menu

Hana-Bi (1997)

Alternatieve titels: Fireworks | はなび

mijn stem
3,71 (615)
615 stemmen

Japan
Misdaad / Drama
103 minuten

geregisseerd door Takeshi Kitano
met Takeshi Kitano, Kishimoto Kayoko en Ren Osugi

De vrouw van rechercheur Yoshitaka Nishi is ongeneeslijk ziek. Als hij haar in het ziekenhuis bezoekt, wordt zijn collega Horibe neergeschoten en raakt verlamd. Verbitterd neemt hij ontslag om met zijn vrouw een laatste reis door Japan te maken. Het geld voor de reis leent Nishi van gangsters. Om hen terug te betalen, berooft hij in politieuniform een bank.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=PwTWtAE3ylY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van SnakeDoc
2,5
Nee dit kon me niet boeien!
Kon de aandacht er moeilijk bijhouden.
Vond het niet echt een bijzonder werk.
Sommige bijrolletjes werden ook wel erg klunsig gespeeld.

Het is wel het type film dat je misschien is wat vaker moet bekijken om er gek van te worden.

Voorlopig hou ik het bij een 2,5!

avatar van DB10
3,0
Tweede film die ik van Kitano zie en wederom niet echt denderend. Aardig verhaaltje, maar ik vond het absoluut niet dusdanig speciaal zoals het gemiddelde doet vermoeden. Kitano zelf acteert prima als stil en emotieloos, maar toch vind - zoals bij wel meer Aziatische films - niet echt prettig. De soundtrack is wel erg mooi en al met al is dan ook wel een prima film, maar ik wacht nog op wat speciaals. Binnenkort ook maar eens Kikujiro bekijken, misschien dat die mij wel weet te overtuigen.
3.0*

avatar van SnakeDoc
2,5
DB10 schreef:
Tweede film die ik van Kitano zie en wederom niet echt denderend. Aardig verhaaltje, maar ik vond het absoluut niet dusdanig speciaal zoals het gemiddelde doet vermoeden. Kitano zelf acteert prima als stil en emotieloos, maar toch vind - zoals bij wel meer Aziatische films - niet echt prettig. De soundtrack is wel erg mooi en al met al is dan ook wel een prima film, maar ik wacht nog op wat speciaals. Binnenkort ook maar eens Kikujiro bekijken, misschien dat die mij wel weet te overtuigen.
3.0*


Heb kikujiro weekje terug als 2e film van Kitano gekeken.
Ge-Wel-Dig.

80x beter dan dit!

5,0
Het is spijtig om te vernemen dat niet iedereen de poëtische schoonheid van deze film heeft kunnen waarnemen. Met name de laatste helft van de film is magistraal.

avatar van DB10
3,0
SnakeDoc schreef:
(quote)


Heb kikujiro weekje terug als 2e film van Kitano gekeken.
Ge-Wel-Dig.

80x beter dan dit!


Nou, dan binnenkort maar eens proberen

avatar van wibro
4,5
Uitstekende film van Kitano. Wat deze film zo bijzonder maakt is dat zeer geweldadige scènes afgewisseld worden met scènes waarin de poëtische schoonheid van afdruipt. Scènes die vergezeld worden met de prachtige muziek van Joe Hisashi en de mooie poëtische tekeningen en schilderijen die volgens mij gemaakt zijn door Kitano zelf. Vooral het einde is magistraal. Na "Dolls" vind ik dit de mooiste film van Kitano.

4,5*

avatar van Black Math
4,0
Ook deze Kitano maar eens herzien. Blijft een erg mooie film, maar bevat toch wat minder "magie" dan Kikujiro of Sonatine. Een halfje eraf, maar nog steeds een zeer verdienstelijke 4*.

avatar van |Bazzie|
5,0
Ook maar weer eens opnieuw gezien: het blijft een magistrale film.

De film is perfect in balans tussen bruut, expliciet geweld en tedere liefde. De editing is weergaloos, het acteerwerk fenomenaal en de soundtrack fantastisch. De beste van Kitano, hoewel dat niet afdoet aan zijn andere films. De man levert nu eenmaal de meest bijzondere films af.

avatar van xgogax
"I had an epiphany today about Hana Bi.
I was watching Jean-Luc Godard's Pierrot le Fou for the umpteenth time and a shot of Anna Karina marching down a beach with a crimson fish on a spear made me think of Kitano's Sonatine and the speared fish in that film. I'd read an interview with Kitano where he'd mentioned he was a great admirer of Godard, so the visual reference didn't come as a surprise. But it made me think about Kitano's other films, and I realized that Hana-Bi is practically a remake of Pierrot le Fou. Think about it. A man steals a great deal of money and goes on the run with his lover, chased by both the police and organized crime. The centerpiece of the film is the couples relationship, made all the more touching by the contrast to the sudden and shocking moments of violence that intrude into their lives. Cut into the film are paintings (in Hana-Bi, Kitano's own, in Pierrot, Modigliani's and Renoir's). The films climax with a murder-suicide where the protagonist kills his lover and then himself, followed by the camera's slow pan out into the ocean.
One more similarity, this one bizarre, and in all likelihood coincidental. Both Godard and Kitano underwent immense physical and artistic transformations following tragic motorcycle accidents.
"

