikkelingen al kent, een tijdje in spanning te houden. Het begint al bij de bliksem storm. Erg mooi in beeld gebracht, en dankzij de belichting van Kaminski, die in deze film zijn beste werk voor Spielberg aflevert, erg sfeervol. Dan komt de scène bij de kerk. Een erg enerverende actiescène die een beetje een wrange afloop kent. De effecten in die scènes is adembenemend om aan te zien, en lijken erg realistisch. Het moment dat de snelweg wordt opgeblazen is ook al fantastisch.

Dan neemt de film een ommekeer en gaat het tempo iets naar beneden. We krijgen nog enkele spannende scènes, maar nergens haalt Spielberg meer het niveau als in de eerste helft van de film. Ook komen er wel erg veel toevalligheden voorbij waarbij je denkt dat het echt op Cruise en zijn familie gemunt is. toevallig dat een vliegtuig op het huis van zijn ex vrouw neerstort waarbij alles in dat stuk aan gort is behalve hun auto, toevallig dat de aliens het huis van Robbins bezoeken toevallig dat er net waar zij lopen een gevecht gaande is. Etc. etc. . Wat de film echter een beetje de das om doet is, is dan wel het einde. Komt zo uit de lucht vallen. Het laatste stuk is een beetje afgeraffeld. Erg jammer verpest veel van de spannende en vermakelijke film wat aan die momenten is voorafgegaan.

Acteerwerk van Cruise is degelijk zoals we van hem gewend zijn. Fanning is bij vlagen erg irritant, Chatwin doet het dan wel weer goed. Robbins heeft ook een leuke rol. De rest van de cast en dan vooral Otto is niet echt noemenswaardig. Zoals gezegd levert Kaminski puik camerawerk. Oogt gewoon erg realistisch, met af en toe mooie overbelichting. Williams score is dan weer niet heel bijzonder.

Nog steeds een vermakelijke film, al beginnen de gebreken toch wel te storen na een aantal kijbeurten die de film dan tekort gaan doen. Een halfje eraf.

3*

Erg goede wisselwerking en combinatie van actie en drama. Gevechten zien er erg realstisch uit, en dat is ook mede te danken aan de goede rauwe cinematografie. Drama komt, alhoewel het allemaal een beetje cliche is, verassend goed uit de verf. Daarnaast krijg je ook nog eens Tom Hardy . Wat een acteur is dat.

Een beetje gemengde gevoelens na het zien van Watchmen, aan de ene kant vond ik hem erg tof.Aan de andere kant vond ik hem vooral in het begin soms wat te langdraderig en zo af en toe erg saai.

De comics nooit gelezen, dus hier kan ik ook geen vergelijkingen mee trekken, dus dit is puur een beoordeling op de film.
Het begin is onzettend tof en bruut gedaan, dan komen de begin credits, ook erg mooi, vooral met de muziek eronder.Dan gaat de film een hele andere kant op.Het wordt een karakter schets met een filosofische insteek.Eigenlijk is dit voor 1 film gewoon te veel.Ook al duurt de film bijna 3 uur, en daarmee heb je genoeg tijd om de karakters uit te diepen, maar het is echt teveel van het goede.Daarbij wordt die blauwe vent (Crudup) op den duur behoorlijk irritant.Echt zo'n "kijk eens hoe goed en sterk ik ben, en daarnaast ook nog eens heel erg slim" karakter is het.Daarnaast gaat het nogal van de hak op de tak met de verschillende personages.Het coolste karakter Rorschach wordt hierin een beetje vergeten, maar gelukkig krijgen we van hem meer te zien in de tweede helft van de film.De film wordt na de héél lange karakter uitdieping op momenten ook iets te filosofisch.Dit zorgt wel voor een aantal erg saaie en niet boeiende momenten.Af en toe zijn er nog wel erg leuke en mooie (actie) momenten.

