Janghwa, Hongryeon (2003)

De Aziatische horror haalt haar inspiratie wel meer uit oude folklore. Het verhaal van A Tale of Two Sisters is niet zo eenvoudig, toch niet richting plot. Maar het geeft wat uitdaging en doet je toch even nadenken tegenover de Hollywood tegenhangers waar je al vrij snel ziet hoe het in elkaar zit.

Regisseur Kim Jee-woon weet vooral sfeer op te bouwen. Niet alleen de nodige schrikmomenten, maar ook voldoende spanning. Heerlijke muziek trouwens en een mooie setting. Ondertussen al 20 jaar oud, maar nog geen minuut gedateerd. Een indrukwekkende film die door het complexe plot mij wat van de echte top houdt, maar ik zeker kan waarderen.

Mysterieuze, spannende Aziatische horror die buiten twee of drie scènes niet het pad volgt van films zoals The Ring of Ju-On. De film heeft een meesterlijk geënsceneerde gruwel gebaseerd op een Koreaans folkloristisch verhaal.

Vrij origineel met een paar enge momenten. 7,5/10

De sfeerschepping is vooral effectief in de eerste helft van de film. Een speelduur van twee uur was me echter te lang voor het voorgeschotelde verhaal. Het werd me te langdradig en de aandacht verslapte - wat dodelijk is voor een horror. Geen topscore dus maar niettemin wel verdienstelijke film.

Mijn 4e film van Jee-Woon Kim en voor het grootste deel was het best genietbaar. Er zit snel een onderhuidse spanning in de film, al mocht het nog wel iets intenser zijn. Er wordt aanvankelijk met bovennatuurlijke elementen gespeeld, wat een aantal betere scènes oplevert, zoals de droom van één van de meisjes met de Ringu-achtige vrouw.

Alleen is het jammer dat de film dan een draai neemt met de onthulling dat Su-mi een identiteitscrisis doormaakt. Het laatste deel van de film wordt op die manier te uitleggerig wat de goede opbouw teniet doet.

Beetje jammer, want anders zat er een hogere score in, maar een 3* kan ik er nog net aan geven.

3*