The Deer Hunter (1978)

Wow, wat een indrukwekkende film. Zo naturel, dat 't voor 'echt' door kan gaan.

Misschien wel een van de beste rollen van Meryl Streep. Heel vaak kan ik haar niet uit staan, maar hier het tegendeel.

Eigenlijk de hele cast, De Niro, Cristopher Walken, etcetera, allemaal op en top geacteerd.

Ik had ´m 15 jaar geleden voor het laatst gezien ofzo en nu dus weer.

In het begin even doorbijten, maar toen ik de hele film had gezien vond ik de lengte van dat stuk absoluut kloppen.
Veel mooie scenes, zeker richting het einde. De eerste scenes tussen DeNiro (na de thuiskomst) en Streep zijn briljant.
Verder een indrukwekkende film. Iedereen is fantastisch, maar met name Walken en Streep zijn weergaloos goed.

4.0*

Dubbel gevoel bij deze film. Enerzijds heb ik aardig wat mooie beelden, goed acteerwerk en aangrijpende scènes gezien, anderzijds duurde het wel érg lang voor dit alles te zien was. De introductie is bijzonder langdradig, onmogelijk om daar fatsoenlijk in de film te komen. Het wist mij in ieder geval niet echt bij de les te houden. Op een gegeven moment begon de film gelukkig tempo te krijgen en werd het behoorlijk zenuwslopend. Met name het acteerwerk is grandioos. Jammer genoeg zakt de film later weer een klein beetje in. Máár het einde maakte uiteindelijk nog een hoop goed. Al met al niet het meesterwerk dat ik ervan had verwacht.

Voordeel van de twijfel. Kleine 3,5 sterren.

Ja dat vond ik nou ook. In eerste instantie vond ik die trouwscene en alles wat daaraan vooraf gaat ook wel vrij lang duren daarom stond deze film bij mij nog op 4*. Maar als ik er even over na denk is het juist essentieel voor de film. De overgang naar de oorlog wordt er meer rauwer, schokkender door. Ook het contrast bij de thuiskomst is des te groter. Overigens vond ik de jachtscene net zo indrukwekkend als de beroemde roulettescene. Blijft een meesterlijke film dit.

Prachtige film in 3 delen, waarvan het eerste (de trouwerij) op mij nu juist het meeste indruk heeft gemaakt. De Niro en Walken zijn briljant in deze klassieker.

4,5*.

Moet de laatste Vietnam film uit de Top 250 geweest zijn. Heh.

Het blijkbaar befaamde eerste deel vind ik nog meevallen. Al heb ik ook mijn reservaties bij de lengte. Ik heb de theorieën gelezen, maar ben het er niet mee eens. Komt ook waarschijnlijk omdat de personages mij weinig boeiden, ik de russian roulette scenes mager vond. Maar dan nog. Karakteruitdieping oké, maar die scene waar het groepje staat te pissen, vertrekt zonder één lid en dan wat met die kerel z'n voeten speelt brengt echt niks bij vind ik. En die scene wordt toch stevig uitgesponnen. Dat soort scenes hadden er wat mij betreft gewoon integraal uitgekunnen.

De scenes in Vietnam waren aardig, al is De Niro mij iets te veel Rambo. Indrukwekkender dan de russian roulette scenes zelf vond ik het sfeertje onder dat kamp. Waar ik mij ook over verbaasde is die Vietnamees die in het dorpje loopt, een schuilkelder vindt en daar maar even een bommetje ingooit. Beetje onnodig toch ?

Waar de film voor mij breekt is bij de thuiskomst van Michael. De film zakt helemaal in, als kijker kreeg ik het gevoel dat er nog een half uur over was en de scriptschrijvers hun materiaal was op. Het sluimert maar wat, de post-oorlog invloed op de personages komt voor geen meter over, het wordt ronduit slaapverwekkend. Jammer, want het laatste half uur kon mij daarom ook geen barst meer schelen. De film was mij dan al lang kwijt en veel meer dan aftellen naar het einde zat er niet meer op. Ook die laatste russian roulette scene vond ik alles behalve intens.

Wat mij aan goede punten opviel was het acteerwerk van De Niro, die echt een keer een personage ipv een typetje neerzet. Ook Walken doet het erg goed. Verder is het lome sfeertje op zich wel aardig, maar bepaalde scenes gaan er wel aan ten onder. De disjointed structuur doet de film finaal de das om.

