Meningen

Fraaie film die ik toch echt te lang heb uitgesteld. Heeft me wel benieuwd gemaakt naar meer werk van To.

Verhaal is best ok, maar is niet echt wat me heel erg boeide. De manier waarop het in beeld is gezet om het verhaal te vertellen is dat wel. Erg stijlvol geschoten allemaal. Veel hints ook naar het Spaghetti western genre, wat ik in wel meer Aziatische films tegenkom. Toch leuk om te zien die westerse invloeden, terwijl het in Hollywood vaak andersom is en veel gebruik wordt gemaakt van de Aziatische invloeden. De shoot-outs waren echt briljant. Die deden me vaak denken aan de hoogtij dagen van John Woo. Vooral de laatste was erg tof, en ook weer erg stijlvol in beeld gebracht. Muziek was trouwens ook erg goed, en het acteerwerk sterk.

Let's Dance!

Heerlijke film met een fantastische eightees vibe. De muziek is al helemaal geweldig met Holding Out for a Hero tijdens de intense tracktor scene en Kenny Loggins liedje aan het einde zijn toch wel enkele hoogtepunten van de film, die erg veel leuke scenes kent. Wat was Chris Penn toen nog dun trouwens. Ook John Lithgow zet een geweldige rol neer. Bacon zorgt echter voor de magie op het scherm hier. Een echte feel good film

Zapte er toevallig langs en maar laten staan, en ik heb toch nog wel een aantal geslaagde grappen gezien.

Een erg standaard verhaaltje, een man krijgt wat geld in zijn bezit en iedereen wil daar een graantje van mee pikken. Wat volgt is een dag met ontmoetingen met vreemde mensen. Die gast in die rolstoel was echt hilarisch hartstikke verlamd, en dan ook nog proberen te lopen. , en daar lag ik dan ook echt in een deuk. Verder nog wel een aantal keren een kleine glimlach, maar niet meer dan dat. De uitwerking is beroerd, en het geheel nogal slecht in beeld gebracht. De acteerprestaties waren ook niets. Toch wel een film met zo af en toe leuke momenten.

2*

Door velen één van de beste Bond films bevonden, en ik kan daar zeker in meegaan.

Na Moonraker tijd om weer voeten aan de grond te zetten en te starten met een nieuwe Bond die een stuk realistischer is dan eerstgenoemde. Ik zeg realistischer aangezien het grootendeel toch geromantiseerd is. De openings scène is een beetje mwah... en geeft niet echt een goed beeld over de rest van de film, ook de titel song die velen ook een van de beste bondsongs wordt bevonden vind ik niet echt geweldig. Wel eentje die dagenlang in je hoofd blijft zitten. Gelukkig gaat het vanaf dan een heel stuk beter. Moore zet zijn rol erg goed neer, datzelfde kan niet gezegd worden van zijn tegenspeelster, die ik toch vaak irritant vond. Het heeft dankzij de nieuwe regisseur ook een upgrade gehad en heeft een donkere grauwe sfeer om zich heen. Doet de film erg goed. Het verhaal vond ik niet altijd even goed verlopen en is een beetje van de hak op de tak en verloopt af en toe net even te traag.De badguys komen ook niet echt bad-ass over. Daar tegenover staan wel een aantal fenomenale Bond actie scènes. Het ski moment is om je vingers bij af te likken. De momenten zijn spectaclair en ontzettend spannend. De Bond met de meeste actie scènes tot nu toe doet dan ook waar deze film voor bedoeld is. For Your Eyes Only is gewoon topvermaak!

4*

Ik heb toch wel genoten van deze film,en is me 100% meegevallen.

Verhaal is niet echt origineel maar in een film met Li en Chan draait het daar niet om daar draait het om de gevechten.En die bevat The Forbidden Kingdom genoeg, vooral het gevecht tussen Jet en Jackie ziet er super uit.De film is af en toe wel een beetje kinderachtig om na een paar minuten weer over te springen op een meer volwassener emotionele scene.Daar weet Minkoff niet echt een goede balans in te vinden en haalt het niveau ook wat omlaag.Gewoon zondagmiddag materiaal,maar verder blijft het gewoon een leuke film om een keertje te kijken.

3*

In Cast Away bleken Zemeckis en Hanks opnieuw een gouden duo te zijn, maar lieten dit voor het eerst in Forrest Gump zien.

Forrest Gump is een typisch voorbeeld van movie magic. Ik weet niet waarom, maar deze film weet me toch keer op keer weer te raken. Hanks weet je met zijn spel volledig de film in te zuigen. Het duurt af en toe net wat te lang bij de scènes, en niet elk stukje is even interessant. Soms voelt de film wat fragmentatisch aan, maar wat een genot om naar het levensverhaal van Gump te kijken. De film is echt een emotionele rollercoaster, het ene moment raak je ontroerd, het andere moment moet je lachen. De cohesie tussen drama en humor werkt hierin perfect. Acteerwerk is van een hoog niveau, en zeker van de heren Hanks en Sinise. CGI is werkelijk verbluffend en de film is srak geregisseerd. Er is echter een element wat deze film naar dat niveau tilt dat je op sommige momenten echt een brok in je keel krijgt en dat is de wonderschone muziek van Silvestri.

