menu

White Dog (1982)

mijn stem
3,34 (170)
170 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Horror
90 minuten

geregisseerd door Samuel Fuller
met Kristy McNichol, Paul Winfield en Burt Ives

Julie Sawyer rijdt een witte hond aan en neemt haar mee om te verzorgen. Het dier geneest en redt vervolgens Julie's leven wanneer het een verkrachter gewelddadig vermoordt. Ze ontdekt dat de hond getraind is om donkere mensen aan te vallen. Ze consulteert een hondentrainer die haar onmiddellijk adviseert het dier te laten afmaken, maar de zwarte hondentrainer Keys besluit een poging te wagen het dier te hersenspoelen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=FDd5T4KBQhU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van maerk
4,0
Goede film met een interessante invalshoek op het onderwerp rassenhaat.

Het onderwerp over een hond die zwarte mensen aanvalt, omdat hij zo getraind is is interessant. Daarnaast is de film ook erg spannend, zonder dat er enorm veel geweld aan te pas komt. White Dog getuigt van enorm veel talent en geduld van de makers, want de hond haalt stunts uit alsof het een stuntman is en toont emoties als een echte acteur. Alsof dat nog niet moeilijk genoeg is wordt dit allemaal prachtig in beeld gebracht, in plaats van de kunstjes makkelijk op te nemen.

3,5*.

avatar van Donkerwoud
3,5
Verontrustend uitgangspunt van een hond die zo is getraind dat hij niet anders kan dan zwarte mensen aanvallen en een jonge actrice die juist in deze hond haar beschermer gaat zien. Het levert een interessante strijd op tussen nature/nurture waarbij parallelen getrokken worden met de rassenkwestie in de Verenigde Staten. Is het mogelijk om diepgewortelde haat en agressie af te leren? Of zit het zo diep geprogrammeerd in het wezen dat je het er nooit meer uit zult gaan krijgen?

Mede door de geniale soundtrack van Ennio Morricone wordt je meegezogen in de ongemakkelijke en pijnlijke sfeer. Wat zeker meehelpt is dat die zeer onangename hond in de hoofdrol toch iets menselijks krijgt waarbij ik zowel van hem walgde als hem ergens ook wel zijn vrijheid gunde. Die tweestrijd maakt van hem een bijzonder soort karakter en ik kan niet zeggen dat ik veel dieren in films ken die zulke gemengde gevoelens bij me op wisten te roepen. Toegegeven, het scenario laat wel wat steekjes vallen. Zo konden de moorden in kwestie net wat subtieler in beeld worden gebracht en gaan de karakters te snel over op soms onbegrijpelijke beslissingen.

avatar van Biosguru
1,0
He bah, wat is alles groezelig aan deze film; acteren, muziek, camerawerk. Alleen dat het niet netjes is wat ze die hond geleerd hebben kan ik het helemaal mee eens zijn.

1,0
Slecht is niet het woord, bar slecht. Na sommige waanzinnige comments over deze film dacht ik: die moet ik zien. Het was een verschrikkelijke kater.
Niet zo zeer de film an sich, maar het contrast met de hallelujah berichten op dit forum.

4,0
zou beter een ander titel zijn geweest voor die film goed in beeld gebracht toch moet erg veel geduld hebben om de hond te trainen. en et als je dacht dat het voorbij is keert ei zich tegen zijn eigen ras en vriend en verzorger. toch een 4

avatar van Willy Wartaal
2,5
Ziet er verzorgt uit en de hond speelt de sterren van de hemel. Het is jammer dat het scenario en de dialogen behoorlijk lachwekkend zijn. Het basisidee is prima, evenals de muzikale ondersteuning door Morricone.

avatar van de grunt
4,5
Vanwaar die lage scores.

Fenomenale film, en mr.Fuller trekt met zijn regie het geheel weer naar een hoger plan.

avatar van louisvf
4,5
Interessant interview met Fuller.
De interviewer heeft op een bepaald moment ook niet door waarover Fuller het heeft. Volgens mij wil hij aantonen dat tijden veranderen. Het zou mooi zijn dat racisme in de toekomst iets ondenkelijk is, net zoals wij ons de gladiatoren moeilijk kunnen inbeelden.
Sam Fuller?s White Dog Finally Unleashed - From the Current - The Criterion Collection

Prachtige film trouwens.

avatar van louisvf
4,5
louisvf schreef:
Interessant interview met Fuller.
De interviewer heeft op een bepaald moment ook niet door waarover Fuller het heeft. Volgens mij wil hij aantonen dat tijden veranderen. Het zou mooi zijn dat racisme in de toekomst iets ondenkelijk is, net zoals wij ons de gladiatoren moeilijk kunnen inbeelden.
Sam Fuller?s White Dog Finally Unleashed - From the Current - The Criterion Collection