1.5*

Behoorlijke bagger dit. Niet alleen het eerste uur is saai, de twee uur daarna wordt het weinig beter. Werkelijk niets aan die bruiloft is de moeite waard, vooral het fantasieloze camerawerk had toch wat beter gemogen. Cinematografie op z'n elfendertigst.

Ik zal de reacties hier nog eens doorlezen maar ik zag al iets staan over karakteruitdieping. Wel, als er iets ontbreekt in deze film is het dat wel. Veel verder dan iemand met een voorliefde voor de term 'fucking ai' en een De Niro als superman komen we niet. Het gevolg is dat ook de heftigere scenes weinig boeien, de personages lieten me siberisch.

Het verhaal is daarnaast behoorlijk uitgekauwd en het plot is chaotisch. Tenslotte mag nog de afschuwelijke soudtrack genoemd worden. Dat koor in die kerk, wat een kwelling.

Het laatste half uur biedt nog wat spanning en ik werd zelfs enige emotie in mijn grote teen gewaar. Dat stuwt deze film op de valreep naar 1,5*.

Met de klanken van Cavatina (Theme from 'The Deer Hunter') zat ik meteen in de film. Een nummer dat weemoed uitdraagt. En dat nog enkele malen op de juiste momenten wist weder te keren in de film.

De film heeft een fantastische opbouw. De overgang naar de Vietnam oorlog (na dat prachtige piano-stuk, wat een scene) is perfektie.

Grappig is dat vele mensen klagen over de te lange scenes. Ik klaag juist dat scenes te kort zijn. Eén scene zit me niet lekker, wanneer de vrienden na de oorlog weer gaan jagen, en De Niro de pistool afschiet op het voorhoofd van Cazale. Die indrukwekkende scene werd snel afgewimpeld, terwijl het toch een grote impact gehad zou moeten hebben op de vriendengroep.

The Deer Hunter is een ijzersterk drama-epos vol acteer-geweld dat zonder (veel) Hollywood-gesnotter en aanzwengelende violen de juiste toon weet te raken.

Naar beneden afgerond naar 4,5*, maar hij staat te bellen bij de 5-sterren-voordeur. Eerst moet de bel nog gerepareerd worden...

Hoewel The Deer Hunter een indrukwekkende film is, is de langdradigheid ervan een reden om hem een stuk lager te beroordelen dan de gemiddelde score hier. Een twistpunt dat natuurlijk veel vaker opgerakeld is. De trouwscène had ook wat mij betreft een stuk korter gemogen. De abrubte overgang van Clairton naar Vietnam was wel erg sterk. Het grauwe geluk van het fabrieksstadje wordt ruw verstoord door het leed van de oorlog.

De psycholgische prent die volgt neemt ruim de tijd en de langdradigheid is minder tergend als in het begin. De beste scène is misschien wel die waarin Walken wordt ondervraagt in het ziekenhuis, erg emotioneel. Walken acteert sowieso fenomenaal, nog iets beter zelfs dan De Niro. Hun eindconfrontatie is er een voor in de boeken.

Maar toch... het tempo is wat mij ervanaf houdt om hoger dan 3 sterren te geven. Wellicht bij een volgende kijkbeurt.

Hij won er een Oscar voor dus dat zal wel meevallen

Geweldige film inderdaad. De overgang van vrolijke dansende jongens naar depressieve, door de oorlog getekende mannen wordt door Michael Cimino prachtig in beeld gebracht (ook hij won een Oscar). Vooral de scenes in Vietnam zijn indrukwekkend te noemen.

Vond ook John Cazale (Stosh) weer erg goed, de man heeft niet veel rollen gespeeld doordat hij helaas op jonge leeftijd is gestorven (aan kanker) maar in de films die hij gedaan heeft laat hij zien dat hij een uitstekend acteur was.

Twijfel tussen 4* en 4,5*. Hou het voorlopig op 4*

Ik kan me nog herrinneren dat ik 5 jaar geleden met mijn ouders deze film ben gaan kijken. Ik heb toen alleen de bruiloft scenes gezien en bij de eerste Vietnamscene hebben mijn ouders hem voor me uitgezet omdat ze het te erg voor mij vonden.

Maar laatst had ik de dvd op de markt gevonden en gekocht en ik ben hem gisteren gaan kijken. Het was een schitterende film met een glansrol van De Niro en die andere vrienden. Die bruiloft is een goed begin gevolgt met dat herten schieten. Dat vrolijke liedje 'I love you baby' zit in me hoofd

Die Vietnam scenes vond ik wel schokkend voor die tijd. Die Vietnamese soldaat in het beginschoot op zijn eigen volg voordat hij werd verbrand door de Niro.

