Janghwa, Hongryeon (2003)

Juist ja. Zowat helemaal wat ik van de film verwacht had.

Uiterst mooi vorm gegeven, mooie shots, mooie decors, paar lekker drukkende momenten en een persoonlijke fetish van me : Aziatisch haar (vooral dan bij de dames). Alles perfect afgewerkt en een 4.5* totdat ...

... men het einde zag naderen, en het nodig vond om plots met allerlei theoriën op de proppen te komen, en alle "lose ends" weg te werken. Iets wat voor mij persoonlijk de meeste Aziatische horrorfilm alsnog van hogere scores weghoudt. In films als deze komt voor mij veel spanning en tension van het bovennatuurlijke. Je weet dat het niet kan, maar toch gebeurt het ... Ik vind het dan ook altijd een enorme anti-climax wanneer er zo nodig weer een iet of wat logische verklaring wordt gezocht voor de fenomenen die zich voordoen. Deze doet er nog een schepje bovenop, en slaat zowaar een paar eindes bij elkaar, allemaal al eerder gezien of gehoord. Een einde als bij Audition ligt me dan ook veel meer ... opener, meer loose ends, meer verwarring. Een minpunt dat op zich niet al te veel invloed heeft op m'n score, maar toch gaat er een halve ster af.

4* voor een zeer stijlvolle, mooie Aziatische suspense film, met een ietwat jammerlijk einde.

De film was dan misschien totaal anders dan ik in het begin had verwacht, toch viel de film mij eigenlijk niet echt tegen.

De film heeft een prachtige duistere sfeer, mooie setting en uitstekende muziek, die voor nóg meer sfeer wist te zorgen. Ook het acteerwerk was prima in orde en er waren ook een paar erg effectieve en kippenvel- bezorgende schrikmomenten aanwezig ...

Enige nadeel vond ik echter dat de film op sommige momenten net ietsjes té traag was en dit maakte het mogelijk dat ik zo heel nu en dan mijn aandacht bij de film verloor.

Maar verder vond ik Janghwa, Hongryeon een erg goed geslaagd stukje horror- drama.

***1/2

verhoogd naar 5* deze film blijft mij toch erg bij... vooral omdat het niet om de horror gaat maar om het hele verhaal erachter een aziatische horrorfilm die ver boven ringu, ju-on en de rest uitsteekt daarnaast is deze film ook prachtig gefilmd en geen moment saai! voor ji-woon kim

Bizarre filmbeleving. Gingen mijn oogjes een aantal keren toe van het hemeltergende tempo (dit heeft weinig meer met sfeer opbouwen te maken, dit is ronduit saai), schrok ik van diverse verwikkelingen toch weer wakker. Hierdoor snapte ik er uiteraard geen jota meer van naar het einde toe, maar goed. Voorlopig geef ik 2*, hopelijk overleven mijn ogen de zwaartekracht bij herziening het eerste uur wel...

zeker wat een kei goede en zeer spannende film

het verhaal zet je aan het denken en houd je bezigis heel goed

goed acteerwerk en briljant verhaal.

4,5 ster

Ik heb hem ook maar eens geprobeert, ik had gedacht dat het een ijzingwekkende horror was maar dat was het dus niet. Het was eigenlijk meer een soort drama. Afgezien dat ik wel de rillingen kreeg van die hele enge bleke zwartgekleede vrouw met slangenogen die langs dat bed kruipt. Of die aanrechtscene Het doel van deze film zijn eigenlijk de waanbeelden van die twee zusters die nogal luguber zijn en daarom zien mensen dit als horror.

Ik vond het zelf ook een goede film, goed verhaal. Ik had wel meer enge dingen verwacht maar ok. Er word goed in geacteerd en het verhaal is ook erg ingewikkeld en er worden ook allemaal dingen doorelkaar gehaald. Het heeft ook een grote open einde. De film heeft iets weg van het korte verhaal Memories van dezelfte regiseur. En wat was die stiefmoeder lekker gestoord zeg, tjezus. Ik moest ook een beetje lachen om die scene aan de eettafel, hoe die vrouw ineens helemaal gek werd alleen omdat die stiefmoeder een dom verhaal verteld.

