The Texas Chain Saw Massacre (1974)

'Texas Chainsaw Massacre' Reboot Eyed As Stars Like Glen Powell Circle - deadline.com

De soundtrack heeft onlangs een fabuleuze release gekregen bij Waxwork Records: The Texas Chain Saw Massacre – Waxwork Records - waxworkrecords.com

Geremastered op basis van in 2023 ontdekte tapes en met de hand van Wayne Bell zelf. De man is intussen 73 en was 21 toen hij samen met Tobe Hooper aan het sounddesign voor de film werkte. Het is absoluut geen traditionele soundtrack maar een collage van industrial noise en creepy stuff. Top luisterervaring deze release met veel aandacht voor artwork en met een booklet erbij. Ongetwijfeld is dit de definitieve release die de legacy van Bell & Hooper cementeert. Hoewel de film al decennia oud is, is dit voor zover ik kan nagaan de eerste officiële release van de soundtrack.

"Well, I think we just picked up Dracula."

Deze horrorklassieker, die zich afspeelt op 18 augustus 1973 en waarvan het verhaal losjes is gebaseerd op de praktijken van seriemoordenaar Ed Gein, mag dan wel destijds verontrustend en angstaanjagend zijn geweest, maar toen ik hem vroeger (ergens in de jaren 80) als tiener voor het eerst zag, vond ik er al niet veel aan (ik heb de gehuurde videoband ook regelmatig vooruit zitten te spoelen) en nu ik hem weer eens herzien heb, vind ik er nog steeds niet veel aan. Dat komt vooral door de vele irritante personages (zoals de in een rolstoel zittende Franklin), de te lange introductie (het eerste slachtoffer valt pas na circa 36 minuten), het irritante geschreeuw van Sally en de ronkende kettingzaag van Leatherface, die na deze film een horroricoon werd.

Sally (Marilyn Burns) en haar gehandicapte broer Franklin (Paul A. Partain) reizen samen in een busje met drie vrienden, te weten Pam (Teri McMinn), Kirk (William Vail) en Jerry (Allen Danziger), naar het kerkhof waar hun grootvader begraven ligt. Ze beginnen aan de reis omdat ze vernomen hebben dat zijn graf geschonden is. Onderweg pikken ze een krankzinnige lifter (Edwin Neal) op, maar als die uiterst gevaarlijk blijkt gooien ze hem snel weer uit het busje. De gruwel begint pas goed als ze moeten tanken en stoppen bij een tankstation dat geen benzine meer heeft. Ze besluiten daarna naar het verlaten en vervallen huis op het platteland van de grootouders te gaan van Sally en Franklin te gaan wat in de buurt ligt en daar stuiten ze op een ander alleenstaand huis wat in de buurt ligt en waar Kirk en Pam als eerste aankloppen en waarna Jerry, Sally en Franklin uiteindelijke ook naar toegaan, omdat Kirk en Pam wel erg lang wegblijven.

Het verhaal wat ik hierboven grotendeels beschreven heb, is vooral te zien in de eerste circa 36 minuten en de film begint met een epiloog, waarna we een dood gordeldier op de weg zien liggen en we een busje zien stoppen met daarin de vijf hoofdrolspelers en waarvan Franklin moet plassen. Het is geen goede plek om te stoppen, want als een vrachtwagen langs hen voorbij raast, kukelt Franklin in zijn rolstoel het heuveltje naar beneden en valt hij uit zijn rolstoel op de grond. Als ze daarna verder rijden stoppen ze bij het kerkhof (waar o.a. een dronken man met hen praat) en als ze daarna weer verder rijden en stank ruiken van een slachthuis voor koeien, praten ze over hoe koeien vroeger gedood (met een grote hamer) werden en tegenwoordig gedood (met een soort van pistool met slagpen) worden.

