menu

Interstellar (2014)

mijn stem
3,86 (3141)
3141 stemmen

Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk
Sciencefiction / Mystery
169 minuten

geregisseerd door Christopher Nolan
met Matthew McConaughey, Jessica Chastain en Anne Hathaway

In de toekomst zijn regeringen en economieën over de hele wereld ingestort. Voedsel is schaars, NASA bestaat niet meer en de 20ste eeuw is de grote schuldige. Wanneer een mysterieus wormgat in de ruimtetijd opengaat is het aan een groep overblijvende onderzoekers van NASA om op verkenning te gaan en de mensheid hoop te bieden.

zoeken in:
avatar van nakada
4,5
Graaf Machine schreef:
Cooper was "the ghost" in de slaapkamerboekenkast van Murphy. Die ghost was hij vanuit de tesseract, later. De gebeurtenissen tussen het begin van de film en Cooper in de tesseract hebben dus per definitie tot Cooper in de tesseract moeten leiden, anders had hij die ghost niet kunnen zijn. Als die gebeurtenissen reeks onvermijdelijk tot een bepaald resultaat leiden, valt verantwoordelijkheid voor eigen handelen en ethiek weg.
Is het niet zo dat die verantwoordelijkheid en ethiek pas wegvallen als hij Cooper vanaf het begin geweten had dat hij die geest was ? En liggen deze zaken niet meer in handen van degene die de touwtjes in handen hadden ?

avatar van Graaf Machine
1,0
nakada schreef:
(quote)
Is het niet zo dat die verantwoordelijkheid en ethiek pas wegvallen als hij Cooper vanaf het begin geweten had dat hij die geest was ? En liggen deze zaken niet meer in handen van degene die de touwtjes in handen hadden ?

Dat is ook een visie. Maar het blijft toch een gegeven dat als Mann in staat was geweest om Cooper te doden, dat dan Cooper nooit de "ghost" had kunnen zijn, en niet op weg was gegaan naar de planeet van Mann, om gedood te worden door Mann. De gebeurtenissen lagen al vast, omdat "in de vijfde dimensie tijd een ruimtelijke dimensie is." En in onze werkelijkheid is tijd een essentieel andere dimensie dan de ruimtelijke dimensies, omdat de dingen in de ruimte vast liggen, en in de tijd kunnen veranderen. Ethiek zonder tijd is ondenkbaar, en tijd zonder handelingsvrijheid is ook ondenkbaar.

avatar van Recow
5,0
Dit soort filosofische film met veel diepgang, daar hou ik echt van

avatar van Sijtsma
4,0
Prima film. Goed verhaal en een mooi einde.
Ook grafisch weinig op aan te merken.

avatar van maus9
5,0
Recow schreef:
Dit soort filosofische film met veel diepgang, daar hou ik echt van


Helemaal mee eens. Heb je er nog een paar voor mij.?

4,0
Mooie film, maar verkeerde cast.

avatar van Maarten0402
Matthew McConaughey vond ik wel erg goed overkomen, maar ja. Naar mijn idee kan er nog zoveel diepgaand worden geluld over bepaalde tijdaspecten in deze film. Ik vond het uiteindelijk een tranenregen van suffe emotie.

Wil hem binnenkort zeker weer eens opnieuw zien, want de cinematografie vond ik echt prachtig.

avatar van JHagenstein
4,5
'Parents are the ghosts of their children's future. I can't be your ghost anymore Murph.'

Een film die langer dan tweeënhalf uur duurt moet écht goed zijn om er mee weg te kunnen komen. De betoverende quotes van The Godfather, doch ietwat lange speelduur. De bruiloft van The Deer Hunter. Om nog niet eens te beginnen over Novecento...... Allemaal klassiekers die hun sporen verdiend hebben. Films die van exceptionele kwaliteit zijn, waarin pareltjes van scenes zitten die wel een eeuwigheid mogen duren.

Ook Interstellar is zo'n film. Sciencefiction met een vleugje fantasie. Niet per se mijn genre, maar dames en heren; je hoeft ook geen liefhebber te zijn van sciencefiction om de kunst van deze Nolan-klassieker te kunnen waarderen. Genoten heb ik, met volle teugen.