Ik kon me Fortress herinneren als een geweldig aktie spektakel, maar viel bij herziening na een heel aantal ajren toch wel een beetje tegen.

Best een vermakelijke film, alleen gebeurt er niet zo veel in.De spanning is ook niet altijd even goed aanwezig.Het verhaal raast wel lekker door en wordt met een lekkere vaart verteld.Op de een of andere manier heb ik ook gewoon een zwak voor Christopher Lambert, dus dat maakt de film voor mij ook al heel genietbaar.Maar ook Kurtwood Smith en Combs doen het erg lekker.De actie die er inzit is lekker hard en bloederig.De setting is erg leuk.Ook voor die tijd goede special effects.De film stijgt daar net even iets boven de middelmaat uit.

3*

The Fountain is een film die ik er lang links van me heb laten liggen, omdat ik dacht dat het niks voor mij zou zijn.Gezien mijn smaakontwikkeling op gebied van film sinds ik hier op MM ben gekomen toch maar een kans gegeven.En ik was overdonderd.

Vanaf het eerste moment dat de film begint word je meteen in het verhaal gebracht, zonder dan ook maar enige introductie van de karakters of wat er nu aan de hand is.Daardoor kon ik me zeker in het begin moeilijk indentificeren met de karakters.Gaandeweg veranderde dat wel wat door de super acteer prestatie van Jackman en ook een hele goede Weisz.Dat is niet het enige want Aronofsky vuurt vanaf het begin van The Fountain een salvo aan prachtige shots af.Visueel ziet het er allemaal verbluffend mooi uit.Heerlijk zweverig camera werk, veel shots van boven genomen met ook bijna altijd iets ronds in het shot.En erg mooie effecten

De plot is toch wel een erg mooi verhaal omheen gebouwd waarbij ik eingelijk alledrie de de tijdspannes erg intrigerende vond.Het slot is ook erg mooi gedaan als die ster dan ontploft en hier nemen de effecten het even over om de kijker helemaal verblufd te doen staan.
Helaas bleef ik op het laatst nog even met te veel vragen zitten om een hoger cijfer te geven.The Fountain wil ik dan zeker nog wel een keer zien, en misschien dat ik er dan nog meer mee kan om eventueel een hogere waardering eruit te halen.
Ik ben benieuwd wat een herziening van Requiem for a Dream na een aantal jaren nu gaat doen.Voorlopig,

een dikke 4*

Ambitieus project van Winans (Ink). Misschien wel iets te ambitieus.

The Frame duurt te lang. Er is niks mis met een speelduur van ruim 2 uur, maar dan moet het wel interessant blijven. Dat lukt in deze film niet helemaal. Het kent een erg vreemde balans. The Frame zit tjokvol met fantastische ideeën. En daarin raakt Winans het spoor een beetje kwijt. Hij probeert zoveel in deze film te stoppen en verslikt zich daar een beetje in. En waar hij zich vooral een beetje in verslikt is dat hij de drama iets te lang laat door denderen waardoor karakter ontwikkeling een beetje overkill wordt en je de focus op de rest van de film een beetje verliest. Het komt dus allemaal een beetje traag op gang. Maar gelukkig zijn er tussen de wat uitgerekte scenes door toch ook genoeg fijne momenten te ontdekken. Zoals gezegd zitten er zoveel elementen in. Ook kun je er veel onderliggende thema's in terugvinden.

Het is moeilijk om echt iets over het verhaal te vertellen, daar dit behoorlijk spoiler gevoelig is. Bij elk detail wat ik over het verhaal kan vertellen kan al een groot plotpunt van de film weggeven. Wel is het verhaal tot in de puntjes uitgewerkt en wordt niets aan het toeval overgelaten. Het zijn in deze film ook meer de kleine elementen die het meest tot je doordringen. Alleen naar "the big picture" kijken in deze film helpt je niet veel verder.

Filmtechnisch is er fantastisch werk geleverd waarin vooral de erg sterke editing aandacht naar zich toe trekt. Effecten zijn, gezien het budget, van een goed niveau. Na de sterke score van Ink weet Winans met zijn muziek opnieuw iets fantastisch te laten horen. Verder is het acteerwerk dik in orde. Vooral de twee hoofdrolspelers komen in dit toch wel bizarre verhaal ontzettend overtuigend over.

Is The Frame dan een slechte film. Nee zeer zeker niet. Het is nu meer een experiment waarin de balans iets aangescherpt had kunnen worden. Was dat zo geweest dan had ik deze film briljant willen noemen.

