The Deer Hunter (1978)

Maar jouw volgende kijkbeurt zal vast ná de mijne zijn, want door jouw verhaal heb ik er meteen weer zin in gekregen... (Ik moet wel altijd even voor deze film gaan zitten, want ik kom er nooit ongeschonden uit, het kijken naar The deer hunter blijft ook na vele malen nog altijd één van de meest emotionele filmervaringen die ik ken.)

Een film uit mijn jeugd, die ik toen al indrukwekkend vond.

Als kind van een soldaat en een moeder die in een jappenkamp heeft gezeten , ben ik opgegroeid met de trauma,s van een oorlog.

Nu 50+, kan ik deze film veel beter plaatsen, de waanzin van oorlog, kameraadschap onder de soldaten, de loodzware trauma,s die uit zo,n oorlog voortkomen.

De tragiek, niet benadrukt door vechtscenes, maar hoe met elkaar verder te gaan.

Wat een juweel van een film.

Michael Cimino Overleden

Best mooi, al miste ik de emotionele impact. Dat zal deels door de structuur komen die echt drie losse delen beslaat. En door enkele keuzes die voor mij de film minder interessant maken. Het beste stuk is nog als Mike terugkomt en hij zich een houding moet geven tussen hen die gebleven zijn. Enorm sterk, ook door DeNiro's gezichtsmimiek die echt een gevoel van bevreemding geeft. Maar uiteindelijk is dit maar een klein stukje en komt de nadruk meer richting de andere twee veteranen, voor mij minder interessant. Ook het eerste uur is typisch, waar heel veel kan worden gedaan maar uiteindelijk een bruiloft van 40 minuten in zit. In Vietnam is het ook te fragmentarisch en zit je al te snel bij de berucht Roulette waardoor je als kijker nooit helemaal mee bent. Dat de film niet volstrekt oninteressant wordt komt ook door de acteurs die vrijwel allen geweldig staan te acteren, vooral met hun gezichten. Alleen Cazale vond ik wat irritant.

Maar goed, dat maakt het allemaal geen slechte film. Mooi geschoten, vooral de beeldende kracht is vaak sterk. Cimino weet heel goed wat hij wil tonen en geeft zo heel veel sfeer mee, of dat nu in het Vietnamese neonlicht is of de mist rond een Amerikaans staalstadje. Daarnaast kent de film enkele losse prachtige scènes met vooral schitterende muziek. Denk aan het jagen op de herten nog voor men naar Vietnam is gegaan. Soms duurt het wat te lang, is het te afstandelijk, maar er is genoeg moois. 3,5*.

Super klasse film. Deze kan ik nog 10 keer kijken en krijg ik geen genoeg van. Een meesterwerk.

Blijft voor mij de beste film tot nu toe,mss historisch niet correct maar voor mij is de vietnam oorlog bijzaak.Een enorm emotionele film met acteurs op hun best en ik vind het integenstelling tot andere films van die periode niet verouderd.

Oooohhhhhh wat blijft deze film toch mooi,ook na hem 30 keer gezien te hebben......

The Deer Hunter is een film die de tand des tijds eigenlijk zeer goed heeft doorstaan. Je ziet aan slechts enkele dingen dat deze film bijna 40 jaar oud is. Ik wist bovendien erg weinig over de film toen ik hem besloot te kijken enkel dat '3 vrienden naar Vietnam gingen'. Ik verwachtte me dus aan een film die zich in zijn totaliteit in Vietnam afspeelde. Dat was dus niet zo maar dat vond ik niet erg. Wat films betreft, laat ik me graag verrassen. Drama's hebben zeker ook wat te bieden en deze zeker. Hoewel het allemaal vrolijk begint is het einde de tegenpool van het begin.

Ik vond wel dat de overgangen (in tijd) niet altijd even goed waren, waardoor de film een beetje minder vloeiend wegkijkt. Dat hoeft niet zo'n groot probleem te zijn want de meeste scènes zijn uitermate interessant met het einde als hoogtepunt. Hier en daar wat langdradig. Het trouwfeest is misschien ook wel iets te lang, alhoewel je dan zelf merkt hoe hard je wil meevieren.

Schitterend oorlogsdrama, waarbij vooral de grootse openingsscene van de bruiloft eruit spring. Fantastisch hoe alle peronages in die chaos worden geintroduceerd. Natuulijk volgen er nog een aantal iconische scenes, maar de opening blijft het beste. Briljante fotografie van Zgmond en een super cast maken dit een absoluut meesterwerk.

Overigens kent de film opvallend veel overeenkomsten met Soldaat van Oranje, dat een jaar eerder uit kwam.

