Meningen

Nouja, 6 jaar na de eerste berichten over Iron Sky 2 is dat vervolg er dan gekomen. Een vervolg op een bijzonder geinig pulpfilmpje. Maar nu ik het eindresultaat gezien heb had ik liever dat ze het bij een enkele film hadden gelaten, want ze halen op geen enkel vlak het niveau van de eerste film. Zeker bijna een uur lang is het een onduidelijk, vervelend en nogal ongrappig gedoe. Het wordt pas even leuk als we Adolf op een dinosaurus krijgen (dat was het gevoel wat ik bij Iron Sky 1 kreeg, gewoon simpele fun), waarna er nog wel een lading vermakelijke onzin volgt. Maar de film voelt weinig fris aan en je vraagt je ook af waarom er een vervolg moest komen als ze er zoiets ongeïnspireerde van hebben gemaakt.

1,5*

Dat was me even een teleurstelling....

Ik ging deze kijken met in het achterhoofd shockerende horror te zien aangezien zon beetje elke recensie begint over hoe wreed en gruwelijk de film is.
Nou, op 2 scene's na ) de bekende brandblusser en verkrachtingsscene (die echt heel rauw en hard was, dat zeker)) viel het me wel mee; sterker meer was er niet.
Ik werd sowieso het 1e half uur bijna naar van dat verschrikkelijke camerawerk dat in noodtempo zag te shaken en te vliegen. Ik snap het nut ervan, maar prettig kijken was anders. Daarna begint de film dus met het einde waarna je steeds meer terugkijkt op hoe het is gebeurd. En daar stokt de film. Het boeide me weinig. Er gebeurde weinig en het werd wel erg uitgerekt. Geen idee waarom mensen dit zo briljant vinden. Ik vond het saai.

Wel was het acteerwerk erg goed (Belucci was top! De rest trouwens ook) en was de muziek prima. Het camerawerk werd na een half uur ook een stuk aangenamer en daardoor best goed.

Nee, mij deed het te weinig. Krappe voldoende.

3*

Niet supergoed, maar ook niet heel slecht. Op zich boeide het verhaal wel en was het best vermakelijk, al was de uitwerking niet optimaal. Ik heb hem overigens gister niet gezien, alweer een jaar of 2 terug maar ik zie dat ik hem vergeten was te beoordelen.

Kiss me, fat boy!

It is geen jeugdsentiment voor me, pas 10 jaar geleden voor het eerst gezien en tot een kwartiertje voor het einde was ik onder de indruk van de sfeer, van de freaky Pennywise en van het prima verhaal. Maar dat slot hé, ai ai. Werkelijk alles werd verpest met zoveel onzin dat ook nog eens afschuwelijk lelijk werd weergegeven. Wat een hele dikke voldoende moest zijn eindigde bij mij daardoor op een ruime onvoldoende. Onvergefelijk. Maar nu 10 jaar later zit er een remake van It aan te komen die na de zomer gaat draaien en waar ik echt enorm naar uit kijk. De eerste beelden zijn veelbelovend, Pennywise ziet er oprecht naargeestig uit en de r-rating zal er voor zorgen dat het vast een hele onaangename zit zal worden in de goede zin van het woord. Maar eerst dus maar eens de oude versie opnieuw bekeken.

Nu ik weet hoe het verhaal eindigt, heb ik er rekening mee gehouden en ik moet toegeven dat het dan allemaal veel beter te accepteren valt. Ofja, het slot blijft nog altijd afgrijselijk stom, maar ik kan het een plekje geven doordat de rest van de film die met 3 uur behoorlijk lang duurt gewoon vrij sterk ik. Zeker de eerste anderhalf uur als we de kinderen in hun coming-of-age verhaal volgen vond ik uitermate sterk. Opvallend overtuigend hoe zij acteerden en hoe ze oprecht een hechte groep vormen die met een traumatische gebeurtenis te maken krijgt. Sowieso is de scene met kleine Georgie en de papieren bootje vrij iconisch, maar ook daarna volgen nog sterke momenten.

Het tweede deel met de volwassen groep vind ik wel minder, omdat het geen beste acteurs bleken en omdat het sfeertje uit het eerste deel van het verhaal toch anders werd. Maar heel erg is het niet, want ook nu blijft het spannend met een aantal prima stukken. Maar de angst die de kinderen hadden werd toch beter getoond dan volwassenen die er beter mee om kunnen gaan. Minus het slot valt er weinig op aan te merken.

