The Texas Chain Saw Massacre (1974)

nee, deze film kon me niet bekoren,allemaal wat aan de flauwe kant,die van 2003 vind ik beter

Ik gooi maar even de knuppel in het hoenderhok: Zou het niet beter zijn om films die ouder zijn dan (bijvoorbeeld) 20 jaar niet meer te bespreken? Daardoor vermijd je bizarre reacties dat de ene (jeugdige) filmliefhebber het helemaal niks vindt, terwijl de wat oudere liefhebber er moeiteloos een '5' voor geeft.

Iedereen heeft natuurlijk recht op zijn/haar mening, maar het helpt wel als je een film in het juiste tijdsbeeld weet te plaatsen. Dat lukt lang niet iedereen.

Enfin, ik hoor het wel...

Tobe Hooper's klassieker.

Rauw, droogkloterig en macaber. Jammer dat Hooper soms qua sound design wat overboard gaat, want juist op de momenten dat er op dat vlak weinig te beleven valt is dit een heel sterke film! Deze ziekelijke personages hebben weinig nodig, de setting en het tijdsbeeld doen al meer dan genoeg om een oprecht gestoorde sfeer neer te zetten. De film vliegt als je het mij vraagt tijdens de dinerscene danig uit de bocht. Zonde, want zo'n lang aanhoudende achtervolging door het donker is fenomenaal. Net als de aantiteling trouwens, met die macabere radioberichten, gevolgd door de geniale hitchhikerscene!

Aantal weken geleden had ik weer eens zin in deze cult classic, maar de dvd die ik in lange tijd niet meer op had gezet vind ik niet om aan te zien zo slecht van kwaliteit.

Heb de 40th anniversary blu-ray maar besteld en een wereld van verschil.

Film zelf blijft een geweldige rauwe en grimmige horror. Die psychische familie is echt eng. Het begint al met die verknipte hitchhiker...

Ik ben 17 en geef een 4 Alle films in mijn top 10 zijn 20 jaar oud.

Ik ga deze zo in de grote zaal van Kino kijken. Echt een beangstigend idee....

Wat een waanzinnige ervaring was dit. Er rest niks anders dan het enorme cliché, maar tegenwoordig maken ze m niet meer als dit. Een van de meest intense filmervaringen van de afgelopen 25 jaar. Kino bedankt!

In 4k toch?

Het was wel de 4K restauratie maar weet niet of hij ook in 4K werd vertoond.

En wat doe je dan met de oudjes die de 'films gemaakt voor de jeugd' helemaal niks vinden en het met een 0,5 of 1 waarderen, mogen die mensen dan niet op nieuwe films stemmen?

In Eye in ieder geval wel. Was top.

Kan niet anders dan dat ze de laatst gerestaureerde versie tonen natuurlijk. Wel tof trouwens.

Hoewel ik zelf dus erg benieuwd was naar het begin van ‘The Texas Chain Saw Massacre’ films (ik ken alleen de nieuwere versies) heb ik besloten om het échte begin te zien en dat is deze film van Tobe Hooper die helaas pas geleden (26 augustus) is overleden en dat is weer een cultlegende minder want ‘The Texas Chain Saw Massacre’ is met ‘Leatherface’ voor mij de oudste cultheld die ik ken. Ik moet zeggen dat dit eerste deel me niet echt tegenviel maar het viel me ook niet mee, sommige scenes waren nogal langdradig en saai maar de film is na ongeveer 20/30 minuten leuker geworden als we de eerste ontmoeting met ‘Leatherface’ mee krijgen. Je kunt zien dat Tobe er gewoon een leuke slasher van wou maken die niet al te ingewikkeld was want, ingewikkeld is ‘The Texas Chain Saw Massacre’ totaal niet en soms misschien iets te simpel.

