Meningen

Mhow. Een film die groots wil zijn maar dat niet lukt. Ik heb me er niet erg mee vermaakt zeg. Het verhaal verveelde best en ik voelde geen spanning. Dan mag je nog topacteur Washington en topactrice Foster in de ploeg hebben, maar dan houdt het op.

2,5*

Ik heb hier lang naar uitgekeken en ben blij deze nieuwe Pixar eindelijk te hebben gezien. Pixar heeft me de laatste 5 jaar behoorlijk teleurgesteld met middelmatige (vervolg)films, terwijl ze voorheen echt origineel en boeiend waren. Gelukkig maakt Inside Out een einde aan de magere jaren. Een fantastisch creatief en soms zelfs ontroerend eindproduct.

Het verhaal van de 11 jarige Riley die te maken krijgt met wisselende emoties die weer worden bestuurd vanuit haar hoofdkwartier in haar hoofd is echt geweldig bedacht. Lang geleden dat een animatiefilm weer eens met een bijzonder verhaal als deze kwam. De laatste jaren kijken we toch vooral veel naar pratende dieren enzo. De emoties van Riley die worden beheerst door Plezier, Angst, Woede, Afkeer en Verdriet zijn mooi divers en weten erg te boeien. Wel had ik iets meer verwacht dat ik met een brok in mijn keel zou kijken, na de vele, vele lovende reviews. Dat viel me iets tegen. Alleen op einde werd ik door de huilbui van Riley geraakt. De reis van Plezier en Angst door het brein van Riley is afwisselend en erg kleurrijk, met een aantal mooie momenten. Het denkbeeldige vriendje van Riley die ze ontmoeten en die zich later opofferde vond ik een mooi stuk. Net als wanneer ze in de abstracte wereld zijn. Maar toch miste het verhaal ''iets''. Wat ik al zei, ik had gehoopt dat de film me iets vaker had ontroerd. Gelukkig was de humor wel goed en werd dat ook goed gedoseerd. Het is toch vooral een drama en geen komedie. Ook een pluim voor de muziek, passend en pakkend.

Inside Out is sowieso de beste Pixar film sinds Toy Story 3, die alweer 5 jaar oud is. Hopelijk wordt de weg omhoog doorgezet.

4*

Inside Out was fantastisch, misschien wel de laatste stuiptrekking van het legendarische animatiebedrijf Pixar, dat in de jaren 90 en 00 vooral geweldige films afleverde, maar dat niveau niet vol wist te houden. Zal ongetwijfeld te maken hebben dat ze zijn overgenomen door Disney, waardoor alles dus inclusiever moest worden.

Deel 2 haalt het dan ook niet bij de vorige. Het is niet slecht, maar het wist me nooit te pakken zoals de vorige film. Riley is nu 13 jaar oud en de puberteit ingegaan, waardoor er nieuwe emoties in haar hoofd actief zijn geworden zoals Onzekerheid. Ze wil doorbreken in het ijshockey en gaat op hockeykamp met haar vriendinnen, waar ze moet kiezen tussen vriendschap en haar ijshockeypassie. Laten we eerlijk zijn, we weten allemaal aan het begin hoe dit gaat verlopen en vooral hoe het af gaat lopen. Op dat vlak is de film weinig origineel en dat Riley bestuurd word vanuit haar brein was al bekend, de toevoeging van de nieuwe emoties wist me niet te boeien. Sowieso zijn ze echt enorm saai geanimeerd (een emotie met een hele brede mond, twee grote ogen en een pluk haar, zeer ongeïnspireerd. Beetje wat je zou bedenken als je zelf een half uurtje met Paint (bestaat dit computerprogramma nog?) aan de slag mag. De andere nieuwelingen vond ik ook niet veel, met als meest irritante die emo die Lui moest vertolken.

Het begon vond ik wel mooi, met een nieuw kijkje in het leven van Riley, maar als dat kamp begint zakt de film gewoon wat weg. Het einde is overigens wel heel voorspelbaar, maar toch wel best aardig gedaan. Het emotioneerde niet, maar het was toch gewoon goed.

En wat me ook op viel, ik vind de film visueel gewoon niet zo mooi. Hele saaie karakters zijn er dus bijgekomen, maar ook de wereld in haar hoofd was gewoon niet zo heel overtuigend. Neem die drijvende broccoli, ik vond de animatie gewoon karig. Het voelt allemaal een beetje uitgespuugd door AI of iets in die richting, terwijl Pixar me juist jaren terug weg wist te blazen met een Toy Story, Finding Nemo, Ratatouille, Up en ook nog bij de eerste Inside Out.

En wat ik ook wel eens wil weten, voor welke doelgroep is deze film nou? Dit verhaal is voor kinderen volgens mij moeilijk te volgen al zullen ze best genieten van de kleurrijke personages en omgevingen, maar je moet echt ouder zijn om het echt te snappen. En voor volwassenen is de film weer te kinderlijk en voorspelbaar. Toch is de film een enorme bioscoophit, dus de mensen komen er wel op af. Lijkt me ook wel duidelijk dat we een derde deel gaan krijgen, hopelijk wel wat leuker geschreven want ik heb nauwelijks hoeven te lachen en veel emoties maakte het dus ook niet los.

