Hana-Bi (1997)

Ik kan alle lovende recensies hier helaas niet volgen. Ik vond de film niet slecht maar hij emotioneerde me nauwelijks. Blijkbaar niet mijn ding. Wel een mooie hoofdrol hoor, maar over all niet genoeg voor een hoge waardering: 3*

PS Opvallend dat zovelen hier die muziek zo mooi vonden. Die irriteerde me meer dan dat het een positieve bijdrage leverde.

Niet zo vervelend flauw als Kikujiro, maar ook hier erg veel pogingen tot humor die niet werken voor mij. Het verhaal is nogal simpel en hangt eigenlijk vooral op een helemaal aan het begin opgezette situatie, en het gemak waarmee Nishi zich steeds van de yakuza ontdoet draagt ook niet echt bij. Met de stijl had ik verder ook niet zoveel (vond die tekeningen maar rare dingen); Kitano is niet mijn regisseur waarschijnlijk. 2 *

Eerste kennismaking met Takeshi Kitano en wat is dit een bijzonder "mooie" film (alleen de titel al !).

Het extreem geweld in de film is perfect in balans met de ingetogen, ontroerende momenten. Heel "mooie" fotografie en de muziek is perfect ! 4.5*

Leuke trivia uit het Tsukamoto boek (waarheidsgehalte weet ik natuurlijk niet):

Kitano heeft z'n Gouden Leeuw te danken aan Tsukamoto, die dat jaar ook in de jury zetelde. Er waren maar weinig juryleden enthousiast na het ziet van Hana-Bi, vooral door het onvermogen het geweld te plaatsen. Na Tsukamoto's speech bleek het oordeel zo goed als unaniem. Kitano's Hana-bi verdiende de Gouden Leeuw.

Stel je voor moest dat jaar de prijs niet naar Kitano gegaan zijn ...

Spoiler man. Ik ben daar nog niet.

Takeshi Kitano vindt zichzelf nogal het mannetje en laat dat in deze film duidelijk blijken. Een egodocument van jewelste, en dat komt de verder toch al niet zo boeiende film niet ten goede

2 sterren

Egodocument? Enkel omdat de man een alleskunner is en dat ook toont met Hana-Bi? Wat mij betreft nog steeds 1 van de grootste films van de afgelopen jaren. Kitano's meesterwerk.

Dan kan je zowat elke film van Kitano als egodocument betitelen aangezien hij in zowat elke film de hoofdrol speelt.

Nou in Kikujiro viel het me wel mee. Maar in deze film zet Kitano zichzelf echt neer als de grote onverslaanbare held, waar elke gangster bang voor moet zijn. En dan ook nog eens heel liefdevol voor zijn zieke vrouw. Nee, wat mij betreft ligt het er allemaal te dik bovenop

Ik kan overigens best voorstellen dat anderen dit een topfilm vinden: hij is stilistisch mooi en er gebeuren 'originele dingen' in. Maar zelf vind ik hem bijna niet boeiend

Wat een rare redenering. Hij speelt een rol hier, het is (hopelijk toch) niet de echte Kitano die we hier zien. Als een andere acteur die rol had gespeeld was het dan een egodocument voor die acteur geweest?

Nee minder, maar omdat Kitano ook de regie doet trek ik de conclusie egodocument. In Kikujiro liet hij zichzelf nog wel van een kwetsbare kant zien, toen hij door die lui op de kermis te grazen werd genomen. Maar in deze film speelt hij gewoon een irritant personage, die iedereen altijd te slim af is en waar iedereen bang voor moet zijn. Ik vind dat gewoon ongeloofwaardig, ook omdat hij maar een miezerig mannetje is. In werkelijkheid hadden die gangsters hem echt allang omgelegd. Ook als een andere acteur de rol van Kitano had gespeeld zou dit me geergerd hebben.

Maar omdat hij nu zelf die rol voor zijn rekening neemt valt het me gewoon op. Ik weet niet of Kitano ook rollen heeft aangenomen waarin hij de loser speelt, maar ik kan het me niet voorstellen en dat zegt eigenlijk genoeg

Toch is het niet zo dat ik de film afwaardeer alleen op dit (voor mij) gegeven, de film heb ik gewoon op zich beoordeeld, en dit aspect natuurlijk wel meegenomen

Kitano is in deze film toch absoluut geen held hoor. Ik snap werkelijk niets van je redenatie.

Moet zeggen dat het mij een raadsel is. Ik vat de film op als een document over een man die op latere leeftijd achter de liefde en genegenheid in het leven komt. Een zeer kwetsbaar zelfdocument dan in ieder geval.

Hij komt in zijn meeste films ook niet echt als een 'winner' uit de strijd.