Ik ben het eigenlijk oneens dat de film echt ‘amateuristisch’ acteerwerk bevat. Het acteerwerk kan altijd beter en dat is een feit maar na mate de film door dendert vond ik het allemaal nog wel mee vallen. Wat mij vooral opviel en waar ik een pesthekel aan begon te krijgen was het eind waar Sally ontvoerd werd door de pomphouder en non-stop aan het gillen, krijsen en janken was wat erg op je zenuwen begon te drukken: het word gewoonweg zwaar irritant. Deze irritatie kan ik niet uit me krijgen want dat geschreeuw kwam ik ook al tegen toen Pam samen met Kirk naar een onbekende woning gingen en hier dan de eerste ontmoeting met ‘Leatherface’ kregen. Wanneer Kirk toen mee genomen werd door Leatherface en Pam het wachten nogal zat was ging ze naar binnen waarna ze ook mee genomen werd door Leatherface die haar vervolgens aan een pin vast hing met haar rug, erg pijnlijk maar ook met erg veel geschreeuw (wat ik aan de ene kant wel kan bedenken door de pijn) dat soms wel erg irritant werd.

De setting van de film ligt leuk, een dorpje dat een aantal gekken kent waarmee de groep vrienden in aanmerking zijn gekomen. We beginnen in het begin met een lifter die graag een stuk mee wou liften met het busje. Wanneer ze eenmaal met hem in de auto zitten blijkt de man gek te zijn en snijd zich eerst in zijn eigen hand waar de vrienden natuurlijk een beetje raar van op kijken. Vervolgens snijd hij in de arm van Frank en besluiten de vrienden hem eruit te gooien waarna hij dus bebloed weer langs de weg staat. Daarna komen we al gauw de pomphouder en zijn knecht tegen wanneer de vrienden wat benzine nodig hebben, wanneer ze horen dat de pomphouder dit niet heeft rijden ze maar snel door tot dat ze bij een bepaald huis aan komen, niet veel later besluiten Pam en Kirk om naar een bepaald zwembad te gaan (meende ik) en komen bij een huis aan waar een generator staat en wanneer ze het huis onderzoeken zien ze op eens een muur met verschillende dierenkoppen aan de muur gehangen en als Kirk vervolgens naar binnen wandelt word hij vermoord door Leatherface en even later Pam ook, dit is dus het moment wanneer ze Leatherface ontmoeten.

De film raast prima door en ondanks dat het einde misschien soms wat langdradig kon zijn, de moorden werden vrij snel gepleegd toen het gebeurden niemand had een schijn van kans tegen leatherface. Op zich allemaal wel leuk gedaan maar je kunt gewoon zien dat het allemaal nep is, hoe Leatherface aan de gang ging met de kettingzaag: het lag er dik boven op. Daarbij vond ik maar één moment in de film waar de film een gedeelte wat speciale effecten moest gebruiken en dit was wanneer Sally met een vrachtwagen chauffeur weten te ontsnappen en Leatherface zich zelf vervolgens verwond door met de kettingzaak zijn been te raken, wanneer dit gebeurde duurde de film nog maar twee minuten dus Tobe had geen zin om er nog een al te lange ontknoping aan te maken behalve een erg leuke en mooie scene waar leatherface met zijn kettingzaag rond staat te zwaaien bij een ondergaande zon.

Het verhaal was aardig simpele en zo zat het ook in elkaar. We volgen een paar vrienden die naar een graf toe gaan omdat dit vernield zou zijn. Eenmaal bij een huis aangekomen zijn er twee mensen (Pam en Kirk) die graag even wouden genieten en werden later vermoord door Leatherface. Op de zoektocht nam Leatherface, Jerry ook nog even mee en zo zijn we snel klaar. Als Franklin en Sally het niet vertrouwen en naar de vrienden opzoek gaan word Franklin nogal bruut maar erg leuk vermoord en weet Sally even te ontkomen. Na een lange scene met een confrontatie van de familie (waar de pomphouder, de lifter en Leahterface bij horen) weet Sally te ontsnappen.