Ook was die schiet je zelf neer spelletje wel hard. Je kan dan ook wel zien dat de Vietnamese ook keihard waren. Je krijgt dan ook echt de kick als de Niro dan daar het hele zootje afknalt.

Ik had trouwens ook verwacht dat de rest van de film zich in Vietnam afspeelde maar dat was niet zo. De Niro keert nog een tijd terug in Amerika voordat ie weer naar Saigon gaat om Nick te zoeken.

Het einde vond ik ook erg mooi. De film was gewoon een klassieker. Robert de Niro speelt alleen maar in goede films.

5,0*

Meesterlijke film is dit zeg, goed verhaal, er wordt meesterlijk geacteerd, top gewoon.

Wat me het meest zijn bijgebleven zijn die Russische roulette scènes, echt ijzingwekkend goed.

Ik geef 'm 5 sterren.

Interessante film, die faalt doordat niks van wat je te zien krijgt op een of andere manier gekaderd wordt of in een context geplaatst. Dat is, zoals gezegd, een interessant idee, maar het werkt helemaal niet in deze film. Hij springt van de hak op de tak, komt ongeloofwaardig over en mist diepgang. Uiteraard moet niet alles voorgekauwd worden en ik waardeer het dat de film zijn kijkers niet onderschat, maar het werkt simpelweg niet.

Wel erg de moeite is de knappe sfeer in de film, de goede acteerprestaties (van sommigen toch) en de paar schitterende scenes. Ik zou drie sterren gegeven hebben als het einde me niet zo gepakt had, daardoor toch nog 3.5* .

Ik heb toch wel een dubbel gevoel bij deze film. Enerzijds zijn er gewoon enkele zeer indrukwekkende scènes en zijn de acteerprestaties( vooral van Walken) zeer sterk.

Anderzijds duurt de film gewoon te lang. Ik vind eigenlijk dat de kijker niet zo heel veel te weten komt over de karakters van de hoofdrolspelers tijdens de wel erg lange huwelijksscène.

Deze film moet je natuurlijk wel gezien hebben, maar ik vond hem niet zo heel erg goed.

Dam wat ben ik blij dat ik deze film gezien heb, had hem al een paar jaar op de plank liggen, maar het kwam er steeds niet van om hem te kijken, want hij leek me te oud, hoesje zag er niet zo bijzonder uit , kort om hij trok me niet zo. Ik weet nu dat ik voortaan beter naar de recencies van moviemeter kan luisteren. Ik vond hem niet eens lang duren , terwijl hij toch dik 3 uren duurt wat tegenwoordig voor een film erg lang is. Heb echt genoten van deze film, Robert de Niro speelde erg goed, maar de rest van de cast ook. En er zaten hele indrukwekkende emotionele stukken in, ze lieten echt goed zien wat een oorlog met je kan doen.

Na Apocalypse Now m'n tweede Vietnam-klassieker deze week. En weer verbaas ik me over de top 250-plaats van wat op mij overkomt als een ellenlange aaneenschakeling van veelal saaie scènes en dialogen. Op het eerste zicht lijkt The Deer Hunter een banale televisiefilm, maar dan met A-acteurs. Zelden heb ik de cameraman op een mooi shot of mooie compositie kunnen betrappen. Waar Apocalypse Now soms nog redelijk verfrissend uit de hoek komt met dromerige visuals, blijft The Deer Hunter hangen in een kleurloze beeldencollage.

Geen overdadige antioorlogspropaganda dit keer, maar wel een originele subplot over Russische roulette die mooi verwerkt wordt in de bekende Vietnam-madness. Minpunt is dan weer dat, hoewel het hier een oorlogsfilm betreft, slechts 1/3 van de film ook daadwerkelijk "oorlog" getoond wordt. Veel aandacht gaat uit naar het voor en na van die bewuste oorlog met een focus op vriendschap en liefde. Weinig interessant gebracht verder, al vallen de personages een stuk beter mee dan de lachwekkende typetjes uit Apocalypse Now. Een stuk realistischer, meer herkenbaar en in se daarom ook boeiender, maar ik miste toch een beetje meer drama in heel het gebeuren. Misschien ook net de kracht van The Deer Hunter dat er geen jankerige theatershow wordt opgevoerd, maar in deze hoedanigheid liet het me allemaal een beetje koud.

