menu

JFK (1991)

mijn stem
3,77 (1583)
1583 stemmen

Verenigde Staten / Frankrijk
Misdaad / Thriller
189 minuten / 206 minuten (director's cut)

geregisseerd door Oliver Stone
met Kevin Costner, Kevin Bacon en Tommy Lee Jones

1963: Jim Garrison neemt de taak op zich om de moord op president John F. Kennedy in Texas te onderzoeken. Garrison staat erg argwanend ten opzichte van het officiële verhaal dat door de FBI verteld wordt. Wat hij al weet, en wat hij vervolgens allemaal ontdekt, zorgt ervoor dat hij begint te vermoeden dat er meer aan de hand is dan wat er aan het publiek wordt verteld.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=w16bYZ-4nmE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Fisico
4,0
Vorig jaar zag ik met Jackie een sterk staaltje cinemavan één van de meest charismatische presidenten die de VS ooit heeft gekend. Ook deze film van Stone hoeft daar niet voor onder te doen. Weliswaar eveneens een film ná de dood van de president, maar toch uit een totaal andere invalshoek. Geen focus op Jackie, wel de aandacht voor de moordverdacht(en) en het onrafelen van wat er nu echt gebeurd is. Complottheorieën zijn bij deze nooit ver weg geweest.

Stone koppelt met JFK historische nieuwsbeelden met sterke fictie en een hoogstaand acteursarsenaal. De vele gebruikte archiefbeelden doen soms wat documentaireachtig aan, maar net daarom is deze historische film zo interessant. De acteurslijst is legio en was top. Costner was begin de jaren 90 één van de meest gerenommeerde acteurs van Hollywood. Vooral het eindpleidooi van Garrison was indrukwekkend. Ook de andere acteurs waren van een hoog niveau. Denk maar aan Gary Oldman die griezelig knap Lee Harvey Oswald vertolkt. Verder blinkt de film uit in een sterke montage en de goede opbouw van de film. Hoewel de film drie uur duurt, verveelt hij bijna niet en is de schwung steeds aanwezig. Niet onlogisch dat ze vooral daarvoor zijn bekroond op de internationale filmfestivals. Stone bewijst nog maar eens waarom hij een absolute topper is! De mythe rond JFK vertaalt hij perfect in de film. Hij heeft eveneens aandacht voor zijn tegenstanders en de mindere slaagacties (Cuba bvb) van de president.

Stone presenteert een geloofwaardig verhaal en zwengelde de complottheorieën alleen maar aan. De mythe rond JFK blijft overeind en groeide na zijn dood. Ook vandaag nog is JFK een president waarbij steeds met enige emotie of nostalgie wordt over gesproken. Wie van historische films of Amerikaanse geschiede is houdt, een absolute must see! Mooie 4,0*!

avatar van eRCee
3,5
Eigenlijk is het vrij eenvoudig: het is onwaarschijnlijk dat Lee Harvey Oswald degene is geweest die Kennedy heeft doodgeschoten, het is praktisch onmogelijk dat hij de enige dader was. De officiële versie klopt dus niet. Blijft de vraag over wie er belang heeft bij deze versie (het qui bono-principe). Je komt dan in de hoek van de gegronde opinie, waarbij Oliver Stone er waarschijnlijk niet ver af zit met z'n beschuldiging aan het adres van de CIA en de militaire hardliners. (De CIA maakte het in die jaren ongeveer tot z'n basisstrategie om regime's, ook wanneer democratisch verkozen, omver te werpen.)

In het boek De vorm van ruïnes, van Juan Gabriel Vasquez, komt de moord op Kennedy zijdelings ter sprake, maar de focus ligt bij twee moorden op progressieve politici in Colombia. Daar valt hetzelfde patroon te ontwaren: in een vloek en een zucht wordt er een verdachte gevonden die alleen zou hebben geopereerd (bij een van de moorden werd diegene direct gelynched), bewijsmateriaal wordt genegeerd, getuigen geliquideerd en de conservatieve krachten die duidelijk aan het werk zijn geweest drukken verder onderzoek de kop in.