Dus een niet al te slechte film, gewoon prima vermaakt maar ik heb af en toe wel zitten spoelen omdat de film dan echt wel in zat te kakken. Op naar deel twee om zo het verhaal door te volgen alleen ik denk dat, dat nog wel even op zich laat wachten want ik moet nog aardig veel films kijken die ik nu graag liever wil zien dan de rest van ‘The Texas Chain Saw Massacre’.

3.5*

The Texas Chainssaw Massacre is geconstrueerd rond de klassieke drie eenheden. Alles speelt zich af binnen 24 uur, op één plaats - in en om het gruwelhuis, de locus classicus van het genre - en rond éé actie: de slachtpartij. Je krijgt geen psychologische karaktertekening, geen motivatie voor de moordpartij. Er wordt noch een sympathie voor de slachtoffers noch antipathie voor de killers opgewekt. Je krijgt enkel de horror an sich! In het begin van de film zijn er de voortekenen van de dood: het dode dier op de rijbaan, de overdreven belangstelling voor het slachthuis en de masochistische spelletjes van de lifter die later tot de familie blijkt te behoren. De spanning ligt verder niet in de afloop van de gebeurtenissen want die is voorspelbaar. Ze ligt veeleer in het onafwendbaar fatalisme. Zo stijgt er een zucht van verlichting op wanneer Sally, achtervolgd door de boomzaagmaniak, het voor de toeschouwer veilige benzinestation bereikt en gered wordt door een typische vaderfiguur. Wanneer dan blijkt dat de man de vader is van de psychopaten, filmisch weergegeven door een onheilspellend veranderende belichting, begint het tweede gedeelte van Sally's nachtmerrie die eindigt met haar ontsnapping de volgende ochtend. Het hele nachtelijke gebeuren speelde zich af op enkele meters van een drukke autobaan, symbool van onze moderne samenleving.

Je identificeert je met niemand in de film en op een totaal gevoelloze manier wordt elke vorm van menselijkheid verkracht. Tobe Hooper situeert en herkent het kwade in de kern van onze samenleving: de familie. Het hoogtepunt van film, het familiefeestje met Sally als hoofdschotel, is dan ook een aanfluiting van alle familiale waarden en een totale verguizing van de American Dream. Het is de familie die leeft op de kap van de anderen: een consequent doorgedreven vorm van kapitalisme.

Een uiterst suggestieve montage, een sfeervolle soundtrack, bestaande uit een mengeling van angstkreten en elektronische muziek, een een verbazend originele keuze van camerastandpunten zonder één enkel goedkoop horrorshot, maken van The Texas Chainssaw Massacre een fascinerende brok Gothische horror.

3,5*

Herziening voor deze klassieker gegund. Was er ooit niet echt onder de indruk van toen ik deze als tiener eens voorbij zag komen op tv, en nu hedendaags blijf ik diezelfde mening houden. Leatherface is een sterk karakter, maar in deze film vond hem gewoon een stuk minder dan de Leatherface van de remake uit 2003. Vond zelfs die remake ook sterker dan deze versie uit 1974. De hele opbouw duurde me veel te lang en dat personage in de rolstoel vond ik maar flink irritant met die hele scene waarin hij boos telkens zijn tong aan het uitsteken is. The Texas Chainsaw Massacre heeft wel een prima sfeer, maar het is de factor gore en spanning waar ik deze film nogal vond haperen. Teveel offscreen situaties en eigenlijk valt er tot de entree van Leatherface weinig te genieten.