5*

Tot mijn grote scha en schande had ik deze klassieker nog nooit gezien. Erg mooie film, maar het is een film, een film met weinig historische waarde. Een absoluut meesterwerk is dit dus niet. Russische roulette in Vietnam? Niet dus. De frequent weerkerende 'good vs bad' stereotype tegenstanders die je in heel wat oorlogsfilms ziet, ook hier. De Amerikanen worden afgebeeld als goede, sympathieke nobele familiemensen. De Vietcong als een moordlustige sadistische lelijke bende. Het leven is iets genuanceerder dan dat...

Het is geen typische oorlogsfilm met veel geweld. De film focust op het leven van drie Amerikanen die naar de oorlog trekken. De klemtoon ligt op hun leven vóór hun vertrek en wanneer ze terugkomen en hoe de oorlog hen veranderd heeft. Dat wordt erg goed in beeld gebracht. De Niro en Walken doen dit schitterend. De bruiloft was misschien wat langdradig, maar geeft de tijdsgeest erg goed weer. De vrienden leiden een saai, moedeloos bestaan in een grauwe industriestad met weinig perspectief, buiten hier en daar een feest. De oorlog is hun vlucht naar roem, eer en avontuur. Het is een gift (tiens, waar hoorden we dat nog?). Gedesillusioneerd komen ze uit de oorlog. De één al wat beter dan de andere. De sfeerschepping, opbouw van het verhaal, boodschap van de film en muziek zijn subliem (vandaar ook mijn hoge quotering). De film doorstond ook goed de tand des tijds waarvoor ik enkel bewondering kan hebben. Historisch gezien wel rubbish, maar dan moet ik maar naar een docu kijken waarschijnlijk? Maar toch ...

“A deer has to be taken with one shot. I try to tell people that but they don't listen.”

Fascinerende en indrukwekkende film. Mensen die hier een oorlogsfilm verwachten, komen van een koude kermis thuis. The Deer Hunter is een menselijk drama over drie vrienden uit Pennsylvania en de sporen die de Vietnam oorlog op hun achterlaat.

Het lange eerste gedeelte is daarom ook van cruciaal belang om de onbezorgde en gelukkige kant van Michael, Steven en Nick te zien. Voordat de Vietnam oorlog, gevangenschap en Russian roulette de levens van de drie verwoest. Er zitten een aantal weergaloze scènes in, maar het is vooral het sfeervolle geheel dat indruk maakt. Met Savage, Streep, Cazale en vooral De Niro en Walken die hier één van hun beste rollen spelen. Met een ongelooflijk sterk einde dat je bijblijft.

Opnieuw bekeken en nog steeds een dikke vier sterren. Prachtig oorlogsdrama ondanks de veel te lange veelbesproken bruiloft. Nog steeds vind ik de gifts in het ziekenhuis een vreemd fenomeen, maar voor de rest komt deze film zeer naturel over. Die helicopter scene is nog bijna mislukt doordat de piloot iets te laag vloog en hij omhoog de brug een stuk meenam. Dat is gelukkig goed afgelopen anders hadden we deze scene en wellicht film nooit gezien.

Er is overigens veel informatie over deze film. Niet alleen over hoe hij is gemaakt, maar ook zeer indrukwekkende beelden uit de tijd van Vietnam. Zeker een aanrader om deze documentaire gelijk ook maar te bekijken. Niet geschikt voor jonge kijkers overigens, maar dat geldt in principe ook voor deze film.

Laatste Vietnamfilm uit de top 250 die ik nog op de plank had liggen, en ook de enige die ik nog niet had gezien. Een andere motivatie om deze film te kijken was de parodie op de eerste roulettescène in Meet the Feebles.

Niet al te hoge verwachtingen, desondanks viel het nog tegen. De film duurt al erg lang, maar daarboven op is de film ook nog eens ontzettend traag.

Elke. Scène. Wordt. Tergend. Lang. Uitgesponnen.

Gedoe met schoenen enzo. Daarbovenop ook een typisch De Niro tough guy karakter, waarbij ook altijd zo'n wannabe macho (hier gespeeld door Cazale, in andere films vaak door Pesci) omheen hangt. Ik heb er niet veel mee. Enige karakter dat nog enigszins interessant was, is dat van Walken.

Het Vietnamgedeelte duurt relatief kort en mijn vermoeden dat dat eigenlijk meer een kapstok is om de personages te laten zijn wie ze zijn wordt bevestigd als ik lees dat het script oorspronkelijke alleen over Russische roulette ging. Het boeit me overigens niet heel erg of een script omgewerkt is of niet.