Daarna pikken ze een gestoorde en vreemd uitziende (o.a. zijn gezicht) lifter op, waarbij Franklin ook mijn openingszin zegt, die o.a. met een mes (waarmee Franklin in zijn vingernagels aan het pulken is) in zijn hand snijdt, daarna een foto maakt van Franklin (waar hij twee dollar voor wilt hebben) die hij daarna in brand steekt en daarna snijdt hij Franklin in de arm met een scheermes, waarna hij uit het busje wordt gezet en Jerry (die het busje bestuurt) zegt:

"That's the last goddamn hitchhiker I ever pick up."

Daarna stoppen ze bij een tankstation dat geen benzine meer heeft en waarbij de eigenaar, te weten Drayton Sawyer (Jim Siedow), tegen hun zegt dat ze maar hier moeten blijven en gebruik kunnen maken van zijn barbecue (waarop mensenvlees wordt gebarbecued en wat ze niet weten). Dit doen ze niet en ze rijden dan naar het verlaten en vervallen huis van de grootouders van Sally en Franklin wat in de buurt ligt en waar ook een zwemfaciliteit zou moeten zijn, waarin Kirk en Pam willen gaan zwemmen. Maar de zwemfaciliteit is echter inmiddels uitgedroogd, maar vanaf daar zien Kirk en Pam wel een ander huis waar ze dan naartoe lopen en wat schijnbaar wel bewoond is gezien de vele auto's en generator die ze op het terrein van het huis aantreffen.

Als Kirk en Pam dan aankloppen bij het huis, lijkt er in eerste instantie niemand te zijn. Wel vindt Kirk een tand op de grond die hij een Pam geeft en wat ze niet leuk vindt en daarom boos wegloopt en in de tuin gaat zitten op een schommelstoel. Als Kirk dan het huis binnengaat, ziet hij een vreemde duuropening met decoraties van schedels van dode dieren. Als hij dan naar de opening loopt na circa 36 minuten, verschijnt opeens uit het niets Leatherface die Kirk op zijn hoofd neerslaat met een hamer. Als Pam Kirk lang vindt wegblijven, gaat ze ook het huis binnen en stuit ze na circa 40 minuten ook op Leatherface, die haar pakt en haar daarna met de rug aan een vleeshaak hangt, waarna hij met een kettingzaag Kirk in stukken gaat zagen, dat laatste krijg je wel niet expliciet te zien, maar wel hoor je de ronkende kettingzaag.

Eigenlijk zijn die paar minuten ook het hoogtepunt en het meest spannende van de film. Omdat het inmiddels donker begint te worden en Kirk en Pam nog steeds niet terug zijn, besluit Jerry om te gaan kijken en blijven Sally en Franklin achter bij het busje. Jerry komt dan na circa 44 minuten aan bij het huis en als hij ook naar binnengaat, vindt hij Pam levend in een diepvries en wordt hij ook na circa 46 minuten neergeslagen door Leatherface met de hamer, die daarna Pam weer in de diepvries stopt.

Inmiddels is het dan avond en pikkedonker en Sally en Franklin beginnen dan te toeteren (om zo de aandacht te trekken van Pam, Kirk en Jerry) en ook ontdekt Franklin dat Jerry de sleutels van het busje heeft en ze dus niet kunnen wegrijden. Na een discussie tussen Sally en Franklin m.b.t. een zaklamp, besluiten ze samen (ondanks dat Franklin in een rolstoel zit) om opzoek te gaan naar de anderen. Terwijl ze dan in de natuur lopen, stuiten ze na circa 53e minuten op Leatherface die Franklin in zijn rolstoel dood zaagt met zijn kettingzaag en vanaf dan begint de film heel irritant te worden door het minuten lang rennen en schreeuwen van Sally en Leatherface die de achtervolging inzet met zijn ronkende kettingzaag.