3*

Het is lang geleden dat een film me weer eens echt heel laten schrikken en me een heel beklemmend gevoel heeft gegeven, maar het is Insidious gelukt.

Bij vlagen toch wel erg freaky tot eng zeg! Tot aan het slot waarin Josh naar de alternatieve wereld ging was het echt sterk. De stukken in het oude huis, in het nieuwe huis (en dan vooral als ze contact krijgen met Dalton in de alternatieve wereld) en ook helemaal op het einde met de gemaakte foto leverden me regelmatig kippevel en de rillingen op. Wat goed dat er weer eens een film is die vooral gericht is op suspense en het tonen van gore eens achterwege laat. Dit soort films laten me toch wel schrikken, daar waar ik de films met overdreven gore meer ter vermaak kijk.
James Wan is toch wel een topper in het creeeren van de juiste beklemmende sfeer. Dat lukte hem met het originele Saw ook al. De film lijkt een tijdje de bekende ghost movie cliche's te volgen, maar wijkt daar later wel vanaf met een boeiend plot. Maar ook in het 1e deel zaten genoeg spannende stukken doordat de juiste sfeer aanwezig was.

Wel jammer dat er later 2 onderzoekers bijkwamen die iets te gevat deden. Beter was geweest als de film volledig serieus was gebleven. Ik vond alleen het einde wat suf in de alternatieve wereld. Die demon zag er niet uit en was niet erg eng. Smetje op een verder behoorlijk creapy film. Maar gelukkig leverden de laatste minuten nog wel een waardig einde op.

Behoorlijke aanrader!

4*

Don't break the circle.

Insidious 1 vond ik echt 1 van de beste horrorfilms van de laatste jaren. De film was zeer pakkend, kende een enorm ongemakkelijke sfeer en liet me meerdere malen enorm schrikken. Missie geslaagd dus.

Toen Insidious 2 werd aangekondigd was ik dus tevreden, zeker omdat succesregisseur James Wan weer aan het roer stond. Hij heeft toch wel een stel erg geslaagde horrorfilms gemaakt en was dit jaar ook al succesvol met The Conjuring (2013), die ik ook al vrij sterk vond.

Insidious 2 haalt helaas niet het niveau van deel 1. Daarvoor volgt Wan iets teveel de bekende paden zonder er echt wat vernieuwend mee te doen.
Wat dat betreft lijken Insidious 1, The Conjuring en Insidious 2 wel op elkaar. Tel daar ook nog eens Sinister bij, de horrorhit van eind vorig jaar, en je hebt al 2 soortgelijke titels in redelijk korte periode. Wel zijn ze allemaal zeer de moeite van het kijken waard, maar qua originaliteit scoort het niet heel hoog. Bepaalde schrikmomenten in Insidious 2 zie je aankomen of worden slechts schrikmomenten omdat het geluid plots verhoogd wordt. Ik miste een beetje het verrassende van de vorige film, waar dat allemaal net wat subtieler werd gedaan.

Maar dit klinkt vrij negatief, terwijl ik eigenlijk juist positief over de film ben. James Wan is goed in wat hij doet en dus krijgen we wederom een zeer sfeervolle film die nog vaak genoeg ongemakkelijk en beklemmend aan weet te voelen, ook al kende de film dus wat minder goed geplaatste schrikeffecten. Maar ze zijn er uiteraard wel. Je ziet toch wel dat Wan een perfectionist is. Beeld, geluid, camerawerk, sfeer...dat is allemaal uitstekend gedaan. En wat ik ook wel leuk vond was dat het verhaal van deel 1 erg verweven wordt in deze film. Ik zou iedereen ook aanraden eerst even deel 1 weer op te zetten. Zo zie je plots weer de scene uit de vorige film dat het alarm in huis af gaat, pa de trap af stormt en de deur open ziet staan. Maar ditmaal zie je ook wat er aan de andere kant van de deur gebeurde. Erg sterk.

En wat Insidious 2 ook beter heeft gedaan is het slotstuk van de film. Insidious 1 ontspoorde een beetje richting het einde toe met de alternatieve wereld. Deel 2 pakt dit beter aan. Het blijft toch het einde toe boeiend. Het einde was ook prima, met genoeg kansen voor Insidious 3, die ook al is aangekondigd. Daar heb ik geen moeite mee, maar ik hoop wel dat ze er iets meer originaliteit en vernieuwing in gaan stoppen. Wan heeft ieder geval met The Conjuring en Insidous 2 mijn horrorjaar 2013 kleur gegeven.

3,5*

Jammer, ook de Insidious reeks wordt langzaamaan minder interessant. Waar deel 1 voor mij een horrorklassiekertje is geworden, daar zijn deel 2 en 3 vrij simpele vervolgen. Nog altijd acceptabel, maar ze mogen niet in de schaduw van het origineel staan. Ieder deel is spijtig genoeg wat minder boeiend en eng geworden. Ik kreeg bij deel 1 daadwerkelijk rillingen en een beklemmend gevoel toen ik de film voor het eerst zag, maar deze Insidious 3 krijgt dat helaas niet voor elkaar. Er zit nog sporadisch een beklemmend moment in, maar het is veelal weer gericht op goedkope schrikmomenten, terwijl ik deel 1 juist zo goed vond om die nare sfeer en het daadwerkelijk opbouwen naar een heftige climax. We gaan nu voor de derde maal naar de andere wereld toe en de verrassing is daardoor gewoon grotendeels weg.