Het verhaal zelf is ook wel de belangrijkste pijler van deze film. Maar het moet gezegd worden dat Oliver Stone een buitengewoon efficiënte manier heeft gevonden om dit verhaal in beelden te vertellen. Vooral de tweede helft is erg meeslepend. Ook weet hij heel goed zijn eigen visie te verwerken, die er eenheid aan geeft, zonder dit al te zwaar te laten doorwegen. Grote dissonant zijn toch wel de scenes met het gezin, enorm karikaturaal en misplaatst. Niettemin wel genoten. En de tekst aan het einde mag er zijn: What Is Past Is Prologue.

avatar van macrobody
5,0
eRCee schreef:
(De CIA maakte het in die jaren ongeveer tot z'n basisstrategie om regime's, ook wanneer democratisch verkozen, omver te werpen.)


Uh, dat is nog niets veranderd in de jaren daarna tot op heden.

Ik ga vanavond nog eens een keer kijken. Oliver Stone heeft hele goede dingen gemaakt.

5,0
Metalfist: De speech van Garrison op het einde is indrukwekkend in al zijn facetten maar die waterige ogen, het kijken in de camera, ... Het had voor mij niet gehoeven.

Wat die waterige ogen betreft op het einde had ik juist het idee dat die echt waren. en dit is zo gebleken: Kevin liet zich in die slotscene helemaal meeslepen in zijn rol waardoor hij werkelijk geëmotioneerd raakte. Wat dat kijken in de camera betreft, daar ga ik helemaal in mee. Ik heb de indruk dat Oliver met het betoog een statement heeft willen maken en om deze te richten tot ook de kijker. Leuk geprobeerd misschien, maar dat moment voelt echt heel onecht aan, ik weet niet hoe ik het moet omschrijven.
Maar verder...de impact die het had op mij met eerste kijkbeurt heeft het niet meer, maar het raakt me nog altijd wel. Toppertje deze.

avatar van macrobody
5,0
Ik ben geen hele grote fan van Kevin Costner maar hier speelt hij een sublieme rol. Zeker aan het einde in de rechtszaal. Meer dan 200 min boeiend zitten kijken. Dat er een conspiracy was is voor mij duidelijk. De magic bullet en het geheim houden van documenten voor 75 jaar in de hoop dat iedereen het vergeten zal zijn zeggen alles. Heel sterk hoe Kevin te kennen geeft dat eens je wakker bent je niet meer terug kan. Weer een pareltje van Oliver Stone.

avatar van cinemanukerke
4,0
schitterende film, Stone vertelt een eerste klas spannende thriller met een historisch alom gekende gebeurtenis - il faut le faire, toch.
Maar in cinema canvas van dit jaar vertelde de filmanalist Anke dat de film (en niet alleen deze film) ontstond omdat Stone een persoonlijke agenda had. Ergens in de film (tussen de vele complotten, theorieën en verhaallijnen) wordt er gewag gemaakt dat Kennedy de Vietnam oorlog wou stil leggen omdat er te veel weerstand was door de publieke opinie en het was dus één van de redenen waarom Kennedy weg moest. Er werd namelijk veel geld en macht geïnvesteerd in Vietnam. Na de moord op Kennedy is de Vietnamoorlog gewoon doorgegaan. En wie heeft dat mogen voelen ? Oliver Stone. Hij werd opgeroepen, gevochten en gewond in Vietnam (uit die ervaringen kwam het meesterwerk Platoon). Wat als Kennedy niet werd vermoord ? Geen oorlog meer, Stone niet naar Vietnam. Het is dus uit die woede, frustratie dat Stone de moord op Kennedy onder de loep nam, aldus de filmanalist Anke en volgens mij heeft ze wel een punt.
Hoe dan ook : eerste klas film, Stone (en zijn ploeg) beheerst het filmmaken tot in zijn vingertoppen en het vuur en passie dat hij heeft over het onderwerp spat van het scherm. Stone is/was een van de interessantste filmmakers van zijn generatie.

avatar van scorsese
5,0
Geweldige film waarin een officier van justitie een paar jaar na de moord op JFK een eigen onderzoek begint. Een behoorlijk ingewikkeld com(plot) dat hier ook groots wordt gebracht. Vooral sterk gemonteerde scenes (in het bijzonder de opening, de monoloog van Donald Sutherland en de rechtbankscene). Mede dankzij deze montage en de muziek van John Williams blijft het spannend. Een flinke cast met eigenlijk alleen maar bekende namen (ook in de kleine rollen). Wat mij betreft Oliver Stone's magnum opus.


avatar van Lovelyboy
4,5
Zonder meer een Oliver Stone special die zich kan meten met zijn andere hoogtepunt Platoon. Stone weet het bekende boek, van Garrison zelf, meer dan goed te volgen.