Ik snapte ook niks van die zak, dan zit er ineens een pop in en dan ineens de lijk van Sun-Yeong.

Een goede film met een goed verhaal maar deze valt niet in de categorie van Ju-On: The Grudge zoals het achter op de hoes staat. Deze film is net iets serieuzer.

4,0*

Mooie boeiende thriller met erg mooie kleuren en shots.

Een film met veel dreiging afgewisseld met veel drama. De acteurs

waren zeer indrukwekkend.

Het laatste halfuur was idd. een beetje jammer en kost ook bij mij

0.5 punt.

M'n zoveelste Aziatische spookfilm alweer, maar ben nog steeds niet onder de indruk van dit genre. Zoals altijd met open mind naar gekeken, maar op één scène na vond ik de film nergens eng. En dat kan toch niet de bedoeling zijn van een horrorfilm?

Esthetisch perfect in orde, dat wel. Mooie kleuren en goed gebruik van de jump cuts. Ook het klassieke truckje van de kijker in slaap wiegen en hem dan genadeloos een vlijmscherpe speldenprik toedelen is een basisinstrument van de cinematografie. Geen onaardige methode, al duurt dat in slaap wiegen voor mij altijd net iets te lang waardoor de uiteindelijke climax nooit het gewenste effect bereikt. Maar goed, één keertje is het toch gelukt en de desbetreffende scène mag wat mij betreft tot een bescheiden klassieker omgedoopt worden.

Verder heb ik me geërgerd aan het nodeloos warrige einde dat bovendien nog eens veel te lang aansleept. Vervelend, maar vooral overbodig. Het enige wat ik tijdens die tien minutenlange beeldencollage kon denken was "waarom?". Maar goed, A Tale of Two Sisters was al met al een onderhoudende film, ook al heeft ie me niet gebracht wat ik er van verwachtte.

Ongelooflijk...echt ongelooflijk.

Deze film is misschien wel het beste wat ik ooit heb gezien, en nee, dat is niet wat ik dacht toen de film afliep!

Alles behalve, ik wist niet wat er nou was gebeurd ik had geen enkel idee, ik was verward en vond het einde maar niks..

Alles er omheen was perfect, de sfeer was ongekend goed en de acteer prestaties ijzersterk..

Maar wanner je dit leest http://www.imdb.com/title/tt0365376/board/thread/69288079

Zal je mond open vallen van ongeloof, álles maar dan ook écht alles in deze film heeft een groot aandeel aan het plot, het is een lange tekst maar ik verzeker je, wanneer je het hebt gelezen zul je tot dezelfde conclusie komen als ik, dit is een ongekend meesterwerk.

Ik had zelf al verschillende dingen bedacht, en wat ik hier op MM lees is ook allemaal erg leuk, zo zie je dat iedereen er een andere kijk op heeft, maar op imdb staat het zoals het is, en daar is over na gedacht, daar is erg goed over na gedacht..

Wanneer ik het las, en tegelijkertijd aan de film dacht, kwam alles nogmaals langs, alle puzzelstukjes vielen op hun plek..

Ik heb de laatste tijd veel indrukwekkende films gezien, maar deze stijgt er met kop en schouders bovenuit, ik adviseer iedereen die link te checken, want dit is werkelijk briliant..

5*

Of je dit nu horror moet noemen of drama, ik vond dit een geweldige film die mij af en toe op het puntje van de stoel zoog. Je moet je hoofd er wel goed bijhouden, want het verhaal is best ingewikkeld, hoewel ik daar overigens best wel van houd. Hapklare brokken hoeven mij nu eenmaal niet voorgeschoteld te worden.

Film straalde bovendien een zeer onheilspellende sfeer uit en visueel gezien vond ik dit een film om in te lijsten, ook vanwege het schitterende kleurengebruik. Zulke films mogen van mij meer gemaakt worden.