Gelukkig weet de film wel te boeien en is de rol van helderziende Elise wederom uitstekend. Haar band met de hoofdrolspeelster (die het ook wel aardig deed) is interessant, net als het traumatische verleden met de overleden moeder, waar Insidious om draait.

Voldoende. Maar de rek is wel uit de reeks. Ik hoop niet dat dit a la Saw of Wrong Turn zo'n horrorcashcow wordt waar nog 5 delen van volgen.

3*

Jammer dat Blumhouse deze reeks helemaal aan het uitmelken is, verpest toch een beetje de enorme klasse van het origineel, die behoorlijk freaky was en sowieso heel sterk was geregisseerd. De vervolgen zijn echt een pak minder, al was deel 2 nog wel te doen. Maar deel 3 was al vrij matig en deze vierde Insidious is gewoon onvoldoende. Er zijn echt teveel geesten-in-oude-huizen films uitgekomen de afgelopen jaren om nog echt onderscheidend te zijn als ze zo standaard gemaakt worden als de Insidious vervolgen. Het is geen absolute rommel, zeker niet, maar ze voegen ook niks meer toe en teren nu wel heel erg op goedkope scares door middel van hard geluid of een snelle flits van iets. Het enige wat deze film wel aardig doet is het achtergrondverhaal van Elise's familie te vertellen, wat interessanter was dan verwacht. Maar als enge horrorfilm slaat het de plank wel mis, volgens mij zat er praktisch niks in waar ik van onder de indruk was. Zeker dat laatste half uur vond ik vrij suf, dat was echt weer herkauwen van de eerdere titels.

2,5*

Ook een prestatie om een Insidious film te maken die werkelijk geen seconde spannend is. Hier kan je bijna het het hele gezin heen, zo flauw is het allemaal. En dat terwijl ik de eerste Insidious echt nagelbijtend spannend vond, een van de betere horrorfilms deze eeuw durf ik wel te zeggen met een hele naargeestige sfeer en een stel geweldige scares. En ook het vervolg mocht er wezen. Maar alles daarna had nooit gemaakt moeten worden, totaal overbodig en niet goed. Leuk om oude castleden weer te zien, maar dit hebben ze verwerkt in zo'n saai verhaal dat ik al snel op de aftiteling zat te hopen. Het kijkt stroef, het is vergezocht en het is vooral niet spannend. Zeer onnodige film en hopelijk ook de laatste uit de reeks.

1,5*

De laatste Nolan film die ik nog moest kijken is me wederom goed bevallen. Nolan blijft een enorm getalenteerde regisseur. Dat anderen dit ook vinden merk je wel als je naar de gemiddelden van zijn films kijken op IMDB en MovieMeter. Indrukwekkend.

Insomnia is in tegenstelling tot bijna al zijn andere werk geen hele diepgaande, verrassende film. Het plot is redelijk rechttoe, rechtaan. Omdat het een Nolan film is zat ik op een bizarre twist te wachten, maar die kwam nooit echt. Geeft verder ook niet, want de film weet wel te boeien en te overtuigen. Wat ook zeker mee heeft gewerkt waren de uitstekende rollen van Pacino, Swank en zelfs Williams, die ik normaal vrij irritant vind als acteur. Maar in deze rol paste hij goed, zou hij vaker moeten doen want zijn komedies zijn vaak enorm slecht.

De film kent een prettige sfeer en door de prachtige omgeving zie je regelmatig mooie beelden. Zo af en toe wordt het ook nog spannend, zoals met de boomstamscene. Het slot was ook nog wel aardig gedaan, ondanks ik het wel voorspelbaar vond.

Insomnia is zeker niet Nolan zijn beste werk, maar het mag er zeker zijn.

3,5*

Robert De Niro blijft toch wel acteerfenomeen. Ondanks dat hij de afgelopen jaren in heel wat mindere producties heeft gespeeld waarin hij zelf ook niet altijd uit wist te blinken, blijft dit wel een gigant. Dat bewijst hij nu ook maar weer eens in dit kleinere project waarin hij als oude weduwe een internship krijgt onder de hoede van de eigenaresse van een bloeiend bedrijf. Het is allemaal een tikje voorspelbaar en met een speelduur van 2 uur ook aan de lange kant, maar tegelijk is het een erg sympathieke feel good film geworden waarbij uiteraard de oude wijze man enkele levenslessen over weet te brengen. De chemie tussen De Niro en Hathaway (goddank weer met mooie lange haren) is overduidelijk aanwezig. Beiden zijn goed, maar De Niro is gewoonweg top. Zo natuurlijk en overtuigend zoals hij speelt. Hopelijk weet hij ons nog jaren te vermaken met nieuwe rollen, hopelijk bij dit soort projecten die voor hem gemaakt zijn,

3,5*

Vrij gênante 2 uur durende Google promotiefilm waar echt veel te duidelijk de nadruk op is gelegd. Prima dat een bedrijf een bedrag wil betalen om positief genoemd te worden in de film, maar dit slaat natuurlijk nergens op. Net zoals het feit dat je hier 2 uur naar zit te kijken. Waar is toch de tijd gebleven dat dit soort simpele standaardkomedies gewoon maximaal anderhalf uur duurden? Het levert nu een vrij saaie, voorspelbare Wilson-Vaugh komedie met weinig echt leuke grappen. De humor is wat puberaal en flauw, wat bij de wat oninteressante personages en het zeer voorspelbare verloop van het verhaal hoort.

