• 11.274 nieuwsartikelen
  • 163.467 films
  • 10.414 series
  • 30.334 seizoenen
  • 617.992 acteurs
  • 193.912 gebruikers
  • 9.025.516 stemmen
Avatar
 
banner banner

Taxi Driver (1976)

Film noir / Thriller | 114 minuten
3,90 4.411 stemmen

Genre: Film noir / Thriller

Speelduur: 114 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Martin Scorsese

Met onder meer: Robert De Niro, Jodie Foster en Cybill Shepherd

IMDb beoordeling: 8,2 (924.129)

Gesproken taal: Engels en Spaans

Releasedatum: 1 juli 1976

Plot Taxi Driver

"On every street in every city, there's a nobody who dreams of being a somebody."

De oorlogsveteraan Travis Bickle werkt als taxichauffeur. Hij is een eenzame man die geobsedeerd is door pornografie en geweld. Zijn leven gaat steeds verder neerwaarts, en hij verliest zichzelf langzaam in zijn paranoia. Hij raakt steeds verder geïrriteerd door het tuig dat er 's nachts over straat loopt, en het is slechts een kwestie van tijd voordat hij in actie komt...

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Social Media

Volledige cast

Acteurs en actrices

Travis Bickle

Iris Steensma

Matthew "Sport" Higgins

Senator Charles Palantine

Concession Girl

Angry Black Man

Alle Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van umbra

umbra

  • 3724 berichten
  • 3462 stemmen

Basto schreef:

(quote)

Mensen die films op 5x de snelheid kijken zonder te beseffen dat ze die film dan juist niet gezien hebben, horen eigenlijk niet op MM thuis.

Da's iets dat ikzelf nog nooit gedaan heb, als een film me zo tegenslaat, spartel ik mij er oftewel in 1 x toch doorheen of zie ik hem in 2 of meerdere delen of stop hem gewoon en probeer deze dan zoveel later msschn nog eens van het begin, maar aan versneld kijken met doorspoelen , da's iets da ik dan totaal ni begijp en indd kunt zo geen film serieus beoordelen


avatar van Saldek

Saldek

  • 290 berichten
  • 176 stemmen

Deze stond zó lang op mijn 'to watch'- lijst, dat ik vond dat het maar eens tijd werd om 'm te gaan zien. Goede beoordelingen, hoge scores, mooie recensies..., het kon niet misgaan.

Maar helaas..., ik denk dat vooral de hoge verwachting de schuldige is. Slecht was de film zeker niet, maar daar is voor mij ook alles gezegd. Laat ik het zo zeggen: ik heb niet mijn tijd verspild aan de film, en dat is het.

De kennismaking met Travis was een sterk aandachtspunt, en verhoogde mij de belofte voor wat kon gaan komen.

Die spanningsopbouw beviel me wel. Maar dat vraagt dan ook om een sterke twist, ontknoping of ontlading, iets. En die belofte bleef voor mij een beetje uit. .

Ik vond het geen slechte film, dat niet. Maar stel het zou er nooit van gekomen zijn om de film te gaan kijken, dan zou ik er bij nader inzien niet zo veel aan hebben gemist.

2,5


avatar van Kondoro

Kondoro

  • 10774 berichten
  • 2523 stemmen

Saldek schreef:

ik denk dat vooral de hoge verwachting de schuldige is.

Dat is vaak een boosdoener. Ik lees zelf vaak alleen nog maar de plotomschrijvingen, en daarna pas de nodige reacties en recensies.


avatar van Theunissen

Theunissen

  • 11465 berichten
  • 5358 stemmen

Op verzoek van "Kondoro"

"Taxi Driver (1976)" is de tweede film van acteur Robert De Niro onder regie van Martin Scorsese en hij spettert, vanaf het eerste moment. "Taxi Driver" schetst een ontluisterend tijdsbeeld en is een mijlpaal in de Amerikaanse filmgeschiedenis.

Slapeloosheid teistert de ontwortelde Vietnamveteraan Travis Bickle (Robert De Niro). Om de tijd te doden rijdt hij ‘s nachts als taxichauffeur door de straten van New York. Hij walgt van de vuiligheid en hij haat het schorem dat de nacht regeert. Het regent. Neonlicht schittert. "Eens zal er een echte regen komen die al het geteisem van de straten spoelt", voorspelt en hoopt Bickle. Zelf bezoekt hij pornofilmzaaltjes wanneer hij niet achter het stuur zit en drinkt hij veel.

