• 158.023 films
  • 9.624 series
  • 28.724 seizoenen
  • 607.256 acteurs
  • 352.897 gebruikers
  • 8.841.026 stemmen
Avatar
 
banner banner

Wild at Heart (1990)

Roadmovie / Thriller | 125 minuten
3,45 1.381 stemmen

Genre: Roadmovie / Thriller

Speelduur: 125 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: David Lynch

Met onder meer: Nicolas Cage, Laura Dern en Willem Dafoe

IMDb beoordeling: 7,2 (98.311)

Gesproken taal: Engels

Releasedatum: 14 september 1990

Plot Wild at Heart

"A wild crazy love story."

Sailor (Nicolas Cage) wordt ontslagen uit de gevangenis en wil met zijn vriendin (Laura Dern) naar Californië. Haar moeder is hier fel op tegen en stuurt een huurmoordenaar achter hen aan om Sailor uit de weg te ruimen. Niet alleen omdat hij haar dochter van haar afneemt, maar ook en vooral omdat Sailor meer weet over iets wat in het verleden is gebeurd.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Sailor Ripley

Lula Fortune

Bobby Peru

Marcelles Santos

Marietta Fortune

Perdita Durango

Johnnie Farragut

Juana Durango

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Kronos

Kronos

  • 937 berichten
  • 1322 stemmen

Basto schreef:

De gewelddadige openingsscene, de geschiedenis met de oom, Bobby Peru, het auto ongeluk, snake skin jacket, Love me, Buffalo Hunting, Jingle Dell, de bankoverval, dat zijn toch allemaal briljante scenes.

En vergeet deze niet.


avatar van stephan-0115

stephan-0115

  • 1264 berichten
  • 1732 stemmen

Sterke film. Er zitten veel geniale scènes in, maar sommige scènes halen net de interesse wat weg, waardoor het te wisselvallig is. Lynch heeft lekker z'n inspiratie er op los gegooid.

Doordat het net wat te wisselvallig is 3,5* i.p.v. 4*, maar sluit niet uit dat er verhoging inzit bij eventuele herziening.


avatar van stratmans

stratmans

  • 860 berichten
  • 874 stemmen

Goed gezongen van Nicolas Cage


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 984 berichten
  • 684 stemmen

Ik ben geen fan van Wild at heart, Zo, het hoge woord is eruit. Maar het doet pijn. Net zoals op die avond toen de vrouw van mijn dromen stond te zwaaien met 2 tickets van 'Runaway bride' en je moest zeggen : hier scheidden onze wegen. Maar ja, de meester heeft mij niet kunnen bekoren. Wat mis ik toch ? Want het moet aan mij liggen, zeker niet aan Lynch. Dit is op en top Lynch met heerlijke bizarre personages en surreële situaties, rockende soundtrack, jaren '50 invloeden en vooral in deze film uitstekende dialogen. Maar waar over gaat de film ? Ik vind geen samenhang, geen doel. Wat wil Lynch zeggen met die film. Blue velvet (goed vs kwaad), Mulholland drive (droom vs realiteit) ... die films staan in dienst van het thema maar hier tast ik in het duister. Het zorgt voor apathie. Alsof ik op een feestje ben maar ik ben de enige geheelonthouder. Rondom mij euforie maar ik tors een zware last op mijn schouders. Ik ben namelijk geen fan van Wild at heart.


avatar van Basto

Basto

  • 9654 berichten
  • 6699 stemmen

cinemanukerke het ligt inderdaad aan jou. Je mist gevoel voor romantiek en de offers die je daarvoor moet maken. En als jij de vrouw van je dromen al laat schieten over twee filmkaartjes, begrijp ik ook dat je afhaakt bij Wild at Heart. Die film gaat immers over het opofferen van alles voor je grote liefde. Wild at Heart is voor mij de ultieme vertelling over het najagen van je dromen.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 8628 berichten
  • 3969 stemmen

The Story of Sailor & Lula

Dit was destijds een wat misbegrepen werk van Lynch, maar mij viel het wel in de smaak. Het is een modern sprookje over een "madly in love" koppeltje dat overschaduwd wordt door de gemene streken van de boze moeder van Lula. Wild at Heart bulkt van de amerikaanse cultuursymbolen: Elvis Presley, een zonovergoten road 66 sfeer, dromerige scènes, zwoele sex en bijna surrëele personages die in een eigen wereld lijken te leven, en niet te vergeten een portie geweld. Het levert een broeierige koortsige film op die gedragen wordt door Cage en Dern in mooie rollen waar ik van genoten heb. Ik miste in die periode geen enkele film met Cage. Jammer dat hij nu nog alleen maar te zien is in flauwe originele actiefilms want talent heeft hij nochtans wel. Dafoe ook top! Hij ziet eruit alsof er een granaat in zijn bek is ontploft.