2*

Ongelooflijk saaie film die me nergens kon boeien en vermaken. Ik kan werkelijk niks leuks of goeds opnoemen. Ja, het acteerwerk was wel goed. Voor de liefhebbers zal dit vast leuk zijn....maar mij allemaal te stoffig.

1,5*

Prachtige film die ik even in mijn gedachten heb moeten laten zakken, voordat ik er een verhaaltje over wilde tikken. De film wordt al vergeleken met de klassieker 2001: A Space Odyssey (1968) en dat valt ergens wel te snappen, want zeker in het laatste uur gaat het wel richting de sfeer van de genoemde film. Maar los daarvan is Interstellar een intrigerende film geworden. Er valt best wel wat op aan te merken, zoals een te lang middenstuk en een slot dat best weird is, maar ik heb vooral genoten van de hele fraaie beelden, de passend muziek (of juist stiltes) en de soms oprechte emoties die in de film zaten. Het slot leverde bij mij wel een paar een ''aah, ja inderdaad'' op en het was, ondanks erg op de emoties gericht, bevredigend genoeg om deze vrij complexe film te eindigen.

Matthew McConaughey was enorm op dreef en is onderhand 1 van de betere acteurs van de laatste jaren geworden. Bijzonder, want tot een paar jaar terug leek bij vooral gedoemd tot een rom-kom carrière in die voorspelbare niemendalletjes. Anne Hathaway vond ik een stuk minder boeiend (en dat korte kapsel blijf ik vreselijk vinden, maar dat terzijde) en stond in de schaduw van McConaughey.

Interstellar is toch wel een film geworden om eens over na te denken. Ik vind het geen absoluut meesterwerk, daarvoor is het middendeel niet altijd even sterk en zijn bepaalde plotwendingen niet even goed, maar het is wel een bijzonder goede sci-fi geworden.

4*

Hoe scoort dit zo hoog hier? Sfeervolle film en twee acteerkanonnen in de hoofdrol, maar dit was echt oprecht saai. Na twee uur weet ik nauwelijks nog naar waar ik gekeken heb. Nou zijn vampiers al niet bepaald figuren waar ik veel mee heb, maar dit is dan nog de echt softe, saaie versie. Gelukkig hebben Pitt en Cruise film wat betere films nadien nog gemaakt waardoor ik ze deze film wel kan vergeven.

2*

Nouja, door alle ophef rondom deze film ben ik 'm maar eens gaan kijken, maar het is dan ook puur aan de ophef te danken dat de film misschien goed gaat scoren of cashen, want The Interview is echt heel matig als eindproduct.

Dit moet een actie-komedie zijn, maar dat laatste zit er alleen richting het slot in (en was inderdaad wel leuk), maar komedie? Ik heb 0 keer moeten lachen. Kan natuurlijk ook door Seth Rogen komen, waar ik nou bepaald niet gecharmeerd van ben. James Franco is ook niet boeiend. Al die puberale poep en plashumor is niet mijn ding, net als al die homo-opmerkingen. Maar misschien vinden ze zulke zaken in Amerika nog heel grappig. Ook op politiek satirisch vlak faalt de film hard.

Ze komen niet verder dan wat goedkope grappen over Noord-Korea en hun grote leider, maar ook dit zal misschien in Amerika heel schokkend of leuk zijn. Tsja. Wat houden we wel over? Ik vond het actiegerichte slot wel aardig, al is het wel goedkoop dat de goddelijke leider nou sterft door een saaie raketinslag. Dat heb ik nu wel in 1000 actiefilms gezien. Ik had op wat originelers gehoopt.

Ik kan me trouwens wel voorstellen dat Noord-Korea niet blij is met deze film, maar als ze hem zouden kijken, dan zouden ze er misschien wel een beetje om kunnen lachen, want niemand in de film zal dit serieus nemen. Ik verwacht dat de aandacht snel weg is en dat de film gewoon overal laag zal scoren. Het is de ophef niet waard.

PS: Die acteur die Kim-Jong-Un speelde bakte er echt niks van.

1,5*

Heb de film gister bij vrienden herkeken en ik was een 2e keer een stuk minder enthousiast. De 1e keer dat ik hem zag was denk ik in 2005 en in mijn gedachte was de film echt grappig en spannend. Ik zag er nog weinig van terug dit keer. Nog altijd was de film heel erg sfeervol met oceanen, water, boten, onderwateraanzichten e.d. en vergeet vooral de goddelijk mooie Jessica Alba in bikini niet! Wauw, wat is ze toch lekker! Maar de film is eigenlijk best lang met bijna 2 uur en het boeide lang niet zo meer. Het verhaal kent veel gaten en het is eigenlijk allemaal erg voorspelbaar. Paul Walker en Jessica Alba acteerden nog wel oke maar die andere 2 waren gewoon slecht.

Alles bij elkaar nog wel voldoende maar wel een stuk lager.

