menu

We Were Soldiers (2002)

mijn stem
3,30 (1810)
1810 stemmen

Verenigde Staten / Duitsland
Drama / Oorlog
138 minuten

geregisseerd door Randall Wallace
met Mel Gibson, Madeleine Stowe en Chris Klein

De film vertelt het waargebeurde verhaal van 450 Amerikaanse soldaten die, in het begin van de Vietnam-oorlog, omsingeld werden door 2000 Noord-Vietnamese soldaten. De film volgt Lt. Colonel Harold Moore, en de reporter Joseph Galloway in wat de eerste grote slag in de Vietnam-oorlog zou worden.

zoeken in:
avatar van knusse stoel
3,5
Nu en dan erg realistisch! Niet voor een ieder met een zwakke maag vanwege enkele erg bloederige en 'verbrande' scènes.
Zelf heb ik mij prima vermaakt met deze film in mijn uppie dit maal.
Ruim 2 uur met Mel Gibson mee zitten te denken over wat de beste strategieën konden zijn onder 'zwaar vuur' en 'oog in oog' met sluipschutters.
De film zet je wel weer aan het nadenken over de krankzinnigheid van oorlog voeren waarin jongens van nog geen 20 jaar de hel in worden gestuurd omdat 'oude mannen' ruzie onderling willen uitvechten.

Nog even een reactie op de discussie over de propaganda van oorlogsfilms: In het begin van deze film wordt gezegd dat de film wordt opgedragen aan alle moedige strijders van het
Noord-Vietnamese leger die hun leven hebben opgeofferd in de oorlog.

avatar van Eraser2
2,5
Ja dat kun je aan het begin van een film wel zeggen maar geeft dat dan een vrijbrief om de rest van de film ze neer te zetten als de duivel?

avatar van pierre18
1,5
Dit viel goed tegen. De film staat bol van het over en weer neerschieten van de tegenstander waar maar geen eind aan lijkt te komen en waar steeds sprake is van gelijksoortige scenes. Tel daarbij op dat je nauwelijks binding hebt met enkele soldaten waardoor je vlak, zonder de nodige emoties naar bewegende beelden zit te kijken. Het thuisfront werd er gelukkig op een gepaste manier bijgesleept om enige binding met personen te kunnen krijgen maar dit kan de film niet redden. Hoe realistisch ook de oorlog in beeld is gebracht. Jammer want ik vind dit genre altijd bijzonder interessant.

avatar van Fisico
2,5
Het valt me op dat je ofwel voor de film, ofwel tegen de film bent. Ik bevind me echter er een beetje tussenin zoals Martijn011 al zei op 7 februari 2013. Ik kan me uitstekend vinden in de reeds aangehaalde opmerking, zowel positief als negatief.

Ik denk wel dat de meesten het er wel over eens zijn dat deze We were soldiers geen referentie of schoolmateriaal is. Daarvoor is de film té éénzijdig en te veel gekleurd in één bepaalde richting. Hoewel ik de korte insteek van die ongelukkige VC'er best kon appreciëren, overheerste bij mij toch het gevoel van het superieure Amerikaanse leger tegenover de slechte immorele vijand. Net als in Pearl Harbor, waarin hij ook een voet had, druipt het patriottisme eraf. Bijster origineel is deze film ook niet te noemen. Als je weet dat vrij onervaren Wallace en Gibson ook samenwerkten aan Braveheart weet je dat Gibson ook een flinke vinger in de pap te brokken had bij We were soldiers. Het religieuze aspect is niet ver weg en de bloederige scènes (dito verbrande man) zuigen de aandacht naar je toe in plaats van het (nochtans interessante) verhaal op zich.

Hoewel er verder diepgang en sereniteit tracht gezocht te worden met de koffiekransjes van de vrouwen en de bed time stories met de kinderen ervoer ik dit helemaal niet. Integendeel zelfs, het miste zijn effect en leidde tot langdradigheid. Ook die kerkscène in het begin van de film was tenenkrullend. Om nog even terug te keren naar die brave Vietnamees: ik kreeg ook het gevoel dat het er iets te vingerdik op lag om ook de Vietnamees te zien als een mens, als een persoon die houdt van zijn gezin (cfr. dat gevonden dagboek). Wat ik me ook afvroeg: waarom schiet die niet in plaats van een halve kilometer met zijn satéstok rond te lopen? En die ijzervreter met zijn waterpistooltje, hallo, midden in een batlle scene in vol oorlogsgebied???
Hoe kom ik in godsnaam nog uit aan 3,0*?...

Mja, positieve punten zijn na al dit typen blijkbaar verder te zoeken dan ik dacht... Visueel vond ik het zeker ok. Locatie is goed weergegeven, camerawerk was goed. De veldslagen waren "tof" om naar te kijken (liefst met slechts 2 werkende hersencellen). Ook die slachtpartij van de Fransen vond ik een goede trigger (nuja: de wrede Vietnamees zonder mededogen ...). Ook die horde toeristen (journalisten) vond ik wel iets om over na te denken (al lag de nadruk te veel op de polarisatie met diegenen die de oorlog meemaakten). Toch maar een "sterke" 2,5* als ik alles eens overschouw.

4,0
Ik heb me vooral verbaasd over het grote aantal azijnpissers die hier een comment hebben neergezet. Ik vind dit met recht een van de betere Vietnam films die uitgebracht is, zelden overtroffen.

Natuurlijk zitten er wat dingen in die voor mij niet hadden gehoeven, dat typische 'For God and Country' gedachtengoed die je hier en daar terug ziet bijvoorbeeld. Maar deze film is in het jaar na 911 uitgekomen op een moment dat Amerika bezig was in Afghanistan en Irak. Dan moet je als Amerikaanse filmmaatschappij geen film uitbrengen die doorspekt is met anti-Vietnam of zelfs anti oorlogsretoriek. Maar ik vind als geheel niet dat dit een chauvinistische film is. Het Vietnamdeel wordt voldoende belicht ook met de strateeg aan Vietnamese zijde ook goed in beeld.

Scenarioschrijver Randall Wallace, ook als scenarist verantwoordelijk voor Braveheart (1995) heeft een puike film neergezet met verschillende verhaallijnen, zoals de titanenstrijd tussen 2 veldheren, Gibson en zijn Vietnamese opponent die met zijn leger niet anoniem blijft in deze film, in tegenstelling tot de meeste andere Vietnam films.

Maar ook wordt getoond hoe het thuisfront er aan toe was met de ene na de andere slecht nieuws brief. Deze film laat ook tegelijkertijd het heroisme, dramatiek en zinloosheid van de Vietnam oorlog zien in het ruim 2 uur durende verhaal over de eerste grote veldslag in Vietnam. Met als dieptepunt de zooi reporters die na de veldslag op komen draven.

Film met indrukwekkende scenes en goed uitgebalanceerde muziek. De scene waarin de mannen uit hun woonplaats vertrokken in de vroege ochtend is me bij gebleven. Gibson zet Kolonel Hal Moore goed neer (de echte Hal Moore is eerder dit jaar trouwens op 95-jarige leeftijd overleden). Maar ook zijn ijzervretende norse rechterhand Elliott zet een leuke karakterrol neer.

Deze We Were Soldiers lijkt nog het meest op de uit 1987 stammende Hamburger Hill waarin vooral wat onbekendere acteurs zaten, maar vind deze toch echt een klasse beter. Als je mij vraagt welke beter is, deze of Platoon (1986) zeg ik geen van beide.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:24 uur

geplaatst: vandaag om 09:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.