IMDb
Deze user heeft gelijk . Hana-Bi (1997) = een remake van Pierrot le Fou (1965) van GODard !

avatar van goongumpa
4,0
Wel jammer van de spoilers... Heb Pierrot nog niet gezien.

avatar van Madecineman
4,0
Madecineman (moderator)
Inderdaad, spoilertags geplaatst. Heb beidde films gezien en enigszins thematisch verwant zijn ze wel maar remake? Nee, dat toch niet.

avatar van xgogax
goongumpa schreef:
Wel jammer van de spoilers... Heb Pierrot nog niet gezien.
Oops , sorry ...

avatar van goongumpa
4,0
Geen probleem hoor .

13woutie13
Na Kikujiro ook maar Hana-bi opgezocht.
Indrukwekkende film die steeds verschillende soorten sfeer en emotie om zich heen draagt. Zowel de Stukken met de Gangsters, de subtiele humor en het beklemmende verhaal zijn erg goed uitgewerkt. Nishi wordt toch wel briljant neergezet door Kitano zonder eigenlijk weinig emotie te tonen. Toch leef je sterk met hem mee en de personen die deel uit maken van zijn leven. Sterke muziek ook, nergens vervelend aanwezig en toch steeds op het goede moment gebruikt. Het Laatste stuk waarin hij op reis gaat met zijn vrouw is voor mij het sterkste deel, misschien omdat het verhaal rondom zijn vrouw me toch het meeste deed en ook zo ontzettend sterk en mooi in beeld wordt gebracht door weinig woorden met veel betekenis.

4*

avatar van Friac
3,5
Helaas kan ik niet uitermate lovend zijn over Hana-Bi, misschien omdat ik tijdens het kijken het gevoel had dat Kitano eigenlijk altijd dezelfde formule hanteert (poëzie met brutaal geweld afwisselen, een traag bezwerend tempo, een overkoepelende semi-vaagheid,...) en dat ik films als Kikujiro en Sonatine geslaagder vind, al was het maar om de geschiftere humor (leukste momentje in deze film: Nishi die op straat de baseball weg van de spelers werpt, terwijl hij eerst doet alsof hij even meespeelt. Gewoon lekker droog ).

Niet dat het een slechte film is, sowieso blijven Kitano's films behoorlijk boeiend en uniek qua insteek, maar na andere films van Kitano kwam deze Hana-bi niet extra sterk uit de hoek. Een matige 3,5*.


3,5*

Mr_White
Kitano blijft toch wel de meest briljant losse regisseur in een ongeteld aantal jaren. De droge humor, de plotse geweldsuitbarstingen en het serene, Kitano vermengt het allemaal met elkaar alsof het niets is. Dat de film daarnaast ook geweldige muziek heeft en vlekkeloos gemonteerd is, is natuurlijk mooi meegenomen.

avatar van Onderhond
4,5
Blijft na al die jaren erg sterk.

Viel me deze keer wel sterk op dat het tweede deel iets beter is dan het eerste deel van de film. Hoewel er in het begin ook al genoeg te genieten valt (die baseball worp!) wordt het pas echt geweldig wanneer Kitano met z'n vrouw op reis vertrekt. Een voorbode van Kikujiro.

Verder vooral geweldige editing en een sterke combinatie van geweld, humor en poezie. Kitano blijft verder zelf vooral een uniek figuur en een onmisbaar acteur. Zijn personage draagt de hele film, terwijl ook de bijrollen erg goed ingevuld zijn.

Een erg gave film die perfect is om te proeven van de Japanse cinema. Bevat genoeg typische elementen, maar is daarnaast ook gewoon 100% Kitano.

4.5* en een uitgebreide review

avatar van david bohm
4,0
Behoorlijk zen stukken zoals de scènes met de fascinerende tekeningen en het prepareren van de auto en prachtige ingekaderde shots worden afgewisseld met gewelddadige en absurd humoristische gebeurtenissen. Best zware thema's als dood, zelfmoord , eenzaamheid en verlatenheid worden woordloos uitgebeeld.
Sterke film.

avatar van DwarreI
3,5
Ik begrijp de lovende kritieken en in theorie is dit misschien ook wel een meesterwerk, maar het deed allemaal echt helemaal niets met me..

avatar van Flavio
3,5
Beviel me minder dan Dolls, niettemin goede film waarin wordt getoond hoe een gebeurtenis (middels flashbacks getoond) het leven verandert van twee ervaren agenten. Grof geweld (soms niet helemaal overtuigend) wordt afgewisseld met rustige beelden.
Muziek past goed, minimalistisch geacteerd door Kitano.