Op innemende wijze wordt eerst een kleine aanloop en de uiteindelijke aanslag gebracht. Wat mij betreft aangrijpend, de schok van de mensen, waarop doorgeschakeld wordt naar Jim Garrison zelf. Al vrij snel valt er ook een vrij rigide verdeeldheid te merken. Een bijzonder lange maar niet minder boeiende speurtocht vangt aan, en met het 'complot', of beter gezegd 'schandaal', dat stukje bij beetje ontrafelt wordt stijgt bij mij de verbazing en weerzin. Talloze schimmige figuren passeren de revue en eigenlijk duizelt het je op een bepaald moment voor de ogen. De grootsheid van dit complot, al die mensen en schaduwfiguren, zoveel vraagtekens, en de inzet? Oorlog, ego en vooral geld. Toch ondanks de overdaad aan bewijs dat er vreselijk veel dingen niet klopten blijft het een raadsel.

De stijl van Stone is zoals gebruikelijk, Rustig moment afgewisseld met felle en scherpe dialogen om vervolgens weer een onconventioneel en verontrustend shot er tussen te monteren. Soms je bijna in slaap sussend, zoals de regering het ook met de bevolking deed, om meteen weer geconfronteerd te worden met rare feiten, iemand die opgeruimd is of gek verklaart wordt, om meteen die frictie te ontwikkelen dat je denkt; dit klopt voor geen meter? Subtiel, hard, stijlvol, confronterend. Vooral de uitleg van de 'magic-bullet', de eindspeech en natuurlijk de Zappruder film. Ik smul eerlijk gezegd van dergelijke feiten, ik hou wel van wat reuring en de kans om zelf na te kunnen denken over zulke dingen.

De stijl qua beeld is zowel apart als mooi gekozen. De wat oud aandoende kleuren met naar overbelichting neigende opnames, geven echt de indruk van oude beelden, gemonteerd met zwart/wit wat nog meer die indruk wekken. Mooie stijl in die zin. Prima soundtrack van Williams die ik trouwens erg op bepaalde muziek vind lijken uit Under Siege. De acteerprestaties van Costner is geweldig, vooral die eindspeech. Toch zat er dat jaar bij de Oscars niet eens een nominatie in. De pech voor de film, toen de prijzen uitgedeeld werden, was sowieso dat er een prentje meedeed van ene Jonathan Demme die er met de meeste prijzen vandoor ging, wat dan weer niet erg verwonderlijk was. Soms heb je die pech, terwijl de film toch best wel meer eer had mogen hebben. De speelduur overigens met zijn drie uren lijkt lang maar ik heb daar geen moeite mee, de film boeit de gehele lenget en vliegt voorbij wat mij betreft.

Boeiend, verontrustend, bijzonder goed uitgelegd, goed geacteerd, geweldige cast verder met Oldman, TL Jones, Rooker, een hilarische John Candy, Sutherland natuurlijk, en de echte Garrison komt overigens ook nog voorbij. De film is wat mij betreft een home run op alle fronten. Een must see voor thriller fanaten en films met een politieke of historische inslag.

avatar van MindlessAssassin
4,5
geplaatst:
Tijdens mijn middelbaar school periode was ik geobsedeerd met de moord op John F Kennedy. Ik was elke dag naar allerlei informatie aan het zoeken en ik heb heel wat docu’s gekeken. Ik wist al vanaf het 1e moment dat ik hier van hoorde, dat er nooit maar één schutter kan zijn geweest. Helaas heeft nooit iemand dit kunnen bewijzen en is heel dit moordcomplot in de doofpot gestopt, ook al weet de mensheid echt wel dat er iets niet pluis is binnen deze zaak en de CIA en het witte huis hier 100% achterzitten. Helaas zullen we waarschijnlijk nooit meer achter de waarheid komen en zal er nooit iemand voor vervolgd worden en Lee Harvey Oswald zal altijd de enige schutter op papier zijn en is gewoon de zondebok van een perfect opgezet plan.