Dan komt het tweede gedeelte.Het filosofische wordt iets meer naar de achtergrond gedrukt, en richt zich wat meer op de actie.En die is erg goed.Dit was meer dan welkom om het eerste gedeelte weer een beetje goed te maken.Alles wordt erg bruut in beeld gebracht en bij geen enkel moment wordt er op terug gehouden.Het bloed spat in het rond, open botbreuken, van alles te zien en daarmee zit het erg goed. Dat moment in de gevangenios met die armen afzagen Geweldig.Daarnaast krijgen we in dit deel van de film ook de uitdieping van Rorscharch.Dat is ook nog leuk om te volgen.Helaas zakt het tegen het einde ietwat in, om nog 1 keer erg sterk terug te komen met die fantastische ontploffing daar kreeg ik nou echt een wow gevoel bij.om daarna weer wat in te zakken en weer met wat licht filosofisch gelul te komen.De dood van Rorschach had ik niet zien aankomen en ik vond dat dan ook erg jammer .Daarna gaat de film nog even een kwartier door en heb je het wel een beetje gehad, want het voelt gewoon te lang uitgerekt.

Visueel ziet het er werkelijk verbluffend uit.De actie is lekker maar soms ook te kort.De effecten zien er fantastisch uit, met uizondering van een aantal momenten.Het camera werk is van een zeer hoog niveau.De sfeer is echt dik in orde, en past perfect in de film.
De film duurt gewoon te lang, en is vooral in het eerste gedeelte dus wat saai en ietwat te filosofisch, de tweede helft is onzettend sterk maar zakt daarna heel erg in.Er zit te veel in voor 1 film, had er dan wat minder ingestopt en het een half uurtje korter gemaakt.Ook de muziek keuzes vond ik niet allemaal passend, oa. Hallelujah en Simon & Garfunkle.

Ik zat te twijfelen tussen een 3 en een 3.5, het is het laatste geworden en dat is dan vooral te danken aan de sfeer die echt geweldig was.Toch kan dit cijfer bij herziening nog beide kanten opgaan.Voor nu de voordeel van de twijfel,

3.5*

Erg leuk filmpje.

Een eigenzinnige mix tussen leuke, vlotte dialogen, aangename humor, goede actie en een leuk verhaaltje. Lijkt natuurlijk erg veel op een Tarantino film, maar waar het in zijn films soms nogal geforceerd en geregiseerd overkomt, loopt het hier erg soepel. De woorden lijken geen moment zo van ee A4-tje te zijn afgelezen en dat is vooral te danken aan het leuke spel van de acteurs. De actie, en met name de climax, is echt geweldig. Toch wel iets waar een actiefan van zal smullen.

Ik heb altijd en grote interesse gehad in de Vietnam oorlog en heb dat nog steeds.

Alleen al het verhaal er achter en de nutteloosheid van het hele gebeuren en de onnodige slachtoffers aan beide kanten.

En die doelloosheid weet de film op een hele goede manier weer te geven. Het is treurig om te zien dat jonge mannen hun leven gaven om iets wat uiteindelijk iets doelloos (zoals elke oorlog dat is).

Het verhaal wordt verteld vanuit Gibson's perspectief en verteld hoe een simpele missie zo complex kon worden en hun situatie op het slachtveld alleen maar verslechterd. Er wordt op een geweldige manier de machteloosheid van een leider laten zien die niet in staat was zijn jongens te redden.

De veldslagen zijn prachtig vormgegeven. Vanaf het moment dat Moore uit zijn helicopter stapt tot bijna op het laatst is het alsof we er echt bij waren. De actie is zeer goed en laat het vanuit verschillende personages en locaties zien. De emotie en de kern van het verhaal wordt echter nooit uit het oog verloren en ook de kant van de vrouwen thuis wordt goed een beeld van geschetst. Lijkt me nog erger dan echt op het slagveld aanwezig te moeten zijn

Er wordt geweldig spel geleverd door de cast. Gibson geeft het beste wat hij in zich heeft. Maar ook Elliot en Pepper zijn werkelijk geweldig bezig.

Een film met een erg goed en emotioneel verhaal, goede visuals en een verbluffende sounddesign.

Voor een komedie valt er erg weinig te lachen.