avatar van Woland
3,0
Mijn derde Kitano; Kikujiro en Sonatine waren vrij aardig maar beiden ook geen overweldigende successen, en helaas beviel Hana-bi nog een stukje minder. Er zitten zeker wat vergelijkbare elementen in, met lange kalme stukken afgewisseld door korte, scherpe uitbarstingen van geweld (of in het geval van Kikujiro, actie van andere soort). En hoewel de film ook zeker zware thema's heeft, zitten er alsnog wel verfrissende stukken humor en lichtheid in. Op zich heeft deze meditatie over verlies, eenzaamheid en spijt in theorie genoeg aspecten die mij goed zouden moeten liggen, en Kitano is ook zeker een meer dan capabel regisseur die mooie beelden schiet en een prima cast (inclusief zichzelf) heeft bijeengezocht. En toch weet Kitano me ook deze keer niet echt te raken. Het verhaal, waar in principe overweldigende hoeveelheden emotie in verscholen zit, liet me grotendeels vrij koud. Jammer maar helaas, ik voelde de film simpelweg niet.

avatar van CorvisChristi
5,0
geplaatst:
Persoonlijk vind ik dit de beste Takeshi Kitano-film die er is. De combinatie van weelderige schoonheid, onverwachte geweldsuitbarstingen en serene ingetogenheid, is nog nooit zo mooi verweven als in deze schitterende film.

Takeshi Kitano speelt de zeer introverte Nishi, wiens vrouw ernstig ziek is. Omdat ze niet meer behandeld kan worden, adviseert de dokter om met haar een vakantietrip te maken. Iets wat ze beiden nodig hebben. Zeker na de dood van hun dochter, zijn ze uit elkaar gegroeid en stelt hun relatie nog maar weinig voor.
De manier hoe Nishi, dankzij deze trip, weer dichter tot zijn vrouw komt, is tegelijkertijd wonderschoon en hartverscheurend om te zien. Zeker als je weet, dat zijn vrouw niet zo lang meer te leven heeft.
De vele, vaak grappige situaties die ze meemaken, komen, mede door hun achtergrond, heel schattig en bijzonder over. Deze situaties geven ze energie, misschien wel hoop, in een tijd dat het er voor beiden niet al te rooskleurig uitziet.
Nishi heeft namelijk schulden bij de yakuza, die hij heeft opgelopen, om niet alleen de kosten voor de verzorging van zijn vrouw te dekken, maar ook om zijn collega, die na een schietincident verlamd is geraakt, te helpen. Tevens helpt hij zo nu en dan de weduwe van een andere collega financieel uit de brand, een collega die nota bene door dezelfde schutter die zijn collega Horibe in een rolstoel geholpen heeft, doodgeschoten is, tijdens een hinderlaag. Nishi voelt zich door deze gebeurtenissen schuldig en voelt zich verantwoordelijk voor wat er gebeurd is met de dierbaren om zich heen. Het heeft wel als gevolg, dat hij zelf diep in de nesten beland. Hij schijnt er echter niet mee te zitten, gezien hij op een ingenieuze manier, verkleed als politieagent, een bank overvalt, om met dit geld op reis te kunnen met zijn vrouw.
E.e.a. zorgt voor een climax, die onvermijdelijk is
.

Hana-bi is niet bepaald een vlotte en gemakkelijke film. Toch zorgt de droogkomische, en bij vlagen zelfs sullige humor voor een heel bijzonder contrast binnen de ellende die de vele personages moeten ondergaan. Het geeft de film een lichtvoetig tintje. Alsof er een sprankje van licht en franje te ontwaren valt binnen de sombere stemming die de film voor een groot gedeelte kenmerkt.
Zo zijn de scenes met Horibe in eerste instantie behoorlijk melancholisch en depressief. Maar zodra hij besluit om te gaan schilderen op advies van zijn collega's nadat hij een schilders-set cadeau heeft gekregen, levert dit een keerpunt op in zijn leven. Hij ontdekt een artistieke gave bij zichzelf waarvan hij nooit had verwacht dat hij deze had. Dit besef levert een prachtige scene op waarin diverse schilderijen van Takeshi Kitano te zien zijn. Overigens is al het schilderswerk wat in de film te zien is, door Kitano gemaakt. Het speelt een voorname rol in de film.

De muzikale score van Joe Hisaishi mag ook zeker niet onvermeld blijven. Hisaishi's werk kende ik al van de vele Hayao Miyazaki-films. Maar zijn beste werk zou hij misschien toch wel maken voor de vele films van Takeshi Kitano. Hana-Bi is daarop geen uitzondering.

Hana-Bi is na al die jaren nog steeds fantastisch. Een meesterwerk van uitzonderlijke klasse. Kitano op zijn allerbest!

Gast
geplaatst: vandaag om 06:39 uur

geplaatst: vandaag om 06:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.