Natuurlijk moet Hollywood er weer een re-make van maken, wat er op duidt dat de creativiteit daar in Amerika ver te zoeken is. Nou, van die re-make ga ik nog niet eens de trailer bekijken. Wat ik wel hoop is dat de DVD van deze uitstekende Koreaanse film nog ergens te verkrijgen is, want ik wil deze film later beslist herzien.

4,5*

Na het geweldige Noroi vorige week, had ik deze week weer het geluk om een mooi stukje J-horror te ontdekken... Alleen overstijgt de complexiteit van de film nu wel deze van de bekendere prenten (Ringu, Ju-on,...). Dit doet echter helemaal geen afbreuk aan de kwaliteit van het verhaal. Helemaal niet zelfs. De regisseur weet de intrigerende verhaallijnen enorm mooi te combineren met tonnen "sfeer" en een soundtrack van jewelste. Doe daar nog eens een aantal erg mooie en bevreemdende scenes bij en nog enkele prima acteurs. Jawel, en het resultaat is deze film!

Het is onmogelijk om bij deze film alles van de eerste keer gezien te hebben, dus dat verhoogt ook nog eens de "herkijkbaarheidsfactor"!

Erg mooie, spannende en sfeervolle film: ideaal voor degenen voor wie het op gebied van J-thriller/horror nog net dat ietsje meer mag zijn!

Hoewel horror uit het oosten niet altijd mijn ding was/is, heeft deze film (samen met Noroi) mij laten zien dat het ook "anders dan anders" kan! En dat vind ik in ieder geval een grote stap in de goeie richting!

4,5*

Typisch zo'n film die de kijker op het verkeerde been wil zetten en vervolgens tegen het eind aan met een amper plausibele verklaring komt. Normaliter vind ik dit erg storend maar A Tale of Two Sisters komt er redelijk makkelijk mee weg. Ik heb namelijk het idee dat bij herziening alle puzzelstukjes perfect in elkaar zullen vallen. De plot zorgt niet alleen voor de herkijkwaarde, ook de mooie beelden zijn zeker geen straf om nog eens waar te nemen. Bij een eventuele tweede kijkbeurt kan het cijfer zowel omhoog als omlaag gaan. Mijn gevoel zegt omhoog dus voor nu een prima voldoende voor een onderhoudende en puzzelachtige horrorfilm.

Prachtige film, zojuist gekeken en zal niet bij de eerste keer blijven. Ik hou wel van dit soort films met psychotische invalshoek. De complexiteit gaat wel heel erg ver, te ver om in een keer te begrijpen.
Ik dácht dat ik de plot redelijk doorhad (als het tenminste is zoals ik het denk) op het moment dat de vader vertelde dat haar zusje dood was, en schizofrenie voor de hand lag. Volgens mij is de vader ook de enige in het huis die geen geesten of andere rare dingen heeft gezien. Op een bepaald moment lijkt dat wel zo, volgens mij toen ie bij die vogel was, maar dat was een pop in een heel kort moment. Ik kan er natuurlijk ook helemaal naast zitten, dus ik ga e.e.a. graag uitzoeken op IMDB . ..

Maar er zijn nog zoveel zaken onduidelijk voor me. Zo snap ik nog niet veel van die zak en wat die symbolisch moet voorstellen, dat dooie ding in de koelkast, de dialoog in de slotscene, in het verleden dus, tussen Su-mi en de stiefmoeder, wat precies de rol is van de stiefmoeder, de fotos waarop de stiefmoeder afstandelijk staat, daardoor twijfel ik weer helemaal, en waarom niemand Su-Yeon redt, waarom de vader ineen hoekje op de bank slaapt ipv in bed naast vrouw, en ga zo maar door.

De film roept alleen maar vragen op...
Grappig is ook die stilstaande klok: bij binnenkomst in het huis stond die op kwart voor een en heeft ze hem anderhalf uur later verzet. In de slotscene zie je weer de klok, en dan op kwart voor een staan. Vraag me af wat dat dan weer betekent. Heeft de tijd zogenaamd stilgestaan?