Ik had ook het gevoel dat Lynch niet veel te vertellen had maar het leek me ook niet het doel van deze film; je moet het wat beschouwen als Lynch zijn droomvisie van Amerika.


avatar van Duke Nukem

Duke Nukem

  • 1452 berichten
  • 1769 stemmen

Ik vind dit, samen met Con Air en Face/Off de beste film met Nicolas Cage. Laura Dern als de wulpse Lula is ook erg leuk, en Willem Dafoe steelt de show als Bobby Peru (haha, wat een naam!). Dit is een van mijn lievelingsfilms uit 1990.



avatar van Capablanca

Capablanca

  • 987 berichten
  • 1416 stemmen

De drie sterren komen volledig op het conto van de naam Lynch. Ik vond er verder niet zo heel veel aan: een hysterische moeder, een paar pijnlijke scenes rondom een jasje van slangenleer en een overtuigende Dafoe.


avatar van filmfan0511

filmfan0511

  • 919 berichten
  • 948 stemmen

Heerlijk bevreemdende roadtrip van Lynch. Wild At Heart heeft vaak een bijna mythische sfeer over zich heen hangen; onder andere door de bijna archetypische personages (de moeder als de boze heks bijvoorbeeld, Dafoe's personage als een soort representatie van het chaotische kwaad), maar ook door het vele felle kleurgebruik. De kitscherige dansscènes, de seksscènes, de momenten waarop ze met hun auto op een verlaten autosnelweg rijden; de manier waarop het allemaal in beeld wordt gebracht (met vaak contrasterende kleuren) geeft het iets transcendents. Dat ene moment waarop Laura Derns personage het slechte nieuws op de radio niet meer kan aanhoren, en vervolgens samen met Sailor langs de weg uitbundig danst op muziek is overigens veruit m'n favoriete moment uit de film; wat een gevoel van absolute vrijheid en dissimilatie roept dit op. Gecombineerd met de prachtige beelden is die scène een surreëel sprookje op zichzelf.

Wat deze film nog zo geweldig maakt is de resem aan enorm bevreemdende figuren, de ene nog raarder dan de andere. Dafoe's personage spant hier de kroon (zijn dood ook!), maar ieders prestatie is wel echt genieten. Ook leuk om vele Twin Peaks-gezichten in kleine rolletjes terug te zien (de scène met Sherilyn Fenn is bijvoorbeeld echt zo'n random scène die enkel een regisseur als Lynch kan laten werken). Persoonlijk zag ik de meerwaarde van de Wizard of Oz-referenties niet echt, maar dat maakt verder weinig uit. Vooral de bevreemdende personages, de sfeer, en de hele visuele look maken van deze film weer een hele fijne Lynch (thematisch wel een beetje afwijkend van de rest van zijn oeuvre). 4*.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 2844 berichten
  • 2067 stemmen

En eindelijk weer eens een Lynch kunnen doen. En het kan niet anders gezegd dat Wild At Heart weer een typerende Lynch film is, maar wel minder dan het geweldige Mulholland Drive, The Elephant Man en Lost Highway. Zelfs Twin Peaks de film vind ik net even een tikje beter. Maar dingen kunnen veranderen en zoals de meeste Lynch films moet je het meerdere keren zien voordat de boodschap valt.

De ingrediënten zijn zoals gewoonlijk; bizarre karakters, een bevreemdende sfeer, expliciet naakt en geweld, muziek die qua breedte met metal en jazz alle kanten opvliegt maar zijn uitwerking niet mist, een verhaal dat dubbelgelaagd is of schijnt te zijn, hallucinante momenten en scènes, en het nodige mysterie. Opvallend ditmaal voor mij zijn het verschil in tempo tussen bijvoorbeeld de rustige praat scènes rond Mariette Fortune en de snoeiharde opening of het metal optreden.

Opmerkingen zijn toch snel al de vette boerse accenten waar verschillende karakters mee praten. Een verschrikking is op dat vlak Cage die verder prima acteert, maar dat accent is vreselijk. Dan is er de voor mij ontbrekende spanning, mysterie is er, hallucinant ook, maar spannend? Nee, niet een moment. Dan het stel, dat naast een soort van chemie ook zelfdestructieve trekjes heeft. Het zegt mij eigenlijk niets. Een verklaring van liefde en de drang daar alles voor te laten schijnt het alles dragende skelet te zijn, hetgeen waar alles om draait. Ik zie toch vooral twee ernstig gestoorde mensen waar uiteraard misbruik weer de negatieve basis is voor de wartaal die Lula regelmatig uitslaat. In plaats van de schrijnende afhankelijkheid die Lula aan de dag legt voor recidivist met een kort lontje Sailor, zou je toch bijna wensen dat het kind bij een psycholoog terecht komt. Romantiek zie ik hier niet in, eerder twee mensen die uitblinken in verkeerde keuzes, die op de vlucht zijn en hopeloos met zichzelf in de knoei zitten.