In Van Helsing van Stephen Sommers wordt er al een ode aan de oude Universal monster gegeven, maar nu dan ook eindelijk echt zo'n klassieker gezien, en het is me zeker niet tegen gevallen.

Hoewel de beelden en de effecten wat zijn verouder en het in deze dagen niet echt horror meer genoemd kan worden, weet Frankenstein toch nog wel te boeien. Verhaal is best goed, en vooral in het begin is het genieten geblazen. Ook een aantal dialogen is best goed. Het begin is even doorkomen, maar als het verhaal dan echt begint, en dat is vrij snel, wordt het echt leuk. Natuurlijk is de opstanding het meest memorabele met de woorden "It's alive". Mooi design ook van het laboratorium. Frankenstein ziet er zeker gezien de technieken van toen erg goed uit, maar het is aan Boris Karloff te danken dat het zo'n succes is. Hij is gewoon dé enige en eerste Frankenstein monster. Zijn aanwezigheid en zijn spel zorgen er voor dat het genieten blijft.

Na de wending in het verhaal wordt het toch wel iets minder. Het verhaal loopt niet zo lekker meer en dat is toch wel een beetje storend gezien het niveau van de eerste helft. Toch maakt de climax weer een hoop goed. Overall is het niet heel hoogstaand, iniedergeval niet zoals ik verwacht had. Soms wat saaie momenten erdoor, maar door de korte speelduur is dat ook zo weer voorbij.

Erg leuk, maar niet heel speciaal.

3*

Freaks maar eens herzien. Een film die ik hier ontdekt heb.

Meer dan een rariteiten kabinet is het eigenlijk niet. De film voelt dan ook aan als een exploitatie van een aantal vreemd uitziende mensen dan een echte film. Choquerend en eng is het vandaag de dag zeker niet meer. Het verhaal heeft verder weinig om het lijf, en het gaat dan vooral om het kijken naar een aantal leuke en vreemde misvormde karakters. De onderlinge verhoudingen komen af en toe goed uit de verf, maar vaak is het toch net niet. Je blijft de film wel met enige verbazing kijken, want je wilt weten hoe het verder gaat. Gelukkig is de speelduur ook niet lang en blijft het een leuke zit. Wel een aantal leuke dialogen en een erg memorabele quote komen er voorbij, verder is het niet heel erg bijzonder.

3*

Fresh heeft niet helemaal mijn honger gestild.

Komt voornamelijk doordat het vrij snel in de film al duidelijk is wat er gaande is en is het mysterie rondom Stan's personage compleet verdwenen. Voor een grotere schok van wat er gaande is, had de regisseur iets meer de tijd mogen nemen.

Je wilt meer. Meer gore, meer spanning, meer van de relatie tussen Jones en Stan. Verder is het een prima film. Maar er zit niet genoeg in om je een voldaan gevoel te geven. Acteerwerk van zowel Stan als Jones is heel goed en de soundtrack ligt ook nog eens fijn in het gehoor.

Het is bijna oktober, dat betekent de maand van Halloween. Een tijd waarin er weer flink op los gegriezeld mag worden. En hoe kun je dat nu beter doen dan weer eens een aantal iconische horror reeksen op te zetten. De Halloween reeks heb ik al een keer gedaan en het is dan een kleine stap naar de Friday reeks. Een reeks die inspiratie heeft gehaald uit Halloween.

"First and last stop: Camp Crystal Lake"

Duidelijk geinspireerd door de eerste Halloween is Friday the 13th ook zo'n typisch voorbeeld van the right movie at the right time. Dit is wat het publiek rond die tijd graag wilde. Een groep tieners opgejaagd door een niets ontziende killer.

Voor een slasher met een aardige bodycount heeft de film een wel erg trage opbouw. Het oninteressante gedoe rondom de tieners sleept net wat te lang voort. Toch is het als geheel gewoon erg sfeervol gebracht. De setting is perfect, het is onzettend sfeervol geschoten en de trage opbouw zorgt voor een grotere pay-off als het moorden dan echt begint.

En de moorden zien er allen zeer verzorgd uit. De slachtoffers leggen allen op een inventieve manier het loodje. Ook daarbij is de gecreëerde spanning en sfeer erg belangrijk. Het word dusdanig goed opgebouwd dat het bijna niet meer uit te houden is om daarna erg sterk op te komen met een fantastisch ontknoping van een bepaalde scene.

Er zijn twee elementen die Friday the 13th zo iconisch maken (of eigenlijk toch 3?) Dat zijn de vele kills in een geweldige setting, de legende van Jason en de pay-off aan het einde waarin duidelijk wordt dat de moordenaar Jason's moeder is . Een fantastische zet waarin deze film zich onderscheid van de rest van de full-blown slashers.

