• 146.007 films
  • 7.548 series
  • 23.188 seizoenen
  • 507.835 acteurs
  • 317.807 gebruikers
  • 8.349.728 stemmen
Avatar
 
banner banner

The World's Fastest Indian (2005)

Biografie / Roadmovie | 127 minuten
3,79 1.562 stemmen

Genre: Biografie / Roadmovie

Speelduur: 127 minuten

Oorsprong: Nieuw-Zeeland / Verenigde Staten / Zwitserland / Japan

Geregisseerd door: Roger Donaldson

Met onder meer: Anthony Hopkins

IMDb beoordeling: 7,8 (53.878)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 4 mei 2006

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The World's Fastest Indian

De excentrieke Nieuw Zeelander Burt Munro (Anthony Hopkins) droomt er sinds zijn jeugd al van ooit het snelheidsrecord te breken op zijn Indian motor en wijdt zijn leven aan het perfectioneren van zijn klassieke motor. Niets of niemand kan Burt Munro ervan weerhouden om zijn dromen te verwezenlijken. Hij vertrekt naar de Bonneville zoutvlaktes in Utah voor de ultieme test van zijn Indian tijdens de Speed Week.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van John Barry

John Barry

  • 3379 berichten
  • 558 stemmen

Erg leuke en grappige film. Anthony Hopkins speelt een erg leuke rol. Ook de bijrollen zijn goed gecast. Het personage Burt Munro kwam op mij sympathiek over. Aan het eind van de film tijdens de race zat ik dan ook in spanning. Ik zat echt te hopen dat Burt Munro succes zal hebben. De Bonneville zoutvlaktes vind ik trouwens een prachtige locatie en is in de film mooi in beeld gebracht.

4 sterren voor deze film.


avatar van Ajax&Litmanen1

Ajax&Litmanen1

  • 55512 berichten
  • 3522 stemmen

Erg sympathieke film met een sublieme Hopkins in 1 van zijn meest vriendelijke rollen. Dit is zo'n titel die ik al jaren terug eens wilde kijken, maar wat er nooit van is gekomen, don't ask me why. Misschien wel omdat ik niet zo veel met racen heb. Gelukkig draait het in de film vooral om de reis die Hopkins af legt naar zijn bestemming waar hij de race gaat rijden en zijn road trip is erg vermakelijk om te volgen. Zijn vastberadenheid, naïviteit en slimheid is een leuke mix van het personage dat Hopkins speelt en je gunt hem ook uiteindelijk zijn succes. Tikje Amerikaans opgeklopt en voorspelbaar uiteraard, maar dat stoorde me nu eens helemaal niet. De racemomenten zijn trouwens erg strak geregisseerd.

3,5*


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 4073 berichten
  • 3071 stemmen

Geweldig knappe en vooral leuke film over de excentrieke Burt Munro, de Nieuw-Zeelander die op tour gaat om in de VS een snelheidsrecord te vestigen. Munro is een zeer eigenwijze man en staat erg positief in het leven. Hij heeft het steeds voor snelheden gehad en laat zich door zijn gevorderde leeftijd niet uit zijn lood slaan. Zijn omgeving, zowel in NZ als in de VS, hebben weinig vertrouwen in hem en lachen hem zelfs uit. Toch weet hij ieders hart te beroeren met zijn onbevangenheid, charisma en positivisme.

Naast een leuke roadmovie is The world’s fastest Indian ook een leuke film met een humoristische noot. Deels door de eigenaardige fratsen van Munro, maar ook door zijn steeds gevatte opmerkingen of in de voor hem vreemde situaties waarin hij terechtkomt. Deed me in dat opzicht wat denken aan Crocodile Dundee die ook vanuit bush naar de stad trok.

Anthony Hopkins doet het geweldig als de sympathieke Munro. De film is mooi geschoten en verveelt geen moment. De mensen die hij ontmoet zijn interessant. Het is ook een film over dromen en volharding. Genieten alvast. Mooi!


avatar van wihu61

wihu61

  • 675 berichten
  • 344 stemmen

Ik vermoed dat die Speedweek het hoogtepunt zal zijn geweest van deze film, maar tijdens de rit ernaartoe heb ik moeten afhaken: vooral erg flauw hoe hij voortdurend het buurke van buut'n uithangt.


avatar van nathaniel177

nathaniel177

  • 527 berichten
  • 2259 stemmen

Ik twijfelde hier tussen 3.0 en 3.5, toch maar voor het laatste gegaan. Anthony Hopkins speelt zijn rol goed, maar niet geweldig. Het eerste gedeelte in nieuw zeeland duurt iets te lang. De reis in Amerika is wel leuk, maar zoals vele zeggen is het hoogtepunt van de film het racegedeelte. Hier kon meer uitgehaald worden. Ook mocht de speelduur wel wat korter. Wel grappig is dat het gros van de Amerikanen in deze film als egoïsten neer worden gezet.

3.25*


avatar van Vidi well

Vidi well

  • 293 berichten
  • 492 stemmen

nathaniel177 schreef:
Wel grappig is dat het gros van de Amerikanen in deze film als egoïsten neer worden gezet.
3.25*


Grappig zoals je dat ziet, ik zie het namelijk heel anders.

De enige ‘egoïsten’ zijn de eerste mensen die hij ontmoet: de chagrijnige taxichauffeur, het bloemenmeisje en de prostituee. Zijn eerste indruk van Amerika is dus niet positief. Maar al snel wordt hem duidelijk dat ook hier mensen gewoon mensen zijn. Amerika wordt duidelijk neergezet als een harder land waar de regels streng zijn (de strenge controle bij de douane, de kinderachtige weigering bij de inschrijving), maar al die regels worden uitgevoerd door sympathieke mensen, die na enige overweging altijd meeleven met Burt.