Kunst dus. Deze film is dat. Kunst in de puurste vorm van het woord. Kunst zoals 2001: A Space Odyssey, of zoals A Clockwork Orange. Nolan toverde een canvas tevoorschijn, schilderde met een 165.000.000 dollar kostende kwast als de Rembrand van onze generatie. Wat kwam eruit? Zijn eigen 'Nachtwacht'

Interstellar.
Oh, wat een film. McConaughey, Hathaway, Caine, Affleck..... Noem ze allemaal maar eens op. De soundtrack. Het acteerwerk. De visuele effecten. Het geluid. Alles klopte aan deze film. Dit was het hoogtepunt van 2014, by far. Iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen aan dit meesterwerk, de persoon die de schoenveters vastmaakte van William Devane for instance:

Bedankt.

4,5
Zo af en toe luister ik nog steeds deze prachtige soundtrack. Ik heb de film toendertijd in de Pathé arena in iMax gezien waar helaas het geluid niet optimaal was. Zou het mogelijk zijn dat deze film nog ergens kan worden gedraaid, wanneer je een filmhuis hierover contact ? Of weten jullie of er bioscopen zijn die vaker klassiekers draaien. Audio visueel is die dat zeker voor mij

avatar van WelvE
3,5
Ik vind de achterliggende theoretische wetenschap maar met name de soundtrack het beste van deze film samen met wellicht Matthew McConaughey's acteerprestatie.

Overigens heeft diegene die als adviseur de 'moeilijke' wetenschap in het verhaal bracht net een Nobelprijs gekregen voor de Natuurkunde. Kip Thorne - Wikipedia - en.wikipedia.org

maurice92 schreef:
Zo af en toe luister ik nog steeds deze prachtige soundtrack. Ik heb de film toendertijd in de Pathé arena in iMax gezien waar helaas het geluid niet optimaal was. Zou het mogelijk zijn dat deze film nog ergens kan worden gedraaid, wanneer je een filmhuis hierover contact ? Of weten jullie of er bioscopen zijn die vaker klassiekers draaien. Audio visueel is die dat zeker voor mij


Ga naar Cineville en registreer je aldaar. Dan krijg je vanzelf bericht wanneer hij weer in een filmhuis draait.

avatar van Arri
4,5
Mutsaers78 schreef:
Ga naar Cineville en registreer je aldaar. Dan krijg je vanzelf bericht wanneer hij weer in een filmhuis draait.


Wow, wat een topservice. Nooit geweten!

avatar van Henry Spencer
3,5
Niet onaardige filosofische scifi.
Het verhaal is boeiend, de personages en dialogen geloofwaardig, de beelden adembenemend.
Niettemin vond ik, ondanks de redelijk lange speelduur, dat het verhaal vooral in het begin te snel ging, er weinig tijd gespendeerd werd aan de uitgangspunten (de situatie op aarde, de plannen van NASA, de ruimtereis naar het wormgat): het vloog allemaal nogal voorbij zonder een diepe indruk achter te laten. Het tweede deel van de film had daar echter minder onder te lijden. Ook een beetje jammer dat het allemaal uiteindelijk toch weer wat moet uitdraaien op een klassiek verhaal over heldenmoed en zo. Ik geloof persoonlijk niet zo in helden...

avatar van Henry Spencer
3,5
JHagenstein schreef:
'Parents are the ghosts of their children's future. I can't be your ghost anymore Murph.'

Een film die langer dan tweeënhalf uur duurt moet écht goed zijn om er mee weg te kunnen komen. De betoverende quotes van The Godfather, doch ietwat lange speelduur. De bruiloft van The Deer Hunter. Om nog niet eens te beginnen over Novecento...... Allemaal klassiekers die hun sporen verdiend hebben. Films die van exceptionele kwaliteit zijn, waarin pareltjes van scenes zitten die wel een eeuwigheid mogen duren.

Ook Interstellar is zo'n film. Sciencefiction met een vleugje fantasie. Niet per se mijn genre, maar dames en heren; je hoeft ook geen liefhebber te zijn van sciencefiction om de kunst van deze Nolan-klassieker te kunnen waarderen. Genoten heb ik, met volle teugen.

Kunst dus. Deze film is dat. Kunst in de puurste vorm van het woord. Kunst zoals 2001: A Space Odyssey, of zoals A Clockwork Orange. Nolan toverde een canvas tevoorschijn, schilderde met een 165.000.000 dollar kostende kwast als de Rembrand van onze generatie. Wat kwam eruit? Zijn eigen 'Nachtwacht'

Interstellar.
Oh, wat een film. McConaughey, Hathaway, Caine, Affleck..... Noem ze allemaal maar eens op. De soundtrack. Het acteerwerk. De visuele effecten. Het geluid. Alles klopte aan deze film. Dit was het hoogtepunt van 2014, by far. Iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen aan dit meesterwerk, de persoon die de schoenveters vastmaakte van William Devane for instance:

Bedankt.