In de slotscene herkende ik trouwens Contemporary English in de boekenkast, maar dat terzijde

Al met al een fantastische creatie door setting (inrichting huis), manier van filmen (met af en toe frames weglatend), spanningsopbouw door plotseling te stoppen met muziek, i.p.v. andersom, geniaal! De 'enge' beelden tussendoor maken het verhaal net wat mysterieuzer dan andere films uit dit genre (wat overduidelijk geen horror is). Die engheid is inmiddels wel een cliche in Aziatische films, die iele bleke meisjes met haren voor het gezicht, maar de film is inmiddels weer aardig oud.

Tegenvallertje is misschien het overdreven gegil af en toe, wat achteraf wel weer te verklaren is. Maar het is wel een ongelofelijk (te) ingewikkeld verhaal...

En wat is die stiefmoeder trouwens majesteus en knap...

4,5*

6,5/10

Aangezien deze film al uit was sinds 2003 en hij nog steeds nergens op tv te zien was heb'k hem maar gekocht op DVD, een misstap zo blijkt.

Het is geen slechte film maar door het uiterst trage tempo en ontbreken van échte Horrorelementen is het eerder een zwaar op de hand liggend Psychologisch Drama dan de Horrorprent waarvoor hij aangeprijst wordt, ik had me wat beter moeten inlichten...

Een aanrader voor cinefielen die geen échte Horrorfilms gewend zijn, je weet wel, die films met een bangelijke beklemmende sfeer en die baden in liters bloed en afgehakte ledematen zoals bv. "Haute tension (2003)".

Ik heb al gehoord dat de Amerikaanse remake "The Uninvited (2009)" beter zou zijn, ik ben benieuwd...

Aziatische horrorfilms zijn inferieur aan soortgenoten uit Europa en Amerika, dat staat voor mij als een paal boven water. Als nuchtere Nederlander kan ik sowieso weinig aanvangen met films over geesten. Het zijn vaak films die te laat op gang komen, leunen op simpele schrikeffecten of de stormmuur van complete belachelijkheid niet over geraken. Het is niet zo, dat ik niet graag eens mijn ogen toe zou knijpen maar Aziatische horror staat mij niet aan.

A Tale of Two Sisters weet lang boven verwachting te presteren door zijn geheimzinnige sfeer zo lang mogelijk te waarborgen. Onduidelijk is wat er allemaal aan de hand is met het huis, de stiefmoeder en de 2 zussen. Insinuaties genoeg, maar het lijken wel koortsdromen te zijn, die steeds zwaarder lijken te wegen op iedereen. De muziek bromt steeds krachtiger en het grote huis midden in de natuur is een ideale locatie voor deze film.

Helaas, verdwijnt alle sfeer plots als sneeuw voor de zon als bekend wordt dat een zus al dood is. Ineens vallen meerdere plotwendingen over elkaar heen. Mocht de regisseur na zo `n openbaring over een perspectiefswijziging ervoor gekozen hebben om zijn film gelijk op slot te doen, prima....dan kun je nog even nahuiveren. Maar nu, was de impact van zo `n onthulling nihil omdat er hevig doorgekoerst werd. Terwijl ik allang gelost was en zoiets had van: het zal allemaal wel! 3,5*

Prachtige film, geniaal complot je vraagt je constant af hoe het nu zit tot de laatste seconde en een goede dosis spanning.
Zeker een toppertje.

Qua verhaal is dit wat ik ervan begrepen heb:
De vader had een affaire met de 'stiefmoeder' zij kondigen aan te willen gaan trouwen waarop de moeder zichzelf ophangt in de kast. Sun-Yeon (de zus) probeert haar te redden waarbij de kast op haar valt en zij vecht voor haar leven. De stiefmoeder komt binnen, ziet hen liggen maar doet niets en laat hen sterven. Su-Mi, niet wetende wat er in de andere kamer afspeelt snauwt de stiefmoeder af en vertrekt, de stiefmoeder geeft aan dat ze hier spijt van zal krijgen. Later zal blijken dat Su-Mi het leven van haar moeder en/of zus had kunnen redden als ze haar intuïtie gevolgd had en beseft dat de stiefmoeder hen heeft dood laten gaan. Door haar schuldgevoel ontwikkelt ze meerdere persoonlijkheden waaronder haar zus en de stiefmoeder.
Al die tijd was ze met haar vader alleen in huis. Ze probeert haar vader duidelijk te maken dat de stiefmoeder slecht is maar door haar ziekte wordt dit niet opgepikt en afgedaan als onderdeel van haar ziekte. De stiefmoeder komt er helaas mee weg

