Wild at Heart (1990)

De film laat maar weer eens zien waarom Lynch een van de belangwekkendste filmmakers van de laatste twintig jaar is.

Ik denk dat deze film de kwaliteiten van de regisseur niet zo duidelijk laat zien zoals hierboven wordt beweerd. Dit is juist een van Lynch zijn minste werken die nog net een voldoende haalt door een aantal geslaagde scenes. Mijn grootste probleem met deze film is dat het verhaal en de personages mij onberoerd laten. Je raakt absoluut niet emotioneel betrokken bij de personages zoals bijvoorbeeld in Mulholland Drive en The Elephant Man. Nicolas Cage geeft goed spel, maar moeder en dochter maken zich schuldig aan overacting. Verder zitten er een heleboel overbodige scenes en overbodige bijrollen in de film die het verhaal en de personages geen kracht bijzetten. Ook zitten er hele kromme dialogen in de film en de vele verwijzingen naar de Wizard of Oz dienen nergens toe en dat irriteert mij. Er waren ook een boel bijrollen zonder enig effect zoals de man met de heliumstem. Zoals ik al eens verwoord heb moet je een Lynchprent kunnen voelen en Wild at Heart roept weinig emotie bij me op. De film wordt slechts gered door een paar memorabele scenes ( oa de shotgun-scene), goed camerawerk, en een goede begeleidende soundtrack. De film valt erg tegen en ik geef em 3 sterren en ik zeg daarbij dat dat misschien zelfs te hoog is voor deze tegenvaller.

Ik heb 'Wild at heart' een anderhalf gegeven. Ik vind het echt een prul van een film, hoe hoog ik Lynch ook acht. Naast een aantal opveer-momenten wanneer weer iemand uit Twin Peaks de film kwam bevolken, deed 'Wild at heart' me he-le-maal niks. Al die referenties, die dialogen, die misplaatste schuttingtaal, dat slappe einde, allemaal gewoon te eenvoudig. Ongeïnspireerd.

En dat voor een Cannes-winnaar....

wouter (vond het prachtig)

Prijzen, prima. Maar daar laat ik mijn oordeel niet van afhangen.

Vind deze prachtfilm veel beter dan Mulholland Drive.

Heel leuk Jos, maar kun je dat dan ook even toelichten?????

Jos is met vakantie. Overigens ben ik het met hem eens. MD was leuk, maar had wat mij betreft een veel minder pakkend verhaal en karakters. Daarbij kan ik behoorlijk wat geniale scenes noemen uit WaH. Bij MD vind ik dat een stuk moeilijker.

Ik zou zeggen: voor de geit met die scenes!

Dan zal ik hetzelfde doen voor Mulholland Drive.

De openingscene in het toilet, de scenes met Bobby Peru die bij Laura Dern komt, de weergaloze scene waarin Stanton vermoordt wordt, de twee sigaretten, de scene met de pornoactrices ('my dog barks'), het ongeluk op de weg, etc. ik kan geen een scene noemen van MD dat aan een van deze scenes kan tippen.

Kan wat mij betreft niet opboksen tegen de pot roze verf over de juwelen (en de hele scène daar omheen), de cut naar en de opbouw van het beeld bij het liedje "16 Reasons", de gezichtsbrede grijns van die twee ouwetjes, de espresso-scène ("napkin!"), die maffe cowboy, de hartverscheurende opera-scène, het schiet-incident met de stofzuiger, die dikke klaploper die de vrouw van Kesher in zijn nek krijgt, die twee nukkige agenten...

Maar dit is natuurlijk een 'appels met peren'-conversatie. We verschillen van mening over twee films, nou ja, dat kan eens.

MD blijft toch gewoon een televisieserie waar een einde aan gebreid moets worden. WaH is een geweldige trip met geniale acteurs (beter ook dan die in MD) en een te gek verhaal.

Als dat zo is Jos, waarom dan 4 sterren voor die serie waar een eind aan gebreid moest worden. Beetje domme toelichting........En het verhaal van WaH is toch niet geweldig( 2lovebirds gaan op reis...THE END)

Omdat het heel goed te pruimen is.

fantastische film.aan de ene kant een soort sprookjesfilm maar aan de andere kant duister,donker en gewelddadig.er zijn werkelijk zoveel meesterlijke scenes: de vrouw die zich helemaal volsmeert met lipstick, de shotgun scene, stanton's dood ,sailor's lied op het einde enz.briljant acteerwerk van met name willem dafoe,nicolas cage en laura dern.het enigste wat weleens vervelend was dat sommige stukjes me totaal niet boeide.4.5 sterren voor deze briljante lynch film.

meesterlijke film

De film was minder goed dan ik had verwacht. Er zitten werkelijk schitterende stukken in de film maar ik heb me zeer geergerd aan de rol van Diana Ladd en ook Laura Dern speelde niet sterk. De mannen deden het stukken beter met een coole Cage(this snakeskin jacket symbolizes my individuality) en een geweldige Dafoe (helaas te klein rolletje). Kom echt niet verder dan 3,5 ster.