Dan valt zijn oog op de keurige Betsy (Cybill Shepherd), een medewerkster in de campagneploeg van een kandidaat, te weten Palantine (Nicholas Shields), voor de presidentsverkiezingen. Zij is in alles anders dan Bickle, namelijk gecultiveerd, ambitieus en optimistisch. Een romance komt dan ook niet van de grond. Dat maakt Bickle nog eenzamer en nog bozer op de wereld. Hij koopt een lading handwapens en scheert zijn haar in een hanenkam. Een ontmoeting met tienerprostituee Iris (Jodie Foster) maakt zijn gewelddadige woede nog groter. Zijn doel is het omleggen van presidentskandidaat Palantine, om vervolgens Iris te bevrijden uit haar misdadige omgeving. Dit met een uiterst gewelddadige climax en een moreel dubbelzinnige epiloog als uiteindelijke gevolgen.

De regie van Martin Scorsese (is zelf ook even te zien in de film) is weergaloos en inventief en "Taxi Driver" maakt een verstikkende indruk omdat alle onderdelen zodanig naadloos in elkaar passen dat er geen greintje zuurstof meer binnen kan. Robert De Niro, die in vrijwel alle scènes te zien is, zet als Travis Bickle één van zijn allerbeste vertolkingen uit zijn carrière neer. Het trauma van Vietnam, de angst om de economische crisis en de eenzaamheid van de grootstad, smelten allemaal samen in dit icoon van de jaren zeventig. Zijn geïmproviseerde scènes voor de spiegel zijn legendarisch geworden en zeker onderstaande:

"You talking to me? Well, then who the hell else are you talking to? You talking to me? Well, I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to?"

Ze tonen ook perfect aan hoe ontregelend eenzaamheid kan werken. Jezelf in kromme dialogen bedreigen, hoe ver kan je heen zijn? Als je hem voor het eerst ziet, tijdens een sollicitatiegesprek bij een taxibedrijf, begrijp je onmiddellijk dat er een steekje los zit bij hem:

Vraag: How's your driving record?

Antwoord: It's clean. It's real clean, like my conscience.

Vraag: Education?

Antwoord: Some. Here, there, you know.

Robert De Niro’s spel is eigenlijk nauwelijks acteren te noemen. Zo sterk is zijn aanwezigheid in de rol waarmee hij een icoon heeft geschapen van de buitenstaander. Voor hem zijn de donkere gedachten die hem beheersen logisch, en ze komen voort uit een diep gevoelde noodzaak. Balancerend op de grens van empathie en afschuw sleept hij de kijker mee, met als gevolg dat zijn "oplossingen", hoe afschuwelijk die achteraf en voor een rationeel mens ook zijn, op dat moment logisch lijken. Als hij in de epiloog uit de hel blijkt te zijn ontsnapt, lijkt zijn gedrag gestuurd door een externe kracht en is zijn redding niet meer dan gerechtvaardigd.

"Taxi Driver" kreeg bij de release in Amerika al snel te maken met censuurproblemen en werd al snel voorzien van het predicaat extreem gewelddadig. De film werd qua geweld vergeleken met andere gewelddadige films uit begin zeventiger jaren als "A Clockwork Orange (1971)" en "Straw Dogs (1971)". En het feit dat de destijds 13-jarige Jodie Foster de rol van een prostituee vertolkte was natuurlijk ook een enorme aardschok in het puriteinse Amerika. Desalniettemin won de film in 1976 de prijs voor "Beste Film" op het Filmfestival van Cannes en ontving het in 1977 Oscarnominaties voor "Beste Film", "Beste Acteur" en "Beste Actrice in Bijrol".

De cast in "Taxi Driver" schittert en buiten Robert De Niro, Jodie Foster en Cybill Shepherd, zien we ook nog de bekende acteur Harvey Keitel in de rol van Sport, die de pooier is van Iris.