Sally rent dan naar het huis, waar ze op twee heel oude mensen stuit (eentje is al dood) in een kamer, en als ze weer uit het huis vlucht (ze springt daarbij uit een raam), komt ze uiteindelijk rennend na circa 58 minuten aan bij het tankstation (waar ze eerder probeerde te denken) en hoopt ze hulp te krijgen van de eigenaar. Maar dat pakt anders uit, want de eigenaar slaat Sally neer, bind haar vast met een touw en stopt haar in een zak en rijdt dan met Sally in een pick-up truck naar het huis, waar hij onderweg na circa 66 minuten de lifter tegenkomt, die samen met hem en Leatherface familie van elkaar zijn en die met zijn drieën mensen afslachten om op te eten (of beter gezegd, te barbecueën) en waarbij Drayton Sawyer de kok is..

Als ze na circa 67 minuten aankomen bij het huis, wordt Sally vastgebonden op een stoel en gaat de lifter samen met Leatherface boven in het huis opa Sawyer (waarop Sally eerder stuitte toen ze in het huis was), gespeeld door John Dugan, naar beneden halen in zijn stoel. Ze snijden dan Sally met een mes in haar vinger, waarna ze deze in opa Sawyer zijn mond stoppen en hij het bloed opzuigt en Sally daarbij flauwvalt. Als Sally dan na circa 72 minuten weer ontwaakt, bevindt ze zich opeens vastgebonden bij een eettafel met daarop een bord met barbecue voedsel (oftewel mensenvlees) en begint ze weer te schreeuwen en beginnen de anderen te lachen. De kamer wordt daarbij verlicht met een lamp met een lampenkamp gemaakt van de huid een gezicht van een mens.

We bevinden ons dan in de laatste circa 10 minuten van de film, waarbij opa Sawyer Sally moet doodslaan met een hamer, omdat hij schijnbaar vroeger goed was met het doden van mensen / koeien met een hamer. Opa Sawyer wordt daarbij ook aangemoedigd en men zegt o.a. tegen hem:

"Get her, get her, Grandpa. Hit her, hit her, Grandpa. Hit the bitch."

Omdat de opa Sawyer nu erg oud is (hij had ook een wit / grijs achtig gerimpeld gezicht) en meer dood dan levend is, lukt dit niet (hij raakt haar wel één keer) en weet Sally zelfs na circa 79 minuten te ontsnappen. Ze springt dan weer door een raam en rent dan weg van het huis, waarbij de lifter en Leatherface (helaas weer met zijn irritante ronkende kettingzaag) achter haar aan gaan. De lifter weet Sally rennend ook een paar te raken met een mes, maar als ze over een weg rennen, verschijnt opeens na circa 80 minuten een vrachtauto die de lifter per ongeluk doodrijdt (dat werd opzicht best aardig en grof in beeld gebracht). Als Leatherface dan aankomt gelopen, zetten Sally en de vrachtwagenchauffeur (Ed Guinn) het op een loopje en gaat Leatherface achter hen aan. De vrachtwagenchauffeur gooit dan ook iets naar Leatherface, die daarbij op de grond valt en zichzelf met de kettingzaag in zijn been zaagt. Dan verschijnt er opeens na circa 81 minuten een pick-up truck waarin Sally in de bak klimt en de pick-up truck dan wegrijdt (de vrachtwagenchauffeur nemen ze niet mee ) met Sally achterin de bak. Daarna zien we nog Leatherface boos in de lucht zagen met zijn kettingzaag en is de film gelukkig na circa 82 minuten afgelopen.

Spannend, eng (zo is er geen gore en ook nauwelijks bloed te zien en met name wanneer de kettingzaag gebruikt wordt), boeiend of vermakelijk werd de film voor mij nergens en ook vind ik het jammer dat er geen naaktheid (of je moet al geilen op blote vrouwenvoeten) in te zien is. Er spelen weliswaar maar twee vrouwen in mee, maar die hebben gezien de temperatuur nauwelijks kleren aan en daarom had men er eigenlijk wat naaktheid in kunnen stoppen. Dan was de film tenminste iets vermakelijk voor me geweest. De omgeving en locatie is wel goed gekozen, namelijk een alleenstaand huis op het warme platteland van Texas.

