The Bay (2012)

Een beter mileu begint bij jezelf

Bah. En dan heb ik het niet (alleen) over de monsterlijke mutaties die hier in beeld verschenen. Wat was dit een saai, langdradig, eentonig en totaal niet eng wanproduct. Ik waardeer het originele gegeven in deze productie waardoor ik extra mijn best heb gedaan om deze leuk te vinden, maar uiteindelijk heb ik de moed hiervoor maar opgegeven toen zelfs 80 minuten een eindeloos lange zit bleek te zijn.

Zoals Danielo hier een dike 20 berichten boven mij aangeeft bestaat de film uit allemaal losse filmpjes die door verschillende personen met een handycam zijn geschoten. Hij stelt dat de filmpjes vaak oninteressant en slecht geacteerd zijn en onderling weinig samenhang vormen om een lopend verhaal te creeeren. Een mening waarin ik mij erg goed kan vinden. Daarnaast voelt The Bay ook veel te herhalend aan in zijn scene's en zie je als kijker ook gewoon te weinig. Je staat te ver van de personages af omdat ze allemaal nietszeggend zijn en de enige die constant in beeld is, blijkt een onsympathieke muts te zijn. Geef mijn portie maar een fikkie.

1,0*

Wat een bizar laag gemiddelde voor een vrij effectieve film.

Redelijk goede film, die weliswaar met een laag budget is gemaakt.

De beelden zijn met handycam gemaakt en komen dus veelal schokkend over.

Maar het verhaal is wel interessant, soms wel afschrikwekkend.

Blij dat ik de film eens heb bekeken, maar denk niet dat velen dit graag zullen zien, is nogal experimenteel opgevat.

Deze was op tv en toch maar eens meegepikt. 'k wist niet wat te verwachten, maar echt spannend vond ik het niet. De film wil realistisch overkomen, maar spijtig genoeg werkte het bij mij niet. Hierdoor vond ik het eerder langdradig dan spannend. Een spannende climax zat er ook niet in.

Best dat ik hem eens heb meegepikt via tv, maar hoef deze niet meer terug te zien.

Don't drink the water.

Leuke found footage horror filmpje. Vooral de diversiteit aan manieren waarop het incident is vastgelegd is een verademing. Normaal zitten we aan een aantal personen vast met een camera, maar in The Bay wordt gebruik gemaakt van face time, dash cams, veiligheidscamera's en blogs. Erg jammer dat Donna de hele film er doorheen praat en de film een beetje warrig overkomt door de vele locaties en personen die gevolgd worden. Hadden ze daar wat meer structuur en rust in toe gevoegd, was het een stuk meeslepender dan het nu is geworden. Neemt niet weg dat The Bay een vermakelijke film is binnen dit subgenre en er qua horror ook nog wat te genieten is zo af en toe.

Heel goed.

Prachtige invulling van de vorm om een ernstig uit de hand lopende epidemie aannemelijk én angstaanjagend naar het scherm te vertalen.

En dat weer via een veelheid aan schermen, uiteraard. Beelden die men op een website kon aanleveren, worden effectief aaneengebreid om een totaalbeeld te schetsen van de verspreiding van een vleesetende bacterie.

Minder investering in personages maar bewust een stadje als ‘hoofdpersoon’ gekozen; voor mij bracht de exponentieel groeiende grootschaligheid meer gruwel teweeg dan de individuele verhaaltjes hadden gekund. Ergens in het centrum van de wirwar bevindt zich het CDC, een of ander epidemiologisch centrum. Aanvankelijk wordt er laconiek gereageerd; enkele telefoontjes later wordt moedeloos verbinding met The White House gevraagd. Het verspreidt zich snel.

Daarbovenop is een vleesetende bacterie (of ja: larven, uitgroeiend tot geleedpotige organismen) (‘vleesetend’ is vooral het woord om op te focussen hier ?) buitengewoon akelig, evenals het aanbeeld van mensen en lijken die erdoor zijn aangevreten. Perfect in beeld gebracht, met goed uitgevoerde gore en vernuftige suggestie.

Dat laatste dus veelal door de (found-footage) vorm. Speelt veel met ruis en (on)scherpte, de onvolledigheid van beeld of bestaat bij momenten alleen uit geluid. Werkt goed suggestief. De film neemt het ook niet altijd even nauw maar kiest vol voor effect. Een onverklaarbaar camera-standpunt hier en daar voor behoud van sfeer. Eigenlijk telkens, tot en met het einde, perfecte keuzes daarin. Vergeet daarbij ook de soundtrack niet; die illustreert perfect wat de film wil doen.

Ondergedompeld in een actueel onderwerp, is deze eco-horror hartstikke geloofwaardig en effectief uitgewerkt én bovendien totaal gespeend van (directe) belerende moraal. Een knappe koorddans met adembenemend resultaat. Dikke 4*

Beetje flauwe film. Het uitgangspunt is niet bijster origineel en de uitwerking houdt ook niet over. In het begin werkt het nog wel redelijk, maar zodra de echte horror de overhand neemt, zakt het steeds verder in. De jumpscary elementen die dan de hoek om komen kijken, voelen ook wat misplaatst.

Niet heel slecht, maar vooral vergeetbaar.

Langdraderig en gewoon vervelend.

Wat een afschuwelijk geval is dit, amateurisme ten top, flopacteurs en een flopfilm, ga in het bad liggen, is veel spannender!!!!