"Taxi Driver" is een fenomeen en het is zo’n zeldzame film die een kijker tegelijkertijd weet aan te trekken en af te stoten. De film richt zich op de buik, en menig beeld is zo verontrustend dat het onmogelijk is om te kijken, maar tegelijkertijd zo grijpend dat het ook onmogelijk is om weg te kijken. De opbouw van de film is ongeëvenaard en vanaf het allereerste moment voert "Taxi Driver" de spanning onherroepelijk op naar de gruwelijke climax in de hoerenkast. Deze scène is na bijna vijftig jaar nog steeds heftig om te zien. Diverse scènes in "Taxi Driver" behoren tot het collectieve geheugen van de mensheid en mede daarom is "Taxi Driver" een film op het allerhoogste niveau.


avatar van Kondoro

Kondoro

  • 10774 berichten
  • 2523 stemmen

Haha leuk Theunissen, ook leuke recensie, zoals verwacht ! Ik zag ook dat je, je stem hebt verhoogt met een halve punt. Dus dan is de herziening positief geweest .


avatar van Theunissen

Theunissen

  • 11465 berichten
  • 5358 stemmen

Kondoro schreef:

Haha leuk Theunissen, ook leuke recensie, zoals verwacht ! Ik zag ook dat je, je stem hebt verhoogt met een halve punt. Dus dan is de herziening positief geweest .

Het halve punt erbij is vanwege Robert De Niro


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 1202 berichten
  • 763 stemmen

Meesterwerk. Scorsese creëert in score en beeld een hallucinante trip die in de geest van Travis Bickle rond dwaalt. Een portret van een psychopaat in wording. Trauma’s en frustraties stapelen zich op en wanneer het laatste restje hoop op een houvast (zijn nakende relatie met Shepherd) wegsmelt (kijk hoe Scorsese die scene in elkaar zet nl de telefoon in een lege gang, de camera die langzaam weg kijkt – magistraal !) beginnen de stoppen door te slaan (bv zijn kapsel als veruitwendiging van zijn gestoorde geest).

De jaren 70 mogen nu wel gezien worden (samen met de opkomst van The New Hollywood) als een periode van artistieke verrijking maar toen zagen sommige vakmensen het niet of waren ze er niet klaar voor. In de Sight and Sound special issue The new Hollywood volume 2 staat de toenmalige recensie en daar werd de film op sommige punten flink aangevallen. Vooral het feit dat subjectieve POV en objectieve POV door elkaar gebruikt worden. Andere punten waren dat de gestileerde vormgeving te nadrukkelijk was en dat het personage van Bickle als zowel een vervreemde eenzaat als een filosoof (cf de teksten in zijn dagboek) in geloofwaardigheid inboet . Maar ik vind net die 3 elementen wat Taxi driver tot een meesterwerk maakt. Vanaf het prachtige openingsbeeld (dreigende score, gele taxi doemt uit de rook/mist) tot aan zijn geniaal shot op het einde (een topshot van de Bickle in een kamer vol bloed en geweld waar de politie binnenvalt) laat Scorsese ons kennismaken met hoe Bickle een grootstad ziet. Dit is een poel van verderf en zedenloosheid waarin normen en waarden vervagen. Het dagboek symboliseert het gif dat Bickle dagelijks inademt door observatie. Hij is een toeschouwer in zijn eigen taxi. Pas in de derde act neemt hij initiatief en wil een hoertje redden uit de vuiligheid. Maar dat illustreert zijn eigen naïviteit want Foster wil helemaal niet geholpen worden. Waaruit nogmaals blijkt dat Bickle in zijn eigen wereldbeeld leeft, totaal geïsoleerd.

De fotografie van Michael Chapman dompelt New York onder in een hel vol onderaardse creaturen, de score van Bernard Hermann afwisselend met die jazzy tonen en die pauken vol doem, het scenario van Schrader dat de neergang van een man die een alsmaar groeiende haat tegen de zedenloosheid koestert, uit eerste hand mee maakte, die slo mo beelden, Robert De Niro die een perfecte psychopaat neer zet (blijkbaar was die beroemde zin ‘are you talking to me’ zijn improvisatie) … zoals in de meeste meesterwerken is het een samenkomen van verschillende talenten wat de film groots maakt. Alles in functie van de visie van Scorsese.