Vietnam-films zijn tot nu toe niet echt m'n ding. Misschien binnenkort nog eens Platoon proberen, al vrees ik voorlopig het ergste.

Mooie film, die goed laat zien wat oorlog allemaal kapot kan maken en echt duidelijk laat zien wat oorlog allemaal met mensen doet. De opbouw van de vriendschap tussen de hoofdrolspelers is op een zeer goede manier opgebouwd. met daarbij ondersteunt door mooie muziek van john Williams.

De acteurs leveren eigenlijk allemaal zeer goede acteerprestaties af en wat blijft het jammer dat John Cazale maar in zo weinig films heeft kunnen spelen, ondanks dat zijn rol hier wat kleiner is. De scènes met het Russische roulette zijn echt zeer indrukwekkend om te zien.

Tja oorlog kan een hoop kapot maken bij en tussen mensen, dat blijkt helaas wel weer eens uit deze film.

4,0*

Mooie recensie Spetie.

De film geeft een goed voorbeeld wat de oorlog voor uitwerking heeft op de soldaten en de mensen die thuis op hen wachtten. De film laat zien hoe gewone jongens veranderen als zij hun veilige burger-bestaan omwisselen voor oorlog-voering. Prachtige film! 4*

Aangrijpende film die zich niet zo zeer richt op de oorlog zelf, maar op wat voor schade de oorlog aanricht aan de mensen die het meegemaakt hebben.


De film komt vrij langzaam op gang met een hele lange bruiloft-scene en is daarmee op sommige punten erg langdraderig,maar daarintegen laat het wel goed zien wat voor vriendschap de mannen onderling met elkaar hebben.Dit word even later nog meer versterkt de jacht-scene en de kroeg waar ze voor de laatse keer 'echt' samen zijn en John Cazale,die helaas vlak na deze film is overleden,echt heel mooi acteerwerk laat zien.

Na het ietwat zwakke begin hoor je dan het opkomende geluid van een helicopter, en vanaf dat moment ga je door een hel samen met de mannen en zijn er een paar scenes op komst die voor altijd op mijn netvlies gebrand zijn.De emoties die de mannen meemaken voel je helemaal mee daarmee doel ik vooral op de break-down van Steven en de 'stand-off' tussen Michael en Nick en begon ik toch wel een een beetje een haatgevoel tegen de Vietnamezen te krijgen(even voor de goede orde,niet tegen de vietnamezen in het algemeen maar uit de film) vooral de man die ze echt pusht het revolver tegen het hoofd aan te zetten en de trekker over te halen.
Na deze gebeurtenissen begint het meest emotionele deel van de film en werkt het toe naar een climax die je nooit en nimmer zal vergeten.

Christopher Walken steekt met zijn acteer prestatie met kop en schouders boven de rest uit en heeft hier ook terecht een gouden beeldje voor gekregen.De rest doet het natuurlijk ook geweldig.Tel daarbij de goeie regie,het uitstekende camerawerk en de prachtige muziek bij op en je hebt een prachtige film ervaring.

5*

Mooie film die wel een beetje traag opgang komt. Pas als ze in Vietnam belanden komt de film pas echt goed los. De Russische roulette scene is geweldig. Mooi en goed geacteerd door Robert De Niro en Christopher Walken.

Indrukwekkende film (die ik voor de tweede keer zag) en die het verhaal vertelt van een aantal levenslustige, stoere, vrienden die de vreselijke, morele en lichamelijke gevolgen van de Vietnamoorlog moeten dragen, samen met hun relaties.

Een aantal mooie scènes ( voorbeeld de trouwpartij) en een aantal bloedstollende (de oorlogscènes).

Merk het schitterend kontrast tussen het uitbundige "You're just to good to be true" uit het begin van de film en het gelaten "God bless America" op het einde.

Uitstekende vertolkingen.

Briljante scènes in Vietnam, Ongelooflijk saaie en waardeloze scènes in de VS.

De scènes in Vietnam zijn spannend en briljant gespeeld door de acteurs, echt memorabel. De scènes in de VS daarentegen zijn ongelooflijk saai, ik begrijp dat dat allemaal in beeld moet komen voor het verhaal maar waarom minutenlange dans laten zien op dat feest? Voor de rest vind het ook maar middelmatig geacteerd.