Ik denk niet dat deze in het rijtje van de bovengenoemde klassiekers terecht zal komen. Zoals ik hierboven vermeldde, wordt het verhaal volgens mij iets te gejaagd en daarmee vluchtig afgehandeld om een blijvende, beklijvende indruk achter te laten. Bovendien lijkt mij het wetenschappelijke luik ook allemaal nogal speculatief. Ook ethisch gezien kun je je vragen stellen of het inderdaad nu de tijd is om te suggereren dat we beter kunnen wachten op een buitenaardse beschaving om met een wormgat de mensheid te komen redden. Misschien moeten we zelf maar eens in actie schieten.
Enfin, ik heb wel wat bedenkingen, maar het feit dat de film deze discussie uitlokt, maakt het nu net een goeie film, hé. Enkel de antwoorden lijken me te makkelijk om waar te zijn.

avatar van Arri
4,5
Kip Thorne was zeer nauw betrokken bij de ontwikkeling van deze film. Zoek maar even op wie dat is.

avatar van Henry Spencer
3,5
Ik twijfel er niet aan dat het wetenschappelijk goed onderbouwd is, maar ik kom wel overal het woordje 'theorie' tegen. Mag ik dan toch zeggen een beetje speculatief?
Ik betwijfel vooral of een mens zo'n tochtje door een zwart gat of wormgat wel kan overleven. Ik weet niet of dat op een theoretische wijze kan bewezen worden.
Eigenlijk kan ik beter zwijgen, hé. Wie ben ik om het op te nemen tegen een Nobelprijswinnaar Natuurkunde! Ik ga me hier ferm belachelijk maken. Kunnen we Kip zelf niet vragen om mee te doen aan deze discussie?

4,0
Henry Spencer schreef:

Ik betwijfel vooral of een mens zo'n tochtje door een zwart gat of wormgat wel kan overleven.


Ik weet er ook niet veel van maar volgens mij moet je onderscheid maken tussen laten we zeggen wat de mensen in een ruimteschip zelf ervaren en wat een observator daarbuiten (op een veilige afstand van het zwarte gat) waarneemt. We weten heel goed wat de waarnemer waarneemt: naarmate het ruimteschip de waarnemingshorizon nadert gaat het langzamer (de klok in het ruimteschip tikt steeds langzamer) en vervaagt het als lichtbron zodat de waarnemingshorizon de limiet is die niet kan worden bereikt. Maar voor de mensen in het ruimteschip zelf is er niets van dit alles en zeker ook geen waarnemingshorizon (al is er nog veel onduidelijk wat zij ervaren): zij vliegen in ieder geval vrolijk door de waarnemingshorizon heen waarna ze hooguit merken dat ze niet meer de andere kant op kunnen en onherroepelijk het zwarte gat in worden gezogen waarin zij verdwijnen... Wel treedt er m.i. sowieso spagettificatie op: het ruimteschip wordt uitgerekt als spagetti hetgeen inderdaad niemand zou overleven (maar het is afhankelijk van de massa van het zwarte gat of dit optreedt voor of na de waarnemingshorizon: Spaghettification) - Wikipedia - en.wikipedia.org.

avatar van panax
4,0
bijzonder film ,prachtige beelden !!
ga hem zeker nog een keer kijken
mooi einde !!

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
Opnieuw bekeken op blu-ray, ben niet echt van mening veranderd sinds ik 'm de vorige keer in de bioscoop zag. Visueel imponerend, pakkend verhaal, interessante diepere betekenis erachter en een paar mooie emotionele stukken. Wel komt de boel wat traag op gang. Nog altijd 4* waard.

