The Invisible Man (2020)

al met al vond ik hem echt wel goed

top acteren, sfeervol regie en een goed verhaal

soms wat traag en wat genre clichés maar ik stoorde me er niet aan

wat mij betreft echt een aanrader

Elisabeth Moss.. Wat een waanzinnig actrice is het toch. Toegegeven, ik ken dr vooral in de rol van gekwelde vrouw maar dat doet ze toch wel als de beste. Hopelijk krijgt ze er ooit een Oscar voor.

The Invisible Man heeft de spanningsboog retestrak staan in het eerste uur. Het mysterie ontrafelt zich langzaam en hoewel het van mij écht de horror kant op had mogen gaan kon ik hier ook goed mee leven, zeker met de twist. De diverse plotgaten in het verhaal zijn jammer in de tweede helft, ook omdat de echte spanning er dan wel vanaf is. Toch doet het aan de kijkervaring weinig af en is dit gewoon een erg fijne film geworden.

3,5*

Zeer spannende thriller, zeker de tweede helft. Aanrader!

Vandaag nog maar eens bekeken op vtm2, ik denk dat dit de 4de keer was dat ik deze zag..... absolute parel van een film. Verhaal zit enorm goed in elkaar. Spanning ten top.... gore genoeg.... prachtig!

Aardige film. Maar er zitten scènes in waarvan ik denk dat als het in het echte leven gebeurt men anders zou reageren. De scène met de telefoon bijvoorbeeld. Als je dat ding hoort ga je toch meteen hulp zoeken? Nee, net als in vele andere films gaat het hoofdpersonage alleen op onderzoek uit, want dat is spannend!

En de laatste scène begrijp ik ook niet. Waarom loopt ze weg terwijl de hulpdiensten onderweg zijn?

Je ziet het wel meer bij dit soort films: zo lang het monster onzichtbaar is, is de film spannend en onderhoudend. Maar zodra bekend wordt hoe de vork in de steel zit (Man in speciaal optisch pak), is er eigenlijk weinig meer aan en zakt de film behoorlijk in. Het eerste kwartier vond ik razend spannend, het laatste kwartier heb ik met moeite afgekeken.

Herzien en het hoge cijfer mag blijven staan. Regisseur Leigh Whannell blijft uiterst bekwaam in het opbouwen van effectieve thrillerscenes die af en toe grijpen naar sciencefiction en horror. Fijn dat de makers geen herhaling hebben ingezet van het klassieke basismateriaal, maar vooral iets heel moderns (en dus anders) dirigeren. Elisabeth Moss doet het daarbinnen uiterst verdienstelijk en verdwijnt volledig in haar personage, waardoor de film net wat krachtiger voor de dag komt. Net als bij Upgrade valt het overigens op dat Whannell voor relatief weinig budgettaire middelen een film op tafel legt die erg duur oogt, zeker de robotische cameratechniek (ter voorbeeld) is uiterst sterk. The Invisible Man kent genoeg spanning, afwisseling en tempo om gedurende de speelduur van 124 minuten niet te vervelen en vormt een bekwame en professionele toevoeging aan het thrillergenre. Wat mij betreft een makkelijk aanradertje.

Voor nu een krappe drie omdat het niet verkeerd wegkeek. Ik had (gezien vele reacties) er eigenlijk veel meer van verwacht Ergerde me soms aan Moss, en vond het geheel veeeels te lang duren. De restaurant scene was wel leuk en onverwacht. Wat ik ook niet snapte, ze vond zijn telefoon met al die foto's, en bleef alleen maar schreeuwen het is Adrian, en liet aan niemand die foto's van haar & Sydney zien

De grote kracht van de film, is dat je net als Cecilia, niet meer weet wat wel echt is en wat niet. Whannell maakt het zichzelf soms te moeilijk met het verhaal. Wat ook niet helpt dat de een half uur te lang duurt. Had best wat compacter gemogen en gekund. Verder leuke effecten en goed gemaakte film, waarin Whannell zich duidelijk heeft laten inspireren door James Wan

Graag gezien. In deze versie gaat men voluit voor de onzichtbare man als psychopaat. Een hele stap van die tv series in mijn jeugd (die met David McCallum en later met Ben Murphy). Wel had Verhoeven's Hollow man reeds een aanzet gegeven. Stalking en huiselijk geweld zijn de thema's hier. Door lange tijd een lege kamer of badkamer te filmen, ontstaat er een dreiging, een ongemakkelijk gevoel, een 'wat zou er daar zitten' gevoel. Dat het net rond Moss langzaam maar zeker sluit, is knap getekend en er zijn twists en het einde met die 'surprise' is best bevredigend. Regissseur Leigh Whannell is een vakman. De generiek waar de credits zichtbaar worden bij het slaan op de golven (aanraking met water maakt het zichtbaar) en dan de knappe opening (zonder een dreigende score, stilte is zo efficiënt)die je zo maar in het verhaal gegooid wordt. Geen 4 sterren echter want het blijft zeker in de tweede helft wat standaard actie en de 'romantic gone wrong' verhaallijn blijft iets te oppervlakkig met een eendimensionale onzichtbare als bad guy.

Wat een fantastische thriller!

Mijn hart zat werkelijk in mijn keel de gehele film.

Niet goed voor je hart, maar wel één van de spannendste films die ik ooit heb gezien.

Je gaat wel op een gegeven moment je irriteren dat niemand haar gelooft en dat die broer net zo narcistisch is.

Walgelijk!

Deel twee is in de maak!

Werkelijk een glansrol van Moss. Sciencefiction, maar dan “of the believable kind”. Ik heb vaak op het puntje van mijn stoel gezeten. Prachtig gefilmd op sfeervolle en perfect gekozen locaties.

Ik denk dat ik hem al eens gezien had, en dat ik er toen niet al te veel aan vond. Maar nu kon ik er best van genieten, raar maar toch is het zo...

Ik mis 1 vraag hier....WHY? Waarom zou een multi miljardair zo´n moeite doen iemand te terroriseren? Trage film ,vaak herhaling van herhaling. En wat hier iemand schreef en ik ook al eerder deed, is dat de opbouw van spanning spannender is dan de climax.

Prima mix tussen horror en sciencefiction, waarvan het laatste voor mij een beetje als een verrassing kwam. De film gaat, zeker in de eerste helft, echt wel een aantal keren onder je huid zitten. Dat komt met name door enkele lange, onheilspellende shots, die meestal uiteindelijk gewoon weer worden afgekapt. Deze truc is effectief, maar raakt op een gegeven moment ook wel wat uitgekauwd. Desondanks vond ik de sobere stijl wel erg goed overkomen en met name Elisabeth Moss speelt haar gekwelde personage goed. De film laat je als kijker lange tijd in het duister tasten over hoe de vork precies in de steel zit, en zodra dit uiteindelijk duidelijk lijkt te zijn, wordt er gekozen voor een tweede twist. Die tweede zorgt er mijns inziens voor dat de film wellicht net iets te lang doorgaat, maar tegelijkertijd kan ik zeker niet zeggen dat het vervelend wordt. De eerste helft was vooral heel spannend, de tweede helft aanzienlijk minder, maar wel nog altijd heel onderhoudend.

3,5*