Qua verhaal is het allemaal niet heel hoogstaand. Maar tegen het eind tilt de climax deze film gewoon naar een hoger niveau. Dit is het begin van een reeks waarin het net allemaal even anders gaat dan je zou verwachten, en de legende van Crystal Lake is geboren.

Nispel heeft met zijn grimmige Texas Chainsaw Massacre bewezen een goede remake te kunnen maken. Ik was dan ook erg benieuwd naar wat hij zou gaan doen met Friday the 13th. Nu is de originele reeks ook niet heel hoogstaand, maar die zijn gewoon erg vermakelijk.

Wat ik hier erg miste was die typische heerlijke campy eightees sfeertje die de eerste acht delen van de serie wel hadden. Ik vond het geheel zelfs behoorlijk sfeerloos. Het verhaal wat om de moorden heen is verzonnen is daar ook alleen maar om bedoelt. Met de bodycount zat het zeker goed in de film. Er komen heel wat tieners (geacteerd door mensen die 25-30 lijken) op een gruwelijke manier om het leven. De manieren om te sterven wordt weinig mee gedaan of het wordt duf en/of erg rommelig in beeld gebracht. Erg jammer, want daarom wil je een film als deze graag zien. Het acteerwerk was al helemaal niet denderend, als enige was de acteur die Jason speelde lekker bezig. Hij zet de killer met het hoogste bodycount in de geschiedenis van de film op een heerlijke manier neer. Bruut, sluw en erg drijgend. Verder een film die leuk is om een keertje te hebben gezien, maar op de serie helemaal niets toevoegd. Liever had ik dan nog een remake gezien die net als Nispels TCM dicht bij het origineel kwam. Gemiste kans.

2*

Vermakelijke herhaling en voortzetting.

De legende van Jason wordt uitgebreid. Een fijne gestalte, al kennen we Jason in dit deel niet zoals de meeste mensen een beeld vormen bij zijn karakter en dat is natuurlijk met hockey masker.

Daarnaast komt hij soms wel erg knullig uit de hoek. Er gaat iets minder dreiging uit van zijn karakter. Dat maakt dat er in dit deel een stuk minder aan spanning te vinden is. Er wordt te weinig van het stalken gebruik gemaakt.

Verder is de sfeer natuurlijk weer geweldig. Het kamp sfeertje heeft het gewoon. En dat wordt alleen maar beter naarmate de film vordert. Verhaal is natuurlijk nergens echt hoogstaand en kent jammer genoeg niet veel verassingen meer. Het begin en het einde konden daarin ook niet heel veel doen.

Wat overblijft is een film met een wat lompe/klungelige moordenaar in een heerlijke setting die wel een hele hoop leuke kills veroorzaakt. Want daarin slaagt de film wel, een hoge fun factor neerzetten.

Misschien wel het meest cheesy deel uit de serie.

Mede dankzij de score. Heerlijk fout. Na en korte recap uit het vorige deel krijgen we toch een van de leukere opening scenes uit de hele serie. Het valt vooral op dat het tempo een stuk hoger ligt dan de twee voorgangers. Toch wel een goede vooruitgang.

Verhaal is wel erg ondergeschikt aan de vele leuke kills al worden er wel er wel wat karige pogingen gedaan om er iets in te brengen, de flashback scene van het hoofdpersonage, subplot met de foute motorbende. Al ben je eerstgenoemde scene na een paar tellen echter alweer vergeten en kun je je weer richten op het vermaak wat dit deel bied.

Sfeer is helaas een beetje minder. Ik miste hier wat het kamperen sfeertje. Daar tegenover staat natuurlijk wel dat Jason in dit deel echt het uiterlijk krijgt wat iedereen van deze serie kent.

Part III is misschien een beetje een raar deel binnen de serie, maar mede dankzij het hoge camp gehalte, het begin, de vele leuke kills, het masker en toch ook wel het sterke einde een erg degelijk deel.

De eerste Friday the 13th film die ik zag. Helaas is het niet meer zo goed als ik me herinner.

Ik vind dat telekinese aspect wel leuk. Al gaat het tegen het eind dan echt wel een beetje mis. Dit zevende deel uit de reeks heeft behoorlijk lang nodig om op gang te komen. Om uiteindelijk met wel erg middelmatige kills te komen. Die eerste kill aan het begin is wel briljant trouwens. Verder gebeurt er de gehele film vrij weinig en is Jason een schim van wat hij ooit was. Nergens straalt hij enige dreiging uit en komt zelfs wat klungelig over. De sfeer is ook een stuk minder hier. Het is alsof de makers wisten dat de reeks nu wel een beetje doodgebloed was.

The New Blood bevat nog een enkel leuk momentje. Maar het lijken vooral de laatste stuiptrekkingen van de reeks.

Start spreading the news. Jason is terug...... alweer.