3*

Meh. Een interessant verhaal met perspectief, maar niet al te boeiend uitgewerkt. Men laat vooral aan de verbeelding van de kijker over wat er buiten het vliegtuig aan de hand is, maar dat werkt niet goed en wordt zelden spannend. Het is nogal eentonig om bijna 6 afleveringen vanuit een vliegtuig te filmen, dit zal vast budgettaire redenen hebben, maar het vermaakt mij als kijker niet. Ik pers er een hele kleine voldoende uit, maar een eventueel tweede seizoen zal ik een stuk strenger beoordelen.

3*

Nou, ik ben totaal niet weggeblazen door deze film ( ), omdat dit echt hele grote rommel is. Het moet op een nieuwe Twister (1996) lijken, maar die film was, ook al was 'ie niet briljant, echt op elk vlak beter. Dit is weer zo clichématig en vervelend...pff. Moedertje die haar kind mist, vadertje met een slechte familieband. Hou op met deze irritante verhaaltjes zeg. De bekendste acteur in de film is Sarah Wayne Callies, bekend van Prison Break en The Walking Dead. Maar sinds haar rol in The Walking Dead kan ik haar eigenlijk niet meer zien zonder geïrriteerd te raken, zoveel irritatie wekte ze toen op in die serie.

Buiten dat was de film visueel vrij pover. Er valt duidelijk te zien dat hier geen enorm budget in heeft gezeten. De orkanen ogen cheap, de voertuigen lijken wel van die speelgoedautootjes als ze in de lucht gaan en er zit te opzichtig CGI werk in. Slechts de gigantische brandende orkaan op het einde zag er wel een beetje acceptabel uit. Kortom, dit is niks. Zet dan maar gewoon Twister nog eens op.

1,5*

Laat ik meteen met de deur in huis vallen: Wat een overdonderende, geniale film! Eindelijk weer een film die ik het volle aantal sterren ga geven!
Ik vond het zon intrigerende, boeiende film, elke liefhebber van films zou deze moeten gaan kijken.

De film was de 1e 5 a 10 minuten wat traag op gang aan het komen, zodat ik me afvroeg of het wel de superfilm was die ik hoopte te zien na alle positieve verhalen. Gelukkig gebeurde dat ook. Achter de soms fantastische natuur beelden die je in de film krijgt te zien (Bergen, woeste rivieren, besneeuwde vlaktes etc) zat een heel erg mooi verhaal over een jongen die niks meer te maken wilt hebben met de wereld waarin mensen elkaar pijn doen, kwetsen en alleen waarde hechten aan materiele zaken. Hij is anders...
Je krijgt de film in hoofdstukken te zien, elk hoofdstuk behandeld een deel van zijn ontdekkingsreis. Tussendoor hoor je de stem van zijn zus die hem zo mist maar als enige op de wereld wel kan begrijpen waarom hij dit doet. Vooral die ''flashback'' stukken maakten de film zo mooi. Er komen zoveel symphatieke personages in deze film voorbij, er gebeurt van alles en het verveelde me nooit. Het acteerwerk is echt van hoog niveau, van de hoofdrolspeler tot de bijrolletjes.
Als de film een tijdje bezig is ga je de jongen goed begrijpen. Typerend vond ik het stuk waarin een ambtenaar hem vertelde dat hij een vergunning nodig had om een bepaalde rivier over te mogen roeien. Ik bedoel, waar praten we over....dit soort bureaucratische onzin wilde hij ontlopen. En als je dan ook zijn verleden erbij haalt met ouders die elkaar niet lief hebben en continue ruzie veroorzaakten..begrijpelijk dat hij er genoeg van had.
Uiteindelijk heb ik de volle 2,5 uur genoten en vond ik het einde verrassend, maar ook wel weer passend. Hij wilde niet meer terug naar waar hij vandaan kwam en het was dus voor hem misschien ook minder erg daarom dat hij overleed door vergiftiging. De tekst die je erna bij kreeg vond ik erg mooi met dat hij dood werd gevonden en dat zijn zus zijn as uiteindelijk uitstrooide op de plek waar hij zo graag had willen zijn. Vergeet ik nog te zeggen dat de muziek in deze film echt geweldig goed was. Steeds het goede nummer voor de goede scene, het klonk allemaal heel goed.
Conclusie, briljant!

5*

Mooie sympathieke film die wel vrij voorspelbaar verloopt, maar wel erg weet te boeien. Geweldige rollen van François Cluzet en Omar Sy, die beiden overtuigen EN ontroeren. Tijdens het kijken krijg je toch steeds meer sympathie voor beide mannen. Het feelgood gevoel is groot en dankzij de schitterende muziek blijf je echt in de film zitten. Het is leuk om de 2 verschillende culturen te zien, helemaal als ze elkaar steeds meer gaan waarderen. Aanrader.

