• 153.375 films
  • 8.977 series
  • 26.924 seizoenen
  • 595.611 acteurs
  • 336.602 gebruikers
  • 8.671.987 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Deer Hunter (1978)

Oorlog / Drama | 184 minuten
3,91 3.939 stemmen

Genre: Oorlog / Drama

Speelduur: 184 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten

Geregisseerd door: Michael Cimino

Met onder meer: Robert De Niro, John Cazale en John Savage

IMDb beoordeling: 8,1 (342.372)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 5 april 1979

  • Claim tot 100 euro bonus bij Jacks.nl

    Heb je nog geen account bij Jacks.nl? Dan wordt in samenwerking met MovieMeter je eerste storting verdubbeld tot 100 euro! Jacks Claim je welkomstbonus van €100,- bij Jacks.nl
  • Wat kost gokken jou? Stop op tijd, 18+

Plot The Deer Hunter

Michael, Steven en Nick zijn drie jonge fabrieksarbeiders uit Pennsylvania die opgeroepen worden om in Vietnam te vechten. Voor ze gaan, trouwt Steven de zwangere Angela en hun huwelijksfeest is gelijk ook het afscheidsfeest van de drie jongens. Na een tijdje in de oorlog gevochten te hebben, vallen de vrienden in de handen van de Vietcong en worden ze gevangen genomen in een kamp waar ze gedwongen worden om Russisch roulette te spelen tegen elkaar.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van wimaroca

wimaroca

  • 707 berichten
  • 583 stemmen

Oef , ik zie dat ik hier nog nooit een bericht van gemaakt heb..wat was me dit toen een film zeg!!

(via de videotheek natuurlijk )

Misschien wel de beste die ik ooit gezien had voor die tijd.

En natuurlijk vooral dat Russisch roulette ,dat was toch spannend,en wat een top acteurs met vooral Christoffer Walken

het is wel super lang,maar daarom des te mooier in de tweede gedeelte

4.5 sterren ( Ik stem voor zoals ik 'm in die tijd beleefde)


avatar van wimaroca

wimaroca

  • 707 berichten
  • 583 stemmen

knuppel ihhh schreef:

Vandaag weer een keer gezien. Begin jaren tachtig maakte deze film enorme indruk op mij maar heeft de tand des tijds niet doorstaan. Vind het een trage film met gedateerd acteerwerk. Het Vietnam gedeelte kon ik me nog goed herinneren maar het uur durende trouwfeest was een crime. Weer eens naar Marathon Man kijken. Vond ik destijds ook een indrukwekkende film.

Klopt misschien wel,je moet 'm eigenlijk stemmen met het idee van de jaren tachtig toen je 'm beleefde


avatar van Kondoro

Kondoro

  • 9516 berichten
  • 2222 stemmen

“I'm thinking about the deer. Going to 'Nam. I like the trees, you know? I like the way that the trees are on mountains, all the different... the way the trees are.”

Je kunt er niet snel omheen dat dit een prachtige film is. Ondanks dat de lengte van de film me een beetje tegen zat heb ik me aardig weten te vermaken. Ik heb de film echter wel in twee dagen tijd gekeken, dit puur omdat ik toch na een kleine twee uur en veertig minuten erg moe was en niet meer zuiver verder kon kijken. Toch had ik wel iets meer van deze film verwacht als ik heel eerlijk moet zijn, zeker met een vrij hoge score, de lovende woorden van de mensen hier in de comment sectie en toch wel de prachtige cast.

De film was best boeiend en vooral in het begin had hij een erg leuke sfeer. Ik moest wel even nadenken welk geloof hier nou werd gebruikt maar na wat research en goed op te letten was het wel duidelijk dat het de orthodoxe kerk was en volgens mij dan het christendom. Wel interessant aangezien dit veel bij Russische mensen geldt en we in Amerika zitten, heel tegenstrijdig eigenlijk ook wel een beetje. Enfin, het feest van de trouwerij was leuk en je kon zien dat er wel een vriendschap heersde. Jongemannen in de bloei van hun leven die met de vrouwtjes aanpappen en werkzaam zijn in een grote staalfabriek.

Tijdens de Vietnamoorlog meldden drie gasten uit de vriendengroep zich aan mee te vechten in de oorlog. Nadat de trouwerij is geweest is er nog een traditionele jacht gepland en dat waren prachtige scenes. Vervolgens zitten we als een ‘bom’ in de oorlog en is er weinig overlapping. Hier gaat het eigenlijk gelijk er keihard aan toe waar de drie vrienden elkaar weer vinden. Ze worden gevangengenomen door de Vietnamezen en worden naar een kleine kamp overgeplaatst en zitten vervolgens vast in het water, onder de hut. Ze worden één voor één naar boven gehaald en moeten Russisch Roulette spelen. Dit overleven ze en vervolgens vluchten ze uit het kamp om iedereen daar neer te schieten en hun vriend te redden die was overgezet in een kooi nog dieper in het water vol met ratten.