Een goede film is dit, met veel sfeer en ook best wel wat spanning. Er waren mij na afloop wel een aantal zaken onduidelijk, maar nu ik hier o.a. het stuk van vdc lees valt de puzzel op zijn plaats.

Toch best knap gedaan moet ik zeggen, want het blijft ook allemaal best lang mysterieus. Verder ziet alles er gewoon mooi stijlvol en verzorgd uit, iets dat Ji-woon Kim sowieso wel toevertrouwd is.

Ja ik heb me hier prima mee vermaakt. verwacht geen super enge film, maar wel een goed gemaakte met de nodige suspense en een verhaal dat uiteindelijk erg goed in elkaar zit, al wordt het soms misschien wat moeilijk gebracht.

3,5*

Prima en soms erg spannende film, maar helaas wordt het nergens echt iets buitengewoons.

Ik had de film toen hij net uit was al een keer proberen te kijken, toen na een vijftien-twintig minuten stop gezet omdat ik er weinig mee kon. Het tempo was me veel te laag. Nu nog eens geprobeerd nadit ik de film getipt had gekregen. Ik kon het nu wel wat meer waarderen, maar nog steeds had ik problemen met het tempo. Daarnaast is de opbouw niet erg boeiend, en is het vooral werken tegen de verlies van de interesse. Wel kent de film enkele erg spannende momenten, een aantal keer goed geschrokken en veel kippenvel, en maakte het einde weer wat goed, al had ik dat liever wat anders gezien. Verder is de film erg sfeervol geschoten. Nog steeds geen topper, maar wel blij dat ik hem nu een keer helemaal heb gezien.

Best een aardig sfeervol filmpje.

Is soms wat lastig te volgen en het plotje vind ik uiteindelijk redelijk cliché, maar het sfeertje zit goed en het camerawerk is best fijn. De spanning zit er al vanaf het begin aardig in, en het is meer een nagelbijtertje dan echt eng, hou ik toch wel van. De schrikmomenten zijn gedoseerd, en werken toch wel redelijk goed allemaal. Al met al een aardige mix tussen geestenhorror en psychologisch drama, hoewel het ook zeker niet alles uit de kast weet te halen van deze losse elementen.

Had wat freakier gemogen, en op het einde gaat het wat te lang door, plus, de clou is zoals gezegd redelijk doordeweeks, maar verder is het best een mooi gemaakt horror-drama dat hoe langer hij duurt steeds meer op het drama focust.

Kan wel een kleine 3.5* vanaf.

Geen makkelijke film en het is haast onmogelijk dat je tijdens het kijken in de gaten krijgt hoe het nou precies zit. Een paar jaar geleden wel The Uninvited gezien en wist ik niet dat het een remake betrof, maar toen ik erachter kwam dat AToTS het origineel is, ben ik hem gaan kijken met The Uninvited in mijn achterhoofd waardoor ik sommige zaken natuurlijk al in de gaten had, maar toch weet deze film mij nog heel erg te verrassen en snapte ik er zelfs even helemaal geen hol meer van.

Wat een ervaring weer, deze A Tale of Two Sisters. Zuid-Koreaanse horrorfilms zijn over het algemeen best prima te noemen, maar dit pareltje zal wel het absolute hoogtepunt zijn. Want veel beter dan dit zal het niet worden.

Een ervaring is het juiste woord wel, want ik en mijn vriendin kropen af en toe wel tegen elkaar aan, zo beangstigend was het wel. Af en toe? Bijna de gehele tijd eigenlijk, 'ik zag een meisje onder het aanrecht'.
Maar het gaat veel verder dan alleen eng, want de relatie tussen de zusjes, de stiefmoeder en de vader zit prima in elkaar en de kijker krijgt al snel een bloedhekel aan zowel de vader als de stiefmoeder. Het dramatische aspect is succesvol en raakt mij geheel. Iets dat bij mij nog nooit is gelukt door een Aziatische film.