4*

Ik kan een hele lange review tikken, maar bovenstaand bericht geeft mijn gevoel ook wel weer. Dit is wel de slechtste film die ik dit jaar vermoedelijk ga zien, wat een ongelofelijke troep. Het leek wel een promotiefilm voor Werken bij Defensie, maar dan vreselijk dom uitgevoerd. Als je geen budget hebt voor een dikke actiefilm, maak 'm dan ook niet. Dit voelt wederom als zeeslag spelen in je badkuip vol met water, het weet geen moment grootschalig of episch te worden. Helemaal idioot was dat ze dit gingen releasen in dezelfde maand als soortgelijke Civil War die uiteraard wel sterk was. Een paar tientallen mannetjes vallen een strand en militaire basis aan en Nederland laat het maar gebeuren. Hoe verzin je het. Daarna volgt een slaapverwekkend saai actiefilmpje waarbij ik mezelf echt meerdere keren moest dwingen de film uit te kijken. Ow, en het acteerwerk en de dialogen, man man man. Ik heb ook geen zin meer hier nog meer woorden vuil aan te maken.

1*

Ik vond het een prima film met een aardige dosis verhaal en spanning. Ook was het acteerwerk van de grote namen Kidman en Craig prima. Uiteindelijk is het een prima thriller geworden, al denk ik wel dat ze het iets dieper hadden kunnen EN moeten uitwerken.

Maar al bij al een 3,5*

Dit is een van de laatste films van regisseur Eastwood van de laatste 10 jaar die ik nog niet zag, dus deze moest er ook aan geloven. Overigens is het puur toeval dat ik de film niet eerder zag, want het thema spreekt me zeker wel aan. Sowieso is de persoon Nelson Mandela een legende. Hij wordt geweldig vertolkt door Morgan Freeman, echt een geweldige acteerprestatie zonder dat hij echt uit hoeft te blinken. Maar het komt wel erg overtuigend over wat hij doet. Ook Matt Damon doet het uitstekend. Je zou bijna denken dat hij echt aan rugby doet.

Verder krijg je een typische Eastwood film te zien. Gericht op emotie en sentiment. Erg? Ik vind van niet. Het plot gaat niet zo heel diep en je weet hoe het gaat eindigen, maar ze brengen het wel boeiend. Het moment met het laag overvliegende vliegtuig vond ik wel mooi, net als het shot van het winnende punt in de finale. Simpel, maar mooi. De film is toch een soort feel good movie. Dat merk je ook bij verschillende momenten in de film. Neem het zwarte jochie dat weggejaagd wordt door de taxichauffeur, maar later met hem wel de eindoverwinning viert. Misschien wat goedkoop, maar toch is het best aardig om te zien. Al had Eastwood wel wat meer van de problemen tussen zwart en blank mogen laten zien. Af en toe hoorde je wel een opmerking over iemands verleden, maar er wordt weinig mee gedaan. Het belangrijkste punt van de film is toch het WK Rugby. En dat wordt interessant genoeg gebracht zodat ik de film een ruime voldoende waard vind.

3,5*

Boeiend en vermakelijk, maar ik had er toch net iets meer van verwacht. Of tenminste gehoopt. De intro in de woning aan zee is meteen spannend en mysterieus. Daarna komt het verhaal langzaam los, waarbij je als kijker af gaat vragen wat echt is en wat niet. Al zegt de titel van deze film voldoende, dus het idee dat alles zich in haar hoofd af speelt had ik eigenlijk nooit. Misschien teren ze wel wat erg op een paar scares, maar er zijn er wel een paar meteen sterk.

Het moment bij de ladder naar de zolder is goed, maar vooral de dood van Emily in het restaurant. Ik schrok me dood, echt goed gedaan. De film heeft wel een beetje een open einde, want volgens mij wordt het nooit duidelijk of Adrian of zijn broer nu de dader is. Volgens mij gewoon zijn broer en vermoord Cecilia Adrian ten onrechte. Al was hij natuurlijk wel een lul. Overigens had de film van mij best mogen eindigen na het doodschieten van Tom in zijn pak, daar had je op zich een prima einde mee gehad. Dat deel erna is vrij vergezocht. Hoe krijgt Cecilia in hemelsnaam dat pak aan in die paar minuutjes dat ze op de wc zit? En bij de dood van Tom werd duidelijk dat er een pak bestaat waarmee je onzichtbaar kan worden, dus dan gelooft de politie ook echt niet dat Adrian op het einde nog zelfmoord heeft gepleegd. Maar goed, ik heb me wel uitstekend vermaakt. Prima cast, lekker tempo, een paar goede momenten. De spanning is geregeld best goed te voelen, helemaal geen verkeerde Blumhouse film. Wel moet je denk ik niet proberen alles te verklaren, dan krijgt de film het lastig. Je vraagt je ook af hoe Adrian sowieso overal Cecilia kon volgen, tot in een inrichting toe.

3,5*

Traag en vrij saai. Pas richting het einde wordt het wat interessanter, maar toen was ik de aandacht al kwijt.

2*

Het kostte me de gehele zaterdagavond, maar dan heb je ook wat. The Irishman is toch wel een project waar vreselijk veel mensen op zaten te wachten. Persoonlijk begon dit bij mij pas in de laatste maanden voor de release, aangezien de film enorm veel aandacht kreeg in de media. Scorsese die De Niro, Pacino en zelfs de gepensioneerde Pesci in 1 film wist te krijgen, dat mag je toch best uniek noemen. Dit soort maffia-misdaadfilms zijn niet dé films waar ik groot fan van ben, maar op zijn tijd is er niks mis mee. Waar ik wel erg voor vreesde was de speelduur van 3,5 uur, waardoor het best mogelijk kan zijn dat dit een lange, saaie zit zou zijn.