De komedie scènes zijn wel erg schaars. Er valt niet veel te lachen. Des te meer bevat de film elementen om je aan te ergeren. Ashton Kutcher speelt beroerd, Diaz speelt beroerd, de rest van de cast kan ook niets met het slecht geschreven script. Verder is alles erg cliché'. Het zoveelste uitgekauwde verhaaltje, en dan dat einde. Bah. What Happens in Vegas wist zo af en toe nog wel een hele kleine lach op te brengen. Een film die erg weinig toevoegt aan het genre wat me toch al niet zo ligt.

Prachtige film over opgroeien, vriendschap, een leider zijn en het nooit willen opgroeien. Dat laatste lukt niet. Max zou op de een of andere manier toch volwassen moeten worden. Max eenzaamheid wordt erg goed weergegeven in het begin als hij met zijn hond speelt en in zijn eentje in de sneeuw speelt. De komst van een man in zijn leven laat hem min of meer ontsporen waarin hij naar een fantasie wereld afrijst. Deze wereld is prachtig weergegeven. De creaturen zien er fenomenaal uit. Ook fantastisch gekozen om dit practical te doen. De fotografie is prachtig en de muziek is ook schitterend. Jonze regisseert een prachtig jeugd verhaal met erg goede acteurs in een erg volwassen setting.

Heel intens. Geweldig hoe Whiplash op de emoties weet in te spelen. Simmons speelt fantastisch een ontzettende schoft, Teller speelt de geplaagde jonge muzikant met verve. Het verhaal is erg goed tot ontwikkeling gebracht en weten je helemaal mee te krijgen. Het zijn toch vooral de muzikale uitspattingen die de show stelen. Ik ben niet echt een heel groot liefhebber van Jazz, maar vind het hier passen en het ligt erg lekker in het gehoor. De drumsolo's zijn fantastisch en weten vooral veel adrenaline op te pompen. Vooral in de fantastische "faster!!" scene.

Brainwashed dog.

Meteen begint de muziek en weet Il Maestro Ennio Morricone je vrijwel direct de film in te trekken. Enorm sfeervolle score. De horror dient de drama hier zeer goed. Al zijn de momenten van horror vrij schaars. Iets wat ook niet heel erg van belang is hier, daar de film heel andere onderwerpen wil uitdiepen. Niet altijd even subtiel, maar toch erg fijn dat men hier voor de "straight to the point" aanpak kiest en er niet heel lang om heen draait. Verhaal is best interessant, en dat kom voornamelijk door het onderwerp waar hier voor gekozen is.

Naast de fantastische score, is de film ook nog eens mooi geschoten. Er komen toch enkele prachtige shots voorbij. Acteerwerk is niet van iedereen even goed. Vooral McNichol is nogal matig. Winfield, daarentegen, is hier echt geweldig.

Erg sfeervolle film waarin de drama en horror een erg goede combi is. De boodschap is duidelijk, het thema is zwaar, maar Fuller weet het op een simpele en effectieve manier naar het publiek over te brengen en White Dog toch tot een wat ongemakkelijke zit maakt.

The Thing zonder The Thing.

De setting is erg mooi. Alleen jammer dat er dan weer zo weinig goeds met het verhaal wordt gedaan. Een aantal vermakelijke stukken wisselen elkaar af met veel dode momenten. Erg jammer. De serial killer miste ook wat en kwam daarom ook totaal niet dreigend over. Sets waren wel verbluffend.

Toffe setting, maar ondanks een paar leuke momenten een erg povere uitwerking. Voor een tussendoortje niet meer dan aardig.

John Candy is erg wisselvallig. Soms kun je erg om hem lachen, maar de andere keer is hij totaal niet grappig. Geroemd om zijn komische talent, maar ik zie hem toch ook graag spelen in een wat serieuze rol in JFK waarin zijn echte acteertalent naar boven komt.

Who's Harry Crumb is zo'n film waarin ik hem echt niet grappig vind maar eerder erg vervelend. Om 2 situaties heb ik kunnen lachen, en het verhaal steekt leuk in elkaar. De rest van de cast doet het nog redelijk waarbij Jeffrey een heerlijke rol speelt. Verder een lekker fout eighties sfeertje, maar voor de rest een ergernis om naar te kijken.