Daarna begint de film misschien wel mooier te worden als we gaan volgen hoe ieder uit de oorlog is gekomen, met uiteraard ‘DeNiro’ aan het roer. Hij probeert echter wel zijn maten te vinden na de oorlog en begint een zoektocht, waar hij als eerst uit komt bij ‘Steven’ die beiden benen mist en nu in een revalidatiecentrum zit. Na een ontmoeting kiest hij ervoor om terug te keren naar Vietnam waar Amerika heeft verloren en zich klaar maakt te vertrekken, hier wilt hij ‘Nick’ zoeken een verloren vriend om deze terug te nemen naar Amerika. Helaas is ‘Nick’ doorgedraaid en ziet niet meer in wat de wereld is en wie zijn vrienden zijn, hij denkt alleen nog maar aan het Russisch Roulette. Dit speelt hij vervolgens tegen ‘Mike’ en schiet zichzelf helaas door het hoofd, nu neemt ‘Mike’ hem wel mee naar Amerika, helaas niet meer levend.

Ik had persoonlijk toch gehoopt op wat meer actie en beelden of in Vietnam waar de film zich maar een kleine twintig minuten afspeelt of dat we meer beelden zien van het jagen, iets wat ik wel had verwacht bij het lezen van titel, het plot en het zien van de cover. Toch neemt het niet weg dat de film een mooie boodschap achter laat en zich eigenlijk volledig focust op het veranderen van de mens zeker na zo’n situatie, iets wat psychologisch zwaar valt voor velen soldaten en/of veteranen. Ik heb er diep respect voor en vind daarom de boodschap erg sterk in deze film.

Helaas, zoals ik al zei had ik totaal andere verwachtingen van de film. Wellicht kom ik daardoor een beetje bedrogen uit de film, ook al is hij gewoon goed en sterk ik moest wel even moeite doen soms om door te kunnen kijken aangezien het dan wat inzakt. Toch waren er supersterk rollen te zien in de film, en ik vond dan helemaal niet dat ‘De Niro’ het zo goed deed, hij speelde erg leuk daar kun je niet om heen. Maar voor mij, gaan de complimenten toch naar ‘Christopher Walken’ die als ‘Nick’ voor de oorlog en zeker na de oorlog een fantastische personage neer zet, en ook ‘Meryl Streep’ deed het erg gaaf. Dan kan je niks anders dan toch deze film een flinke pluim te geven maar, hij is in de toekomst wel toe aan een herziening omdat ik dan wellicht wat anders naar deze film ga kijken en hem misschien nog meer kan waarderen.

4.0*


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 827 berichten
  • 611 stemmen

Ontgoochelend. Het drieluik blijft me parten spelen. Het eerste deel (laten we dit ‘de bruiloft’ noemen) is te lang voor introductie scene. Ook in het interview in de extra's op mijn DVD heeft Cimino toe (met zonnebril, kettingroken, beetje arrogant) dat hij dit deed omdat het nog nooit werd gedaan zo’n lange introductie. Voor mij nooit een valabele reden om een film te motiveren. Het middengedeelte (de Vietnam sequentie) is fantastisch, confronterend en een uitermate boeiende invalshoek van de Vietnam oorlog. Het is volgens mij één van de eerste ‘kritische’ Vietnam films. In de jaren ’80 met Hamburger hill (een favoriet van mij), Full metal Jacket, Platoon, Born on the fourth of july) waren dit soort films in opmars. Het laatste deel (de 'coming home' gedeelte) is ietwat documentair gestructureerd wat een oorlog kan doen. De Niro die niet het banale alledaagse leventje kan opnemen, Saxon die natuurlijk fysisch en geestelijk gebroken is en dan Walken die … tja, wat is het ? De kick van flirten met de dood die hij nodig heeft of het trauma van de gebeurtenis waardoor hij verlammend en op ‘repeat’ door het leven gaat ? Het is mij dus niet duidelijk wat het personage van Walken motiveert om te doen wat hij doet. Om nog maar te zwijgen van die insteek dat hij geld zou hebben gestuurd (toch een rationele handeling) naar Saxon terwijl hij zijn verleden in Pennsylvania niet meer (wil, kan ?) herinneren. Het is dan ook een drie luik die verschillende thema’s toont zonder dat die per se gekoppeld aan elkaar moeten worden. Maw het zijn op zich zelf staande 3 stukken wat voor mij een samenhang ontbreekt; De troosteloze routine waardoor een oorlog als een verademing kan worden gevoeld, Oorlog als persoonlijke hel en dan de gevolgen van PPS. Je kan niet zeggen dat de film over dit of over dat gaat. Door die 3 afzonderlijke thema’s te nemen is het drieluik zowel in stijl als inhoudelijk te sterk geïsoleerd. Het zijn drie films in één. Daardoor kan ik mij maar halvelings de film beleven maar ik vind wel dat de drie stukken op zich knap en vakkundig zijn gemaakt; De setting van het industrie dorpje is geniaal, de score is ionisch, de fotografie magistraal. Maar het gaat over zo veel, waardoor ik thematisch de draad kwijt was. Stoofpotje was nooit mijn favoriet gerecht.