Waar wel over te klagen valt zijn de special effects, die rondom slecht zijn. Er was weinig budget en dat valt te zien in de stukken waar de effecten nodig waren. Soms ronduit pijnlijk om te zien, maar gelukkig maken sfeer en spanning veel goed. Wat ik wel spijtig vind is dat het allemaal zonder al te veel gruwel wordt vertoond. Als televisiefilm moest er destijds natuurlijk een groot publiek naar kunnen kijken. Tim Currie is bijzonder goed als de iconische Pennywise, maar ook hij lijkt zich af en toe in te moeten houden en zich meer als een clown dan als een psychopaat te gedragen. Ben daarom erg benieuwd naar de nieuwe vertolker van deze rol. Ik ben blij dat ik een herziening heb gedaan, want deze is me goed bevallen en ik kijk hierdoor nog meer uit naar de remake.

3,5* (was 2*)

It's summer! We're supposed to be having fun!

Ik heb behoorlijk naar de film uitgekeken en gister namiddag was het eindelijk zover! Zeker sinds ik een paar maanden terug het origineel uit 1990 nog eens heb bekeken kreeg ik er meer en meer zin in, want die mini-serie was vermakelijk en Tim Curry was briljant als Pennywise, maar tegelijk was het ook een goedkope B-film met vooral bij de volwassenen barslechte acteurs. En met erg beroerde special effects, ik denk dat iedereen zich dat vreselijk neppe einde nog goed zal herinneren. Deed serieus afbreuk aan de fijne sfeer van die film. Grote kans dat deze remake (of hoe je het ook wilt noemen) bijna alles wel beter zou gaan doen.

En gelukkig maakt deze nieuwe It bijna alles wel waar. Niet alles, maar daar kom ik nog op terug. Het is ieder geval een hele fijne nieuwe vertelling van het beroerde verhaal van Stephen King. Grotendeels hetzelfde, maar toch met andere invalshoeken en met subtiele aanpassingen die me best goed zijn bevallen. Maar gelukkig beseften ze hier wel dat het geen onemanshow van Pennywise moest worden, maar dat de groep Losers de hoofdrol hebben. Dit is gewoon prima uitgewerkt, waarbij bijna alle leden van de groep voldoende aandacht krijgen om zich aan ons te tonen. Ook hun eigen problemen en angsten komen goed verteld in beeld. Zo ga je toch geven om die kinderen en bouw je een band op. Dat was in de oude mini-serie al goed en hier wederom. De diversiteit aan karakters levert voldoende aan boeiende momenten op, want de ene is wat lomp, de andere nerveus, weer iemand heeft komische talenten en alles bij elkaar werkt dit prima. Zeker de humor sloeg best in de zaal aan.

Maar toch is Pennywise wel de grote publiekstrekker van de film en niet onterecht, want wat een iconisch karakter maakte Tim Curry er destijds al van. Bill Skarsgard doet dit op zijn eigen wijze ook prima. Curry was meer een clown, Skarsgard meer een psychopathische demon. Moeilijk kiezen welke nou de beste vertolking was, omdat ze beiden dit op hun eigen wijze doen. Beetje als moeten kiezen of Jack Nicholson of Heath Ledger nou de beste Joker was. Niet te doen. Skarsgard is ieder geval freaky en energiek. Zijn kostuum en schmink zijn ook schitterend. En gelukkig wordt hij spaarzaam ingezet, zodat het geen overkill aan momenten wordt. De spanningsopbouw is altijd aanwezig bij confrontaties en goedkope jumpscares zijn grotendeels afwezig. Zo blijft het verhaal tot het einde toe boeien, al is het middenstuk soms wel wat langdradig. De beste scenes zijn wel met kleine Georgie bij de rioolpunt (zo pakkend!) en later met de dia-voorstelling die uit de hand loopt. En ook de confrontaties in het huis aan de Neibolt Street en later bij de laatste confrontatie in het riool zijn erg pakkend, maar doen onder voor de 2 genoemde momenten.