Voor Lynch-begrippen iets tegenvallend, maar toch nog erg vermakelijk. Vooral het gegeven dat deze film een groot aantal scènes bevat waarbij ik dacht: "Waar sláát dit op?!?" zorgt ervoor dat ik deze film wat tegen vond vallen. Het weirde in deze film is af en toe gewoon vervelend. Aan de ene kant best leuk, maar eigenlijk holt Lynch zichzelf in deze film een beetje voorbij.

Positief is de ijzersterke rol van Nicolas Cage, het grote "Hé! Die speelt ook in Twin Peaks!"-gehalte en (natuurlijk) de score van Badalamenti. (hoewel ook die wat minder is dan in bijv. Blue Velvet of Mulholland Dr.)

En dat had je niet bij Mulholland Drive?

Bij Mulholland Dr. heeft het weirde tenminste nog enige vorm van betekenis, en valt er over die betekenis lekker te discussiëren. Hier had ik bij de zoveelste vage scène het gevoel van: "Owkeee... Grappig, maar WTF wordt hier nou weer mee bedoeld?!?"

Dat rolletje van Jack Nance bijvoorbeeld... Of die twee auto-ongelukken... Of die scène met de lippenstift...

Niet een van de beste Lynch films. Hier en daar erg vaag. Leuke rollen van Cage en Dafoe. Niet veel verder op aan te merken dan wat hierboven al gezegd is. 3,5*

Ik had dat bij MD allemaal nog veel erger.

Die cowboy bedoel je? Of dat doosje? Die sleutel? Dat oude echtpaar? Die man achter het restaurant?

Voor al die dingen heb ik wel min of meer een verklaring voor handen. Bij "My dog barks..." heb ik dat absoluut niet... Bovendien vond ik MD in z'n geheel op de een of andere manier veel overtuigender dan Wild at Heart.

Maar ik moet MD zeer binnenkort weer 's opnieuw bekijken, want ik zie net dat ik maar een half sterretje meer gegeven heb dan voor deze film.

Ik ben het helemaal met je eens, Goodfella. Bij mij is het contrast tussen Wild at Heart en Mulholland Drive zelfs nog groter: resp. een 1,5 (behoorlijk waardeloos) en een 5,0 (meesterwerk).

Bijvoorbeeld. Die verklaringen zdeggen me allemaal weinig. Ik zoek daar niet zo naar. Ik geloof er geen bal van dat de bedoeling is.

Ik hoef daar helemaal geen verklaring voor. Ik vind het een op zich zelf staand iets. Die scene vind ik bijvoorbeeld geniaal door het idee wat Nance daar plots uitspreekt. Als hij het over zijn hond heeft ontstaat er een beeld in Cage' hoofd van die hond. Maar wie weet heeft dat niets met de hond beschreven te maken.

Dat mag natuurlijk.

Jos, ik denk dat we het beste kunnen concluderen dat een Lynch-film probeert een bepaalde emotie bij de kijker op te wekken door gebeurtenissen te laten zien die (op het eerste gezicht) niet al te duidelijk zijn.

Het is dan ook eigenlijk gewoon love it or hate it... Jij vindt die scènes in WaH geniaal, ik (en blijkbaar meerdere mensen) hebben er geen of weinig bijzondere gevoelens bij.

Neem nou bijvoorbeeld die zangscènes... In WaH zie ik gewoon iemand een leidje zingen (Nicolas Cage: "Love me Tender" bijv...) maar het doet me weinig. Bij die scène van Dean Stockwell in Blue Velvet ("In Dreams") krijg ik kippenvel zoals ik nog nooit bij een film heb gehad...

Puur een kwestie van individuele beleving, toch?

Sorry voor de David Lynch fans (waar ik zelf de laatste tijd ook aardig begon toe te horen) dat mede door mijn stem de film uit de top 100 is verdwenen, maar...

Ik kon er geen goed gevoel bij ontwikkelen! Dit trok me totaal niet

Misschien is 1,5 wel een overdreven stem omdat ik nu mentaal wel even helemaal naar de kl*te ben van deze nacht, maar... ook al zou dat niet zijn, het zou niet veel hoger uit komen.. Sorry guys!

Lynch' beste. Vind ik.

Persoonlijk vind ik het eigenlijk Lynch's slechtste

Daar ben ik t ook ram mee eens!