De film zelf is echt fenomenaal, met name omdat het zich focused op het moordcomplot en niet op de president zelf. Er zit in 3uur en 10 min totaal geen actie en normaal gesproken kan een film dan nooit zo goed zijn als de speelduur zolang is en totaal geen actie heeft zou je denken. Toch is Oliver Stone er in geslaagd een uiterst interessante film er van te maken die letterlijk 3 uur lang gewoon spannend is. Daar heb je natuurlijk ijzersterke dialogen voor nodig, goede muziek en een flink arsenaal aan top acteurs. En Oliver is in alle drie geslaagd.

The final speech van Kevin Costner was ook fenomenaal en de scenario’s hoe Kennedy dan precies gedood zou zijn, is ook uiterst goed in beeld gebracht kreeg echt kippenvel van die speech.

avatar van Bob Gray
5,0
geplaatst:
Geweldig gemaakte film. Ben normaal niet zo'n fan van de edits en montage van Stone, maar hier is het geweldig gedaan. Erg sterke vertelling van het onderzoek van Garrison naar de mogelijke waarheid rond de moord op JFK.

avatar van Kuck-x
4,5
geplaatst:
Als film is dit een echt huzarenstuk. Hoe verpak je een boodschap zo, dat hij drie uur lang boeit? Zo, dus. Met slimme tempowisselingen, uitgekiende montage, scherpe dialogen en boeiende monologen. En uiteraard: een perfecte cast die het overweldigende verhaal kan dragen.

Stone had uiteraard een missie met deze film: aantonen dat het Warren Report over de moord op Kennedy aan alle kanten rammelt en ernstig tekort schiet. Wat Jim Garrison als openbaar aanklager in New Orleans ontrafelde is nogal wat: de moord was een staatsgreep vanuit het militair-industrieel complex, met hulp van de maffia en anti-Castrocubanen die een even grote hekel aan de president hadden. Het boek dat Garrison er in 1988 over publiceerde is even meeslepend als de film. Wie dat boek leest, deze film ziet, kan bijna niet meer geloven dat Lee Harvey Oswald de enige dader was - als hij überhaupt al geschoten heeft...

In aansluiting op de film bekeek ik op YouTube originele nieuwsuitzendingen van CBS, NBC en ABC rond het breaking news. Terwijl deze nieuwsorganisaties hun uiterste best deden een helder beeld van de gebeurtenissen te krijgen, was tussen alle verwarring, chaos en onduidelijkheid één 'feit' opvallend snel helder: er waren drie schoten gelost. Niet 'drie of vier' of 'een aantal' - nee, precies drie. Met boek en film in het achterhoofd is dat opvallend.

Het jarenlange onderzoek van Garrison culmineerde in het proces tegen Clay Shaw, waarvan hij wist dat de kans op veroordeling minimaal was. Hoe kon de jury iemand schuldig achten van wie niet bewezen kon worden dat hij op die 22ste november werkelijk geschoten had? Het proces was vooral Garrisons podium om het complot onder de aandacht te brengen - de werkelijke schutters deden er niet zoveel toe. Het proces leidde tot een nieuw parlementair onderzoek, dat na drie jaar in 1979 beëindigd moest worden wegens gebrek aan financiële middelen. Het kreeg nooit een vervolg, wat zekere partijen uitstekend uitkwam.

Zo zijn de conclusies van de commissie Warren nog steeds de officiële lezing en waarschijnlijk blijven ze dat tot tenminste 2038, als de geheimhoudingstermijn van veel documenten verstrijkt. Of de wereld dan de waarheid zal leren is twijfelachtig.

Terug naar de film: in tegenstelling tot anderen vind ik de huiselijke scènes van de familie Costner zeer nuttig. Ze laten ruimte om de informatiestroom te laten bezinken en benadrukken onder welke druk Garrison werkte. De scène waarin de kinderen bedreigd gaan worden bezorgde me een buitengewoon onaangenaam gevoel. Behalve Costner - en anderen - maakte vooral ook Joe Pesci als David Ferrie indruk op mij.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:51 uur

geplaatst: vandaag om 22:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.