4,0
De filosoof schreef:
De recensies suggereerden dat de film een typische Nolan-film is, zodat de liefhebbers aan hun trekken komen, maar dat het zeker niet zijn beste film is. Met wat lage verwachtingen heb ik de film dan ook bekeken en de eerste twee uren waren inderdaad niet zo boeiend zodat die lage verwachtingen bewerkelijkt werden, maar het derde uur was spannender en interessanter en maakte een hoop goed. Onderhoudend blijft de film echter al zijn bijna drie uren wel. Het is vooral een pretentieuze film: de film is groot in tijd (bijna drie uur), in ruimte (de hoofdpersonen doorkruisen het hele heelal) en in filosofische vragen over onze relatie met de natuur: over de technologische vooruitgang en beheersing van de natuur waarmee we echter ook de Aarde onbewoonbaar maken, met een rol voor het bovennatuurlijke (waarbij we in een boekenkast nog een boek van Stephen King zien staan), en het conflict tussen onze natuurlijke behoudzucht (ons egoïsme) en de ‘bovennatuurlijke’ liefde en opofferingsgezindheid die we voor onze naasten voelen waarmee we zelfs de fysieke vier dimensies van ruimte en tijd kunnen overwinnen. Uiteindelijk is de boodschap dat de menselijke bestemming niet simpelweg (over)leven is maar het overstijgen van grenzen, het ontdekken van nieuwe werelden en het onmogelijke realiseren (en daarbij ook een voortzetting van de kolonisatie van de Nieuwe Wereld in een ander sterrenstelsel vormt). Niet voor niets is de vrouwelijke hoofdpersoon, Murph, vernoemd naar Murphy’s Law die in de film wordt uitgelegd als “alles wat mogelijk is zal gebeuren”, maar zelfs het mogelijke blijkt niet omvattend voor onze potenties: als de robot aan de hoofdpersoon vraagt waarom hij iets wil doen dat onmogelijk is, antwoordt deze “omdat het noodzakelijk is”. Met ons verstand kunnen we ons behoud als individu of als soort veiligstellen, maar onze liefde kan het onmogelijke realiseren en zo in deze film de mensheid – onze naasten die achterbleven toen we op ruimtereis gingen – van haar naderende einde op Aarde redden. Anders gezegd: de mens is niet zijn lichaam maar zijn geest die het lichamelijke overstijgt (en de godachtige vijfde-dimensiewezens die de wormgaten leggen zijn puur bewustzijn). Het filmverhaal maakt trouwens ook gebruik van een paar natuurkundige inzichten die velen niet zullen kennen, zoals de ‘tweelingparadox’ van Einsteins relativiteitstheorie, zwarte gaten en wormgaten. Zij worden wel op een basale manier uitgelegd in de film, al is het overigens wel wat onnatuurlijk en bevreemdend dat de ruimtepiloten elkaar dergelijke fenomenen moeten uitleggen om ze in feite aan de kijker uit te leggen, want elke ruimtepiloot zal dergelijke kosmologische zaken uiteraard wel kennen.

Al met al toch een prima film (maar inderdaad geen meesterwerk), die in haar opzet slaagt van een redelijk spannende en soms aangrijpende film te zijn die het genre van science fiction (en zeker in het deel met het zwarte gat wordt het echt fictie) niet gebruikt om actie en spektakel te brengen (zoals de ruimteoorlogen in Star Wars) maar om de vraag naar onze toekomst en de menselijke bestemming te stellen in een tijd dat ons bestaan op de Aarde in crisis is. Dat maakt de film vooral een soort Kubricks ‘2001: A Space Odyssey’ met welke film die van Nolan sowieso erg veel gemeen heeft, zowel qua verhaal als qua filosofische vragen, zodat ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat Nolan met deze film bovenal een ‘A Space Odyssey 2.0’ heeft willen maken, al beweert Nolan zelf dat hij door vele films is beïnvloed bij het maken van deze film. Een noemenswaardig detail hierbij is nog dat Nolan net als Kubrick is geholpen door een wetenschappelijke expert om de ruimtereis zo realistisch mogelijk te maken: in feite is de film een initiatief van de natuurkundige Thorne waarbij aanvankelijk Spielberg de film zou maken. Ik ben blij dat het uiteindelijk Nolan is geworden die de film heeft gemaakt, omdat die meer diepgang in zijn films legt dan Spielberg.


Ik heb de film vandaag op blu-ray gekeken en ook mijn tweede kijkbeurt verandert niets aan mijn eerdere, bovenstaande recensie die - naar mijn bescheiden mening - nog steeds klopt als een bus.

Maar Ajax&Litmanen1 vat het hierboven natuurlijk ook al perfect samen...

Gast
geplaatst: vandaag om 22:37 uur

geplaatst: vandaag om 22:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.