3 gestoorde broers, en dat is nog raadselachtig ook. De kracht van de film ligt daarin verbonden. Je tast in het duister. Hier in deze film zie je de enige echte Leatherface, waar die ook maar vandaan komt. Dit is de beste uit de hele reeks. De remake uit 2003 is een slap aftreksel van het origineel. Waar komen die Sherrif en Oma plotseling vandaan? Er wordt door die 3 gestoorde maniaken maar 1 keer een naam gezegt, dat is op het moment dat de lifter opa van boven gaat halen: He leatherface come help with grandpa..... De rest behalve Hooper's deel 2 heeft niets meer met het origineel te maken. En mislukken dan ook allemaal wat de mystiek aangaat van het drietal.

Slashers moeten zowat het meest banale genre zijn: geweld om het geweld, en je kunt na vijf minuten al voorspellen in welke volgorde ze ongeveer afgeslacht zullen worden. In het begin lijkt het even interessant te worden, met die eerste snijwonden als aankondiging van meer, en een discussie over het slachten van dieren. Daarna vervalt het algauw tot het patroontje "Toen waren ze nog met..." De personages hebben totaal geen diepgang. Tijdens de nachtelijke scènes was het veel te donker. In een nacht met volle maan kan het nooit zo donker zijn. Toch kan niemand nog een kettingzaag vastnemen zonder aan deze titel te denken.

De horrorfilm veranderde. Films als Psycho en Night of the Living Dead toonden dat de boeman niet meer uit een oud verleden of een Oost-Europees kasteel kwam, maar gewoon naast je kon wonen. Een film als Last House on the Left had daarbij ook nog eens iets realistisch, met zijn lage budget en grimmige look leek het soms meer een documentaire. Hetzelfde geldt voor The Texas Chain Saw Massacre, één van de meest invloedrijke horrorfilms aller tijden. De film opent met een tekst - met de stem van John Larroquette - en zet daarmee meteen de toon. Het verhaal - en de promotie - doen vermoeden dat de film gebaseerd is op ware gebeurtenissen. Ikzelf dacht vroeger ook dat er echt een kannibalistische familie met een echte Leatherface bestond, ergens in het buitengebied van Texas. Ik had toen nog niet gehoord van Ed Gein.

The Texas Chain Saw Massacre heeft veel te danken aan die groezelige look. De film oogt niet te gelikt, het voelt alsof je met de tieners in het busje zit. En je voelt nog het meest die hete zomer. De zomer waarin de film is opgenomen was enorm heet en dat zie je in de film terug, de film is enorm broeierig. Als ze in het busje een slachthuis ruiken, kun je 'm zelf ook bijna ruiken. Wat ook perfect bij deze film past is de score en de sound effects. Alleen al het geluid dat de camera maakt aan het begin van de film, als we flitsen van lijken zien is uiterst memorabel. De soundtrack lijkt geen instrument te bevatten, maar vooral een verzameling rammelende blikken en potten. Op een gegeven moment hoor je vooral geschreeuw en het geluid van een ronkende kettingzaag. Het moge duidelijk zijn; The Texas Chain Saw Massacre is geen pretje om naar te kijken. Geen vermakelijke slasher met innovatieve kills, maar een angstaanjagende nachtmerrie, waarbij je als slachtoffer weet wat je staat te wachten en je kunt niet anders dan afwachten. Dat is vele malen enger dan een Jason of Michael achter je aan krijgen. Tobe Hooper gebruikt weinig tot geen bloed, hij was zo naïef om te denken dat hij met deze film wel een PG rating kon krijgen. Maar juist dat is de kracht van TCM, je ziet bijna niets, maar je voelt en ervaart het wel. Tegenwoordig zie je zonder moeite vleeshaken die volledig in mensen verdwijnen, maar de suggestie blijkt hier veel sterker.