Het zesde deel zat dan nog wel vol vermaak, maar daar was al een klein beetje zichtbaar dat men inspiratie miste om er nog echt iets leuks van te maken. Waar eerdere delen aan het einde heel sterk waren, is dat in de delen er na niet echt aan de orde. Na het zevende deel leek de serie te zijn doodgebloed. Maar ze laten Jason nog een keer terug komen om af te rekenen met nog meer tieners. En dat is ook zo'n beetje het enige waar deze film nog wat bied. Jason Takes Manhattan bevat een behoorlijk hoge bodycount en tevens wat leuke kills. De scenes op de boot zijn dan nog het leukste. Eenmaal in Manhattan is het dan echt afgelopen. Er zit niet meer in, het is op. Toch wel een klein beetje jammer dat Paramount het dan zo wil laten eindigen. New Line neemt het stokje hierna over om hun draai aan de Jason saga te geven.

Niets loopt echt lekker in dit achtste deel. En die tongue in cheeck momenten helpen daar al helemaal niet in mee. Manhattan werd net even wat te veel voor Jason.

Een film die echt gered wordt door het einde en een aantal erg leuke kills.

Want verder heeft A New Beginning vrij weinig te bieden. Ten eerste mist die fantastische sfeer die in de eerste vier delen zo goed naar voren komt hier heel erg. En daar drijven de films heel erg op. Ik heb het al in mijn reviews van de vorige delen aangehaald. Dat hele kampeer sfeertje heeft het gewoon. Het vijfde deel uit deze slasher reeks heeft daar vrij weinig van. Het is al niet het sterkste punt van deze serie, maar hier krijg je wel heel erg weinig binding met de personages. En buiten het einde om, wordt er wel heel weinig moeite in het verhaal gestoken.

Wat rest zijn natuurlijk wel weer de erg leuke kills, waarvan we toch weinig te zien krijgen en vooral de momenten na de moorden te zien te krijgen. En dat einde. toch wel een gewaagde zet. Maar het werkt wel. En ik durf het zelfs een van de beste eindes uit de Friday reeks te noemen.

Ook dit vijfde deel uit deze erg steady reeks is vermakelijk.

The Final Chapter?

Nog lang niet. Misschien toen der tijd wel de opzet om dit als laatste deel te laten doorgaan maar waarschijnlijk zag Paramount er destijds nog brood in om de serie weer nieuw leven in te blazen na dit erg leuke deel.

Een goede zet om het wel weer in een zomerhuisje aan een meer te laten afspelen. Daar schuilt ook wel een beetje de kracht van deze serie. De setting is gewoon erg tof. Gooi daar een cast in wat als "cannon fodder" dient en het is genieten beblazen. Leuk trouwens om Feldman en Glover in deze serie te zien. Tempo van dit vierde deel is wel weer een stukje trager en heeft toch wel een beetje last van de ietwat trage opbouw. Daarom is er nog vrij weinig te genieten in de eerste helft van de film en is de opbouw iets minder geslaagd. Iets wat een beetje een zwakte van de reeks is. Verder weet Zito de spanningboog niet echt vast te houden. Daarom is het in dit deel gewoon wachten tot het moorden begint.

En gelukkig zit het daarmee wel goed. In deze film wordt de Jason opnieuw, en zelfs nog beter, neergezet zoals we hem graag willen zien. Al is het nog niet zo zoals in het zesde maar dat is alvast op de zaken vooruit lopen. Erg uiteenlopende kills die er door de effecten van Savini erg hoogwaardig uitzien. Er is te zien waar het meeste budget van de film in zit. Als het moorden begint gaat ook ineens het tempo een stukje omhoog en loopt dit alles uit op een zeer bevredigende climax/einde.

Wat trouwens ook wel eens genoemd mag worden zijn de scores van Friday's vaste waarde Manfredini. Zorgt toch iedere keer weer dat de sfeer een stuk verhoogt wordt met zijn iedere keer weer zeer verzorgde scores.

Misschien weer iets minder dan de drie voorgangers qua opbouw maar des te sterker komt de film terug in de tweede helft en zorgt er vooral door de kills en de make up voor dat The Final Chapter een erg sterk deel is geworden en terecht geliefd door vele fans van de serie.

Een heerlijke mix tussen horror, fantasie en humor.

Toch wel een van mijn favoriete films uit de negentiger jaren. Erg sfeervolle art direction, heerlijke camerashots en een goede score van Elfman. De mix tussen spoken, humor, horror, fantasie is meer dan geslaagd. Verhaal is erg goed en de acteurs hebben er duidelijk plezier in. Busey en Combs leveren geweldig werk. Ook de moeder uit E.T. zien we eens van een heel andere kant. Effecten zien er allemaal erg goed uit, al zijn sommige scènes wel wat verouderd, maar door het verhaal en de heerlijke sfeer en setting prik je daar gemakkelijk doorheen. Ook weer een oefening voor Jacksons' LotR trilogie en tevens heeft deze film gezorgd voor de geboorte van Weta Digital, een studio met toendertijd een paar pc's en nu vooraanstaand op het gebied van CGI.