Gelukkig is me dit reuze mee gevallen. Ja, de film duurt enorm lang, maar het grootste deel van de tijd is het nog best boeiend. Maar laten we eerlijk zijn, met een drie kwartier minder aan speelduur was de film denk ik wel beter geweest. Dit was lang, te lang. En dat zou nog geen ramp zijn als het tempo en de plotwendingen een fors tempo hebben, maar de film kabbelt eigenlijk een paar uur lang voort met hier en daar een piek. Dit is overigens negatiever dan ik bedoel, want ik heb me wel prima vermaakt tijdens het kijken. Zeker het eerste uur vond ik enorm sterk, ook al was het wel wat voorspelbaar. Maar De Niro steelt hier meteen de show en enkele sterke stukken maken het vrij memorabel. De macht die hij krijgt, de angst die mensen voor hem hebben (al was de scène bij de groenteboer wel vrij slecht in beeld gebracht) en zijn gezinsband zijn voldoende boeiende stukken. Maar na een anderhalf uur vind ik de film wel serieus inkakken met teveel extra plotjes, nieuwe namen en minder onderhoudende verhalen. Gelukkig trekt de film dit bij het laatste deel weer recht, met een bejaarde, ziekelijke De Niro die enorm kwetsbaar in beeld komt en beseft dat macht maar tijdelijk is in je leven en dat je uiteindelijk allemaal sterft. Als je oud bent en je macht is weg en je familie heeft je verstoten, dan stel je niet veel meer voor. Ik vond het prachtig geacteerd en een waardig slot van een prima film. Niet legendarisch goed, maar wel een dikke voldoende waard.

De Grote Drie hebben allemaal meer dan genoeg te doen in de film en pakken allemaal hun momenten. Iedereen zal een favoriet hebben, bij mij is dat De Niro. Ik ben sowieso een fan van hem en hij maakt het hier helemaal waar. Krachtig, woede, zorgzaamheid, kwetsbaarheid; alles zit erin. Zijn rol was dan ook het meest interessant, maar de andere twee doen natuurlijk weinig of niet voor hem onder. Visueel oogt de film ook fraai, maar het budget van pakweg een kleine 200 miljoen zie ik er weer niet in terug. De verjongingstechnieken zijn wel best geslaagd, maar het is toch wat vreemd om die verjongde gezichten steeds in beeld te hebben. Het hoeft van mij geen trend in Hollywood te worden. Wat ik wel weer erg goed vond ik de soundtrack, die steeds weer de juiste muziek bij het goede moment verwerkt. Het maakte bepaalde scènes absoluut krachtiger. Ook het camerawerk was heel fijn, vooral dat eerste deel met de zwevende camera die eindigt bij De Niro in zijn rolstoel. Uit zulk werk haal je meteen al vakmanschap.

Ik heb nu wel zin om binnenkort eens wat ouder werk van Scorsese weer op te zetten.

3,5*

Ik had mezelf al na Avengers: Endgame voorgenomen om de gehele reeks van het Marcel Cinematic Universe nog eens helemaal vanaf het begin te bekijken, de complete Phase 1, 2 en 3 dus. Ik noem zelf een groot fan, heb elk deel gezien. Het grootste deel ook in de bioscoop. Je kan op zich wel een deel missen, zolang je de Avengers-films maar bekijkt, maar het verhaal valt pas echt in elkaar als je gewoon alles bekijkt. Ontzettend veel zin in om dit de komende periode te doen. Je moet toch wat met al die extra tijd in deze Corona-tijden...

Iron Man 1. Hier begon het MCU Phase 1 mee. Alweer twaalf jaar geleden, damn. Wat vliegt de tijd. Des te knapper dat de film nog altijd heel erg strak oogt qua beeld en geluid. Visueel is dit echt een hele fraaie film en Jon Favreau toont maar weer eens aan dat hij een hele begaafde filmmaker is. Iron Man is scherp, duister, grappig en kent een aantal heerlijke momenten. Zeker de grote ontsnapping met het pak aan was echt subliem. De film had wel iets meer actie mogen bezitten, maar wat je ziet is ieder geval top, al is het slot wel een tikje clichématig. De film en de gehele reeks teert ieder geval vanaf het begin op een fantastische Downey Jr. die echt zo geschikt is om de stinkend rijke Tony Stark te spelen, die heerlijk cynisch en lomp uit de hoek komt. Ook andere castleden als Jeff Bridges en Gwyneth Paltrow (I do anything and everything Mr. Stark requires. Including, occasionally, taking out the trash. Will that be all? ) zijn uitstekend.

Iron Man is een hele fijne opwarmer voor alles wat er gaat komen. Kijk ook vooral de aftercredits, met de introductie van Samuel. L. Jackson. Met zulke stukjes weet je gewoon dat Marvel goed heeft nagedacht waar ze met dit alles heen wilden gaan.

4* blijven staan.

De derde film van het Marvel Cinematic Universe Phase 1 die ik een herziening geef. Het niveau schommelt in Phase 1 nog behoorlijk. Iron Man was geweldig, The Incredible Hulk gemiddeld en ook Iron Man 2 zal niet tot de top van de reeks behoren.