Ondanks het lage budget ziet The Texas Chain Saw Massacre er trouwens prachtig uit, met een paar enorm mooie shots. Vooral het shot waarin Pam van de schommelstoel richting het huis loopt of waarin Jerry naar het huis loopt terwijl de horizon oranje kleurt zijn prachtig! Maar ondanks deze mooie shots voelt de film overal rauw en grimmig, zeker als het nacht wordt. De achtervolgingen tussen Sally en Leatherface duren weliswaar iets te lang, maar de befaamde laatste 20 minuten zijn weer meesterlijk, tot de laatste prachtige shots aan toe. De vijf hoofdpersonages zijn niet heel boeiend, maar het acteerwerk valt voor een productie als dit nog best mee. Franklin is weliswaar een overdreven vervelend figuur, maar hij past er wel tussen. Nog meer overdreven zijn de lifter (Nubbins) en de kok (Drayton), die met hun over de top spel heerlijke figuren spelen. Want Leatherface mag dan weliswaar de meerdere gezichten van de franchise zijn, hij is echt onderdeel van een familie en dat maakt het uniek. Het maakt The Texas Chain Saw Massacre uniek. De film is niet een film die je snel voor je plezier opzet. Maar het is wel een film om elke keer weer van te genieten!

4,5 sterren.

Ik had eerlijk gezegd toch meer verwacht van The Texas Chain Saw Massacre. Naar wat ik gelezen heb was The Texas Chain Saw Massacre toch één van de pioniers van de hedendaagse horrorfilm en dat kan ik ook beamen. Los van het feit dat heel wat elementen verouderd zijn - iets waarmee ik geen problemen op zich heb - schort er toch heel wat ander waaraan ik me stoorde.

De film duurt maar een 80 minuutjes, maar ken toch een vrij trage aanloop. Ik weet niet hoe ver we zaten, maar het moet toch rond halfweg de film zijn eer het echt begint. Het moorden vat dan wel aan in een sneltempo. Uiteraard is Leatherface een leuke creatie en ook zijn kettingzaag is er eentje om in de annalen van de filmgeschiedenis te schrijven. Aan de andere kant kwam de film me vrij clownesk over. Grappig zelfs bij momenten wanneer de knotsgekke familie hun gekke bekken bovenhalen. En ook de rolstoelganger graag hier graag in mee.De gillende Sally was op den duur ontzettend vervelend. Je zou haast hopen dat ze haar de kop insloegen.

De sfeer is dan wel weer een pluspunt. Het gruwelhuis met zijn knekelveld en vleeshaken was luguber. De achtervolgingen waren dan weer houterig. Goede en minder goede elementen wisselen de film vaak af. Desalnietemin blijft The Texas Chain Saw Massacre macaber en wel een must see voor de die hards. The Texas Chain Saw Massacre spreekt tot de verbeelding, al was het maar voor de geweldige filmtitel. Voor mij was het er eentje van toch net niet. Dan geef ik eerder de voorkeur aan Carpenter’s Halloween dat een paar jaar later uitkwam.

“That's the last goddamn hitchhiker I ever pick up.”

Fantastische horrorklassieker. Als je alleen op de titel af zou gaan, dan zou je denken dat de The Texas Chain Saw Massacre gewoon een oppervlakkige, overdreven, bloederige en langgerekte moordpartij zou zijn. Niets is minder waar. Een sfeervol en onheilspellend begin, waarin we de personages leren kennen, is al een hoopvolle voorbode.

The Texas Chain Saw Massacre laat zien hoe belangrijk het gebruik van suggestie is, in plaats van expliciet geweld. Iedere horrorfan weet dat de suggestie van een moord meestal effectiever is dan de moord daadwerkelijk te laten zien. Marilyn Burns geeft de term scream queen een nieuwe dimensie, en ook de overige acteurs zijn perfect gecast. En ik kan de cinematografie en het camerawerk niet genoeg roemen. Briljant.

Na de film even dit album luisteren. Dan is de cirkel rond.