Horror film met een duidelijke kritiek op de vervuiling van het milieu.

De moraal ligt er dik bovenop, maar dat maakt Frogs er niet minder leuk op. Echt super spannend wordt het nergens en het acteerwerk laat nog wel wat afweten. Had trouwens niet door dat ik de hele tijd al naar Sam Elliot zat te kijken. Als geheel af en toe erg creepy, wat vooral komt door de meestal glibberige wezens die achter de personages aanzitten. Zo heb ik een hekel aan slangen, dus daar begon ik wel de kriebels van te krijgen. Leuk vermaak voor een keertje, maar geen hoogvlieger in het genre.

3*

Erg vermakelijk.

De film begint erg leuk. Travolta speelt een geweldig leuke rol die hem op het lijf geschreven is. Ook de rest van de cast doet het aardig, maar het is dan toch echt Travolta die de film naar een hoger niveau trekt. Het tempo is moordend, zoals we van de regisseur gewend zijn. Ik weet niet hoeveel doden er wel niet vallen in alleen al het eerste half uur. Daarnaast zijn de shoot-outs fraai in beeld gezet. Na het uur gaat het tempo aanzienlijk naar beneden en lijkt de inspiratie wat op te raken. De film verzand in niets meer dan een standaard terroristen filmpje met een erg cliché einde. Had toch net iets meer in gezeten nog.

Niet zo goed als Dr. No maar nog steeds erg goed en heel leuk gemaakt.

Sean Connery zet een nog charismatischere rol neer als de Britse geheim agent.Hij laat hier nog beter zien dat hij Bond is.Je ziet meteen dat het budget voor deze film toch een stukje hoger was.De actie scènes zien er wat grootser uit en zijn ook meer aanwezig.Al komt het nog wel erg houterig over allemaal.Het spionage aspect blijft in deze film ook nog goed behouden.Helaas bleef het verhaal mij niet zo boeien in deze 2e Bond film.Erg leuk is de introductie van Blofeld, maar de rest van de badguys vond ik totaal niet drijgend overkomen en dan heb ik het vooral over dat oude vrouwtje de laatste scène als dat mesje uit haar schoen komt en ze doet zo raar met haar voet vond ik eerder lachwekkend dan dreigend.Shaw vond ik dan wel weer erg sterk als Grant.Bey is een leuke toevoeging, en de Bond-girl vind ik echt een van de mooisten uit de hele reeks.

De muziek vond ik ook niet erg mooi.Het FRWL theme vond ik wel heel goed, maar de muziek die in de actie momenten gespeelt word, om het allemaal een beetje vlotter te maken vond ik erg irritant.De background fotografie vond ik op momenten ook wel erg duidelijk, ik begrijp dat de middelen in die tijd er nog niet waren, maar dat had mijn inziens wel een stukje beter gekund.

Al met al toch weer een hele fijne Bond en het duo Connery/Young komt weer goed uit de verf.Haalt echter net niet het niveau von Dr. No

3.5*

Weer een Franse Horror van de bovenste plank.

Na het zien van À l'Intérieur ben ik deze film met niet zulke hoge verwachtingen gaan kijken,wat kan dat einde nog overtreffen.Maar ik was helemaal verrast bij het zien van deze Frontiere(s).

Het verhaal vond ik ietwat langzaam opgang komen maar als het dan begint gaat het ook in een sneltrein vaart door met enkele,voor echte horror-liefhebbers,lekkere ranzige en bloederige scenes.Het verhaal stelt niet echt heel veel voor en is ook al wat vaker gedaan,maar daar gaat het in een film als deze ook niet echt om.

En ook mijn complimenten voor het geweldige camera werk en de editing waardoor het hele gebeuren lekker chaotisch in beeld wordt gebracht,wat bij deze film goed past.De belichting is ook subliem en brengt echt een creepy sfeertje over.

Van mij mogen er zeker meer van dit soort films uit Frankrijk komen.

4.5*

Fijne Disney.

Disney is weer goed bezig na het geweldige Tangled. Ik had weer hoop dat Disney weer terug op het oude niveau was. Frozen en Wreck It Ralph komen niet aan dat niveau maar de magie lijkt wel weer terug te zijn bij Disney.