avatar van Rotterdam@1

[email protected]

  • 616 berichten
  • 280 stemmen

Nog steeds een zeer heftige film op het menselijke vlak. Heb hem al een aantal keren gezien in de vorige eeuw, maar ik blijf hem heftig vinden: die jonge jongens die de oorlog in moesten, hetgeen hun aller leven tekenden en ook van de vrouwen en hun familie. Een monument, deze film.


avatar van MOVIEMAZZTER

MOVIEMAZZTER

  • 84 berichten
  • 83 stemmen

Deze film lang geleden al gezien maar te lang geleden om een betekenisvolle waardering achter te laten. De gelegenheid maar genomen om hem nog eens rustig van A tot Z te bekijken. Je moet er wel even voor gaan zitten want het is lange film en ook op momenten erg trage film. De regisseur had er geen moeite mee om minutenlang dansende mensen op een bruiloft in beeld in brengen zonder noemenswaardige conversaties. Met de ogen van nu zou je dat saai kunnen noemen, maar dit is een film uit 1978. Je moet deze film ook qua onderwerp toch met de ogen uit die tijd kunnen zien (de Vietnam-oorlog lag nog erg gevoelig en vers in het geheugen). Het is nauwelijks een oorlogsfilm te noemen trouwens gelet op het ontbreken van gevechtshandelingen. Wat wel opvalt is de centrale rol die de Russische roulette speelt in deze film. Niet 1 keer maar wel 4 keer (incl. die ene keer in de VS met zijn vriend tijdens een jacht). Dit was mij niet bijgebleven. Dit gegeven is derhalve behoorlijk uitgemolken. De film moet het niet hebben van diepgaande conversaties of karakter uitdieping. Dat is toch een gemiste kans als je ziet hoe lang de film duurt. Het geheel is vrij somber, donker en machteloos (de onmacht van de vriendengroep om iets van het leven te maken of controle over eigen leven te krijgen). Is het een meesterwerk ? Nee. Wel een goede (sterren)cast maar het verhaal is wat oppervlakkig en blijft grotendeels onbesproken. Anderen zullen daar juist de kracht van de film inzien.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 2528 berichten
  • 1829 stemmen

Lovelyboy schreef:
Oh! Oh, you're gonna die, you motherfucker ! You're gonna die !

Een film die ik inmiddels 4 keer heb gezien, en wat reageerde ik lauw de eerste keren. Oorlog? Waar? Het eerste uur wordt bijna totaal opgeslokt door een trouwerij en de hertenjacht, is daar dan eindelijk de oorlog is dat na 20 minuten wel zo'n beetje gebeurt, waarna een soort aftermath volgt. What the fuck! Wat een ubersaaie film was mijn gedachten zeker de eerste twee keren, waarna ik de derde keer al bij schaalde naar een herziene mening dat de film vooral drama is. Maar nu, de vierde keer is dan eindelijk de bom gevallen en zie ik de film in zijn gehele bedoeling en overzicht als Vietnam met zijn gevolgen in de notendop.

Inmiddels ben ik van mening dat The Deer Hunter het Vietnam-probleem in zijn hele totaliteit laat zien. De naïviteit, de realiteit, en de naweeën bij de gemiddelde opgeroepene. En niet alleen wordt die boodschap gevat in een overzicht betreffende voor die tijd, tijdens, en na die tijd, maar tevens in de drie hoofdpersonages die alle drie ergens anders voor staan en hun strijd voeren met wat er gebeurt is. Wel te verstaan overigens dat ze alle drie opgeroepen worden voor dienstplicht door de oorlogszuchtige in het Pentagon. Zo is de afloop en gevolgen voor alle drie ook anders mede door hun karakter ingegeven.