1.5*

Na een aantal kijkbeurten mijn stem verhoogd naar de volle 5*.

Een aantal jaar geleden toen ik Wild at Heart zag was ik helemaal overdondert door deze film.Ik wist toen ook nog niet dat David Lynch deze film gemaakt had, en zelfs niet wie Lynch was.Eingelijk is mijn liefde voor de wat vreemde films ook hiermee een beetje begonnen.

Wild at Heart is een liefdes relaas tussen twee mensen, die niets anders dan liefde voor elkaar voelen, dit alles vind plaats in een vreemde/bizarre wereld.Vandaar ook de tekst van Lula: "This whole world's wild at heart and weird on top".Met dit uitgangs punt weet Lynch een film te creëren met een vermenging van verschillende elementen namelijk The Wizard of Oz en Rock & Roll(en dan vooral Elvis).Een betere omschrijving van WaH, is de naam van de making-off die op de dvd staat, dit beschrijft helemaal waar Wild at Heart uit bestaat Love, Death, Elvis & Oz.De relatie tussen Lula en Sailor komt erg goed over op mij en ik kon dan ook erg met hun mee leven.Dit dankzij de goede acteer prestatie's van Dern en Cage, die zijn beste rol uit zijn cariere speelt.De film is een zoektocht naar geluk die, waar ze achterkomen, nergens te vinden is.Daarnaast probeert Lula's moeder alles om beiden uitelkaar te krijgen en te houden.

Wild at Heart is een makkelijk te volgen film van Lynch en wordt nergens echt moeilijk.Wel merk je toch zijn stempel op deze film.Het is een geweldige roadmovie ala David Lynch.Alle vreemdheden komen naar voren.Mooie bizarre shots, vreemde gebeurtenissen en dito karakters, waarvan Bobby Peru toch wel het meest gedenkwaardige is.Toch is er nog een karakter waar ik echt de kriebels van krijg en dat is Juana Durango.Zabriskie speelt dit met zoveel overtuiging dat je haar gewoon wel eng met vinden.Eingelijk was ik over al het acteerwerk wel te spreken, van de grote rollen tot bijvoorbeeld Crispin Glover die nog geen 5 min. screen tijd heeft.

Zoals ik al zei zit er gewoon weer veel Lynch in de film, mooie beelden, fantastisch geluid, geweldige sfeer en een mooi soundtrack.de overgangen van bijv. die lucifer en die brandende sigaret, of die glazen bol kan alleen iemand als Lynch bedenken.
Ook was het mooiste moment voor mij als Sailor en Llu langs de weg staan te dansen en dan de muziek van 'In Abentrod' start prachtig moment die de hele film omschrijft,
Het maakt niet uit hoeveel slechte/vreemde/bizarre dingen er in de wereld gebeuren, onze liefde overwint dat alles.

Wild at Heart is en blijft een prachtig verteld verhaal.

Wilde Mossels. Normaal ben ik niet zo van de NL films, maar dit was toch zeer goed. Visueel erg mooi gedaan. Mooie shots en toffe energieke editing. Acteerwerk was zeer goed, en ook het verhaal wist me helemaal mee te nemen. Een grote verassing deze film.

Verassende film. Ik had gedacht dat dit niets voor mij zou zijn, mede doordat ik Giamatti vaak niet kan uitstaan. Gelukkig is het de andere kant opgegaan en kon ik hem hier ontzettend waarderen. Komt denk ik ook door de regie van Thomas McCarthy, waar ik net achterkwam dat hij ook The Station Agent heeft gemaakt. De film moet het echt hebben van de kleine momenten, en die komen erg goed uit de verf. McCarthy laat echt het menselijke in zijn films zien. Goede indie drama/komedie.

Heerlijke Mystery.

Erg sterke spel wat naast de goede regie en het script ook vooral te danken is aan het spel van de cast.

Lekker rauw, prachtige setting, een moord, hier en daar wat actie. Dan heb je me al snel in je greep. Het verhaal is niet iets wat we nog nooit hebben gezien. Het is vooral de manier waarop het verteld wordt wat het zo goed maakt. Daarnaast komt het erg geloofwaardig over doordat Renner en Olsen er ook echt in geloven. Je ziet ze met liefde aan dit project werken. De rest van de cast is net zo goed. De setting in de besneeuwde landschappen zorgt dat je de sfeer helemaal proeft. Ja, erg fijn dit.