Neen, gellukig niet. Zijn kwetsbaarheid is prachtig

Ik vind dit toch een wat eigenaardig argument voor iemand die Dances With Wolves zo hoog in het vaandel heeft staan. Hetzelfde zou ook kunnen gelden voor veel Eastwood films overigens.

Verder deel ook ik het standpunt dat Kitano juist een erg kwetsbare kant van zijn karakter laat zien. Vooral in de scenes samen met zijn vrouw. De afwisseling met de hardere, rauwe scenes maakt deze film voor mij erg boeiend.

Ja je zou Dances with Wolves ook als een egodocument kunnen beschouwen

Misschien wil Kitano zichzelf niet profileren, maar in deze film komt dat bij mij wel zo over.

Bij de scenes met zijn vrouw dacht ik de hele tijd 'communiceer toch eens met elkaar'. Daarnaast vind ik deze film ook best een 'rommeltje', je moet veel zelf uit de film opmaken, zoals dat Kitano en zijn vrouw op vakantie zijn

En waar heeft hij dat geld nou voor nodig?

Nee het spijt mij heren, niet mijn film Kikujiro vond ik beter/leuker

Je moet de Japanse esthetiek gewoon kunnen begrijpen. Een blik zegt meer dan duizend woorden.

Non-verbale communicatie kan heel mooi zijn, maar in deze film hebben de geliefden echt geen woord tegen elkaar gezegd

Non-verbale communicatie dus...

Niet met woorden nee. Toch vond ik de emoties tussen man en vrouw hier erg mooi verbeeld er sprak wel liefde en genegenheid uit.

Overigens had hij dat geld volgens mij nodig om behalve zijn eigen zieke vrouw, ook de vrouw van zijn neergeschoten collega te onderhouden. Daarnaast kocht hij ook nog die schilderspullen voor zijn gehandicapte collega.

Ja, maar dat kan ook samengaan met daarnaast scenes met verbale communicatie

Wat moet je dan wel van Dolls vinden?

Die kan hij dan maar beter vergeten.

Het verhaal van Dolls klinkt niettemin interessant

Dat ik hier nog niks bijgeschreven heb. Was ook al lang geleden dat ik de film gezien had.

Eindelijk op DVD (niet de NL editie), en hij blijft nog steeds even mooi. Hana-bi was één van de eerste Japanse film die ik ooit in handen kreeg, en die grotendeels de fascinatie gestart heeft.

Kitano is alles in deze film. Van geweldig getalenteerd regisseur, tot uniek charismatisch acteur. En ondertussen de editing, het verhaal en de schilderijen ook nog voor z'n rekening nemend. Dolls is voortgekomen uit de kritiek dat Kitano's films vaak te grauw waren, en ergens begrijp ik die kritiek ook wel. Iets meer kleur of contrast had de film wel goedgedaan, maar de prachtig gekadreerde shots en leuke editing maken dat makkelijk goed. Hisaishi's muziek is erg mooi, maar ook niet de man's beste werk.

De film wordt vooral gedragen door Kitano's personage, en de geweldige uitstraling die van hem uitgaat. Uiterlijk emotieloos, maar uiteindelijk toch erg makkelijk te lezen, en erg gevoelig. Iemand zei dat hij Horibe enkel een schilderspakket cadeau deed, en hem verder liet vallen, maar in werkelijkheid geeft hij Horibe's leven een nieuw doel. Zo ook neemt hij op prachtige wijze, samen met z'n vrouw, afscheid van de wereld. Hij offert zich uiteindelijk ook compleet op voor haar.

En net dat weergeven zonder overdreven sentiment, een streepje scherp geweld (maar zoals Wouter ook al aangaf, je ziet echt niks) en lekker droge humor is uniek, en typisch Kitano. De man laat zich dan nog eens omringen door een paar erg sterke acteurs (Susumu, persoonlijke favoriet en Ren Osugi).

Dit blijft een wondermooie film. Niet Kitano's beste, dat blijft voor mij overduidelijk Dolls (waar hij gelukkig de criticasters mooi de mond snoerde, en ook Hisaishi harder wist uit te pakken). Maar die 4.5* blijven zeker staan. Knap, en deden maar meer regisseurs wat Kitano deed. Eigen verhaal, zelf editen.

Ik moet dit maar weer eens een nieuwe kans geven. Vond dit Kitano's minste films. Bleef niet lang hangen zoals Zatoichi, Dolls en vooral Kikujiro dat wel deden.

Ben trouwens na het zien van de trailer ZEER benieuwd geworden naar Kitano's nieuwste: Takeshis'. Geweldige regisseur dit.

Understatement van het jaar.

Gezien de naam weer een egodocument

En dit keer ook effectief. Misschien moet je Getting Any? maar een keertje kijken, om een ander beeld te krijgen van Kitano.