Is Wild At Heart dan een slechte film? Nee, zeker niet. Lynch weet een draai aan het geheel te geven waardoor je toch blijft kijken. Vooral de mysterieuze en mystieke momenten geven wel iets extra's maar ook daar is het nog even de vraag wat het nu precies toevoegt en heen wil. Wild At Heart is dan op termijn ook zeker aan een herkijkje toe voor definitieve beoordeling. Voor nu is drie sterren wel even voldoende voor dit aparte drama.


avatar van tommykonijn

tommykonijn

  • 4933 berichten
  • 2193 stemmen

Ondanks dat ik nog niet alles van hem heb gezien, zou ik David Lynch toch wel aanwijzen als één van mijn favoriete regisseurs. The Elephant Man, Blue Velvet, Mulholland Drive en niet te vergeten het fantastische Twin Peaks: wat heeft de man een imposant cv. Nadat Dune mij een tijdje geleden nogal tegenviel, kon ik niet wachten om een andere film van hem te pogen en mijn oog viel op Wild at Heart.

De nare nasmaak van Dune is weggespoeld, maar het mag wel gezegd worden dat Wild at Heart toch voor mijn gevoel wat magertjes afsteekt tegenover de andere titels die ik hierboven al genoemd heb. Het heeft wel degelijk soms dat surreële Lynch-sfeertje dat we van hem gewend zijn. Er komen een hoop maffe personages voorbij, zowel de hoofdfiguren als enkele cameo's reken ik daartoe. Toch bekroop me wel soms het gevoel dat de film een beetje voortkabbelde. Lange tijd zit je te kijken hoe Sailor en Lula van het ene naar het andere motel reizen en hoe Lula's moeder zich daar - op dramatische wijze - aan irriteert. Overigens vond ik moeder ook niet zo'n geslaagd personage. Werkte behoorlijk op de zenuwen. Waarschijnlijk was dat de bedoeling, maar dat neemt niet weg dat ik er vrij weinig mee kon.

Maar goed, daar staat wel tegenover dat de film ook op een aantal momenten uitpakt. Het duurt even voordat Willem Dafoe ten tonele verschijnt, maar als hij er dan eenmaal is stookt hij de boel wel lekker op. De scène met de bankoverval is er eentje om te onthouden. Tevens vond ik dat er sprake was van chemie tussen Nicolas Cage en Laura Dern. Ook hun personages komen geregeld vreemd uit de hoek, maar wel op een leuke manier. Gek genoeg werkt het totaalplaatje wel. Ik had het droge happy end niet gelijk verwacht, maar het voelde niet misplaatst. Hetzelfde geldt voor die Wizard of Oz-referenties. Het paste wel allemaal voor mijn gevoel. Zoals wel vaker bij Lynch wist de film een aantal keren op mijn lachspieren te werken, maar ook een aantal keren te verbazen.

Al met al toch zeer aardig en uniek weer. Niet van begin tot eind constant even boeiend, maar Wild at Heart heeft genoeg van die typische eigenaardigheden in huis waardoor het de moeite waard wordt. Ik denk dat ik Blue Velvet nog wat toegankelijker zou noemen, maar de rode draad in Wild at Heart is ook vrij goed te volgen. Zeker als je bekend bent met het andere (bekendere) werk van de regisseur en daar van kan genieten, dan lijkt me dit een film waar je genoeg voldoening uit zal halen.

3,5*


avatar van Basto

Basto

  • 9654 berichten
  • 6699 stemmen

De eerste in het nieuwe jaar. Blijft mijn favoriete Lynch.


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 984 berichten
  • 684 stemmen

En dan te bedenken dat ik dit de minste Lynch vind ...


avatar van Rickyman

Rickyman

  • 1278 berichten
  • 2455 stemmen

Deze film is inderdaad een mooie gelegenheid om het nieuwe filmjaar mee te starten.
Blijft ook één van m'n favoriete Lynch en was het al weer jaren geleden dat ik 'm voor het laatst zag..
Maar toch miste ik een scène, dat Cage voor de spiegel staat Elvis te imiteren, met Elvis (Val Kilmer) achter hem.. Of was dit een scène uit een andere film, Raising Arizona bijv?


avatar van Zandadder

Zandadder

  • 2533 berichten
  • 2786 stemmen

Rickyman schreef:
Deze film is inderdaad een mooie gelegenheid om het nieuwe filmjaar mee te starten.
Blijft ook één van m'n favoriete Lynch en was het al weer jaren geleden dat ik 'm voor het laatst zag..
Maar toch miste ik een scène, dat Cage voor de spiegel staat Elvis te imiteren, met Elvis (Val Kilmer) achter hem.. Of was dit een scène uit een andere film, Raising Arizona bijv?