Als het om actie gaat, zijn ze in het choreograferen en het in beeld zetten daarvan in Hong-Kong Hollywood gewoon ver vooruit. Helaas komt het verhaal daarbij nooit goed uit de verf, alsmede de muziek. Dit is het geval bij Yong Chun. Woo-ping Yuen zet opnieuw een aantal mooie gevechten op film, al is het niet het beste wat ik tot nu toe van hem heb gezien. Het deed vaak een beetje rommelig aan. Erg jammer want hij kan beter. Toch is het als geheel gewoon erg leuk, met af en toe een geslaagde grap, maar ook veel niet geslaagde humor. Donnie Yen is gewoon erg cool, al zien we niet veel van hem in deze film. Yeoh kan ook een flink potje knokken en bewijst dat ze best mee kan komen met de mannen. Toch een dikke voldoende omdat het gewoon erg leuk is allemaal, en dan vooral weer de actie.

3.5*

In eerste instantie een lastige film om te beoordelen voor mij, aangezien ik niet zo'n fan ben van musicals. Toch wil ik elke film een eerlijke kans geven, en zeker deze alleen al vanwege de status die deze film heeft. De munchkin stad scene sleept net even wat te lang aan. Zo duurt het wat lang voor het avontuur op gang komt. Alle karakters die in de wereld van Oz leven zijn geweldig gespeeld en vormgegeven. De moraal ligt er soms net even wat te dik bovenop en sommige liedjes zijn toch wat matigjes. De positieve punten overheersen echter de negatieve punten en heb ik genoten van elke seconde van The Wizard of Oz

Balans is behoorlijk off in deze film.

Herzog lijkt niet te weten waar hij nu zijn focus op wil leggen. Onderwerp is echt ontzettend interessant en de kritiek komt af en toe behoorlijk goed over. Daarnaast probeert Herzog ook nog eens een stukje mythe over het dromen van de groene mieren en andere elementen die een grote betekenis spelen n het leven van de Aboriginals. De focus wordt echter zo vaak op een ander onderwerp gericht dat ieder verhaal wat Herzog vertellen wil daardoor heel weinig impact maakt.

Acteerwerk van Bruce Spence is ook wisselend. Vaak komt hij erg goed uit de verf en laat hij een mooi stukje acteerwerk zien. De rest doet het eigenlijk maar matig tot slecht. Gezien het budget niet verwonderlijk dat er veel amateur acteurs en vrienden van Herzog mee doen.

Visueel bij vlagen erg mooi. Vooral de shots van de Outback en de gebeurtenissen rondom het vliegtuig zien er prachtig uit. Verder eigenlijk niet echt iets noemenswaardig gezien. Maar zoals gezegd, prima gedaan gezien het budget. De gekozen muziek paste wel erg goed bij de beelden.

Erg onevenwichtige film. Niet zo storend dat het de belevenis heel erg in de weg staat, maar erg goed is het ook niet. Middelmatig.

Erg stijlvolle misdaad/drama.

Vooral op visueel gebied scoort de film veel punten. Het zwart/wit is een erg goede keuze om dit verhaal te vertellen. Verhaal is behoorlijk standaard en is niet heel erg origineel. Toch heeft het genoeg om de gehele speelduur te onderhouden. Verder is alles lekker rauw en hard in beeld gebracht en wordt het geweld gelukkig weinig genuanceerd gebracht. Drama werkt op momenten ook erg goed. De ziekenhuis scenes zijn daar een mooi voorbeeld van. Einde is ook sterk. Verder aardig wat overeenkomsten met La Haine, die ik niet heel erg kan waarderen. Helaas deed het overall te weinig voor een hogere waardering. Wel een erg goed gemaakte film met goed spel van de acteurs en actrices.

Fraaie "Universal Monsters" film.