Het personage Bickle blijft echter zeer actueel en daardoor is Taxi driver ook nu nog een statement. Begin deze zomer was er nog Kopenhagen en Chicago waarin ‘lonely rangers’ lukraak schieten op mensen als een ziek protest tegen de maatschappij. Maar Scorsese brengt in Taxi driver een ironisch einde nl de psychopaat wordt een held. Manipulatie van geweld zit in de USA al lang ingebakken. De mythe van ‘gunman’, redder van de natie was in de jaren ’50 en 60 de boodschap in Hollywood. Samen met de thema's paranoia, Vietnamtrauma, politieke hypocrisie en verloedering van de maatschappij was de film een gewelddadige en dus een verontrustende analyse van de Amerikaanse cultuur. Het maakt Taxi driver niet alleen een meesterwerk maar ook één van de sleutelfilms van de jaren ’70.


avatar van Lavrot

Lavrot

  • 673 berichten
  • 0 stemmen

Vladimir Vladimirovitsj Poetin zou een alleszins geloofwaardige Taxi Driver neer kunnen zetten: het verderfelijke westen gezien vanuit de blik van een grootheidswaanzinnige gesteund en aangemoedigd door patriarch, FSB en iedereen in zijn nabijheid. Wie het niet met hem eens is, wordt opgeruimd. Alleen zijn haar, of wat er van over is, valt nogal uit de toon.

Toch vind ik Modern Times van Chaplin beter als verbeelding van de moderne mens die niet alleen de weg kwijt raakt, maar vooral verstrikt raakt in de totale machinerie van de hebzucht.

In een vooraankondiging las ik dat Martin Koolhoven weer een nieuwe reeks presenteert met daarin aandacht voor dystopische films, en ik las dat Soylent Green via de TV-schermen in de huiskamer komt. Afijn, het gaat een hete herfst worden voor wie zich via de menselijke fantasie kan laten enthousiasmeren.


avatar van Basto

Basto

  • 10223 berichten
  • 6850 stemmen

Cinema Speculation #12

Een van de leuke dingen van het boek van QT is dat hij je soms weer op een hele andere manier naar een film laat kijken. Zo ook bij deze Taxi Driver. Zelf zag hij m voor het eerst in een donkere achterbuurt, waar hij de enige blanke in de zaal was. De film werd daar geadverteerd als een soort follow up van Death Wish. Het publiek in de zaal moest vooral lachen om het goofy personage. Maar het kom ook de authenticiteit waarderen van het straatbeeld dat Scorsese’s schetst. Het is ook bijna een soort nouvelle vague, de manier waarom New York in beeld gebracht wordt. En ja DeNiro is ook best een grappige mafkees, voordat hij dat niet meer is….

Zag de film op 4k UHD, een schijfje dat enkel in de Columbia Classics box is uitgebracht.,film ziet er echt prachtig uit met mooie warme kleuren.

Het blijft een geweldige film.


avatar van LLoyd Gallagher

LLoyd Gallagher

  • 129 berichten
  • 88 stemmen

Meesterwerk

Taxi Driver is mijn favoriete Scorsese film ookal heb ik ze nog niet allemaal gezien. Heb Departed, TWOW, Goodfellas en Shutter Island gezien. Die films zijn best goed maar Taxi Driver is een film die me meer aansprak vanwege het idee over eenzaamheid. Ik ben van mening dat je de film echt pas begrijpt als je ook in zo situatie bent geweest als Travis. Niet met de moorden natuurlijk. Travis is een sociaal ongemakkelijk
iemand die een Vietnam veteraan is, omdat hij insomnia heeft gaat hij werken als taxi chauffeur. We zien duidelijk in beginscene dat Travis duidelijk problemen heeft en later in de film ontspoort hij al helemaal. Ik wil niet in veel details gaan over Taxi Driver want anders sta ik hier heel de dag te typen maar het is een film die best diepgaand is in mijn mening. De film heeft een geweldig jarig zeventig sfeer en de manier waarop rode licht is gebruikt is echt zeer mooi om naar te kijken. De score is ook heel passend en maakt de film nog meer sfeervol. Travis is een van de meest complexe karakters in heel cinema en Robert De Niro speelt perfect in deze film.