De soundtrack is weinig memorabel. De openingsmuziek, die ook aan het einde en tussendoor tijdens een scène met De Niro en Streep klinkt, is wel okee, maar ook niet denderend. Visueel is de film net zo interessant als de gemiddelde Scorsese film. Niet dus. De films van Scorsese hebben soms nog wat sfeer, maar ook die is hier grotendeels afwezig, hooguit bij de Vietnamscènes, maar die duren vrij dus kort.

Kortom, een lange saaie film. 0,5*.

Dit is zo'n typische klassieker waar je voor moet gaan zitten en je tijd voor nemen. Het enige wat mij echter aantrekt in deze film is het top acteerwerk van o.a. De Niro en Walken, het verhaal zelf kan mij niet altijd boeien en sommige stukken zijn gewoonweg saai en langdradig (het huwelijksfeest).

Exact Duke Nukem , helemaal mee eens.

Deze film behoort tot een van de beste films ooit en hoort zeker in de top 5 thuis.

Een absolute must

The Deerhunter had ik ooit al eens gezien op een niet-commerciele zender in een tijd dat we nog zonder reclame avondvulle topfilms konden zien op de buis, gouden tijden voor de filmliefhebber wat mij betreft. Heb hem onlangs nogmaals bekeken, een film die je aangrijpt en meeneemt. Niet voor niets won deze film 5 Oscars met nog eens 4 nominaties met nog tal van andere prijzen, de film kostte zo'n 15 miljoen en bracht direct 49 miljoen op in de bioscoop, de film is nog steeds verkrijgbaar op DVD. De eerste Vietnam gerelateerde film die in de regio werd opgenomen, Thailand om precies te zijn.

Er zijn talloze films over de Vietnam oorlog gemaakt, die tot meer dan 58,000 Amerikaanse doden of vermisten heeft geleid, een stad als Bergen op Zoom qua inwoners. Meerdere grote regisseurs van de jaren '70, '80 en '90 waagden zich aan zo'n film, zoals Francis Ford Coppola van de Godfather films (Apocalypse Now), Oliver Stone (Platoon), Brian de Palma (Casualties of War) en Stanley Kubrick (Full Metal Jacket).

Zelf verdeel ik de Vietnam films altijd in 2 soorten. De pure oorlogsfilms vanuit een typisch Amerikaanse heldenstatus, denk aan de slagveld (of 'slachtveld') films Hamburger Hill en We Were Soldiers met Mel Gibson en de 2e soort dramafilms met vooral het pijnthema door Vietnam prominent aanwezig in de film zoals de Oliver Stone films Born on the 4th of Juli en Heaven & Earth. Het bekende Platoon zit er een beetje tussenin. The Deerhunter is zo'n film uit de 2e categorie. Het vertelt het verhaal over 3 jongemannen die opgroeien in een provincieplaatsje (Clairton PA), op een staalfabriek werken en in hun vrije tijd van jagen houden, dit tegen de achtergrond van de Vietnamoorlog waar 3 van hen heen worden gezonden.

De regisseur heeft 3 uur voor deze film uitgetrokken wat zeker niet te lang is om dit mooie epos in kwijt te kunnen. Het schijnt zelfs dat de eerste directors cut ruim 3,5 uur duurde wat de filmstudio veel te lang vond. Ik weet niet waar ze scenes eruit geknipt hebben maar zeker niet uit de bruiloft scene, die gewoon te lang duurt. Het kan goed dat de regisseur als doel had, als startpunt, de onbezorgdheid van een plaatselijke gemeenschap goed in beeld te brengen. Dit als schril contrast tegen de rauwe scenes in Vietnam in gevangenschap in het 2e blok waar men trauma's opliep, eentje vooral lichamelijk, eentje vooral geestelijk. Met tot slot als 3e blok het leven na Vietnam. Op zich is de film erg goed opgebouwd en verdeeld over 3 uur, maar er was misschien wat meer uit deze film te halen geweest door de trouwerij en het eindstuk in te korten en bijvoorbeeld het Vietnamdeel verder uit te werken. Ook springt de film soms net wat te snel over van locatie (Amerika, Vietnam, Amerika).

The Deerhunter was 1 van de beste films uit de jaren '70 wat mij betreft met een aantal grote namen erin. Wel vond ik het sneu dat acteur John Cazale (toen samen met Meryll Streep en bekend van de Godfather) de premiere niet mocht meemaken. Hij leed aan longkanker in een eindstadium tijdens de opnames en overleed kort na het afronden van de film op slechts 42-jarige leeftijd.