Kunstig wordt wat mij betreft het sfeertje van de saaie monotone industriestad gebracht vol Orthodoxe Russen, waar een trouwerij het hoogtepunt van het jaar lijkt en in alle pracht en praal wordt uitgevoerd met een kolderiek feest. Daarnaast wordt het saaie leven daar meestal gebroken door de heilig verklaard hertenjacht, een soort van zen moment. Idealistisch en volle goede moed, ontsnapping uit hun saaie stadje, of voor wat avontuur, gaan de drie richting Vietnam. Daar blijkt de realiteit totaal anders en vooral schokkend. Daar veranderen wat mij betreft de drie mannen in hun daadwerkelijke karakter. Mike is de strijder die er alles voor doet om te overleven, Nick is de idealist die langzaam instort, en Steven is vanaf het begin al de slappe zak die zich meestal laat leiden door anderen en vooral in de Vietnam periode en achteraf het 'slachtoffer' symboliseert. Ronduit briljant is de opbouw naar de roulette situatie, Savage is erg goed, als de bij ieder schot stressende Steven. De showdown aan tafel wordt geleid door een weergaloze De Niro die bewijst tot de bodem te willen gaan om te overleven. De verder ontsnapping en beelden die daarna volgen rond het hospitaal zijn beklijvend en boeiend.

Uitermate boeiend is daarna de nasleep. Alle drie karakters zijn met iets ongelooflijks geconfronteerd. Niet alleen is daar het verschil qua karakter waar alle drie voor staan, maar tevens hun gedrag na afloop en einde. Mike, de strijder, laat zien in het hotelletje nu zelf een Green Beret te zijn die zegt 'flikker op', tevens lijkt hij te lijden aan overlevers schuldgevoel, en lijkt hij uberhaubt verandert tijdens de nieuwe hertenjacht. Dat de roulette hem ook nog in de macht heeft laat hij zien in de hut met Stan. Nick daarentegen, de idealist, is duidelijk afgestompt door wat er gebeurt is en heeft psychisch de meest schade opgelopen. Heeft zijn geloof in alles wat hij ooit wist en vond totaal verloren. De enige prikkel die hij daarna lijkt te kunnen voelen is opnieuw de roulette tafel, iets dat natuurlijk niet eindeloos kan goed gaan. Steve, het slachtoffer, heeft fysiek het meest te lijden gehad en zijn lot als een aan rolstoelgebonden kreupele is niet te benijden. Hij staat voor de schaamte, voor de zware prijs, voor talloze mismaakte veteranen die hun leven sleten in slecht onderhouden veteranenziekenhuizen zoals ook wel te zien is in Born on the Fourth of July. Hij verstopte zich voor de schaamte, medelijden en het lot dat hij mede draagt voor familie en vrouw. Alle drie symboliseren ze daarmee ook de gemiddelde soldaat die uit Vietnam terug komt, of iemand die met moeite het leven weer oppakt, of geestelijke gebroken, of fysiek totaal in de vernieling.

The Deer Hunter is en in en intriest beeld over verloren idealen en onschuld, en aardig is hoe men ondanks alle contrast tussen begin en einde elkaar lijkt te vinden aan tafel. En dan te bedenken dat Mike een behoorlijk onthaal krijgt, iets dat naarmate de oorlog duurde slechts weinigen was weggelegd met de groeiende protesten. De boodschap had maatschappelijk nog kritischer kunnen zijn met de toevoeging van een weg gehoonde veteraan, maar daar was het denk ik nog te vroeg voor, en zal te gevoelig geweest zijn in '78. Desondanks een uiterst uitgebalanceerd film met vooral de focus op de verandering van de mens en de gevolgen door de oorlog. Detail nog, de film met zijn ruime looptijd voor en na de oorlog symboliseert denk ik een mensenleven. Kort is het oorlogsgedeelte met een hevige impact, net als de lengte van een mensenleven waarvan maar een korte tijdspanne de ervaring van oorlog is en zal zijn, toch is de impact tot aan de dood zoals bij alle drie te zien is.
In tijden die overheersten worden door overhypte blauwe beestjes samen met mijn 82 jarige vader voor de herziening gegaan van The Deer Hunter, en dus iets dat echt is. En waar de film de laatste jaren voor mij bezig was met een comeback, weet dit drama nogmaals te verbazen en te verbijsteren. De drie uren vlogen letterlijk om tot de finale in het cafe voor de in- en intrieste broodmaaltijd die me nog meer aangreep dan vorige keren. Daarom een opwaardering van 4 naar 4.5. The Deer Hunter is drama dat de perfectie nadert.


avatar van Man of Steel

Man of Steel

  • 52 berichten
  • 106 stemmen

Lovelyboy schreef:

(quote)
In tijden die overheersten worden door overhypte blauwe beestjes samen met mijn 82 jarige vader voor de herziening gegaan van The Deer Hunter, en dus iets dat echt is. En waar de film de laatste jaren voor mij bezig was met een comeback, weet dit drama nogmaals te verbazen en te verbijsteren. De drie uren vlogen letterlijk om tot de finale in het cafe voor de in- en intrieste broodmaaltijd die me nog meer aangreep dan vorige keren. Daarom een opwaardering van 4 naar 4.5. The Deer Hunter is drama dat de perfectie nadert.

Dank je voor je mooie recensie van deze inmiddels oude legendarisch film! Waardevol. Ik ga hem binnenkort na 15 jaar ook maar eens herzien.