Frozen heeft best een leuk verhaal naar het sprookje De Sneeuwkoningin van Hans Christian Andersen. Maar de film moet het meer hebben van de personages en de situaties. Anna en Kristof zijn dan nog het leukste. Elsa is misschien het minst leuke, al heeft ze zeker haar momenten. Olaf en Sven als sidekicks zijn best leuk, maar er zijn zeker betere te vinden in de Disney geschiedenis. Het avontuur van het zoeken naar Elsa is erg leuk gedaan, maar ook de rest er omheen doet zijn werk goed. Fijn ook dat de setting zich in afspeelt in Noorwegen. Frozen bevat veel muziek en het bekendste nummer is natuurlijk "Let it Go". Niet het beste nummer. Het nummer wat het beste werkt is "Do You Want to Build a Snowman". Prachtig hoe in zo'n kort, klein liedje zoveel emoties worden opgeroepen. Erg mooi gedaan. Ook het nummer van Olaf is erg leuk.

Animatie is schitterend. Veel pracht en praal komt er voorbij in enkele scenes. Maar het mooiste is als er natuurlijk de magie aan te pas komt. Ook de sneeuwlandschappen zijn erg mooi gedaan en ook de interactie met de personages en de sneeuw ziet er geloofwaardig uit. Maar ook reflecties in bijvoorbeeld de vloeren van het kasteel zien er erg goed uit. Verder is de voice casting erg goed, de muziek mooi en het geluid is fantastisch.

Komt een aantal keren erg dicht in de buurt van het niveau van de grote Disney klassiekers, maar komt er gewoon net niet aan. Wel zorgt Frozen natuurlijk voor erg veel vermaak en is er genoeg pracht en praal aanwezig om je aan te vergapen.

Rauwe realistische film die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat.

Het uitzichtloze bestaan van de jongens is goed in beeld gebracht. Het duurt dan ook maar even voor je echt in de film zit. De regisseur laat het geheel lekker over je heen denderen. Af en toe erg harde momenten, en ook wat minder harde momenten. Ook zit er een beetje humor in verwerkt, vooral het moment als ze de muur over willen is best grappig. Verder valt er niet veel te lachen en verliest de regisseur nooit de essentie van de film uit het oog. Acteerwerk is van een hoog niveau en komt erg naturel over. Het einde is imponerend en blijft nog lang na denderen in je hoofd.

4*

Een stijlvolle actiefilm weer van To. De tweede film van To voor mij. Het verhaal weet constant te boeien, de actiemomenten zien er verzorgd en erg mooi uit. Ik moet echt eens wat meer van To kijken.

Full Metal Jacket. De eerste Kubrick film die ik zag en ook degene die ik het vaakst heb gezien.

De film is dit keer ook weer opgebouwd in een aantal segmenten. Het eerste deel. Mannen worden geschapen tot ware vechtmachines en worden gestript van elk stukje menselijkheid wat ze bezitten. Hun meest basic taak is moorden. Hun instructeur zal daar voor zorgen en gebruikt daar alle middelen voor. Zowel fysiek als mentaal worden de mannen klaargestoomd voor oorlog. Niet iedereen kan dat aan en vooral het personage van D'Onofrio's personage heeft het zwaar te verduren onder Hartman. Het personage wat het eerste deel zo goed maakt. Als R. Lee Ermey niet de rol had overgenomen was het ook lang niet zo goed geworden denk ik. Wat een geweldige prestatie. Hoewel het eerste deel zeker erg serieus is, kruipt er toch een erg bizar gevoel voor humor in door de teksten die Hartman uitkraamt. Ik weet niet of dat zo bedoeld is, maar het werk goed in combinatie met de visie die Kubrick op de Marine Corps heeft. De trainingen zelf zijn leuk om te volgen. Ook de climax van dit deel is ontzettend sterk. Echt een typische Kubrick scene.

Het tweede deel vind ik zelf het sterkste. Het laat de langzame afzakking tot moordenaars zien. In het begin is er nog wel de tweestrijd die in Joker woed. Maar langzaam aan wordt de tol die oorlog eist zichtbaar en beginnen de mannen steeds meer los te raken van de realiteit en hun menselijkheid, wat weer leidt tot onacceptabel gedrag. Joker wordt daarin ook meegetrokken en leid tot de tweede geweldige climax in de film, gevolgd door een geweldig einde waarin de visie die Kubrick heeft op de mensheid heel erg duidelijk naar voren komt.

De oorlog is op een geweldige manier in beeld gebracht. Veel is geschoten tijdens "magic hour". Iets wat heel erg veel bijdraagt aan hetgeen de film wil overbrengen en de sfeer. Ook de manier waarop veel in beeld is gebracht in perfecte symmetrie wat de tweestrijd in de mens nog meer versterkt. Het camerawerk is van een zeer hoog niveau en bloedmooi. De score en de muziek passen perfect bij de film. Design is geweldig. Fantastisch hoe ze Engeland hebben omgetoverd tot Vietnam. De regie van Kubrick is gewoon perfect. Deze man vergde veel van de mensen die met hem samenwerkten, maar vergde nog meer van zichzelf door constant een perfecte film te willen afleveren. Of je het nu goed vind of niet, je kunt niet ontkennen dat Kubrick een van de groten der aarde was.

