Insidious: Chapter 2 (2013)

Vandaag de film herbekeken en die 8 blijft mooi staan!

Herzien op bluray, een direct vervolg op deel 1 en de gehele cast keert gelukkig terug. De gebeurtenissen van deel 1 worden hier verder uitgediept en alle puzzelstukjes vallen langzaam op z’n plaats, heel gaaf gedaan. De geschiedenis van “The Bride in Black” en Parker Crane was zeer intrigerend en de scenes in het leegstaande ziekenhuis waren voor mij het hoogtepunt. Echt een creepy setting. Joseph Bishara horen we hier ook weer met de kwartet en piano score. Op het laatst worden we nog getrakteerd met een fijne epiloog waar we Specs en Tucker ala Mulder en Scully een huisbezoek zien doen om hulp te bieden aan een gezin waar paranormale activiteiten plaatsvinden.

Doet voor mij nauwelijks onder dan z’n voorganger!

Af en toe moet je bij jezelf komen aankloppen om te zien of er nog iemand thuis is.

Toegegeven, het Insidious-tweeluik dat ik al zag (The Red Door even buiten beschouwing latend) heeft wel iets, door het lekker mysterieus sfeertje. Al is en blijft dit soort bovennatuurlijke horror wat minder m'n ding. 'k Wist uiteindelijk niet goed welke score erop te kleven, maar de teerling viel uiteindelijk op E, waarin ik een omgekeerde 3 zie. Dus 3 it should be, net als z'n voorganger. Ware het niet dat ik eigenwijs ben en er nog een halfje aan toevoeg. Want ja, ik vind deze eigenlijk iets boeiender dan de eerste. Al plan ik nu die eerste toch ook nog eens te herbekijken.

't Hielp wel dat ik me enigszins in heb gelezen, aangezien het al even geleden was dat ik de eerste zag en het in deze tweede toch allemaal ietsjes ingewikkelder wordt gemaakt, met de rol van oude en jonge Parker en diens moeder erbij. Maar net dat maakt uiteindelijk wel dat ik 'm op 3,5 en niet lager afklok.

Bijpassende song:
EverEve - The Bride Wears Black

Deel nagenoeg compleet jouw mening bij deze. Vooral het goed uitgewerkte verhaal hierin sprak me erg aan. 'k Hou sowieso niet al te zeer van horror met tal van schrikmomenten. Ben meer aan de suspense dan aan de jump scares. En meer het psychologische aspect van horror dan gore. Fijn te lezen dat er toch nog iemand blijkt te zijn die deze tweede net iets beter blijkt te vinden dan de eerste (van wat er ons nog van bijstaat dan).