Volgens mij True Romance


avatar van Rickyman

Rickyman

  • 1278 berichten
  • 2455 stemmen

Aha, True Romance ja, dan was het met Slater... Ook tijd voor een herziening dus.

Thx Zandadder!

Maar die scène had eigenlijk ook net zo makkelijk in deze film gepast..


avatar van kissyfur

kissyfur

  • 317 berichten
  • 478 stemmen

Redelijk recht-toe recht-aan voor Lynch’s doen, maar gelukkig genoeg gekte en mysterie. Ik ben een fervente Cage-hater, dus liet ik deze film lang op de plank liggen. Maar zijn Elvis is hier nog redelijk te pruimen.

En nu ga ik opzoeken welke metalband dit was, want catchy was het wel.


avatar van Drulko Vlaschjan

Drulko Vlaschjan

  • 382 berichten
  • 348 stemmen

Een van de laatste Lynch-films die ik nog niet had gezien (al weet ik dat niet helemaal zeker). Hij is een stuk eenvoudiger van opzet dan Inland Empire, Mulholland Dr. en Lost Highway. Ik had vooral tegen het einde het gevoel dat Lynch niet meer helemaal wist wat hij met de film aan moest, of beter gezegd: dat hij het wilde doen overkomen dat hij dat niet wist. Er hadden best wat scènes uit gekund (dat auto-ongeluk bijvoorbeeld) en er leek maar geen einde aan te komen, maar hoe willekeurig het soms ook overkwam, ik had toch de hele tijd het idee dat Lynch wist waar hij mee bezig was.

Verder vond ik het vooral een hele fijne zit. Bij veel andere Lynch-films zit je op het puntje van je stoel, dit is gewoon lekker achterover leunen en genieten van wat er op je afkomt. Topvermaak.


avatar van frans123

frans123

  • 3538 berichten
  • 905 stemmen

Ik koop 100-den dvd's voor een prikkie her en der en deze zat er bij. Woww, prachtige doos in doos. Alleen al voor de doos zou je de film aanschaffen. De film dan ; Cnullie Cage - wat jong zeg- moet zijn draai nog vinden evenals Lynch. Zo dat is er uit. Cage zegt teksten op met 2 miles afstand, itt de zeer onaantrekkelijke Dern die wel in haar rol zit en overtuigt., evenals Defoe die ik nog nooit slecht heb gezien. Van chemie is dus geen enkele sprake tussen Cage en Dern ( Kijk eens naar True Romance met Slater en ??.de romantiek, liefde , de passie stroomt van het beeld) Lynch vermoordt een juweeltje van een script op allerlei wijzen. Het is hem vergeven, "jong , onervaren en overschat zich zelf. Ik weet zeker dat hij de film 10 jaar later veel beter had gemaakt. Hij gooit wat met Amerikaanse muziek , van Miller naar Presley en heavy metal, onzin dialogen, onnodige scenes , rare figuren.

Boeit de film., nee niet echt. De acteurs moeten het doen. Zij moeten boeien , het verhaal is duidelijk en alles is vrij voorspelbaar. Moeder is een misser, met opzet ''over the top" maar dat kan ze niet aan en daarom verre van grappig.

Cage kon en kan veel beter Heb m in een film gezien waar hij een grootbek nare macho speelt . TOP! Hij acteert in die film niet, hij IS dat personage. Hier acteert dat hij acteert , wat ook aan lynch kan liggen.. Hij maakt de indruk of hij zich stierlijk verveelt in die rol.

Ach de film is best aardig, onderhoudend , een paar scenes springen er uit ; bv Dern zet boos de autoradio uit , omdat de nieuwslezer alleen maar kommer en kwel voor las.. Maar veel is "net niet." Vandaar dat ik begon met "deze film had 10 jaar later gemaakt moeten worden met dezelfde acteurs "

( en klopt het nou dat ze niet betaalden voor het tanken.....die oude zwarte man zat maar te knipogen naar Dern , die vervolgens geïrriteerd weg reed)


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 30206 berichten
  • 5129 stemmen

Ik ben niet echt een fan van Lynch. Het duurde dan ook lang voor ik deze film opzette, in de veronderstelling dat het die toch wat beter meeviel. Slecht is het niet, maar Lynch zal nooit mijn ding worden. En de films die nog op mijn lijstjes stonden (Inland Empire, Twin Peaks en Rabbits) mogen opnieuw plaats nemen in de wachtkamer voor ik een nieuwe poging doe om te zien of ik toch kan genieten van een Lynch film.

Nu vind ik de film op zich ook wel niet slecht, met dank aan Cage en Dern die het zeker nog boeiend houden. Kleurrijke figuren die toch nog wat aandacht vragen. Maar daar is ook alles mee gezegd.