Zo is de baliemedewerkster uit het motel keer op keer behulpzaam, de autohandelaar leent hem zijn garage, de vrouw op de boerderij geeft hem onderdelen voor een aanhanger, de Native-American helpt hem met zijn motor en gezondheid, hij komt meerdere keren zonder boete weg uit ontmoetingen met agenten, het andere raceteam zorgt ervoor dat Burt alsnog mee mag doen, en uiteindelijk krijgt hij letterlijk een zak geld mee omdat de Amerikanen met de pet rond geweest zijn voor Burt, omdat ze het zo’n knappe prestatie vinden.
Ik zie dus nauwelijks een (al dan niet Amerikaanse) egoïst in deze film, ik zie vooral vriendelijke mensen die hem verder helpen op zijn reis.

Dat is ook direct mijn enige punt van kritiek op deze film: het is allemaal wel erg zoet. Keer op keer is Burt de gekke oude opa die met zijn charme iedereen voor zich weet te winnen. Niets mis mee, maar de spanning zat hem nu vooral pas op het eind in de race, terwijl er ook best een meer persoonlijke uitdaging had mogen zitten in het verhaal. Wellicht dat dit niet kon omdat het waargebeurd is, en de realiteit niet teveel kwaad gedaan mag worden?

Al met al een fijne feelgood-film die doet wat je van een roadmovie mag verwachten: sympathieke personages, mooie landschappen, en een duidelijk doel dat gehaald moet worden.

4*


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1696 berichten
  • 1435 stemmen

Feel good van de bovenste plank die, hoewel zoetsappig, toch behoorlijk bij de waarheid blijft en het karakter Burt Munro.

Een beeld van een bijzonder kleurrijk figuur komt naar voren, zeg maar gerust op het excentrieke af. Hoewel ik er ook niet bepaald op zou zitten wachten, iemand die zo'n teringzooi maakt en weekends in alle vroegte die k*tmotor aan zwengelt, toch heeft de beste man een ontzettend innemend karakter en een enorme gunfactor aan zijn reet hangen. Kostelijk zijn de rare gewoontes en de band met de buurjongen. De reis richting Bonneville begint en zal niet bepaald zonder slag of stoot verlopen net als het deelnemen aan de race zelf.

TWFI valt natuurlijk op door Hopkins die de goedzak op heerlijke wijze neer zet, maar niet minder door alle andere bijzondere figuren die voorbij komen of de talloze vermakelijk gebeurtenissen. Om je te bescheuren is bijvoorbeeld de technische keuring, de Bonneville mannen kunnen hun ogen niet geloven bij de talloze El Cheepo constructies van Burt. Een rijdend doodskist is het in hun ogen. Burt lacht het allemaal weg. 'De remmen doen het niet? Maar ik kom hier voor een snelheidsrecord.' Toch krijgt hij het met veel goodwill en steun voor elkaar, en zijn record onder 1000 cc voor een specifiek bouwjaar schijnt nog altijd te staan. En dat is bijzonder gezien Indians niet bekend staan vanwege hun vermogen door de motorbouw zelf, namelijk een zijklepper. Verder mogen scènes als het maken van slicks met het mes, de proefrit op de openbare weg, de rit zelf en de dame waar hij zijn wagentje herstelt, er ook zijn. Daarnaast is het natuurlijk prachtig al dat oude materiaal en opzet op de zoutvlakte aan het werk te zien in Bonneville.

The World's Fastest Indian mag dan ook zonder overdrijven een heerlijke en bijzonder vermakelijke film genoemd worden.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 5047 berichten
  • 3734 stemmen

Mwa.

Nog een film uit de top 250 waarvan ik wel begrijp dat het goed aanslaat bij mensen, maar niet van begrijp waarom het dan in hemelsnaam zo'n hoge score moet krijgen. Deze film vond ik echt niet zo bijzonder dat het gekwalificeerd moet worden om in de top 250 te staan van beste films die te zien zijn op onze aardbol.

Wel is het een feelgoodfilm die ook echt alleen maar de intentie heeft om blijdschap te creëren en die boodschap waardeer ik altijd ergens wel. Een goedbedoelde film betekent echter niet meteen een goede film, want dat was dit echt niet. Je loopt overigens ook al snel achter als je van Hopkins een stripfiguur maakt. Iemand die eigenlijk zo aardig is dat je gewoon weet dat ze overdreven zijn in de acteerprestatie.

Hopkins doet het nog wel aardig overigens, en dat mag je ook wel verwachten van deze acteur. De overige castleden vullen nogal typerende rollen in. Ik denk echter dat de meeste mensen van de cast dachten dat ze gewoon makkelijk konden scoren met de film. Weinig oprechtheid in de acteerprestaties. Weinig passie, ik vind het toch wel wat matig.

Visueel kent de film wat mooie beelden en die verschijnen vooral wanneer Hopkins in zijn motortje mag rijden. Die beelden van de fraaie landschappen vormen de visuele pracht van deze film, maar de andere beelden stralen nauwelijks wat uit. Terughoudende cinematografie, lelijke kleuren. Van bijna geen enkele locatie wordt knap gebruik gemaakt, en voor een roadmovie is dat wel een probleem.

Ik vind dit een nogal makkelijke film. Zo lief dat het te voorspelbaar wordt. Het avontuurtje van Hopkins duurt ook gewoon te lang verder. Hem zien die keer op keer saaie mensen tegenkomt gaat al na een klein halfuurtje vervelen. Weinig indrukwekkende en redelijk normale cinema met wel wat hoogtepunten, maar in zijn geheel te weinig inbreng kent van de regisseur om echt goed te worden.