Trouwens jammer dat Fuller de dvd release zelf niet heeft mogen meemaken.
Prachtige film.

avatar van mikey
3,5
Verwacht gern standaard monsterflick als Alligator, Cujo of een weerwolvenfilm. Na enkele incidenten off screen krijg je te maken met het conditioneren van het onbeest door een hondentrainer en flink wat gefilosofeer over racisme. Want wat blijkt de hond valt alleen donkere mensen aan. Fijn exploitation achtig sfeertje door gek acteerwerk, malle conversaties, een grote hoofdrol voor de hond en weirde settings, camerastandpunten, fantasierijk verhaal.

avatar van scorsese
2,5
Matige film over een vrouw die een hond aanrijdt en diezelfde hond vervolgens in huis neemt. Een racistische hond is een leuk gegeven voor een film als deze, echter ligt de boodschap er wat te dik bovenop. Bovendien zijn sommige scenes niet echt goed uitgewerkt en valt het verhaal hier en daar in de herhaling.

avatar van MENEER L3GIOEN
3,5
Zeer degelijk filmpje die wat mij betreft op een krachtige wijze de kern van racisme weet bloot te leggen. Het zit allemaal vrij simpel in elkaar, maar het werkt wel. Fuller weet met de metafoor van de hond wel dergelijk te vertellen dat racisme diep zit en niet een aangeboren mentaliteit is maar juist voorkomt uit een opvoeding en/of visie van iemand anders die als een voogd/baasje of misschien in de realiteit wel ouder van de persoon in kwestie is. Misschien is de hondenmetafoor daarvoor iets te obvious, maar ik denk wel dat het in de realiteit ook zo ongeveer wordt aangewakkerd. Racisme, discriminatie is iets wat cognitief nergens op slaat, logisch dat het daarom iets is wat in een proces tijdens de opvoeding wordt aangeleerd. Fascinerend gegeven. Visueel ook heel oké, met als hoogtepunt de scène in de kerk waar de hond met al z'n valsheid over zijn slachtoffer staat. Door de aanwezigheid van de lichtrode belichting en de valse kop heeft het bijna iets duivels.

By the way, ik moest trouwens wel lachen om die man in dat kantoor die gaat over de dieren die in films worden gebruikt, en vervolgens een dartpijl naar een foto van R2D2 gooit, "want die kunstmatigheid maakt ons werk overbodig". Ook wel een treffend statement over de angst in mensen voor verandering, zoals die hele Zwarte Pieten discussie die werkelijk krankjorum is en anders dat "buitenlanders ons werk afpakken".

avatar van John Milton
4,0
Een actrice rijdt een hond aan, en draagt er zorg voor dat hij beter wordt. Vervolgens wordt ze bijna verkracht en redt de hond haar. Eind goed al goed, zou je denken, al is het hier de eerste tien minuten van de film. De mooie, witte herder blijkt getraind om African-Americans aan te vallen. En valt dat af te leren? Een waargebeurde film met een raciale component, van een witte filmmaker. Valt aangeleerde haat af te leren? Of alleen het daaruit voortvloeiend gedrag? Was de film goedbedoeld, maar onbedoeld racistisch, of niet? Voer voor discussie dus. Sam Fuller stond al op de radar van de FBI sinds de jaren ’50 dankzij films als Pickup on South Street, maakte geen vrienden met films als Shock Corridor (1963), en White Dog was zowat een kers op de taart.

Ik had jaren geleden al gehoord van Samuel Fullers White Dog (1982). Het is wel een film die in de filmgeschiedenis boeken voorbij komt, helemaal wanneer het over racisme gaat. Eind 2014 zagen we Fehér Isten (2014) (White God ) in een soort sneak preview, en kwam de gelijkenis in titel en materie ter sprake. Die film was weliswaar echt anders, maar de interesse was wel weer gewekt. Best wel verwonderlijk dus, dat ik het zien van deze titel nog zo lang heb weten uit te stellen. Mede geschreven door de niet zo lang geleden overleden Curtis Hanson. Het was nu eindelijk tijd. Niet slechts een horrorfilm, maar eerder een verhandeling over blindheid door instinct, aldus het Criterion essay van Armond White (who is in fact black, I shit you not).