Leuk.

Ik hou wel van dit soort films. Films die bijna geen verhaal kennen en vooral laten zien. Tussen alle horror/sciencefictionfilms die allemaal een beetje hetzelfde pad bewandelen is dat dan een frisse vondst. The Bay kent dan ook bijna geen verhaallijn, behalve een journaliste die de lijn een beetje bepaalt door de film heen.

Bijzonder om dit overigens van Levinson te zien, want ondanks dat ik nog weinig van hem heb gezien lijkt dit niet meteen een film die ik van hem zou verwachten. Het is allemaal behoorlijk smerig en gruwelijk bij vlagen, en veel explicieter dan dat je van een Amerikaanse film zou verwachten. Echt extreem is het niet, maar wel aardig opvallend.

Verder wordt alles leuk in beeld gebracht en Levinson weet een hoop leuke details toe te voegen zoals veiligheidscamera's, hulplijngesprekken of dashcams. Er wordt veel uit de kast gehaald en dat komt de film ten goede. Het geeft de film ook een realistische toon, en dat is precies de toon die dit soort films nodig hebben.

Jammer alleen is dat de film nooit echt realistisch aanvoelt, vooral omdat de personages totaal niet in deze film thuishoren. Donohue daarbij voorop. Naast dat ze behoorlijk slecht acteert is haar personage totaal niet realistisch en reageert achterlijk op de situaties om haar heen. Ook de andere personages krijgen iets te veel, of te weinig focus. Als je enkele personages als rode draad wil hebben, prima, maar werk ze dan iets beter uit of helemaal niet. Half werkt niet.

De horror wordt nog leuk gebracht, en zoals ik eerder aangaf gaat het er soms smerig aan toe. Bloederige lichamen en bijzondere verwondingen worden soms in volle glorie getoond en de opmaak van de lijken ziet er eng realistisch uit. In de finale waar het allemaal redelijk losbreekt komt dit de film ten goede, want dan komt de lugubere toon goed naar voren.

Jammer dat de film nooit echt realistisch aanvoelt, maar de toon is juist en de film duurt niet te lang. The Bay was een aardige ontdekking. Ik wilde de film al langer zien, maar nu is het er dan eindelijk van gekomen en ik heb zeker geen spijt. Leuk filmpje. Vlot, apart en vermakelijk. Alleen geen film voor tijdens een maaltijd.

Toch wel een onverwacht goede film die bij vlagen akelig is en onder je huid kruipt

De film ging alleen als een nachtkaars uit waardoor de film uiteindelijk net wat minder impact maakt. Hij gaat er niet met een 'loud bang' uit zeg maar.

3 sterren

Wel oké om een keer gezien te hebben.

De film verhaalt van een biologische ramp. In een groot meer met de naam Chesapeake Bay leven enorme parasieten die het op levende wezens hebben voorzien. Met behulp van bijeengesprokkeld videomateriiaal neemt een journalist de kijker mee vanaf het prille begin tot de escalatie.

Het begint onschuldig als de kijker binnenvalt in een reportage die verslag doet van festiviteiten in een plaatsje in Maryland gelegen aan het meer. De reportage is als het ware de basis van de film. Vanuit die basis worden allengs verontrustende videofilmpjes gelanceerd die zorgen voor een atmosfeer, die steeds paniekeriger aanvoelt. Een carrousel van kwalitatief sterk wisselend beeldmateriaal wordt over de kijker uitgestort. De samenvoeging van al het materiaal is spannend. Het wordt bloediger. Het wordt smeriger. Het wordt intenser.

Behalve sensationele filmpjes komen ook opnames voorbij waarin dieper op de vleesetende problematiek wordt ingegaan. Opnames vanuit een ziekenhuis bijvoorbeeld alwaar een arts via skype overleg heeft met een crisiscentrum vol wetenschappers. Ook de inkijkjes in de communicatie tussen de wetenschappers onderling geven een goed beeld van de serieuze omvang van de ramp en verlenen de kijker wat achtergrond over het ontstaan van de parasiet. Ook aardig is dat Levinson de angst van de overheid voor imagoverlies in de filmpjes weet te verwerken. Ondanks dat Levinson het niet kan laten om hier en daar wat clichématige momentjes te laten passeren en ook een jumpscare niet uit de weg gaat, is de schijn van realiteit onverminderd aanwezig.

Tot slot nog dit: het is zeer opvallend en zeer aangenaam dat er in The Bay amper een wild heen en weer beewegende camera valt te ontdekken. The Bay is goede found footage.

Snel herzien. Beviel me nog altijd prima en ik wil mezelf graag corrigeren op de kritiek richting het realisme van de film. De diversiteit aan invalshoeken, de creativiteit met het camerawerk en het onvoorspelbare verloop zorgen juist voor een uitermate realistische ervaring, de absolute kracht van The Bay. Enkel het acteerwerk is over de grote lijn niet geweldig, maar regisseur Barry Levinson brengt de escalatie knap naar voren. De aanpak is werkelijk uniek te noemen, in meer dan 5000 films heb ik nergens iets soortgelijks aangetroffen. Het feit dat de film zich niet echt bezighoudt met de figuren en zich juist volop om het mysterie bekommert vond ik dit keer ook vooral positief, ik doe bij deze dus graag afstand van mijn vorige recensie.