Acteerwerk is erg sterk. Door zijn manier van omgaan met zijn acteurs en actrices en door take na take na take te filmen weet hij het beste uit zijn acteurs te halen. En ook hier is dat goed gelukt. Casting is ook perfect. R. Lee Ermey valt dan nog het meest op. Oorspronkelijk niet gecast voor de rol, heeft hij die zich wel helemaal eigen gemaakt. D'Onofrio die nog geen of weinig ervaring had doet het fantastisch. Modine is sterk doordat je hem niet meteen als vechtmachine ziet. De rest van de cast haalt ook het beste uit zichzelf.

Ook in het oorlog genre weet Kubrick iets geweldigs te maken. Jaren na misschien wel de ultieme oorlog film Apocalypse Now, maakt hij met Full Metal Jacket een film die daar niet voor onderdoet.

Disney is nog steeds op de goede weg.

Na het verschrikkelijke Three Caballero's en Saludos Amigos, wist Disney zich wat te herstellen met Make Mine Music. Maar dan meer met mooie animaties dan het vertellen van een echt verhaal, hetgeen waar Disney bekend mee is geworden en in al die jaren daarna tot een succesformule heeft gemaakt.

In Fun and Fancy Free zijn gelukkig weer verhalen terug te vinden. Helaas nog niet echt op een hoog niveau en het mist ook die echte Disney magie. Toch worden de verhalen op een erg leuke manier aan ons vertelt. Het verhaal van Bongo deed me wat aan Dumbo denken. Erg aandoenlijk. Ook de animatie is hierin erg mooi. Maar het is vooral het verhaal van Mickey, Goofy en Donald die hier de show steelt. Goede animatie, een erg leuk verhaal en een zeer goede verteller.

Helaas mist het dus die echt Disney magie. Maar Fun and Fancy Free is toch wel weer een stuk beter en leuker dan zijn voorganger.

"Do you have it in you to make it epic"

George Miller had het zeker in zich. Bijna tien jaar na Fury Road, een van de beste actie/achtervolging films ooit gemaakt, breidt hij de wereld van de "Wastelands" meer uit in Furiosa.

Een van de keuzes die Miller heeft gemaakt in het vertellen van het verhaal van Furiosa, is in de structuur van het verhaal. Het neemt zijn tijd, er zit meer plot dan actie. Dat maakt dit deel een verfrissend hoofdstuk in de Mad Max saga. Miller herhaalt zichzelf niet door Fury Road part 2 te maken maar vertelt een compleet nieuw verhaal. En episch is het zeker.

We volgen Furiosa vanaf dat ze een is en ontvoerd wordt door aanhangers van warlord Dr. Dementus. Vanaf hier zien we Furiosa transformeren in het bad-ass personage wat ze is. De casting hierin is perfect. Anya Taylor Joy maakt zich Furiosa helemaal eigen. Maar neemt ook enkele trekjes mee die Theron het personage heeft mee gegeven vanuit Fury Road. Maar de beste castingkeuze voor mij is toch wel Chris Hemsworth als Dementus. Wat een genot om hem een compleet geschift en slecht perosonage te zien spelen. Hij doet stinkend zijn best om zijn personage tot leven te brengen en doet dat overtuigend en met duidelijk veel plezier.

Visueel is dit niet meer dan geweldig. The wideshots van de woestijn en de fury road zien er fantastisch uit. De kleuren, die identiek zijn aan die uit Fury Road, spatten van het scherm. Er zitten niet zoveel actiescenes in de film. Maar de scenes die we voorgeschoteld krijgen, zijn het meer dan waard. Je kunt het aan Miller overlaten om een epische actie scene in beeld te brengen. Met zijn 79 jaar laat hij de oude en nieuwe generatie nog even zien hoe het moet. Het ding waar ik wel wat problemen mee had is de vele aanwezige CGI. Deze waren in Fury Road een ondersteunende factor en is de actie veelal "in camera" gedaan. Hier is dat niet het geval en leunt hij veel meer op de CGI. En die shots zien er niet allemaal even goed uit. En dat doet wel afbreuk aan de film.

Overall was dit weer een geweldige belevenis. Buiten de visual effects om is dit weer een magistrale film van Miller en zeker het label Mad Max waardig.

Als je grote franchises zou moeten opnoemen is de Fast serie een van de laatsten de je zou noemen naast groten als Harry Potter, James Bond, Star Wars, Transformers enz. Toch zit de "all about family" franchise toch alweer aan zijn zevende deel. En ook nog eens het beste en meest succesvolle deel uit de reeks. Al is dat ook mede door de te vroege dood van Walker. Een heerlijk actie extravaganza, een leuk verhaaltje, geweldige locaties die zich kunnen meten met Mission: Impossible en James Bond, coole good en bad guys en Kurt Russell. Een reeks die klein begon en met het deel beter en grootser wordt.