White dog kun je niet kijken als Cujo. Alhoewel, het kan best, wanneer je het o.k. vindt om Orwells Animal Farm als een verhaal over boerderijdieren te zien. Ja, de achterliggende betekenis ligt er dikker bovenop hier, en metafoor en analogie zijn niet hetzelfde, maar dan nog lijkt de vergelijking me niet vergezocht. Maar als we het dan toch over metafoor hebben, dit screenshot is dan wel een van de sterke momenten van de film, waarin de trainer de eerst zo hatende hond wil testen door een zwarte man die hij niet kent, hem de hand te laten reiken. Terwijl hij klaarstaat met een pistool voor als het misgaat. Het lijkt zo simpel, maar niet wanneer je de consequenties bekijkt. Je kunt die ene ‘hond’ doodschieten (directe gevaar van racistische haat weg), maar dat lost het probleem niet op. Kijk maar eens naar de ‘precisiebombardementen’ op terroristen, je creëert er snel meer als je pech hebt.

Een hand reiken dus, is de eenvoudige oplossing voor al het kwaad?
Gelukkig maakt Fuller het niet zo simpel, zoals de laatste scène lijkt aan te geven. Uiteraard kunnen we over de precieze betekenis van alles debatteren, maar fuck, wat voelde ik me naar toen de credits begonnen te rollen. Daar veranderde Ennio Morricone’s fijne score niks aan…

4*

avatar van John Milton
4,0
Ik ben wel verrast door de 'like' Biosguru, aangezien we de film zo uiteenlopend waarderen. Ga je dat toelichten, of ben je al druk aan het zoeken en typen ?

Mijn kopie oogde zo groezelig niet, btw. Mooie gerestaureerde print, vond ik. En wat acteerwerk betreft, I've seen worse...

avatar van Biosguru
1,0
Oh, het was meer een leuk dat Jij hem wel tof vind. En de moeite neemt om dat te beschrijven. Ik kon er niet zoveel mee. Op de een of andere manier vond ik het cheesy eighties gedoe. In de categorie erg he, heb je dat gezien? Moreel groezelig. Kan net mijn bui die dag geweest zijn. Ik ben ook niet zon Fuller fan. Kom ik steeds meer achter. Pick Up on Southstreet uitgezonderd.

avatar van TronMan
3,5
Heb deze film ooit op de Duitse tv gezien, ergens midden jaren tachtig. Hij is altijd bij gebleven, zonder dat ik de titel wist. (nu wel dankzij internet ). Bizar gegeven, een spierwitte Hond die door een trainer geleerd is zwarte mensen te grijpen,een heropvoeding volgt. Maar of dat nog wil lukken? Het maakte destijds wel indruk op me, ik heb de film daarna nooit meer gezien..

avatar van baspls
3,5
Phooze schreef:
(...)Maar als we het dan toch over metafoor hebben, dit screenshot is dan wel een van de sterke momenten van de film, waarin de trainer de eerst zo hatende hond wil testen door een zwarte man die hij niet kent, hem de hand te laten reiken. Terwijl hij klaarstaat met een pistool voor als het misgaat. Het lijkt zo simpel, maar niet wanneer je de consequenties bekijkt. Je kunt die ene ‘hond’ doodschieten (directe gevaar van racistische haat weg), maar dat lost het probleem niet op. Kijk maar eens naar de ‘precisiebombardementen’ op terroristen, je creëert er snel meer als je pech hebt.

Het bizarre vind ik dat the National Association for the Advancement of Colored People heeft geprotesteerd TEGEN deze film. Wat een van de redenen is waarom de film nooit in de VS is uitgebracht (tot Criterion de film in handen kreeg). De organisatie vond de film namelijk zeer racistisch. Werkelijk bizar, want volgens mij is het hele punt want de film maken -zoals jij ook zegt- juist tegen rassenhaat en hoe moeilijk het te bestrijden is.

avatar van baspls
3,5
Een actrice rijdt per ongeluk een witte Duitse herder aan en neemt hem naar de dierenarts. Omdat het baasje van de hond niet gevonden wordt, besluit ze de hond zelf te houden. Op een dag breekt een verkrachter bij haar in en de hond beschermt haar door de verkrachter aan te vallen. De vrouw is dolblij met haar hond. Totdat hij ook een willekeurig zwart persoon aanvalt en nog een. Ze ontdekt dat de hond is getrained om zwarte mensen aan te vallen. Haar omgeving wil dat de hond wordt afgemaakt, maar een zwarte hondentrainer is vastbesloten om de hond te genezen.

Aanvankelijk verwacht je misschien een b-film a la Cujo te gaan zien. White Dog is echter heel andere koek als Cujo, want de film wind er geen doekjes om dat mensen de echte monsters zijn en niet de hond. Mensen die vechthonden trainen en fokken horen wat mij betreft bij het laagste van het laagste. Daarnaast heeft White Dog ook veel meer materie. Het is namelijk een grote metafoor op rassenhaat. Een hond is een onschuldig dier, maar door het dier pijn te doen en te mishandelen kun je het vals maken en trainen om mensen aan te vallen. Op dezelfde manier zijn kinderen onschuldig, maar kunnen ze door racistische ouders leren om anderen te haten. De moderne maatschappij probeert (o.a. door onderwijs) het racisme af te leren, net zoals de hondentrainer in de film de hond wil genezen. Maar zoals Samuel Fuller heel duidelijk maakt aan het einde van de film, is het nog maar de vraag of dat mogelijk is...