Een film die heel erg op een erg mooie en gotische sfeer draait. Vooral de opnames in de bossen zien er fantastisch uit. Het verhaaltje wordt leuk verteld en hoewel nergens echt hoogstaand wordt het hier naar een hoger niveau getild door de acteurs. Lon Chaney Jr. speelt zijn rol erg symphatiek en vol passie, Lugosi is onvergetelijk als zigeuner en Raines speelt dan weer iedereen weg met zijn Sir Talbot. De transformatie scene mag er gezien de technieken van vandaag erg verouderd uitzien, je kunt niet ontkennen dat de techniek van toen ten volste is gebruikt en Chaney door een hel moet zijn gegaan met de crappy make-up van toen en het urenlang stilzitten voor die scene. Erg goed gedaan dus.

Vermakelijke monster film.

Mijn eerste kennismaking met het werk van Cassavetes, als regisseur dan. En het is meteen een voltreffer. Als de rest van zijn andere films ook zo goed zijn, kan hij snel een van mijn favoriete regisseurs worden.

Wat me vooral bevalt aan Woman under the Influence, is de manier waarop alles in beeld is gebracht. Het voelt allemaal zo losjes in alles. Net alsof het echt een greep uit een periode uit het leven van een aantal personen is. De haast documentaire lijkende fotografie, de shots zelf alsof de camera op een willekeurig en juiste moment is aangezet om zo goed mogelijk het drama in beeld te krijgen. De onderwerpen die worden aangekaart zijn best zwaar en eisen best hun tol tijdens het kijken. Het is vooral erg dubbel wat je bij de personages voelt. Je voelt met ze mee, en aan de andere kant kun je ze ook wel haast afschieten. Ook het ongemakkelijk gevoel wat je in bepaalde scenes krijgt weet Cassavetes ontzettend goed op te roepen. Ook erg sterk is dat op den duur ook de kinderen worden meegesleurd in alles en dat ook hun tol eist. Mabel die wegvalt als moeder en Nick die duidelijk niet goed weet wat aan te moeten met de kids.

Acteerwerk is echt ontzettend sterk. Falk, Rowlands en de rest van de cast komen allemaal erg naturel over. Falk, die ik voor dit alleen maar kende van Columbo, zet een geweldig staaltje acteerwerk neer zeg. Wat een ontdekking ook voor mij. Rowlands doet het ook fantastisch met al die kleine nuances die ze heeft toegevoegd aan haar personage. De kids doen het prima en ook de rest van de cast doet goed zijn/haar werk.

Gezien het onderwerp best een zware, doch fijne, eerste kennismaking met het werk van Cassavetes.

"I will fight for those who cannot fight for themselves."

Ik had het interessanter gevonden om te zien hoe Wonder Woman de ietwat verbitterde super heldin was geworden zoals te zien is in Batman v. Superman waar ze in eerste instantie de mensen van Gotham en Metropolis aan hun lot wilde over laten. Wonder Woman moest de film zijn die DC zou redden van een bijna zekere ondergang. Na het geflopte en erg slechte Batman v.Superman en probleem productie Suicide Squad was het niet zeker of DC het ooit zou kunnen opnemen tegen de mega producties van Marvel. Hoewel ik Suicide Squad en Man of Steel heel erg vermakelijk vindt, hebben de films duidelijk hun problemen. Wat niet altijd erg hoeft te zijn. DC wil zich duidelijk onderscheiden van Marvel. En daar moeten ze ook zeker mee door gaan.

Na de goede ontvangst van het personage van zowel het publiek als critici in Batman v. Superman kon een eigen film natuurlijk niet uitblijven. En hoewel de introductie films van Aquaman, The Flash en Cyborg ook al gepland waren, kon het niet uitblijven om als eerste de productie te starten van publieks lieveling Wonder Woman. Geheel begrijpelijk, want het is gewoon een bad ass personage. Die veel beter verdient dan de film die ze nu heeft gekregen. Het begin op het eiland is eerder lachwekkend dan echt een goede introductie van Diana. Het lijkt wel een slechte aflevering van Xena: Warrior Princess inclusief houterige actie scenes. Wat volgt is al niet veel beter en verzand al snel in een introductie verhaal met veel introducties. Heel veel introducties. Er komt geen einde aan alle personages die hier neer gezet moeten worden. En allen voegen ze totaal niets toe aan het eind product. Het verhaal is best saai en verzand in elk cliche mogelijk over een iemand uit een andere cultuur/land/tijd die in een andere cultuur/land/tijd beland. Inclusief alle usual gags.