De film kent een drietal goede scènes (de scènes waarbij Kirk, Pam en Jerry stuiten op Leatherface), maar voor de rest vond ik het maar een irritante, saaie en zelfs langdradige (ondanks dat de film maar 82 minuten duurt) bedoeling. Vanwege het laatste en ook vanwege het irritante geschreeuw van Sally en de ronkende kettingzaag van Leatherface als hij achter Sally aanrent, heb ik de film ook soms wat vooruit zitten te spoelen.

Van de cast kon niemand me overtuigen en een aantal van hen is ook behoorlijk irritant zoals Paul A. Partain (als Franklin) en Edwin Neal (als de lifter). De meesten van hen zijn ook voornamelijk slachtvee voor Leatherface en de enige twee dingen waar Marilyn Burns (als Sally) goed in was, waren rennen en schreeuwen, maar dat laatste wekte bij mij dus vooral irritatie op. Eigenlijk was Gunnar Hansen als Leatherface nog de beste acteur, maar veel achtergrond over hem en zijn familie krijg je eigenlijk niet te weten, en wat je over hen te weten komt, hoor je vooral via het nieuws op de radio.

Ondanks dat deze horrorklassieker, die voor een prikkie is gemaakt (en dat is ook goed te zien), me wederom niet kon overtuigen, verhoog ik wel mijn punt met een halfje (dus nu 2,0* i.p.v. 1,5*), maar de "The Texas Chain Saw Massacre" films zullen nooit mijn favoriete horrorfilms worden.

Deze nog eens na lange tijd gezien, deze keer in 4K en ga er 0,5 bij doen, blijft een heerlijk grauwe en vette film.

Aangezien de remake van 2003 en The Beginning van 2006 onlangs zijn verschenen van Arrow is dit een mooie gelegenheid om de franchise weer te kijken, uiteraard te beginnen bij het origineel.

Herzien op 4K van SecondSight met Dolby Vision & Atmos. De wizards van 2ndsight did it again, een prachtige restauratie zowel beeld als geluid. Je moet het zien en horen om te geloven, en als je net als mij bij hun deze direct had gepre-ordered, kreeg je er 3 web exclusive art cards bij. Voor mij is dit de ultieme collector’s edition, en dan reken ik die way overpriced €300 Dark Sky versie niet mee, met z’n plastic chainsaw.

Het regiedebuut van Hooper die in veel landen jarenlang in de ban werd gedaan en bij de première als schandaal werd bestempeld. Inmiddels uiteraard allang uitgegroeid tot een enorme cult klassieker. Hooper schreef het scenario met Kim Henkel en de proloog is gebaseerd op de moorden van seriemoordenaar Ed Gein uit de jaren ‘50, die pakken maakte van de huid van zijn slachtoffers.

Geschoten met het budget van een schoenveter, zonder een greintje relativerende humor, maar dat geeft de film een extreem realistische, bijna docu feel uitstraling. Het rauwe tintje is bijna voelbaar. Toch zitten er cinematografisch wat prachtige shots tussen, lage tracking shot van Pam vanuit de schommelstoel, de close-up van de ogen van Sally aan de eettafel die doodsangst en paranoia uitstralen, laatste scene met de ondergaande zon.

De langzame opbouw langs de lugubere maar bovenal vieze settings zorgen voor een onbehaaglijk gevoel. Suggestie in combinatie met de naargeestige sfeer en unieke sinistere score (een mix van vreemde metaal schrapende geluiden) zorgen voor angst tot op het bot. De scene met het eerste slachtoffer behoort in mijn ogen tot het beste uit de horror geschiedenis. “Horror”, letterlijk vertaald angst aanjagen, en dat is precies wat deze film doet.

Er verschenen meerdere vervolgen, maar deze werd nooit meer geëvenaard.

Een film die onder je huid kruipt en een mijlpaal in het horror genre!