Waar de film wel erg teleurstellend in is, is met CGI gebruik. Veel te aanwezig, veel te overdadig en dat was nergens voor nodig. De angsten van de kinderen werden te overdreven met CGI getoond, zodat het niet al te veel indruk maakte. Op het einde was zelfs het bloed opzichtig digitaal. Best een smet op een verder erg fijne film waarbij ik de r-rating wel fijn vond. Erg eng werd het niet, dat vond ik ook wel jammer. Het voelt gewoon als een prima jongensavontuur aan in een fijn coming-of-age sausje in de stijl van Stand By Me. Het jaren 80 sfeertje is prettig en nergens geforceerd erin gebracht.

De film had nog beter kunnen zijn, maar overtreft het origineel ieder geval wel. Ik kijk uit naar het tweede deel.

4*

No one who dies here ever really dies.

Enorm naar uitgekeken, samen met Avengers: Endgame toch wel dé film waar ik op zat te wachten. Door de lange speelduur maar een middagje vrij van werk genomen om hier rustig van te kunnen genieten en gelukkig kreeg ik er geen spijt van. Bizar trouwens dat het gemiddelde van de film hier na een kleine 30 stemmen onder de 3,00 ligt. Ik zal dan wel een andere film hebben gezien.

Er valt natuurlijk wel wat aan te merken op Chapter 2, maar toch ook weer niet heel erg veel. De speelduur is wel wat aan de extreem lange kant met iets onder de 3 uur. Het zorgt er soms voor dat bepaalde scènes wat overbodig of te lang aan voelden. Overigens moet ik wel meteen daarbij zeggen dat de tijd toch wel vrij vlot voorbij ging omdat het over de hele film wel boeiend bleef, al had het allemaal enger gemogen.

Waar in Chapter 1 de kinderen de hoofdrol hadden, daar zijn ze hier inmiddels 27 jaar later volwassen, waardoor ze worden gespeeld door een nieuwe cast die dat voortreffelijk doet. Zeker Richie en Beverly vond ik erg goed. Uiteraard (en gelukkig) komen de kinderen er ook nog geregeld in voor door middel van flashbacks. Soms niet altijd nodig, maar het zorgde wel voor meer sfeer, aangezien ik zo'n coming of age verhaal altijd goed kan hebben. Maar de focus ligt hier dus op de volwassen Losers die op een na allemaal Derry hebben verlaten om een leven op te bouwen zonder Pennywise die ze vergeten zijn. Bij hun terugkeer is het natuurlijk snel helder wat ze vroeger mee hebben gemaakt en zullen ze allen hun trauma's onder ogen moeten komen. Voor de lezers van het boek (heb ik nooit gedaan) of de kijkers van de oude mini-serie (absoluut wel gezien) geen verrassing natuurlijk, maar daar ga je ook niet naar zo'n bekende titel toe.

Chapter 2 toont geregeld de aanwezigheid van Pennywise, met een rol van Bill Skarsgård die het weer erg goed doet. Zeker de scènes waarin hij aan overacting moet doen vond ik erg geslaagd. Zijn loopje, zijn kwijlende blik, zijn absurde acties; het werkt. Maar zoals gezegd, echt eng was het niet. Wel sfeervol en soms lekker geschift, maar nooit echt eng. Dat is wel jammer, maar anderzijds heeft het me geen moment gestoord, omdat ook Pennywise volledig in dienst van het verhaal handelt. Alle Losers krijgen hun eigen momenten, maar de beste stukken blijven toch wel als ze samen zijn. Hun onderlinge gevit, maar ook hun diepe vriendschap komt dan wel goed naar boven. De film bevat ook wel redelijk wat humor, wat ergens jammer is bij een horrorfilm als It, maar tegelijkertijd wel goed werkt. Neem dat begin in het restaurant of de diverse oneliners van Richie. Ook de special effects kunnen er goed mee door, zelfs dat einde waar de mini-serie zich belachelijk mee maakte is hier vele malen beter verwerkt. Nog steeds die rare spin, maar een stuk beter passend in het plot en visueel veel overtuigender. Sowieso schuwt Muschietti de beelden niet, want de r-rating voelt bij vlagen weer lekker aan met de nodige gore en leed. En hij geeft af en toe een eigen draai aan het verhaal, maar dat vond ik ook niet erg. Geen idee of het meer trouwer aan het boek is.