Enig lichtpuntje in de film is dan wel de chemie tussen Pine en Gadot en de fun die ze duidelijk hebben in het maken van deze film. De bad guy maakt totaal geen impact. Erg jammer, omdat er de hele film over gesproken wordt in hoe slecht hij is. Je ziet al van verre aankomen wat de intenties van de antagonist zijn. De supporting bad guys zijn dan een stuk interessanter. Maar helaas wordt er met hen weinig gedaan.

Gadot is echt perfect als Wonder Woman. Ik kan me niemand anders in deze rol voorstellen. Pine doet het erg leuk als love interest. Van de rest van de cast krijgen we gewoon te weinig te zien. Jammer dat er niet meer van hun kwaliteiten gebruik is gemaakt of aan ons is laten zien. Want de kwaliteit die in deze cast zit, liegt er niet om.

De actie ziet er houterig uit. De effecten zijn ook niet altijd van een goed niveau. Ze halen je zelfs helemaal uit de film af en toe. De Snyder trademarks passen hier helemaal niet. Laat de regisseur gewoon haar eigen ding doen en Snyder zijn ding. De film ziet er soms echt ontzettend lelijk uit. Wel leuk dat er nog even wordt teruggegrepen op de stoere main theme die ze heeft gekregen in Batman v. Superman. Ook credits voor de production en costume design.

Ik weet niet of het ligt aan bemoeienissen van de studio, de producenten of de intenties van de regisseur. Het lijkt op eerstgenoemde. Wonder Woman verdient gewoon een film met een meer eigen smoelwerk dan een standaard origin story vol met clichés. Dat had dit zeker kunnen worden. Het DCEU weet de vloek van slechte films en probleem producties helaas niet van zich af te schudden. Jammer.

Geweldige martial arts film, waarbij ik het gevoel had dat het zichzelf niet al te serieus nam. Dit is mijn tweede Hark buiten zijn Amerikaanse werk om, en ik kan nu al vertellen dat zijn HK werk stukken beter is dan zijn Amerikaanse werk, en vooral hoe de actie gefilmd is.

Ik snap de kritiek van sommige mensen niet op het verhaal. Vond het best aardig uitgewerkt. Leuk genoeg om een dikke twee uur mijn aandacht erbij te houden. Ook de luchtige humor kan ik erg waarderen, het bewijs dat Hark gewoon een vermakelijke film wou afleveren. Dat is zeker gelukt, het verhaal is verder niet te moeilijk, maar ook nergens te makkelijk. Er zit meer dan genoeg diepgang in om te kunnen blijven boeien en entertainen. Daarnaast kent de film ook enkele erg leuke en interessante karakters. Dit alles bij elkaar gelijmd met een aantal waanzinnige gevechten waar je mond letterlijk bij open valt. In het begin moet het even op gang komen, maar het lijt met het gevecht alleen maar beter te worden. Jet Li is heel snel in zijn gevechten, maar goed dat er wat gebruik is gemaakt van slow-mo's anders wat het onmogelijk geweest om al die fantastische bewegingen te zien. En dat eindgevecht . Het camerawerk is trouwens ook van een hoog niveau. Lekker dynamisch en brengt je dan ook midden in de gevechten. Het geluid vond ik dan weer wat minder en af en toe was het wat te zacht afgesteld, maar dat kan ook liggen aan de dvd release natuurlijk. Op naar deel 2.

4*

Na het zien van het geweldige eerste deel, meteen deel 2 maar in de speler gestopt, en het was opnieuw weer genieten geblazen. Jammer overgens dat veel mensen dit soort films een beetje links laten liggen.