Deze film staat nauwelijks in de top 100 hier (plaats 82) maar hoort zeker thuis in de top 20, in plaats van bijvoorbeeld twee Lord of The Ring films in de top 10. Ja ja, ik weet dat het ook een kwestie van smaak is maar ik heb het idee dat de recensie schrijvers op deze website vooral 'Millenials' zijn die vanaf hun tienerjaren met internet opgegroeid zijn Te zien aan de verhouding films uit de jaren '60 tot heden, in de top 100.

Wel nog 1 smetje op deze film, de eindscene met de samenzang het 'God Bless America' had voor mij niet gehoeven. Wellicht probeerde men hiermee het grote publiek naar de bioscoop te trekken of wilde men deze film niet als een aanklacht over de Vietnam oorlog doen overkomen. Het kan ook sarcasme zijn geweest.

Geen score 5, omdat ik wat minpuntjes kon vinden. De film heeft wel enorme emotionele waarde, voor mij althans.

Krachtige film, dat is overspoeld met geslaagd acteerwerk en met de gekende soundtrack. Minpunt is de meer dan eens te trage vooruitgang...

Klassieker, ik heb hem vandaag weer gekeken. Was 35 jaar geleden dat ik hem voor het eerst zag. Vreemd, toen vond ik de film geweldig nu langdradig en traag. Wel de moeite waard, maar toch niet meer als toen. Blijft wel een sterke film. Je moet hem een keer gezien hebben.

Kan niet wachten

De verwoestende gevolgen van de Vietnamoorlog worden d.m.v. een kleine gemeenschap in Pennsylvania in deze film goed uitgebeeld. De emotionele toon maakt deze film bijzonder sterk en daar werkt het goede acteerwerk van de toen nog jonge sterrencast goed aan mee. Russische roulette onder veteranen blijft discutabel, maar dat maakt voor de film verder niet uit.

Dit vind ik echt supermooi: Cavatina from the Deer Hunter - YouTube

Vandaag de 4K DCP in zaal 1 van EYE gezien. Glorieus.

Dat moet indrukwekkend zijn geweest, ook met die prachtige natuurbeelden. Goed voorbeeld doet volgen Lux

Ik heb dit vaker gehoord. Ik snap het enigszins, maar ik kan mij er totaal niet in vinden.

Verhoogd naar 5,0 nu zelfs. Ik vind het vrij natuurlijk allemaal. Het oogt meer als een weergave

van het echte leven, ipv de "quick pacing" die vandaag de dag wordt toegepast. Maar goed,

het zal niet voor iedereen zijn.

lange film, goed gedaan

Er is nu een 40 anniversary blu-ray editie van Studio Canal (UK) uitgebracht met een werkelijk fenomenale nieuwe beeld mastering en indrukwekkend 5.1 DTS HD-MA geluid. Veel extra's zoals audio commentaren en documentaires. Kortom de definitieve versie van deze indrukwekkend mooie filmepos. Voor de echte fan!

Deze filmklassieker zag ik voor het eerst toen ik een jaar of twaalf was. Het verhaal is bekend: drie vrienden (Robert de Niro, John Savage en een piepjonge Christopher Walken) uit een slaperig industriestadje vertrekken naar Vietnam om daar tegen de communisten te vechten. Vooral de Russisch roulette-scènes maakten indertijd veel indruk op me; ik herinner me dat ik ooit achter de bank kroop omdat ik de spanning nauwelijks aan kon.

Gisteren zag ik deze film opnieuw, maar nu kan ik deze film veel beter plaatsen: de waanzin van oorlog, de kameraadschap onder de soldaten, de trauma's die uit zo'n oorlog voortkomen. Al met al een schitterende film, die wordt gedragen door de prachtige soundtrack van John Williams. 4,5*

Christopher Wallace en Robert De Niro zijn een goed duo. Maar net iets teveel Russian Roulette of zo. Maar ik kan begrijpen dat mensen deze film waarderen.

Slechts 3 sterren? Jazeker.

Het duurt maar liefst 1 uur en 9 minuten voordat de film op gang komt met actie in Vietnam. Let wel: Ik vind dat er goed geacteerd wordt tijdens de hele film, maar de film an sich komt veel te traag op gang en de laatste fase van de film is ook lastig uit te zitten.

Film bestaat uit 3 fases; eerst het thuisfront in de VS, daarna het beste deel met het gevangenschaps-gebeuren en vervolgens het drama met de roulette.

Fase 1 geef ik 2*, fase 2 krijgt 4* en fase 3 blijft steken op 3*; totaal 9* : 3 = 3 sterren in totaal.

(Heb geen van de reeds bestaande meningen bekeken alhier, of mij laten beïnvloeden door critical receptions van professionele reviewers)