Pfff 2,5 dan maar

Ik kan sommige reacties begrijpen over 'saai' etc, maar ik vind deze zogenaamde saaie scenes juist briljant.. De film wordt geweldig opgebouwd, ook al had de trouwerij hierin iets minder lang mogen duren en dan het hertenjagen iets langer, prachtige shots al daar. Als je een actie/oorlog film wilt zien, moet je niet aan deze beginnen.. de waanzin van oorlog wordt in The Deer Hunter meer benadrukt.

Vietnam; dankzij het goed opgebouwde begin en enkele mooie shots zat ik lekker in de film. De gruwelijkheid en het begin van de waanzin/desilussie van zowel Nick als Steve, maar toch ook wel Mike (vooral duidelijk te zien als hij terug komt naar USA, afstandelijkheid etc), wordt erg mooi in beeld gebracht, dankzij met name de sterke krijgsgevangenen scene waarin Russisch roulette wordt gespeeld.
Ontsnappen uit het 'kamp' en vervolgens de mislukte reddings scène vond ik wederom erg mooi in beeld gebracht.

Uitstekend camera werk, goede muziek en prima acteerwerk. Maar toch net geen 4,5*, wie weet bij herziening.

4,0*

Een zeer interessante film waar ik erg van genoten, heb maar ook heb aan geërgerd op sommigen momenten. Een film die zo lang duurt, moet continue iets te brengen hebben, en dat is toch niet altijd het geval bij The Deer Hunter. Met name het begin met de bruiloft enzo duurt te lang. Na het geweldige oorlogsgedeelte, kakt hij opnieuw in. Gelukkig is het laatste gedeelte wel weer enorm goed. Maar hierdoor is het neit de topper geworden die het had kunnen zijn. Maar zoals ik zei, het oorlogsgedeelte is heel erg goed. Met name alle scenes waarin Russisch Roulette in voor kwam waren goed. Ook de muziek was geslaagd alleen was er te weinig.

De cast is erg goed. Natuurlijk speelt Robert de Niro de sterren van de hemel. Maar ook Christopher Walken is weer top. Met Meryll Streep heb ik vrij weinig, maar die doet het ook goed.

Het moment dat Walken zichzelf door de kop schiet is echt heel aangrijpend, kippenvel. En ook niet overgeacteerd door De Niro daarna. Alleen spoot het bloed er een ietsje beetje overdreven uit.
4*

The Deer Hunter is een studie van het sociale aspect van de Viëtnamoorlog. Goed, de Russische roulette scène kent iedereen, maar wekt de verkeerde indruk dat dit een actievolle of spannende oorlogsfilm is: niks van dat. De film is netjes opgedeeld: het eerste uur ofzo wordt de situatie van Michael en Nicky getoond voor ze vertrokken: de bruiloft van Stevie (ruim een half uur bruiloft met een hoog homevideo gehalte, iets dat vele mensen niet zullen appreciëren) en een laatste keer gaan jagen (one shot, two is pussy, wat even later tijdens de Russische roulette een geweldig contrast geeft). Daarna een tijdje Viëtnam om vervolgens weer terug naar huis te keren, waar de hele situatie veranderd is en de veteranen zelf nooit meer dezelfde zullen worden. Het geeft een geweldig realistisch beeld weer van de Viëtnam-oorlog, mede door de langdradigheid. De zéér lange bruiloftscène is misschien niet zo tof om door te zitten, maar het zorgt wel (door het realisme) voor een band met de personages, waardoor je de rest van de film anders beleefd. Zo zijn de dialogen ook geschreven: veel personages raken nauwelijks uit hun woorden: ze vallen in herhaling, moeten even denken welke repliek ze zouden geven en veel ècht belangrijks wordt er niet gezegd, het is maar smalltalk; maar de beelden zeggen meer dan de woorden ooit zouden kunnen. Al helpt het geweldige acteerwerk er natuurlijk ook mee: de Robert De Niro tot midden jaren 90 is de meest constante en meest indrukwekkende acteur ooit. Ook Christopher Walken was hier nog geweldig aan het acteren, in tegenstelling tot de slechte parodie op zichzelf die hij tegenwoordig is. Meryl Streep is geloofwaardig en vooral John Cazale - die tijdens het filmen aan kanker aan het sterven was (hij heeft de release nooit gehaald) - heeft een geweldige presence (de man heeft ook in niets anders dan klassiekers meegespeeld, naast deze ook The Godfather I/II, Dog Day Afternoon en The Conversation).