Hark weet meteen weer die goede sfeer neer te zetten, en begint meteen weer met een leuk humoristisch stukje in een trein. Daarna gaat de film een wat serieuzere kant op. Af en toe nog wel een grappig moment, maar niet meer zoals in het eerste deel. Het verhaal bouwt verder uit, en je ziet dat de kolonisten uit Engeland meer macht krijgen. De film oogt ook weer erg episch. Het eerste uur gebeurd er niet heel veel. Veel gevechten zijn er niet. Toch weet de regisseur het leuk te houden waardoor je aandacht niet volledig verslapt. De film begint echt los te komen na een uur. Dat gebeurd dan ook meteen goed, met een gevecht dat nog beter is dan het eindgevecht uit deel 1.

De goden scène overtreft wat mij betreft alle vechtscènes uit het eerste Once Upon a Time in China deel. Een mooi staaltje choreografie van Woo-ping Yuen. Het gevecht is snel, hard en zit vol met leuke vondsten. Vanaf dat moment blijft de film ook een erg hoog tempo houden tot aan het einde. Wederom worden we weer getrakteerd op een mooie final battle. De confrontatie tussen Li en Yen is erg mooi en gaaf gedaan, maar komt helaas niet in de buurt van het godengevecht, misschien wel de beste vechtscène die ik ooit heb gezien. Het camerawerk maakt de gevechten nog beter dan dat ze al zijn. Goede positionering weer en lekker dynamisch. De design is ook van een hoog niveau.

Yen doet het trouwens ook erg goed, net als de andere acteurs. Li is nog steeds heel snel, al dan niet nog snellen dan in deel 1. Jammer dat Yuen Biao niet meer meedoet. Vind ik echt een leuke acteur, en heeft zichzelf voor mij in Eastern Condors en het eerste deel van deze film al bewezen ook goed te kunnen vechten. De relatie tussen Kwan en Li komt wat minder overtuigend over. Dat mag de pret echter niet drukken want Hark levert weer een leuke film af met weergaloze gevechten.


4* weer.

Weer een erg leuke Once Upon a Time in China film.

Erg leuk om de ontwikkelingen te zien als de invloed van de 'buitenlanders' steeds meer wordt. De invloed is hier echter wat meer naar de achtergrond gedrukt. Nu zijn het rivaliserende bendes chinezen die het met elkaar aan de stok krijgen door die invloed. De film heeft een veel hoger tempo dan de vorige twee films, en dat is zeker geen slechte zet geweest. Erg jammer dat de gevechten het wat laten afweten en er niet zo fantastisch uitzien als in 1 en 2. Wat we wel krijgen is een fantastisch schouwspel van een leeuwendans. De ontwikkelingen tussen nicht Yee en Wong Fei Hung zijn echter niet meer zo interessant om te volgen. Sommige scènes zijn net iets te lang uitgerekt om echt boeiend te blijven en de bende komt niet echt heel dreigend over. Toch blijft er genoeg genietbaar in deze film. Enkele gevechten zijn nog steeds erg leuk om te volgen het olie gevecht en het drukke slot gevecht , maar echt een stuk minder dan in de voorgaande delen. Het camerawerk is wel weer weergaloos, erg mooie shots en bewegingen weer.

3.5*

Heerlijk vlot filmpje.

Altijd even weer inkomen bij zo'n Hong Kong filmpje. Als je er eenmaal inzit is het genieten geblazen. Je moet even door de wat, voor ons, rare humor heenprikken en door de soms beroerde muziek. Toch is dit qua entertainment erg hoogstaand. De film verveeld geen moemnt en raast in een sneltreinvaart door het verhaaltje heen. Dat is niet wat deze Hong Kong films zo goed maken. Dat is de sterke actie, die toch vaak beter uitpakt dan in de grote Hollywood producties.

Erg toffe gevechten krijgen we te zien en erg gave stunts. Goede choreografie ook. Li laat zien waar hij goed in is, en dat is vechten. En hoe. Wat een snelheid heeft die man in zich. Ook de rest van de cast staat zijn mannetje. De muziek was niet altijd even goed, maar was bij vlagen wel leuk. vooral door het melodietje uit de Once Upon a Time in China trilogie. Camerawerk was trouwens fenomenaal. De gevechten zijn prachtig in beeld gebracht.

Een van de betere films uit het genre.