Iron Man 2 kan nog steeds teren op een heerlijke Downey Jr. die weer heerlijk arrogant en onaangepast is. Soms een tikje over het randje, als hij bezopen is. Dat vind ik eigenlijk ongemakkelijke scènes om te zien. Zijn tegenspeler is hier Mickey Rourke, die een behoorlijk bad ass personage mag spelen. Zijn aanwezigheid bij de Formule 1 race vond ik echt heel sterk. Jammer genoeg kiezen ze er daarna voor om hem nog maar sporadisch in te zetten, tot het einde dan. Erg jammer, want juist het middenstuk van de film vind ik erg rommelig en nietszeggend. Prima dat dit superheldenfilms met wat meer inhoud zijn, maar als kijker wil je Iron Man ook gewoon geregeld in actie zien. De film gaat nooit een kant op en op wat actie na is het eigenlijk best oninteressant. Gelukkig maakt het slot nog wel weer het nodige goed, was behoorlijk spectaculair. Niet verrassend, maar wel leuk.

3* (was 3,5*)

Iron Man 3 gaat wat mij betreft een beetje de Dark Knight Rises tour op, met een depressieve, verscheurde hoofdpersoon in een verhaal waarbij het verborgen alter ego op het tweede plan wordt gezet door omstandigheden. Dat pakte bij TDKR goed uit en bij Iron Man 3 op zich ook, al voelt het wel een beetje als kopiëren van dat verhaal aan. Na het zien van de trailers dacht ik dat dit een vrij duistere, volwassen film zou worden. Stiekem had ik daar ook wel op gehoopt, maar al snel merk je dat het nog steeds een film met veel humor is, verpakt in een niet al te zwaar verhaal. Wat dat betreft speelt Marvel wel een beetje op safe, al stoort het ook weer niet, want de film is gewoon leuk.

Downey Jr. is weer erg lekker op dreef als Tony Stark & Iron Man. Zijn uitstraling, zijn opmerkingen, zijn sarcasme...dat blijft gewoon subliem. Dit is (als je The Avengers erbij mee zou rekenen) alweer zijn vierde Iron Man optreden, maar de sleet zich er zeker nog niet op. Het Mandarin verhaal is best geinig, de twist voor een niet-comic lezer zoals ik sowieso wel verrassend en op gebied van actie krijg je toch een paar hele aardige dingen te zien, met als hoogtepunt de aanval op Stark zijn woning. Uiteraard is het geweld ook weer niet te zwaarmoedig, want zo weet Iron Man iedereen te redden die uit Air Force One geblazen is, wat ik persoonlijk wel wat jammer vind. Misschien is het richting het einde wel iets te grootschalig en bombastisch. Zo zijn plots al zijn 40+ iron Man pakken aanwezig, daar waar hij normaal op 1 pak teerde. Maar ik kan er verder niet erg mee zitten, want het blijft een prettige achtbaanrit. Wel een rit waar ook genoeg tijd wordt genomen voor het verhaal van Tony Stark. Het geeft zijn rol toch meer diepgang mee.

Wat mij betreft komt er nog een nieuwe Iron Man film, ik heb er nog geen genoeg van. Deel 1 blijft het beste, maar zolang de vervolgen dit niveau nog halen hoor je mij niet klagen.

3,5*

Sehr gut

Hier keek ik echt naar uit en het eindresultaat stelde me zeker niet teleur. Wat een heerlijke mix van sci-fi en komedie! Beide aspecten zijn vrij goed uitgewerkt, ook dankzij vrij aardige effecten. De maanbasis van de Nazi's ziet er gaaf uit (dat hakenkruis-hoofdkwartier ) en hun luchtmacht is ook stoer! De momenten op de maan vond ik ook het leukste. Een lekkere donkere omgeving, mooi gedaan. Het plot is toch wel leuk uitgewerkt, sowieso is er veel meer aandacht in gestoken in vergelijking met rip-off film Nazis at the Center of the Earth (2012). Ik heb geen idee hoeveel budget Iron Sky had, maar ze hebben er wel alles uitgehaald. Soms zag je best dat het beter kon, maar het kwam vrij oke over. Ook hun grote aanval zag er realistisch genoeg uit.
Jammer dat het tweede gedeelte van de film grotendeels op aarde afspeelde. Was ook best aardig gedaan, maar het haalde niet het niveau van het begin.

Maar gelukkig heeft de film wel de gehele speelduur lang geslaagde humor door middel van gevatte oneliners en verwijzingen naar bijvoorbeeld zaken uit de Tweede Wereldoorlog. Maar ook verwijzingen naar bekende namen of naar films (The Great Dictator bijvoorbeeld) waren erg leuk. Sowieso moest ik wel echt grijnzen bij de parodie op de bureauscene van Der Undergang! Ik herkende het al vanaf het moment dat ik een trillende hand met een brilletje zag. Erg leuk gedaan! Ook het belachelijk maken van de Nazi's was vrij leuk. De wetenschapper die trots zijn vreselijk oude computer toonde, haha. Of de eerste kennismaking met ''a black guy'', hehe.

Ach, de film zal niet iedereen aanspreken. Voor mij is het ieder geval enorm geslaagde B-pulp. Veel leuker heb ik ze niet vaak gezien ieder geval. De soundtrack was ook passend & goed trouwens!

4*, wie weet verhoog ik de score ooit nog eens na herziening.