Zoals ik al is dit Scorsese magnum opus maar ik moet de rest nog zien.


avatar van MOVIEMAZZTER

MOVIEMAZZTER

  • 459 berichten
  • 457 stemmen

film na vele jaren weer gezien en dit blijft een topper. Wat is Robert de Niro jong in deze film. Was eigenlijk vergeten dat Jodie Foster ook een rol had. Goed om deze film weer eens te bekijken. 8/10


avatar van LLoyd Gallagher

LLoyd Gallagher

  • 129 berichten
  • 88 stemmen

leatherhead schreef:

(quote)

Fair enough, iedereen zal daar ook wel een andere manier voor hebben, maar op mij kwam het in ieder geval helaas zo over. Vond de film zelf een beetje te luchtig ofzo om echt dat gevoel van treurigheid of eenzaamheid op te wekken en vond eigenlijk vooral de komische insteken wel geslaagd (op mij kwamen ze komisch over iig).

Kan je verklaren waarom je het luchtig vond? Vind Taxi Driver persoonlijk een best deprimerende film. Vooral als je realiseert dat veel mannen tegenwoordig basically dezelfde leven leiden als Travis. Verslaving aan porno en substances, alledaagse baan, geen betekenisvolle relaties etc.


avatar van Flavio

Flavio

  • 4531 berichten
  • 4805 stemmen

Na het wat teleurstellende Killers of the Flower Moon had ik wel weer zin in een old school Scorsese. En het was alweer lang geleden dat ik Taxi Driver zag, ik was zelfs de, toch best gedenkwaardige, bijrol van Cybil Shepherd vergeten. Taxi Driver is ook nog eens te streamen, dus de keus was snel gemaakt.

Het was een fijne herziening, waarbij me opviel hoeveel gelijkenissen Travis Bickle toont met Rupert Pumpkin, uit The King of Comedy: miskend, sociaal onhandig, lichtgeraakt, enigszins psychopatisch- TKoC zou bijna een vervolg op Taxi Driver kunnen zijn. Naast rauw en mistroostig vond ik Taxi Driver ook behoorlijk grappig (was ik ook vergeten), vooral de date met de eerder genoemde Cybil Shepherd was in al zijn ongemak erg leuk, maar ook de scenes met Brooks waren geinig ("How is this, We are not going to pay you").

En ook viel weer eens op hoeveel Tarantino toch heeft overgenomen van Scorsese- zoals de loze gesprekken tussen de taxichauffeurs tijdens hun pauze, op zich niet nodig voor de plot, maar belangrijk voor de sfeer- een stijlmiddel waar Tarantino later een van zijn handelsmerken maakte. Net als die andere film van Sorsese eindigt Taxi Driver met een vreemd, bijna happy end, wat ik dan maar beschouw als kritiek op de Amerikaanse hunkering naar helden, ook al zijn het psychopatische moordenaars.


avatar van Corcicus

Corcicus

  • 2586 berichten
  • 3598 stemmen

Bij herziening een half punt afgetrokken. Ik was vergeten hoe vreselijk onsympathiek het hoofdpersonage eigenlijk is. Taxi Driver is een deprimerende film die zich afspeelt in een troosteloze stad met haveloze personages en een misselijkmakende sfeer. Vrolijk word je er niet van. Laverend tussen bordelen, peepshows en zijn taxi, vormt de creep Travis zich een mening over de wereld rondom hem. De scène met de presidentskandidaat op de achterbank behoort zonder twijfel tot de beste uit de film. Hoe hij heerlijk zijn gal spuugt over de teloorgang van zijn stad, is iets waarin menig Europees stadsbewoner zich ook vandaag nog zal herkennen. Ook de oorzaak van de criminaliteit wordt in deze film op politiek incorrecte wijze besproken. Pluim hiervoor.

Het vigilantegegeven beviel mij als vanouds, maar Travis Bickle is in de eerste plaats een getormenteerde door PTSD gehavende zot en geen held. Dat maakt het moeilijk om voor hem te supporteren. Hij is in feite een gevaar voor iedereen, ook onschuldige mensen. Maar het hoeft natuurlijk niet altijd eenvoudig te zijn en een kijker mag al eens uitgedaagd worden.

Nog steeds een topfilm, maar ik houd het liever wat luchtiger.