Gisteren aan begonnen, maar het ging echt niet... Ik weet niet of het aan de film of aan mezelf lag. Maar ik kon me er echt niet op concentreren, en heb de film na 20 minuten afgelegd. Ik vond het heel raar, en het was alsof ik naar een film keek die echt gewoon in een andere taal dan Engels werd gesproken (of dat ik te veel miste doordat ik naar de ondertitels moest kijken). Wat raar is omdat bijna alle youtubers die ik volg zonder uitzondering in het Engels spreken, zonder dat ik de ondertiteling daarvoor aanzet (op Isaac Arthur's science kanaal dan na). Misschien was ik te moe, of kon ik me niet echt aanpassen aan de film die misschien ook al wat gedateerd is. Ofwel liggen slashers me gewoon me echt een pak minder dan geestenfilms (en misschien ook andere donkere mythologie/fantasy). Kan gewoon zijn dat ik gewoon echt te moe was, maar ik had er echt een vreemd gevoel bij gisteren.

Aan jou.

Ik ben ook echt niet meer gewend om oude films te kijken... En wat ik ook vermoed is dat de geestenfilms van nu veel minder veranderd zijn dan de slashers van nu. The Exorcist vind ik bijvoorbeeld zo een goede film, dusja... .

Goed, zal hem wel later eens bekijken, dat hoeft nu niet per se een probleem te zijn.

Ik ben ook meer van de moderne film, maar deze blies me direct de eerste keer van m’n sokken. Zo lomp ook voor die tijd.

Ofwel lag de sfeer me niet echt. Of anders gezegd was ik niet echt klaar voor de sfeer. Maar goed, zie nu ook wel dat het blijkbaar vooral om de tweede helft draait. Maar het begin was echt raar, en ik was wellicht ook wel erg moe. Ga nu toch gewoon eerst wat recentere horrors kijken, en als ik dan al zo ver in de tijd teruggaat een beetje subgenres kijken die me beter zouden moeten liggen.

Ook leuk.

Schande dat ik deze klassieker eigenlijk niet eerder heb gezien, want ook dit pakt erg leuk uit eindelijk. Ik heb wel verschillende andere versies op de serie gezien, maar er zal een tijd komen dat ik de klassieker ook eens opzet.

Het begon niet al te bijzonder, met het oh zo bekende inleiding met de vervelende tieners uit Texas. Al heb je natuurlijk de standaard karakters daar tussen, waar ik bij het onschuldige meisje vrijwel geen sympathie mee kon krijgen, maar bijvoorbeeld wel met die vent in die rolstoel.

Verrassend had ik eigenlijk, voordat hij alles in brand liet steken, het meeste sympathie voor die gekke lifter. De manier waarop die tieners met hem omgingen vond ik toch wel een beetje zielig. Gelukkig duurt het niet al te lang voordat de pret mag beginnen.

Eenmaal als alle gekkigheid losbreekt is het pas leuk. Het is gek, soms zelfs angstaanjagend en lekker grof voor zijn tijd. Al zullen de meeste er nu niet meer van opkijken, ik vond dit eigenlijk nog behoorlijk leuk. Het verhaal is afwezig, maar ik snap dat dit toen iedereen wel behoorlijk de stuipen op het lijf joeg.

Best leuke achtervolgingen, een gekke familie en een vermakelijke portie oude horror. Meer is dit niet, want visueel is dit best lelijk. Vooral die maskertjes kunnen eigenlijk gewoon niet meer. Voor de rest is dit gewoon leuke horror. Je moet er misschien eventjes doorheen bijten, maar vooral richting het einde kon ik lachen en gruwelen. Heerlijk slot.

net voor het eerst gezien, regelrechte klassieker!

Zeker niet slecht!

Toch wel teleurgesteld wederom. Ik was er al eens naar proberen gaan te kijken, maar net zoals Halloween en in tegenstelling tot andere films zoals Carrie vind ik dat de film toch wel te veel verouderd is, en vermoed ik dat ik meer deugd ga hebben van de remake. Slecht is de film niet, maar het beeld is wat te vertroebeld en het verhaal is veel te ongeloofwaardig