Ik heb me er dus gewoon geweldig mee vermaakt. Misschien is Chapter 1 net wat beter nog doordat het verhaal van Pennywise in combinatie met kinderen net wat boeiender is, maar Chapter 2 mag er echt wezen en bij elkaar is het een geweldige adaptie van dit bekende verhaal geworden. Op Tim Curry zijn vertolking na of eventueel flink wat jeugdsentiment in je hoofd is er eigenlijk geen reden meer om de versie uit 1990 nog op te zetten, als je deze twee geweldige films nu hebt.

Dikke 3,5*

Meh. Ik had hier tot heel recent nog nooit van gehoord, maar kwam de film op MM tegen en de hoge cijfers maakten me wel benieuwd. Het idee is wel origineel en leuk, de uitwerking viel me tegen. Waar anderen hier reppen over spanning, daar heb ik daar te weinig van gemerkt. De film kabbelde maar voort met hier en daar wat interessants. De scene met het zwembad vond ik wel sterk, maar het zijn te weinig momenten om me te overtuigen van de klasse van de film. Ook de wat vervelende acteurs en actrices werken daar niet aan mee.

2,5*

Beetje een kloon van Freaky Friday.
De jongen is de hersenloze football player, het meisje de wat nerdy studiebol. Ze hebben mot met elkaar en plotseling worden ze van lichaam verwisseld. Ze proberen elkaars leven eerst te ruineren, daarna voelen ze wel wat voor elkaar en op het eind wordt het wel wat....
Klinkt allemaal erg onorgineel en dat is het ook, maaaaar, de film was erg prettig te kijken. Er zat soms wel grappige humor in en beide personages waren best wel symphatiek. Gewoon een lekkere wegkijker voor 90 minuutjes.
3*

Aardige Muppet film, die me vooral kon bekoren omdat Kermit er constant in voor kwam. Dat is zeker niet in elke Muppet film. Kermit vind ik toch wel 1 van de leukste karakters. Verder is de film niet zo heel bijzonder, maar is het wel vermakelijk. Zeker het slot als Kermit ziet hoe iedereen leeft in een wereld zonder hem was wel geinig.

3*

Ik had me een tijdje geleden voorgenomen dat ik dit jaar rond kerst eens voor het eerst It's a Wonderful Life wilde bekijken. En dat heb ik gister dus maar gedaan. Deze fraaie zwart-wit film uit 1946 wordt toch door velen als de ultieme kerstfilm gezien. Eigenlijk was ik al wel bekend met het verhaal, wat wel vaker is gekopieerd door andere media, zoals de Donald Duck.

Persoonlijk vond ik de film wat langdradig. De eerste anderhalf uur duurden vrij lang, terwijl het slot wel weer wat uitgebreider had gemogen. Toch verveelt de film niet en is het einde erg sfeervol en ontroerend als George beseft dat zijn leven toch helemaal zo slecht niet was en hij het weer terug wil. Je zou het mierzoet kunnen noemen, maar het werkt wel als de ware kerstboodschap.

3*

Ik had hier best hoge verwachtingen van moet ik zeggen. Leuke cast, geinig plot. Jammer genoeg is het erg langdradig geworden en wist het me eigenlijk na een vrij aardig begin nooit meer te boeien, ondanks de rol van Emma Roberts die het nog wat kijkbaar maakte. De film slaagt niet als drama, is eigenlijk niet grappig, het romantische plotje werkte niet en de coming of age elementen deden me hier ook niet veel. Had ook veel meer van Galifianakis verwacht, maar dat is misschien niet helemaal eerlijk omdat hij hier een totaal andere rol speelt als zijn hoogtijdagen van The Hangover. Toch was het nog redelijk kijkbaar, dus geen heel slecht cijfer.

2,5*

Hele, hele vermakelijke actie-avonturenfilm met in de hoofdrol de klassieke Engelse Mini Coopers. Het verhaal is wat cliche maar de uitwerking is echt geweldig. Een hele leuke film barstensvol met scherpe dialogen en heel goed acteerwerk. Met een sterrencast met oa Mark Wahlberg, Edward Norton en Charlize Theron zit je natuurlijk ook wel goed he. De actie is ook erg goed gedaan. De scene's met de Coopers stelen de show. Wat zijn ze leuk en wat zit het plot wat betreft de diefstal goed in elkaar zeg. Erg leuk.

Het bewijs dat een remake ook wel eens heel erg goed kan uitpakken.

4*