Uitstekende dramafilm. De film begint met een op het eerste oog ietwat lange intro, maar dat maakt de overgang naar Vietnam alleenmaar indrukwekkender door voldoende diepgang in de personage's. De scènes met het Russisch Roulette zijn erg spannend, en de scènes die de nasleep van zo'n oorlog tonen erg indrukwekkend in al hun puurheid. Dit is een film die de tijd neemt z'n verhaal te vertellen, wat hem in feite erg sterk maakt, vooral het einde slaat daardoor in als een bom. Tel daarbij op een prachtige soundtrack, solide acteerprestaties en een uitstekende sfeerzetting en men heeft een topfilm.

Alleen is er een klein minpunt wat de kijkervaring betreft: het feit dat de film z'n tijd neemt om het verhaal te vertellen is aan de ene kant om toe te juigen, aan de andere kant kan de lengte van de film het kijkgenot ietwat tegen zitten. Men moet wel door die 182 minuten kunnen prikken, dit is immers geen popcorn vermaak.

Al met al een prachtige film! 4*

Soms niet spannend maar een goede opbouw.

Acteren is sterk ook het verhaal.

4 sterren

Lange vermoeiende zeikfilm...

...als we in de VS zijn althans. In Vietnam is alles zo'n 10x interessanter. Eigenlijk is The Deer Hunter 3 uur gerekt voor 2x een kwartier aan sterke scenes. Het eerste uur is bedroevend zo saai (die hele bruiloft ). Vervolgens vallen we plotseling midden in de oorlog, en denk je dat het eindelijk kan beginnen. Een ijzersterke scene en een ontsnapping verder zijn we alweer terug in Pennsylvania en is het eigenlijk vooral een kwestie van open deuren (de oorlog is traumatiserend). De eindscene in Vietnam is dan wel weer erg goed gedaan. Maar eigenlijk is de hele classicstatus van deze film denk ik vooral gebaseerd op het Russische roulette, ik zie oprecht niet wat dit nou zo boven het maaiveld doet uitsteken. Verhaal is afstandelijk, vol open deuren en alles behalve heavy.

Vwb de cast springt vooral Walken eruit, maar eigenlijk is iedereen uitstekend op dreef. Soundtrack vond ik eigenlijk wel behoorlijk duf en storend, visueel zoals het moet zijn, absoluut niet te uitbundig.

2.5*, en eigenlijk ben ik wel behoorlijk gul, maar ik moet er ook bij zeggen dat ik al redelijk moe was toen ik er aan begon en misschien niet optimaal gefocust was.

Een lange zit moet ik zeggen..

The Deer Hunter bevat een aantal sterke en intense momenten, bevat een goed einde en er wordt zeer goed geacteerd. Jammer genoeg was het grotendeels saai. Het eerste deel, voor en tijdens de bruiloft waarover al zoveel wordt gespeculeerd is voor mij ook duidelijk. Ik ervaarde dit ook niet als saai, soms juist mooi zelfs, om de relatie tussen de vrienden te zien.

Ik denk dat de plotselinge overschakeling naar Vietnam mij een beetje de das om heeft gedaan. Vraag me niet hoe ik het wel zou willen zien, want dat weet ik niet. Natuurlijk, de bekende Roulettescene was er één om niet te vergeten, maar daarna werd het steeds minder. Eenmaal veilig, zover we weten, was er geen impact en geen medeleven van mijn kant. Er volgen nog een paar sterke scenes, maar het red de film niet, ook het einde niet.

2,5*

Een lange zit ja, maar ik heb me er niet aan gestoord. Voordat ze in Vietnam belanden is het verhaal troosteloos en eindeloos, ik zie het meer als een metafoor voor hoe ze leefden in die tijd op die troosteloze plek, werken in die troosteloze fabriek, en het enige waar ze voldoening uit halen is hun (beschonken) vriendschap in de bar en tijdens het jagen. De Russische muziek tijdens de bruiloft vind ik trouwens geweldig, is me als kind al bijgebleven.

Ik ben het ermee eens dat de overgang naar Vietnam wel erg abrupt is, maar dat is het voor die personen ook geweest, vrijwel van het ene op het andere moment gedropt worden in een onbekend land. De spannende, korte scenes over gevangenneming en Russische Roulette met de dood op de loer, zijn dan een mooi contrast met het eerder getoonde langdradige, uitzichtloze leven (en ook de Russische vrolijkheid tijdens de bruiloft!). Misschien een tikkeltje overdone en het neigt af en toe naar Vietnam-propaganda. Maar wie op deze planeet kent de roulette scenes niet, dat zegt al genoeg..

Ondanks de soms saaie lange zit, blijft het voor mij een klassieker, 4 punten.