Er wordt overtuigend geacteerd en de film bouwt fantastisch op naar een fenomenaal hoogtepunt. Minimaal gebruik van muziek, maar als dit gebruikt wordt is het huiveringwekkend en doodeng.
Schrikmomenten zijn er niet heel veel, een huiveringwekkende sfeer is er de gehele (bijna) 2 uur.

Was A Tale of Two Sisters dan 5 sterren waard? Nee, ik wil na een film niet uren lang liggen nadenken over het einde, want onbegrijpelijk was het wel te noemen. Na het lezen van een uitleg hier op Moviemeter werd er al meer duidelijk, en het leek zelfs behoorlijk op mijn eigen verklaring.
Dit alles maakt het natuurlijk wel een leukere herziening, die er ongetwijfeld snel gaat komen! 4 sterren voorlopig.

Ik vond er werkelijk waar geen bagger aan. De film was te stil, ik vond het totaal niet eng. En ik begreep er ook daadwerkelijk geen ene moer van?! Goed dat 1 van die 2 meisjes niet bestond, en de ander gek was zover ben ik gekomen. Ik hoopte dat ik er niet door kon slapen, maar ik viel er haast in slaap door, zoals je kan zien is dat niet gebeurd. Misschien dat een hele uitgebreide uitleg deze film misschien nog wat extra puntjes geeft maar anders hou ik het bij een 1*.

Prachtige film. Een diepe doordenker. Eentje die je heel lang bij blijft. Meesleepend verhaal, mooie spanningsopbouw en fenomenaal acteerwerk.

Een legende.

5*

B.

Deze ook eens bekeken en 'k heb hem uitgekeken, alleen vond 'k het een beetje langdradig, van mij mocht de film misschien een half uurtje korter.

Het einde is zeker geen hapklare brok en er zaten toch nog zaken in die 'k niet helemaal duidelijk vond.

Nu, de film was zeker niet slecht, maar 'k had er nu ook niet direct een waw gevoel bij. Misschien dat 'k de remake ook wel eens probeer, misschien dat die me toch iets meer ligt.

Erg mooie film om te zien met een goede balans tussen drama en horror vol met sfeer.

Wordt qua verhaal soms wat lastig, maar tegen het einde aan wordt het allemaal wel uitgelegd. Wat aan de ene kant jammer is, omdat het mysterieuze van de film is weggehaald. Maar aan de andere kant wordt wel een hele hoop duidelijk.

Dikke 4,0 sterren en Jee-woon Kim heeft me nog steeds niet teleurgesteld.

Sfeer, cinematografie, art direction: prachtig. Maar aan het einde werd ik enorm twistmoe.

Intrigerende film, die je eigenlijk 2 x moet zien om het helemaal door te krijgen, al is de clou ook weer niet zo verrassend- de meesten kunnen denk ik wel 2, 3 films opnoemen waarin een van de hoofdrolspelers niet blijkt te bestaan, of dood is- toch is het knap gedaan. De film is niet erg eng op een paar scenes na, maar de sfeer is meesterlijk neergezet zodat het gevoel van dreiging je toch nooit helemaal loslaat.

Tegenvallende film waarin twee zusjes bij hun vader en stiefmoeder komen te wonen. De tempo van deze film waarin drama en horror goed hand in hand gaan ligt tergend laag. Mede hierdoor is het een moeizame zit. Ook omdat er op een gegeven moment geen touw meer aan vast te knopen is, waardoor de film me niet wist te bekoren.

Goede film zoals we gewend zijn van de Zuid-Koreanen.

Er zitten een paar heerlijke freaky scenes tussen....wel blijven opletten want anders snap je dr geen bal meer van...ik had er ook soms moeite mee.

Verder vind ik de film te traag en daarom kom ik op een lagere score....maar dan nog kom ik uit op een 4 sterren.