De film werd in de VS totaal verkeerd begrepen. The National Association for the Advancement of Colored People was - bizar genoeg - van mening dat het uitgangspunt van de film racistisch is en protesteerde fel tegen het uitbrengen van de film. Hierdoor besloot de studio de film alleen in Europa uit te brengen, waar hij wel begrepen werd. Criterion wist de film gelukkig in handen te krijgen en zo is de waardering over de jaren langzaam aan gekomen.

Het uitgangspunt van de film is waargebeurd. De vriendin van de schrijver van het verhaal had echt een hond aangereden die vriendelijk was tegen blanke mensen en agressief tegen zwarten. Dat is echter wel waar de realiteit ophoud, want ondanks de super sterke metafoor is een groot gedeelte van de dialogen vrij onzinnig. Bovendien vind ik die dierentrainers van Noah's Arc niet bepaald diervriendelijk. White Dog laat ook goed zien hoe weinig mensen zich in de jaren '80 bewust waren van dierenwelzijn. Het vergassen van asielhonden en het leren van trucjes aan leeuwen zijn toch dingen die we vandaag de dag niet meer accepteren. De film is gelukkig wel gemaakt onder toezicht van American Humane, dus ik vertrouw erop dat in de film zelf geen dierenmishandeling heeft plaatsgevonden. Wat een ongelooflijk geduld moeten filmmakers hebben gehad om alle shots goed te krijgen met de hond.

De film is prima opgenomen en bevat een aantal geniale beelden. Bijvoorbeeld anthropomorfische shots vanuit het perspectief van de hond, een shot waar een zwart jongetje net op tijd uit het gezichtsveld van de hond loopt of het geniale geschoten diep trieste einde van de film. Dat samen met een soundtrack van niemand minder dan Ennio Morricone.

Al met al vind ik White Dog een sterke film. Toegegeven, soms werd het een beetje onrealistisch en niet ieder moment boeit even veel. Toch vind ik het knap van Fuller een film te hebben gemaakt die zowel werkt als Thriller als een commentaar op rassenhaat. Een hond is kleurenblind, maar de mens leert hem zwart van wit te onderscheiden...

avatar van DVD-T
4,0
geplaatst:
Brainwashed dog.

Meteen begint de muziek en weet Il Maestro Ennio Morricone je vrijwel direct de film in te trekken. Enorm sfeervolle score. De horror dient de drama hier zeer goed. Al zijn de momenten van horror vrij schaars. Iets wat ook niet heel erg van belang is hier, daar de film heel andere onderwerpen wil uitdiepen. Niet altijd even subtiel, maar toch erg fijn dat men hier voor de "straight to the point" aanpak kiest en er niet heel lang om heen draait. Verhaal is best interessant, en dat kom voornamelijk door het onderwerp waar hier voor gekozen is.

Naast de fantastische score, is de film ook nog eens mooi geschoten. Er komen toch enkele prachtige shots voorbij. Acteerwerk is niet van iedereen even goed. Vooral McNichol is nogal matig. Winfield, daarentegen, is hier echt geweldig.

Erg sfeervolle film waarin de drama en horror een erg goede combi is. De boodschap is duidelijk, het thema is zwaar, maar Fuller weet het op een simpele en effectieve manier naar het publiek over te brengen en White Dog toch tot een wat ongemakkelijke zit maakt.

4,0
Ik heb de film twee keer achter elkaar bekeken. Ik was diep onder de indruk van de hond en zijn "acteerwerk". Volgens mij kan het niet anders dan dat dit het resultaat is van heel veel geduld. Prachtig! Ik heb ervan genoten. Beeld en (mono LPCM) geluid op de Blu-ray disc van de Eureka / Masters Of Cinemareeks vond ik van zeer goede kwaliteit.

avatar van Donkerwoud
3,5
De hooivorken kunnen weer geslepen worden, want ik vind dit nu echt zo'n titel die een remake verdient. Zeker omdat een jonge, hippe zwarte regisseur weer hele andere dingen met het concept - witte hond haat zwarte mensen - kan doen.

avatar van de grunt
4,5
Misschien kan Sunny Bergman de remake maken?

Gast
geplaatst: vandaag om 16:03 uur

geplaatst: vandaag om 16:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.